အခန်း ၁၇၆

အခန်း (၁၇၆) သူတို့ကို သေအောင်ရိုက်

နေ့လယ်ဘက် အချိန်ဖြစ်သဖြင့် ယာဉ်ရပ်နားစခန်းတွင် အနားယူနေသူ အတော်များများ ရှိနေပြီး အမျိုးသမီး၏ အော်ဟစ်သံများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လူအများအပြား ရောက်ရှိလာကြပေ၏။

မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဖြောင့်မတ်သူတစ်ဦးအလား ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ... သေချာ စကားမပြောနိုင်ကြဘူးလား... ဘာလို့ အကြမ်းဖက်ရတာလဲ..."

"လူငယ်လေး... မင်း အကြမ်းဖက်တာက အရမ်းကို ရိုင်းစိုင်းလွန်းတယ်... မင်းက ငါတို့ကို မျက်နှာပျက်အောင် လုပ်နေတာပဲ..."

"နိုင်ငံခြားသားတွေက ဒီလောက်ဝေးတဲ့နေရာကနေ လာရတာကို... မင်းက သူတို့ကို ဒီလို ရိုက်နှက်တယ်ပေါ့... ဒါက သူတို့အတွက် ငါတို့အပေါ် အမြင်ဆိုးတွေ ဖြစ်သွားစေလိမ့်မယ်... ပြင်ပလူတွေရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ရှကင်းပါယာလူမျိုးတွေရဲ့ ပုံရိပ်ကို မင်း ဖျက်ဆီးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"လူငယ်လေး... ငါ့စကားကို နားထောင်ပြီး သူတို့ကို တောင်းပန်လိုက်ပါ... ပြီးခဲ့တာတွေကို ပြီးပါစေတော့..."

မိမိကိုယ်ကို ကြားနေနှင့် ဖြောင့်မတ်သူများအဖြစ် မှတ်ယူထားသော လူကြီးလူကောင်း အချို့က အလွန် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော အချက်ကို ထောက်ပြလိုက်ကြလေ၏။

"အကြောင်းနဲ့ အကျိုးကို နားမလည်ဘဲနဲ့ ရှင်တို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို ကောက်ချက်ချနိုင်ရတာလဲ..."

"အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲနဲ့ ဘယ်သူက သူတို့ကို ရိုက်နေမှာလဲ... သူတို့က အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ တောင်းဆိုနေလို့ပေါ့..." ပိုင်ချန်မှာ အလွန်ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။ ဤလူများသည် ယခုလေးတင် မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ကြောင်းကိုပင် မသိကြသော်လည်း အခြားသူများအား ဝေဖန်ဆုံးမရန်အတွက် ကိုယ်ကျင့်တရား မြင့်မားသည့် နေရာတွင် ရပ်တည်နေကြပေ၏။

"ဘာ... ဘာ..."

"တာဝန်ယူမှုကနေ ရှောင်ပြေးဖို့ မကြိုးစားနဲ့... ငါတို့က ကားလေးကြုံစီးချင်ရုံပဲလေ... ဒါကို နင်က ငါတို့ကို နှစ်ချက်တောင် ပါးရိုက်တယ်..."

"ငါတို့ ဘာအမှားလုပ်မိလို့လဲ... အားလုံးပဲ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့အတွက် ဝင်ပြောပေးကြပါဦး..." မိုက်ခ်၏ဘေးရှိ အမျိုးသမီးက သူမ၏ မျက်ရည်များကို သုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... တရုတ်နိုင်ငံမှာရှိတဲ့ လူအများစုက လူကောင်းတွေပါ... ဒါပေမဲ့ ဒီလူက လူဆိုးပဲ... ငါ့စိတ်ထဲမှာရှိတဲ့ အုပ်စုတစ်စုရဲ့ ပုံရိပ်ကို သူက ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ... ဒါက ငါ့ကို အရမ်း နေရခက်စေတယ်..." မိုက်ခ်ကလည်း ပြောဆိုလိုက်၏။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ထပ်မံ ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီ နိုင်ငံခြားသားက ကားကြုံစီးချင်ရုံလေးပါ... မင်း သဘောမတူဘူးဆိုရင်လည်း သူ့ကို ရိုက်စရာ မလိုဘူး မဟုတ်လား..."

