အခန်း ၄၇၁
Vol. 24 Ch. 471
အခန်း ၄၇၁ - သိုင်းပညာရှင်ချင်း အကြိတ်အနယ် တိုက်ပွဲ
ခေါင်းလောင်းသံ မြည်သွားသည့်အချိန်မှစ၍ လင်းကျင်းသည် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှု နှစ်ကြိမ်စလုံးကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့၏။ ဤအရာအားလုံးက အလွန်တိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်းမှာပင် လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သူ့ပြိုင်ဘက်က သူ့ကို အလဲထိုးနိုင်ရန် လက်မတင်လေးသာ လိုတော့သည်။
ယခင်က ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး တစ်ခါမှ မဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးပါချေ။
၎င်းက သိုင်းပညာရှင်များ၏ အားသာချက်ကို ပေါ်လွင်စေခြင်းပင် ဖြစ်၏။ လက်ချင်းထိစပ် တိုက်ခိုက်ရသည့် တိုက်ပွဲမျိုးတွင် မည်သူကမျှ ၎င်းတို့၏ ပေါက်ကွဲအားပြင်းလှသော ခန္ဓာကိုယ်အင်အားကို မယှဉ်နိုင်ကြဘဲ လင်းကျင်းက ထိုအချက်ကို အသေအချာ သိရှိနားလည်ထားသည်။ မှော်ပညာက အစွမ်းထက်လှသော်လည်း သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါကို မမီနိုင်ပါချေ… အရှိန်အဝါကသာ အောင်ပွဲအတွက် သော့ချက် ဖြစ်ပေသည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် လင်းကျင်းတွင် သွေးကြောရှာဖွေခြင်း အတတ်ပညာထဲမှ ရစ်ပတ်အပ်နည်းစနစ် ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။ သူ့လျင်မြန်သော တုံ့ပြန်မှုက ပုန်းကွယ်နေသော လက်နက်နှစ်ခုစလုံးကို ခုခံနိုင်ရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။ အကယ်၍ လင်းကျင်းသာ ပျက်ကွက်ခဲ့ပါက သူသည် ယခုအချိန်တွင် ကြမ်းပြင်ပေါ်၌ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိနေပေလိမ့်မည်။
သူ့အသက်ပင် ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သေး၏။
သို့သော်လည်း ရှောင်ဟော့က ထိုသူဌေး သခင်လေးကို ဖိနှိပ်ထားသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ လင်းကျင်း ပြုံးလိုက်မိသည်။
သိုင်းပညာရှင်ကြီးများက အမှန်တကယ် သန်မာကြသော်လည်း ၎င်းတို့ မည်မျှပင် လေ့ကျင့်ထားပါစေ… ၎င်းတို့၏ အထွတ်အထိပ် ရောက်နေပါစေဦးတော့… ၎င်းတို့က မြင့်မားသောအဆင့်ရှိ သားရဲများကို မယှဉ်နိုင်ကြသေးပါချေ။
မွေးရာပါ အရည်အချင်း ကွာခြားမှုက လျစ်လျူရှုထားရန် အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။
ခွန်အားမှသည် ခံနိုင်ရည်အထိ လူသားများသည် သားရဲများကို မည်သို့မျှ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပါချေ။ သားရဲများတွင် ထက်မြက်လှသော သွားများနှင့် လက်သည်းခြေသည်းများ ရှိကြပြီး ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဂုဏ်သတ္တိများကိုလည်း ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်ကြသေးသည်။
တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းနှင့် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း နယ်ပယ်တွင် သားရဲများက တိုက်ပွဲအတွင်း၌ အပြတ်အသတ် အသာစီးရထားကြ၏။
ထို့ကြောင့် ရှောင်ဟော့က ပြိုင်ဘက်ကို ဖမ်းဆီးလိုက်သည့် တစ်ခဏမှာပင် ဤတိုက်ပွဲက ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုသခင်လေးက သိုင်းပညာတွင် ပါရမီရှိသည်မှာ သံသယဖြစ်စရာမလိုပါချေ။ သူသည် အဆင့်နိမ့်သော အဆင့် ၄ သားရဲအချို့ကို အနိုင်ယူနိုင်ကောင်း ယူနိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း ရှောင်ဟော့ကိုမူ မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ပါချေ။
