အခန်း ၁၄၂၄

အခန်း (၁၄၂၄) ဘိုးဘေးနတ်ဘုရား၏ဒေါသ

"ကျေးဇူးပြုပြီး ဘိုးဘေးနတ်ဘုရား၊ ဒေါသကို ငြိမ်းသတ်တော်မူပါ"

ဘုန်းကြီးများက သူတို့၏လက်ဖဝါးများကို ပူးကပ်ကာ ကျယ်လောင်စွာရွတ်ဆိုလိုက်ကြပြီး၊ တောင်ပိုင်း ဍုမေဏုအတွင်းရှိ ပြင်းထန်သော အပူရှိန်ကို ငြိမ်းသတ်ရန် ဆန္ဒရှိနေကြ၏။

သို့သော်၊ အသက်သွေးကြောကိုးခုအနက်မှ တစ်ခုအနေဖြင့် လောက၏အမြင့်ဆုံး ယန်မီးတောက်ကို ကိုယ်စားပြုနေရာ၊ သာမန်ဗုဒ္ဓ၏အသံသက်သက်ဖြင့် ဖိနှိပ်၍ မရနိုင်ပေ။

မီးလျှံများက ထွက်ပေါ်လာပြီးရူးသွပ်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဗုဒ္ဓကမ်းပါး တစ်ရာက မီးပင်လယ်၏ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပူရှိန်အောက်တွင် တောင်ပိုင်း ဍုမေဏုတစ်ခုလုံးက ပုံပျက်ပြီး မှုန်ဝါးသွားခဲ့သည်။

"ဒီနတ်ဘုရားက မင်းတို့ကို နောက်ထပ် ဆယ့်နှစ်နာရီအချိန်ပေးမယ်"

"တကယ်လို့ အနာဂတ်ရဲ့အရိပ်ကိုမတွေ့ရဘူးဆိုရင် ဒီနယ်မြေကို မီးရှို့ပစ်မယ်"

ဧရာမပုံရိပ်ကြီးက အမြင့်ဆုံးကမ်းပါးပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး၊ဆံပင်များက မီးတောက်များအလား သောင်းကျန်းစွာ လွင့်ခတ်နေသည်။ သူက မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး၊ အရှေ့သို့ ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။

အတိတ်ကာလများတွင် သူနိုးထလာသည့် အချိန်တိုင်း ဤမသေမျိုးဗုဒ္ဓများဟုခေါ်သော အုပ်စုက သူ့အားလေးစားစွာ လာရောက်ကြိုဆိုခြင်း မပြုသည့်အချိန်ဟူ၍ မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ၊ ထိုအလှဆင်ထားသော မျောက်များက အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားတစ်ပါးအပေါ် လက်ပါရန် ရဲဝံ့နေကြပြီဖြစ်သည်။

ဤ ဍုမေဏုတောင်သို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဆင်းသက်လာရန် သူကိုယ်တိုင်နှိမ့်ချခဲ့သည့်တိုင်၊ အနာဂတ်ဗုဒ္ဓက သူ့ကိုတွေ့ဆုံရန် ရှောင်လွှဲဝံ့ခဲ့၏။ သူက ဤမျောက်များအပေါ် အမှန်တကယ်ပင် သက်ညှာလွန်းခဲ့သောကြောင့် ဤမိုးကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်၏အစစ်အမှန် အရှင်သခင်မှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို သူတို့အား မေ့လျော့သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

ဤလူများအား နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို တုပခွင့်ပြုနိုင်ပြီး၊ ကောင်းကင်တာအို၏ကြီးမားသော စွမ်းအား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို သူတို့အား ပေးအပ်နိုင်သော်လည်း၊ အကယ်၍ သူတို့က ဤအရာကြောင့် မောက်မာလာကာ၊ လေးစားမှုနှင့် နှိမ့်ချမှုတို့ကို မေ့လျော့သွားပါက သူတို့သည် အရာအားလုံးကို ရုပ်သိမ်းခံရရန်ပြင်ဆင်ထားသင့်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ၊ ဘုန်းကြီးများ အားလုံး၏မျက်နှာအရောင် ပြောင်းလဲသွားကြ၏။

