အခန်း ၁၆၂

အခန်း (၁၆၂) အမှန်တရား

ကျန်းကျီ၏ လက်သည် လေထဲတွင် နှစ်စက္ကန့်ခန့် ရပ်တန့်သွား၏။ ချန်ဂန်းနှင့် အခြားသူများက သူ့အား မတားဆီးသည်ကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် သူသည် အားပြင်းပြင်းဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ဖြန်း

ကျယ်လောင်ပြတ်သားသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျန်းလီလီနှင့် လျိုတအာတို့သည် သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ပေ၏။ ဤပြောဆိုချက်မှာ လုံးလုံးလျားလျား သဘာဝကျလှသည်။ ဤကောင်လေးက ချန်ဂန်း မယုံကြည်မည်ကို လုံးလုံးလျားလျား မယုံကြည်ချေ။

"အစ်ကိုဂန်း... ဒါတွေ အကုန်လုံးက ကျွန်မအပြစ်တွေပါ... တကယ်လို့ ကျွန်မသာ ကျွန်မမောင်လေးကို တားဆီးဖို့ ပိုပြီး ပြတ်ပြတ်သားသား လုပ်ခဲ့ရင်..."

ကျန်းလီလီက အပြစ်ရှိသလို ခံစားရဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် သမက်လေး... အချိန်မီ မတားဆီးနိုင်ခဲ့တဲ့ ငါ့အပြစ်တွေပါ... တကယ်လို့ အဲဒီလိုမဟုတ်ရင် ကိစ္စတွေက ဒီလိုဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး..."

လျိုတအာက နောင်တရနေသည့် အရိပ်အယောင်ဖြင့် ပြောလိုက်ပေ၏။

"အို... ဒီလိုကိုး..."

ကျန်းကျီ၏ အနီးနားရှိ လူများသည် သူ၏ စကားများကို ကြားချိန်တွင် ဘာတွေဖြစ်နေသနည်းဆိုသည်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားကြချေသည်။ အားလုံးက ထိုမိသားစုကို ချီးကျူးလိုက်ကြသည်။

"တအာက ပုံမှန်ဆို တော်တော်လေး မောက်မာတတ်ပုံရပေမဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေကျရင် သူက တကယ် ပြတ်သားတာပဲ... ဟုတ်တယ်... သူတို့ နောက်နောင် ဝမ်းနည်းမနေရအောင် ဒီလိုလုပ်တာလေ... လူငယ်လေး... ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ထဲမထားပါနဲ့... အားလုံးက လုံးလုံးလျားလျား သဘာဝကျပါတယ်... မှန်တယ်... ငါ လီလီ ကြီးပြင်းလာတာကို ကြည့်လာခဲ့တာ... သူက အမြဲတမ်း အိမ်အလုပ်တွေ လုပ်ပြီး အပြင်ထွက်ခဲတယ်... သူက ကောင်မလေးကောင်း တစ်ယောက်ပါ...

လူငယ်လေး... လီလီကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့... ဒါတွေ အကုန်လုံးက သူ့အမေနဲ့ သူ့မောင်လေးက သူ့ကို အရမ်းချစ်လွန်းလို့ ဒီလိုအကြံအစည်မျိုးကို စဉ်းစားခဲ့ကြတာပါ... ဟုတ်တယ်... မင်းတို့နှစ်ယောက်က လုံးလုံးလျားလျား လိုက်ဖက်တဲ့ စုံတွဲပဲလို့ ငါထင်တယ်... ယောက်ျားက ကြင်နာတတ်ပြီး မိန်းမက သိနားလည်တယ်... မင်းတို့နှစ်ယောက်က ကောင်းကင်က ဖန်ဆင်းပေးထားတဲ့ စုံတွဲပဲ..."

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများက ပြောဆိုကြလေ၏။

"ဟူး... လီလီ... ငါ မင်းကို နားလည်ပါတယ်... ငါ မင်းကို သေချာပေါက် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံပေးမှာပါ..."

ချန်ဂန်းသည် တံတွေးမြိုချလိုက်ပြီး ကျန်းလီလီ၏ မျက်လုံးများမှ မျက်ရည်များကို သုတ်ပေးလိုက်ကာ ကတိပေးလိုက်ပေ၏။

"အင်း... ကျွန်မ အစ်ကို့ကို ယုံပါတယ်... ရှောင်ယွမ်... ခုနတုန်းက မင်း အမှန်တရားကို မသိခဲ့လို့ မင်းပြောတာတွေကို ငါ ဂရုမစိုက်ပါဘူး... ကောင်းပြီ... အခု နားလည်မှုလွဲတာ ရှင်းသွားပြီဆိုတော့ အားလုံး အထဲဝင်ပြီး လက်ဖက်ရည် သောက်ရင်း အရသာရှိတဲ့ ထမင်းစားကြရအောင်..."