ရှောင်ဟော့က ယခုအခါ အဆင့် ၅ မီးဝံပုလွေတစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်ကို ဖယ်ထားဦးတော့… အဆင့် ၄ အခြေအနေတွင် ရှိနေစဥ်ကပင် လျှင် ထိုသခင်လေးအနေဖြင့် သိုင်းပညာသပ်သပ်ကိုသာ အသုံးပြု၍ ရှောင်ဟော့ကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။
သူ့သိုင်းပညာက သူ့ကို အချိန်အနည်းငယ် ပို၍ ခံနိုင်ရည်ရှိအောင်သာ ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက ထိုမျှသာ ဖြစ်၏။
ရှောင်ဟော့က နွားလားဥဿဘတစ်ကောင်ခန့် ပမာဏအထိ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက တောက်ပသော မီးတောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင် အပူချိန် ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာခြင်းက သခင်လေးကို ချွေးများ တဖြိုင်ဖြိုင် ကျဆင်းလာစေ၏။ သူ့အတွင်းအားက အားကောင်းသဖြင့် လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက ပြင်းထန်သော သက်ရောက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သော်လည်း ရှောင်ဟော့ကဲ့သို့သော သတ္တဝါမျိုးနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ သူ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ပါချေ။
အဆုံးစွန်၌မူ ချက်ချင်း အလဲထိုးခံရမည်မှာ သေချာသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။
ရုတ်တရက်ဆိုသလို ခြံဝင်းထဲရှိ အခြားအိမ်တစ်လုံးဆီကနေ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
“ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်တဲ့ နေရာမျိုးမှာဆိုရင် တစ်ယောက်ယောက်ကို အခွင့်အရေး ပေးသင့်တာပေါ့”
ထိုအသံက ထူးခြားသော ခွန်အားတစ်ခု၊ ထူးခြားသော စည်းချက်တစ်ခုနှင့်အတူ လှိုင်းထန်သွားသဖြင့် သူ့ဦးခေါင်းထဲတွင် ဗုံတစ်လုံး တီးခတ်ခံလိုက်ရသည့်အလား ခံစားလိုက်ရပြီး စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားရ၏။
ရှောင်ဟော့လည်း အလားတူပင် ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအသံက သူ့စိတ်ကို မှင်တက်သွားစေခဲ့သဖြင့် သူ ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။
သူ့အတိုင်းအတာအထိ ဖိအားပေးခံထားရသော သခင်လေးက ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ နောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာလိုက်တော့သည်။ သူက နံရံထောင့်တစ်ခု၏ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပြီး ထိုနေရာတွင် ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူနေရ၏။
သူ သားရဲတစ်ကောင်ကို မိမိဘာသာ ခုခံနိုင်ခဲ့ခြင်းက သူ မည်မျှ သန်မာကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
နောက်ထပ် ပညာရှင်တစ်ဦး ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။
လင်းကျင်းက ထိုသခင်လေးကို လျစ်လျူရှုလိုက်ရင်း အခြားအိမ်ဘက်သို့ ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုလူငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အင်အားက လမ်းပင်မလျှောက်နိုင်တော့သည့်အထိ ကုန်ဆုံးနေပြီဖြစ်သဖြင့် သူ့အတွက် ယခုအချိန်တွင် စိုးရိမ်စရာမလိုပါချေ။
