အခန်း ၁၆၅

အခန်း (၁၆၅) အချင်းချင်း ပြန်လည်သစ္စာဖောက်ခြင်း

"မင်းတို့ အဓိပ္ပါယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောနေတာ... မင်းတို့က ငါ့ကို အသရေဖျက်နေတာပဲ..."

လျိုတအာသည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်လာပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ သူမ၏ လက်မောင်းများကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေ၏။

"မင်းတို့ လူယုတ်မာတွေက ငါ့ကို အသရေဖျက်နေတာ..."

ကျန်းကျီက အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ အားလုံးက လူကောင်းတွေပါ... ဘာလို့ ငါတို့ကို ဖမ်းရတာလဲ... ဒီလိုလုပ်ရပ်မျိုးက ဘယ်လိုအဓိပ္ပါယ်လဲဆိုတာ မင်းတို့ သိလား"

"ငါက မင်းတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို အွန်လိုင်းပေါ် တင်လိုက်မယ်ဆိုတာကို ယုံလား"

ကျန်းကျီက ဆိုးယုတ်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်ချေသည်။

"ဟမ့်... မင်းက ကျန်းကျီ မဟုတ်လား... မင်းရဲ့ ကိစ္စက ပိုတောင် ကြီးသေးတယ်"

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က မင်းတို့ရွာက သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ယောက်ကို ကားနဲ့တိုက်မိခဲ့တယ်... ကားမောင်းတဲ့သူက ထွက်ပြေးသွားခဲ့တယ်... စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေလုပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ကျန်းကျီက အဲဒီကားမောင်းတဲ့သူဆိုတာကို တွေ့ရှိခဲ့ရတယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ခုနက သူတို့အတွက် ဝင်ရောက်ပြောဆိုပေးခဲ့သော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် ချက်ချင်းပင် ကြက်သေသေသွားတော့၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တိုက်ခံခဲ့ရသော သက်ကြီးရွယ်အိုမှာ သူ၏ ဖခင် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ထိုသက်ကြီးရွယ်အိုသည် ဆေးရုံတွင် စစ်ဆေးမှုများ အစဉ်လိုက် ပြုလုပ်ခဲ့ရပြီး စုစုပေါင်း ယွမ် ၁၀,၀၀၀ ကုန်ကျခဲ့သည်။ သူသည် လောလောဆယ်တွင် အဆင်ပြေနေသော်လည်း ပြစ်မှုကျူးလွန်သူသည် ဤနေရာတွင် မာနထောင်လွှားစွာ ရပ်နေဆဲပင်။

ဖြစ်ရပ်ဖြစ်ပွားပြီးနောက် ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူသည် ဧည့်သည်တစ်ဦးအနေဖြင့် ရေခဲရေတစ်ကတ်ကို သယ်ဆောင်ကာ သူ့အိမ်သို့ ဗြောင်ကျကျ လာရောက်ခဲ့သေးသည်။

ဤအရှက်အမဲ့ လုပ်ရပ်က လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားအား တိုက်ရိုက် ဒေါသထွက်သွားစေခဲ့ပေ၏။

"မင်းလို ခွေးကောင်..."

လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် ကျန်းကျီ၏ ဗိုက်ကို ကန်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ လူအများအပြားက သူ့အား အလျင်အမြန် တားဆီးလိုက်ကြ၏။

"မင်းတို့ အဓိပ္ပါယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောနေတာ..."

"ဒါက အသရေဖျက်မှုပဲ... မင်းတို့ဆီမှာ ဘာသက်သေ အထောက်အထား ရှိလို့လဲ..."

