အခန်း ၁၆၆

အခန်း (၁၆၆) ခွေးရူးများ အချင်းချင်း ကိုက်ကြခြင်း

"ဖြန်း..."

ပြင်းထန်သော ပါးရိုက်ချက်တစ်ခုက ကျန်းလီလီ၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျရောက်သွားလေ၏။

ကျန်းလီလီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လက်ဝါးရာတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာပေသည်။ ကျန်းလီလီသည် မျက်လုံးပြူးကာ ချန်ဂန်းအား မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေတော့၏။

ဒီရိုးအတဲ့လူက ငါ့ကို အမှန်တကယ် ရိုက်ရဲတယ်ပေါ့...သူက ဘယ်ကနေ ယုံကြည်မှုနဲ့ ရဲရင့်မှုတွေ ရလာတာလဲ။

သူက ဘာလို့ သူ့ကိုယ်သူ ရိုက်ရတာလဲ။

သူ့မှာ ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့လဲ။

ကျန်းလီလီတွင် အလုပ်အကိုင် မရှိသလို ပညာရေးလည်း မရှိဘဲ လိမ်လည်မှုဖြင့် ငွေရှာနေသော်လည်း သူမကိုယ်သူမ အလွန်တရာ ဉာဏ်ကောင်းသည်ဟု ယုံကြည်ထားပြီး ဤရိုးသားသော လူများနှင့် တစ်တန်းတည်း မဟုတ်ဟု ထင်မှတ်ထားပေသည်။

မိမိအမြင်တွင် လှည့်စားခံရလွယ်သည့် ရိုးသားသော လူတစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်သင့်သူက လူအများရှေ့တွင် သူမအား အမှန်တကယ် ပါးရိုက်လိုက်သည့်အခါ ကျန်းလီလီ၏ ရင်ထဲတွင် အရှက်ရမှု၊ နာကြည်းမှုနှင့် အမျက်ဒေါသတို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

ဒီခံစားချက်က ခွေးတစ်ကောင်ကို အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ် ထားရှိရသလိုပဲ။

၎င်းမှာ ကြမ်းတမ်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ကျန်းလီလီသည် ချန်ဂန်းကို လူတစ်ယောက်အဖြစ် လုံးလုံးလျားလျား သဘောမထားခဲ့ချေ...

"ချန်ဂန်း... ရှင်က ရိုးသားတဲ့သူတစ်ယောက်လေ... ရှင်က ဘယ်လိုလုပ် ကျွန်မကို ဒီလိုရဲတာလဲ..."

"ရှင်က ကျွန်မကို သဘောကျတယ်လို့ အမြဲပြောနေပြီး ဒါက ရှင် ကျွန်မကို ဆက်ဆံတဲ့ပုံစံလား..."

"ကျွန်မ လုပ်ခဲ့တာက ရှင့်ကို နည်းနည်းလေး လှည့်စားခဲ့တာလေးပါ... ကျွန်မ လုပ်ခဲ့တာက ရှင့်ဆီကနေ ပိုက်ဆံ နည်းနည်းလေး တောင်းခဲ့တာပါ..."

"အဲဒါကို ရှင်က ကျွန်မကို ဒီလို ပြန်ဆက်ဆံတာလား..."

"ရှင်က ကျွန်မကို အဲဒီလို ရိုက်နှက်တယ်... ရှင်က ကျွန်မတို့ရဲ့ အတိတ်က ဆက်ဆံရေးကိုတောင် လုံးလုံးလျားလျား ဂရုမစိုက်ဘူးပဲ... အရင်ကတော့ ကျွန်မက ရှင့်အပေါ် ကောင်းပြနေခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ရှင်က လူပျိုကြီး တစ်ယောက်လေ... တစ်ယောက်ယောက်က ရှင့်ကို အဲဒီလို ဆက်ဆံပေးရင် ရှင်က ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်ဆိုတာ ရှင်သိလား..."

"အခု ရှင်က ကျွန်မကို အမှန်တကယ် လက်ပါရဲတယ်ပေါ့လေ... ဒါက ရှင်ဟာ အကြင်နာတရားကင်းမဲ့ပြီး ကျေးဇူးကန်းတဲ့ လူယုတ်မာတစ်ယောက်ဆိုတာကို သက်သေပြဖို့ လုံလောက်ပါတယ်..."

