အခန်း ၃၇၂

အပိုင်း(၃၇၂)

ဘုန်း...

လင်းတုန်းသည် မြေပြင်ကို ကန်ထွက်လိုက်ပြီး အက်ခီရီ၏ ဒုတိယထပ် ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ အပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားခဲ့သည်။

အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် တစ်ယောက်၏ အံ့မခန်း တုံ့ပြန်မှုများ ရှိနေသည့်တိုင်အောင်၊ မိမိ မျက်နှာရှေ့တွင် သူ့ကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရချိန်၌ အက်ခီရီ တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ကာကွယ်သူ နည်းစနစ်ကို အသက်သွင်းလိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ ခြေထောက်များမှ အလင်းလှိုင်းများ စတင် ဖြာထွက်လာခဲ့၏။

လင်းတုန်း၏ လက်သီးက သူမကို ထိလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သော်လည်း၊ ထိခိုက်မှုကို ရှောင်လွှဲနိုင်ရန် သူမ လုံလောက်စွာ လိမ်ကောက်ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် နံရံနှင့် ဝင်တိုက်မိသွားပြီး ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ အက်ကွဲကြောင်းများ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

တစ်စက္ကန့်အကြာတွင် လင်းတုန်း၏ လက်ထဲမှ မဟူရာ နဂါး၏ အသက်ရှူခြင်းများ ထပ်ကြပ်မကွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူမသည် အောက်ဘက်သို့ လျောတိုက်ရှောင်တိမ်းသွားရာ အမည်းရောင် မီးတောက်တန်းသည် နံရံတွင် အပေါက်ကြီး တစ်ပေါက် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။ သူသည် သူမနောက်သို့ လိုက်ကာ နည်းစနစ်ကို ဘေးဘက်သို့ ဆွဲယမ်းလိုက်သည်။ ထိုအလင်းတန်းသည် သူမ၏ ခိုလှုံရာကို အစင်းကြောင်းရှည်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ထွင်းဖောက်သွားလေ၏။ လိမ္မော်နှင့် ရွှေရောင် ရောစပ်နေသော အဆီအနှစ်များသည် အရုဏ်တက်ချိန်ကဲ့သို့ မီးပွားများအဖြစ် လွင့်စင်တက်လာခဲ့သည်။

သူမသည် ဘေးမှ လက်နက်ကို ဆွဲထုတ်ကာ သူ့ထံသို့ စီးဆင်းဝင်ရောက်လာသည်။ သို့သော် သူက သူ၏ နဂါး အသက်ရှူခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မီးတောက် ခြုံလွှာဖြင့် အကွာအဝေးကို လျှော့ချလိုက်၏။ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဘေးသို့ ပုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏ အရိုးများ အက်ကွဲမသွားတော့ပေ။ နေ့ရက်နှင့် ညဉ့်ယံများစွာ နာကျင်မှုကို ကြိတ်မှိတ်ခံကာ အထွတ်အမြတ် ငါး၏ စွမ်းအင်များကို လည်ပတ်ခဲ့ခြင်းက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည် ပုံသွင်းပေးခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ လက်နက်ကို အသုံးမပြုနိုင်မီလေးတွင် သူသည် သူ၏ အရောင်ဖျော့ဖျော့ ညာဘက်လက်ဖြင့် သူမ၏ ပခုံးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ မာဒြာ များကို စတင် မျိုချလိုက်လေသည်။ သူမက သူမ၏ အပ်ဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် လက်မောင်းကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ၊ သူ လက်လွှတ်လိုက်ရပြီး သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ခြေတစ်လှမ်းစာ အကွာအဝေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ခြေသည်းတစ်ဖက်ကို ရှေ့သို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ လိမ္မော်ရောင် အလင်းတန်းများသည် ပူလောင်နေသော ရေတံခွန်ကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ ၎င်းထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။

ယင်းသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူ ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိသော စွမ်းအားများထက် များစွာ ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။ ထိုအလင်းတန်းသည် သူ၏ ကိုယ်လုံးအရွယ်အစားခန့် ကျယ်ဝန်းသည်။ ၎င်းသည် မဟူရာ မီးတောက် ကဲ့သို့ အာရုံစူးစိုက်မှု မရှိ၊ သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း မကြီးမားသော်လည်း၊ ၎င်း၏ အကြမ်းထည် စွမ်းအားကမူ သူ ဖန်တီးနိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးထားလေသည်။

