အခန်း ၃၃

အခန်း ၃၃ - ရွှေအဆီအနှစ်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေး။

ဗိုလ်ချုပ် ယဲ့ဖုန်း၏ ရေ-မီး သန့်စင်ခြင်းနည်းလမ်းသည် သူကိုယ်တိုင်အတွက် အထူးကောင်းမွန်ရုံသာမက လီချန်ရှင်းအတွက်မူ ပိုမိုကြီးမားသော စိတ်ကူးသစ်များကို ပေးစွမ်းလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ လီချန်ရှင်း စောင့်မျှော်နေခဲ့သော အိပ်မက်ပင်ဖြစ်သည်။ ဗိုလ်ချုပ် ယဲ့ဖုန်း၏ သုတေသနများတွင် ပါဝင်သော အချက်အလက်အများစုကို လီချန်ရှင်း စဉ်းစားပြီးဖြစ်သော်လည်း လက်တွေ့တွင် မလုပ်ဆောင်ခဲ့ရသေးပေ။

အကြောင်းမှာ သူ၏ သွေးစွမ်းအင်နှင့် သွေးအငွေ့အသက်များမှာ အလွန်သိပ်သည်းလွန်းသဖြင့် တစ်ချက်မှားယွင်းရုံဖြင့် အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လီချန်ရှင်းတွင် သွေးစွမ်းအင်မီးဖိုကို တည်ဆောက်ရန် လုံလောက်သော စိတ်စွမ်းအားရှိသည်။ သူ၏ တာအိုကျင့်စဉ်အဆင့်သည် အခြားသူများထက် စိတ်စွမ်းအားကို အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမြင့်မားစေသည်။

သို့သော် သူလိုအပ်နေသည်မှာ ဗိုလ်ချုပ် ယဲ့ဖုန်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော ဒန်ထျန်အသက်ရှူခြင်းနှင့် သွေးအိတ်တည်ဆောက်ခြင်း နေရာများပင် ဖြစ်သည်။

လူတစ်ယောက်၏ ဉာဏ်ပညာသည် အကန့်အသတ်ရှိသော်လည်း လောက၏ ဉာဏ်ပညာသည် အဆုံးမရှိပေ။

လီချန်ရှင်းသည် သွေးစွမ်းအင်ကိုယ်ခံပညာရပ်များကို ဖြန့်ဝေခြင်းမှာ အခြားသူများ၏ အတွေ့အကြုံနှင့် ဉာဏ်ပညာကို စုဆောင်းကာ မိမိကိုယ်ကို ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးပမ်းခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

လီချန်ရှင်းသည် ထိုင်၍ အချက်အချာမှတ်တွင် သွေးအိတ်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဒန်ထျန်အသက်ရှူခြင်းကို လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ သူ၏ ဒန်ထျန်အတွင်း၌ ကြီးမားသော သွေးစွမ်းအင်မီးဖိုတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူ၏ သွေးစွမ်းအင်မှာ ယဲ့ဖုန်းထက် အဆပေါင်းများစွာ သိပ်သည်းသဖြင့် မီးဖိုမှာလည်း အဆမတန် ကြီးမားလေသည်။

သွေးအိတ်မှ သွေးအငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ဒန်ထျန်ရှိ အချက်အချာ နေရာလေးခုနှင့် ချိတ်ဆက်ကာ မီးဖိုထဲသို့ သွေးကို လောင်ကျွမ်းစေလိုက်သည်။

လီချန်ရှင်းသည် ကောင်းကင်-လူသားရပ်ဟန်ထားဖြင့် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်ချောင်းများမှ စွမ်းအင်ဝဲဂယက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုဝဲဂယက်များမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ပေတစ်ရာခန့်အတွင်းရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများကို စုပ်ယူလိုက်သည်။

သွေးစွမ်းအင်မီးဖိုအတွင်း၌ စိမ်းလန်းသော အရည်စက်တစ်စက် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

"သွေးစွမ်းအင် အရည်ပျော်ခြင်း။"

" ဂျိမ်းးး"

"ဘုန်း"

ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးကြိုးသံများ ဟိန်းထွက်လာခဲ့သည်။ လီချန်ရှင်း မော့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် မိုးကြိုးတစ်စင်းသည် သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ချက်ချင်း ကျရောက်လာတော့သည်။

ဗိုလ်ချုပ် ယဲ့ဖုန်းသည် ရေ-မီး သန့်စင်ခြင်း လေ့လာပြီးနောက် ရှောင်ယာကို ခေါ်ဆောင်ရန် မြို့ထဲသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် တောအုပ်ဘက်မှ မိစ္ဆာ အကောင်ငါးဆယ်ကျော် မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ရှောင်ယာ..."