"ငါက ကိုယ့်လူကို ဖုံးကွယ်ပေးတတ်တဲ့ လူမျိုး မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စမှာ သေချာပေါက် မင်းရဲ့မှားတာပဲ..." မျက်မှန်တပ်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်ပေသည်။

ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူအချို့ကလည်း သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။

အစပိုင်းတွင် စုယွမ်သည် ရှင်းပြမှုများစွာ မလုပ်ခဲ့သော်လည်း ဤအခြေအနေတွင် သူ ယခုလေးတင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ကားမှတ်တမ်းတင်ကင်မရာ ဗီဒီယိုကိုသာ ပြသနိုင်တော့သည်။ ဤကင်မရာသည် ရရှိနိုင်သမျှ အဆင့်အမြင့်ဆုံးဖြစ်ပြီး ကွယ်နေသော နေရာမရှိဘဲ ၃၆၀ ဒီဂရီ ပတ်လည် ရိုက်ကူးနိုင်ကာ အသံနှင့် ဗီဒီယိုမှာ အလွန် ရှင်းလင်းပြတ်သားလှပေ၏။

စုယွမ်သည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ စောစောက ဗီဒီယိုဖိုင်ကို တိုက်ရိုက် ဖွင့်ပြလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် မိုက်ခ်နှင့် အမျိုးသမီး၏ အသံများ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ သူတို့၏ အမိန့်ပေးနေသော လေသံမှာ အပြည့်အဝ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

ဗီဒီယို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှိနေသူများအားလုံး ချက်ချင်း ဆွေးနွေးပြောဆိုလာကြတော့၏။

"ဟာကွာ... ဒါက ကားကြုံစီးတဲ့ ပုံစံလား... ကားကြုံစီးချင်တာကို အမိန့်ပေးနေသလို ပြောနေတယ်... နင်တို့က ပြဿနာရှာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ပြီးတော့ ဒီအမျိုးသမီးက တကယ့်ကို ပါးစပ်သရမ်းတာပဲ... သူက နိုင်ငံခြားသားဆိုတော့ ဘာဖြစ်လဲ... နိုင်ငံခြားသားတွေက သာလွန်တယ်လို့ ဆိုလိုတာလား..."

"တခြားသူတွေက ကျန်းချန်မြို့ကို အရှက်ခွဲတယ်လို့ နင်ပြောတယ်ပေါ့... တစ်မြို့လုံးကို အရှက်ခွဲတာ နင်လို့ပဲ ငါ ထင်တယ်..."

"ဘုရားရေ... မင်းတို့ နိုင်ငံခြားသားတွေက ဒီမှာ နတ်ဘုရားတွေလို ပြုမူနေပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရမ်းကြီးကျယ်တယ်လို့ ထင်နေကြတာလား..."

"ငါ့ကို မေးရင်တော့ ပါးနှစ်ချက်ရိုက်တာက အရမ်းကို သက်ညှာလွန်းတယ်... သူမကို အချက်အနည်းငယ်လောက် ကန်ပစ်သင့်တာ..."

အများပြည်သူ၏ အမြင်မှာ ချက်ချင်း ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ယခုလေးတင် တရားမျှတမှုကို ကာကွယ်ပေးကာ စုယွမ်အား ဝေဖန်ခဲ့သူများမှာ ရှက်ရွံ့သွားကြရပေ၏။ သူတို့သည် တရားမျှတမှုကို ထိန်းသိမ်းရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ ပြောင်းပြန်အကျိုးသက်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။

သို့သော် အချို့လူများတွင် အတော်လေး ထူးဆန်းသော တွေးခေါ်မှုပုံစံ ရှိနေကြဆဲပင်။ "မင်း အဲဒီလို လုပ်လို့မရဘူး မဟုတ်လား... သေချာ စကားပြောလို့ မရဘူးလား... ကားလေးကြုံစီးတာပဲလေ... ပြီးတော့ သူက နိုင်ငံခြားသားဆိုတော့..."

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် စုယွမ်က ပြန်လည် ချေပလိုက်၏။ "ခင်ဗျားက ဒီလောက် နားလည်ပေးနိုင်မှတော့ သူ့ကို ခင်ဗျားရဲ့ ကားပေါ် ဘာလို့ ပေးမစီးတာလဲ..."

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် စကားပြောခဲ့သော အမျိုးသားမှာ ချက်ချင်း ပါးစပ်ပိတ်သွားလေသည်။ သူက သရော်ရုံမျှသာ ပြောဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ဤအသားမည်းမည်းကောင်အား တကယ်တင်ခေါ်သွားရန် တောင်းဆိုခံရပါက သူ လုံးလုံးလျားလျား လုပ်မည်မဟုတ်ချေ။

ခဏတာမျှ ထိုသို့သော အတွေးမျိုးရှိသူများအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြပေသည်။

လူတိုင်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် မိုက်ခ် အမည်ရှိ လူမည်းကြီးနှင့် အမျိုးသမီးတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ မပျော်မရွှင် ဖြစ်သွားကြ၏။ မင်းတို့အားလုံး အရူးတွေလား။

