အခန်း ၁၄၂၃

အခန်း (၁၄၂၃) လွတ်မြောက်ခြင်းဆီသို့ လမ်းကြောင်းအသစ်

ရှန်းယီက သူ၏လက်သီးကို ညင်သာစွာဆုပ်လိုက်ရာ၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ပျင်းရိပျင်းတွဲ အငွေ့အသက်များက တဖြည်းဖြည်းမှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူက ချီယွင်ကျစ်ကို လေးနက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"တစ်ယောက်မှ အသက်မရှင်စေဘဲနဲ့။"

လူငယ်လေး၏အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို နားထောင်ရင်း၊ ချီယွင်ကျစ်၏ဦးနှောက်က အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ရွံ့စေးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း၊ တစ်ဖက်လူ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူအကြမ်းဖျင်းနားလည်ခဲ့သေးသည်။

"သေမျိုးလောကရဲ့ကိစ္စရပ်တွေကို... သေမျိုးလောကမှာပဲ ထားရစ်ခဲ့သင့်တယ်..."

ချီယွင်ကျစ်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူထုတ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်၏။ ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးရှိ လူအများအပြားထဲတွင်၊ ရှန်းယီ၏ရည်မှန်းချက် ပန်းတိုင်မှာ ဤကဲ့သို့သောအရာဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ ဘယ်သောအခါမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။

ယခုအခါ သူ၏သံသယများ ရှင်းလင်းသွားပြီဖြစ်ရာ၊ တစ်ဖက်လူက မသေမျိုးများ၊ ဗုဒ္ဓများနှင့် ဆွေးနွေးရန် အဘယ်ကြောင့်ငြင်းဆန်ခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သူ နားလည်သွားခဲ့သည်။

"မင်း ငါတို့ကိုဘယ်ကိုပို့ဖို့ စီစဉ်ထားတာလဲ။"

"ကျုပ်အဲဒါကို သိပ်ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမစဉ်းစားရသေးဘူး။"

ရှန်းယီက အေးအေးလူလူပင် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ လူသားဧကရာဇ်၏ အကြံအစည်မှာ သေမျိုးလောက၏မသန့်စင်မှုကို ကိုယ်စားပြုသော ဧကရာဇ်ချီကိုအသုံးပြု၍ ကောင်းကင်တာအိုကို ဖုံးကွယ်ရန်ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါ ဧကရာဇ်ချီ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ရာ၊ သူက အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေရတော့မည်ဖြစ်သည်။

မူလကောင်းကင်တာအိုကို မဖုံးကွယ်နိုင်သောကြောင့် ကောင်းကင်တာအိုအသစ်တစ်ခုကို တည်ထောင်ပြီး မသေမျိုးများ နှင့် ဗုဒ္ဓများ အားလုံးကို ၎င်းအတွင်းသို့စုစည်းခြင်းက ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါသည်။

သေချာပေါက် ယင်းမတိုင်မီတွင် သူက လောကကြီးကိုဖိနှိပ်ထားသော ထိုတောင်ကြီးနှစ်လုံးကို လှုပ်ခတ်ရန်လိုအပ်သေးသည်။

လွတ်မြောက်ခြင်းကို ရရှိမှသာ ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးနှင့် သူ အမှန်တကယ်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါလိမ့်မည်။

"သွားတော့။ သေမျိုးလောကနဲ့ ဝေးဝေးမှာနေပါ၊ ပြန်မလာနဲ့တော့။"

ရှန်းယီက ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလိုက်၏။ ချီယွင်ကျစ်မှာ မဟာဂိုဏ်းကြီးအတွင်းရှိ အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် လူသားနှင့်အတူဆုံး ကျင့်ကြံသူဖြစ်သည်။ အမြတ်အစွန်းကိုသာကြည့်ခြင်းထက် သူက ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် စိတ်ခံစားမှုများ၏လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရဆဲဖြစ်သည်။

