အခန်း ၃၀

အခန်း ၃၀

စိတ်တည်ငြိမ်မှုရယူခြင်းထဲတွင် အပြည့်အဝ စိတ်နှစ်ထားသော ကျန်းဟန်သည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်အားလုံးကို ထုတ်လွှတ်လျက် သူ၏ မျက်လုံးများကို စဉ်ဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲတိုးတက်စေကာ စွမ်းအင်လှည့်ပတ်မှု လမ်းကြောင်းများနှင့် နည်းစနစ်များကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ပြုပြင်မွမ်းမံနေခဲ့သည်။

သူ၏ တရားထိုင်ခြင်းနည်းစနစ် လှည့်ပတ်စီးဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ မျက်လုံးများ စတင်ပြောင်းလဲလာကြောင်း သူတွေ့ရှိခဲ့သည်။ မျက်စိမှိတ်ထားသော်လည်း လေထုထဲရှိ ရောင်စုံအလင်းတန်းများကို မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် သူ ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ် အာရုံစူးစိုက်နေစဉ်မှာပင် ပြင်ပမှ အရာတစ်ခုက သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ ထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်မြစ်ကြောင်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျန်းဟန် ချက်ချင်းတုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရခင်မှာပင် ထိုပြင်ပစိတ်စွမ်းအင်၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်များမှာ ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်သွားခဲ့တော့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ၎င်းသည် ကျိုးပေါက်သွားသော ရေကာတာမှ ရေများကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လျှံထွက်လာပြီး ထိုကျူးကျော်လာသော ပြင်ပစိတ်စွမ်းအင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝှေ့ဝင်တိုက်လိုက်တော့သည်။

ကျန်းဟန်၏ မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ အားကောင်းလှသော စိတ်စွမ်းအင်များ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဤပြင်ပစိတ်စွမ်းအင် မျှင်တန်းလေးမှာ ရေစက်ကလေးတစ်စက်မျှပင် မရှိလှသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ချေမှုန်းဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

သို့သော် ၎င်း လုံးဝဥဿုံ ပျက်စီးတော့မည့် ဆဲဆဲအချိန်တွင်ပင် အခြားသော မြစ်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသည့် စိတ်စွမ်းအင်တစ်ခုက ၎င်းကို လာရောက်ရစ်ပတ်ကာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာထဲမှ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားကြောင်း ကျန်းဟန် အကဲခတ်မိလိုက်သည်။

“ဖူး...။ ဒါ... ဒါက ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။”

ကျန်းဟန်သည် မူးဝေဝေဖြင့် စိတ်တည်ငြိမ်မှုရယူခြင်းထဲမှ ထွက်လာချိန်မှာပင် သူ၏ ဘယ်ဘက်ဘေးမှ လန့်ဖျန့်သွားသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အတန်းခေါင်းဆောင် ချန်းလန်သည် သွေးများ အန်နေသည်သာမက မျက်လုံးထောင့်များမှပင် သွေးစများ စီးကျနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ သေလူကဲ့သို့ ဖြူဆုတ်နေသော်လည်း သူ့ကိုမူ မယုံကြည်နိုင်လောက်သည့် အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

“အတန်းခေါင်းဆောင် ချန်းလန် နင် တကယ်ကို သတ္တိကောင်းလွန်းတာပဲ။ သူများရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် လာပြီး ကျူးကျော်ရဲတယ်ပေါ့။ တကယ်လို့ ငါသာ စောစောက အချိန်မီ သတိမပြုမိရင် နင် အခုအချိန်မှာ အရူးတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီဆိုတာ နင်သိလား။”

အတန်းဖော်များ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သဘောမပေါက်နိုင်သေးခင်မှာပင် ဆရာမ ဝမ်ယိသည် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး အတန်းခေါင်းဆောင် ချန်းလန်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်တော့သည်။

“ဆရာမ... သမီး မှားသွားပါတယ်။”

အတန်းခေါင်းဆောင် ချန်းလန်သည် ပထမဦးစွာ ခေါင်းငုံ့ကာ မိမိအပြစ်ကို ဝန်ခံလိုက်ပြီးနောက် ဆရာမ ဝမ်ယိကို ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်သည်။