"ငါက မွန်မြတ်တဲ့ နိုင်ငံခြားသားလေ... မင်းတို့က ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို ပြောနိုင်ရတာလဲ... မင်းတို့ရဲ့ ကားတွေပေါ်မှာ လိုက်စီးပေးတာက မင်းတို့ရဲ့ ဂုဏ်ကျေးဇူးပဲ... ကျေးဇူးကန်းတဲ့ အလုပ်တွေ မလုပ်ကြနဲ့..." မိုက်ခ်က လူအုပ်ကြီးကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါ အမှန်ပဲ... မိုက်ခ်က မွန်မြတ်တဲ့ နိုင်ငံခြားသားလေ... နင်တို့လို အဆင့်နိမ့်တဲ့ လူတွေက ဝေဖန်နိုင်တဲ့လူ မဟုတ်ဘူး..."

"နင်တို့တွေက မိုက်ခ်အတွက် ဝင်မပြောပေးဘဲနဲ့ ဒီလူအတွက် ဝင်ပြောပေးနေတယ်ပေါ့... အဲဒီလိုပြောတာ ဘယ်လောက်တောင် အရှက်ရဖို့ကောင်းလဲဆိုတာ သိရဲ့လား..."

"နိုင်ငံခြားသားတွေကို စော်ကားဖို့ နင်တို့ တတ်နိုင်လို့လား..."

"ခွေးမသားအုပ်စုတွေ..." အမျိုးသမီးက စတင်ကာ နှုတ်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူများအားလုံးကို ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားစေခဲ့လေ၏။

ဤကောင်မလေး၏ ဒူးခေါင်းရိုးများမှာ တကယ်ကို အားနည်းလွန်းလှပြီး သူမက ဤမျှလောက်အထိ အောက်ကျခံကာ ဖားယားနိုင်ပေသည်။

"မင်းတို့ အခုချက်ချင်း တောင်းပန်တာ ပိုကောင်းမယ်..."

"တရုတ်ကောင်တွေ... မင်းတို့က ငါ့ရဲ့ ခြေဖျားကို လျက်ဖို့အတွက်ပဲ မွေးဖွားလာတာ သိလား..."

"မင်းတို့က ငါ့ကို ဘယ်လိုမှ မလေးစားကြဘူး... ငါ ပြောမယ်... မင်းတို့ကို ငါ ရိုက်နှက်ရင်တောင် လုံးလုံးလျားလျား အပြစ်ပေးခံရမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"အခုချက်ချင်း ငါ မင်းတို့ဆီက လျော်ကြေး လိုချင်တယ်..."

မိုက်ခ်မှာ အလွန် မောက်မာနေပြီး ထိုနေရာရှိ မည်သူ့ကိုမျှ လေးစားမှု မရှိခဲ့ချေ။

မိုက်ခ်သည် ရုတ်တရက် သူ၏ အကြည့်ကို လွှဲပြောင်းလိုက်ပြီး စုယွမ်၏ကား ခရီးသည်ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေသော ပိုင်ချန်အား ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ထိုအမှတ်တမဲ့ အကြည့်တစ်ချက်က မိုက်ခ်အား မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားစေခဲ့၏။

"ဒီကောင်မလေးက လှလိုက်တာ... သူမကို ငါနဲ့အတူ လိုက်စေချင်တယ်..." မိုက်ခ်က စုယွမ်အား ယုံကြည်မှုရှိစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းတို့လို အဆင့်နိမ့်တဲ့ လူဆိုးတွေက ဒီလောက်လှတဲ့ ကောင်မလေးနဲ့ မတန်ဘူး... ငါ့လို ထူးချွန်တဲ့ လူမျိုးပဲ သူမကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်တာ..."

" မိန်းမလှလေး.. မင်းက ကျန်းချန်မှာ ငါ မြင်ဖူးသမျှထဲ အလှဆုံး မိန်းကလေးပဲ... မင်းက ငါနဲ့အတူ နေဖို့ ဆန္ဒရှိသရွေ့တော့ ဒီကိစ္စကို ငါ ဆက်မရှင်းတော့ဘူး... ဘယ်လိုလဲ..."