သူ၏တပည့် သေဆုံးမှုအပေါ် ဒေါသထွက်နိုင်ဆဲဖြစ်သောကြောင့်၊ သေမျိုးလောက၏ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဝမ်းသာမှုများကိုလည်း သူနားလည်နိုင်ပါသည်။

"ငါမင်းကို နောက်ဆုံးအကူအညီတစ်ခုလောက် တောင်းချင်ပါတယ်။"

ချီယွင်ကျစ်က လက်မောင်းကိုညင်သာစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး ရှန်းယီကိုရပ်တန့်လိုက်ကာ၊ သူက ခေတ္တမျှစဉ်းစားပြီးနောက် အတင်းအကျပ်ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါ့ကို သူတို့ဆီပို့ပေးပါ။ မင်းပြောသလိုပဲ ငါက သေမျိုးလောကနဲ့ မကိုက်ညီဘူး။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ အမြဲတမ်းနည်းနည်းတော့ အထီးကျန်သလိုခံစားလာရတယ်။"

အထီးကျန်မှုကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းမှာ အမှန်ပင်။

သို့သော် လူသားဧကရာဇ်က လွတ်မြောက်ခြင်းကို ကြောက်ရွံ့သကဲ့သို့ပင်။ အကယ်၍ တစ်နေ့တွင် သူက မသေမျိုးများ နှင့် ဗုဒ္ဓများမရှိသော ဟာလာဟင်းလင်း သေမျိုးလောကကို ရင်ဆိုင်ရပါက၊ သေမျိုးလောကရှိအထီးကျန်မှုအပေါ် သူ၏လောဘကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိမရှိဆိုသည်ကို ချီယွင်ကျစ် စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

"အရာအားလုံးက အတုအယောင်ဖြစ်နေမှတော့၊ သဘာဝကျကျပဲ ငါတို့ကြားက ခင်မင်ရင်းနှီးမှုကလည်း အတုအယောင်ပဲပေါ့။ နောက်တွန့်မနေပါနဲ့၊ ဒီကိစ္စအတွက် မင်းအများကြီးအားထုတ်ခဲ့ပြီးပြီပဲ၊ မင်းလှုပ်ရှားတဲ့အခါ ဝန်မလေးပဲလှုပ်ရှားလိုက်ပါ။"

လူငယ်လေး အပြစ်ရှိသလိုခံစားရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့်၊ ချီယွင်ကျစ်က ပြုံးကာအကြံပေးလိုက်သေး၏။

"..."

ရှန်းယီက နှုတ်ခမ်းများကို တင်းကျပ်စွာပိတ်လိုက်ပြီး၊ ဤရွှေမသေမျိုးအိုကြီး၏မျက်နှာကို ပွတ်သပ်ရန် လက်လှမ်းလိုက်ကာ၊သူ တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။ "တခြားအရာတွေက အတုအယောင်ဖြစ်နိုင်ပေမယ့်။ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုကတော့ အစစ်အမှန်ပါ။"

လက်ချောင်းထိပ်များကျဆင်းသွားသောအခါ၊ ချီယွင်ကျစ် ကိုယ်ပေါ်ရှိ သက်စောင့်စွမ်းအင်ကလည်း ၎င်းနှင့်အမျှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ကောင်းကင်တာအိုတွင် အိပ်စက်နေသူများနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်များ နှင့် ဧကရာဇ်များ မှလွဲ၍၊ လောကရှိ မသေမျိုးများအားလုံးက ခန်းမ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြသည်။

"ဟူး။"

အဝေးရှိ ကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာတွင်၊ ဟိုထူဧကရီက စကားပြောဆိုမှုတစ်ခုလုံးကို နားထောင်နေခဲ့ပြီး၊ ချီယွင်ကျစ်၏ခန္ဓာကိုယ် ညင်သာစွာလဲပြိုသွားချိန်တွင် သူမ၏လက်ချောင်းငါးချောင်းကို အနည်းငယ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

