အခန်း ၁၄၂၉

အခန်း (၁၄၂၉) ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခြင်း

ဆေးလုံး အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓက မိမိကိုယ်ကိုမကာကွယ်နိုင်တော့မည့် အရိပ်အယောင်များကိုမြင်တွေ့ရသောအခါ၊အခြားသော အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓ လေးပါးက အချင်းချင်းကြည့်လိုက်ကြပြီး နောက်ထပ် တုံ့ဆိုင်းမနေရဲတော့ပေ။

သူတို့အားလုံးက လေထဲသို့တိတ်ဆိတ်စွာ ခုန်တက်လိုက်ကြပြီး၊ လွှမ်းမိုးနိုင်သော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများဖြာထွက်နေသည့် သူတို့၏ဗုဒ္ဓ ရတနာများကို မြှောက်ကာ၊ ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓကို အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြ၏။

သို့သော်လည်း ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓက ရှောင်တိမ်းခြင်း သို့မဟုတ် နောက်ဆုတ်ခြင်း မရှိခဲ့သလို၊နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ခြင်းပင် မရှိခဲ့ပေ။

သူနှင့် ဆေးလုံးအစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓကြားတွင် သေခြင်းရှင်ခြင်းရန်ငြိုးတစ်ခု ရှိနေသည့်အလား၊ ဧရာမ မီးပြင်းဖိုကြီးကို အားကုန်ထုတ်၍ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။

"ရက်စက်လိုက်တာ။"

အသက်ရှင်သန်လိုသော စိတ်ဆန္ဒက လူသားများတွင် မွေးရာပါရှိနေပြီး၊ မသေမျိုးဗုဒ္ဓများပင်လျှင် ၎င်းမှ မလွတ်ကင်းနိုင်ပေ။

သို့သော် ထိုခိုက်အတန့်တွင် ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓ၏တုံ့ပြန်မှုက အကြောင်းပြချက်ပျောက်ဆုံးနေခြင်းကို ရှင်းလင်းစွာညွှန်ပြနေပြီး၊ ဗုဒ္ဓများ အားလုံး၏နှလုံးသားထဲတွင် စိုးရိမ်မကင်းဖြစ်ဖွယ် အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူတို့လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်။

မြောက်ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်နှင့် ရှေ့ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်တို့က မျှော်စင်နှင့် နတ်ဘုရား ခေါင်းလောင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာထုတ်ယူလာခဲ့ကြ၏။

ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းမှ ဤ ဧရာမပုဂ္ဂိုလ်ကြီးနှစ်ဦးကလည်း ဗုဒ္ဓများနှင့် ဘုန်းကြီးများအားလုံးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အတွင်းစိတ်ပဋိပက္ခ အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့ပြီး၊ သူတို့ လှုပ်ရှားသောအခါတွင် လုံးဝ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ခဲ့သည်။

ဟိုထူဧကရီက ရှန်းယီကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ တစ်ဖက်လူထံမှ ခေါင်းညိတ်ပြမှုကို ရရှိသောအခါ၊ သန့်စင်ခြင်းကျောက်စိမ်းပုလင်းကို ထုတ်ယူကာ တိုက်ပွဲထဲသို့ တိုက်ရိုက်ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

ဤလူငယ်လေးကို သူမလုံးဝနားမလည်နိုင်တော့သော်လည်း၊ သူလုပ်ဆောင်ခဲ့သော အစီအစဉ်များက ဘယ်သောအခါမှမှားယွင်းမှု မရှိပုံရသည်။

ပထမအဆင့် ဧရာမပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ကိုးဦး၏ယှဉ်ပြိုင်မှုက တောင်ပိုင်းဍုမေဏုကို တိုက်ရိုက်အက်ကွဲသွားစေခဲ့ပြီး၊ရွှေရောင် အလင်းတန်းများပေါက်ကွဲထွက်လာကာ မြေရိုင်းနယ်မြေကိုပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားစေခဲ့သည်။

လေးယောက်နှင့် ငါးယောက်ဖြစ်နေသော်လည်း သူတို့က လုံးဝအားနည်းချက်ရှိမနေခဲ့ပေ။

"..."

ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားနှင့် အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားများ အုပ်စုက ဗုဒ္ဓကမ်းပါးအကျဉ်းထောင် အတွင်း မှင်သက်စွာ ရပ်နေခဲ့ကြသည်။

ချီဖုန်းက သူ၏ဘေးရှိချန်ချင်းကို ပို၍တိုးပွားလာသော လေးစားမှုဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး၊ တစ်ဖက်လူဘာပဲစီစဉ်ထားပါစေ၊ ၎င်းမှာ အံ့မခန်း စွမ်းရည်တစ်ခုဖြစ်သည်ဟု တွေးတောနေခဲ့သည်။

သူ၏နတ်ဘုရား စွမ်းရည်များဖြင့် ရှန်းယီကို မည်သည့် အချိန်နှင့် နေရာတွင်မဆို ဆင့်ခေါ်နိုင်ရုံမျှဖြင့် မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်၏အထွတ်အထိပ်တွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာရပ်တည်ရန် လုံလောက်နေလေပြီ။

ဗုဒ္ဓနှင့် အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓများ လှုပ်ရှားလာလျှင်ပင်၊ ချန်ချင်းကို အနည်းငယ်မျှပင်မထိခိုက်နိုင်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူအမှန်တကယ် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ပြန်တွေးကြည့်လျှင်၊ တစ်ဖက်လူ၏စကားများက မောက်မာခြင်းမဟုတ်ဘဲ ယခုအခါအနည်းငယ် နှိမ့်ချနေသကဲ့သို့ ပင်ထင်ရပါသည်။

သို့သော် အံ့အားသင့်နေခြင်းအပြင်၊ ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားက မည်သည့် ဝမ်းသာမှုအရိပ်အယောင်ကိုမျှမပြသကြောင်း ချီဖုန်းလျင်မြန်စွာ သတိပြုမိသွားပြီး၊ ၎င်းက သူ့ကိုတစ်ခုခုကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားစေခဲ့သည်။

အခြေအနေက အလွန်ကောင်းမွန်နေပုံရသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ အတိတ်ဗုဒ္ဓက မလှုပ်ရှားသေးသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဘိုးဘေး နတ်ဘုရားကိုယ်တိုင် မလွတ်မြောက်နိုင်တော့သဖြင့်၊ ရှန်းယီတစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားက နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ ပိုမို ကောင်းမွန်သောဗျူဟာများ ရှိနေသည်မှာ ရှင်းလင်းနေပါလျက်နှင့်၊ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ စီစဉ်ခဲ့ရသနည်း။

အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓက ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်ဟူသော အမည်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖော်ပြခဲ့သည်ကို သူ ကြားလိုက်ရပြီး၊ ၎င်းမှာ ဧကရာဇ် တစ်ပါးက ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ပါးကို တစ်ကိုယ်တည်း ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်ကြောင်းဆိုလို၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှည်လျားသော သက်ပြင်းချသံတစ်ခုက နတ်ဘုရားများအားလုံး၏အတွေးများကို အနှောင့်အယှက်ပေးလိုက်သည်။

"ဒီဘုန်းကြီးအိုက အကြိမ်ကြိမ်စောင့်ကြည့်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတော့ နည်းနည်းနားလည်သွားပြီ။"

အရောင်ကိုးမျိုးကြာပန်းပလ္လင်ပေါ်တွင် မြင့်မားစွာ ရပ်နေသော အတိတ်ဗုဒ္ဓက အဝေးရှိလူငယ်လေးကို စပ်စုစွာစောင့်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒကာရှန်းက အရာများစွာကို စီစဉ်ခဲ့ပြီး၊ ဒီလို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့နည်းလမ်းတွေကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာက၊ နောက်ဆုံးမှာ ဒီဘုန်းကြီးအိုနဲ့ တစ်ယောက်ချင်းယှဉ်ပြိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ဖန်တီးဖို့အတွက် သက်သက်ပဲလား။"

