အခန်း ၁၄၂၈

အခန်း (၁၄၂၈) ဗုဒ္ဓနှစ်ပါး၏ တိုက်ပွဲ

ကျယ်ပြောလှသော တောင်ပိုင်း ဍုမေဏုက တိတ်ဆိတ်ခြင်းသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ဘုန်းကြီးများက အကြောက်တရားဖြင့် တုန်ယင်နေကြပြီး၊ ဗုဒ္ဓများ၏အမူအရာကလည်း ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများပြည့်နှက်နေကာ၊ အတိတ် ဗုဒ္ဓ၏မျက်ခွံများပင်လျှင် ပြင်းထန်စွာတုန်ခါသွားခဲ့သည်။

အခြားသူများကို မဆိုထားနှင့်၊ ဟိုထူဧကရီက သူမ၏ဘေးရှိ ဤမျှော်လင့်မထားသော လူအနည်းငယ်ကို အံ့အားသင့်စွာစိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစိမ့်သွားသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ ထည့်မတွက်ဘဲ မြောက်ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်ကိုသာ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ရှန်းယီ၏လှံရှည်ဖြင့် သူချေမွခံလိုက်ရပြီး သူ၏ဧကရာဇ် ခန္ဓာကိုယ်က ကောင်းကင်တာအိုမှ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသည်ကို သူမကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင် ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက ခွန်အားများ ပြည့်ဝနေပြီး၊ ဧကရာဇ်၏စွမ်းအားများက ဗုဒ္ဓကမ်းပါးကို လွှမ်းခြုံထားကာ၊ သူ၏အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ယခင်ကထက်လျော့နည်းသွားခြင်း မရှိကြောင်း ပြသနေခဲ့သည်။

"အတုအယောင်များလား"

ဤသည်မှာ ဗုဒ္ဓများ၏ပထမဆုံးသော တုံ့ပြန်မှုပင်။

သို့သော် မကြာမီတွင်၊ ဤပထမအဆင့် ဧရာမ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး သုံးဦး၏အမူအရာများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူတို့တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုမှ ဝမ်းနည်းမှုဆီသို့၊ ထို့နောက် အသေအလဲစွန့်စားလိုသောပြတ်သားမှုအဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူတို့၏စိတ်တွင်း၌တောက်လောင်နေသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အတုအယောင်မဟုတ်ခဲ့ပေ။

"မင်းတို့က နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကိုအစေခံဖို့ ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးကို သစ္စာဖောက်ရဲတယ်ပေါ့လေ"

အတိတ်ဗုဒ္ဓက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး၊ သူ၏အကြည့်များကို ထိုသုံးဦးထဲမှ ရွှင်ပျော် အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓထံသို့ စူးစိုက်စွာပို့လွှတ်လိုက်သည်။

ဧကရာဇ်များက မည်သို့တွေးတောသည်ကို သူ ဂရုမစိုက်သော်လည်း၊ ဗုဒ္ဓကိုးပါးထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်ပြီး ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓ၏ဘေးတွင် အမြဲရှိနေတတ်သော ရွှင်ပျော်ဗုဒ္ဓအနေဖြင့်၊ လွတ်မြောက်ခြင်းနှင့် ပထမအဆင့်အကြားရှိ ကြီးမားလှသော ကွာဟချက်ကို သေချာပေါက် သိရှိထားရမည် ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီက အနိုင်ရရန် မည်သည့်အခွင့်အရေးမျှ မရှိဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။

ဤအစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓက တစ်ဖက်လူ၏အနောက်တွင် ရပ်တည်ရန် အဘယ်ကြောင့်ရဲဝံ့ရသနည်း။

"..."

ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓက တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး၊ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ရုန်းကန်နေရမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် လျင်မြန်စွာပင်၊ ပိုမိုပြင်းထန်သော ကြမ်းကြုတ်မှုက ထိုရုန်းကန်မှုကို အစားထိုးသွားခဲ့၏။

အကျဉ်းချခံထားရသော ဤနေ့ရက်များအတွင်း၊ သူတို့က အရာအားလုံးကို အချိန်အတော်ကြာကတည်းကသေချာစွာ စဉ်းစားပြီးဖြစ်ကြသည်။

