အခန်း ၃၆၆

အပိုင်း(၃၆၆)

လင်းတုန်းသည် အသက်ရှူရမည့်အလုပ်ကိုပင် မေ့လျော့ကာ ထိုသတ္တဝါကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သဲပြင်ပေါ်တွင် စတင်ဆွဲငင်သွားလေ၏။ ၎င်းသည် အော်သိုလောက် မလေးလံသော်လည်း ပေါ့ပါးနေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ထိုခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခု စတင်ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ငွေပြာရောင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာခဲ့သည်။

ထို ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် သည် ယခင်ငါး၏ ဝါယာကြိုးပုံစံတူ တစ်ခုနှင့် တူနေသည်။ လင်းတုန်း ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားစဉ် ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ရုန်းထွက်လာခဲ့၏။ သူသည် ၎င်းကို မျက်ခြည်ပြတ်သွားစေရန် မျှော်လင့်လျက် နောက်ကျောဘက်ကို အကဲခတ်နေခဲ့သည်။ သစ်ပင်အရွယ်အစားရှိသော ပင်စည်အစုအဝေး တစ်ခုကို ကျော်လွန်သွားချိန်တွင်တော့ သက်ပြင်းချနိုင်သွားလေသည်။ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များသည် သက်ရှိပုံစံများလောက် အန္တရာယ်ကြီးမားပုံ မပေါ်ပေ။

သို့သော် သူ ရှေ့ဘက်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်ချိန်တွင် အစွယ်တန်းကြီးများနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ဖြစ်နေတော့သည်။

ဤငါးအသစ်သည် သူ၏ နားစည်ကို ဖောက်ထွင်းမတတ် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ လင်းတုန်းသည် အချိန်မီပင် ခေါင်းငုံ့ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့၏။ သို့တိုင်အောင် ထိုငါးက သူ၏ ခေါင်းပေါ်မှ ဖြတ်ကူးသွားချိန်တွင် ၎င်း၏ အကြေးခွံများက သူ၏ ဦးရေပြားကို ပွတ်တိုက်သွားခဲ့သည်။

လင်းတုန်းသည် ထိုငါးနောက်သို့ အလျင်အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခါ တောက်ပနေသော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် က ပင်စည်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်သန်းမျောလွင့်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။

စဉ်းစားနေရန် အချိန်မရတော့ပေ။ နောက်ထပ် တစ်စက္ကန့်မျှပင် မဆိုင်းငံ့တော့ဘဲ သူ၏ အသက်ရှူပုံစံကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် မဟူရာ မီးတောက် လမ်းစဉ် ထံမှ စွမ်းအားများကို ဆွဲယူလိုက်တော့သည်။

မဟူရာ မီးတောက် မာဒြာ များသည် သူ၏ သွေးကြောများထဲတွင် လျှံတက်လာပြီး အပူဟပ်သွားစေသည်။ အပြာလေး၏ ကုသပေးမှု ရှိခဲ့သော်လည်း သူ၏ စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများသည် ပူလောင်နေဆဲ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် သူ၏ အမြုတေ ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် အော်ရာ ကို လည်ပတ်ထားခြင်းလည်း မရှိခဲ့ပေ။ သူ၏ အမြုတေ ထဲတွင် မှိန်ပျပျ မာဒြာ မီးပွား အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သို့သော် ယင်းက မီးတောက်ခြုံလွှာကို စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ အသုံးပြုရန်အတွက်တော့ လုံလောက်နေခဲ့သည်။

ကာကွယ်သူ နည်းစနစ်၏ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လင်းတုန်းသည် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ဆီသို့ ဦးစွာ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် လက်မောင်းဖြင့် ဝါယာကြိုးပုံစံ ဝိညာဉ် အပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်ပြီး ၎င်း၏ တည်ဆောက်ပုံကို ကုတ်ဖြဲလိုက်၏။ အဖြူရောင် လက်ချောင်းများသည် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ၏ အပြင်ဘက်အလွှာကို ဖွဲ့စည်းထားသော အပြာနုရောင် ကြိုးများကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ထိုကြိုးများမှတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ကို အောက်သို့ ဆွဲချလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူက မာဒြာ အတုံးအခဲ တစ်ခုကို ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ၏ အော်ဟစ်သံသည် ရိုက်ခတ်လာသော လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ ဆူညံသွားသည်။ သို့သော် လင်းတုန်းမှာ အချိန်ဖြုန်းနေရန် မရှိပေ။ ခြုံလွှာ စွမ်းအား ပါဝင်သော လက်သီးက လှံတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းကို ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ့ထံ ပြေးဝင်လာသော သက်ရှိငါးကို ဖမ်းရန် လှည့်လိုက်လေသည်။