"ချန်ဂန်း... အသေးအဖွဲကိစ္စလေးတွေကိုတောင် ခေါင်းထဲထည့်ထားပြီး သဘောထားသေးသိမ်တဲ့ ရှင်က ကျွန်မရဲ့ ရည်းစားဖြစ်ဖို့ ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့လဲ... ရှင်က အရူးတစ်ယောက်လို ရိုးသားတဲ့သူတစ်ယောက်ပဲ... ရှင်က စုဆောင်းငွေတွေ ပိုင်ဆိုင်ဖို့ လုံးလုံးလျားလျား မထိုက်တန်ဘူး... ရှင့်ရဲ့ ပိုက်ဆံတွေ အကုန်လုံးက ကျွန်မဟာ ဖြစ်သင့်တာ..."

"အချက်အလက်တွေကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်မယ်ဆိုရင်တောင်... ကျွန်မ မှားလို့လား..."

ဒေါသထွက်သွားချိန်တွင် ကျန်းလီလီသည် ချက်ချင်းပင် ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားပြီး ချန်ဂန်းအပေါ် ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းမှုများကို ဆက်တိုက် ပြုလုပ်တော့လေ၏။

ဤစကားများက အားလုံးကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့ပြီး သူတို့သည် အချင်းချင်း အံ့ဩစွာဖြင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပေသည်။

ဒါကို နားထောင်ကြည့်စမ်း... ဒါက လူတစ်ယောက် ပြောတဲ့စကားလား...

အချက်အလက်တွေကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်မယ်ဟုတ်လား... အဲဒါဆိုရင် ဘာအတွက် ပြောနေစရာ လိုသေးလို့လဲ...

"ကောင်းပြီ... ကျန်းလီလီ... ငါက မင်းကို အဲဒီလောက် ရိုးရိုးသားသား ဆက်ဆံခဲ့တာ... မင်းက လုံးလုံးလျားလျား လိမ်လည်သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေမယ်လို့ ငါ လုံးလုံးလျားလျား မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

"ငါ ချန်ဂန်းက မင်းလို လိမ်လည်သူတစ်ယောက်ကို သဘောကျမိတာ တကယ့်ကို မျက်ကန်းဖြစ်နေခဲ့တာပဲ..."

ချန်ဂန်းသည် ဒေါသနှင့် ရှက်ရွံ့မှုတို့ ရောထွေးနေသော ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေချေ၏။ ဤကိစ္စကြောင့် ယနေ့မနက်ပိုင်းက ဖုန်းချသွားသော သူ၏ ညီဖြစ်သူအား အော်ဟစ်ခဲ့မိခြင်းနှင့် ဤကောင်မလေး၏ အမှန်တကယ် မျက်နှာစာကို ဖော်ထုတ်ရန် သူနှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့သော သူ၏ အစ်မကြီးနှင့် မိသားစုဝင်များကို ပြန်လည်တွေးတောမိချိန်တွင် ချန်ဂန်းသည် အလွန်အမင်း ရှက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ရုတ်တရက် သူ သဘောပေါက်သွား၏။

ငါက တကယ့် လူယုတ်မာပဲ။ ငါ့ကို လိမ်ညာခဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက်ကြောင့် ငါ့အတွက် စေတနာကောင်းထားတဲ့ ငါ့မိသားစုကို ငါက အမှန်တကယ် ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့ခဲ့တာပဲ။

ဤသည်ကို တွေးမိချိန်တွင် ချန်ဂန်းသည် ချန်ချွေ့ဖန်နှင့် အခြားသူများကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏အတွက် အလွန်တရာ အားထုတ်ကြိုးပမ်းပေးခဲ့သော သူ၏တူကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ သူ့အား လိမ်လည်ခဲ့သော မိသားစုကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပေသည်။

ချန်ဂန်းသည် ချက်ချင်းပင် ကိုယ်တိုင်၏ မျက်နှာကို ပါးရိုက်လိုက်လေ၏။

သူ့ကိုယ်သူ နှစ်ကြိမ်ခန့် ပါးရိုက်ပြီးနောက် စုဖူချန်သည် သူ့အား တားဆီးရန် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

"အစ်ကိုကြီး... အမှန်တရားက ပေါ်ပေါက်လာပါပြီ... ငါတို့ အားလုံးက မိသားစုတွေချည်းပဲ... ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်နေရတာလဲ"

"ယောက်ဖ... ငါက တကယ့် လူယုတ်မာပဲ... တကယ်လို့ ရှောင်ယွမ်သာ မပါခဲ့ဘူးဆိုရင် ငါက အခုထက်ထိ လုံးလုံးလျားလျား အမှောင်ထဲမှာ ရှိနေတုန်းပဲ..."

