← Chapters

အခန်း ၈၆၅

Vol. 58 Ch. 865

အခန်း ၈၆၅

Vol. 58 Ch. 865

အခန်း (၈၆၅) - ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအား

"တပ်မှူးချုပ်... တပ်မှူးချုပ်ရဲ့ လက်မောင်း..."

တပ်မှူးလေးမှာ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် တွဲလောင်းကျနေသော တပ်မှူးချုပ်၏ ပြတ်ထွက်နေသော လက်မောင်းကို ကြည့်ရင်း ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် ဝိညာဉ်ပင် လွင့်ထွက်မတတ် ဖြစ်သွားရတော့၏။

တပ်မှူးချုပ်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး နာကျင်မှုကို ပြင်းထန်စွာ ခံစားလိုက်ရသည့် အချိန်တွင်မှ သူ၏ ဘယ်ဘက် လက်မောင်းမှာ တစ်ချိန်ချိန်တွင် ပြတ်ထွက်သွားခဲ့ပြီး သွေးများ တဝေါဝေါ ပန်းထွက်နေကြောင်း သတိပြုမိသွားတော့သည်။

"ငါ့... ငါ့လက်မောင်း..."

တပ်မှူးချုပ်က သူ၏ ဘယ်ဘက် လက်မောင်းကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တကြား ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ဝိညာဉ်ပင် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားတော့၏။

နာကျင်မှုများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ တပ်မှူးချုပ်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း နာကျင်မှုကြောင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ တွန့်လိမ်သွားတော့သည်။

ထိုအခါ၊ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေသော တပ်မှူးလေးက တစ်ချက်သာ လှမ်းကြည့်ပြီးနောက် တပ်မှူးချုပ်၏ အသက်အန္တရာယ်ကို နည်းနည်းလေးမျှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သူ၏ လှုပ်ရှားမှု ပညာရပ်ကို အသုံးပြုကာ ထွက်ပြေးရန် အလျင်အမြန် ကြိုးစားလိုက်တော့၏။ တစ်စက္ကန့်မျှပင် အချိန်မဆွဲရဲတော့ချေ။

"ဘုန်း"

သို့သော် တပ်မှူးလေး၏ ပုံရိပ် လျှပ်တစ်ပြက် ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် မိုးခြိမ်းသံပမာ ပေါက်ကွဲသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသော တပ်မှူးလေးမှာ အနက်ရောင် မြားတန်း တစ်ခုပမာ အောက်သို့ တဟုန်ထိုး ထိုးဆင်းသွားကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဧရာမ တွင်းနက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားစေတော့၏။

တပ်မှူးလေးမှာ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိသွားခဲ့၏။

ဘာတွေ ဖြစ်သွားသနည်း ဆိုသည်ကို မည်သူကမျှ မမြင်လိုက်ရသလို ကျားသစ်ရိုင်းကြီးက တိုက်ခိုက်လိုက်သည်ကိုလည်း မည်သူကမျှ သတိမထားမိလိုက်ကြချေ။ လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်လေးပင် မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း တပ်မှူးလေးမှာ အလွန်တရာ ထူးဆန်း လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိသွားခဲ့ခြင်းပင်။

ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းမှာ လုံးဝ ဆွံ့အ မှင်သက်နေကြပြီး မလှုပ်မယှက် ရပ်နေကြရာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်နေကြတော့၏။

"သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက တကယ်တမ်း ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ..."

ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိထားသော တပ်မှူးလေးက အားယူကာ ခက်ခဲစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။ သူ၏ ဒဏ်ရာများမှာ အလွန်အမင်း ဆိုးရွားလွန်းသဖြင့် နည်းနည်းလေးမျှ လှုပ်ရှား၍ပင် မရနိုင်တော့ဘဲ အထက် ကောင်းကင်ယံရှိ ကျားသစ်ရိုင်းကြီးကိုသာ ကြောက်ရွံ့စွာ စိုက်ကြည့်နေမိတော့သည်။

