အခန်း ၁၆၃

အခန်း (၁၆၃) သေလွန်သူကိုတိုင်တန်ခြင်း

စုယွမ်၏ စကားများမှာ တကယ့်ကို ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှပေ၏။

ဤအရာအားလုံးမှာ အလွန်တရာ ဝေဝါးနေပြီး မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အတိအကျ ပြောဆိုထားခြင်း မရှိသော်လည်း ၎င်းသည် လျိုတအာ၏ မိသားစုကို ရည်ညွှန်းနေခြင်း မဟုတ်ပါလော။

အိမ်ထောင်ပြုရန် လိမ်လည်မှုဖြင့် နှစ်နှစ်အတွင်း ယွမ် ၈၀၀,၀၀၀ လိမ်လည်ခဲ့ပြီး ကျူးလွန်ခံရသူများ အိမ်တိုင်ရာရောက် လာရှာသည့်တိုင်အောင် အသရေဖျက်ရန် အကြံအစည်များ ကြံစည်ကာ သူမကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းဆီးထားခဲ့သဖြင့် ရဲကို မတိုင်ရဲကြတော့ချေ။

လျိုတအာနှင့် သူမ၏ မိသားစုမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် အနည်းငယ် မောက်မာတတ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကိုတော့ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိသင့်ဘူး မဟုတ်လော။

အထူးသဖြင့် အသက် ၃၀ ကျော်ရှိပြီဖြစ်သော ကျန်းလီလီသည် တိတ်ဆိတ်ပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့ပုံရကာ အလွန် ဖြူစင်သော အသွင်အပြင်မျိုး ရှိနေပေသည်။

စုယွမ်၏ စကားများထဲတွင် အံ့ဩစရာအကောင်းဆုံးမှာ ကျန်းကျီသည် အမှန်တကယ်တော့ ကျန်းလီလီ၏ အမည်ခံ ဝမ်းကွဲအစ်ကိုသာ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

သူ၏ အမှန်တကယ် ကိုယ်ရေးအချက်အလက်မှာ အမှန်တကယ်တော့ ကျန်းလီလီ၏ တရားဝင် အိမ်ထောင်ဘက် ခင်ပွန်းဖြစ်နေပေသည်။

မယုံနိုင်စရာပင်... လုံးလုံးလျားလျား မယုံနိုင်စရာပင်...

အကယ်၍ ဤအရာအားလုံးသာ အမှန်ဖြစ်ပါက လုံးလုံးလျားလျား မယုံကြည်နိုင်စရာပင်။

ဤအရှက်အမဲ့ လင်မယားသည် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်ပေါ့။

စုဖူချန်နှင့် အခြားသူများသည်လည်း ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် အံ့အားသင့်သွားကြပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် အာမေဍိတ်သံ ပြုလိုက်ကြလေ၏။ အစပိုင်းက သူတို့သည် ၎င်းကို ရိုးရှင်းသော လိမ်လည်မှုတစ်ခုဟုသာ ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ပါဝင်ပတ်သက်နေသူများမှာ ဤမျှ ဉာဏ်နီဉာဏ်နက် များလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြချေ။

ကျန်းလီလီ၏ မောင်လေးဆိုသူမှာ အမှန်တကယ်တော့ သူမ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်နေပေသည်။

ဤသည်မှာ ရယ်စရာကောင်းနေသည် မဟုတ်လော။

နောက်ဆုံးစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျန်းလီလီနှင့် အခြားနှစ်ဦးမှာ လုံးလုံးလျားလျား ပြာယာခတ်သွားတော့၏။

သူတို့ အိမ်ထောင်ကျသည့်ကိစ္စကို သူတို့ မိသားစုဝင် သုံးဦးနှင့် ပြည်သူ့ရေးရာဗျူရိုမှ လူများသာ သိရှိထားကြပေသည်။

ချန်ဂန်း၏ တူက ဘယ်လိုလုပ် သိသွားရတာလဲ။

သူတို့သုံးဦးမှာ လုံးလုံးလျားလျား တွေဝေသွားကြသော်လည်း ယခုအခါ သူက အမှန်တရားကို သိသွားပြီဖြစ်ရာ သူတို့အနေဖြင့် အလွန်တရာ ပြာယာခတ်ခြင်းကို မတတ်နိုင်တော့ချေ။

ဤအချိန်တွင် ချန်ဂန်းမှာ အရူးတစ်ယောက် ဖြစ်နေလျှင်ပင် စုယွမ် မည်သူ့အကြောင်း ပြောနေသနည်းဆိုသည်ကို သိရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

