အခန်း ၃၇၅

အပိုင်း(၃၇၅)

ဆိုဖာရာနာတော့သ်...

ရွှေအဆင့် မျိုးဆက်မှ နဂါးဖြစ်သော ဆိုဖာရာနာတော့သ်သည် ငွေဖလားထဲမှ ဆောင်းရာသီစပျစ်ရည်ကို စုပ်သောက်လိုက်သည်။

ထိုစပျစ်ရည်၌ အားနည်းသော ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ ဂုဏ်သတ္တိများသာ ပါဝင်သည်။ သို့သော်လည်း ၎င်း၏ အေးမြမှုသည် သူမ၏ သွေးကြောများထဲ၌ ပုံမှန်စီးဆင်းနေတတ်သော အပူရှိန်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ကာ သာယာကြည်နူးဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ထို့ပြင် တစ်ပုလင်းလျှင် အဆင့်မြင့် မာဒြာပြား တစ်ထောင် ပေးရသည့်အတွက် သူမ၏ ရာထူးနေရာနှင့်လည်း လိုက်ဖက်မှုရှိပေသည်။

တစ္ဆေရေ ဝင်ပေါက်ကို ကြီးကြပ်ရခြင်းသည် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် တစ်ပါး ရရှိနိုင်သော ဇိမ်အကျဆုံး တာဝန်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် အဓိက ဝင်ပေါက်ကြီး ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရချိန်မျိုးတွင် ပို၍ပင် ဇိမ်ကျနေသေးသည်။ သူမနှင့် အခြွေအရံများသည် ဝင်ပေါက်၏ အထက် ပေတစ်သောင်းအကွာရှိ မိုင်တစ်ထောင် တိမ်တိုက် ပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသော ပိုးသားတဲလေးထဲ၌ မှီချထိုင်နေကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့၏ ဝိညာဉ်များဖြင့် ဝင်ပေါက်ကို တစ်ခါတစ်ရံ စစ်ဆေးကြည့်ရှုတတ်ကြသည်။

အခြားထွက်ပေါက်တစ်ခု ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရခြင်းက သူမ၏ အလုပ်ကို များစွာ လွယ်ကူသွားစေခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင် သူတို့သည် တစ်ရက်လျှင် တစ်ကြိမ်မျှပင် ထွက်ပေါက်ကို စစ်ဆေးရန် သတိမရကြတော့ပေ။ ဆိုဖာရာ၏ ညီမလေး ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် သူမသည် တံခါးပေါက်ကျောက်တုံးကို အသုံးပြု၍ ထွက်ခွာမည် ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်က သူမသည် ဤနေရာသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အမှန်တကယ်တွင် ကင်းစောင့်နေရန်ပင် လိုအပ်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျန်ရှိနေသော ရွှေနဂါးများအားလုံးသည် အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် များသာ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် တဲ၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ တိမ်တိုက် မာဒြာ ဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော အိပ်ရာများပေါ်တွင် မှီချနေကြသည်။ အချို့က စာအုပ်များ ဖတ်ရှုနေကြပြီး အချို့က အိပ်မက် မှတ်တမ်းပြားများကို လေ့လာနေကြသည်။ အချို့ကမူ လှောင်အိမ်ထဲမှ မီးတောက် ပုရစ်များကို သရေစာအဖြစ် စားသုံးနေကြသည်။

အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် များ ဖြစ်ကြသည့်အားလျော်စွာ သူတို့၏ ရုပ်သွင်သည် နဂါးများနှင့်တူသကဲ့သို့ လူသားများနှင့်လည်း ဆင်တူနေကြသည်။ သို့သော်လည်း ဆိုဖာရာ၏ ဝိညာဉ်မီးတောက်က သူမကို အခြားသူများနှင့် ကွဲပြားခြားနားသွားစေခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများနှင့် ပါးပြင်ပေါ်ရှိ အကြေးခွံ အကွက်အချို့မှလွဲ၍ မျက်နှာသွင်ပြင်သည် လူသားတစ်ယောက်နှင့် လုံးဝနီးပါး တူညီနေပေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်၏ အခြားသော အစိတ်အပိုင်းများမှ အကြေးခွံများသည်လည်း ကွာကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လက်မောင်းများနှင့် ခြေထောက်များပေါ်တွင် လူသားတို့၏ အရေပြား အကွက်များ ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။

