အခန်း ၁၇၃

အခန်း (၁၇၃) အားလုံးကို ရှင်းပြပေးပါ့မယ်

Lexus ကားဘေးတွင် BMW X4 သည် လုံးလုံးလျားလျား မျက်နှာငယ်သွားခဲ့ရပြီးနောက် ထိုသားအဖနှစ်ဦးသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့ရပေ၏။

ညနေပိုင်းရောက်ချိန်တွင် ချန်ဂန်းသည် စားစရာများကို စားပွဲဝိုင်းအများအပြားမှာယူကာ သူ၏ခြံဝင်းထဲ၌ ပြင်ဆင်ထားလိုက်ပြီး စားပွဲတစ်ဝိုင်းလျှင် မောက်ထိုင်အရက် နှစ်ပုလင်းနှင့် ထိုင်ခုံတစ်ခုံလျှင် ကျုံးဟွာစီးကရက် တစ်ဘူးစီ ချထားပေးလိုက်သည်။

နှစ်ကာလတစ်လျှောက်လုံး သူပေါင်းသင်းခဲ့သော မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းများအားလုံးကို ထမင်းစားသောက်ရန်အတွက် ဖိတ်ကြားခဲ့လေ၏။

လာရောက်သူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးကိုယ်စီရှိနေကြပြီး အဘိုးချန်တွင် ဤမျှလောက် တော်သော တူတစ်ယောက်ရှိနေခြင်းအတွက် ချီးကျူးနေကြကာ စားပွဲပေါ်ရှိ မောက်ထိုင်အရက်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ပို၍ပင် အံ့အားသင့် ဝမ်းသာသွားကြရပေသည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် မသောက်ချင်ဘူးဟု ပြောပါက လိမ်ညာရာကျပေမည်။ လူတိုင်းက ဤအရက်ကို ဝယ်ယူနိုင်စွမ်းရှိသည် ဆိုသော်လည်း ၎င်းမှာ ဈေးအရမ်းကြီးလွန်းလှပြီး တချို့လူများဆိုလျှင် သူတို့၏ တစ်သက်တာလုံး မောက်ထိုင်အရက် တစ်စက်ကိုမျှ မြည်းစမ်းခွင့်မရခဲ့ကြချေ။

ထို့ကြောင့် ယနေ့ ဤအရက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် သူတို့ လုံးလုံးလျားလျား စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြရသည်။

အဘိုးချန်သည် စားပွဲလေးဝိုင်း ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင် အားလုံး လူပြည့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်၏။

ဟင်းလျာများအားလုံး ချပြီးချိန်တွင် သူတို့ စတင်သောက်သုံးရန် အသင့်ဖြစ်နေကြလေပြီ။

"ဟေး... ခင်ဗျားတူက ဘယ်မှာလဲ... သူ့ကို မတွေ့ပါလား" တစ်စုံတစ်ယောက်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သူတို့ အပြင်ထွက်သွားကြတယ်... ဒီည ပြန်လာမလားဆိုတာတော့ မသိဘူး..." ချန်ဂန်း စကားမဆုံးခင်မှာပင် အပြင်ဘက်၌ ကားတစ်စီး ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီးနောက် လူသုံးဦး ဖြည်းညှင်းစွာ လမ်းလျှောက်ဝင်လာခဲ့ကြသည်။

လူတိုင်းက စုယွမ်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြလေ၏။ "အို... ရှောင်ယွမ်... မင်း ပြန်လာပြီပဲ"

"ရှောင်ယွမ်ရေ... ဒီနေ့ မောက်ထိုင်အရက် သောက်ခွင့်ရလို့ တကယ်ဝမ်းသာတာပဲ... မဟုတ်ရင် ဦးလေးတို့လည်း သောက်ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဟုတ်တယ် ရှောင်ယွမ်... မင်းက တကယ်ကို ရက်ရောတာပဲ... အားလုံးအတွက် အရက်တွေ အများကြီး ဝေမျှပေးတယ်..." လူတိုင်းက စုယွမ်အား ချီးကျူးလိုက်ကြပြီး စုဖူချန်နှင့် သူ၏ ဆွေမျိုးများမှာ ဤချီးကျူးစကားများကို ကြားရချိန်တွင် အပြုံးများကို မထိန်းထားနိုင်ကြတော့ချေ။

