အခန်း ၁၉

အခန်း ၁၉

“မြေဒြပ်စင် အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း...။ တောင်ကုန်းသားရဲလေး... မြေကမ္ဘာဘောလုံးကိုသုံးပြီး အဲဒီကောင်ကို သေအောင်ထုပစ်လိုက်စမ်း။”

ပွဲစသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျောက်ထောင်းသည် ၎င်း၏ပါရမီစွမ်းရည်ကိုအသုံးပြု၍ သူ၏သားရဲကို အစွမ်းကုန်မြှင့်တင်ပေးလိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင် အနိုင်ရမည်ဟု အသေအချာ ယုံကြည်ထားသော်လည်း မပေါ့ဆရဲပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းဟန်၏ ယခင်တိုက်ပွဲမှတ်တမ်းများက အလွန်တရာ အံ့ဩတုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းလွန်းသောကြောင့်ပင်။

ယခင်ပြိုင်ဘက်များအားလုံးမှာ မောက်မာထောင်လွှားလွန်းပြီး ပွဲစစချင်းတွင် မိမိတို့၏ သားရဲထိန်းချုပ်သူပါရမီစွမ်းရည်ကို အသုံးမပြုခဲ့ကြဘဲ နောက်ဆုံးပွဲသိမ်းချိန်အထိ ထိုစွမ်းရည်ကို ထုတ်သုံးခွင့် လုံးဝမရရှိလိုက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

တောင်ကုန်းသားရဲတွင် ကြီးမားသောအလားအလာ ရှိသည်။ ၎င်း၏ထူးခြားချက်မှာ အစေခံအဆင့်တွင်ပင် ကျောက်တုံးများကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး မြေကမ္ဘာဘောလုံးများအဖြစ် စုစည်းနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ကျောက်ထောင်း၏ အဆင့်မြှင့်တင်ပေးမှုအောက်တွင် မြေကမ္ဘာဘောလုံးများသည် ကျန်းဟန်ရှိရာဘက်သို့ အဆက်မပြတ် လွင့်ပျံလာခဲ့တော့သည်။

မှန်ပါသည်။ ၎င်းတို့သည် ကျန်းဟန်ရှိရာဘက်သို့ တည့်တည့်လွင့်ပျံလာခြင်း ဖြစ်သည်။ သားရဲထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးသည်လည်း ပြိုင်ပွဲ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်ရာ ၎င်းတို့ကို တိုက်ခိုက်၍မရဟူသော စည်းမျဉ်းမရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တကယ့်တိုက်ပွဲအစစ်အမှန်တွင် သင်သည် သားရဲထိန်းချုပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်နေရုံမျှဖြင့် မည်သူကမျှ ချန်လှပ်ထားပြီး တိုက်ခိုက်မည်မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် များသောအားဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် အလဲထိုးနိုင်မည့် နည်းလမ်းမှာ သားရဲထိန်းချုပ်သူကို တိုက်ရိုက်ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အစွမ်းထက်သော သားရဲထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးသည် မိမိ၏သားရဲ အစွမ်းထက်ရုံမျှမက မိမိကိုယ်တိုင်လည်း သန်မာနေရမည် ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သောအချိန်များစွာက ကွင်းအတွင်း ပြိုင်ပွဲများတွင် သားရဲထိန်းချုပ်သူများကို တိုက်ခိုက်ခွင့် မပြုခဲ့ပေ။ ထိုသို့သော စည်းမျဉ်းကြောင့် ကွင်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသော အစွမ်းထက် သားရဲထိန်းချုပ်သူအများအပြားမှာ တောရိုင်းသဘာဝသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ၎င်းတို့ထက် အဆင့်များစွာနိမ့်ကျသော ဘာမဟုတ်သည့် လူများ၏ လက်ချက်ဖြင့်ပင် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ကြရသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် စည်းမျဉ်းများကို ပြောင်းလဲခဲ့၏။ အတိအလင်း တားမြစ်ထားခြင်းမရှိသရွေ့ ကွင်းအတွင်း သားရဲထိန်းချုပ်သူများကို တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခွင့်ပြုလိုက်တော့သည်။