သူ၏အသံ ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ၊ သူ၏စပ်စုမှုက နောက်ပြောင်လိုသောရယ်မောချင်စိတ်အဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်းပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပွင့်လင်းသောလှောင်ပြောင်မှုတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

အတိတ်ဗုဒ္ဓက အသံတိတ်ရယ်မောလိုက်၏။ "ဒကာရှန်း ကို တစ်ခုလောက် မေးပါရစေ။"

"ပြောလေ" ရှန်းယီက အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏အင်္ကျီလက်စများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်။

"မင်းဘယ်ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့များ တိုက်ခိုက်ဖူးလို့လဲ။" အတိတ် ဗုဒ္ဓ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်များ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

"မသေမျိုးတစ်သောင်းဖွဲ့စည်းပုံကို သုံးတဲ့ မြောက်ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်ကိုရော ထည့်တွက်လို့ ရလား။"

နောက်ဆုံးတွင် ရှန်းယီက သူ၏လွင့်ဝဲနေသော အင်္ကျီလက်စများကို ပြင်ဆင်ခြင်းပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ဤတုံ့ပြန်မှုက အတိတ်ဗုဒ္ဓ၏ယခင်က အသံတိတ်ရယ်မောမှုကို မိုးခြိမ်းသံအလားကျယ်လောင်သွားစေခဲ့ပြီး၊ ဗုဒ္ဓ၏အသံက တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ပိန်ချုံးနေသော ခန္ဓာကိုယ်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး၊ သူ၏ပခုံးများက လောကတွင် အရယ်ရဆုံးသောဟာသကို ကြားလိုက်ရသည့်အလား တုန်ခါနေခဲ့သည်။

"ဒီလိုကိုး၊ ဒီလိုကိုး။"

ရှန်းယီ၏သတိထားတတ်သော စရိုက်ဖြင့်၊ သူက ဤကဲ့သို့အဆင်ခြင်မဲ့သော လုပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်မည်မဟုတ်ကြောင်းကို သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူက ရေတွင်းထဲမှ မော့ကြည့်နေသော ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့၊ မိုးပြာရောင်ကောင်းကင်ယံကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီဟု မှားယွင်းစွာ ယုံကြည်နေသောကြောင့်ပင်။

ဟိန်းဟောက်နေသော ရယ်မောသံများကြားတွင်၊ ရှန်းယီ၏လက်ငါးချောင်းပိတ်သွားပြီး၊ သူ၏

လက်ဖဝါးထဲတွင် ဧကရာဇ် နှင့် ဗုဒ္ဓတို့၏သွေးများ စွန်းထင်းနေသော ကျောက်သားလှံရှည် တစ်ချောင်းပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤလှံရှည်ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ ပတ်ဝန်းကျင်က အအေးခန်းတစ်ခုအလား အေးစက်သွားပြီးအရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်လာခဲ့သည်။

"ကျုပ်မှာလည်း မေးခွန်းတစ်ခုရှိတယ်။"

"ဒကာရှန်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပါ။"

ဤအခိုက်အတန့်မှာတော့ အတိတ်ဗုဒ္ဓက အထူးတလည်စိတ်ရှည်ပြီး သဘောထားကြီးပုံရနေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကရော ကျုပ်ရှန်း နဲ့ တိုက်ခိုက်ဖူးလို့လား။"

မိမိ၏မေးခွန်းနှင့် အတိအကျတူညီသော တန်ပြန်မေးခွန်းက အတိတ်ဗုဒ္ဓကို ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားစေခဲ့သော်လည်း မကြာမီ သူ၏အပြုံး ပြန်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ကလေးဆန်သည့် ခေါင်းမာမှုက မည်သည့်ဒေါသကိုမျှ မဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ဘဲ၊ ပို၍ပင် ရယ်စရာကောင်းပုံရပေသည်။

"တစ်ခါမှ..."