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် သူ၏ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာသော ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက် ဤမျှလောက် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားရမှုမျိုး တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ရဖူးချေ။

"ရှောင်ယွမ်... မင်း မွန်းလွဲပိုင်းတစ်ပိုင်းလုံး ကောင်မလေးနဲ့ အတူတူရှိနေခဲ့တာဆိုတော့... ဒီညတော့ ငါတို့နဲ့ အရက်လာသောက်ရမယ်နော်..." အမျိုးသမီးတစ်ဦးက စုယွမ်နှင့် ပိုင်ချန်တို့ကို အတင်းအဖျင်းပြောလိုသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"အဲဒါ အမှန်ပဲ... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီည မင်းပြန်မှာမှ မဟုတ်တာ... မင်း အရက်မူးသွားရင်တောင် ကောင်မလေးက ပြုစုပေးလိမ့်မယ်"

"ဒီမိန်းကလေးက တကယ်ကို မိုက်တာပဲ... လှလည်းလှသလို အမူအကျင့်လေးကလည်း ကောင်းတယ်... ရှောင်ယွမ် ငါ ပြောမယ်... ဒီကောင်မလေးကို ငါ သဘောကျတယ်... တစ်နေ့ကျရင် မင်း သူ့ကို လက်ထပ်ရမယ်နော်..." လူတိုင်းက နောက်ပြောင်ပြောဆိုလိုက်ကြရာ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေသည်။

စုယွမ်သည် ပိုင်ချန်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ကောင်မလေး၏ မျက်နှာမှာ အလွန်နီရဲနေပြီး သူမ၏ ခြေချောင်းများကိုသာ ငုံ့ကြည့်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်၏။

"အဲဒါ အမှန်ပဲ အစ်ကို... မမချန်ချန်က ကျွန်မရဲ့ မရီးဖြစ်လာမယ်ဆိုတာကို လုံးလုံးလျားလျား ယုံကြည်တယ်..." စုယောင်းက ဝင်ပြောလိုက်သည်။

စုဖူချန်နှင့် ချန်ချွေ့ဖန်တို့သည်လည်း စုယွမ်အား မျှော်လင့်တကြီး မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ရှုလိုက်ကြပေ၏။

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ပိုင်ချန်က စုယွမ်ကို စိတ်ဝင်စားနေသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

အဓိကအချက်မှာ ဤမိန်းကလေးသည် တကယ်ကို ကောင်းမွန်လွန်းလှပေ၏။ သူမသည် တည်ငြိမ်လှပပြီး အမူအကျင့်ကောင်းမွန်ကာ အမြင်ကျယ်ပြီး ကြင်နာတတ်သော နှလုံးသားတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော မိန်းကလေးမျိုးမှာ တောက်ပသော နေမင်းကြီးအောက်တွင် ရှာဖွေလျှင်ပင် လုံးလုံးလျားလျား တွေ့နိုင်မည်မဟုတ်သော သူမျိုးဖြစ်ချေသည်။

ဆိုရိုးစကားအတိုင်း မိန်းမကောင်းတစ်ယောက်ကို ရရှိခြင်းက ရွှေတစ်သောင်းထက်ပို၍ တန်ဖိုးရှိပေသည်။ စုဖူချန်နှင့် ချန်ချွေ့ဖန်တို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပိုင်ချန်သည် သူတို့၏ ချွေးမအတွက် အကောင်းဆုံးစံပြပင် ဖြစ်နေလေ၏။