လင်းကျင်းကို စိုးရိမ်ပူပန်စေသည့်အရာမှာ အခြားအိမ်ထဲက လူ ဖြစ်သည်။
ထိုလူ စကားမပြောခင်အထိ လင်းကျင်းရော ရှောင်ဟော့ပါ သူ့တည်ရှိမှုကို မရိပ်မိခဲ့ကြပါချေ။
ရုတ်တရက် တံခါးတစ်ချပ် ပွင့်သွားခဲ့ပြီး အဖိုးကြီးတစ်ဦး လျှောက်လှမ်းထွက်လာခဲ့၏။
ရိုးရှင်းသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် သူ့ကို ကြည့်ရသည်မှာ လမ်းမပေါ်တွင် တွေ့ရတတ်သည့် သာမန် အဖိုးကြီးတစ်ဦးနှင့် အလွန်တူလှပေသည်။ သူ့ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သွင်ပြင်တွင် ထူးခြားမှု မရှိသော်လည်း ၎င်းက လင်းကျင်းကို ပိုမို သတိထားမိစေသည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာခဲ့၏။
၎င်းအပြင် သူ ထိုအဖိုးကြီးထံမှ သွေးကတိစာချုပ်၏ အရှိန်အဝါကို မခံစားရပါချေ။
တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် သူ့တွင် သွေးကတိစာချုပ် ချုပ်ဆိုထားသော သားရဲ မရှိပါချေ။
“ဆရာ… ကျွန်တော့်ကို ကူညီပြီး ဒီလူကို သတ်ပေးပါဦး”
သခင်လေးက ပြောလိုက်၏။
ထို့ကြောင့် ဤအဖိုးကြီးက သူ့ဆရာ ဖြစ်ပေသည်။
ဒါက သူလည်း သိုင်းပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုခြင်းပင်။
မထူးဆန်းတော့ပါချေ။
လင်းကျင်း အံ့သြသွားရသည်မှာ ထိုအဖိုးကြီးက သခင်လေးကို ကြိမ်းမောင်းလိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။
“ပါးစပ်ပိတ်စမ်း… မိုက်မဲတဲ့ကလေး… ငါ မင်းကို အမြဲတမ်း ဘာသွန်သင်လဲ… ငါ့ရဲ့ သင်ခန်းစာတွေကို မင်း မေ့သွားပြီလား”
သခင်လေးက ပြန်လည်ပြောဆိုရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ဆရာ သွန်သင်တာတွေကို မမေ့ပါဘူး… ဒီလူက မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ယောက်ပဲ… ပြီးတော့ ညဉ့်နက်သန်းခေါင်မှာ ဒီလိုမျိုး ကျူးကျော်လာတာက သူ သေချာပေါက် မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေလို့ပဲ”
အဖိုးကြီးက ယင်းကို ကြားသောအခါ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိ၏။
သူက သခင်လေးကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ လင်းကျင်းကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
“ငါ့နာမည်က သီယွမ်တောက်ပါ… တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်”
လင်းကျင်းက တည်ငြိမ်သော မျက်နှာအမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း ပြန်လည်ဦးညွှတ်လိုက်၏။
ထိုအဖိုးကြီး ဘာလုပ်မည်ကို သူ ကြည့်ရှုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ့အသံသပ်သပ်ဖြင့် လူတစ်ဦး၏ စိတ်ကို မှင်တက်သွားစေနိုင်သည့် အချက်က သူ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသဖြင့် လင်းကျင်းကို အလွန်အမင်း သတိထားမိစေခဲ့၏။ သို့သော်လည်း သတိထားခြင်းက ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် မတူပါချေ။
သူက ဒဏ္ဍာရီလာ သိုင်းပညာရပ်တစ်ခု၏ သူတော်စင် ဖြစ်နေလျှင်ပင် လင်းကျင်း သူ့ကို ကြောက်ရွံ့လိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။
သိုင်းပညာက ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းထက် ပိုမိုသက်တမ်းရင့်နိုင်သော်လည်း ၎င်းက ကမ္ဘာကြီးကို လှုပ်ခါနိုင်လောက်အောင် လွှမ်းမိုးမှု မရှိခဲ့ဖူးပါချေ။ အကြောင်းရင်းမှာ သိုင်းပညာလေ့ကျင့်မှု၏ အားနည်းချက်များက အလွန်ပင် ထင်ရှားလွန်းခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။