လင်းတုန်းသည် သူ၏ အဖြူရောင် လက်မောင်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ သူနှင့် အော်သိုတို့သည် လင်းတုန်း၏ အသက်အန္တရာယ် မစိုးရိမ်ရစေဘဲ တတ်နိုင်သမျှ ယင်းကို စမ်းသပ်ခဲ့ကြပြီး ဖြစ်ရာ သီအိုရီအရတော့ အလုပ်ဖြစ်သင့်သည်။ သို့သော် စီးဆင်းနေသော မီးတောက် မာဒြာ များသည် ဒီရေတစ်ခုကဲ့သို့ သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး အကူအညီမဲ့ ဖြစ်သွားစေနိုင်သည့် အခွင့်အရေးများစွာလည်း ရှိနေခဲ့၏။

တိုက်ခိုက်သူ နည်းစနစ်က သူ၏ လက်ဝါးကို လာရောက်ရိုက်ခတ်ချိန်တွင် သူသည် ဆာလောင်မှု အမြုတေကြိုး ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

လွတ်မြောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ လက်မောင်းသည် ထိုနည်းစနစ်ကို စတင်မျိုချတော့သည်။ ၎င်းသည် ချက်ချင်းလိုလိုပင် ၎င်း၏ ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ လိမ္မော်ရောင် လမ်းကြောင်းများသည် လက်မောင်းပေါ်တွင် စွန်းထင်းလာပြီး၊ လင်းတုန်း၏ ဝိညာဉ်ကို ပူလောင်စေကာ၊ သူ၏ လက်မောင်းကို ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ပြည့်အကျပ်သိပ်နေသော အိတ်တစ်လုံးကဲ့သို့ ဖြည့်တင်းလိုက်လေသည်။

သို့သော် ထိုနည်းစနစ်ကို သူ မျိုချနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အက်ခီရီကို ပြန်လည်သက်သာရန် တစ်စက္ကန့်မျှ အချိန်မပေးတော့ဘဲ လင်းတုန်းသည် သူ၏ အဖြူရောင် လက်မောင်းကို ဒိုင်းတစ်ခု ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ စီးဆင်းနေသော မီးတောက် မာဒြာ များသည် သူ၏ လက်ဖျံမှနေ၍ ပန်းထွက်သွားလေသည်။

ရှဲ... ရှဲ...

၎င်းသည် သူမ၏ မူလနည်းစနစ်ကဲ့သို့ အာရုံစူးစိုက်မှု မရှိတော့ဘဲ စွမ်းအားအများစု ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမအနေဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ကြက်ခြေခတ်ကာ ယင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိအောင် ကြိုးစားရဆဲပင်။ အရည်ပျော်နေသော မီးတောက်များသည် အိမ်၏ အပေါက်များမှတစ်ဆင့် အပြင်သို့ ပက်ဖျန်းသွားခဲ့သည်။

နည်းစနစ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီးနောက် လင်းတုန်းသည် မီးတောက် ခြုံလွှာ၏ စွမ်းအားဖြင့် ရှေ့သို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူသည် အက်ခီရီကို ခြေထောက်ဖြင့် ဦးစွာ ဝင်တိုက်လိုက်ပြီး သူမကို နောက်သို့ ဆောင့်ကန်လိုက်၏။

တစ်ကြိမ်တော့ သူ အသန့်ရှင်းဆုံး တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည်ဟု တွေးထင်ခဲ့၍ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ရှောင်တိမ်းရန် ပျက်ကွက်ခဲ့၍ဖြစ်စေ၊ ကြက်ခြေခတ်ထားသော သူမ၏ လက်မောင်းများပေါ်တွင် ထိုကန်ချက်ကို ခံယူလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူမသည် သူမ၏ ခိုလှုံရာ နံရံကို ဖောက်ထွက်လွင့်စင်သွားပြီး ကြွေကျလာသော ကြယ်တစ်ပွင့်ကဲ့သို့ သဲပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။

သူမ လေထဲတွင် ရှိနေစဉ်မှာပင် လင်းတုန်းသည် သူမနောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်သွားခဲ့သည်။ မီးတောက် ခြုံလွှာ၏ အလင်းရောင်ဝန်းက သူ့ကို အမည်းရောင် ဥက္ကာပျံ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့၏။ သူသည် သူမရှေ့တွင် ဆင်းသက်လိုက်ပြီး သူမပတ်လည်ရှိ ယိမ်းနွဲ့နေသော ပင်လယ်ရေမှော်ပင်စည်များဆီသို့ ကျယ်ပြန့်သော နဂါး အသက်ရှူခြင်း တိုက်ခိုက်မှုများကို တံစဉ်များကဲ့သို့ လွှဲယမ်းတိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

သစ်ပင်ပင်စည်များ ပြိုလဲသွားကာ မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်လောင်ကျွမ်းနေခဲ့သည်။ သို့သော် ရေ အော်ရာ များကြောင့် ၎င်းတို့ထဲမှ မည်သည့်အရာမျှ မီးဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်လာခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

