အခန်း ၆၈၄

အခန်း ၆၈၄ - ဧကရာဇ် ကိုးပါးကို တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ချေမှုန်းခြင်း

"ကုချင်းဖန်"

လေဟာနယ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။ ပြင်ပနယ်မြေမှ မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာပြီး ကုချင်းဖန်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေသည်။ သူသည် ကုချင်းဖန်၏ အစောပိုင်း တိုက်ခိုက်မှုကြောင့်ပင် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။

"အလယ်အလတ်အဆင့် မဟာဧကရာဇ်လား"

ကုချင်းဖန်သည် ထိုဧကရာဇ်ကို ကြည့်ကာ မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။ "နောက်ထပ် ဧကရာဇ်ဘယ်နှစ်ပါး ကျန်သေးလဲ အားလုံးပဲ တစ်ခါတည်း ထွက်လာခဲ့လိုက်။ ဒီလိုဆိုရင် ငါ တစ်ခါတည်းနဲ့ အကုန်ရှင်းထုတ်ပြီး အလုပ်ရှုပ်သက်သာမှာပေါ့"

"မင်း အရမ်းမာနကြီးလှချည်လား၊ ဒီလောကမှာ မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ ပြိုင်ဘက်ကင်းလို့ ထင်နေတာလား"

လေဟာနယ်အတွင်းမှ အေးစက်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်ထပ် မဟာဧကရာဇ်များ တစ်ပါးပြီးတစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာကြသည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် ပြင်ပနယ်မြေမှ မဟာဧကရာဇ် ကိုးပါး စုဝေးလာကြသည်။

"မဟာဧကရာဇ် ကိုးပါး... ဒါပဲလား"

ကုချင်းဖန်၏ အေးဆေးတည်ငြိမ်မှုကို မြင်သောအခါ ပထမဆုံး ပေါ်လာသည့် ဧကရာဇ်က သရော်လိုက်သည်။ "ငါတို့ ကိုးပါးပေါင်းရင် မင်းကို သတ်ဖို့ လုံလောက်တယ်။ ရှေးခေတ်က ထိုက်ရိ နတ်ဘုရားတောင် ငါတို့ကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ဘူး"

ထိုဧကရာဇ်မှာ 'လောကီ' ဟုခေါ်သော ဧကရာဇ်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဦးစွာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ စွမ်းအားများမှာ မိုးထိအောင် မြင့်မားသော မြစ်ကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့ ကုချင်းဖန်ကို ဖိနှိပ်ရန် ပြေးဝင်လာသည်။ ကျန်သော ဧကရာဇ် ရှစ်ပါးကလည်း တပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်ကြသည်။

"ပျက်သုဉ်းစမ်း"

ကုချင်းဖန်သည် ဘယ်ဘက်လက်ကို နောက်ပစ်ထားကာ ညာဘက်လက်ဖြင့် တစ်ချက်သာ ပုတ်လိုက်သည်။ ထိုရိုးရှင်းလှသော လက်ဝါးချက်ကြောင့် စကြဝဠာတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။ မဟာတာအို၏ စည်းမျဉ်းများမှာ ပြိုကွဲသွားပြီး ကြယ်တာရာစနစ်များစွာ ပျက်သုဉ်းသွားရသည်။

"ဘုန်း"

လေဟာနယ်တစ်ခုလုံး ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားသည်။ ပြင်ပနယ်မြေမှ မဟာဧကရာဇ် ကိုးပါး၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို ပေါက်ကွဲသွားပြီး သွေးမိုးများ ရွာကျလာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သွေးစွန်းနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ စကြဝဠာ၏ အဝေးဆုံးဆီသို့ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသည်။ ထိုသူမှာ 'လောကီ' ဧကရာဇ်ပင်ဖြစ်သည်။ ကုချင်းဖန်သည် ညာလက်ဖြင့် လေဟာနယ်ကို လှီးဖြတ်လိုက်ရာ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

"မ... မသတ်ပါနဲ့... ငါ့ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ"

'လောကီ' ဧကရာဇ်သည် ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို စွန့်လွှတ်ကာ တောင်းပန်သည်။ သို့သော် ဓားအလင်းတန်းမှာ သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

မဟာဧကရာဇ် ကိုးပါးလုံး ကျဆုံးသွားသည်။ အစမှအဆုံးထိ ကုချင်းဖန်သည် လက်တစ်ဖက်ကိုသာ အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူသည် ပြင်ပနယ်မြေမှ စစ်သည်များကို ကြည့်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ကို တစ်လအချိန်ပေးမယ်။ ပြင်ပနယ်မြေတပ်ဖွဲ့တွေအားလုံး ဒီသိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက် ကို လက်နက်ချရမယ်။ တစ်လကြာလို့မှ မလက်နက်ချတဲ့သူတွေကို ငါကိုယ်တိုင် လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ပစ်မယ်"

ကုချင်းဖန်သည် ထိုစကားကို ထားခဲ့ပြီး လေဟာနယ်အတွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ပြင်ပနယ်မြေမှ စစ်သည်များမှာ မျက်နှာပျက်လျက် ရှိကြသည်။ ကုချင်းဖန်၏ စွမ်းအားကို ကိုယ်တွေ့ မြင်လိုက်ရပြီးနောက် မည်သူမျှ မငြင်းဆန်ရဲတော့ပေ။ တစ်ဦးတည်းဖြင့် မဟာဧကရာဇ် ကိုးပါးကို ချေမှုန်းနိုင်သူကို မည်သူက ရင်ဆိုင်ရဲမည်နည်း။

အင်အားကြီးမားလှသော ပြင်ပနယ်မြေတပ်ဖွဲ့များမှာ နောက်ကြောင်းပြန် ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ ထိုအတောအတွင်း ရှထျန်းဂျွင်း သည်လည်း ဧကရာဇ်လမ်းကြောင်း၏ အဆုံးသို့ ရောက်ရှိပြီး ဧကရာဇ်အဆင့် တက်လှမ်းခြင်းဆိုင်ရာ ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခကို ရင်ဆိုင်နေရတော့သည်။

"ဘုန်း"

ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခ၏ အသံမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ရှေးဟောင်းသီးခြားကမ္ဘာတွင် ဧကရာဇ်အသစ်တစ်ပါး ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာတော့မည့် အချိန်အခါ ဖြစ်ပေတော့သည်။