“ဆရာမ... စောစောက သမီး ကျူးကျော်မိတာ တကယ်ပဲ ကျန်းဟန်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ ဟုတ်ရဲ့လား။ သူ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အထိ အားကောင်းနေရတာလဲ။”

သူမ ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့သော်လည်း အတန်းခေါင်းဆောင် ချန်းလန်သည် ကျန်းဟန်၏ စိတ်စွမ်းအင်က ဤမျှအထိ ထိတ်လန့်စရာကောင်းနေသည်ကို ယုံကြည်ရန် ငြင်းဆန်နေဆဲပင်။ သူမ အသုံးပြုခဲ့သော တရားထိုင်ခြင်းနည်းစနစ်မှာ သူမ၏ ဖခင်ဖြစ်သူ ပေးထားခြင်းဖြစ်ပြီး ဖခင်ဖြစ်သူက တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်စွမ်းအင်သည် သူမနှင့် မရှေးမနှောင်း ဖြစ်နေသရွေ့ တိတ်တဆိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးလျှင်ပင် ဘာပြဿနာမှ ရှိလာမည်မဟုတ်ဟု ပြောခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် သူမသည် စောစောက ပြင်းထန်သော စိတ်စွမ်းအင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အရူးတစ်ယောက် ဖြစ်သွားလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ဤအချက်က ကျန်းဟန်၏ စိတ်စွမ်းအားသည် သူမ၏ စိတ်ကူးထက် များစွာ သာလွန်နေကြောင်း သက်သေပြနေခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သူတို့အားလုံးက အလုပ်သင် သားရဲထိန်းချုပ်သူ အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာလေ။

ကွာခြားချက် ရှိနေရင်တောင်မှ ယခုကဲ့သို့ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလောက်အောင် မဖြစ်သင့်ပါချေ။ သူမသည် စောစောက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အမြင်မှားခဲ့သည်ဟုပင် ခံစားနေမိသည်။

“ဘာကြီး...။ အတန်းခေါင်းဆောင်က ကျန်းဟန်ရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်ကို တိတ်တဆိတ် စုံစမ်းဖို့ ကြိုးစားရင်းနဲ့ စိတ်စွမ်းအား တန်ပြန်ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် တိုက်ရိုက် ဒဏ်ရာရသွားတာလား။”

အတန်းဖော်တစ်ဦးက တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ကျန်းဟန်ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားက အဲလောက်တောင် အားကောင်းတာလား။”

ခဏအတွင်း စာသင်ခန်းတစ်ခုလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားခဲ့သည်။ ဤစကားဝိုင်းများမှတစ်ဆင့် လူတိုင်းသည် ဖြစ်စဉ်၏ အကြောင်းရင်းကို သဘောပေါက်သွားကြသော်လည်း ရလဒ်ကိုမူ သိပ်ပြီး မယုံကြည်နိုင်ကြသေးပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ အတန်းခေါင်းဆောင် ချန်းးလန်သည် သူတို့ကြားတွင် စိတ်စွမ်းအား အားအကောင်းဆုံးဟု အားလုံးက အသိအမှတ်ပြုထားကြသူ ဖြစ်သည်။

ကျန်းဟန်က သူမထက် ပိုသန်မာနေတယ် ဟုတ်လား။ ဒါက ဟာသတစ်ခုပဲ မဟုတ်ဘူးလား။

“နင်က တကယ်ကို နောင်တရရမှန်း မသိသေးပါလား။ အတန်းခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီးတော့ စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်မှုကို ဦးဆောင်နေတယ်။ နင့်ရဲ့ ဒီလို အပြုအမူမျိုးက ကျောင်းကနေ ချက်ချင်း ထုတ်ပယ်ခံရနိုင်တယ်ဆိုတာ နင်မသိဘူးလား။”

ဆရာမ ဝမ်ယိသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းနှစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး အတန်းခေါင်းဆောင် ချန်းလန်ကို စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ ကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ခဲ့သော အတန်းခေါင်းဆောင်က ယခုကဲ့သို့သော အောက်တန်းကျသည့် အပြုအမူမျိုးကို ပြုလုပ်လိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဆရာမ ဝမ်ယိ၏ ကြိမ်းမောင်းမှုကို ခံလိုက်ရပြီးနောက်တွင်မှ အတန်းခေါင်းဆောင် ချန်းးလန်သည် သူမ ဘာလုပ်မိသွားသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားခဲ့၏။ သူမသည် ကျန်းဟန်ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် တစ်ချက် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းငုံ့ကာ တောင်းပန်လိုက်သည်။