သူတို့က ဒေါသတကြီးအော်ဟစ်ရန်မဝံ့ရဲကြသော်လည်း၊ သူတို့၏လေးစားဟန်ရှိသော မျက်နှာများအောက်တွင်၊ သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်များပြင်းထန်စွာ မြင့်တက်နေကြောင်း ထင်ရှားနေခဲ့သည်။

မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်စတင်ဖွဲ့စည်းခါစအချိန်ဝက် သာမန်သေမျိုးလူသားများက လွန်စွာအားနည်းလှပါသည်။ စကြာဝဠာနှင့်အတူ မွေးဖွားလာသော ဤနတ်ဘုရားသတ္တဝါများကို မျက်မြင်တွေ့ရှိရမှသာ၊ဦးမော့ကြည့်ရမည့် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ တည်ရှိနေကြောင်းကို သူတို့ သဘောပေါက်လာခဲ့ကြသည်။

အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားများက ငြီးငွေ့လာပြီး စွမ်းရည်များကိုပြသလိုခြင်းကြောင့်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် လုပ်ကိုင်ရာကိစ္စများကူညီရန် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို လိုအပ်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်စေ၊ သူတို့က သေမျိုးလောကဆီသို့ မီးစေ့များကိုဖြန့်ကျဲပေးခဲ့ကြသည်။

သာမန်လူသားများက ဤမီးပွားများကို ဆုပ်ကိုင်ကာ၊ နက်ရှိုင်းစွာလေ့လာခဲ့ကြပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် အထက်သို့တက်လှမ်းမည့် လမ်းကြောင်းများကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ကြ၏။

အနှစ်သာရကိုချီအဖြစ် သန့်စင်ခြင်း၊ ချီကိုဝိညာဉ်အဖြစ်သန့်စင်ခြင်း၊ ဝိညာဉ်ကိုသန့်စင်ပြီး လေဟာနယ်သို့လျှောက်လှမ်းခြင်း၊ လေဟာနယ်ကို သန့်စင်ပြီးတာအိုနှင့်ပေါင်းစပ်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

တစ်လှမ်းချင်းစီဖြင့် သူတို့ကဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ သာမန်လူသားများနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော သတ္တဝါများဖြစ်လာခဲ့ကြ၏။ အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားများအပေါ် သူတို့၏ရိုသေလေးစားမှုနှင့် နှိမ့်ချမှုကိုပြသရန်အတွက်၊ သူတို့က သူတို့ကိုယ်သူတို့နတ်ဘုရားများဟု ခေါ်ဆိုရန် မဝံ့ရဲကြဘဲ၊မသေမျိုးများဟုသာ ခေါ်ဆိုခဲ့ကြသည်။

မသေမျိုးလမ်းကြောင်း၏အဆင့်ကိုးဆင့်၊ ဤလမ်းကြောင်းတွင် ဗောဓိသတ္တများနှင့် ရွှေမသေမျိုးများရှိလာခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓများနှင့် ဧကရာဇ်များကို မွေးဖွားပေးခဲ့၏။

သူတို့က ပို၍ပို၍တိကျစွာတုပလာနိုင်ခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားနှင့် နီးစပ်သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်လာခဲ့ကြ၏။ အချို့သော ဂိုဏ်းချုပ်များက မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေပြင် ကနဦးဖြစ်တည်လာချိန်မှ မွေးဖွားလာသော ထို နတ်ဘုရားများနှင့် နတ်ဆိုးများကို ကျော်လွန်ကာ၊ နောက်ထပ်လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ပုံဖော်ရန်ပင် ပူးပေါင်းခဲ့ကြသည်။

စာရင်းရှင်းရမည့် အချိန်ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်ပုံရပါသည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ဘိုးဘေးနတ်ဘုရား။ ဒေါသကို ထိန်းတော်မူပါ"

တောင်ပိုင်း ဍုမေဏု၏အပြင်ဘက်မှ အလားတူ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းက စူးရှမှုနည်းပါးပြီး အလွန်ပင်တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

ချီဖုန်းအပါအဝင်၊များစွာသော အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားများက အဝေးသို့လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ ရောက်ရှိလာသူကို မြင်သောအခါ သူတို့အားလုံး အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ကြ၏။

လုပ်ရဲလျှင်ခံရဲရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အချိန်အကြာကြီး ပုန်းအောင်းနေ၍ မရနိုင်ပေ။