သူသည် ကျန်းလီလီအား လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ထို့နောက် ကျန်းကျီအား လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ သူတို့သည် ထိုကဲ့သို့သော လူစားမျိုး လုံးလုံးလျားလျား မဟုတ်ကြချေ။

ကျန်းလီလီကဲ့သို့ ဖြူစင်ပြီး ရှေးရိုးစွဲဆန်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို မည်သို့ လုပ်ဆောင်နိုင်မည်နည်း။

စုယွမ် အဘယ်ကြောင့် ဤစကားများကို ပြောနေသနည်းဆိုသည်ကို ချန်ဂန်း နားမလည်နိုင်ဘဲ ခဏတာမျှ အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားချေ၏။

"ရှောင်ယွမ်... တော်တော့"

ချန်ဂန်းက သူ့အား တားဆီးလိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် လျိုတအာသည် ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး မြေပြင်ကို လက်ဖြင့်ရိုက်ကာ မျက်လုံးထောင့်မှ မျက်ရည်နှစ်စက်ကို ညှစ်ထုတ်လိုက်လေ၏။

"ကောင်းကင်ကြီးက ကျယ်ပြောပြီး ပြာလဲ့နေတယ်... တောရိုင်းမြေက အဆုံးအစမရှိဘူး... မိဘမဲ့ကလေးတွေနဲ့ မုဆိုးမတွေက ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေရတယ်..."

"အို... အား..."

"နေဝင်သွားပြီး အမှောင်ထု ကျရောက်လာပြီ... မိဘမဲ့ကလေးနဲ့ မုဆိုးမဖြစ်တဲ့ ငါ အနိုင်ကျင့်ခံနေရတာကို ရှင် မြင်ရဲ့လား... ဘယ်သူကမှ ဝင်မပါပေးကြဘူး..."

"အဘိုးကြီးကျန်း... ရှင်က ငါတို့ကို အရမ်းစောစောထားခဲ့ပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေတဲ့ သားအမိတွေကို ဘဝရဲ့ အတက်အကျတွေကြားမှာ ခံစားဖို့ ထားခဲ့တယ်..."

"ရှင် ဘဝမှာ ကောင်းမှုကုသိုလ်တွေ အများကြီး လုပ်ခဲ့တာကို သနားစရာပဲ... အခု ငါနဲ့ ငါ့သမီးလေး ဒုက္ခရောက်နေချိန်မှာ အားလုံးက မတတ်နိုင်ဘဲ ရပ်ကြည့်နေကြပြီး ဘယ်သူကမှ ဝင်မကူညီပေးကြဘူး..."

"အဘိုးကြီးကျန်း... ငါ့ဘဝက အရမ်းခက်ခဲခဲ့တာ... ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ငါ ကြိုးကြိုးစားစား အလုပ်လုပ်ခဲ့ရတာ အခုဆို ငါက သင်္ချိုင်းထဲ ရောက်ခါနီးနေပြီတောင်မှ ဒီနာမည်ဆိုးကြီး အတပ်ခံရပြီး ဒီလောက်များပြားတဲ့ အရှက်ခွဲမှုတွေကို ခံစားနေရတုန်းပဲ..."

"လူ့လောကကြီးက အရမ်းကောင်းတယ်လို့ အားလုံးက ပြောကြပေမဲ့ ဘာလို့ ငါက ရှင့်နောက်ကို အဲဒီလောက် အသည်းအသန် လိုက်ချင်နေရတာလဲ..."

"အဘိုးကြီးကျန်း... တကယ်လို့ ရှင်က ကောင်းကင်ဘုံကနေ စောင့်ကြည့်နေတယ်ဆိုရင် ကျေးဇူးပြုပြီး သူတို့ကို လာခေါ်သွားပေးပါ..."

လျိုတအာသည် ငိုကြွေးမြည်တမ်းပြီး သေလွန်သူထံတိုင်တန်ခြင်း ထုံးစံကို ပြုလုပ်နေစဉ် လူသားများ နားလည်နိုင်စွမ်းမရှိသော ဂါထာမန္တန်များကို ရွတ်ဆိုနေတော့သည်။

ပိုလျှံနေသော၊ လေထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းနေသော လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ဖွထားသော ဆံပင်တို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ လုံးလုံးလျားလျား အဓိပ္ပါယ်မရှိပုံ ပေါက်နေလေ၏။

အထူးသဖြင့် ဤမြင်ကွင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံတွေ့လိုက်ရသော လျိုတအာ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ သူငယ်ချင်းများမှာ ထိတ်လန့်သွားကြပေသည်။

သူတို့၏ အသက်အရွယ်တွင် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို အကြောက်ဆုံးပင်။ အကယ်၍ အဘိုးကြီးကျန်းက တမလွန်လောကမှ ရှင်းလင်းချက်တစ်ခု တောင်းဆိုရန် အမှန်တကယ် ပြန်လာခဲ့ပါက မည်သို့လုပ်မည်နည်း။ သူတို့အနေဖြင့် ရှင်းပြနိုင်စွမ်း လုံးလုံးလျားလျား ရှိမည်မဟုတ်ချေ။

"ဝါး..."