တောင်ကုန်းသားရဲ၏ တိုက်ခိုက်မှုလမ်းကြောင်းမှာ ကျောက်စိမ်းပိုးကောင်ကို ရှောင်တိမ်းခွင့်မပေးကြောင်း အချက်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ထိုမြေကမ္ဘာဘောလုံးများသည် ကျန်းဟန်ကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားမည် ဖြစ်သည်။

အဆက်မပြတ် လွင့်ပျံလာနေသော မြေကမ္ဘာဘဪလုံးများကြောင့် ကျန်းဟန်အနေဖြင့် သူ၏လက်ရှိ လှုပ်ရှားမှုအရှိန်ဖြင့် ရှောင်ကွင်းပြေးနိုင်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။

“တကယ်ကို ရက်စက်တဲ့ နည်းဗျူဟာပဲ။ ဒီလှုပ်ရှားမှုက ကျောက်စိမ်းပိုးကောင်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုမြန်ဆန်တဲ့ အားသာချက်ကို တိုက်ရိုက်ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ဖို့ ဖိအားပေးလိုက်တာပဲ။”

“ဟုတ်တယ်။ ထိပ်ဆုံး အယောက်နှစ်ဆယ်အဆင့်ကို ရောက်လာတာနဲ့အမျှ ပြိုင်ပွဲဝင်တွေရဲ့ ယှဉ်ပြိုင်မှုပြင်းထန်မှုက တကယ်ကို အရှိန်အဟုန်မြင့်လာခဲ့ပြီပဲ။”

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ပြင်ပမှ ပွဲကြည့်ပရိသတ်များမှာ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။ သူတို့အားလုံးသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကျန်းဟန်တစ်ယောက် သေချာပေါက် အရေးနိမ့်တော့မည်ဟု ခံစားလိုက်ကြရလေသည်။ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတွင် ကျောက်စိမ်းပိုးကောင်သည် တောင်ကုန်းသားရဲကို မည်သို့မျှ ယှဉ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

“ပိုင်လင်း... ပိုးမျှင်ပစ်လွှတ်ခြင်းကိုသုံးပြီး ပိုက်ကွန်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်။”

ကျန်းဟန်က ကျောက်ထောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ စတင်လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းပိုးကောင်မှာမူ ၎င်း၏ မူလနေရာတွင်ပင် ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ပြေးလွှားနေခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ ပါးစပ်ကိုဖွင့်လျက် ပိုးမျှင်များကို ထွေးထုတ်လိုက်ရာ ၎င်း၏ရှေ့တွင် ကြီးမားသော ပိုက်ကွန်တစ်ခုအသွင် လျင်မြန်စွာ ရက်လုပ်ပြီးသား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် ကြီးမားသော ပိုက်ကွန်သုံးခုကို ဖန်တီးလိုက်နိုင်၏။ လွင့်ပျံလာသော မြေကမ္ဘာဘောလုံးများသည် တဘုန်းဘုန်းဘုန်း မြည်ဟီးလျက် ထိုပိုက်ကွန်ကြီးများပေါ်သို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။ ဤပိုးမျှင်ပိုက်ကွန်များသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြံ့ခိုင်ကျုံ့ဆန့်နိုင်စွမ်းရှိရာ သာမန်မြေကမ္ဘာဘောလုံးများအနေဖြင့် ၎င်းတို့ကို လုံးဝ ဖောက်ထွက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

“ဒီပိုးမျှင်ပစ်လွှတ်ခြင်း စွမ်းရည်က မြန်လှချည်လားဟ။”

ကျောက်ထောင်းမှာ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့ပြီး ပွဲကြည့်ပရိသတ်များလည်း အံ့အားသင့်သွားကြရသည်။

“ဒီကျောက်စိမ်းပိုးကောင်ရဲ့ ပိုးမျှင်ပစ်လွှတ်ခြင်း စွမ်းရည်က အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို ရောက်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ပိုက်ကွန်အကြီးကြီး သုံးခုကို ရက်လုပ်ဖို့ နှစ်စက္ကန့်တောင် မကြာလိုက်ဘူး။ ဒီလိုအဆင့်မျိုး ရောက်ဖို့အတွက် ဘယ်လောက်တောင် ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ရမလဲ။”