ထို ရတနာခေါင်းလောင်းကို အပြည့်အဝထိုးဖောက်ပြီးနောက် ရှန်းယီကိုကူညီရန် သူမမူလက စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့သော်လည်း၊ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏အမြင်အာရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအရာမှာ အရာအားလုံးကိုပြားကပ်သွားစေသော နက်မှောင်သည့်ဧရာမလက်ဖဝါးကြီးပင်။

လွတ်မြောက်ခြင်း၏ အောက်တွင်၊ အဆင့်များကြားရှိကွာဟချက်က ဤမျှထိကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေကြောင်း ထင်ရှားလာခဲ့သည်။

ထို့အတူ ပို၍အံ့အားသင့်စရာကောင်းသည်မှာ၊ သူတို့နောက်ဆုံးအကြိမ်တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က၊ တစ်ဖက်လူက မူလဖရိုဖရဲမဟာတာ့လော်ရွှေမသေမျိုး အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးပြီး၊ ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓ၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းမှ ထွက်ပြေးနေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအံ့အားသင့်မှု အားလုံးက ယခုလေးတင်ပြောခဲ့သော ထိုစကားများဖြင့် လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရသည်။

"..."

ဟိုထူဧကရီက အချိန်အတော်ကြာတိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး၊ ကျေးဇူးတင်စကားများကို ချန်လှပ်ကာ ရှန်းယီ၏အနောက်သို့ တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာလျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူက "တစ်ယောက်မှ အသက်မရှင်စေဘဲနဲ့"ဟု ယခုလေးတင် ပြောခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတွင် သူမကိုယ်တိုင်လည်း ပါဝင်နေပါသည်။

သို့သော် ဤအရာက အမှန်တကယ် လွန်စွာကောင်းမွန်သည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုပင်။

သေမျိုးလောကက အေးချမ်းမှုရှိချင်မှ ရှိပေလိမ့်မည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ စစ်ပွဲများနှင့် သတ်ဖြတ်မှုများပေါ်ပေါက်လာဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ သေမျိုးလောက၏ကိစ္စရပ်များကို မသေမျိုးများ နှင့် ဗုဒ္ဓများ၏ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းမရှိဘဲ သေမျိုးလောကကသာ အုပ်ချုပ်သင့်သည်။

ရှေ့ဆက်ရမည့်လမ်းကြောင်းက မသေချာလျှင်ပင်။ ဤရလဒ်အတွက် သူမကလိုက်လံရှာဖွေရန် ဆန္ဒရှိနေဆဲပင်။

"ငါတို့ နောက်ထပ်ဘာလုပ်ကြမလဲ။" ဧကရီတစ်ပါးအနေဖြင့်၊ ဤဧကရီက ညွှန်ကြားချက်များကို လက်ခံရန်အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြဖီဟူသော ဟန်ပန်ကို ပြသလိုက်၏။

"သူ ရောက်လာပြီလား။"

ရှန်းယီက အလျင်စလိုတုံ့ပြန်ခြင်းမရှိဘဲ၊ အဝေးတွင် တည်ငြိမ်စွာစောင့်ဆိုင်းနေသော ဆရာတော် ကျစ်ခုန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏နှလုံးသားထဲရှိ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို သက်သာစေရန်ဆွေးနွေးမှုတစ်ခုကို သူအမှန်တကယ် လိုအပ်ခဲ့သော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။ သူက အမှန်တကယ်တွင်လူတစ်ဦးကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူ၏သဘောထားကို စူးစမ်းခြင်းအပြင်၊ ဟိုထူဧကရီ၏အကူအညီဖြင့်၊ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ပါးကို သူသတ်ဖြတ်နိုင်မည့်ဖြစ်နိုင်ခြေမှာများစွာ တိုးလာမည်ဖြစ်ပြီး၊အကယ်၍ သူတို့က ပြိုင်ဘက်မဟုတ်လျှင်ပင် ဆုတ်ခွာရန်မှာပြဿနာမရှိနိုင်ပေ။

