အခန်း ၈၈၈

အခန်း (၈၈၈) - ဆယ့်ရှစ်လွှာ ရွှေငွေမိုးကြိုးကပ်ဘေး၊ နောက်ဆုံးတွင် ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားသော ထောင်ချီလီ (၃)

"ဘာရယ်..."

စစ်ယွီရှီးသည် မူလက နတ်ဘုရားအာရုံကို အသုံးပြု၍ စုံစမ်းရန် ကြိုးစားနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ ရုတ်တရက် သူမ၏ မူလဝိညာဉ်ထဲမှ စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ရေတွက်၍မရနိုင်သော ပုရွက်ဆိတ်များ၏ ကိုက်ခဲခြင်းကို ခံရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရကာ၊ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးအနည်းငယ် စီးကျလာသည်ကိုပင် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ချေ။

မူလ နတ်ဘုရားအာရုံသည်လည်း ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားခဲ့လေသည်။

"အာ..."

စစ်ယွီရှီးတစ်ယောက်တည်းသာ မဟုတ်ဘဲ၊ ဖုန်းရှီးမြို့တော်တစ်ခုလုံးရှိ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ဘိုးဘေးများမှအစ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အရှင်သခင်များအဆုံး၊ သူတို့အားလုံးသည် ကြိုတင်တိုင်ပင်ထားခြင်းမရှိဘဲ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများကို တစ်ပြိုင်နက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြ၏။

သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီသည် မိမိတို့၏ နားရွက်များကို ပိတ်ထားကြပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ အော်ဟစ်နေကြရတော့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ဒွါယခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများပင် စီးကျလာကြချေပြီ။

"ဒါက ရွှေငွေမိုးကြိုးကပ်ဘေးလား။ မိုးခြိမ်းသံလေး တစ်ချက်တည်းနဲ့တင် ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းနေတာလား..."

စစ်ယွီရှီး၏ မျက်လုံးလှလှလေးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားလေသည်။

မူလက သူမသည် ဒဏ္ဍာရီလာ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်း ကပ်ဘေးက မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ကို ကြည့်ရှုလိုပြီး၊ သူမကိုယ်တိုင် နောင်တစ်ချိန်တွင် ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ရာ၌ ကိုးကားရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ပထမဆုံး ရွှေငွေမိုးကြိုးတစ်ချက် ကျဆင်းလာရုံဖြင့်ပင် သူမအား အပြင်းအထန် ခြိမ်းခြောက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ချေပြီ။

သူမ၏ မူလဝိညာဉ်ကိုပင် တုန်ခါသွားစေပြီး ဒဏ်ရာရလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေခဲ့၏။

ထို့အပြင် သူမသည် မူလဝိညာဉ်စွမ်းအား အတော်အတန် အားကောင်းသော လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသူ ဖြစ်သည်။

မူလဝိညာဉ်စွမ်းအား အားနည်းသော ထိုလေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများဆိုလျှင်မူ၊ ပို၍ပင် သနားစရာကောင်းမည်မှာ ထင်ရှားသည်။ မိုးခြိမ်းသံလေး တစ်ချက်ကြောင့် ရရှိသွားသော ဒဏ်ရာကိုပင် တစ်နှစ်အထက် အချိန်မယူဘဲ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့သည် သတိကြီးစွာထားပြီး အလွန်အမင်း အနီးသို့ မချဉ်းကပ်ခဲ့ကြပေ။

သို့မဟုတ်ပါက၊ ကြုံတွေ့ရမည့် ဒဏ်ရာများမှာ ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမည်ဖြစ်ပြီး စိတ်ကူးယဉ်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေလိမ့်မည်။

"ဒါက ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်း ကပ်ဘေးလေ။ စွမ်းအားကတော့ သဘာဝအတိုင်း ကြောက်စရာကောင်းမှာပဲ..."

"ဒါ့အပြင် ဒါက ပထမဆုံး ရွှေငွေမိုးကြိုးတစ်ချက်ပဲ ရှိသေးတယ်..."

"ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်း ကပ်ဘေးမှာ စုစုပေါင်း ဆယ့်ရှစ်လွှာ ရွှေငွေမိုးကြိုးကပ်ဘေးတွေ ပေါ်ထွက်လာမယ်ဆိုတာ မင်း သိထားသင့်တယ်..."

"ရွှေငွေမိုးကြိုးကပ်ဘေး တစ်လွှာစီတိုင်းမှာ မိုးကြိုးအချက်ရေ ရှစ်ဆယ့်တစ်ချက် ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မယ်..."

"အနည်းဆုံး ခုနစ်ရက်နဲ့ ခုနစ်ညလောက် ကြာအောင် ပစ်ချလိမ့်မယ်..."

"အကယ်လို့ အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင်၊ တတိယမြောက် ကပ်ဘေးက လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားအတွက် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အကြီးမားဆုံးကပ်ဘေး ဖြစ်လာနိုင်မှာလဲ..."

ဖုန်းရှီးတာအိုအရှင်က လေးနက်သော ခံစားချက်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

ယခင်က သူမကိုယ်တိုင် ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်း ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်စဉ်အခါကလည်း ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမ၏ပါရမီက အံ့မခန်းဖြစ်နေကာ နောက်ခံကလည်း ကောင်းကင်သို့တိုင် ထိုးဖောက်နိုင်ပြီး၊ လူသားမျိုးနွယ် ဧကရာဇ်၏ အကူအညီနှင့် ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ရေး ရတနာ အများအပြားကို ရရှိထားခဲ့သေးသည်။

သို့တိုင် ၎င်းမှာ အသက်အန္တရာယ် ကိုးပုံတစ်ပုံသာ လွတ်မြောက်နိုင်ခြေရှိပြီး ပိုင်ဆိုင်မှုများအားလုံး ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ရလေသည်။

ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင်၊ နောက်ပိုင်းတွင် သူမသည် လူသားမျိုးနွယ် ဧကရာဇ်မြို့တော်မှ ထွက်ခွာရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး မြို့သစ်တစ်မြို့ တည်ထောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ရည်ရွယ်ချက်များထဲမှ တစ်ခုမှာ ယခင်က တင်ရှိခဲ့သော အကြွေးများကို ပြန်ဆပ်ရန်အတွက် လုံလောက်သော ဓနဥစ္စာများကို ရှာဖွေရန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ထိုအရာအားလုံးမှာ ထိုက်တန်ပေသည်။

ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက်တွင်၊ အဖိုးတန်ရတနာများ အားလုံးကို ပြန်လည်ရှာဖွေနိုင်မည်ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းမှာ တွက်ခြေကိုက်သော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုနှင့် အကြွေးတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

သို့ရာတွင် ဖုန်းရှီးကျွန်းဆိုသည့် နေရာလေးမှာ အရင်းအမြစ်များ ရှားပါးပြီး လူသားမျိုးနွယ် ဧကရာဇ်မြို့တော်နှင့် လုံးဝယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ၊ ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ရေး ရတနာများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် လုံးဝနီးပါး မဖြစ်နိုင်ချေ။

ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား၊ ထောင်ချီလီသည် ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့လေသည်။

ထောင်ချီလီသည် မိမိကိုယ်တိုင် လုံလောက်စွာ ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်၍ ကြောက်ရွံ့စရာမလိုဟု ယူဆထားကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

ထောင်ချီလီက မည်သို့သော ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ရေး ရတနာကို အသုံးပြု၍ ဆယ့်ရှစ်လွှာ ရွှေငွေမိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်မည်ဆိုသည်ကို သူမ အလွန် မျှော်လင့်စောင့်စားနေမိတော့သည်။

"ဒါ..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စစ်ယွီရှီးသည် လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဘာပြောရမှန်းပင် မသိတော့ချေ။