နေထိုင်ရာ နယ်မြေ တစ်ခုလုံးမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများ တပြိုင်နက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ငွေစွယ်ငါးကြင်းများ သူတို့ထံ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ အေးစက်ပြီး ရိုင်းစိုင်းသော စွမ်းအားများ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။

အက်ခီရီ၏ ခိုလှုံရာ ပြိုကျသွားချိန်တွင် သဲပြင်ပေါ်၌ ကြီးမားသော ပဲ့တင်ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အတုံးအခဲများသည် အစစ်အမှန် ကျောက်တုံးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာပြီး ဖုန်မှုန့်များကဲ့သို့ အဆီအနှစ် အစုအဝေးကြီး ကောင်းကင်သို့ လွင့်တက်သွားလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကျိုးပဲ့နေသော သစ်သားပရိဘောဂ အပိုင်းအစများ မီးစွဲလောင်သွားပြီး အပျက်အစီးများကြားမှ မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ယင်းက လင်းတုန်း၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှု တစ်ခုကို လျော့ကျသွားစေခဲ့သည်။

သို့သော် သူမသည်လည်း စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

မီးတောက်များ ပတ်လည်ရှိ မီး အော်ရာ များသည် သူ၏ အနောက်ဘက်တွင် စုစည်းလာကြပြီး၊ မီးတောက်များသည် မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ ဆွဲငင်စုစည်းသွားကြသည်။ ၎င်းဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို သူ အာရုံခံမိလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ကျောဘက်တွင် သူမ ဖန်တီးနေသော အုပ်ချုပ်သူ နည်းစနစ်ကို ရင်ဆိုင်ရန် လှည့်လိုက်လေသည်။

၎င်းသည် လိမ္မော်ရောင် မီးတောက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော နဂါးတစ်ကောင်ကို စိုက်ကြည့်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မာဒြာ ကို ထို အော်ရာ ထံသို့ ဆန့်ထုတ်ကာ သူမ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ယှဉ်ပြိုင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် စစ်သည်တော် တစ်ယောက်၏ လက်မောင်းကို မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ် အလေးချိန် တစ်ခုလုံးဖြင့် တွန်းတိုက်နေရသော ကလေးငယ် တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ မီးတောက်မြွေကြီးက သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး သူ၏ အဝတ်အစား အစွန်းများကို ချက်ချင်းပင် မီးစွဲလောင်သွားစေသည်။ သူက မီး အော်ရာ ကို အသုံးပြု၍ မီးတောက်များကို တွန်းထုတ်မထားပါက၊ ထို့အပြင် ရေ အော်ရာ က မီးတောက်များကို အားနည်းမသွားစေပါက၊ သူ၏ ဝတ်ရုံများ တစ်ခုလုံး မီးလောင်ပြာကျသွားမည် ဖြစ်သည်။

သို့တိုင်အောင် သူမ၏ အုပ်ချုပ်သူ နည်းစနစ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် သူ၌ ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို အသုံးချခဲ့ရသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်က လောင်ကျွမ်းနေပြီး သူ၏ မဟူရာ မီးတောက် မာဒြာ များက ရေဝဲတစ်ခုကဲ့သို့ လည်ပတ်နေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှု အားလုံးကို ထိုအရာထဲသို့ ထည့်သွင်းထားရင်း အံသွားများကို ကြိတ်ထားလိုက်၏။ ညာဘက်လက်ဖြင့် သူ၏ အိတ်ကပ်ကို စမ်းသပ်ရှာဖွေလိုက်သည်။

ထိုလက်သည် သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။

“အခုတော့ မလုပ်ပါနဲ့...”

လင်းတုန်းက တောင်းပန်လိုက်သည်။

“ကျေးဇူးပြုပြီး အခုတော့ မလုပ်ပါနဲ့...”

ထိုလက်သည် အက်ခီရီ ရှိရာ အရပ်သို့ ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့သည်။ လင်းတုန်းသည် သူ၏ အာရုံကို ခွဲလိုက်ရပြီး မီးတောက်များက ပို၍ နီးကပ်စွာ ဖိကပ်လာကာ သူ၏ အရေပြားကို ပူလောင်သွားစေသည်။ သူ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ လက်ကို သူ၏ စကားနားထောင်ရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေလိုက်၏။