သူတို့၏အသက်များက ရှန်းယီ၏လုံးဝ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်ရှိနေပြီး ခုခံ၍ မရနိုင်ကြောင်းကို မဆိုထားနှင့်တော့၊ သူတို့၏တာအိုအသီးအပွင့်နှင့် ဓမ္မအသီးအပွင့်များက ယခုအခါ ကောင်းကင်တာအိုမှ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားပြီဖြစ်ကာ၊ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမက ရှန်းယီနှင့် သေအတူရှင်မကွာအတူတကွရှိနေကြောင်းကို သူတို့ နားလည်ထားသည်။

တနည်းအားဖြင့် ဆိုရလျှင်၊ ဤသက်ရှိအနည်းငယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရသည့် ရှန်းယီက ကောင်းကင် တာအိုအသစ်ပင်။

အကယ်၍ သူသာ ရှုံးနိမ့်သွားပါက၊ သူတို့ကလည်း သူနှင့်အတူသေဆုံးရုံသာ ရှိတော့သည်။

ထို့ကြောင့် လူတိုင်းအတွက်ကျန်ရှိနေသော တစ်ခုတည်းသောလမ်းကြောင်းမှာ ရှန်းယီကိုအမြင့်ဆုံး ရာထူးသို့တက်လှမ်းနိုင်ရန်နှင့်၊ မူလကောင်းကင် တာအိုကိုအစားထိုးနိုင်ရန် ကူညီပေးဖို့ ကြိုးပမ်းရန်သာဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူတို့အတွက် မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်လေးတစ်ခု ရှိလာနိုင်ပေသည်။

သူတို့၏မျက်စိရှေ့ရှိ ဤယခင်က ဂိုဏ်းတူ ညီအစ်ကိုများနှင့် ပတ်သက်၍မူ... ယခုအခါ လူတိုင်း၏အခြေခံအုတ်မြစ်များက ကွာခြားသွားပြီဖြစ်ရာ၊ သူတို့က လမ်းကြောင်းနှစ်ခုပေါ်မှ ကွဲပြားသော လူများဖြစ်ကြောင်းထင်ရှားနေသည်။

တစ်ဖက်လူက သူတို့ကို ကောင်းကင်တာအို အတွင်းသို့ပြန်လည် မခေါ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း၊ သူတို့ကမူ ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်၏ကြီးကျယ်ခမ်းနားသောလုပ်ငန်းစဉ်ကို ပူးတွဲအစေခံရန် တစ်ဖက်လူအား နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ အတွင်းသို့ ဆွဲခေါ်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓက စကားမပြောတော့ဘဲ သူ၏လက်ဖဝါးကိုဖြည်းညှင်းစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။

ရွှေရောင်ကြိုးများဖြင့် ယက်လုပ်ထားသော ကံကြမ္မာအတားအဆီးသင်္ကန်း ထွက်ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် တောင်တန်းများကြားရှိ လေထုက ရုတ်တရက်လေးလံသွားခဲ့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓ၏ ပုံရိပ်ပ လျှပ်တစ်ပြက်ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူ၏လက်ဖဝါးထဲရှိ ဗုဒ္ဓရတနာက သူနှင့် အရင်းနှီးဆုံးဖြစ်သော ဆေးလုံးအစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓ အပေါ်သို့ ကောင်းကင်ပိုက်ကွန်တစ်ခုအလား ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

နားလည်မှုကြောင့် အနိုင်ရရန်အခွင့်အလမ်းက ပိုများနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဤမြင်ကွင်းက ဗုဒ္ဓများနှင့် ဘုန်းကြီးများ၏နှလုံးသားထဲရှိ နောက်ဆုံး တုံ့ဆိုင်းမှု အရိပ်အယောင်ကို သံသယကင်းစွာပင် ချေမွပစ်လိုက်၏။

"ဟား"

ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားပ မျက်လုံးများကို တဖြည်းဖြည်းပြူးကျယ်လိုက်သည်။ ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံး၏လုပ်ရပ်များက လောကကြီးကိုထိခိုက်နစ်နာစေသော်လည်း၊ ဤအစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓများအတွက်မူ ၎င်းက သူတို့၏အမြင့်ဆုံး အဆင့်အတန်းကို တည်ဆောက်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုလူငယ်လေးက ဤသတ္တဝါများကို သူတို့၏ရပ်တည်ချက်မှ စွန့်ခွာစေပြီး သူ့အတွက် တိုက်ပွဲဝင်စေရန် အမှန်တကယ်လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