သို့သော် မိဘများအနေဖြင့် ပြင်ပလူများကဲ့သို့ လွတ်လပ်စွာ ပြောဆို၍မရနိုင်သကဲ့သို့ ကလေးများကိုလည်း ပွင့်လင်းစွာ တိုက်တွန်း၍မရနိုင်ချေ။ အကယ်၍ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကလေးများက စိတ်မဝင်စားပါက အတင်းအကျပ် လုပ်ခိုင်းခြင်းသည် ကောင်းမွန်သော အဆုံးသတ်တစ်ခု ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပေ။

"ရှောင်ယွမ်... မင်းက ဘာလို့ ဘာမှမပြောရတာလဲ... အဲဒီမိန်းကလေးက အရမ်းကောင်းတာကို..." အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်းက စုယွမ်ကို ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ကြည့်ရှုလိုက်ကြ၏။

စုယွမ်သည် ပါးပြင်များ နီရဲနေသော ပိုင်ချန်ကို မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ပိုင်ချန်သည် ယခုအခါတွင် ထူးချွန်ထက်မြက်နေပြီး လောကရှိ အခြားသူများထက် လုံးလုံးလျားလျား နိမ့်ကျမနေခဲ့ချေ။

အဓိကအကြောင်းအရင်းမှာ သူမသည် ကြင်နာတတ်သော နှလုံးသားရှိပြီး မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များ မရှိခြင်းပင်ဖြစ်ကာ ၎င်းမှာ စုယွမ် အလွန်ဂရုစိုက်သော အချက်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

အကြောင်းမှာ ရည်းစားရှာရန်အတွက် သူ၏ စံနှုန်းများမှာ အလွန်နည်းပါးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အခြားအရာများကို သူ ဂရုမစိုက်သော်လည်း အဓိကအချက်အနေဖြင့် သူမတွင် ဆိုးရွားသော ရည်ရွယ်ချက်များ မရှိရန် လိုအပ်ပေ၏။

ထို့အပြင် ဤမျှများပြားလှသော အဖြစ်အပျက်များကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက်တွင် စုယွမ်၌ ပိုင်ချန်အပေါ် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ခံစားချက်များ ရှိနေမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် သာမန်ယောက်ျားတစ်ယောက် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သာမန်ယောက်ျားတစ်ယောက်သည် အလွန်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် မကြာခဏ အချိန်ဖြုန်းနေရချိန်တွင် မလွဲမသွေ ရည်ရွယ်ချက်အချို့ ရှိလာမည်သာ ဖြစ်၏။

အကယ်၍ မက်မောမှုမရှိဘူးဆိုလျှင် ဖြစ်နိုင်ခြေနှစ်ခုသာ ရှိပြီး... စုယွမ်တွင် ထိုအရာနှစ်ခုစလုံး လုံးလုံးလျားလျား မရှိသည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်ပေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့... အားလုံးကို ရှင်းပြပေးပါ့မယ်..." စုယွမ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားတွင် အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်မှု များစွာ ပါဝင်နေလေ၏။

အားလုံးကို ရှင်းပြမည်ဟု ပြောလိုက်ခြင်းက တကယ်တမ်းတွင် သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ခြင်းဖြစ်ကာ မည်သူမဆို အနည်းငယ် တွေးတောကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်ပေသည်။

ဤလူများ ဆူပူအုတ်အော်ဖြစ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် စုယွမ်က တိုက်ရိုက် မပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ကောင်းမွန်မည်မဟုတ်ချေ။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ပိုင်ချန်၏ နှလုံးသားမှာ ခုန်ပေါက်သွားရပေ၏။ သူမက စုယွမ်ကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ လက်တစ်ဖက်ကို အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်နေခဲ့၏။

စုယွမ်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို လူအများစုက ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်နေကြသည်။

တိတိကျကျ ပြောရလျှင် အရာအားလုံးသည် အတန်းဖော်များ ပြန်လည်ဆုံတွေ့သည့် ညစာစားပွဲ၌ မထင်မှတ်ထားသော အဖြစ်အပျက်များ ဖြစ်ပွားခဲ့သည့်နေ့မှ စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က အခြေအနေမှာ အလွန်အမင်း အရေးပေါ်နေခဲ့ပြီး၊ စုယွမ်သာ အချိန်မီ ရောက်မလာခဲ့ပါက သူမ၏ အကျိုးဆက်များကို စိတ်ကူးပင် မယဉ်ရဲတော့ပေ။