"အို..."

ချန်ဂန်းက နာကျင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်ချေသည်။

"ဦးလေးကြီး... အခုမှ နောင်တရတာ နောက်မကျသေးပါဘူး... ဒီလူရဲ့ မျက်နှာအမှန်ကို မြင်လိုက်ရသရွေ့တော့ အဆင်ပြေပါတယ်... ဒါပေမဲ့ နောက်နောင် ထပ်ပြီး အလိမ်မခံရစေနဲ့နော်..." စုယွမ်က ပြောလိုက်၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ချန်ဂန်းသည် မျက်နှာနီမြန်းသွားပြီး သူ၏ မျက်ရည်များကို သုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်... ဟုတ်ပါတယ်... ငါက ဒီလောက် နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်လာခဲ့တာတောင် ရှောင်ယွမ်လို ကလေးတစ်ယောက်လောက်တောင် လုံးလုံးလျားလျား နားမလည်သေးဘူး..."

ချန်ဂန်းသည် ရှက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေ၏။ ကျန်းလီလီအား လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူက ပြောလိုက်သည်။

"အရာရှိ... ဒီလူယုတ်မာတွေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးပါ"

ညွှန်ကြားရေးမှူးလျိုက ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်ချေသည်။ "အင်း... အဲဒီအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့... သူတို့ ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ ပြစ်မှုတွေအတိုင်း ငါတို့က သူတို့ကို တရားစီရင်မှာပါ"

"သူတို့ရဲ့ အခြေအနေတွေအရဆိုရင် ဒါက အလွန်တရာ ဆိုးရွားတယ်လို့ ပြောလို့ရပြီး သူတို့က တရားစီရင်ရေးကို မလွဲမသွေ ရင်ဆိုင်ရပါလိမ့်မယ်" ညွှန်ကြားရေးမှူးလျိုက ပြောလိုက်လေသည်။

ချန်ဂန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်းလီလီအား ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ "မင်း ဒီကနေ ဘယ်တော့မှ လွတ်မလာဖို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်"

ဤစကားက ကျန်းလီလီ၏ နှလုံးသားကို ထိမှန်သွားစေခဲ့သည်။

သူမက ဒီကနေ ထာဝရ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့...

၎င်းမှာ လုံးလုံးလျားလျား မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူမ သိသော်လည်း ပြစ်မှုကျူးလွန်ထားခြင်းကြောင့် သူမ အနေဖြင့် အနည်းဆုံး ထောင်ထဲတွင် နှစ်အနည်းငယ်မျှ နေရမည်ကို သူမ သိရှိထားပေသည်။

ယနေ့ခေတ်တွင် လူ့အဖွဲ့အစည်းက အလွန်တရာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်နေသဖြင့် အကယ်၍ နှစ်အနည်းငယ်မျှ အပြင်မထွက်ရပါက သူမသည် လူ့အဖွဲ့အစည်းနှင့် လုံးလုံးလျားလျား အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားပေလိမ့်မည်။

ငါက အသက်သုံးဆယ်ကျော်လေးပဲ ရှိသေးတာ... ငယ်ငယ်လေးရှိသေးတယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ ငါ လိမ်ယူခဲ့တဲ့ ပိုက်ဆံတွေကိုလည်း သိပ်မသုံးရသေးဘူး... ပြီးတော့ ငါ အဲဒါတွေကို လုံးလုံးလျားလျား မခံစားရသေးဘူး... ငါက ဒီလိုပုံစံနဲ့ အထဲဝင်သွားလို့ လုံးလုံးလျားလျား မဖြစ်ဘူး။

"ဟင့်အင်း ဟင့်အင်း... မဖြစ်ဘူး...မဖြစ်ဘူး"

"အစ်ကိုဂန်း... ကျွန်မ မှားပါတယ်... ကျွန်မ မှားပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ..."

ကျန်းလီလီသည် ပြာယာခတ်စွာဖြင့် သနားခံလေ၏။

"ရှောင်ယွမ်... အန်တီ့ရဲ့ တူလေး... ကျေးဇူးပြုပြီး အန်တီ့အတွက် တောင်းဆိုပေးပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး တောင်းဆိုပေးပါ... အန်တီ ကတိပေးပါတယ်... အန်တီက မင်းဦးလေးကို အခုကစပြီး တကယ့်ကို ရိုးရိုးသားသား ဆက်ဆံပါ့မယ်... ဟုတ်ပြီလား..."