တပ်မှူးလေး အနေဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်နှင့်ပင် ကျားသစ်ရိုင်းကြီးက မည်သို့ တိုက်ခိုက်လိုက်သနည်း ဆိုသည်ကို လုံးဝ မမြင်လိုက်ရသည်ကို လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေတော့၏။

ရေခဲတမျှ အေးစက်သော အကြည့်များဖြင့် တပ်မှူးလေးကို စူးစိုက်ကြည့်နေသော ကျားသစ်ရိုင်းကြီးက စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ သူ၏ လက်သည်းများကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်ကာ တပ်မှူးချုပ်ထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်တော့သည်။

တပ်မှူးချုပ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် အသံပင် ထွက်မလာတော့ချေ။

အမှောင်မိစ္ဆာ ကျားသစ်က အသွင်ပြောင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့သလို အသွင်ပြောင်းပြီးနောက် ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကလည်း ဤမျှလောက်အထိ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့ဖူးချေ။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်ကြီး တစ်ခုက ကျားသစ်ရိုင်းကြီး၏ လက်ဝါးပြင်ထက်တွင် စတင် စုစည်းလာပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ လျှပ်တစ်ပြက် ထွက်ပေါ်လာတော့၏။ ၎င်းမှာ တပ်မှူးချုပ်ကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းနိုင်စွမ်းရှိသော စွမ်းအားကြီးပင် ဖြစ်သည်။

ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော စွမ်းအားကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် တပ်မှူးလေးမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် လုံးဝ ကျောက်ရုပ်ပမာ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှုများက အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းနေတော့၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် တပ်မှူးလေးာ သူ၏ လုပ်ရပ်များအတွက် အူများပင် ပြတ်ထွက်မတတ် နောင်တရနေတော့သည်။ အကယ်၍များ အမှောင်မိစ္ဆာ ကျားသစ်ထံတွင် ဤကဲ့သို့ မိစ္ဆာဆန်လှသော စွမ်းအားမျိုး ရှိနေကြောင်းကို သူသာ သိရှိခဲ့ပါက သတ္တိ ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေလျှင်တောင်မှ ရန်စဝံ့မည် မဟုတ်ချေ။

ကျားသစ်ရိုင်းကြီးက နည်းနည်းလေးမျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အေးစက် ရက်စက်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်တော့၏။

"တပ်မှူးလေး... မြန်မြန် ပြေးတော့..."

တပ်မှူးချုပ်က မည်သည့် နေရာမှန်း မသိ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး တပ်မှူးလေးကို အဝေးသို့ အတင်း တွန်းထုတ်ကာ သူ၏ အစွမ်းကုန် အင်အားများကို အသုံးပြု၍ ဝင်ရောက် ကာကွယ်လိုက်တော့သည်။

တပ်မှူးချုပ်၏ စွမ်းအားက နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ နဝမအလွှာ အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး အလွန်တရာ ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းလှပေသည်။

"ဘုန်း"

"ဝူး ..ဝူး"

ပြင်းထန်သည့် စွမ်းအားကြီး နှစ်ခု ဝင်တိုက်မိသွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေသော မိုးခြိမ်းသံပမာ ပေါက်ကွဲသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝူကျိနယ်မြေ တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားတော့၏။ တပ်မှူးချုပ် ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက် ကာကွယ်ခဲ့သည့်တိုင် သူကိုယ်တိုင်ပင် အနောက်သို့ ပစ်လွင့်ထွက်သွားပြီး သွေးစိမ်းများကို တဝေါဝေါ အန်ထုတ်လိုက်ရတော့သည်။

နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ နဝမအလွှာ အထွတ်အထိပ်၏ အစွမ်းကုန် စွမ်းအားမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် လုံးဝ ဖိနှိပ် ဝါးမြိုခံလိုက်ရပြီး ကျားသစ်ရိုင်းကြီး၏ ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအင်ကို လုံးဝ မခုခံနိုင်ခဲ့ချေ။

"တပ်မှူးချုပ်..."

တပ်မှူးလေးမှာ ထိတ်လန့် ပြာယာခတ်သွားတော့၏။

"ပြေးတော့..."