ယဲ့ဖုန်းသည် မြို့ထဲသို့ အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ မြို့တော်၏ ငြိမ်းချမ်းရေးမှာ ပျက်စီးသွားပြီး လူအများမှာ ကြောက်ရွံ့စွာ ပုန်းအောင်းနေကြရသည်။

ကောင်းကင်-လူသားအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်များပင် ထွက်ပြေးရန် စဉ်းစားနေကြသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင်။

"ဂျိမ်းး"

မိုးကြိုးသံကြီး တစ်သံသည် ကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး တောင်တန်းများပေါ်သို့ ကျရောက်လာတော့သည်။

မိစ္ဆာများအားလုံး ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် တောအုပ်ထဲသို့ ပြန်လည် ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်မိုးကြိုးကပ်ဘေးကျရောက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယဲ့ဖုန်းသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ရှောင်ယာကို ခေါ်ဆောင်၍ ဧကရာဇ်မြို့တော်သို့ ဘေးကင်းစွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

လီချန်ရှင်းမှာ မီးခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်မည့် မိုးကြိုးကို သူ၏ မက်မွန်ပင်က ကာကွယ်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော စိမ်းလန်းသော သွေးစွမ်းအင်အရည်စက်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဖန်တီးမှုဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုအရည်စက်ကို မက်မွန်ပင်သို့ အစက်ချပေးလိုက်သည်။ မက်မွန်ပင်မှာ ပြာဖြစ်သွားပြီး အစေ့တစ်စေ့နှင့် သစ်သားအနှစ်သာရသာများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

လီချန်ရှင်းသည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"သေဆုံးသွားတဲ့ သစ်သားကနေ အသက်ပြန်ဝင်လာတာလား။ ငါတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ကံကြမ္မာကတော့ ခွဲမရတော့ဘူးပဲ။"

သုံးနှစ်ကြာပြီးနောက် လီချန်ရှင်းမှာ အသက် ၅၅ နှစ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် အတွေ့အကြုံများ ပိုမိုရရှိလာပြီးနောက် ယခင်ကထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော နည်းလမ်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံကငါ့ကို ဖျက်ဆီးနိုင်မလား ဆိုတာ စောင့်ကြည့်ဦးမယ်။"

သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် တရားထိုင်ကာ သွေးစွမ်းအင်မီးဖိုကို ထပ်မံမွေးညှိလိုက်သည်။ ပေသုံးရာပတ်လည်ရှိ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူလိုက်ရာ အရည်စက်ပေါင်း ၁၂၄ စက်အထိ စုစည်းမိသွားသည်။

ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏ သွေးစွမ်းအင်မီးဖိုကို မြှင့်တင်ကာ မီးလျှံများကို ပိုမိုပြင်းထန်စေပြီး ရွှေအဆီအနှစ်ကို တည်ဆောက်လိုက်သည်။

"ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း"

ကောင်းကင်မှ မိုးကြိုးများစွာ ကျရောက်လာပြန်သည်။ လီချန်ရှင်းသည် ရွှေအဆီအနှစ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြှောက်ကိုင်ထားကာ မိုးကြိုးများကို ခံယူလိုက်သည်။

သူ၏ တစ်သက်တာ ကျင့်ကြံမှု အတိတ်နှင့် ပစ္စုပ္ပန်အားလုံးကို ဤအရာပေါ်တွင် လောင်းကြေးထပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

မိုးကြိုး ၈၁ ကြိမ် ကျရောက်ပြီးနောက် လီချန်ရှင်းသည် လက်ထဲရှိ ရွှေအဆီအနှစ်ကို မျိုချလိုက်သည်။

"ရွှေအဆီအနှစ်ကို ဝမ်းဗိုက်ထဲ မျိုချလိုက်မှပဲ ငါ့ကံကြမ္မာဟာ ကောင်းကင်ဘုံ မဟုတ်ဘဲ ငါ့ကိုယ်ငါသာ ပိုင်စိုးတယ်ဆိုတာကို သိလိုက်ရတော့တယ်။"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လီချန်ရှင်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် မည်သူမျှ မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ရပ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေပါလား။"