ယခင်က ကျန်းဟန်ကို အထင်သေးခဲ့ကြပြီး သူသည် မောက်မာထောင်လွှားလွန်းသည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသော လူအချို့မှာ ယခုအခါ အနည်းငယ် လေးစား အထင်ကြီးသွားကြရသည်။ ကျောက်စိမ်းပိုးကောင်တစ်ကောင်ကို ဤမျှအထိ ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ကျန်းဟန်အနေဖြင့် မောက်မာထောင်လွှားရန် အရင်းအနှီး အပြည့်အဝ ရှိပေသည်။

“ပိုင်လင်း... ငါတို့ တန်ပြန်တိုက်စစ်ဆင်မယ့်အလှည့် ရောက်ပြီ။ ပိုက်ကွန်တွေနဲ့ လွှမ်းအုပ်ပစ်လိုက်။ ပြီးရင် အဲ့ဒါတွေကို ကျောက်ထောင်းဆီကိုပါ ပစ်လွှတ်လိုက်။”

ကျန်းဟန်က လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားပြေးလွှားရင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ကျန်းဟန် စကားပြောလိုက်သည့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပိုင်လင်းသည်လည်း ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်၏။ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်မှု အရှိန်အဟုန်မှာ စကားပြောခြင်းထက် များစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်လှသည်။ စကားထုတ်ပြောရခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် အလေ့အထတစ်ခုကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ပိုင်လင်းသည် ခုန်ပျံခြင်းစွမ်းရည်ဖြင့် တောင်ကုန်းသားရဲ၏ အနားသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေစဉ်အတွင်း မတူညီသော လမ်းကြောင်းသုံးခုမှနေ၍ ကြီးမားသော ပိုက်ကွန်သုံးခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

“သေစမ်း... သွားပြီ...။”

ကျောက်ထောင်းသည် အခြေအနေကို ရိပ်မိသွားပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း အလွန်နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် တောင်ကုန်းသားရဲကိုသာ အတိုက်ခံရန် စေခိုင်းနိုင်တော့သည်။ မကြာမီမှာပင် တောင်ကုန်းသားရဲသည် ကြီးမားသော ပိုက်ကွန်သုံးခု၏ လွှမ်းအုပ်ရစ်ပတ်ဖွဲ့ခြင်းကို ခံလိုက်ရလေတော့သည်။

ထို့နောက် ပိုင်လင်းသည် ချက်ချင်းကိုယ်ကိုလှည့်ကာ နောက်ထပ်ပိုက်ကွန်တစ်ခုဖြင့် ကျောက်ထောင်းကိုပါ လွှမ်းအုပ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ပြီးပြည့်စုံသော ကျောက်စိမ်းပိုးကောင်ရုပ်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ပိုင်လင်း ထွေးထုတ်လိုက်သော ပိုးမျှင်များ၏ ကြံ့ခိုင်မှုမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှရာ တောင်ကုန်းသားရဲကဲ့သို့ ထုံထိုင်းနှေးကွေးသော ကောင်မျိုးအနေဖြင့် အချိန်တိုအတွင်း ဆုတ်ဖြဲနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

“ပြိုင်ပွဲပြီးဆုံးပြီ။ ကျန်းဟန် အနိုင်ရရှိပါတယ်။”

“သေစမ်းကွာ...။”

ကျောက်ထောင်းသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ အမှန်တကယ်တွင်မူ သူသည်လည်း မိမိအနေဖြင့် မတရားရှုံးနိမ့်ခဲ့ရခြင်း မဟုတ်သည်ကို ကောင်းစွာသိရှိထားသည်။

ကျန်းဟန်သည်လည်း ပွဲကြည့်ပရိသတ်နားနေဆောင်ဆီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ထိုစဉ် လီဇီဝေတစ်ယောက် သူ့ဆီလျှောက်လာပြီး သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက နင် အဲ့ဒီတုန်းက ထုတ်မပြခဲ့တဲ့ ပင့်ကူမျှင်ပစ်ခတ်ခြင်း စွမ်းရည်ပေါ့။ တကယ် အံ့ဩစရာကောင်းတာပဲ။”