"အန်တီ တကယ် မှားမှန်း သိပါပြီ... အန်တီ တကယ် မှားမှန်း သိပါပြီ..."

ကျန်းလီလီသည် စုယွမ်၏ ဘေးသို့ တွားသွားကာ သနားခံလေသည်။

စုယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းများက အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားပြီး ဗလာကျင်းနေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် နာကျင်ဖွယ်ကောင်းကာ စဉ်းစားစရာကောင်းသော စကားတစ်ခွန်းကို ပြောလိုက်ချေ၏။ "ခင်ဗျားက ခင်ဗျားမှားတယ်ဆိုတာကို သိတာ မဟုတ်ဘူး... ခင်ဗျား ပြီးဆုံးသွားပြီဆိုတာကိုပဲ သိတာပါ"

ကျန်းလီလီကိုယ်တိုင်ပင် ဤစကားမှာ အလွန်တရာ အဓိပ္ပါယ်ရှိကြောင်း ခံစားမိသော်လည်း သူမသည် ၎င်းကို လက်ခံရန် လုံးလုံးလျားလျား လိုလားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

"ငါ တိုင်မယ်... ငါ တိုင်မယ်..."

"ငါက အဓိက ကြိုးကိုင်သူ မဟုတ်ဘူး... ငါက အဓိက ကြိုးကိုင်သူ မဟုတ်ဘူး... ငါက ပူးပေါင်းပါဝင်သူ တစ်ယောက်ပါ... ငါက ပူးပေါင်းပါဝင်သူ တစ်ယောက်ပါ..."

ကျန်းလီလီ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် စူးရှလာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ကလေးဆိုးအမူအရာ လုပ်နေဆဲဖြစ်သော လျိုတအာအား တိုက်ရိုက် ကြည့်လိုက်လေ၏။

"သူပဲ... ဒီအကြံအစည်ကို စဉ်းစားခဲ့တာ ဒီအဘွားကြီးပဲ..."

"ကောင်းကင်ရော လူရော ဒေါသထွက်စေမယ့် ဒီလိုဆိုးရွားတဲ့ အရာတွေကို လုပ်ဖို့ ငါက ဒီအဘွားကြီးရဲ့ ပြုစားမှုကို ခံခဲ့ရတာ..."

"ဒီအဘွားကြီးက အဓိပ္ပါယ် ကြိုးကိုင်သူပဲ... ငါ အကုန်လုံးကို ဖွင့်ချမယ်" ကျန်းလီလီသည် ရူးသွပ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ လျိုတအာအား အကြိမ်အနည်းငယ် ကန်လိုက်ချေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် ကျန်းကျီကလည်း အလျင်အမြန် လိုက်ပါလုပ်ဆောင်လေ၏။ သူမသည် ငယ်ရွယ်သေးပြီး ထိုနေရာတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ လုံးလုံးလျားလျား မနေချင်ခဲ့ချေ။

"ဟုတ်တယ်... အဲဒါ အကုန်လုံးက ဒီအဘွားကြီးရဲ့ အကြံပဲ... အဲဒါကို လုပ်ခဲ့တာ ကျန်းလီလီပါ... ငါက ယောက်ျားတစ်ယောက်လေ... ဒါက အစကနေ အဆုံးထိ ငါနဲ့ လုံးလုံးလျားလျား မသက်ဆိုင်ဘူး... အလွန်ဆုံးပြောရရင် ငါက အချိန်မီ ဖွင့်မပြောခဲ့တာလေးပဲ ရှိတာ..." ကျန်းကျီက ဆိုးယုတ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်ပေသည်။

"မင်း အဓိပ္ပါယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောနေတာ... မင်းကလည်း အဓိက ကြိုးကိုင်သူပဲ" ကျန်းလီလီသည် ချက်ချင်းပင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွား၏။ သူတို့သုံးဦးထဲတွင် သူမသာလျှင် ပူးပေါင်းပါဝင်သူ ဖြစ်ရပေမည်။

"ဒါတွေ အကုန်လုံးက ဒီလူယုတ်မာရဲ့ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ဖြစ်တာ... ပစ်မှတ်တွေကို ရှာခဲ့တာ၊ အကြံအစည်ကို ရေးဆွဲခဲ့တာ၊ လိမ်လည်မှုကနေ ရလာတဲ့ ပိုက်ဆံတွေ အကုန်လုံးကို သိမ်းထားခဲ့တာ သူပဲ"

"ပြီးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က သူက အဲဒီအဘိုးကြီးကိုတောင် တိုက်ခဲ့သေးတယ်... သူ ပြန်လာတော့ အဲဒီအဘိုးကြီးကို ကြည့်မရတာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး မှောင်နေတဲ့အချိန်မှာ သူ တမင်သက်သက် လုပ်ခဲ့တာလို့ ငါ့ကို ပြောခဲ့တယ်" ကျန်းလီလီသည် ချက်ချင်းပင် ကျန်းကျီအား လက်ညှိုးထိုးကာ စွပ်စွဲလိုက်လေသည်။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျန်းကျီသည် ဒေါသထွက်သွားချေ၏။ လင်မယားအဖြစ် တစ်ရက်တာ နေထိုင်ရခြင်းသည် ရက်တစ်ရာ ကြင်နာမှုနှင့် တန်သည်ဟူသော စကားရှိသော်လည်း ဤအမျိုးသမီးသည် လင်မယားကြားရှိ သံယောဇဉ်ကို လုံးလုံးလျားလျား ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ သူမသည် ရိုးရှင်းစွာပင် ကျေးဇူးကန်းပြီး ယုတ်မာသော လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးက သူ့အကြောင်းကို ထိုကဲ့သို့ ပြောနေကြသည်ကို လျိုတအာ ကြားချိန်တွင် သူမသည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားတော့၏။

"ဒါတွေ အကုန်လုံးက အဲဒီလင်မယားကြောင့်ပဲ... အဲဒီလူယုတ်မာ နှစ်ကောင်က ဒီအဘွားကြီးကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းထားပြီး သူတို့လုပ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေ..."

"မင်းတို့ ဖမ်းချင်ရင် သူတို့ကို ဖမ်း... ဒါက ငါနဲ့ လုံးလုံးလျားလျား မသက်ဆိုင်ဘူး..." လျိုတအာက ငိုကြွေးကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

သူတို့သုံးဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လက်ညှိုးထိုး စွပ်စွဲနေကြပေ၏။ အကယ်၍ သူတို့၏ လက်များကို လက်ထိတ်ခတ်မထားပါက ၎င်းမှာ လုံးလုံးလျားလျား တိုက်ခိုက်ရေး ပြိုင်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်သွားလောက်ပေသည်။

ဤအဓိပ္ပါယ်မရှိသော မြင်ကွင်းက ထိုနေရာရှိ အားလုံးကို လုံးလုံးလျားလျား ဆွံ့အသွားစေခဲ့ချေသည်။

သမီးဖြစ်သူက ယောက္ခမနှင့် ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို ထောင်ထဲတွင် ဘဝတစ်သက်တာ ကုန်ဆုံးစေချင်ပြီး သမက်ဖြစ်သူက ဇနီးနှင့် ယောက္ခမကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မလွတ်လာစေချင်သကဲ့သို့ မိခင်ဖြစ်သူကလည်း သမီးနှင့် သမက်ဖြစ်သူကို သေစေချင်နေပေသည်။

ဒီမိသားစုကတော့ လောကမှာ တစ်ဦးတည်းသော မိသားစုပဲ...

ဤသည်ကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် ချန်ဂန်းသည် ပို၍ပင် နောင်တရသွားပြီး မိမိမှာ အမှန်တကယ် ပြုစားခံခဲ့ရပြီး ဤမိသားစုသည် လူကောင်းများဖြစ်သည်ဟု မည်သို့ ယုံကြည်လာခဲ့သနည်းဆိုသည်ကို သဘောပေါက်သွားလေ၏။

သူ၏ အပြစ်ရှိစိတ်မှာ ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး စုယွမ်အပေါ် သူ၏ ကျေးဇူးတင်မှုမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာပေသည်။ အကယ်၍ သူ၏တူသာ မရှိခဲ့ပါက သူသည် လိမ်လည်ခံရမည်မှာ သေချာလှသည်။

ဤသည်ကို တွေးမိချိန်တွင် ချန်ဂန်းသည် စုယွမ်အား ကျေးဇူးတင်သော အကြည့်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ချေသည်။

စုယွမ်က ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး ပြောလိုက်၏။ "အရာရှိ... ဒီလူတွေက ရူးနေပြီ... ငါတို့ သူတို့ကို ဒီကနေ မြန်မြန် ခေါ်ထုတ်သွားဖို့ လိုတယ်..."