"ငါ မင်းတို့ကို ပြောလိုက်မယ်... တကယ်လို့ မင်းတို့ဆီက ဘာသက်သေ အထောက်အထားမှ မထုတ်ပြနိုင်ဘူးဆိုရင် ငါက ဒါတွေ အကုန်လုံးကို အွန်လိုင်းပေါ် တင်လိုက်မယ်... အဲဒီအခါကျရင် မင်းတို့ ဒုက္ခအကြီးအကျယ် ရောက်လိမ့်မယ်..." လျိုတအာက ဟိန်းဟောက်လိုက်ချေသည်။

"ဟုတ်တယ်... မင်းတို့က လူကောင်းတွေဖြစ်တဲ့ ငါတို့ကို အဲဒီလိုမျိုး လုပ်လို့ လုံးလုံးလျားလျား မရဘူး... မင်းတို့ အခု ထွက်သွားသင့်ပြီ... ငါကလည်း ဒီကိစ္စကို ဆက်မဆွေးနွေးတော့ဘူး" ကျန်းလီလီက အလျင်အမြန် ထပ်လောင်းပြောဆိုလိုက်၏။

ဤစကားများကို ကြားချိန်တွင် ညွှန်ကြားရေးမှူးလျိုသည် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်ပေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့... ငါတို့ သက်သေတွေကို ရှာတွေ့ထားပြီးပါပြီ..."

သူ စကားပြောပြီးနောက် အနောက်ရှိ ကားများပေါ်မှ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသန်မာသော အမျိုးသားရှစ်ဦး ဆင်းလာကြလေသည်။

ဤလူရှစ်ဦးကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် ကျန်းလီလီမှာ ကြက်သေသေသွားတော့၏။

ဤလူရှစ်ဦးမှာ သူမ တစ်ချိန်က လိမ်လည်လှည့်ဖြားခဲ့ဖူးသူများ ဖြစ်ကြပေသည်။

ရုတ်တရက် သူမသည် သူမ၏ မျက်နှာကို ချက်ချင်း ဖုံးကွယ်ချင်သွားချေ၏။

"ကျန်းလီလီ... မင်း ငါ့ကို အရမ်းဆိုးဆိုးရွားရွား လိမ်ခဲ့တာပဲ..."

"ငါ့ဆီကနေ မင်းလိမ်သွားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို မြန်မြန် ပြန်ပေးစမ်း..."

"ကျန်းလီလီ... မင်းလို ခွေးကောင်မ..."

"မင်းတို့ တိရစ္ဆာန်တွေ... မင်းတို့ တစ်မိသားစုလုံး တိရစ္ဆာန်တွေပဲ..."

ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသန်မာသော အမျိုးသားအချို့သည် ကားပေါ်မှ ဆင်းလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျိန်ဆဲတော့သည်။

ကျန်းလီလီသည် ချွေးများ ပြိုက်ပြိုက်ကျနေပေ၏။ အကယ်၍ ဤလူများက သူမအပေါ် စွပ်စွဲချက်တစ်စုံတစ်ရာ ပြုလုပ်ပါက ကိစ္စရပ်များသည် အလွန်တရာ ရှုပ်ထွေးသွားပေလိမ့်မည်။

ရုတ်တရက် သူမသည် သူမ၏ ဖုန်းထဲမှ ဗီဒီယိုကို သတိရသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသန်မာသော အမျိုးသားရှစ်ဦးကို ခြိမ်းခြောက်လိုက်ချေသည်။ "ငါ့ဆီမှာ ဗီဒီယိုတစ်ခု ရှိတယ်... မင်းတို့ မကြောက်ဘူးလား..."

ကျန်းလီလီ၏ ခြိမ်းခြောက်စကားများက ထိုလူအုပ်ကြီး၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွား၏။ သူတို့သည် အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီးနောက် လှောင်ပြောင်လိုက်ကြသည်။ "ညွှန်ကြားရေးမှူးလျိုက ငါတို့မလာခင်ကတည်းက မင်းရဲ့ အဲဒီပစ္စည်းက လုံးလုံးလျားလျား အသုံးမဝင်ဘူးလို့ ပြောထားပြီးသား"

"ငါတို့က မင်းရဲ့ လှည့်စားမှုကို ခံရလောက်အောင် အရူးအမူး ဖြစ်နေခဲ့တာပဲရှိတာ... မင်းဆီမှာရှိတဲ့ ဗီဒီယိုက အသုံးမဝင်ဘူးဆိုတာကို မင်း အစကတည်းက သိနေခဲ့တာ မဟုတ်လား" ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသန်မာသော အမျိုးသားတစ်ဦးက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"အားလုံးပဲ နားထောင်ကြ... ကျန်းလီလီနဲ့ သူ့မိသားစုက အိမ်ထောင်ပြုဖို့ လိမ်လည်မှု ကျူးလွန်ခဲ့ပြီး မင်းတို့ဆီက ပိုက်ဆံတွေကို လိမ်ယူခဲ့တာ... သူတို့ကို ဥပဒေအရ အပြစ်ပေးသင့်တယ်"

