အခန်း ၃၇၃

အပိုင်း(၃၇၃)

လင်းတုန်းသည် ထိုလူ၏ အပေါ်မှ ခုန်ကျော်လိုက်ပြီး သူ့ မျက်နှာဆီသို့ လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုလူက သူ၏ ခေါင်းကို ဘေးဘက်သို့ အနည်းငယ် ငုံ့ရှောင်လိုက်၏။ လင်းတုန်းက ခြေဖြင့် ထပ်မံကန်လိုက်သော်လည်း အစေခံမှာ နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

လင်းတုန်း၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်ကြောင့် တင်းကျပ်သွားသည်။ ထိုလူသည် သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ အက်ခီရီ ရောက်လာသည်အထိ သူ့ကို နှောင့်နှေးသွားစေရန်သာ လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် မာဒြာ များကို အလဟဿ မဖြုန်းတီးချင်သော်လည်း သူ၏ ဘယ်ဘက် လက်ဝါးထဲတွင် မဟူရာ မီးတောက်ကို စုစည်းလိုက်လေသည်။

မီးခိုးများ ကြားမှ ငွေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ငွေစွယ်ငါးကြင်း တစ်ကောင်သည် ဟဟထားသော အစွယ်များနှင့်အတူ သူ့ထံ ပြေးဝင်လာခဲ့၏။

လင်းတုန်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် လက်မောင်းဖြင့် ထိုအစွယ်များကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့၏ အသားကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ စားသုံးပြီးနောက်တွင် လင်းတုန်းသည် ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုလွယ်ကူစွာဖြင့် ၎င်းကို တွန်းလှန်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အစားထိုး လက်မောင်းသည်ပင်လျှင် ၎င်းတို့၏ အသားမှ စွမ်းအားများကြောင့် ပိုမိုသန်စွမ်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း ၎င်းသည် ကြီးမားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက လေထဲတွင် ကူးခတ်လာချိန်၌ သူ့ကို သဲပြင်ပေါ်တွင် နောက်သို့ တွန်းကန်သွားစေခဲ့သည်။

သူ၏ လက်ပြင်ရိုးအနီးတွင် နာကျင်မှု တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့ကို မည်သည့်အရာက ဝင်တိုက်လိုက်သည်ကို မြင်နိုင်ရန် ငါးကိုပါ ဆွဲငင်လျက် ကိုယ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

သွေးစွန်းနေသော ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက် အစေခံက နောက်သို့ ဆုတ်သွားလေသည်။

သူ၏ မဟူရာ မီးတောက် အမြုတေ ထံမှ ဒေါသတရားများ စီးဆင်းလာခဲ့သည်။ ဧရာမ ငါးကြင်းကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ အခြေအနေမှာပင်၊ လင်းတုန်းသည် သူ၏ အသားစစ်စစ် လက်မောင်းကို ဆန့်တန်းကာ သူ၏ နဂါး အသက်ရှူခြင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်လေတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အက်ခီရီသည် သူမ၏ အစေခံအပေါ်မှ ခုန်ကျော်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူမသည် သူ့ကို ကယ်တင်ချင်ပါက မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်သူ နည်းစနစ်ကို ခံယူရမည် ဖြစ်သည်။ ယင်းက သူ့အတွက် ငါးကို တွန်းဖယ်ပစ်ရန် အချိန်ရသွားစေမည် ဖြစ်၏။ သူ၏ သွေးရည်ကြို သံမဏိ ခန္ဓာသည် သူ၏ ကျောပြင်ရှိ ဒဏ်ရာကို ကုသရန်အတွက် မာဒြာ များကို စတင်စုပ်ယူနေပြီ ဖြစ်ရာ၊ ဤကိစ္စကို သူ အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ရန် လိုအပ်နေသည်။

သို့သော် နဂါးမလေးသည် သူ၏ နည်းစနစ်ကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။ မီးတောက်တန်းသည် အဆင့်နိမ့် ရွှေအဆင့် ၏ ဘေးဘက်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ချက်ချင်းပင် သူ၏ နံရိုးများမှ အသားတစ်တုံး ပြတ်ထွက်သွားပြီး သူ၏ အဝတ်အစားများကို မီးစွဲလောင်သွားစေခဲ့၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရီသွားပြီး ဒဏ်ရာမှ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားသည်။ သူ၏ အသက်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ရတနာတစ်ခုခု ပါရှိနေသည်မှာ သေချာလှသည်။

ယင်းမှာ လုံလောက်မည် မဟုတ်ပေ။ နောက်ထပ် ငါးကြင်း သုံးကောင်က သူ့ထံသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ပြေးဝင်ဆင်းသက်လာကြသည်။