မလှမ်းမကမ်းရှိ အားကစားမှူး လျူရှန်းမှာမူ ဤစကားကို ကြားသောအခါ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ မသိမသာ တွန့်လိမ်သွားခဲ့ရသည်။ ထိုပိုးမျှင်ပစ်လွှတ်ခြင်း စွမ်းရည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု လုံးဝပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ငါ ဒါကို ပုံမှန်မသုံးဖြစ်တာက အဓိကအားဖြင့် မာကျောခြင်းစွမ်းရည်ကို ပိုပြီး ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်အောင် လေ့ကျင့်ချင်လို့ပဲ။”

ကျန်းဟန်က ပြီးစလွယ် ရှင်းပြလိုက်သည်။

“နောက်ထပ်... အဆင့် ၇ လီဇီဝေ နဲ့ အဆင့် ၁၆ ကျောက်ချင်းရှန်း။”

“ငါ ကွင်းထဲသွားတော့မယ်။ ငါ့အတွက် အားပေးဦးနော်။”

လီဇီဝေက ခပ်ပြုံးပြုံးပြောကာ သူမ၏ မီးတောက်ခွေးလေးနှင့်အတူ ကွင်းထဲသို့ တက်လှမ်းသွားတော့သည်။

“ကံကောင်းပါစေ။”

ကျန်းဟန်က သူမ၏ ပြိုင်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသူ၏ သားရဲမှာ ခေါင်းနှစ်လုံးပါ အဆိပ်ဘုရင်မြွေ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုမှာ ၎င်း၏အဆိပ်များတွင် ရှိပြီး မြွေခေါင်းတစ်ဖက်တွင် အကြောသေစေသော အဆိပ်ရှိကာ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အာရုံကြောပျက်စီးစေသော အဆိပ် ရှိသည်။

သူသည် မီးတက်ခွေးလေးအပေါ် သိပ်ပြီး အထင်မကြီးမိပေ။ ဤကျောက်ချင်းရှန်း အဆင့် ၁၆ နေရာသို့ ရောက်ရှိနေရခြင်းမှာ ယခင်တိုက်ပွဲတွင် သူ၏ပြိုင်ဘက်၌ အဆိပ်ဒဏ်ခံနိုင်ရည်ရှိသော သားရဲတစ်ကောင် ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး သို့ဖြစ်ပါလျက်နှင့် သူက အနိုင်ရရှိခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ရာ သူ၏စွမ်းအားကို လျှော့တွက်၍မရကြောင်း သက်သေပြနေခဲ့သည်။

“နင် လက်လျှော့လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။ ငါ့ရဲ့ အဆိပ်ဘုရင်မြွေ အကိုက်ခံရရင် အဆိပ်ကို ပြန်ကုသနိုင်ရင်တောင် နင့်သားရဲရဲ့ အလားအလာကို ထိခိုက်သွားလိမ့်မယ်။”

ကျောက်ချင်းရှန်းက လီဇီဝေကို ကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ရပါတယ်။ ငါ ကြိုးစားကြည့်ချင်ရုံပါပဲ။”

လီဇီဝေက အသာအယာ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါ နင့်ကို အနိုင်တိုက်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။”

“ဟမ့်... ဒါဆိုရင်တော့ အရှုံးပေးဖို့သာ ပြင်ထားလိုက်တော့။”

ကျောက်ချင်းရှန်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

မကြာမီ ပြိုင်ပွဲစတင်ခဲ့လေသည်။ ကျောက်ချင်းရှန်းသည် ခေါင်းနှစ်လုံးပါ အဆိပ်ဘုရင်မြွေကို မီးတောက်ခွေးလေးဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ရွေ့လျားသွားစေခဲ့သည်။

လီဇီဝေမှာမူ မီးတောက်ခွေးလေးအနားသို့ တက်လှမ်းသွားပြီး ၎င်း၏ခေါင်းပေါ်သို့ လက်တင်ကာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

“စိတ်ရိုင်းဝင်စမ်း... မီးတောက်ခွေးလေး။”

လီဇီဝေ၏ စိတ်အားထက်သန်သော အသံနှင့်အတူ မီးတောက်ခွေးလေး၏ အမွှေးအမျှင်များအားလုံး ထောင်မတ်သွားခဲ့သည်။ ၎င်း၏ မျက်ဝန်းများသည် မီးတောက်များ တောက်လောင်နေသည့်အလား နီရဲတောက်ပလာခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ရဲရဲတောက် လျှံထွက်နေသော အလင်းတန်းတစ်လွှာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