စတင်ရန် သတ်မှတ်ချက်က နိမ့်ကျလှပြီး အမြင့်ဆုံးအတိုင်းအတာကလည်း ၎င်းကို အရေးမပါသော အနုပညာပုံစံတစ်ခု ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။
လူသားများသည် ၎င်းတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို သန်မာအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး တိုက်ခိုက်ရေး အရည်အချင်းများကို လေ့ကျင့်နိုင်ကြသော်လည်း ၎င်းတို့ မည်မျှပင် သန်မာလာပါစေ… ၎င်းတို့၏ မွေးရာပါ သဘာဝကြောင့် အမြဲတမ်း ကြီးမားသော ကွာခြားမှု ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက လူသားတစ်ဦး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ကျော်လွှားနိုင်သည့် အရာမဟုတ်ပါချေ။ မှော်ပညာ အသုံးပြုသူများကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ရန်အတွက်မူ ကွာဟချက်က ပိုမိုကျယ်ပြန့်လှပေသည်။ မန္တန်အများစုက စကြဝဠာ၏ စွမ်းအားများကို ငှားရမ်းအသုံးပြုကြပြီး လေ၊ မီး၊ လျှပ်စီး စသည့် သဘာဝတရား၏ စွမ်းအားများကို အသုံးချကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သာမန်လူသားတစ်ဦးက ယင်းကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်နိုင်မည်နည်း။
သို့သော်လည်း သိုင်းပညာဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများမှာ အရှိန်အဝါနှင့် ပေါက်ကွဲအားပြင်းသော ခွန်အားတို့ ဖြစ်ကြသည်။ သာမန် သွေးကတိစာချုပ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် သူ့တုံ့ပြန်မှုအရှိန်က မမြန်ဆန်ပါက သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် ရှုံးနိမ့်သွားနိုင်ပေသည်။
လင်းကျင်း ယခုအခါ အဖိုးကြီး အသုံးပြုလာမည့် လှည့်ကွက်မှန်သမျှကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် အဆင်သင့်အနေအထားဖြင့် သတိထားနေ၏။
သို့သော်လည်း မိမိကိုယ်မိမိ ‘သီယွမ်တောက်’ ဟု ခေါ်ဆိုသော အဖိုးကြီးက မည်သည့်လှည့်ကွက်မျှ အသုံးပြုရန် အစီအစဉ်မရှိပါချေ။
“ငါ မင်းကို ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ”
အဖိုးကြီးက မေးလိုက်၏။
“လင်းကျင်း”
လင်းကျင်းတွင် ကြောက်ရွံ့စရာ မရှိသဖြင့် သူ့နာမည်ကို ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုအပ်ပါချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူ့နာမည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အချိန်တွင် သခင်လေး၏ မျက်နှာက ဖြူလျော်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
မိစ္ဆာအကဲဖြတ်အသင်း၏ အဖွဲ့ဝင်များအနေဖြင့် ၎င်းတို့က လင်းကျင်းကို မည်သို့ နှိမ်နင်းရမည်ဆိုသည်ကို ကြိုတင်ဆွေးနွေးနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ရာ ထိုလူက ယနေ့ညတွင် ၎င်းတို့ကို အပြတ်ရှင်းရန် ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခြင်းက အံ့သြစရာ ကောင်းလှပေသည်။
ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု မဟုတ်ဘူးမလား။
သခင်လေး စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။
အလွန်ကြီးမားသော ထိတ်လန့်မှု ဖြစ်သည်။
အဖိုးကြီးက ပြောလိုက်၏။