လူတစ်ယောက်က သင့်လည်ပင်းကို ဓားဖြင့် ထောက်ထားသည့် အန္တရာယ်ကြုံနေရချိန်တွင်၊ အခြားတစ်ယောက်က သင့်ကို ကယ်တင်ရန် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်ဟု မြင်ယောင်ကြည့်လိုက်ပါ။

ထိုသူသည် အမှောင်ထုကြားမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းတစ်စင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ သင့်နှလုံးသားအတွင်း နက်ရှိုင်းသော အမှတ်အသားတစ်ခုကို ချန်ထားရစ်ခဲ့မည်မှာ သေချာပေသည်။

"အားလုံးအတွက် ခွက်ချင်းတိုက်လိုက်ရအောင်... ပြီးရင်တော့ ဒီည ငါတို့ သိပ်အများကြီး မသောက်တော့ဘူး..." စုယွမ်က ပိုင်ချန်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

ပိုင်ချန်မှာ တုန်ရီသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အားနည်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကြီးမားသော ပျော်ရွှင်မှုများ ယူဆောင်လာခဲ့၏။ "ကောင်းပြီ..."

"ဟားဟားဟား ခွက်ချင်းတိုက်ရမယ်... ခွက်ချင်းတုက်ရမှာပေါ့..." စုဖူချန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ဖန်ခွက်နှစ်ခွက် အလျင်အမြန် ယူလာခဲ့သည်။ သူက ဖန်ခွက်တစ်ခွက်ထဲသို့ အရက်ငဲ့ထည့်လိုက်ပြီး အခြားတစ်ခွက်ထဲသို့ အချိုရည် ထည့်ပေးလိုက်၏။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ဖန်ခွက်များကို ကိုင်မြှောက်ကာ လူအုပ်ကြီးကို အရိုအသေပြုလိုက်ပြီးနောက် တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်ကြသည်။

ဤသည်က လူအုပ်ကြီးထံမှ အားပေးသံများကို ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာစေခဲ့ပြီး အငွေ့အသက်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားလေပြီ။

သူတို့နှစ်ဦး လက်ချင်းဆက်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ချန်ချွေ့ဖန်မှာ အလွန်ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ဤည သူတို့၏ အကူအညီအတွက် သူမက ကျေးဇူးတင်နေမိပေ၏။

ဤအရက်များနှင့် စီးကရက်များသည် တကယ်ကို တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။

"အဲဒီမှာ ဒီအတိုင်း ရပ်မနေကြနဲ့... တစ်နေကုန် ပင်ပန်းလာကြပြီကို လာစားကြစို့..." ချန်ဂန်းက မိသားစုဝင်များကို စားပွဲတစ်လုံးတွင် ထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့သည် စကားပြောကာ ရယ်မောရင်း စတင်စားသောက်ကြတော့၏။

ထိုအချိန်အတွင်း လူအများအပြားက သူတို့အား အရက်လာတိုက်ကြလေသည်။ အခြေအနေက အလွန်တက်ကြွနေသောကြောင့် စုယွမ်လည်း မငြင်းဆန်နိုင်တော့ဘဲ ဖန်ခွက်နှစ်ခွက် သောက်လိုက်ရသည်။

အဆိုးရွားဆုံး အခိုက်အတန့်မှာ လီဟူထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ သူက သူ၏ ကုတ်အင်္ကျီကို ချွတ်လိုက်ပြီး ပုလင်းထဲမှ တိုက်ရိုက် မော့သောက်နေသောကြောင့် လူတိုင်းမှာ ဆွံ့အသွားကြရပေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွာ၏ အခြားတစ်ဖက်ရှိ ကျေးရွာလူကြီး ချန်ရှီမေ့သည်လည်း ငွေအချို့ချေးငှားလိုသောကြောင့် လူအနည်းငယ်ကို သူ၏အိမ်သို့ ညစာစားရန် ဖိတ်ခေါ်ထားခဲ့သည်။ စားပွဲပေါ်တွင် ဝူလျန်ယဲ့ တစ်ပုလင်းကို ချထားပေ၏။

