အခန်း ၄၆၄
Vol. 24 Ch. 464
အခန်း ၄၆၄ - မိုးမခစိမ်းလမ်းကြား
တန်လင်းသည် သဘာဝကျစွာပင် လင်းကျင်းအနေဖြင့် သူ၏ ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်ကို အောင်မြင်ပြီး အဆင့် ၄ သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန် မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။ အတိတ်ကို ပြန်လည်တွေးတောကြည့်လိုက်သောအခါ သူမသည် လင်းကျင်း၏ သားရဲအကဲဖြတ်ခြင်း အတတ်ပညာတွင် မည်မျှအထိ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သလဲဆိုသည်ကို ယခုအခါတွင်မှ သဘောပေါက်သွားခဲ့ရတော့၏။
၎င်းအပြင် သူမ၏ ဖခင်က မည်မျှအထိ စည်းကမ်းကြီးသလဲဆိုသည်ကို သိရှိထားသဖြင့် တန်ရွှင်းသည် လင်းကျင်း၏ စွမ်းရည်အပေါ် ရာခိုင်နှုန်းပြည့် ယုံကြည်စိတ်ချမှု မရှိဘူးဆိုလျှင် ဤထောက်ခံစာကို ဘုရားပေးသော်လည်း ရေးသားပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့် တန်လင်းသည် လင်းကျင်းအနေဖြင့် အဆင့် ၄ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်ရန်အတွက် လိုအပ်သော စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း ယုံကြည်ချက် ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
၎င်းက ကောင်းမွန်သောအချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
“အကဲဖြတ်မှူးလင်း... ဒါက နင် ကောင်းကင်လှေကားထစ်မြို့တော်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် လာဖူးတာ ဖြစ်ရမယ်နော်... ငါနင့်ကို လိုက်လံပြသပေးပါရစေ... ဒီနေရာက ပေါင်းစည်းတိုက်ကြီးရဲ့ နံပါတ်တစ် မြို့တော်ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့အညီ တကယ့်ကို ထိုက်တန်တာ”
တန်လင်းသည် ဒီနေ့တွင်တော့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကောင်းမွန်သော အတွေ့အကြုံများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။ သူမ၏ ဇာတိမြေက သူငယ်ချင်းတစ်ဦး လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ သူမသည် သားရဲအကဲဖြတ်ခြင်း၏ ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည့် ဆရာကြီးကျုံး၏ လက်အောက်တွင်လည်း ပညာသင်ကြားခွင့် ရရှိသွားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။
ဒီနေ့က တကယ့်ကို အောင်ပွဲခံ ဆင်နွှဲရန် ထိုက်တန်သော နေ့ရက်တစ်ရက် ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းက တန်လင်း၏ စိတ်နေသဘောထား ဖြစ်၏။ သူမသည် မိမိ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသမျှ အရာအားလုံးကို လက်တွေ့အကောင်အထည် ဖော်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် သူမက အနည်းငယ်မျှ ဇွတ်တရွတ်ဆန်တတ်ပြီး သူမက ဤမျှအထိ အတင်းအကျပ် တိုက်တွန်းနေခဲ့သဖြင့် လင်းကျင်းလည်း သူမ၏ အကြံပြုချက်ကို မငြင်းဆန်တော့ပါချေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မတွေ့ဆုံဖြစ်ခဲ့ကြသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည့် သူငယ်ချင်းဟောင်းများအကြားတွင် စကားစမြည် ပြောဆိုကြခြင်းက သဘာဝကျပေသည်။
“မှန်တာပေါ့... ငါ ဒီကိုလာတဲ့ လမ်းမှာ ဆရာကြီးဂူနဲ့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဆုံခဲ့လို့ ငါတို့တွေ အတူတူ ခရီးသွားခဲ့ကြတာ... သူက အခု အပြင်ဘက်မှာ စောင့်ဆိုင်းနေတယ်”