ဤစကားများက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကြားတွင် တရားမျှတသော ဒေါသကို ချက်ချင်း နှိုးဆွလိုက်ပေ၏။

"တောက်... ငါက ခုနလေးတင် ဒီကောင်ရဲ့ လှည့်ကွက်ထဲ ကျမိတော့မလို့..."

"ကျန်းလီလီက ပုံမှန်ဆိုရင် တိတ်ဆိတ်ပြီး ဣန္ဒြေရှိတဲ့ပုံပေါ်တာ... သူက ဒီလိုလူမျိုး ဖြစ်မယ်လို့ ငါ လုံးလုံးလျားလျား မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

"တောက်... သူတို့က ငါတို့ကို ဖျက်ဆီးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား... သူတို့က ငါတို့ရွာမှာ ဒီလိုမျိုး ဆက်နေခွင့်မရှိဘူး"

"လျိုတအာ... မင်းက သတ္တိတော်တော်ကောင်းတာပဲ... မင်းမိသားစုထဲက သေသွားတဲ့ လူတစ်ယောက်ကြောင့်သာ ငါက မင်းကို စကားအနည်းငယ် ပြောနေတာ... အဲဒါကို မင်းက ငါ့ကို ဒီလို ပြန်တုံ့ပြန်တာလား"

လျိုတအာ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများသည် လက်ညှိုးထိုးကာ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုကြပြီး သူ့အပေါ် ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းကြတော့သည်။

အကယ်၍ သတင်းထွက်သွားပါက ဤကိစ္စသည် ကျန်းကျားရွာ တစ်ရွာလုံး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို လုံးလုံးလျားလျား ဖျက်ဆီးပစ်ပေလိမ့်မည်။

"တော်တော့..."

လျိုတအာသည် လူအုပ်ကြီးကို နာကြည်းစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေပေ၏။

"ဒါတွေ အကုန်လုံးက မင်းတို့အပြစ်တွေချည်းပဲ"

"တကယ်လို့ ငါသာ ဒါကို မလုပ်ရင် ငါ့ရဲ့ ပင်စင်အတွက် ပိုက်ဆံ ဘယ်ကရမှာလဲ"

"မင်းတို့လို လူတွေကြောင့်သာ ငါတို့ကို ဒီလိုလုပ်ဖို့ အတင်းအကျပ် တွန်းအားပေးခဲ့တာဆိုတာ မင်းတို့ သိလား"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လူအုပ်ကြီးသည် ပို၍ပင် ဒေါသထွက်သွားကြလေသည်။

"အခုတော့ ငါတို့က မင်းတို့ကို အတင်းအကျပ် တွန်းအားပေးခဲ့တယ်ပေါ့... မင်းယောက်ျား ထွက်သွားကတည်းက မင်း ဘာအလုပ်မှ မလုပ်ဘူး... လယ်လည်း မစိုက်ဘူး... နေ့တိုင်း ပိုက်ဆံတွေကို မဆင်မခြင် သုံးဖြုန်းနေခဲ့တာလေ... တကယ်လို့ မင်းဆီမှာ ပိုက်ဆံမရှိရင် ငါတို့က မင်းကို ပေးရမယ်လို့ မျှော်လင့်နေတာလား"

"ဟုတ်တယ်... မင်းတို့က လောင်ကျန်းရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ မဟုတ်ဘူးလား... ငါ့ကို ထောက်ပံ့ဖို့ ပိုက်ဆံပေးသင့်တာ ပုံမှန်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

"မင်းတို့ အကုန်လုံးက အခြေအနေကောင်းမှ ပေါင်းတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေပဲလို့ ငါထင်တယ်... မင်းတို့ဆီမှာ အသိတရား လုံးလုံးလျားလျား မရှိဘူး"