သူတုံ့ပြန်ရန်ကြိုးစားလိုက်ချိန်တွင် သူ၏မျက်လုံးများ ရုတ်တရက်အေးခဲသွားခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှန်းယီက နောက်ဆုံးတွင်ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး၊ သူ၏လက်ငါးချောင်းက ကျောက်သားလှံရှည်ကို ပြင်းထန်တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ၊ ယခင်အခိုက်အတန့်က မိုးကုတ်စက်ဝိုင်း၏အလွန်တွင် ရှိနေခဲ့သော ထိုတည်ငြိမ်ပြီး ဖြူဖျော့သောမျက်နှာက ယခုအခါ အတိတ် ဗုဒ္ဓ၏မျက်လုံးများနှင့် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံတစ်သံက သူ၏နားဘေးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့၏။

"ဒါဆို မင်းအမေမို့ ရယ်နေတာလား."

ရှန်းယီ၏ချောမောသော မျက်နှာသွင်ပြင်က များစွာပြောင်းလဲခြင်းမရှိသော်လည်း၊ သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်များအနည်းငယ်မြင့်တက်လာမှုနှင့်အတူ၊ သူ၏နက်ရှိုင်းပြီး နက်မှောင်သောမျက်လုံးများထဲတွင် ရှင်းပြ၍မရနိုင်သောကြမ်းကြုတ်မှုနှင့် ရက်စက်မှုအရိပ်အယောင် အချို့ပါဝင်နေခဲ့သည်။

အလောင်းတောင်များနှင့် သွေးပင်လယ်များထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော လူငယ်လေးတစ်ဦး၊ သူ၏ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုက လောကထဲတွင်လျှောက်လှမ်းရန်အတွက် မျက်နှာဖုံးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

သူဘယ်သောအခါမှ မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။ စိတ်ကူးပေါက်သည့်အချိန်တွင် ဒေါသတကြီးတိုက်ခိုက်မည့် လူတစ်ယောက်ဖြစ်နေသေး၏။

လမ်းခရီးတစ်လျှောက်ခံစားခဲ့ရသော ဖိအားများနှင့် သူဂရုစိုက်ရသူများ၏ကျဆုံးမှုများက ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏လက်ဖဝါးများထဲသို့ လုံးဝစုစည်းသွားခဲ့သည်။

ဖြောင့်တန်းသော ကျောက်သားလှံရှည်က မြင့်တက်လာပြီး၊ မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကိုကြိတ်ချေပစ်ရန်ဒေါသများကို သယ်ဆောင်ကာ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ပြိုကျလုနီးပါးဖြစ်နေသော တောင်ပိုင်း ဍုမေဏုက လှံရှည်၏ရိုက်ခတ်မှုလေကြောင့် လုံးဝပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

ဘုရားကျောင်းများဖျက်ဆီးခံရပြီး၊ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ဗုဒ္ဓတောင်ပြိုကျသွားကာ၊ ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးများက မုန်တိုင်းထန်နေသောပင်လယ်ထဲမှ လှေငယ်လေးများအလား လွင့်မျောသွားပြီး လှံတစ်ချက်လွှဲယမ်းမှုကြောင့် အမှုန့်အဖြစ်ကြိတ်ချေခံလိုက်ရသည်။

ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နေသော အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓဖြစ်စေ၊ ဧကရာဇ်များဖြစ်စေ၊ ဗုဒ္ဓကမ်းပါးအကျဉ်းထောင်အတွင်းရှိ အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားများဖြစ်စေ၊ အားလုံးက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မော့ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

တိုက်ခိုက်မှုကိုတိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်ရသော အတိတ်ဗုဒ္ဓ မှာတော့ သူ၏မျက်နှာက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သင်္ကန်းကို အနည်းငယ်ထိတ်လန့်တကြား မြှောက်လိုက်ရသည်။