သူမသည် အဆင့်မြင့် အရှင်သခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမည့်အချိန်ကို မျှော်လင့်တကြီး စောင့်စားနေမိသည်။ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက သူမ၌ ဆံပင်များ ပေါက်ရောက်လာမည် ဖြစ်သည်။ လောလောဆယ်တွင်မူ ပခုံးပေါ်သို့ တွဲလောင်းကျနေသော အကြေးခွံမျှင်များကိုပင် ဆံပင်နှင့် ခပ်ဆင်ဆင်တူသဖြင့် သဘောကျနေမိသည်။

အချို့သော နဂါးမျိုးဆက်များသည် ၎င်းတို့၏ မူလသဘာဝ ရုပ်သွင်ကိုသာ အလွန်တန်ဖိုးထားတတ်ကြသည်။ ၎င်းတို့၌ လူသားအသွင် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းရှိသော ဝိညာဉ်မီးတောက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားလျှင်ပင် အသွင်ပြောင်းရန် ငြင်းဆန်တတ်ကြသည်။ နဂါးရုပ်သွင်၏ စွမ်းအားသည် အသုံးဝင်လှသည်ကတော့ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ရွှေနဂါးများသည် အခြားသော နဂါးမျိုးနွယ်များထက် ပိုမို သိမ်မွေ့သော အလှအပ ခံစားတတ်စွမ်း ရှိကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာတိုင် လူသားရုပ်သွင်ဖြင့် နေထိုင်ခဲ့သော နဂါးမင်းကြီး “စက်ရှက်သ်ကူနားဇ်” ၏ အကြိုက်နှင့် ထပ်တူကျနေကြသည်။ ထို့အပြင် လူသားတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ မာဒြာ များ ပိုမို ချောမွေ့စွာ စီးဆင်းနိုင်သည်ဆိုသည့် အချက်ကိုလည်း ငြင်းပယ်၍ မရနိုင်ပေ။

ဆိုဖာရာသည် သူမ၏ ငွေဖလားကို အကုန်မော့သောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နောက်ထပ် တစ်ခွက် ထပ်သောက်သင့်၊ မသောက်သင့် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် သူမ၏ ဝိညာဉ် အာရုံခံစားမှုထဲ၌ အက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ထူးခြားမှုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုခဏမှာပင် မီးခိုးများထွက်ကာ သွေးသံတရဲရဲဖြစ်နေသော ရွှေရောင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုသည် မည်သည့်နေရာမှန်းမသိ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရက်လုပ်ထားသည့် ကော်ဇောပေါ်သို့ လိမ့်ကျလာလေတော့သည်။

ထိုပုံရိပ်က သူမ၏ ညီမလေးဖြစ်မှန်း မသိလိုက်မီ တိုက်ခိုက်သူ နည်းစနစ်တစ်ခုကို စတင် အသက်သွင်းလိုက်မိသည်။ ထို့နောက်... သူမသည် မာဒြာ များကို အလျင်အမြန် ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် ဒူးထောက်ချကာ အက်ခီရီကို သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲပွေ့လိုက်သည်။

ထိုအစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် ကောင်မလေးသည် တဲ၏ မျက်နှာကြက်ကို ဗလာဖြစ်နေသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

"ကုသပေးကြစမ်း..."

ဆိုဖာရာသည် တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ အခြားသော အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် များသည် အမိန့်ကို နာခံရန် အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားကြသည်။ အချို့က အသက်ကယ်ဆေးရည်များကို သွားယူကြပြီး အချို့ကမူ အသက်ကယ် မှော်ပစ္စည်း များအတွက် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဟင်းလင်းပြင် သော့များထဲသို့ နှိုက်ယူရှာဖွေကြလေသည်။

သူမ၏ အာရုံခံစားမှုက ညီမဖြစ်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင်တော့ သူမ၏ မျှော်လင့်ချက်များ တစ်စစီ ရိုက်ချိုးခံလိုက်ရလေပြီ။ ကောင်မလေး၏ သက်စောင့်ကြိုးက ပြတ်တောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများက အော်ရာ အဖြစ်သို့ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားကာ သူမ၏ ဝိညာဉ် က စတင် ခဲယဉ်းနေပြီဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် က စတင် ပုံပေါ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။

အက်ခီရီက သူမအစ်မ၏ မျက်လုံးများကို ဆုံကြည့်လာသည်။

"ညီမ ကျရှုံးခဲ့ပြီ..."