၎င်းမှာ အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေး တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"သူလာမှာ မဟုတ်လောက်ဘူး။"

ဘုန်းကြီး ကျစ်ခုန်းက ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်၏။ ရွှေပုစဉ်းရင်ကွဲကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် တစ်ခုတည်းသောတုံ့ပြန်မှုမှာ ကျယ်လောင်သော ဟောက်သံတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ဗုဒ္ဓကအိပ်စက်ရန် လိုအပ်သည်၊ မလိုအပ်သည် ဆိုသည်ကို သူသေချာမသိသော်လည်း၊ ဤကိစ္စက တမင်တကာလုပ်ဆောင်ခြင်းမျိုးနှင့် တူနေပါသည်။

"သူ နင့်ကို တကယ်ယုံကြည်တာပဲ။"

ဟိုထူဧကရီက ညင်သာစွာသက်ပြင်းချလိုက်သည်။ အတိတ်က အနာဂတ်ဗုဒ္ဓလှည့်ကွက်များ သုံးသောအခါ၊အခြား ဂိုဏ်းချုပ်များက သူ့ကို ဂရုမစိုက်နိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယခုအခါ ရှန်းယီက မသေမျိုးများကိုဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပြီး၊ ပထမအဆင့် ကျင့်ကြံသူသုံးဦးကို ဆက်တိုက်သတ်ဖြတ်ခဲ့ရာ၊ အခြေအနေက ယခင်ကကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ပေ။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်၊ အနာဂတ်ဗုဒ္ဓက လျှို့ဝှက်ရည်ရွယ်ချက်များထားရှိရန် ရဲဝံ့နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍ ၎င်းသာပေါ်ပေါက်သွားပါက၊ အကောင်းဆုံးရလဒ်မှာ သူမကဲ့သို့ပင် လူသူကင်းမဲ့သောနေရာများတွင် ဂိုဏ်းချုပ်များ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံရခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လွတ်မြောက်ခြင်းကြောင့် လောဘကြီးခြင်းက တစ်ကဏ္ဍဖြစ်သော်လည်း၊ ဤအနာဂတ် ဗုဒ္ဓ၏ ယုံကြည်မှုကို ရရှိခြင်းက ရှန်းယီ၏ထူးခြားသော စွမ်းရည်များကို သက်သေပြနေပေသည်။

"ငါ နားလည်ပါပြီ။"

ရှန်းယီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ အမှန်တကယ်တွင် အနာဂတ်ဗုဒ္ဓကို နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်မည်လောဆိုသည်နှင့် ပတ်သက်၍ သူယုံကြည်မှုသိပ်မရှိပေ။ သူ အများဆုံးလုပ်နိုင်သည်မှာ ကြိုးစားကြည့်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊အခြား ကျင့်ကြံသူများနှင့် မတူဘဲ၊ ဆန်းချင်းဂိုဏ်းချုပ် နှင့် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ်ဗုဒ္ဓသုံးပါးက ခန္ဓာကိုယ်သုံးခုနည်းလမ်းဖြင့် လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပုံရသည်။

သုံးပါးတစ်ဆူမှာ အသက်ကိုယ်တိုင်က ရောယှက်နေကောင်း ရောယှက်နေပေလိမ့်မည်။

အနာဂတ် ဗုဒ္ဓပေါ်မလာခဲ့သော်လည်း၊ အနည်းဆုံးတော့ သူ၏သဘောထားကို ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ဤဗုဒ္ဓ ကို သိမ်းသွင်းရန် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိနေကြောင်းကို ပြသခဲ့ရာ၊ ၎င်းမှာ ကောင်းမွန်သောကိစ္စတစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူနိုင်ပါသည်။