လျိုတအာက ဆက်လက် ဟိန်းဟောက်နေချေသည်။

ဤအရှက်အမဲ့ စကားများက အားလုံးကို ဆွံ့အသွားစေခဲ့၏။

"ဒါ့အပြင် မင်းတို့ တောသားတွေက အင်တာနက် လုံးလုံးလျားလျား မသုံးကြဘူးလား"

"အဲဒီအရူးတွေက သူတို့ရဲ့ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးက သူတို့ရဲ့ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုနဲ့ မကိုက်ညီတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုက တခြားနေရာကို သဘာဝကျကျ ပြောင်းရွှေ့သွားလိမ့်မယ်"

"အဲဒါကို ငါ့ဆီ လွှဲပြောင်းပေးတာက အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု မဟုတ်ဘူးလား"

"သူတို့က အရူးတွေပဲ... သူတို့က စားဖို့သောက်ဖို့နဲ့ ဝတ်ဖို့စားဖို့တောင် အရမ်း ကပ်စေးနှဲကြတာ... အဲဒီပိုက်ဆံတွေကို ဘာအတွက် စုဆောင်းနေကြတာလဲ... သူတို့က သူတို့ရဲ့ အမေအိုကြီးကို ထောက်ပံ့သင့်တာပေါ့..."

"ဟားဟားဟားဟား"

လျိုတအာသည် ရူးသွပ်နေသည့်အလား ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲကာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

ကျန်းလီလီမှာမူ တကယ်ကို စိုးရိမ်ပူပန်လာခဲ့၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လျိုတအာက မိမိကိုယ်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်သောကြောင့်ပင်။

အဲဒီအဘွားကြီးက ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလောက် အရူးဖြစ်ရတာလဲ။

ကျန်းလီလီသည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေပြီး ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေချေသည်။

သူမ၏ရှေ့ရှိ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသန်မာသော အမျိုးသားရှစ်ဦးကို ကြည့်ရင်း သူမသည် ကြီးမားလှသော နာကြည်းမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤလူများသည် တကယ့်ကို ကျေးဇူးကန်းသော ခွေးကောင်များပင်။

သူတို့ဆီကနေ ယွမ် သောင်းဂဏန်းလောက်ပဲ လိမ်ယူခဲ့တာပါ။

သူတို့က ဘာလို့ ဒီလောက် ပြဿနာရှာနေရတာလဲ။

အသုံးမကျတဲ့ ခွေးကောင်တွေပဲ။

"အစ်ကိုဂန်း... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မအတွက် စကားလေး ပြောပေးပါ... အစ်ကိုထင်သလို မဟုတ်ပါဘူး..."

"အစ်ကို့တူက အရည်အချင်းရှိတဲ့သူလေ... သူ့ကို ကျွန်မအတွက် တောင်းဆိုပေးဖို့ ပြောပေးပါ... စိတ်မပူပါနဲ့... ကျွန်မ ကျန်းကျီနဲ့ သေချာပေါက် ကွာရှင်းလိုက်ပါ့မယ်... ပြီးရင် အစ်ကိုနဲ့အတူ နေပါ့မယ်..."

ကျန်းလီလီသည် ချန်ဂန်း၏ အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲကာ တောင်းပန်လိုက်လေ၏။

ဤအချိန်တွင် ချန်ဂန်း၏ မျက်လုံးများမှာ နီရဲနေပြီး သူ၏ လက်များမှာ ထိန်းချုပ်၍မရအောင် တုန်ရီနေပေသည်။ သူသည် အလွန်အမင်း ရှက်ရွံ့မှုနှင့် နာကြည်းမှုကို ခံစားနေရပြီး ကြီးမားလှသော ဒေါသတစ်ခုက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပြန့်နှံ့သွားချေသည်။

ကျန်းလီလီ၏ စကားများသည် ဗုံးတစ်လုံး၏ မီးယမ်းကြိုးကို မီးညှိလိုက်သကဲ့သို့ လုံးလုံးလျားလျား ပေါက်ကွဲသွားစေခဲ့သည်။