အကယ်၍ အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓ၏ သင်္ကန်းက ကြယ်တာရာများနှင့် လများဖြင့် စီခြယ်ထားသည်ဆိုပါက၊ ဗုဒ္ဓ၏ဤသင်္ကန်းက ကြီးမားလှသော နေမင်းကြီးများဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး၊ ယခုအခါ မူလ မိုးပြာရောင်ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးကွယ်ရန် အလျင်အမြန် ဖြန့်ကျက်လာခဲ့သည်။

၎င်းက ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာအဖြစ် ကျဆင်းလာကာ၊ သူတို့နှစ်ဦးကိုနောက်တစ်ကြိမ် ခွဲထုတ်ရန်ကြိုးစားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော အနီရောင်ပိတ်စကို ရှန်းယီအေးစက်စွာကြည့်လိုက်ရာ၊ မည်သည့် လေးနက်မှုကိုမျှ မခံစားရဘဲ၊ ၎င်းက ညစ်ပတ်နေပြီး အနီရောင်မှာအနည်းငယ်စူးရှလွန်းသည်ဟုသာ ထင်မြင်မိသည်။

ကြည့်ရဆိုးနေလျှင် ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်ယုံပင်။

လှံရှည်၏ကိုယ်ထည်က ဓားတစ်လက်အလား ဖြတ်သန်းသွားပြီး၊ ဆုတ်ဖြဲသံတစ်ခုနှင့်အတူ၊ ကျောက်သားလှံရှည်က ပေပေါင်းသောင်းနှင့်ချီ၍ ရှည်ထွက်သွားကာ၊ သွေးရောင်ကောင်းကင်ကို အတင်းအကျပ် ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။

၎င်းက အရောင်ကိုးမျိုးကြာပန်းပလ္လင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာရိုက်ခတ်သွားပြီး ၎င်းကိုအလွယ်တကူချေမွပစ်လိုက်ကာ၊ ထို့နောက် အတိတ်ဗုဒ္ဓ၏ပခုံးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး၊ ပိန်ချုံးနေသော ပုံရိပ်ကို သာမန် သေမျိုးလောကဆီသို့ ပြင်းထန်စွာရိုက်ချလိုက်သည်။

စွမ်းအားကြီးမားသော စွမ်းအားက ဗုဒ္ဓ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ရိုက်ခတ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ အတိတ်ဗုဒ္ဓက ရှန်းယီ၏စောစောက မေးခွန်း၏အဓိပ္ပာယ်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်က လွတ်မြောက်ခြင်း၏အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သဖြင့်၊ အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓ နှင့် ဧကရာဇ်ကို ကျော်လွန်သည့်စွမ်းအားကို ကိုင်စွဲထားသော်လည်း၊ ရှန်းယီက အထူးတလည်သီးသန့်ဆန်ကာ၊ သူ့ကိုယ်သူသာ အားကိုးပြီး ပထမအဆင့် တစ်ခုလုံးကိုဖိနှိပ်ပစ်ရန် တက်လှမ်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခြောက်သွေ့နေသောဘုန်းကြီးက မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး၊ သူ၏သင်္ကန်းမှာလည်း စုတ်ပြဲသွားကာတောက်ပမှုကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။

တုန်ယင်စွာဖြင့် သူက သူ၏သွေးစွန်းနေသော လက်များကိုဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ၊ ယခင်က မောက်မာမှုတစ်ခုမျှရှိမနေတော့ပေ။

သူက ထိတ်လန့်တကြားအထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ရှန်းယီက လှံရှည်ကိုပြင်းထန်စွာ ဆောင့်နင်းလိုက်သည်။ သူ၏ပုံရိပ်ကမြင့်မားနေကာ အနက်ရောင်တာအိုဝတ်ရုံက လွင့်ခတ်နေပြီး သူ၏အနောက်တွင်ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော နက်မှောင်သည့်ဧရာမဗုဒ္ဓပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခု တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေခဲ့သည်။

နှစ်ဦးစလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း အထက်စီးမှ ကြည့်နေပြီး ယခုလေးတင်လှံရှည်တစ်ချက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအား၏မူလအစကို လောကကြီးအားတိတ်ဆိတ်စွာကြေညာနေခဲ့သကကဲ့သို့ပင်။