မိုက်ခ်က ပိုင်ချန်အား စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လောဘများ တောက်ပနေပေ၏။

သူ၏ဘေးရှိ အမျိုးသမီးမှာ ကြီးမားသော စိတ်ဝင်စားမှုဖြင့် ကြည့်ရှုနေပြီး ဂရုမစိုက်ဟန် ရှိနေလေသည်။

"ဥပဒေမဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ... မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်သူလို့ ထင်နေတာလဲ..." ထိုနေရာရှိ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ဒါက နင့်ရည်းစား မဟုတ်ဘူးလား... နင့်ရည်းစားက နင့်ရှေ့မှာတင် ဒီလိုမျိုး လုပ်နေတာလေ... ဒါက နင် ကာကွယ်ပေးနေတဲ့ နိုင်ငံခြားသားလား..." တစ်စုံတစ်ယောက်က အမျိုးသမီးအား လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ဟွန့်... တောသားတွေဖြစ်တဲ့ နင်တို့က ဘာသိလို့လဲ..."

အမျိုးသမီးက မျက်လုံးလှန်လိုက်၏။ "မိုက်ခ်က နိုင်ငံခြားသားလေ... ဒါက မွန်မြတ်တဲ့ နိုင်ငံခြားသားတွေပဲ သိတဲ့ အချစ်ရေးမျိုးဆိုတာ နင်တို့ သိရဲ့လား..."

"သူ့အပေါ်မှာ ငါ အချီးကျူးဆုံး အချက်က သူ့ရဲ့ အချစ်ကို ဖော်ပြရဲတဲ့ သတ္တိပဲ..."

"သူ့မှာ ရည်းစား ဘယ်လောက်များများ ထားခွင့်ရှိတယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက အရမ်းကို ဆွဲဆောင်မှု ရှိလွန်းလို့ပဲ..."

"သေချာတာပေါ့... တကယ်လို့ နင်တို့က အဲဒီလို လုပ်ရပ်ကို တားမယ်ဆိုရင်တော့ နင်တို့ သေဖို့ပဲ တန်တယ်..." အမျိုးသမီးက ကြမ်းတမ်းစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လူတိုင်းမှာ ပါးစပ်ပင် မပိတ်နိုင်လောက်အောင် အံ့အားသင့်သွားကြရပေသည်။ ဤလောကတွင် ဤမျှလောက် ထူးဆန်းသော လူမျိုး တကယ် ရှိနေနိုင်သေးသလော။

ထိုခေါင်းထဲတွင် ဘာတွေများ ဖြစ်ပျက်နေသနည်း။

"နင် ကြားလား... ငါ့ရည်းစားက နင့်ကို မျက်စိကျနေပြီ... ဒါကြောင့် အခုချက်ချင်း နင် အောက်ဆင်းလာပြီး သူ့ကို အဖော်မပြုပေးသေးဘူးလား..." အမျိုးသမီးက ပိုင်ချန်အား အတင်းအကြပ် ပြောဆိုလိုက်သည်။

မိုက်ခ်က ကျေနပ်နေပုံရပြီး ၎င်းမှာ သူ၏ ဆွဲဆောင်မှုပင် ဖြစ်ပေ၏။ သူက စကားအနည်းငယ်ဖြင့် ဤလူများကို အနိုင်ယူနိုင်ပြီး ဤမျှလောက် လှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦးက သူ၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ငြင်းဆန်နိုင်မည်ဟု သူ လုံးလုံးလျားလျား မယုံကြည်ခဲ့ချေ။

ဤအချိန်တွင် ပိုင်ချန်မှာ အလွန်ဒေါသထွက်နေခဲ့ပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာကို ထပ်မံ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

"အမှိုက်ကောင်..."

ပိုင်ချန်သည် ကားပေါ်မှ ဆင်းပြီး မိုက်ခ်ကို ပါးအကြိမ်အနည်းငယ် ရိုက်ပစ်ချင်ခဲ့သော်လည်း စုယွမ်က သူမကို အချိန်မီ ဆွဲတားလိုက်သည်။

မည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ မိုက်ခ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ သန်မာကြံ့ခိုင်လွန်းပြီး ခွန်အားလည်း အတော်အတန် ကြီးမားလှသည်။

ထို့ကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို ကျွမ်းကျင်သူများကသာ ကိုင်တွယ်သင့်ပေသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း... အဲဒီ အမဲသားတုံး နှစ်တုံးက ငါ့အတွက် ယွမ် ရာချီ ကုန်ထားတာကို..." ဟော့ပေါ့ထဲရှိ အမဲသားများအကြောင်း ရေရွတ်ရင်း လမ်းလျှောက်လာသော လီဟူက ပြောလိုက်သည်။

လီဟူ ပြန်လည် သက်သာလာပုံရသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် စုယွမ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။ "လီဟူ... ဟို လူမည်းကြီးကို မင်း တွေ့လား..."

"သူတို့ကို သေအောင် ရိုက်လိုက်စမ်း..."