သူသည် အောက်ဘက်အစွယ်တစ်ခုကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားပြီး၊ အပေါ်ဘက်အစွယ်ကို အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းကိုင်လိုက်သည်။ ထိုသတ္တဝါ၏ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်မှု အရှိန်ကြောင့် သူသည် သဲပြင်ပေါ်တွင် နောက်သို့ လျောတိုက်သွားခဲ့ရ၏။ ၎င်း၏ အသက်ရှူခြင်းများက သေဆုံးနေသော ငါးနှင့် ပုပ်သိုးနေသော သစ်ပင်များကဲ့သို့ နံစော်နေသည်။ အနီးအနားမှ အော်ဟစ်သံများအရ ၎င်း၏ အုပ်စုများ ထပ်မံရောက်ရှိလာတော့မည်ကို သူ သိလိုက်ရသည်။

သူသည် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပိုမိုတွေးတောရန် လိုအပ်ကြောင်း အော်သိုက အမြဲပြောလေ့ရှိသည်။ ကျားလိုက်ဖမ်းခြင်း အကြောင်း ပြောခဲ့သည်များကို ထောက်ရှုလျှင် အီသန် ကလည်း အော်သိုနှင့် သဘောထား တူညီပုံ ရသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် မဟူရာ မီးတောက် များ လောင်ကျွမ်းနေချိန်၌ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် အမြဲတမ်း ပိုမိုလွယ်ကူလှသည်။

မာဒြာ များ စတင်ကုန်ခန်းလာချိန်တွင်ပင် လင်းတုန်းသည် ထိုအထွတ်အမြတ် သားရဲနှင့် မျက်လုံးချင်း ဆုံလိုက်သည်။ နဂါးတစ်ကောင်သည် ငါးတစ်ကောင်၏ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ခံ၍မဖြစ်ပေ။ ဤနေရာတွင် သူသည်သာ အမဲလိုက်သူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် စွမ်းအားရှိနေသည်။

မီးတောက်ခြုံလွှာ၏ နောက်ဆုံးစွမ်းအင်များက သူ၏ ခြေလက်များဆီသို့ စီးဆင်းသွားပြီး သူ၏ လက်မောင်းများ ပူလောင်လာခဲ့သည်။ လက်နှစ်ဖက်စလုံးမှ စွမ်းအားများကို တွန်းထုတ်လိုက်စဉ် သူက ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

ကြီးမားလှသော အင်အားလှိုင်းတံပိုးတစ်ခုဖြင့် သူသည် ထိုငါးကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်လေတော့သည်။

သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်တွင် ငါး၏ ခန္ဓာကိုယ်၊ ညာဘက်လက်တွင် အောက်မေးရိုးတို့ကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက် သူ မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့သည်။ သူသည် အမောတကော ဖြစ်နေပြီး သဲပြင်ပေါ်တွင် သွေးများ ဖုံးလွှမ်းနေ၏။ သူ၏ မဟူရာ မီးတောက် အမြုတေ ငြိမ်းသတ်သွားချိန်တွင် သူသည် ခေါင်းကို မော့ကာ အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သန့်စင်သော အမြုတေ သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲလိုက်ချိန်တွင် ချက်ချင်းပင် ချွေးအေးများ ပျံလာခဲ့သည်။ သူ ဘာတွေများ တွေးနေခဲ့မိသနည်း။

"မြင်လား..."

လင်းတုန်း၏ အပြင်ဝတ်ရုံထဲမှနေ၍ ဒရော့စ်က ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက နည်းနည်းလေးတောင် တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် မနေဘူး... မင်း အခုလုပ်နေတာကြီးက ဆူညံလွန်းနေတယ်... မြင်လား... ကွာခြားချက်ကို မင်း သိလား..."