ဒင်္ဂါးပြားတစ်ခု၏မျက်နှာစာ နှစ်ခု အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓ နှင့် ဧကရာဇ်ဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်များက ဤအခိုက်အတန့်တွင် သတ္တဝါတစ်ဦးတည်းအပေါ်သို့ စုဆုံသွားခဲ့၏။

"ငါ့အတွက် ထစမ်း"

သိသိသာသာဆုံးရှုံးမှုခံစားရပြီးနောက်တွင်ပင်။ အတိတ်ဗုဒ္ဓက အရှုံးပေးရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။

အခြားသော အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓဧကရာဇ်များကလည်း တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူအသာစီးရမရ ဆိုသည်က နှစ်ဖက်စလုံး၏စိတ်ဓာတ်အပေါ်တွင်များစွာလွှမ်းမိုးမှုရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။

သူ၏မျက်နှာက သွေးများဖြင့်ပြည့်နှက်နေပြီး မျက်လုံးများကြမ်းတမ်းနေသော်လည်း သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ရုတ်တရက်မြင့်မားစွာမြှောက်လိုက်ဆဲပင်။

၎င်း၏လှုပ်ရှားမှူနောက်ကွယ်တွင် မြေပြင်များတုန်လှုပ်လာကာ မြောက်မြားစွာသော တောက်ပသည့် ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓပုံသဏ္ဌာန်များက မြေကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူတို့၏မျက်နှာများက လေးနက်ပြီးကွဲပြားကာ၊ ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုစီက နက်မှောင်သည့်အရိပ်ဗုဒ္ဓထက် လျော့နည်းခြင်းမရှိဘဲ ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသည်။

ဗုဒ္ဓတစ်သောင်း၏ စုဝေးမှုပင်။ ရေတွက်၍မရနိုင်သောပုံရိပ်များက ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာပြီး တောင်တန်းကြီးတစ်ခုအလားစုစည်းကာ အားလုံးက သူတို့၏အလယ်ဗဟိုရှိ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို စုပေါင်းကြည့်ရှုနေကြသည်။

မြောက်မြားစွာသော ဗုဒ္ဓပုံသဏ္ဌာန်များက သူတို့၏လက်ဖဝါးများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မြှောက်လိုက်ကြပြီး၊အလယ်ရှိ လူငယ်လေးကို ဖိနှိပ်သည့်ဟန်ပန်ဖြင့် အတူတကွပေါင်းစပ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်ကြသည်။

ရှန်းယီက ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပြည့်နှက်နေသော မြင့်မားသည့်ပုံရိပ်များကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးတစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏အနောက်ရှိ မယိုင်းမယိုင်လှုပ်ရှားခြင်းမဲ့ဧကရာဇ်ဗုဒ္ဓက အလားတူပင် ၎င်း၏လက်ဖဝါးများကိုမြှောက်လိုက်သည်။

၎င်း၏လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ၊မြောက်မြားစွာသော ဗုဒ္ဓများကရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားကြပြီး၊ သူတို့၏လက်ဖဝါးများက ရွှံ့နွံတစ်ခုထဲတွင်ပိတ်မိနေသည့်အလား၊အနည်းငယ်လေးပင် လှုပ်ရှားနိုင်ရန် ရုန်းကန်နေရသည်။

ထို့အတူ မယိုင်းမယိုင်လှုပ်ရှားခြင်းမဲ့ဧကရာဇ်ဗုဒ္ဓ၏လက်ဖဝါးများက တင်းကျပ်စွာပေါင်းစပ်သွားသောအခါ၊ကျယ်ပြန့်သော ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းက တိမ်မည်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံလိုက်ရပြီး၊ ဗုဒ္ဓပုံရိပ် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ချက်ချင်းပင် အလင်းတန်းများဆုံးရှုံးသွားကာ၊ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး၊ ထို့နောက် အပိုင်းပိုင်းကွဲကြေသွားခဲ့ကြ၏။