လင်းကျင်း ပြောလိုက်၏။
တန်လင်းသည်လည်း ဆရာကြီးဂူနှင့် သိကျွမ်းထားသူ ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ တန်ရွှင်းနှင့် ဂူမုန်းကျုံးတို့က ကျောက်စိမ်းနဂါးမြို့တော်တွင်ကတည်းက သူငယ်ချင်းဟောင်းများ ဖြစ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။ သူတို့ သုံးဦးစလုံးက လူဟောင်းများ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့ အတူတူ ဆုံတွေ့ကြခြင်းက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ရှိလာလိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။
သို့သော်လည်း လီရှင်းချီကတော့ အတူတူ လိုက်ပါရန်အတွက် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုနေခဲ့သည်။ သူမကို မငြင်းဆန်နိုင်တော့သဖြင့် တန်လင်းလည်း သူမကို အတူတူ လိုက်ပါခွင့် ပေးလိုက်ရတော့၏။
တန်လင်းနှင့် လီရှင်းချီတို့က လမ်းပြပေးခဲ့ကြသဖြင့် လင်းကျင်းသည် ထျန်းရွှမ် အကယ်ဒမီကျောင်းဝင်းအတွင်းကနေ အောင်မြင်စွာ ထွက်ခွာလာနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တန်လင်းက သူမ ပထမဆုံးအကြိမ် ဤနေရာသို့ လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့စဉ်တုန်းကလည်း မည်သို့မျိုး လမ်းပျောက်ခဲ့ရသလဲဆိုသည်ကို ပြောပြခဲ့၏။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက အကယ်ဒမီကျောင်းဝင်းကြီးက သူတို့ စိတ်ကြိုက်ဖြစ်ရန်အတွက် အနည်းငယ် ကြီးမားလွန်းနေခဲ့ကြောင်း တူညီသော သဘောထားတစ်ခု ရှိခဲ့ကြသည်။
သို့သော်လည်း လင်းကျင်းကတော့ ၎င်းက အရွယ်အစားတစ်ခုတည်းကြောင့်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ပါချေ။ စောစောကတည်းကပင် သူသည် ထျန်းရွှမ်အကယ်ဒမီကျောင်းက ကျောင်းသားတိုင်း ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်ကို သတိပြုမိထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းက ကျောင်းသား သားရဲကျောက်စိမ်းပြား ဖြစ်၏။
ဈေးမကြီးသော ပစ္စည်းများဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဤမထင်မရှားလှသော ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်တွင် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် လက်ရာမြောက်သော ထုဆစ်မှုများ ရှိနေခဲ့သည်။ ပိုမို၍ အရေးကြီးသည်က ၎င်းတို့ပေါ်တွင် ထူးခြားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စီးဆင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအင်က အတော်လေး အားနည်းသဖြင့် ကျင့်ကြံမွမ်းမံမှုအဆင့် နိမ့်ကျသူများအနေဖြင့် ၎င်းကို လုံးဝ အာရုံမခံနိုင်ပါချေ။
သူ မြင်တွေ့ရသရွေ့တော့ ဤကျောင်းသား ကျောက်စိမ်းပြားများ၏ အသုံးဝင်ပုံက မန္တန်အစီအရင်တစ်ခုကို ဖျက်ဆီးရန် ဖြစ်ပေမည်။
ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် ထျန်းရွှမ်အကယ်ဒမီကျောင်း၏ အတွင်းပိုင်းက သာမန်အတိုင်း ထင်မှတ်ရသော်လည်း ဤနေရာတွင် သတ်မှတ်ထားသည့် မှော်ဆန်သောအစီအရင်တစ်ခု ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ဤနေရာရှိ အပင်တစ်ပင်၊ သစ်ပင်တစ်ပင် သို့မဟုတ် မဏ္ဍပ်တစ်ခုချင်းစီတိုင်းတွင် ထူးခြားသော ပုံစံများ ရှိနေခဲ့သည်။ ဘေးနားတွင် ရှိနေခဲ့သည့် မထင်မရှားသော ကျောက်တုံးအချို့ပင်လျှင် ဤအစီအရင်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေနိုင်သည်။