ထိုလက်သည် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဖုတ်ထားသော ရွှံ့စေးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ချိတ်ပိတ်ထားသော ပုလင်းငယ် တစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ လက်မဖြင့် ချိတ်ပိတ်ထားမှုကို ဖောက်ခွဲလိုက်ပြီး တောက်ပနေသော ခရမ်းရောင် ရေများကို သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ လောင်းချလိုက်လေသည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှု ထက်မြက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ အမြင်အာရုံများ ကြည်လင်လာပြီး အော်ရာ အပေါ် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုလည်း ခိုင်မာလာခဲ့သည်။ အိပ်မက်ရေတွင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုအောက်တွင် တုံ့ပြန်မှုအရှိန်နှင့် အာရုံစူးစိုက်မှု နှစ်ခုစလုံး သိသိသာသာ တိုးတက်လာကြောင်းကို အော်သိုနှင့် လေ့ကျင့်မှုများက သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးကို ပြသခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် အသစ်တိုးတက်လာသော သူ၏ တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းများသည် ရွှေရောင် အမြီးက သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ရိုက်ချခြင်းမှ တားဆီးရန် လုံလောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။

ဘုန်း...

သူသည် အနောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး သဲပြင်ပေါ်တွင် လိမ့်ကျသွားခဲ့ကာ မတ်တတ်ရပ်နိုင်ရန် ရုန်းကန်ကြိုးစားလိုက်သည်။ ကြောက်ရွံ့မှုများက သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် စူးနစ်လာခဲ့၏။

အနိုင်ရရန် သူ၌ အခွင့်အရေး တစ်ခုသာ ရှိသည်။ ယင်းမှာ အက်ခီရီကို ခုခံကာကွယ်ရသည့် အနေအထားတွင် ဆက်လက်ထားရှိရန်ပင် ဖြစ်သည်။ အော်သိုက သူ့ကို အကျယ်တဝင့် ဟောပြောဆုံးမခဲ့သော်လည်း ယင်းမှာ ယီရင် ထံမှ သူ သင်ယူခဲ့ရသော မူဝါဒ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ မဟူရာ မီးတောက် လမ်းစဉ် ကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်ရေး လမ်းစဉ် တစ်ခု၏ အားသာချက်မှာ ပြိုင်ဘက်အပေါ် ဖိအားပေးနိုင်စွမ်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုဖိအားသာ မရှိပါက သူသည် ခြောက်သွေ့နေသော သစ်ရွက်တစ်ရွက်ကဲ့သို့ ကြေမွသွားပေလိမ့်မည်။

ယခုတော့ သူမက သူ့ကို နောက်ဆုတ် ခုခံရမည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မီးတောက် ခြုံလွှာ၏ စွမ်းအားဖြင့် သူသည် ပြေးလွှားနေခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် အကွာအဝေးတစ်ခု ရရှိစေရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူနှင့် ကြိုးတစ်ချောင်းဖြင့် ချည်နှောင်ထားသကဲ့သို့ သူ၏နောက်သို့ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

သူမ၏ လက်ထဲတွင်လည်း လိမ္မော်ရောင် မာဒြာ ကြိုးအရှည်တစ်ချောင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအရာမှာ မည်သည့်အရာ ဖြစ်ကြောင်း လင်းတုန်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ ကြာပွတ်တစ်ခု ဖြစ်နေလေသည်။ ဤအရာသည် ယခင်က သူမ အသုံးပြုခဲ့သော ကြာပွတ်ပုံစံ ဖန်တီးသူ နည်းစနစ်ကို ပိုမိုအားကောင်းလာစေရန် အသုံးပြုသည့် ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်ရမည်။

သူမက ၎င်းကို ခေါင်းပေါ်တွင် လွှဲယမ်းလိုက်ရာ ပျော့ပျောင်းသော မာဒြာ ကြိုးသည် အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ရစ်ခွေသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပင်လယ်ရေမှော်ပင်စည်များကို ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်လေသည်။

မီးများ စတင်လောင်ကျွမ်းလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့ပတ်လည်ရှိ အော်ရာ များတွင် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အနီရောင် အစက်အပြောက်များ ရောနှောလာခဲ့သည်။ လေထုထဲတွင်လည်း မီးခိုးများဖြင့် မွန်းကြပ်လာတော့သည်။ ငါးများ၏ အော်ဟစ်သံများမှာ ပို၍ နီးကပ်လာခဲ့သည်။ လင်းတုန်းသည် သစ်ပင်ပင်စည်များနှင့် ကျောက်တုံးများကြားတွင် ခေါင်းငုံ့ကာ ရှောင်တိမ်းပြေးလွှားနေခဲ့၏။ သူမနှင့် အကွာအဝေး ပိုမိုကျယ်ဝန်းလာစေရန် ကြိုးစားနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူတစ်ယောက်သည် သူ၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ခြေထောက်ဆီသို့ ကန်ချက်တစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

အက်ခီရီ၏ အစေခံ တစ်ယောက်ပင်။

***