ကျန်းလီလီက ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် ယောက်ဖ... ယောက်ဖ အရက် နည်းနည်းပါးပါး ယူလာတယ် မဟုတ်လား... နေ့လယ်ကျရင် အေးအေးဆေးဆေး သောက်ကြတာပေါ့..."

ကျန်းကျီသည် ချွေးစေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး သူသည် အတော်ဆုံးပင်ဖြစ်ကြောင်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်ချေ၏။

"အန်တီ... မြေပြင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေတယ်လို့ မပြောပါနဲ့... ကျွန်တော် တွဲထူပေးပါ့မယ်..."

ချန်ဂန်း၏ အပြုအမူကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် ချန်ချွေ့ဖန်နှင့် စုဖူချန်တို့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြလေသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့ ချက်ချင်း စဉ်းစားထားသော ဆင်ခြေတစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှပေ၏။ ချန်ဂန်းက အဘယ်ကြောင့် ဤမျှသေးငယ်သော အရာလေးကိုပင် နားမလည်နိုင်ရသနည်း။

ချက်ချင်းပင် လူအုပ်ကြီးသည် သူတို့၏ အာရုံကို စုယွမ်ထံသို့ လှည့်လိုက်ကြသည်။ ချန်ဂန်းသည် သူတို့စကားကို နားထောင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ သိသော်လည်း စုယွမ်၏ စကားများကမူ ခြားနားသော ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ချန်ဂန်းသည် လျိုတအာအား တွဲထူပေးလိုက်ပြီး အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရန် ဟန်ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ကျန်းလီလီနှင့် ကျန်းကျီတို့ အဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်တော့၏။

"နေပါဦး..."

သူတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် စုယွမ်က ရုတ်တရက် သူတို့အား လှမ်းခေါ်လိုက်လေသည်။

"ရှောင်ယွမ်... တခြားကိစ္စ ရှိသေးလို့လား..."

ကျန်းလီလီက အနည်းငယ် စိုးရိမ်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ကျန်းကျီသည်လည်း ဤကောင်လေး ယခုတစ်ကြိမ် မည်သည့်အရာကို ကြံစည်နေသနည်းဟု တွေးတောရင်း စုယွမ်အား စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကြည့်ရှုနေပေ၏။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး..."

စုယွမ်က ခင်မင်ရင်းနှီးသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။

ဤအပြုံးက ကျန်းလီလီနှင့် အခြားနှစ်ဦး၏ နှလုံးသားထဲမှ တင်းမာမှုများကို ပြေလျော့သွားစေခဲ့သော်လည်း စုယွမ်၏ နောက်ဆက်တွဲ စကားများက သူတို့၏ အာရုံကြောများကို ချက်ချင်း တင်းမာသွားစေခဲ့ချေသည်။

“ကျွန်တော့်မှာ မေးချင်တဲ့ ကိစ္စလေးတစ်ခု ရှိပါတယ်...

အိမ်ထောင်ပြုမယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ လူတွေကို လိမ်လည်နေတဲ့ မိသားစုတစ်စု ရှိတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာတင် လူရှစ်ယောက်ကို လိမ်လည်ခဲ့ပြီး စုစုပေါင်း လိမ်လည်ရယူထားတဲ့ ငွေပမာဏက ယွမ်ရှစ်သိန်းအထိ ရှိတယ်တဲ့...

အဲဒီလူတွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အလိမ်ခံလိုက်ရပြီဆိုတာ သိသွားတဲ့နောက်မှာတော့ သူတို့ကို လိုက်ရှာခဲ့ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီအမျိုးသမီးက သူတို့ကို ဟိုတယ်တစ်ခုဆီ မြှူဆွယ်ခေါ်သွားပြီး ညစ်ညမ်းဗီဒီယိုတွေ ရိုက်ကူးထားခဲ့တယ်...

အဲဒီဗီဒီယိုတွေ ရှိနေတော့ သူက သူတို့ရဲ့ အားနည်းချက်ကို ကိုင်ထားနိုင်သွားတာပေါ့။

တကယ်လို့ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က ရဲစခန်းကို သွားတိုင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ရင်တောင် အဲဒီဗီဒီယိုတွေကို အသုံးချပြီး ပြန်လည် ငွေညှစ်နိုင်တယ်...

အဲဒါကြောင့် နှစ်နှစ်လုံးလုံး အချိန်အတွင်းမှာ လိမ်လည်ခံခဲ့ရတဲ့ လူရှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်တောင် ရဲတိုင်ဖို့ မဝံ့ရဲခဲ့ကြဘူး။

ဒီလိုနဲ့ အဲဒီအမျိုးသမီးက ဥပဒေရဲ့ အပြစ်ဒဏ်ကနေ လွတ်မြောက်နေခဲ့တာပဲ...

ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်က သူ ဒီအနီးအနားမှာ နေထိုင်နေတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားမိတယ်။

ခင်ဗျားတို့ သုံးယောက်ထဲက တစ်ယောက်ယောက်များ... သူ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိကြလား...”စုယွမ်က နောက်ပြောင်ပြီး ခနဲ့တဲ့တဲ့ လေသံဖြင့် မေးလိုက်လေ၏။

ဤစကားများကို ကြားချိန်တွင် ကျန်းလီလီနှင့် ကျန်းကျီတို့မှာ ကြက်သေသေသွားကြတော့သည်။ သူတို့၏ ခေါင်းထဲတွင် မူးဝေသွားတော့၏။

ဤကိစ္စမှာ လုံးလုံးလျားလျား လျှို့ဝှက်ထားသော ကိစ္စဖြစ်ရာ မိသားစုဝင် သုံးဦးနှင့် ထိုလူရှစ်ဦးမှလွဲ၍ မည်သည့် ပြင်ပလူမျှ သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ကျန်းလီလီသည် ချက်ချင်းပင် ပြာယာခတ်သွားတော့သည်။

ချန်ဂန်း၏ တူက အဘယ်ကြောင့် ဤအကြောင်းကို ဤမျှ များများစားစား သိနေရသနည်း။

ချန်ချွေ့ဖန်နှင့် အခြားသူများသည် အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေပေ၏။

ဝါး... မင်းက ဒါမျိုးတောင် လုပ်နိုင်တာလား...

ဤသည်မှာ လုံးလုံးလျားလျား လွန်ကဲလှချေသည်။

လျိုတအာကို တွဲထားသော ချန်ဂန်းသည် လျိုတအာ၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ရီနေသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။

"ရှောင်ယွမ်... မင်းက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ... ဒီမိသားစုက တကယ့်ကို ယုတ်မာတာပဲ... တကယ်လို့ သူတို့နဲ့သာ တွေ့ရင် ပေါက်တူးနဲ့ သေချာပေါက် ရိုက်ပစ်လိုက်မယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းက လီလီတို့ကို မေးရင်လည်း သူတို့က သိမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ချန်ဂန်းက တွေဝေစွာဖြင့် မေးလိုက်၏။

"အန်တီ... ဘာလို့ ဒီလောက် တုန်နေရတာလဲ... နေမကောင်းလို့လား..."

ချန်ဂန်းက လျိုတအာအား စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဟင့်အင်း... ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး... သွေးတွင်းသကြားဓာတ် နည်းနည်း ကျသွားလို့ပါ... အိမ်ရောက်ရင် သကြားရည် နည်းနည်းလောက် သောက်လိုက်ရင် အဆင်ပြေသွားမှာပါ... အင်း... ငါတို့လို ရိုးသားတဲ့သူတွေက မင်းတူပြောနေတဲ့အရာတွေကို ဘာမှမသိပါဘူး... အထဲဝင်ပြီး နားကြရအောင်..."

လျိုတအာက အလျင်စလို ပြောလိုက်ပေ၏။ ကျန်းလီလီနှင့် ကျန်းကျီတို့ကလည်း ဤခံစားချက်ကို အလျင်အမြန် ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။

လူအုပ်ကြီး အိမ်ထဲဝင်ရန် ဟန်ပြင်လိုက်ချိန်တွင် စုယွမ်သည် နှစ်ချက်ခန့် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟားဟား... ကျွန်တော် မပြောရသေးတဲ့ နောက်ထပ် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်... ဒီမိသားစု သုံးယောက်က တော်တော်လေး ထူးခြားတယ်... သူက အပြင်ထွက်ရင် ဟန်ဆောင်ကောင်းပေမဲ့ အိမ်ရောက်ရင်တော့ လုံးလုံးလျားလျား တခြားလူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားတယ်... သူတို့ရဲ့ မိသားစု အခြေအနေကို အတိုချုပ် မိတ်ဆက်ပေးရစေ... အမေနဲ့ သမီးက တကယ် အလုပ်လုပ်တဲ့သူတွေ... ပြီးတော့ အမျိုးသမီးမှာ ဝမ်းကွဲအစ်ကို တစ်ယောက်လည်း ရှိတယ်... အဲဒီဝမ်းကွဲအစ်ကိုက လူသိရှင်ကြားမှာတော့ ဝမ်းကွဲအစ်ကိုလို့ ခေါ်ပေမဲ့ တကယ်တော့ သူက အဲဒီအမျိုးသမီးရဲ့ တရားဝင် ခင်ပွန်းပဲ..."

ဤအံ့မခန်း ဖွင့်ဟချက်ကို ကြားချိန်တွင် ထိုနေရာရှိ အားလုံးသည် အချင်းချင်း တွေဝေစွာ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး လျိုတအာနှင့် သူမ၏ မိသားစုထံသို့ အာရုံစိုက်လိုက်ကြလေတော့သည်။