“ငါ့ရဲ့ ဒီတပည့်က သူငယ်စဉ်ကတည်းက ငါနဲ့အတူ သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်လာခဲ့တာပဲ… သူ ဘာတွေ လုပ်ဆောင်နိုင်လဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြသပြီးတဲ့နောက် ကမ္ဘာအနှံ့ လှည့်လည်သွားလာချင်တဲ့ သူ့ဆန္ဒကို ငါ သဘောတူခဲ့မိတယ်… သူက ဒီလောက်အထိ လျင်လျင်မြန်မြန်နဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ လမ်းကြောင်းကနေ သွေဖည်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်မှတ်ခဲ့မိဘူး… ငါ သူ့ကို ပြန်ရှာတွေ့တဲ့အချိန်မှာ သူက ဥပဒေမဲ့လူတွေနဲ့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပတ်သက်နေခဲ့ပြီးပြီ… ငါ သူ့ကို ပိုတင်းကျပ်တဲ့ ပညာပေးမှုတွေ လုပ်ဖို့ ပြန်ခေါ်သွားဖို့ စီစဉ်ထားခဲ့တာပါ… ဒါပေမဲ့ မစ္စတာလင်းက ဒီနေ့ညမှာ ရုတ်တရက် ရောက်လာခဲ့တယ်… မစ္စတာလင်းအနေနဲ့ သူ့အပေါ် ကရုဏာသက်ပြီး အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်… မိုးလင်းတာနဲ့ ငါ သူ့ကို ခေါ်သွားပြီး အခုလိုမျိုး မိုက်မဲတဲ့အရာတွေကို ဘယ်တော့မှ ထပ်မလုပ်မိအောင် တားမြစ်ထားပါ့မယ်”
သူက အလွန်တရာ ရိုးသားစွာ ပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် လင်းကျင်းက အလွယ်တကူ လှည့်စားခံမည့်သူ မဟုတ်ပါချေ။
သူက တုံ့ပြန်မှုအနေဖြင့် ခေါင်းခါပြလိုက်၏။
“စီနီယာသီ… ခင်ဗျားရဲ့ တပည့်က ဘယ်လိုမျိုး မကောင်းမှုတွေကို လုပ်ဆောင်ခဲ့လဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိပါသလား… အဲဒါကို ဖယ်ထားဦး… သူ စောစောက ငါ့ကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့အချိန်တုန်းက ခင်ဗျား ဘာလို့ သူ့ကို မတားဆီးခဲ့တာလဲ… သူ ရှုံးနိမ့်ခါနီး ကျမှသာ ခင်ဗျားက ကိုယ်ထင်ပြဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တယ်… ငါ့ကို ကြည့်ရတာ အဲဒီလောက်အထိ အနိုင်ကျင့်ရလွယ်တဲ့လူနဲ့ တူနေလို့လား”
သူ့စကားများက အဖိုးကြီးကို ဆွံ့အသွားစေခဲ့သည်။
လင်းကျင်းက အဓိကအချက်ကို ကွက်တိ ထိုးနှက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။
အမှန်စင်စစ် သီယွမ်တောက် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ့အတွက်တော့ ညဉ့်နက်သန်းခေါင်တွင် တစ်စုံတစ်ဦး၏ အိမ်ထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သောသူမှာ ကောင်းမွန်သောလူ ဖြစ်လိမ့်မည်မဟုတ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် အကယ်၍ သူ့တပည့်က ထိုကျူးကျော်သူကို သတ်ပစ်ခဲ့လျှင်လည်း ပြီးစလွယ် သဘောထားလိုက်မည် ဖြစ်၏။
ကျူးကျော်သူက မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားသည့် အချိန်ကျမှသာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး တိုက်ပွဲကို တားဆီးခြင်းက သူ့အတွက် အတော်လေး အရှက်မဲ့စရာ ကောင်းလှပေသည်။
“မင်း ပြောတာ မှန်ပါတယ် မစ္စတာလင်း… ဒါပေမဲ့ ငါ ကျူးကျော်သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မသိခဲ့လို့ ချက်ချင်း မတားဆီးခဲ့မိတာပါ… ဒါပေမဲ့ ရန်ငြိုးတွေကို ကြီးထွားအောင် လုပ်မယ့်အစား ဖြေရှင်းလိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ်… ငါ့တပည့်ရော ငါပါ ဒီနေရာမှာ အမှားရှိနေကြတာဖြစ်လို့ မစ္စတာလင်းထံကနေ ခွင့်လွှတ်မှုကို တောင်းခံပါတယ်… မင်းရဲ့ ကရုဏာတရားအတွက် တုံ့ပြန်မှုအနေနဲ့ ငါတို့ရဲ့ ကျေးဇူးတင်မှုကို ဖော်ပြဖို့အတွက် မင်းအတွက် တစ်စုံတစ်ခု လုပ်ဆောင်ပေးဖို့ ငါ အဆင်သင့်ပါပဲ”