"ရွာလူကြီး... ဒီနေ့ ချန်ဂန်းရဲ့ မိသားစုက ညစာစားပွဲလုပ်နေတယ်တဲ့... သူတို့က မောက်ထိုင်အရက်နဲ့ ကျုံးဟွာစီးကရက်တွေကို တိုက်တယ်လို့ ကြားတယ်... ဒီလောက် ရက်ရောတဲ့ တူတစ်ယောက်ရှိတာ တကယ့်ကို အောင်မြင်မှုတစ်ခုပဲ..."

"ဟုတ်တယ်... သူတို့နဲ့ ရင်းနှီးတဲ့လူတွေကိုပဲ ဖိတ်တာဆိုတော့ ငါတို့ကတော့ မောက်ထိုင်ကို မြည်းစမ်းခွင့်ရမှာ မဟုတ်လို့ နှမြောစရာပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ ရွာလူကြီး... ခင်ဗျားရဲ့ ဩဇာတိက္ကမနဲ့ဆိုရင် ချန်ဂန်းက ဘာလို့ အရက်သောက်ဖို့ မဖိတ်ရတာလဲ... အဲဒီလိုတော့ မဖြစ်သင့်ဘူး မဟုတ်လား..." တစ်စုံတစ်ယောက်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျေးရွာလူကြီး ချန်ရှီမေ့က အနေခက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်၏။ "သူက ငါ့ကို ဖိတ်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ရွာလူကြီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ လူတွေဆီက အခွင့်အရေးယူပြီး ငါ့ကို အပြစ်တင်စရာ အကြောင်းပြချက် ပေးလို့မရဘူးလေ... ဒါကြောင့် ငါ မသွားခဲ့တာ... ပြီးတော့ အဲဒီ မောက်ထိုင်အရက် ဆိုတာကို ငါ အရင်က သောက်ဖူးပါတယ်... သာမန်ပါပဲ..."

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်... ရွှိက်ရွှိက်က အရည်အချင်းရှိပါတယ်... အနာဂတ်ကျရင် သူက ခင်ဗျားအတွက် ပစ္စည်းတွေကို သေတ္တာလိုက် ဝယ်ပေးမှာ သေချာတယ်... ရွှိက်ရွှိက်က ချန်ဂန်းရဲ့ တူထက် အများကြီး ညံ့နေတာမှ မဟုတ်တာ..."

တစ်စုံတစ်ယောက်က ချီးကျူးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ရွှိက်ရွှိက်က တစ်နှစ်ကို ယွမ်သိန်းပေါင်းများစွာ ရှာနိုင်တာ... သူ့မှာ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီးရှိတယ်..."

"ဟုတ်တယ်... ဒီလိုမျိုးပဲ..."

ဤသို့ ပြောနေကြသော်လည်း ကျေးရွာလူကြီး ချန်ရှီမေ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့်ပျော်ရွှင်မှုမျှ ရှိမနေခဲ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏သားသည် ဟန်ဆောင်နေခြင်းသာဖြစ်ပြီး စုယွမ်မှာမူ အစစ်အမှန်ဖြစ်ကာ ၎င်းမှာ လုံးလုံးလျားလျား နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်သောအရာ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိထားသောကြောင့်ပင်။

သူက အရမ်းကို ကြွားဝါခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ လူတိုင်းက သူ၏သားကို ချမ်းသာသည်ဟု ထင်မှတ်နေကြပြီး ယခုအခါတွင် သူက ငွေချေးရန်ပင် ပါးစပ်မဟရဲတော့ချေ။