ဗောဓိဂိုဏ်းက ဤကိစ္စကိုရင်ဆိုင်ရန်အတွက် သင့်လျော်သော ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးကို စေလွှတ်ရန်နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေပြီ။

ခြောက်သွေ့နေသော ဘုန်းကြီးအိုတစ်ပါးက အရောင်ကိုးမျိုးကြာပန်းပလ္လင်ပေါ်တွင် လွင့်မျောနေပြီး၊ သူ၏အနောက်တွင် ရွှေရောင်ကြာပန်း ငါးခုက ကျက်သရေရှိစွာလိုက်ပါလာခဲ့၏။

တောက်ပသော အနီရောင်သင်္ကန်းက ကြယ်တာရာအရောင်များဖြင့် တဖျပ်ဖျပ်လင်းလက်နေပြီး၊ အနားသတ်များလွင့်ခတ်သွားသည်နှင့်အမျှ၊ တောင်ပိုင်း ဍုမေဏုရှိ မီးပင်လယ်တစ်ခုလုံးက တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားကာ၊ ညင်သာစွာ လှုပ်ခတ်နေသော တောက်ပသည့်ကြာပန်းများ ပွင့်လန်းလာပြီး၊ ဗုဒ္ဓကမ်းပါးတစ်ရာထံသို့ တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုများကို ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့သည်။

အတိတ်ဗုဒ္ဓကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိလာခဲ့သလို အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓငါးပါးလည်း ပါဝင်နေလေသည်။

ဤမျှကြီးကျယ်ခမ်းနားသောအုပ်စုက ဤဘိုးဘေးနတ်ဘုရားအတွက် မျက်နှာရစေရန်လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။

"အနာဂတ် ကရော"

မီးဘိုးဘေးနတ်ဘုရား၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် ပိုကောင်းလာပုံရပြီး၊ သူ၏အကြည့်က အတိတ် ဗုဒ္ဓကို ဖြတ်ကျော်သွားကာ၊ သူ၏ကမ်းပါးကို တဖြည်းဖြည်းဝိုင်းရံလာသော အခြားရွှေရောင် ကြာပန်းပလ္လင်ငါးခုကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အနာဂတ် ဗုဒ္ဓက ငါတို့ ဂိုဏ်းရဲ့အမိန့်အရ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတွေ ရှိနေလို့ တကယ်ကို လာလို့မရပါဘူး"

အတိတ် ဗုဒ္ဓက ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်၏။ "ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီဘုန်းကြီးအိုက ကိုယ်စားလာရောက်ရတာပါ"

"မင်းက ကိုယ်စားလာတာ"

မီးဘိုးဘေးနတ်ဘုရားက လှောင်ပြောင်လိုက်၏။ မူလက ၎င်းသည်ကြီးမားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ၊ ဗောဓိသတ္တအချို့၏တိတ်တဆိတ် လှုပ်ရှားခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

ချီဖုန်း နှင့် အခြားသူများ၏ အစီရင်ခံစာများအရ၊ ထို ဗောဓိသတ္တများက အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့လိုအပ်သည်မှာ ဗောဓိဂိုဏ်းက ခေါင်းငုံ့ကာ အပြစ်ကို ဝန်ခံရန်နှင့်၊ အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားများ ကို ရှင်းပြချက်တစ်ခုပေးရန်သာဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ဆိုလျှင် ကိစ္စပြီးဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်အထိ ဆွဲဆန့်ခံရသောအခါ၊ တစ်ခုခုမှားယွင်းနေကြောင်းကို သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့၏။ အကယ်၍သူသာ ဤဘုန်းကြီးများ အုပ်စုကို မရိုက်နှက်ပါက၊ သူတို့က သူတို့ကိုယ်သူတို့ အလွန်စွမ်းဆောင်နိုင်သည်ဟု အမှန်တကယ် စတင် ထင်မြင်လာကြပေလိမ့်မည်။

ဤအရာကို တွေးမိသောအခါ၊ သူ၏အမူအရာ လျင်မြန်စွာ အေးစက်သွားပြီး၊တင်းမာစွာ ပြောလိုက်၏။ "မင်းတို့ငါ့ကိုမြင်တာတောင်မှ ဘာလို့ ဦးမညွှတ်ကြတာလဲ"