“တောင်းပန်ပါတယ် ဆရာမ။ သမီးရဲ့ စပ်စုချင်စိတ်က ပြင်းထန်သွားလို့ပါ။ ဒီကိစ္စအတွက် တာဝန်ယူဖို့ သမီး အဆင်သင့်ပါပဲ။”

“နင် ကျန်းဟန်ကိုလည်း တောင်းပန်ရမယ်။ ဒီအပြုအမူက သူတစ်ပါးရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကို ကျူးကျော်တာထက်တောင် ပိုပြီး ဆိုးရွားလွန်းတယ်။”

ဆရာမ ဝမ်ယိက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်တော့သည်။

အကြောင်းမှာ ဆရာ၊ ဆရာမများပင်လျှင် ကျောင်းသားတစ်ဦး၏ စိတ်စွမ်းအားကို စစ်ဆေးရန်အတွက် ၎င်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာထဲသို့ အကြောင်းမဲ့ သက်သက် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လေ့ မရှိသောကြောင့်ပင်။

“ငါက အဲအကြောင်း ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးက အလွန်ပုံမှန်ပဲ။ အချို့လူတွေက မွေးရာပါ စိတ်စွမ်းအား အားကောင်းတတ်ကြသလို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုတစ်ခုခု ခံစားရပြီးနောက်မှာ စိတ်စွမ်းအားတွေ အဆမတန် တိုးပွားလာတတ်တယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေလည်း ရှိခဲ့ဖူးတယ်။”

ဆရာမ ဝမ်ယိက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး ကျန်းဟန်ကို ဆက်၍စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“စာအုပ်တွေထဲမှာပါတဲ့ စိတ်စွမ်းအား တရားထိုင်ခြင်းနည်းစနစ်တွေက အမှန်တော့ အပေါ်ယံလောက်ပဲ ရှိတယ်။ ငါ့ဆီမှာ ငါပုံမှန်အသုံးပြုနေကျ စိတ်ဝိညာဉ် တရားထိုင်ခြင်းနည်းစနစ် တစ်ခု ရှိတယ်။ မင်း သင်ချင်လား။”

စာအုပ်များထဲတွင် လူသိရှင်ကြား ဖော်ပြထားသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တရားထိုင်ခြင်းနည်းစနစ်မှာ အသုံးအများဆုံးနှင့် လက်တွေ့အကျဆုံး ဖြစ်သော်လည်း အကောင်းဆုံးတော့ မဟုတ်ပေ။ အကောင်းဆုံးနည်းစနစ်များကိုမူ အမျိုးမျိုးသော သားရဲထိန်းချုပ်သူ အဖွဲ့အစည်းများ၊ မိသားစုများ၊ နိုင်ငံများနှင့် အခြားသော အင်အားစုများက သိမ်းဆည်းထားကြပြီး ၎င်းတို့အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်မှသာလျှင် ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကျန်းဟန်သည် ပထမဦးစွာ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့ပြီးနောက် ဆရာမ ဝမ်ယိ၏ လှပသော မျက်နှာကို မော့ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ဘာလုပ်ပေးရမလဲ။”

“မင်းက တော်တော် သတိကြီးတာပဲ။”

ဆရာမ ဝမ်ယိက ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဒီစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တရားထိုင်ခြင်းနည်းစနစ်ကို တောရိုင်းထဲက သားရဲထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်ရဲ့ အမွေအနှစ်ဆီကနေ ရရှိခဲ့တာ။ ထိပ်တန်းအဆင့် နည်းစနစ်တွေလောက် မကောင်းဘူးဆိုပေမဲ့လည်း မဆိုးလှပါဘူး။ ပြီးတော့ တကယ်ကို တစ်မူထူးခြားတယ်။ တကယ်လို့ မင်း သင်ချင်တယ်ဆိုရင် ငါ မင်းကို အလကား သင်ပေးလို့ရတယ်။”