ထို့နောက် လင်းတုန်းသည် ထို အဆင့်နိမ့် ရွှေအဆင့် အပေါ်သို့ ဆက်လက် အာရုံမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် တစ်ယောက်က သူ၏ အပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သူမသည် သူမ၏ ကြာပွတ်ကို သူ့ထံသို့ လွှဲရိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ နဂါး၏ အသက်ရှူခြင်း စီးဆင်းမှုကို ဖြတ်တောက်ရန် ရုန်းကန်နေစဉ်မှာပင်၊ တောက်ပနေသော လိမ္မော်ရောင် လက်နက်က သူ၏ ခြေထောက်ကို ရစ်ပတ်သွားခဲ့၏။

၎င်းသည် သူ၏ အရေပြားကို နီရဲပူလောင်နေသော သတ္တုတစ်တုံးကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းသွားစေသည်။ ၎င်းက တင်းကျပ်လာပြီး သူ၏ ခြေထောက်ကို ဆွဲဖြတ်တော့မည် ဖြစ်ကြောင်း လင်းတုန်း ခိုင်မာစွာ သိရှိနေခဲ့သည်။ သူ၏ နဂါး၏ အသက်ရှူခြင်းကို ဖြတ်တောက်မည့်အစား သူသည် မာဒြာ များကို ပို၍လောင်းထည့်လိုက်သည်။ လောင်ကျွမ်းနေသော အာဏာစက် ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ သူမ၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ခုတ်ချလိုက်လေသည်။

သူမသည် သူ၏ ခြေထောက်ကို မဖြတ်တောက်နိုင်မီ သိပ်သည်းလှသော မဟူရာ မီးတောက် အလင်းတန်းကို ကာကွယ်ရန် လက်တစ်ဖက် မြှောက်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ အာရုံလွဲသွားချိန်တွင် သူက ထိုလက်နက်ကို ကန်ထုတ်ပစ်လိုက်၏။

ကြာပွတ်က သူ၏ အရေပြားပေါ်မှ လျောကျသွားချိန်တွင် သူ့ကို ပူလောင်သွားစေသဖြင့် အော်ဟစ်မည့်အသံကို မြိုချလိုက်ရသည်။ သူသည် ခြေထောက်ကို အတင်းဆွဲရုန်းလိုက်ပြီး နောက်သို့ ယိုင်နွဲ့သွားခဲ့သည်။

ယခုအခါ ငွေစွယ်ငါးကြင်းများသည် တကယ်တမ်း စုဝေးရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ နေရာအနှံ့တွင် လင်းလက်နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူနှင့် အက်ခီရီတို့သည် ငါးအုပ်ကြီး၏ အလယ်တွင် တိုက်ခိုက်နေရလေသည်။ လေထုမှာ အလွန်မှိုင်းဝေနေသဖြင့် သူတို့သည် မီးခိုးများကြားတွင် ကူးခတ်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။ မီးတောက် ခြုံလွှာကို အသက်သွင်းထားလျက် သူသည် ၎င်းတို့ကို ဟိုဘက်ဒီဘက်သို့ ပုတ်ထုတ်နေခဲ့သည်။ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော ငါးတစ်ကောင်ကို နင်း၍ ခုန်တက်ကာ ကန်ထုတ်ပစ်လိုက်လေသည်။

သူ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ပြတ်ရှကျိုးပဲ့နေသော ပင်လယ်ရေမှော်ပင်စည်များသည် သဲပြင်ပေါ်တွင် မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်လောင်ကျွမ်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူ ကြည့်နေစဉ်မှာပင် ၎င်းတို့သည် မီးဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်သွားခဲ့လေသည်။

ထိုအချိန်အထိ မီး အော်ရာ ၏ အကြီးမားဆုံး အရင်းအမြစ်မှာ အက်ခီရီ၏ ခိုလှုံရာ အပျက်အစီးများထဲရှိ ပရိဘောဂများသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယင်းက သူမ၏ အုပ်ချုပ်သူ နည်းစနစ်ကို အထောက်အပံ့ပေးရန်အတွက် နီရဲပူလောင်နေသော အော်ရာ များကို လုံလောက်စွာ ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်ခဲ့၏။

သို့သော် ဟင်းလင်းပြင် နဂါး၏ ကခုန်ခြင်း သည် ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားကိုလည်း လိုအပ်သည်။ မီးက များများ လောင်ကျွမ်းလေ၊ အပူရှိန်နှင့်အတူ ဖျက်ဆီးခြင်း အော်ရာ များကို ပိုမိုထုတ်လွှတ်ပေးလေ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူ့အတွက် အသုံးပြုရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်၏။