လင်းကျင်းသည် အစောပိုင်းတွင် ၎င်းကို သတိမပြုမိခဲ့သော်လည်း လီရှင်းချီနှင့် ဆုံတွေ့ပြီးနောက်တွင်တော့ သူ ဘယ်လောက်အထိ လျင်မြန်စွာ လမ်းကြောင်း ပြန်ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့သလဲဆိုသည်ကို သဘောပေါက်သွားခဲ့ရတော့၏။
တစ်နည်းပြောရလျှင် ဤကျောင်းသား ကျောက်စိမ်းပြားက ထိုအစီအရင်ကို ခုခံကာကွယ်ပေးနိုင်ပေသည်။ သို့ဖြစ်ပါ၍ အကယ်၍ ကျူးကျော်သူများသာ ကျောင်းဝင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့မည်ဆိုပါက သူတို့အနေဖြင့် ပြန်လည်ထွက်ခွာရန်အတွက် အလွန်အမင်း ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
၎င်းကို ထျန်းရွှမ်အကယ်ဒမီကျောင်း၏ လျှို့ဝှက်ကာကွယ်ရေး အစီအမံများထဲက တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြခြင်း ဖြစ်ပြီး ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤအင်စတီကျူးရှင်းက မည်မျှအထိ အင်အားကြီးမားသလဲဆိုသည်ကို ပြောပြနိုင်ပေသည်။
‘တကယ့်ကို ထူးခြားဆန်းပြားတာပဲ’
သို့သော်လည်း လင်းကျင်းက ဤအကြောင်းကို အသေးစိတ် မမေးမြန်းခဲ့ပါချေ။ သူတို့ ဂူမုန်းကျုံးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက်တွင်တော့ လေးဦးစလုံးက တန်လင်းနှင့် လီရှင်းချီတို့ကို လမ်းပြအဖြစ် ထားရှိလျက် မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို လိုက်လံကြည့်ရှုခဲ့ကြတော့သည်။
ထို့နောက်တွင်တော့ သူတို့သည် အရသာရှိသော အစားအစာများကို တည်ခင်းဧည့်ခံသည့် အလွန်ပင် နာမည်ကြီးလှသော စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုသို့ သွားရောက်ခဲ့ကြပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင်တော့ လူစုခွဲလိုက်ကြတော့၏။
တန်လင်းနှင့် လီရှင်းချီတို့က အကယ်ဒမီကျောင်းသို့ ပြန်လည်သွားကြမည်ဖြစ်ပြီး လင်းကျင်းနှင့် ဂူမုန်းကျုံးတို့ကတော့ တည်းခိုခန်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်ကြသည်။ အပြင်ဘက်တွင် မှောင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ လင်းကျင်း သမ်းဝေလိုက်မိပြီး ဂူမုန်းကျုံးကို ပြောလိုက်သည်။
“ဆရာကြီးဂူ... ပြီးခဲ့တဲ့ရက်အားလုံး ခရီးသွားခဲ့ရတာ တကယ့်ကို ပင်ပန်းစရာ ကောင်းတယ်... ကျုပ် မနက်ဖြန်မနက်ကျရင် အသင်းချုပ်ကို သွားရမှာမို့ စောစောအိပ်ကြစို့”
ဂူမုန်းကျုံး ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
သူကတော့ အမှန်တကယ်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
သူ၏ အသက်အရွယ်အပြင် မကြာသေးမီကတင် နေ့တိုင်းနီးပါး အရက်ကိုသာ အလွန်အမင်း သောက်သုံးနေခဲ့သည့် အလေ့အထကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တောင့်ခံနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပါချေ။ သို့ဖြစ်ပါ၍ ဂူမုန်းကျုံး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အိပ်စက်ရန်အတွက် သူ၏ အခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့တော့၏။
ခဏမျှ ကြာပြီးနောက်တွင်တော့ ဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းကျင်းကတော့ စိုးစဉ်းမျှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည့် အရိပ်အယောင် မရှိပါချေ။