လူသားမျိုးနွယ်တွင် ပါရမီရှင် အများအပြား ရှိနေပြီး အမျိုးမျိုးသော ဉာဏ်ကြီးရှင်များ အဆက်မပြတ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် အတိတ်ကာလ နှစ်ပေါင်းရေတွက်၍မရနိုင်အောင် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီးနောက် ယနေ့အချိန်အထိတိုင်အောင်၊ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် စွမ်းအားရှင် တစ်ရာကျော်ခန့်ကိုသာ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်၏ ခက်ခဲမှုမှာ ကောင်းကင်ပေါ်သို့ တက်ရသည်ထက်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

သူမကိုယ်တိုင်လည်း များစွာ ယုံကြည်မှု မရှိတော့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ အထူးအခွင့်အရေး တစ်ခုခုသာ မရှိပါက၊ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်မှာ သူမဘဝ၏ အမြင့်ဆုံး အတိုင်းအတာတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

"အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ။ ဒါက ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်း ကပ်ဘေးလား။ ဒါက ငါတို့တကယ် ကျော်ဖြတ်နိုင်တဲ့ ကပ်ဘေးမျိုး ဟုတ်လို့လား..."

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်း ကပ်ဘေးရဲ့ စွမ်းအားကို မြင်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါ့အနေနဲ့ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် စွမ်းအားရှင် ဖြစ်လာဖို့ လုံးဝ ယုံကြည်မှု မရှိတော့ဘူး။ ဒီဘဝမှာတော့ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူက ငါ့ရဲ့ အမြင့်ဆုံး အတိုင်းအတာ ဖြစ်လောက်တယ်..."

"ဟားဟား။ မင်းက လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူပဲ ရှိသေးတာလေ။ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်ရဲ့ ကပ်ဘေးငယ်လေးကိုတောင် ကျော်ဖြတ်နိုင်ဖို့ မသေချာသေးဘူး။ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်း ကပ်ဘေးဆိုတာကတော့ ပိုလို့တောင် မပြောနဲ့တော့။ နေ့ခင်းကြောင်တောင် စိတ်ကူးယဉ်မနေနဲ့..."

"မင်းကရော ဘာထူးလဲ… ခုချိန်ထိ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း ကပ်ဘေးငယ်လေးကို ဆွဲဆောင်ရဲတာ မတွေ့ပါလား။ မင်းက လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အစောပိုင်း ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နေပြီ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ တစ်ခါတည်း အဆင့်မတက်လှမ်းလိုက်တာလဲ။ ကပ်ဘေးအောက်မှာ သေသွားမှာ ကြောက်လို့များလား..."

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း… မင်းက ဘာသိလို့လဲ။ ဒါက တည်ငြိမ်တာလို့ ခေါ်တယ်။ တစ်သက်လုံးမှာ တစ်ကြိမ်ပဲ အခွင့်အရေးရှိတာလေ။ အကယ်လို့ မကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရင် အသက်‌ဆုံးပြီး တာအိုကျင့်စဉ်တွေလည်း ပျက်စီးသွားမှာပဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သတိမထားဘဲ နေနိုင်မှာလဲ..."

"တကယ်လည်း ဟုတ်တယ်။ ဒါက ငါတို့လို ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ တာအိုလမ်းစဉ်လေ။ သဘာဝအတိုင်း တည်ငြိမ်ဖို့ လိုအပ်တာပေါ့..."

"တာအိုရောင်းရင်းထောင်က တကယ်ကို တာအိုနှလုံးသား ခိုင်မာတာပဲ။ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်း ကပ်ဘေးရဲ့ စွမ်းအားကို သိသိရက်နဲ့တောင် စမ်းသပ်ရဲတယ်ဆိုတော့ ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ရေး ရတနာတစ်ခုခုကိုများ ရထားလို့လား..."

"မပြောတတ်ဘူး။ ဒါက တာအိုရောင်းရင်းထောင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်လေ။ အပြင်လူတွေက ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ..."

"တာအိုရောင်းရင်းထောင်က ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်း ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ပြီး ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် စွမ်းအားရှင် အသစ်တစ်ယောက် ထပ်တိုးလာဖို့ မျှော်လင့်ရတာပါပဲ..."

လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည် အချင်းချင်း တီးတိုးဆွေးနွေးနေကြလေသည်။

အစောပိုင်းက ရွှေငွေမိုးကြိုးကပ်ဘေး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားကို ခံစားမိသောအခါ၊ သူတို့အားလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ကြောက်ရွံ့စိုးရိမ်စိတ်များ ကျန်ရစ်နေခဲ့ကြ၏။

မူလက သူတို့အားလုံး ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိနေကြပြီး မိမိတို့သည် အနာဂတ်တွင် ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် စွမ်းအားရှင်များ သေချာပေါက် ဖြစ်လာမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ဆယ့်ရှစ်လွှာ ရွှေငွေမိုးကြိုးကပ်ဘေး၏ စွမ်းအားကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက်တွင်မူ၊ သူတို့အားလုံး အလွန်တရာ စိတ်ပျက်အားငယ်သွားကြပြီး ရင်ထဲ၌ အေးစက်သွားကြရသည်။

မိမိတို့အနေဖြင့် ဤဘဝတွင် မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား မရှိတော့ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကွာဟချက်က အလွန်တရာ ကြီးမားလွန်းနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

ဤမျှ ကြီးမားသော ကွာဟချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရန် လုံးဝ နည်းလမ်းမရှိတော့ချေ။

"ယောက်ျား။ အစ်မချီလီက ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်း ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါ့မလား..."

ယခုအချိန်တွင် ပိုင်စုကျဲ့နှင့် ဟွားစစ်ချင်တို့ နှစ်ယောက်သည်လည်း မျက်လုံးလှလှလေးများ အပြူးသားဖြင့် အလွန်အံ့အားသင့်နေကြပြီး အနည်းငယ် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကျိုးစွေ့ကို ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

သူမတို့သည်လည်း ကပ်ဘေး၏ စွမ်းအားကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး၊ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ကူးထက် ကျော်လွန်နေခဲ့‌ချေသည်။

"ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ချီလီက ရာခိုင်နှုန်းပြည့် ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာပါ..."

"ဒီရွှေငွေမိုးကြိုးကပ်ဘေးလောက်ကတော့ အသေးအဖွဲလေးပါ..."

ကျိုးစွေ့က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်လေသည်။

‘မိုးကြိုးကပ်ဘေးကူ’သည် လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်နေပြီး အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားနေကာ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဝါးမြိုချင်စိတ်များ ထိန်းချုပ်မရအောင် ဖြစ်နေသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

ဖုန်းရှီးတာအိုအရှင် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင်၊ ယခုအကြိမ် ဆယ့်ရှစ်လွှာ ရွှေငွေမိုးကြိုးကပ်ဘေးသည် ခုနစ်ရက်နှင့် ခုနစ်ညတိုင်တိုင် ပစ်ချခဲ့လေသည်။

ရေပုံးလုံးခန့် တုတ်ခိုင်သော ရွှေငွေရောင် မိုးကြိုးများသည် ကောင်းကင်မှ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းလာပြီး အဆုံးအစမဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

၎င်းတို့ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားများသည် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေပြီး ချွေးသံတရွဲရွဲ ဖြစ်သွားစေခဲ့၏။

ဖုန်းရှီးကျွန်းတစ်ခုလုံးရှိ ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း ကောင်းကင်၏ အမျက်ဒေါသဆိုသည်မှာ မည်သို့သောအရာဖြစ်ကြောင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရချေပြီ။

ဤသည်မှာ လူ့စွမ်းအားဖြင့် ခုခံနိုင်သော စွမ်းအားမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကျိုးစွေ့၏ အကူအညီဖြင့် ထောင်ချီလီသည် ဆယ့်ရှစ်လွှာ ရွှေငွေမိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ချောမွေ့စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ အမွေးတစ်ပင်မျှပင် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရရှိခဲ့ချေ။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ကပ်ဘေးတိမ်တိုက်များသည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လင်းချင်းသွားလေသည်။

အဆုံးအစမဲ့သော ဖန်ဆင်းခြင်းချီများသည် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး အမှတ် (၈၈) တာအိုကျောင်းတော် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့လေတော့သည်။