သူမက ဆိုသည်။ သွေးများက နှုတ်ခမ်းများမှ စီးကျလာပြီး ရင်ဘတ်ဆီသို့ ဆက်လက် စီးဆင်းသွားသည်။ သူမက သွေးတစ်လုပ်ကို ထပ်မံ အန်ချလိုက်ပြီးနောက် ပြန်လည်စကားစသည်။

"သူ့အတွက် ညီမ လုပ်မပြနိုင်ခဲ့ဘူး... တောင်းပန်ပါတယ်…”

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူမ ထွက်ခွာသွားခဲ့လေပြီ။

ဝှစ်...

ရွှေရောင် မြွေတစ်ကောင်သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ လျှောတိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဆိုဖာရာသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်ပြီး နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွား၏။ သူမ၏ ပါးပြင်ထက်၌ မျက်ရည်များ စီးကျနေလေသည်။ သူမသည် ညီမဖြစ်သူ၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ကိုပင် မကြည့်ရက်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

သူမ ငေးငိုင် နေမိသည်။ အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများက ထိုဝိညာဉ်အား လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားသည်ကို သူမ ကြားနေရသည်။ သူတို့သည် ထိုဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ကို အသုံးပြု၍ ညီမဖြစ်သူ၏ ဂုဏ်ကျက်သရေအတွက် အခြားတပည့်တစ်ဦးကို ပျိုးထောင်ပေးကြလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာများထံ ပို့ဆောင်ကာ မိသားစုအတွက် အစောင့်အရှောက် ရတနာတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးကြမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အက်ခီရီသည် သူတို့သွေးဆက်၏ ဂုဏ်ကျက်သရေကို ထာဝရ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့တည်းမဟုတ် သူမကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သူအား ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးကောင်း ဖန်တီးကြပေမည်။

ဆိုဖာရာသည် မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ညီမဖြစ်သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ထိုဒဏ်ရာသည် မည်းနက်ကာ အရည်ပျော်နေ၏။ ပြင်းထန်လွန်းသော အပူဒဏ်ကြောင့် သွေးထွက်ခြင်း သိပ်မရှိလှပေ။ နဂါးတစ်ကောင်သာ မဟုတ်ခဲ့လျှင် သွေးတစ်စက်မျှပင် ကျန်ရစ်ခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

ဒဏ်ရာပတ်လည်ရှိ အော်ရာသည် အနက်ရောင်နှင့် အနီရောင် ရောယှက်နေသည်။ ထိုအရောင်များသည် သိသာထင်ရှားသော ပုံစံတစ်ခုအဖြစ် လိမ်ယှက်နေ၏။

မဟူရာ နဂါးများ...

ထိုသွေးဆက်များ လုံးဝနီးပါး မျိုးတုံးပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော်လည်း မဟူရာ နဂါးများသည် သူတို့ကို အေးချမ်းစွာ မနေခိုင်းသေးပေ။ သူတို့၏ အာဏာစက်ကို မေ့လျော့သွားကြပြီး မျိုးဆက်များ တစ်ကွဲတစ်ပြားစီ ဖြစ်သွားသော်ငြားလည်း ထိုသို့ ဒုက္ခပေးနေဆဲဖြစ်သည်။ ဆိုဖာရာသည် ခေါင်းကို နောက်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ဒေါသနှင့် မုန်းတီးမှုအားလုံးကို အသံထဲတွင် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

“ဂါး...”

သူမ ဟိန်းဟောက်လိုက်သောအခါ နဂါးတစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထို့နောက် ရွှေအဆင့် ကျင့်ကြံသူအားလုံးကလည်း သူမနှင့်အတူ လိုက်ပါ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြလေသည်။

...