လက်ရှိ အခြေအနေအရ၊ တစ်ဖက်လူက ဤဘုန်းကြီးများကို အနည်းငယ်မျှထိန်းချုပ်ထားနိုင်သရွေ့၊ သူတို့က ၎င်းကို လွှတ်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ခြောက်ယောက်နှင့် ခြောက်ယောက်ဖြစ်ရာ ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားက ရှုံးနိမ့်မည့်မည်သည့်ဖြစ်နိုင်ခြေကိုမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ရပေ။

သို့သော် မကြာမီတွင် ရှန်းယီက သူ့ကိုလှည့်ကြည့်မည့် အရိပ်အယောင်မျှပင်မပြသသေးကြောင်းကို ၎င်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ယင်းအစား၊ အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓနှစ်ပါးကြားရှိ ယှဉ်ပြိုင်မှုက လူတိုင်းမျှော်လင့်မထားသောမြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖော်ပြလာခဲ့သည်။

ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓနှင့် ဆေးလုံး အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓတို့ နှစ်ပါးစလုံးက ပစ္စုပ္ပန် ဗုဒ္ဓ၏ဘေးတွင် အဖော်အဖြစ် ရှိနေကြပြီး၊ ဗုဒ္ဓ၏တရားဟောကြားမှုကို နားထောင်ခဲ့ကြရာ၊ နှစ်ပါးစလုံး၏ နယ်ပယ်နှင့် ခွန်အားမှာ များစွာကွာခြားမှုမရှိပေ။

သို့သော် ယခုအခါ လူတိုင်း၏မျက်စိရှေ့တွင်၊ ၎င်းသည် တစ်ဖက်သတ်အခြေအနေတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓက လက်တစ်ဖက်တွင် ပန်းရောင်နှင့် အဖြူရောင်ကြာပန်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင် ရွှေရောင်ကြိုးများဖြင့်ယက်လုပ်ထားသော ကံကြမ္မာအတားအဆီးသင်္ကန်းကို လွှဲယမ်းကာ ရန်လိုစွာတိုက်ခိုက်နေသော်လည်း၊ ဆေးလုံးအစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓမှာတော့ မိမိကိုယ်ကိုကာကွယ်ရန် ဧရာမသုံးချောင်းထောက်ဖိုကြီးကိုသာ ဆင့်ခေါ်နိုင်ခဲ့ပြီး ကံကြမ္မာ အတားအဆီးမီးတောက်၏လွယ်ကူစွာ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

"ဂိုဏ်းတူအစ်ကို။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျောက်စိမ်း ဧကရာဇ်နဲ့ ပူးပေါင်းလိုက်ပါ။ ငါတို့ အတူတကွ ကြီးပွားချမ်းသာတဲ့ခေတ်တစ်ခုကို ဖန်တီးကြရအောင်"

ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓက ဤကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုးကို ဘယ်သောအခါမှ မကြုံဖူးခဲ့ပေ။ သူ လုပ်ဆောင်သမျှလှုပ်ရှားမှုတိုင်းက သူ၏ကိုယ်ပိုင် အခြေခံအုတ်မြစ်မှ စွမ်းအင်များကို ထုတ်ယူသုံးစွဲနေရခြင်း မဟုတ်ပေ။

သေချာသည်မှာ၊ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကတည်းက သူ့တွင် ပြောပလောက်သော အခြေခံအုတ်မြစ်များလည်းမရှိတော့သလို၊ ရှန်းယီပေးအပ်ထားသော ကပ်ဘေးစွမ်းအားကိုသာ အသုံးပြုနေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ကပ်ဘေးစွမ်းအားကို အဆင်ခြင်မဲ့စွာ သုံးစွဲပြီးအကျိုးဆက်များကို စိုးရိမ်ပူပန်စရာ မလိုခြင်း၊ သို့မဟုတ် သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကိုပင် ဂရုစိုက်စရာ မလိုခြင်းတို့၏အရသာမှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလှပါသည်။

အကယ်၍ရှုံးနိမ့်သွားလျှင်ပင်။ သူက နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမသို့ပြန်ရောက်သွားပြီး သူ၏ဗုဒ္ဓ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ပြန်လည်ပုံဖော်နိုင်သည်။

သို့သော် အကယ်၍ ဆေးလုံးဗုဒ္ဓသာ ရှုံးနိမ့်သွားပါက၊ သူက ခန်းမအတွင်းသို့ နာခံမှုရှိစွာ ဝင်ရောက်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ထပ်အခွင့်အရေးဘယ်သောအခါမှ ရရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