ကျင့်ကြံမွမ်းမံမှုအဆင့်အရဆိုလျှင် သူက ဂူမုန်းကျုံးထက် အများကြီး ပိုမို၍ အင်အားကြီးမားသဖြင့် ပင်ပန်းသော ခရီးစဉ်ကို ထားလိုက်ပါဦး... လင်းကျင်းအနေဖြင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို မခံစားရခင်အထိ ဤထက်မက ပိုမို၍ တောင့်ခံနိုင်စရာ ရှိပေသည်။
သူ စောစောက ထိုသို့ ပြောဆိုခဲ့ခြင်းမှာ ဂူမုန်းကျုံးကို စောစောအိပ်စေချင်သောကြောင့် ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်တွင် သူက အခြားသော အရာတစ်ခုကို သွားရောက်လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
သူ လက်ရှိအချိန်တွင် သွားရောက်လုပ်ဆောင်တော့မည့် အရာက ရန်သူနှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားနိုင်သည့် စွန့်စားရမှုများ ရှိနေခဲ့ပြီး ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း အသက်ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည့် ဖြစ်နိုင်ချေလည်း ရှိနေသည်။
လင်းကျင်း ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စီနီယာမော့၏ စိတ်အားထက်သန်သော အမူအရာက သူ အတူတူ လိုက်ပါလိုကြောင်း ဖော်ပြနေခဲ့ရ၏။ သို့သော်လည်း လင်းကျင်း၏ စကားများက စီနီယာမော့၏ စိတ်ဓာတ်ကို ချက်ချင်းပင် ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်တော့သည်။
“မော့အိုကြီး... ဒီနေရာမှာပဲ နေခဲ့ပြီး ဘယ်မှမသွားနဲ့... ကိုပ် ခင်ဗျားကို သင်ကြားပေးထားတဲ့ ကျမ်းစာကိုပဲ ကျင့်ကြံနေ.... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျုပ် ဒီနေ့ သင်ကြားပေးခဲ့တဲ့ သင်ခန်းစာက လူသားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း အတတ်ပညာရဲ့ ပထမဆုံး အစိတ်အပိုင်း သုံးခု ဖြစ်လို့ပဲ... ခင်ဗျားအနေနဲ့ လူသားပုံသဏ္ဍာန်ကို အမြန်ဆုံး ကူးပြောင်းနိုင်ဖို့အတွက် ခင်ဗျားရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ်မှာပဲ အာရုံစိုက်ထားပါ”
လင်းကျင်း တင်းမာစွာဖြင့် ညွှန်ကြားလိုက်၏။
အသက် နှစ်ရာကျော် ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း စီနီယာမော့သည် လင်းကျင်း၏ ဆန္ဒကို မဆန့်ကျင်ဝံ့ပါချေ၊ သို့ဖြစ်ပါ၍ သူသည် တည်းခိုခန်းတွင်သာ လိမ္မာယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့ရတော့သည်။
အစီအစဉ်များ အားလုံး အဆင်ပြေသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် လင်းကျင်း ပြတင်းပေါက်ကနေ အပြင်သို့ ခုန်ထွက်လိုက်တော့၏။ သူသည် အမွှေးအတောင်တစ်ခုကဲ့သို့ လေထဲတွင် မျောလွင့်မနေနိုင်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ မည်သည့်အသံမျှ မထွက်ပေါ်လာအောင် လှုပ်ရှားသွားနိုင်ပေသည်။
သူ၏ ယခင်က သွေးကြောများ သန်မာစေခြင်း၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စုပ်ယူခြင်းနှင့် သွေးကတိကဝတ်ထံမှ ရရှိလာသော စွမ်းအားများက လင်းကျင်းကို တံတိုင်းများကို လွယ်လွယ်ကူကူ တွားတက်နိုင်စေရန်နှင့် အမိုးများပေါ်ကနေ လွယ်လွယ်ကူကူ ခုန်ကူးနိုင်စေရန် ကူညီပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