ထိုခန္ဓာကိုယ်အသစ်ထဲမှ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ထွက်မလာမီ လင်းတုန်းသည် အကောင်ဟောင်းကို ဆွဲယူကာ သစ်ပင်များကြားသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ သန့်စင်သော အမြုတေ သည်ပင်လျှင် မာဒြာ ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး သန့်စင်ခြင်း စက်ဝန်း ကျင့်စဉ်အတွက် အီသန်ကို သူ တိတ်တဆိတ် ကျေးဇူးတင်မိသည်။ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ခန့်က ထိုနည်းစနစ်ကိုသာ သူ မလေ့ကျင့်ခဲ့ပါက သူ၏ မာဒြာ များသည် အစောကြီးကတည်းက ကုန်ခန်းသွားခဲ့မည်မှာ သေချာလှသည်။

ထို့နောက်... တံခါးပေါက်ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ လွတ်မြောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်းကို သူ သိလိုက်ရလေသည်။

သူမ၏ ခိုလှုံရာ ဒုတိယထပ်မှ မခုန်ချမီကပင် အက်ခီရီကို သူ အာရုံခံနိုင်ခဲ့သည်။ သူမသည် ရွှေရောင် ခြေသည်းများကြားမှ သဲများ လွင့်စင်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့၏။ သူမ၏ အမြီးသည် နောက်ဘက်တွင် လူးလွန့်နေသည်။ တွားသွားသတ္တဝါတစ်ကောင်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာကို ဖတ်ရှုရန် ခက်ခဲသော်လည်း သူမသည် သူ့ကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်နေကြောင်း သူ သေချာပေါက် သိနေခဲ့သည်။

"သော့ပေးစမ်း..."

သူမက လက်ဖြန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ လင်းတုန်းသည် ထိုအရာကို သူမထံ ပေးလိုက်ချင်စိတ် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဒရော့စ်ကို မျက်လုံးထဲမှ ထွက်ခွာခိုင်းပြီးနောက် အသုံးမဝင်တော့သော နီလာတုံးကို သူမထံ ပေးအပ်လိုက်နိုင်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို အာရုံလွှဲစရာအဖြစ် အသုံးပြုကာ တံခါးဆီသို့ ပြေးထွက်သွားနိုင်သည်။

သို့သော် ထိုသို့လုပ်ဆောင်ပါက သူသည် ထိုငါးကို စွန့်ပစ်ခဲ့ရမည် ဖြစ်သည်။ အော်သိုမှာလည်း စားစရာတစ်ခုခု လိုအပ်နေလိမ့်မည်။ ထိုလိပ်ကြီးသည် ကုလားထိုင်များမှစ၍ ကျောက်တုံးများအထိ အရာအားလုံးကို ဝါးစားနေသည်ကို လင်းတုန်း မြင်ဖူးသည်။ သို့သော် နံရံကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ကိုက်မစားရခြင်းအတွက် အကြောင်းပြချက် တစ်ခုတော့ ရှိရမည် ဖြစ်၏။ သူသည် ပိုမိုခိုင်လုံသော အာဟာရတစ်ခု လိုအပ်နေခြင်းပင်။ ယင်းကို သူ့ထံ ယူဆောင်သွားပေးရန်မှာ လင်းတုန်း၏ တာဝန် ဖြစ်သည်။

လင်းတုန်းသည် ငါးကို အောက်ချလိုက်ပြီး ခြေဖျားများပေါ်တွင် ဟန်ချက်ညီအောင် ရပ်ကာ သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းကို မြှောက်လိုက်သည်။

"ခွင့်လွှတ်ပါ... ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားကို ကျော်ပြီး ကျွန်တော် သွားရလိမ့်မယ်..."

သူမ၏ မျက်လုံးများသည် နေရောင်ခြည်တစ်ခုကဲ့သို့ တောက်ပသွားပြီး ရက်စက်သော အသံဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းက အပြောလေးတော့ ရဲသားပဲ... အဆင့်နိမ့် ရွှေအဆင့် လေး..."