တပ်မှူးချုပ်က အလောတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အနောက်သို့ ပစ်လွင့်ထွက်သွားသော အရှိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူ၏ လှုပ်ရှားမှု ပညာရပ်ဖြင့် အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

တပ်မှူးလေးလည်း နည်းနည်းလေးမျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ခက်ခဲစွာ ရရှိလိုက်သော ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံရဲဘဲ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်တော့၏။

သို့သော် တပ်မှူးချုပ်က လှုပ်ရှားမှု ပညာရပ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်အတွင်း၌ ကျားသစ်ရိုင်းကြီးက တစ္ဆေ တစ်ကောင်ပမာ သူ၏ အရှေ့တွင် အသံတိတ် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော ကျားသစ်ရိုင်းကြီးကြောင့် တပ်မှူးချုပ်မှာ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် အနောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားတော့၏။

"အစစ်အမှန်ယွမ် အကာအကွယ်လွှာ..."

"ယင်ယန် ရွှမ်အကာအကွယ်လွှာ..."

"ယင်ယန် ၀င်္ကပါ..."

ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်နေသော တပ်မှူးချုပ်က သူ၏ ရှိသမျှ အစွမ်းကုန် အင်အားများကို အသုံးပြုကာ သိုင်းကွက်များကို ထုတ်သုံးလိုက်ပြီး အလိုအလျောက်ပင် ကာကွယ်ရေး အလွှာများကို တစ်ခုပြီး တစ်ခု ထပ်ဆင့် တည်ဆောက်လိုက်တော့၏။

"ဘုန်း"

“အွတ်”

ကျားသစ်ရိုင်းကြီးက ရုတ်တရက် လက်သည်းများဖြင့် လွှဲရိုက်လိုက်ရာ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် မိုးခြိမ်းသံပမာ ပေါက်ကွဲသံ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။ တပ်မှူးချုပ်၏ ကာကွယ်မှု အားလုံး ချက်ချင်းပင် တစ်စစီ ကြေမွ ပျက်စီးသွားပြီး သူ၏ ပုံရိပ်က အနက်ရောင် မြားတန်း တစ်ခုပမာ အနောက်သို့ ပစ်လွင့်ထွက်သွားကာ သွေးစိမ်းများကို တဝေါဝေါ အန်ထုတ်လိုက်ရတော့သည်။

"ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒီတိရစ္ဆာန်က ပထမအဆင့် နတ်ဘုရား အသွင်ပြောင်းဘုံ နဝမအလွှာရဲ့ စွမ်းအားကို ဘယ်လိုလုပ် ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ရတာလဲ..."

တပ်မှူးချုပ်မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေတော့၏။

ကျားသစ်ရိုင်းကြီး ရှေ့တွင် တပ်မှူးချုပ်၏ စွမ်းအားများက လုံးဝ အသုံးမဝင်တော့ချေ။

"အမှောင်မိစ္ဆာ ကျားသစ်ရဲ့ စွမ်းအားက တကယ်ကို ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းနေတာလဲ... တပ်မှူးချုပ်တောင် သူ့ကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ဘူးလား..."

အချိန်ကြာမြင့်စွာ အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်နေပြီးနောက် ရှင်းထျန်းက နောက်ဆုံးတော့ စကားထစ်အစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါ အရမ်းကို ကြောက်ဖို့ကောင်းတာပဲ... တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်... မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာတင် တပ်မှူးချုပ်က လက်တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရသွားတာ... အခု တပ်မှူးချုပ်တောင် ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေပြီ..."

"သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက် ကျားသစ်ရိုင်း..."