သူက ဒီနေ့ အစောပိုင်းတုန်းက မတော်တဆမှုကို ဖန်တီးခဲ့ကြသည့် ထိုဒေသခံ လူမိုက်များကို သွားရောက်ရှာဖွေရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို ချမ်းသာသော သခင်လေး၊ ကတုံး ဆိုင်ရှင်နှင့် သူတို့၏ လူများသည် မိစ္ဆာအကဲဖြတ်မှူး အသင်းချုပ်နှင့် တစ်စုံတစ်ရာ ပတ်သက်မှု ရှိနေနိုင်ပေသည်။ သူတို့က ထိုအသင်းချုပ်၏ အဖွဲ့ဝင်များကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်နေနိုင်သေး၏။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လင်းကျင်းအနေဖြင့် ဤအကြောင်းအရာ၏ အောက်ခြေအထိ အရောက် သွားရပေမည်။
သူ ထိုကတုံး ဆိုင်ရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ချန်ထားခဲ့သည့် အပ်တစ်ချောင်းကြောင့်ပင် လင်းကျင်းသည် သူ၏ တည်နေရာကို အတော်လေး လွယ်လွယ်ကူကူ အာရုံခံနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ညဥ့်မှောင်မိုက်နေခြင်းက ရန်သူများကို လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် လိုက်လံစုံစမ်းရန်အတွက် ပိုမို၍ လွယ်ကူစေခဲ့သည်။
ကောင်းကင်လှေကားထစ် မြို့တော်က အလွန်ပင် ကြီးမားလှပြီး နေဝင်သွားခဲ့သည့် တိုင်အောင်ပင်လျှင် သက်ရှိများစွာဖြင့် စည်ကားသိုက်မြိုက်နေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း ထူးဆန်းအံ့ဩစရာ မရှိပါချေ။
လင်းကျင်း လမ်းကြားတစ်ခု၏ အဝင်ဝတွင် ရပ်တန့်လိုက်မိ၏။
ဤနေရာတွင် ‘မိုးမခစိမ်းလမ်းကြား’ ဟု ရေးသားထားသည့် ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။
၎င်းက လမ်းကြား၏ အမည် ဖြစ်၏။
အတွင်းဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ လမ်းမတစ်ခုလုံးမှာ တောက်ပသော မီးအိမ်များနှင့် မိုးမခပင်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ဖယောင်းတိုင်မီးများက မိုးမခပင်များကို လင်းထိန်စေခဲ့ပြီး တေးဂီတသံများနှင့် ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်သံများက လေထုအတွင်း၌ ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။ အကယ်၍ သေသေချာချာ ဂရုတစိုက် နားထောင်ကြည့်မည်ဆိုပါက တီးခတ်သံများနှင့် သောက်စားမူးယစ်နေကြသည့် လူငယ်များက ခေတ်စားသော ကဗျာများကို ရွတ်ဆိုနေကြသံများကို ကြားသိနိုင်ပေသည်။
လင်းကျင်းသည် အမျိုးသမီးများ စုဝေးရာ အိမ်တစ်အိမ်၏ အရှေ့ဘက်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသည့် အလံတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ ပျင်းရိငြီးငွေ့နေသည့် ပညာရှိတစ်ဦးက ၎င်းပေါ်တွင် အမည်မသိ ကဗျာတစ်ပုဒ်ကို ရေးသားထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုကဗျာက ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်မနေခဲ့သော်လည်း ဤမိုးမခစိမ်းလမ်းကြားက အခြေအနေကိုတော့ ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ပုံဖော်ပေးနေခဲ့သည်။ ဤနေရာက လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်းက ချမ်းသာကြွယ်ဝသူများအတွက်တော့ ငွေကြေးများကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးပစ်ရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပုံရပေသည်။
အပ်၏ အငွေ့အသက်က အတွင်းပိုင်းကနေ ထွက်ပေါ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ထိုကတုံး ဆိုင်ရှင်က သေချာပေါက် အတွင်းထဲတွင် ရှိနေရပေမည်။