၎င်းသည် ခြေသည်းများဖြင့် မြေကြီးကို ကုပ်ခြစ်ကာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပြေးထွက်သွားပြီး ရဲရဲတောက် အလင်းတန်းတစ်ခုအသွင်ဖြင့် ခေါင်းနှစ်လုံးပါ အဆိပ်ဘုရင်မြွေဆီသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်း ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။

“ရှူး... ရှူး”

စူးရှသော ညည်းတွားသံနှင့်အတူ ခေါင်းနှစ်လုံးပါ အဆိပ်ဘုရင်မြွေ၏ လည်ပင်းသည် မီးတောက်ခွေး၏ ကိုက်ခဲခြင်း စွမ်းရည်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ၎င်းမှာ လုံးဝ ပြန်လည်မခုခံနိုင်တော့ပေ။

“ဒါ... ဒါက စိတ်ရိုင်းဝင်စေခြင်း ပါရမီလား။”

ကျောက်ချင်းရှန်းသည် လီဇီဝေကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိပြီး သူမ၏ သားရဲထိန်းချုပ်သူ ပါရမီစွမ်းရည်ကြောင့် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။

စိတ်ရိုင်းဝင်စေခြင်း ပါရမီသည် အလွန်အစွမ်းထက်သော အဆင့်မြှင့်တင်ရေး စွမ်းရည်အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မည်သည့်ဒြပ်စင်အမျိုးအစား သားရဲကိုမဆို စွမ်းအားမြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး ထိုသို့မြှင့်တင်ပြီးနောက် သားရဲ၏ စွမ်းဆောင်ရည်အားလုံးမှာ နှစ်ဆအထိ တိုးတက်လာမည် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ကဏ္ဍစုံတွင် ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည်ဖြစ်သည်။ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း၊ ခုခံနိုင်စွမ်း သို့မဟုတ် အရှိန်အဟုန် စသည်ဖြင့် အားလုံး နှစ်ဆ တိုးတက်သွားခြင်းပင်။

“ငါ မထင်ထားမိဘူး။ စိတ်ရိုင်းဝင်စေခြင်း ပါရမီက တကယ်စွမ်းအားကြီးတာပဲ။”

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ကြသည်။

“ဟမ့်... ဒါက သိသာနေတာပဲလေ။ အဲ့ဒါသာ အစွမ်းမထက်ရင် ကမ္ဘာ့အဆင့် အစွမ်းထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ရူးသွပ်ခြင်း ဘုရင်မဆိုတာ ရှိလာပါ့မလား။”

လူတစ်ဦးက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

ရူးသွပ်ခြင်းဘုရင်မသည် လက်ရှိကမ္ဘာပေါ်တွင် လူသိများသော အစွမ်းထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမသည် ထိပ်တန်းလွှာအဆင့်ကိုပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့သည့် အဆင့်ရှစ် မော်ကွန်းအဆင့် သားရဲထိန်းချုပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အတုမရှိ လှပသော ရုပ်ရည်အပြင် စိတ်ရိုင်းဝင်စေခြင်း ပါရမီစွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့် ဖြစ်ပေါ်လာတတ်သော သေသေ ရှင်ရှင် တိုက်ခိုက်ရေးစတိုင်ကြောင့် ပိုမိုကျော်ကြားသည်။

“လီဇီဝေ အနိုင်ရရှိတယ်။”

ဒိုင်လူကြီးက ရလဒ်ကို ကြေညာလိုက်သည်နှင့် ကျောက်ချင်းရှန်းသည်လည်း စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ကွင်းထဲမှ ဆင်းလာခဲ့တော့သည်။

“ဘယ်လိုလဲ။ ငါ့ကြောင့် နင် အံ့ဩသွားလား။”

လီဇီဝေသည် ကွင်းပြင်ပသို့ လျှောက်လှမ်းလာပြီး ကျန်းဟန်ကို ပြောလိုက်သည်။

“တကယ်ပဲ...။ စိတ်ရိုင်းဝင်စေခြင်း ပါရမီက တကယ့်ကို ပြင်းထန်လွန်းတယ် “

ကျန်းဟန်က အားကျစိတ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“နင့်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကလည်း အားမနည်းပါဘူး။”

လီဇီဝေက မျက်တောင် တဖျတ်ဖျတ်ခတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။