နဂါးနတ်ဘုရား မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ လူများမှာ ကြောက်ရွံ့မှုများမှ နိုးထလာကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှု၊ ထိတ်လန့်မှု၊ မယုံကြည်နိုင်မှု၊ ဝမ်းသာရွှင်မြူးမှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

အံ့မခန်း... ကျားသစ်ရိုင်းကြီး၏ စွမ်းအားက အလွန်တရာ ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းလှပေသည်။

ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိထားသော တပ်မှူးချုပ်က ကျားသစ်ရိုင်းကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်မှုများကြားတွင် ကျားသစ်ရိုင်းကြီးက သူ၏ အရှေ့တည့်တည့်၌ ရောက်ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

တပ်မှူးချုပ် ဘယ်နေရာမှာပဲ ရှိနေပါစေ၊ သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်တိုင်း ကျားသစ်ရိုင်းကြီးက သူ့အရှေ့မှာ အမြဲတမ်း ရှိနေတော့၏။

မော့ကြည့်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ အရှေ့ရှိ ကျားသစ်ရိုင်းကြီးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် တပ်မှူးချုပ်၏ နှလုံးသားမှာ ရင်ဘတ်ထဲမှ ခုန်ထွက်လာတော့မတတ် ကြောက်လန့်သွားရတော့သည်။

"ဘုန်း"

“ဖူး…”

ကျားသစ်ရိုင်းကြီးက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ရာ မိုးခြိမ်းသံပမာ ပေါက်ကွဲသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး တပ်မှူးချုပ်မှာ ပုဇွန်ဆိတ်လေး တစ်ကောင်ပမာ ကွေးကွေးလေး ဖြစ်သွားကာ သွေးစိမ်းများကို နောက်တစ်ဖန် တဝေါဝေါ အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး သူ၏ ပုံရိပ်က နောက်တစ်ကြိမ် ပစ်လွင့်ထွက်သွားပြန်၏။

“ဝှစ်…”

ကျားသစ်ရိုင်းကြီး၏ ပုံရိပ်က လျှပ်စီးပမာ မြန်ဆန်စွာဖြင့် ပစ်ထွက်သွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် တပ်မှူးချုပ်၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ထွက်ပေါ်လာလိုက် ပျောက်ကွယ်သွားလိုက် ဖြစ်နေတော့၏။ သို့သော် မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်အတွင်းမှာပင် တပ်မှူးချုပ်မှာ လက်သီးချက်ပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ ထိုးနှက်ခံလိုက်ရပြီး သွေးစိမ်းများကို အဆက်မပြတ် အန်ထုတ်နေရတော့သည်။

ကျားသစ်ရိုင်းကြီး၏ အမြန်နှုန်းက လွန်စွာ မြန်ဆန်လွန်းလှပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု အမြန်နှုန်းက ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။ စောင့်ကြည့်နေသူများ အနေဖြင့် အနက်ရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရပြီး တပ်မှူးချုပ်မှာ လက်သီးချက် ထောင်ပေါင်းများစွာ ထိုးနှက်ခံလိုက်ရခြင်းပင်။ ကျားသစ်ရိုင်းကြီး မည်သို့ တိုက်ခိုက်လိုက်သနည်း ဆိုတာကိုပင် သူတို့ မမြင်လိုက်ရချေ။

တပ်မှူးချုပ်မှာ လုံးဝ ပြန်လည် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ ကျားသစ်ရိုင်းကြီး၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ရိုက်နှက်မှုကိုသာ ခံနေရတော့၏။

ဤအချိန်တွင် တပ်မှူးချုပ်မှာ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး နောက်ထပ် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ရန် လုံးဝ သတ္တိ မရှိတော့ချေ။ မဟုတ်ပါက သူကိုယ်တိုင်ပင် လွတ်မြောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

သေချာသည်ကတော့ ကျားသစ်ရိုင်းကြီးက တပ်မှူးချုပ် ထွက်ပြေးသည်ကို တမင်တကာ ခွင့်ပြုလိုက်ခြင်းပင်။ မဟုတ်ပါက သူ လုံးဝ ထွက်ပြေးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ကျားသစ်ရိုင်းကြီး၏ ဒေါသတရား အားလုံးက တပ်မှူးချုပ် အပေါ်တွင်သာ စူးစိုက်နေတော့၏။

"ဘုန်း"

“ဖူး…”

နောက်ဆုံး ထိုးနှက်ချက်နှင့်အတူ ကျားသစ်ရိုင်းကြီးက ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိထားသော တပ်မှူးချုပ်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ အားကုန် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်မှုများ အပြီးတွင် တပ်မှူးချုပ်၏ အရိုး တစ်ကိုယ်လုံးမှာ တစ်စစီ ကျိုးကြေ ပျက်စီးသွားခဲ့၏။