သူသည် သန့်စင်သော မာဒြာ များကို သူ၏ စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများထဲသို့ တွန်းပို့လိုက်ပြီး သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုကို ထက်မြက်စေလိုက်သည်။ ဗလာဖြစ်နေသော မဟူရာ မီးတောက် အမြုတေ နှင့် ကုန်ခန်းလုနီးပါး သန့်စင်သော အမြုတေ တို့ဖြင့် ဤနေရာတွင် သူမကို သူ အမှန်တကယ် အနိုင်မယူနိုင်ကြောင်း သူ သိထားသည်။ သူမ မည်သို့ တိုက်ခိုက်သည်ကို လေ့လာရန်သာ သူ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားသူများ လုပ်ဆောင်သကဲ့သို့ပင် သူမသည်လည်း တိုက်ခိုက်သူ နည်းစနစ်ဖြင့် တိုက်ပွဲကို စတင်ပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူ၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် လက်မောင်းဖြင့် ၎င်း၏ စွမ်းအားအချို့ကို စုပ်ယူနိုင်ပါက သူမ အနီးသို့ ရောက်လာချိန်တွင် ဗလာ လက်ဝါး ဖြင့် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်မိသည်။ ယင်းမှာ သူ၏ အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။

နဂါးမသည် သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်။ သူက သူမကို လှမ်းကိုင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သူမသည် ရေတစ်ပြင်ကဲ့သို့ လှုပ်ရှားကာ သူ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် စီးဆင်းသွား၏။ သူမ၏ အမြီးသည် သူ့ကို ရစ်ပတ်သွားပြီး လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်လေသည်။

တူတစ်ချောင်းက သူ၏ နံရိုးများကို ရိုက်ခွဲလိုက်သကဲ့သို့ ရင်ဘတ်ထဲတွင် နာကျင်မှုများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ အုတ်နံရံကြီး တစ်ခုနှင့် ဝင်တိုက်မိသလို သူ၏ ကျောပြင်က ခံစားလိုက်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သူသည် မည်သည့်နေရာသို့မျှ ရွေ့လျားသွားခြင်း မရှိပေ။

သူမ၏ ရွှေရောင် အကြေးခွံများသည် သူ၏ မျက်နှာရှေ့ တစ်လက်မအကွာမှ တလက်လက် တောက်ပနေပြီး၊ သူမ၏ လက်သီးက သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ နစ်ဝင်နေသည်။ သူမသည် သူ့ကို မာကျောသော အရာတစ်ခုခုနှင့် ဖိ၍ ထိုးချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မှီ၍ ရပ်နေခြင်း မရှိကြောင်း သူ သေချာပေါက် သိနေ၏။ သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သွေးတစ်ပွက် အန်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် အနောက်ဘက်တွင် မည်သည့်အရာ ရှိနေသနည်းဆိုသည်ကို နာကျင်စွာဖြင့် တစ်လက်မချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ အမြီး။ သူ လွင့်ထွက်မသွားစေရန် သူမ၏ အမြီးဖြင့် သူ၏ ကျောကို ရစ်ပတ်ထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အသက်ရှူရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ချိန်တွင် သူ၏ မာဒြာ များမှာ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ခြေထောက်တစ်ဝိုက်တွင် အလင်းတန်းများ လှိုင်းထနေ၏။ ယင်းမှာ အကွာအဝေးကို လျှော့ချရန် သူမ အသုံးပြုခဲ့သော ကာကွယ်သူ နည်းစနစ်ပင် ဖြစ်သည်။

သူမ ပြုံးလိုက်ချိန်တွင် တွားသွားသတ္တဝါများ၏ သွားများ ပေါ်လွင်သွားသည်။ သူမ၏ လက်တစ်ဖက်က မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ၏ ခါးကို ရစ်ပတ်သွားပြီး ကျောက်မျက်ရတနာကို ဆွဲထုတ်ယူလိုက်သည်။ ယင်းသည် မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်အောက်တွင် အပြာရောင် တလက်လက် တောက်ပနေ၏။

"မင်း ဒါကို ငါ့ဆီ အေးအေးဆေးဆေး ပေးလိုက်လို့ ရသားပဲ..."

သူမက သူ့ကို ပြောလိုက်သည်။

ရိုးရှင်းသော အမှန်တရားတစ်ခုကို သတိရသွားချိန်တွင် သူ၏ နှလုံးသားကို စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများက ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ကျားလိုက်ဖမ်းသူ အများစုမှာ ကျားသတ်၍သာ သေဆုံးကြရသည် မဟုတ်ပါလား။ တစ်ခဏတာမျှ ထိုအချက်ကို သူ မေ့လျော့နေခဲ့မိသည်။

ဝေဝါးသွားလောက်အောင် မြန်ဆန်လှသော အရှိန်ဖြင့် သူမ၏ အမြီးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းထိပ်ကို ရိုက်ချလိုက်လေတော့သည်။

***