"မင်းက နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နောက်ကို လိုက်ပြီး၊ နတ်ဆိုးလမ်းကြောင်းထဲကို ကျဆင်းသွားပြီပဲ။ နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓတစ်ပါးဖြစ်လာပြီးတော့ ကပ်ဘေးတစ်သောင်းနဲ့ ကြုံတွေ့ဖို့ကံကြမ္မာဖန်တီးခံထားရတာတောင်၊ မင်း သတိမဝင်သေးဘူးလား"

ဆေးလုံးအစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓက သုံးချောင်းထောက် မီးဖိုကြီးအတွင်း ပုန်းအောင်းနေပြီး၊ သူ၏အပေါ်ရှိ ကံကြမ္မာအတားအဆီးမီးတောက်များကို ကာကွယ်တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။ သူ၏မျက်နှာမှာ ရောင်ရမ်းပြီး နီရဲနေကာ၊ တိုက်ပွဲ စတင်ပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်ကျဆင်းမှုကို ပြသနေခဲ့၏။

သူ၏မျက်စိရှေ့ရှိ ဂိုဏ်းတူညီလေး၏အသွင်သဏ္ဌာန်ကို မြင်သောအခါ၊ အကယ်၍ ရှုံးနိမ့်သွားပါက မည်မျှအဖြစ်ဆိုးမည့်ကံကြမ္မာကို ကြုံတွေ့ရမည်ဆိုသည်ကို သူမခန့်မှန်းဘဲ သိနေလေ၏။

ထို့ကြောင့် သူက ပိုမိုသတိထားလာပြီး၊ အခြားသော အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓများ သူ့ကိုလာရောက် ကယ်တင်မည့်အချိန်ကို စိတ်နှလုံးအပြည့်အဝဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

"နတ်ဆိုးလမ်းကြောင်း ဟုတ်လား"

ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓက ဤစကားများကြောင့် ရန်စခံလိုက်ရပုံရကာ၊ သူ၏မျက်လုံးများ ပိုမို ကြမ်းတမ်းလာပြီး သူ၏တိုက်ခိုက်မှုများ ပိုမို ရန်လိုလာခဲ့သည်။ သူ၏အသံမှာလည်း ဟိန်းဟောက်သံများဖြင့် ရောယှက်နေခဲ့၏။

"သာမန်မျက်စိပဲရှိတဲ့ မင်းက ကောင်းကင်သစ်ကို ဘယ်တုန်းကမှ မမြင်ဖူးပါဘူး။ ငါက မင်းကို အလင်းပြပေးနေတာကို မင်းကျေးဇူးမတင်ဘူးလား"

"ဟူး"

ဟိုထူဧကရီ၏မျက်လုံးများ တဖျပ်ဖျပ်လင်းလက်သွားပြီး၊ လက်ရှိအခြေအနေကို လေ့လာကြည့်ရှုနေရင်း သူမ၏စိတ်ခံစားချက်မှာ ရုတ်တရက်ရှုပ်ထွေးလာခဲ့သည်။

မသေမျိုးဗုဒ္ဓများက သတ္တဝါများကို အသားတုံးများအဖြစ် သဘောထားကြပြီး၊ လောကကြီးကို စစ်တုရင်ခုံတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုကာ စိတ်ထင်သလို ကစားကြ၊ ခြယ်လှယ်ကြသည်။

ယခုအခါ သူတို့ ကိုယ်တိုင်ကလည်း ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး၊ ခွေးရူးများအလား အချင်းချင်း ကိုက်ခဲနေကြရာ၊ ၎င်းက ဝဋ်လည်ခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှနေ၏။

သူတို့၏စကားလုံးများနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာဆိုင်ရာ အတွေးများက ပါးလွှာသောအရှက်တရား မျက်နှာဖုံးတစ်ခုအလားဖြစ်နေပြီး၊နောက်ဆုံးတွင်အခိုက်အတန့်၌အားလုံး ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

နယ်ရုပ်တစ်ရုပ်ဘယ်သောအခါမှ မဖြစ်ဖူးပါက၊ နယ်ရုပ်တစ်ရုပ်၏အဖြစ်ဆိုးကို ဘယ်တော့မှသိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဤကဲ့သို့သော အပြစ်ပေးမှုမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် တိုက်ရိုက်ဖျက်ဆီးခံရခြင်းက ကြီးမားသောကျေးဇူးတစ်ခုအဖြစ်ပင် မှတ်ယူနိုင်ကောင်း မှတ်ယူနိုင်ပေလိမ့်မည်။