“ဝုန်း... ဝုန်း…”

"ဝူး ..ဝူး"

သူ၏ ပုံရိပ်က မြေပြင်နှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ဝင်တိုက်မိသွားရာ မိုးခြိမ်းသံပမာ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သည့် စွမ်းအားများကြောင့် ဧရာမ တွင်းနက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားကာ မြေကမ္ဘာကြီးမှာလည်း အန္တရာယ် ပေးတော့မည့်အလား ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေတော့၏။

ဆေးဧကရာဇ် တောင်တော် အနီးတွင် ဧရာမ တွင်းနက်ကြီး နှစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး ကြည့်မိသူတိုင်းကို ထိတ်လန့်သွားစေတော့သည်။ တစ်ခုက တပ်မှူးချုပ် ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုက တပ်မှူးလေး ပင် ဖြစ်သည်။

ကျားသစ်ရိုင်းကြီးက သူ၏ လုပ်ရပ်များဖြင့် ရှေးဦး ကမ္ဘာဦး သားရဲကြီး တစ်ကောင်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုနှင့် ညှာတာမှု ကင်းမဲ့ခြင်းတို့ကို အပြည့်အဝ သက်သေပြလိုက်ခြင်းပင်။

တစ်ချိန်က ပြိုင်ဘက်ကင်း အစွမ်းထက်ခဲ့သော တပ်မှူးချုပ်မှာ အပြတ်အသတ် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရ၏။

သူ၏ အံ့မခန်း အမြန်နှုန်းနှင့် စွမ်းအား သက်သက်ဖြင့်သာ ကျားသစ်ရိုင်းကြီးက တပ်မှူးချုပ်ကို ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သူ၏ စွမ်းအားက မှန်းဆ၍ပင် မရနိုင်တော့ချေ။

အသံတိတ် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာဖြင့် ကျားသစ်ရိုင်းကြီး၏ ပုံရိပ်က တပ်မှူးချုပ် လဲကျနေသော တွင်းနက်ကြီး၏ အထက်တွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ အေးစက်သော အကြည့်များက တပ်မှူးချုပ်ထံသို့ စူးစိုက်နေတော့၏။

လက်သည်းများကို တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိထားသော တပ်မှူးချုပ်မှာ လေပေါ်သို့ မြောက်တက်လာပြီး ကျားသစ်ရိုင်းကြီးထံသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လွင့်မျောလာတော့သည်။

အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်နေသော တပ်မှူးချုပ်က အသက်ချမ်းသာ ပေးရန် အသနားခံလိုက်၏။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့... မသတ်ပါနဲ့..."

ကျားသစ်ရိုင်းကြီး၏ ထက်မြက်စူးရှသော လက်သည်းထိပ်ဖျားက တပ်မှူးချုပ်၏ နဖူးကို ထိမိသွားရာ သွေးစက်လေး တစ်စက် ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

"ပျောက်ကွယ်သွားစမ်း..."

ကျားသစ်ရိုင်းကြီးက ဘာခံစားချက်မျှ မရှိသော မျက်နှာထားဖြင့် ရေခဲတမျှ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟင့်အင်း... ကျေးဇူးပြုပြီး... ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့..."

တပ်မှူးချုပ်မှာ ပို၍ပင် ပြာယာခတ်သွားပြီး ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိထားသည့်တိုင် အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေတော့၏။

သွေးအေး ရက်စက်ပြီး ညှာတာမှု ကင်းမဲ့လှသော ကျားသစ်ရိုင်းကြီးက ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းကို ခြောက်ခြားစေခဲ့သော အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှသည့် တပ်မှူးချုပ် တစ်ယောက် ပြာကျသွားသည်ကိုသာ အေးတိအေးစက် စောင့်ကြည့်နေတော့၏။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူသည် ပြာမှုန့်များနှင့် မီးခိုးငွေ့များ အဖြစ်သို့သာ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေတော့သည်။

--

All Chapters