"ငါ့ကို ဘယ်လိုများ အဲဒီလို အသရေဖျက်ရက်တာလဲ...."

"အပြစ်ကင်းတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ငါက မင့်ဆီက ဒီလို အသရေဖျက်မှုမျိုးကို ဘယ်လို ခံနိုင်ရည်ရှိမှာလဲ..."

"ငါ မေးပါရစေ... မင်းမှာ အသိတရား လုံးဝမရှိဘူးလား..." ကျန်းလီလီသည်လည်း ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည့်အလား မျက်ရည်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေ၏။

ဤအရာက ရွာတစ်ရွာတည်းမှ ဘေးမှရပ်ကြည့်နေသူများကို အလွန်အမင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ကျန်းလီလီ၏ ဖခင် မကွယ်လွန်မီက သူသည် ရွာထဲတွင် အလွန်ချစ်ခင်လေးစားခံရသူ တစ်ဦးဖြစ်၏။ လျိုတအာက ထိုဂုဏ်သတင်းကို နှစ်များတစ်လျှောက်လုံး ပွန်းပဲ့ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့သော်လည်း သူသည် အဘိုးကြီးကျန်း၏ မုဆိုးမ ဖြစ်နေဆဲပင်။

ဤအရာက ထိုသူငယ်ချင်းဟောင်းများကို အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရစေခဲ့ပေသည်။

သေချာသည်မှာ သူတို့သည် အဘိုးကြီးကျန်း မြေအောက်မှ အမှန်တကယ် ထွက်လာပြီး သူတို့ကို ခေါ်သွားမည်ကိုလည်း ကြောက်ရွံ့နေကြခြင်း ဖြစ်၏။

"လူငယ်လေး... မင်းက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ... လီလီက ငယ်ရွယ်ပြီး အိမ်ထောင်မပြုရသေးတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်လေ... မင်းဆီက ဒီလို အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ ကောလာဟလတွေကို သူ ခံနိုင်ရည်ရှိမယ်လို့ ထင်နေတာလား"

"မင်းက တခြားရွာကလာတာ မင်းက ဘာသိလို့လဲ... မင်းမှာ ဘာသက်သေအထောက်အထားမှ မရှိဘဲနဲ့ ဒီနေရာမှာ အဓိပ္ပါယ်မရှိတာတွေ လာပြောဖို့ ဘာအခွင့်အရေးရှိလို့လဲ"

"မင်းဦးလေး အိမ်ထောင်ပြုတာ ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်သွားမှာကို မင်းက မကြည့်ချင်လို့ မဟုတ်ဘူးလား... တခြားလူတစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ဒီလိုမျိုး အဓိပ္ပါယ်မရှိတာတွေ ပြောပြီး ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ တကယ်ရော လိုအပ်လို့လား"

"ဒါက လွန်လွန်းတယ်... မင့်မှာ ပိုက်ဆံနည်းနည်းပါးပါး ရှိရုံနဲ့ မင်းလုပ်ချင်တာ အကုန်လုပ်လို့ရတယ်လို့ မထင်နဲ့နော်"

"ငါ မင်းကို ပြောလိုက်မယ်... ငါတို့ ကျန်းကျားရွာက လူတွေအကုန်လုံးက ဘိုးဘေးတစ်ယောက်တည်းဆင်းသက်လာတာ... တစ်ခုခုဖြစ်လာရင် ငါတို့က ဒီတိုင်း လက်ပိုက်ကြည့်နေလို့ မရဘူး... ဒီနေ့ မင်းက ဒီကိုလာပြီး လျိုတအာရဲ့ မိသားစုကို အခြေအမြစ်မရှိ စွပ်စွဲချက်တွေ လုပ်နေတာ... ငါတို့ အဲဒါကို သဘောမတူနိုင်ဘူး"

"တကယ်လို့ မင်းက ရှင်းပြချက်တစ်ခု မပေးဘူးဆိုရင် ငါ မင်းကို ဒီရွာကနေ ထွက်သွားခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး"