"သခင်မ၊ လွတ်မြောက်ခြင်းကို ရောက်ရှိဖို့နည်းလမ်းရှိပါသေးလားလို့ ကျုပ် မေးလို့ရမလား။"

ရှန်းယီက သူ့ကိုယ်သူတည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး အမျိုးသမီးဆီသို့ လက်ယှက်လိုက်၏။

ဤဧကရာဇ်များက ပထမအဆင့်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နစ်မြုပ်နေခဲ့ကြရာ၊ အရှေ့ဘက်အစွန်းဧကရာဇ်မသိသောအရာများကို အခြားဧကရာဇ် တစ်ပါးက ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပါသည်။

"..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ၊ ဟိုထူဧကရီက သူမ၏အနီရောင် နှုတ်ခမ်းများကို ညင်သာစွာ စြေလိုက်၏။ ဤကလေးတွင် ယခုလျှောက်လှမ်းရန် လမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့ကြောင်းကို သူမ သေချာပေါက် သိရှိထားသည်။

သို့သော် လောကတွင်အများအားဖြင့် အသိအမှတ်ပြုထားသော လွတ်မြောက်ခြင်း နည်းလမ်းသုံးခုမှာ အမှန်တကယ်ပင် သူတို့၏အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏မျှော်လင့်ချက်ကို မချေမွလိုသဖြင့် သူမကမျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အချိန်အတော်ကြာစဉ်းစားတွေးတောခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် မသေချာစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်တွေကို ငါလေ့လာကြည့်ခဲ့တယ်၊ အားလုံးက စွမ်းအားသုံးခုကိုပေါင်းစပ်ပြီး လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြတာ။ ဗုဒ္ဓက အချိန်မြစ်ကို အုပ်စိုးပြီး၊ ဂိုဏ်းချုပ်တွေက လောကရဲ့ သန့်စင်မှုကိုယူဆောင်သွားကြတယ်။ ဒါတွေအပြင်... မင်းက မသေမျိုး နဲ့ ဗုဒ္ဓ နှစ်ခုစလုံးရဲ့ရတနာတွေကိုအခုလေးတင် အသုံးပြုခဲ့တာ ငါ မြင်ခဲ့တယ် မဟုတ်လား။"

"ရှန်းယီက ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးကို ကျင့်ကြံထားပြီး၊ ပထမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိဖို့ တာအိုအသီးအပွင့် နဲ့ ဓမ္မအသီးအပွင့်ကို ပေါင်းစပ်ထားပါတယ်။" ယခုအခါ ရှန်းယီက ဤအချက်ကို ဆက်လက်ဖုံးကွယ်မထားတော့ပေ။

"မသေမျိုး နဲ့ ဗုဒ္ဓ ပေါင်းစပ်ခြင်း..." ဟိုထူဧကရီက သူမ၏အတွင်းစိတ်ခန့်မှန်းချက်ကို အတည်ပြုလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကိုအနည်းငယ်ပင့်ကာကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါမှမဟုတ်ရင် လွတ်မြောက်ခြင်းအတွက် လမ်းကြောင်းသစ်တစ်ခုကို ငါတို့ရှာတွေ့နိုင်မလား ဆိုတာကိုကြည့်ဖို့ အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားဘက်ကို ငါတို့ကြည့်လို့ရနိုင်မလား။"

"..."