သူ၏ ဝိညာဉ် ကို ဆန့်ထုတ်ကာ အနက်နှင့် အနီရောင် စွမ်းအင်မျှင်များကို သူ စုစည်းလိုက်သည်။ ယင်းကို သူ၏ မာဒြာ ဖြင့် ထိန်းချုပ်ကာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရစ်ပတ်ပြီး သူ၏ ပတ်လည်တွင် ခွေထားလိုက်လေသည်။ လေထုသည် အပူရှိန်ကြောင့် လှိုင်းထနေပြီး သူ၏ အရေပြားမှာ စပ်ဖျင်းဖျင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ဝတ်ရုံ အစွန်းများသည် မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော မီးတောက်များ၏ အာနိသင်အောက်တွင် ရှိနေသကဲ့သို့ စတင်အရည်ပျော်လာခဲ့၏။

လက်တစ်ဖက်တွင် ပိုကြီးမားသော ကြာပွတ်ကို ကိုင်ထားပြီး၊ အခြားလက်တစ်ဖက်တွင် ဖန်တီးထားသော မာဒြာ ကြာပွတ်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် အက်ခီရီသည် သူ၏ နောက်သို့ ပြေးလိုက်လာခဲ့သည်။ သူမက ခုန်တက်ကာ ငါးကြင်း တစ်ကောင်ကို အမြီးဖြင့် ရစ်ပတ်ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး၊ ကိုက်ခဲနေသော ဒုတိယမြောက် အထွတ်အမြတ် သားရဲ တစ်ကောင်အပေါ်မှ လွှဲကာ ကျော်ဖြတ်သွား၏။ နောက်တစ်ကောင်ကို ကန်ထုတ်လိုက်ပြီး၊ နောက်ထပ်တစ်ကောင်ကို ရိုက်ချလိုက်ကာ ကြာပွတ်နှစ်ချောင်းစလုံးဖြင့် သူ့ထံသို့ ရိုက်ချရင်း ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်အတွင်း သူမကိုယ်သူမ ကာကွယ်ရန်အတွက် မီး အော်ရာ များကို စုစည်းနေခဲ့ရာ အနီးအနားရှိ မီးတောက်များမှာ မှေးမှိန်သွားခဲ့လေသည်။

သူသည် မာဒြာ များ ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ခံနိုင်ရည်၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အား သို့မဟုတ် နည်းစနစ်ပိုင်းတို့တွင် သူမနှင့် သူ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။ ဤတိုက်ပွဲ ကြာရှည်လေ၊ ရွေးချယ်စရာ နည်းလမ်းများ သူ ပိုမိုဆုံးရှုံးရလေ ဖြစ်မည်။

သူမသည် သူ့ထက် တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာကို သေချာပေါက် ဖြတ်သန်းရှင်သန်ခဲ့ဖူးသည်။ သူ ပြင်ဆင်နေသည်ကို စတင်လိုက်သည့် စက္ကန့်မှာပင် သူမသည် သူ၏ အုပ်ချုပ်သူ တိုက်ခိုက်မှုကို ဖတ်ရှုနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ကာကွယ်ရန်အတွက် အော်ရာ များကို စုစည်းထားခဲ့သည်။ လင်းတုန်း နောက်ဆုံး ဖဲချပ်ကို ထုတ်ကစားချိန်တွင်ပင် သူမ၌ ဖဲချပ် အပြည့်အစုံ ရှိနေဦးမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အော်သို သင်ကြားပေးခဲ့သည့်အတိုင်း မဟူရာ မီးတောက် လမ်းစဉ် တွင်လည်း ကောင်းမွန်သော ဖဲချပ်အချို့ ရှိနေခဲ့သည်။

အနီရောင်နှင့် အမည်းရောင် သက်စောင့် အော်ရာ များ ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ညီမျှစွာ ရစ်ပတ်သွားချိန်တွင် လင်းတုန်းသည် လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်နီးပါးခန့်က သူ သင်ယူခဲ့ရသော အုပ်ချုပ်သူ နည်းစနစ်နှင့်အညီ ၎င်းတို့ကို ကျစ်ဆံမြီးသဖွယ် ယှက်နွှယ်လိုက်လေသည်။

သူသည် လှည့်ကာ အက်ခီရီ၏ ကြာပွတ်များကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်တွင် ဟင်းလင်းပြင် နဂါး၏ ကခုန်ခြင်း ကို ထိန်းချုပ်ရန် လိုအပ်သော စွမ်းအားများ စီးဆင်းနေသဖြင့် ၎င်းကို သူ လှုပ်ရှား၍ မရပေ။ သို့သော် သူ၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် လက်မောင်းသည် ဆန့်ထွက်သွားပြီး အနီးအနားရှိ ငါးတစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဒိုင်းသဖွယ် အသုံးပြုကာ သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှ ကာကွယ်ရန် သူ့ရှေ့သို့ ဆွဲယူလိုက်လေသည်။