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် လူအတော်များများသည် လက်သီးများကို ပွတ်သပ်ကာ မျက်လုံးပြူးလျက် ရန်လိုသောအမူအရာဖြင့် ရှေ့သို့ ထွက်လာကြလေ၏။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် လီဟူသည် ကြွက်သားများ ဖောင်းကြွလျက် စုယွမ်၏ရှေ့တွင် ချက်ချင်း ဝင်ရပ်လိုက်သည်။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်မှ အုတ်ခဲတစ်လုံးကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ဘယ်သူ လှုပ်ရဲလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"

လီဟူ၏ ခန့်ညားထည်ဝါသော အသွင်အပြင်က ရှေ့သို့ထွက်လာသော လူအနည်းငယ်ကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့ပြီး နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားစေခဲ့ပေသည်။

"တော်လောက်ပြီ..." ချန်ဂန်းသည် ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ချေ။

တစ်ဖက်တွင် သူ၏တူဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင် သူ၏ စေ့စပ်ထားသူ ဖြစ်နေ၏။

ဘယ်သူ့ကို ကူညီရမည်နည်းဆိုသည်ကို သူ တကယ် မသိတော့ပေ။

"ရှောင်ယွမ်... တောင်းပန်လိုက်ပါ... လီလီက... ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလိုလူမျိုး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ" ချန်ဂန်းက စုယွမ်အား ပြောလိုက်သည်။

"ဦးလေးကြီး... ခုနကတောင် ကျွန်တော် ဦးလေးကို ဘာမှမပြောရသေးဘူး... ဦးလေး လုံးလုံးလျားလျား လမ်းလွဲနေပြီ"

"အင်း... ကျွန်တော် ဆက်ပြီး မဖုံးကွယ်ထားတော့ဘူး... ခုနက ကျွန်တော် ပြောခဲ့တာက တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ ရည်ရွယ်တာ မဟုတ်ဘူး... လျိုတအာနဲ့ သူ့မိသားစုကို ရည်ရွယ်တာပဲ"

"အဲဒီသုံးယောက်က လုံးလုံးလျားလျား လိမ်လည်သူတွေပဲ" စုယွမ်က ပြောလိုက်ချေ၏။

စုယွမ်၏ စကားများကြောင့် ချန်ဂန်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားသည်အထိ ဒေါသထွက်သွားလေသည်။

ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ် အရင်လို ပြန်ဖြစ်မှာလဲ။ လီလီက အရမ်းကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုလုပ် မင်းပြောသလို အရှက်အမဲ့နိုင်ရမှာလဲ။

ဒါ လုံးလုံးလျားလျား မဖြစ်နိုင်ဘူး။

"အို... မဖြစ်ရဘူး... ငါ ဆက်အသက်မရှင်နိုင်တော့ဘူး..."

"ဒီလောကကြီးမှာ ဥပဒေဆိုတာ မရှိတော့ဘူးလား..."

"ငါတို့ကို ဘယ်သူက တရားမျှတမှု ပေးနိုင်မှာလဲ..." သူမ၏ လုပ်ရပ်များက အနည်းငယ် အလုပ်ဖြစ်နေကြောင်း မြင်တွေ့ရချိန်တွင် လျိုတအာသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာလေ၏။

စကားအနည်းငယ် ပြောပြီးသွားချိန်မှာပင် ရုတ်တရက် အသံတစ်သံ ကြားလိုက်ရသည်။ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ ရဲမီးများ ဖွင့်ထားသော ကားအချို့ ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပေသည်။

"အိုဘုရား" လျိုတအာသည် သူမ၏ တိုင်တန်ခြင်း နည်းလမ်း အလုပ်ဖြစ်သွားပြီဟု စိတ်ထဲမှ တွေးတောကာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားချေ၏။ ယခုအခါ သူမအတွက် ကိစ္စရပ်များကို တာဝန်ယူဖြေရှင်းပေးမည့်သူတစ်ဦး ရောက်ရှိလာလေပြီ။

ရဲကား ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် လျိုတအာသည် ဂါထာမန္တန်များကို အလျင်အမြန် ဆက်လက်ရွတ်ဆိုပြီး မြေပြင်ကို အသည်းအသန် ထုနှက်ကာ ဝိညာဉ်ခေါ်ယူခြင်း အခမ်းအနားကို လုပ်ဆောင်နေသည့်အလား ရိုင်းစိုင်းစွာ အမူအရာပြနေတော့သည်။