ရှန်းယီက ခေတ္တမျှမှင်သက်သွားပြီး၊ တစ်ဖက်လူ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို လျင်မြန်စွာနားလည်သွားခဲ့သည်။

အတိတ်နှင့် ပစ္စုပ္ပန်၊အပြင် အနာဂတ်တို့က အချိန် မြစ်ကို ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ ၎င်းက ဗောဓိဂိုဏ်း၏လွတ်မြောက်ခြင်း လမ်းကြောင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အတူ သူ၏ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုတည်းတွင် မသေမျိုး နှင့် ဗုဒ္ဓရှိနေခြင်းအပေါ်၊ အကယ်၍အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားကို ထည့်ပေါင်းလိုက်ပါက၊ အရာဝတ္ထု တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားနိုင်ပါသည်။

'မဟာတာအိုက လေးဆယ့်ကိုးခုရှိတယ်၊ တစ်ခုက လွတ်မြောက်သွားတယ်။'

ထိုတစ်ခုက အရာခပ်သိမ်းကိုဖန်တီးပြီး၊ မသေမျိုး တာအို၊ လောကခရီးသည် နှင့် အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော အစစ်အမှန်နတ်ဘုရား အပါအဝင် လောက၏မရေမတွက်နိုင်သော နိယာမများကို ဖွင့်လှစ်ပေးပါသည်။

အကယ်၍သူက တာအိုသုံးခုစလုံးကို ကျင့်ကြံနိုင်ပါက သူက ထိုတစ်ခုကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"သေချာတာပေါ့၊ငါက ခန့်မှန်းနေရုံသက်သက်ပါ။"

ဟိုထူဧကရီက မျှော်လင့်ချက်ပေးလိုသော်လည်း ဤကလေးကိုလမ်းမှားသို့ မပို့ဆောင်လိုသဖြင့် အကူအညီမဲ့စွာပြုံးလိုက်သည်။

"ငါတို့ကျင့်ကြံသူတွေက အစစ်အမှန်နတ်ဘုရား တွေကို တုပကြတယ်၊ ဒီအတိုင်းအတာအထိ အများဆုံးပါပဲ။နှစ်ခုစလုံးကို ကျင့်ကြံချင်တာက လွယ်ကူတဲ့အလုပ်တော့ မဟုတ်ဘူး။"

"..."

ရှန်းယီက အဝေးသို့ငေးကြည့်နေပြီး စဉ်းစားတွေးတောနေပုံရပေ၏။

'နတ်ဘုရားတာအိုကို ကျင့်ကြံမလို့လား။'

သူက ဤလမ်းကြောင်းပေါ်သို့ လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီဖြစ်ပုံရပါသည်။

…

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်

တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး ဍုမေဏုတောင်၏အတွင်း၌

ဗုဒ္ဓချောက်ကမ်းပါးရာပေါင်းများစွာ စုဝေးနေသောနေရာတွင် သစ်သားငါးခေါက်သံဖြင့် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်းချမ်းနေခဲ့သည်။

သို့သော် သစ်သားငါးကို ခေါက်နေသော ဘုန်းကြီးများအတွက်မူ၊ သူတို့၏အမူအရာများက တည်ငြိမ်နေသကဲ့သို့ရှိနေသော်လည်း၊ သူတို့၏မျက်လုံးများကတော့ အေးစက်မှုများဖြင့်တောက်ပနေခဲ့သည်။

သူတို့၏နဖူးများမှ ချွေးပေါက်များစီးကျနေရာ သူတို့၏သင်္ကန်းများက အချိန်အတော်ကြာကတည်းက စိုရွှဲနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အမြင့်ဆုံး ချောက်ကမ်းပါးပေါ်တွင်၊ တောင်ပိုင်း ဍုမေဏုတစ်ခုလုံးကို ပူလောင်သောငရဲအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေသည့် တောက်ပသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာတင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေခဲ့၏။

အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားတစ်ဦးချင်းစီက ဤခမ်းနားကြီးကျယ်သောပုံရိပ်ကြီး၏ပတ်ပတ်လည်တွင် ရပ်နေခဲ့ကြသည်။

ပိုပို၍ပြင်းထန်လာသော အပူချိန်နှင့်အတူ အနာဂတ်ဗုဒ္ဓ၏ရှောင်လွှဲမှုက ဤဘိုးဘေးနတ်ဘုရား၏ဒေါသကို ၎င်း၏အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားစေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။