အစပိုင်းတွင် ကျွန်းကိုဖြတ်သန်းရမည့် ခရီးစဉ်သည် မြန်ဆန်လိမ့်မည်ဟု ယီရင် ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

မြေပုံပေါ်၌ အခြားအဖွဲ့အစည်းများ၏ အခြေခံ တည်နေရာများကို သူတော်စင်က မှတ်သားပေးခဲ့၏။ ကျွန်း၏ နေရာအများစုမှာ မည်သူ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်မှ မရှိချေ။ သို့သော် သားရဲဘုရင် သို့မဟုတ် နဂါးများ၏ နယ်မြေများကို ကွေ့ဝိုက်သွားရမည့် နေရာအနည်းငယ်တော့ ရှိပေသည်။ တစ္ဆေရေသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် တံခါးပေါက်သည် သွေးနီလဂိုဏ်း နယ်မြေ၏ အစွန်အဖျားတွင် ရှိသည်။ သူမအနေဖြင့် ထိုသူများကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပေါ်လာခဲ့၏။ သို့သော် မိမိကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်ကာ မူလရည်ရွယ်ချက်အတိုင်းသာ ခရီးဆက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့လေသည်။

ဘေးကင်းစေရန်အတွက် ခြေသံလုံလုံနှင့် အကာအကွယ်များသုံးကာ သွားမည်ဆိုလျှင် တစ်ပတ်ခန့် ကြာနိုင်မည်ဟု သူမ တွက်ဆထားသည်။ အမှန်တကယ်တွင်မူ နှစ်ညခန့်သာ ကြာမြင့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့မိ၏။

ပထမဆုံးနေ့တွင် သူမသည် ခရီးကို အပြင်းအထန် နှင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မာစီသည် မလဲကျသွားစေရန် သူမ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ဆေးရည်အချို့ကို ထုတ်သောက်ခဲ့ရ၏။ သန်းခေါင်ယံ ကျော်လွန်သွားသည့်တိုင်အောင် သူတို့သည် အနားမယူခဲ့ကြချေ။ ထိုအခါ မာစီက ယီရင်၏ လက်မောင်းကို လှမ်းကိုင်လိုက်လေသည်။ အာကူရာ ကောင်မလေး၏ ဆံပင်များသည် နဖူးပေါ်တွင် ကပ်နေ၏။ သူမသည် ရိုက်နှက်ခိုင်းစေခံထားရသော ဝန်တင်လားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အမောတကော အသက်ရှူနေရသည်။

"ဒီညတော့ အဲဒီနေရာကို ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး..."

မာစီ၏ အသံတွင် တောင်းပန်နေသည့် ဟန်လေး ပါဝင်နေ၏။

ယီရင်သည် မြေပုံကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ခရီးကြန့်ကြာသွားမည်ကို သူမ စိတ်မရှည်ဖြစ်မိသော်လည်း မာစီပြောသည်မှာလည်း အကြောင်းကျိုး ဆီလျော်နေ၏။ သူတို့အနေဖြင့် အနားယူရန်နှင့် စွမ်းအင်လှည့်ပတ်ရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်ပေသည်။

"လေးနာရီ အနားပေးမယ်..."

ယီရင်က ခွင့်ပြုလိုက်သည်။ ထိုအခါ မာစီသည် မြေကြီးပေါ်သို့ ခွေကျသွားပြီး သူမ၏ တောင်ဝှေးမှာလည်း ဘေးနားသို့ လဲကျသွားလေသည်။

မာစီ အမောပြေသွားသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမှောင်ထုထဲသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ အဝေးမှ ကြားနေရသော အူသံများနှင့် လေပြေထဲတွင် ပါလာသော တိုးတိုးသံများအရ ဤတောအုပ်ထဲတွင် အမဲလိုက် သားရဲများ ကျက်စားနေကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။

"ငါ အရင်က တောထဲမှာ ညအိပ်ဖူးတာမျိုး တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဘူး..."

မာစီက ဝန်ခံလိုက်သည်။

ယီရင်သည် သစ်ပင်၏ အခွင်ကြားတွင် နေရာယူလိုက်ပြီး သူမ၏ အပြင်ဝတ်ရုံကို ဆွဲခြုံလိုက်သည်။

"နှင်းမကျတာကိုပဲ ကောင်းကင်ဘုံကို ကျေးဇူးတင်လိုက်ပါ။ တချို့နေရာတွေဆိုရင် ဒီအချိန်က နွေရာသီလိုပဲ..."