လင်းကျင်း ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ကိုယ်ဖျောက်မန္တန်ကို အသုံးပြုရန်အတွက် သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်၏။ ထို့နောက်တွင်တော့ သူသည် အဆောက်အဦးအတွင်းသို့ လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် ဝင်ရောက်သွားခဲ့တော့သည်။
ဒီနေ့တွင် သူ တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မလားဆိုသည်ကိုတော့ လင်းကျင်း မသိရှိပါချေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသည် ဤမြွေဆိုးများက မည်သူဖြစ်ကြသလဲဆိုသည်ကိုတော့ အတည်ပြုရပေမည်။
အကယ်၍ သူတို့က မိစ္ဆာအကဲဖြတ်မှူး အသင်းချုပ်၏ အဖွဲ့ဝင်များ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်နေကြမည်ဆိုပါက လင်းကျင်းအနေဖြင့် ထိုအသင်းချုပ်၏ အဓိက အခြေစိုက်စခန်းက မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေသလဲဆိုသည့် သဲလွန်စများကို ရရှိရန်အတွက် အခွင့်အရေး ရရှိသွားနိုင်သည်။
ထိုအချက်အလက်ကို သိရှိရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လင်းကျင်းသည် သူတို့အားလုံးကို ချက်ချင်းပင် အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်မည် ဖြစ်၏။
သူတို့က မည်သည့်နောင်တရမှုမျှ မရှိဘဲ အခြားသူများကို သောကဗျာပါဒများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ကြသည့် မိစ္ဆာကောင်များ ဖြစ်ကြသည် မဟုတ်ပါလော။ ကျူရိပ်မြို့တော်က သူတို့၏ ဌာနခွဲတုန်းကလည်း သူတို့သည် အပြစ်မဲ့ အရပ်သား အများအပြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြစဉ်က သူတို့၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော သဘာဝကို ပြသခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။ ထိုမျှမကဘဲ သူတို့သည် ရှန်းအာနှင့် မျောက်ဖြူတို့ကိုပါ သတ်ဖြတ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ကြစဉ်က စည်းကျော်သွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။ အကယ်၍ လင်းကျင်းအနေဖြင့် ဤလောကအတွက် တရားမျှတမှုကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရန်ဟူသော မြင့်မြတ်သည့် ရည်ရွယ်ချက်များအတွက် မဟုတ်ဦးမည်ဆိုလျှင်ပင် ဤပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ ရန်ငြိုးကြောင့်ပင် သူတို့ကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်ရန်အတွက် အလွန်ပင် ခိုင်မာလှသော အကြောင်းပြချက် ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လင်းကျင်းက ဤမျှအထိ လွယ်လွယ်ကူကူ ခွင့်လွှတ်တတ်သည့် လူစားမျိုး မဟုတ်ပါချေ။ သူ၏ လူများကို နာကျင်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် မည်သူမဆို စောစောစီးစီးဖြစ်စေ သို့မဟုတ် နောက်ကျမှဖြစ်စေ ပြစ်ဒဏ်ကို သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။
ကိုယ်ဖျောက်မန္တန်ကို အသုံးပြုထားခဲ့သဖြင့် ဤမိုးမခစိမ်းလမ်းကြားတွင် လူအများအပြားဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သော်လည်း မည်သူမျှ လင်းကျင်းကို သတိပြုမိနိုင်စရာ မရှိပါချေ။ ထိုအမျိုးသမီးများ စုဝေးရာ အိမ်၏ အရှေ့ဘက်တွင် ဝတ်လစ်စလစ်နီးပါး ဝတ်ဆင်ထားကြလျက်နှင့် ဖောက်သည်များကို ဆွဲဆောင်နေကြသည့် အမျိုးသမီးများပင်လျှင် လင်းကျင်း ဘေးနားကနေ ဖြတ်သန်းလျှောက်လှမ်းသွားသည်ကို သတိပြုမိခြင်း မရှိကြပါချေ။