မထိမီလေးတွင် သူသည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ ယင်းနှင့်အတူ တင်းကျပ်စွာ ခွေထားသော အော်ရာ များကို တွန်းထုတ်လိုက်၏။ ၎င်းသည် လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားရင်း သူ၏ မာဒြာ နှင့် လုံးထွေးနေခဲ့ရာ သူ၏ လက်မောင်းနှင့် ဝိညာဉ် မှာ တုန်ရီနေခဲ့သည်။

ရွှေရောင် အလင်းတန်းသည် ငွေစွယ်ငါးကြင်းကို ထက်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်သွားပြီးနောက် ဒုတိယမြောက် ကြာပွတ်က ကျင်းဆင်းလာသည်။ သူသည် သူ၏ ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ ၎င်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ၎င်းက သူ၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် လက်ဖဝါးကို ပူလောင်စေပြီး သူ၏ ဝိညာဉ် တစ်လျှောက် စူးရှသော နာကျင်မှု တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ကြေးအဆင့် အမြင်ဖြင့်သာ မြင်တွေ့နိုင်သော၊ တင်းကျပ်စွာ ရစ်ခွေထားသည့် အနီနှင့်အမည်း ရောစပ်နေသော အော်ရာ စက်ဝိုင်းတစ်ခုသည် အက်ခီရီထံသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

သူမသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ် ဖြင့် မီး အော်ရာ ကို တွန်းကန်လိုက်ရာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုနည်းစနစ်ကို ဖြည်ထုတ်ပစ်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသို့မဖြစ်စေရန် လင်းတုန်းသည် သူ၏ ဘယ်ဘက် လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ဟင်းလင်းပြင် နဂါး၏ ကခုန်ခြင်း ကို လွှတ်တင်လိုက်တော့သည်။

ဘုန်း... ဘုန်း...

အော်ရာ များသည် လည်ပတ်နေသော မီးတောက် ဆိုင်ကလုန်းမုန်တိုင်း တစ်ခုအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် မြေပြင်မှနေ၍ အမိုးခုံး၏ မျက်နှာကျက်အထိ ဆန့်ထွက်သွားပြီး အပူရှိန်က သူ၏ မျက်နှာကို ပူလောင်သွားစေသည်။ လှည့်ပတ်နေသော အနက်နှင့် အနီရောင် မီးတောက်တိုင်ကြီးသည် အက်ခီရီကို မြိုချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ပတ်လည်ရှိ ငါးကြင်းများ လောင်ကျွမ်းသွားပြီး၊ နည်းစနစ်က ပို၍ပို၍ ကြီးမားလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုဝေးကွာသော အရာများပါ လောင်ကျွမ်းသွားလေတော့သည်။

သို့သော် ၎င်းသည် ရိုးရှင်းသော မီးနည်းစနစ် တစ်ခုမျှသာ မဟုတ်ပေ။ ဖျက်ဆီးခြင်း အော်ရာ ၏ စွမ်းအားပါဝင်သဖြင့် မီးတောက်များသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပစ္စည်းများကို မျိုချဖျက်ဆီးပစ်လေသည်။ သာမန်အားဖြင့် မီးလောင်ကျွမ်းရန် နာရီပေါင်းများစွာ အချိန်ယူရမည့် အရာများသည် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

မီးတောက်နှင့် ထိတွေ့မိသော ငွေစွယ်ငါးကြင်း တိုင်းသည် ချက်ချင်းပင် လောင်ကျွမ်းသွားပြီး လွင့်စင်ကျလာသော ပြာများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ နည်းစနစ် ပြန့်ကားလာသည်နှင့်အမျှ လင်းတုန်းသည် သူ၏ ပတ်လည်တွင် မဟူရာ မီးတောက် မာဒြာ များကို ထုတ်လွှတ်ကာကွယ်ထားလိုက်သည်။ သို့သော် ဟင်းလင်းပြင် နဂါး၏ ကခုန်ခြင်း သည် တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် ပြီးဆုံးသွားလေသည်။

သူ၏ ပတ်လည် စက်ဝိုင်းပုံစံအတွင်းရှိ အနီးအနားမှ ငါးများ၊ ကျန်ရှိနေသော သစ်ပင်ပင်စည်များနှင့် အဝါရောင် တောက်ပနေသော အပင်များ အားလုံးသည် လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် သူသည် အမှောင်ထုထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် အစေခံများကိုလည်း သူ အာရုံမခံမိတော့ပေ။ ကိုက်တစ်ရာအတွင်းရှိ အရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လင်းတုန်းသည် သဲများနှင့် ပြာများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကမ္ဘာတစ်ခုထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

အခြား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ယောက်မှလွဲ၍...။ နဂါးတစ်ကောင်သည် ထိုမျှ လွယ်ကူစွာ မီးလောင်ကျွမ်းသွားမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်ရန် သူ မျှော်လင့်နေခဲ့မိသည်။

***