တောင်ပိုင်း ဍုမေဏု အတွင်း နတ်ဘုရားအသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။ ချီဖုန်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အလိုအလျောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

တောင်ခြေတွင် ယခင်က ခေါင်းငုံ့ကာနှိမ့်ချနေခဲ့သော ထိုပုံရိပ်များက တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး တိတ်ဆိတ်စွာခေါင်းမော့လာကြပြီး၊ကမ်းပါးထိပ်ဆီသို့နားလည်ရခက်သော အကြည့်များကို ပို့လွှတ်နေကြသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားက ဒီလို သေမျိုးတွေရဲ့ ထုံးတမ်းစဉ်လာတွေကို ဂရုစိုက်သေးတာလား"

အတိတ် ဗုဒ္ဓ၏အပြုံးမှာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ၊ ကြာပန်းပလ္လင် နှင့်အတူ ဦးညွှတ်မည့်အရိပ်အယောင်ကိုမပြသခဲ့ပေ။

အံ့သြစရာကောင်းစွာပင်က ၎င်းကပွင့်လင်းစွာဖြင့် အောက်သို့သာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

"မိုးကောင်းကင်နဲ့ မြေပြင် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေတဲ့အချိန်မှာ၊ ဒီဘုန်းကြီးအိုရဲ့အမြင်အရတော့ ကိစ္စရပ်တွေကို မြန်မြန်ရှင်းလင်းလိုက်တာက ပိုကောင်းမယ်လို့ ထင်ပါတယ်"

"..."

မြင့်မားသော ဧရာမပုံရိပ်ကြီးက ထိုအကြည့်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

ခေတ္တအကြာတွင်၊ သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်၌ နတ်ဆိုးဆန်သောအပြုံးတစ်ခုပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ကြီးမားလှသော ပုံရိပ်ကြီးက ဖြည်းညှင်းစွာမတ်တပ်ရပ်လိုက်ကာ၊ မီးတောက်များအလားဆံပင်များက ကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာတွင် တွဲလွဲခိုနေပြီး၊ ခေါင်းတစ်ခုလုံးကို လွန်စွာပူပြင်းသောနေမင်းကြီးအလား တောက်ပသွားစေခဲ့သည်။

"လူတွေပြောတတ်တဲ့ စကားတစ်ခွန်း ရှိတယ်... ကျေးကျွန်က သခင်ကိုလွှမ်းမိုးတယ်တဲ့"

"ဒီနတ်ဘုရားက ဒီနေ့အဲဒါကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီ"

ထိုစကားများနှင့်အတူ သူက ညာဘက် လက်မောင်းကို ရုတ်တရက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ၊ ကြီးမားလှသောလက်ချောင်းများက တောင်တန်းများအလားစုစည်းသွားပြီး၊ လက်ဖဝါးထဲတွင် ပြင်းထန်သောမီးတောက်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။

ထိုလက်ထဲတွင် အတိတ်ဗုဒ္ဓ၏အောက်ရှိ အရောင်ကိုးမျိုးကြာပန်းပလ္လင်က မီးလျှံများဖြင့်ရစ်ပတ်ခံလိုက်ရပြီး၊ နူးညံ့သောကြာရွက်များမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ညှိုးနွမ်းသွားကာ၊ ပလ္လင်တစ်ခုလုံးက မီးလောင်နေသောအိမ်တစ်လုံးအလားကျိုးပဲ့သွားပြီး၊ မကြာမီတွင်ပြန့်ကျဲနေသော ပြာများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားက သူ၏လက်ဖဝါးထဲရှိ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော ပိန်ချုံးနေသည့် ဘုန်းကြီးကို ရက်စက်စွာကြည့်လိုက်၏။ "ကောင်းကင်တာအိုနိယာမတွေကို တိုက်ရိုက်ကြည့်ရဲတဲ့ သတ္တိကို မင်းကိုဘယ်သူကပေးထားတာလဲ"

အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓဆိုသည်မှာ ဤမျောက်များ အုပ်စုက ဖန်တီးထားသောအရာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားများအတွက်မူ၊ သူတို့က ဤ နယ်ပယ်၏အမြင့်ဆုံးအကန့်အသတ်မဲ့မှုကို မူလကတည်းက ကိုယ်စားပြုနေကြခြင်းဖြစ်ပေ၏။