လေထဲတွင် အရိုးခိုက်မတတ် အေးစက်မှုမျိုး ပါဝင်နေသော်လည်း သံမဏိအဆင့် အထက်ရှိ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို သေစေနိုင်လောက်သည့် အနေအထားမျိုးတော့ မဟုတ်ပေ။

သူမသည် သစ်ရွက်များနှင့် မြေကြီးများကို စုပုံထားခဲ့သည်။ ပတ်လည်ရှိ သစ်ပင်မြစ်များသည် လေဒဏ်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်လောက်အောင် မြင့်မားနေ၏။ ဤနေရာသည် အာရီလီယပ် မိသားစု၏ ဧည့်ခန်းလောက် မသက်တောင့်သက်သာ မရှိသော်လည်း ဤထက်ဆိုးရွားသော အခြေအနေများတွင် သူမ အိပ်စက်ဖူးပြီးဖြစ်လေသည်။

မာစီသည် သူမ၏ ဆံပင်စလေးများကို လိမ်ဆော့နေပြီး သူမကိုယ်သူမနှင့် ယီရင်ကို စိုးရိမ်တကြီး အကဲခတ်လိုက်သည်။

"ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံးအတွက် နေရာလောက်ပါ့မလား မသေချာဘူး..."

ယီရင်၏ တံတောင်ဆစ်များသည် နှစ်ဖက်စလုံးရှိ သစ်ပင်မြစ်များနှင့် ပွတ်တိုက်မိနေ၏။ သူမ၏ ရွှေအဆင့် သင်္ကေတများကိုလည်း ပခုံးပေါ်တွင် ခေါက်သိမ်းထားရသည်။

"ဒီထက် နည်းနည်းလေး ပိုကျဉ်းသွားရင်တောင် ငါ့လက်တွေထားဖို့ နေရာရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ နင့်နေရာ နင်သာ ရှာပေတော့..."

ထိုစဉ် လေထုထဲတွင် တံခါးငယ်တစ်ခု ပွင့်လာလေသည်။ ၎င်းသည် လေးပေ၊ ငါးပေခန့် ကျယ်ဝန်းသော လေးထောင့်ပုံစံ အပေါက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ သေတ္တာပုံစံမပါဘဲ အပေါက်သက်သက်သာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပွင့်နေခြင်းဖြစ်သည်။ မာစီသည် တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ အတွင်းသို့ နှိုက်ရှာလိုက်၏။ ထို့နောက် နူးညံ့သော စောင်ထူကြီးများနှင့် မီးအော်ရာများ ထွက်ပေါ်နေသည့် သတ္တုသေတ္တာ တစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။ ၎င်းမှာ အပူပေးစက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"သိပ်တော့ သက်တောင့်သက်သာ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒီတဲက တစ်ယောက်စာပဲ ရည်ရွယ်ပြီး လုပ်ထားတာမို့လို့ပါ..."

မာစီက စိတ်မကောင်းသည့် အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တဲ..."

ယီရင်က ပြန်ရွတ်လိုက်သည်။

မာစီသည် လက်ဝါးအရွယ်အစားရှိ အစိမ်းရင့်ရောင် ဖန်တီးထားသော မာဒြာ အတုံးလေးတစ်ခုကို မြှောက်ကိုင်လိုက်သည်။ ထိုအရာသည် ပိရမစ်ပုံစံ တဲတစ်လုံးအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွား၏။ အပြင်ဘက်ရှိ အစီအရင်များသည် အပိုဆောင်း အကာအကွယ်တစ်ခုကို ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး ဝိညာဉ်များကိုလည်း ဖယ်ရှားပေးနိုင်သည်။ မာစီသည် ထိုတဲငယ်လေးထဲတွင် လူနှစ်ယောက် မည်သို့ တိုးဝှေ့နေရမည်ကို တွေးမရသည့်ဟန်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိ၏။ သို့သော် ယီရင်အတွက်မူ ၎င်းသည် နန်းတော်တစ်လုံးအလား ထင်မှတ်ရလေသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံကသာ ဆုတစ်ဆု တောင်းခွင့်ပေးမယ်ဆိုရင် ငါ အင်ပါယာ တစ်ပါးရဲ့ ကလေးအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားခွင့် တောင်းမှာပဲ..."

မာစီအပေါ် သူမ မည်သို့ သဘောထားရမည်ကို ယီရင် သေချာမသိသေးပေ။ သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ ဤအာကူရာ ကောင်မလေးတွင် လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းကိရိယာများ ပြည့်စုံစွာ ပါလာခဲ့သည်။

မာစီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

"ဒါက သာမန် တဲလေး တစ်လုံးပါပဲ..."

ယီရင်ကမူ တဲအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

***