အခန်း ၉၀

အပိုင်း ၉၀ - အပြစ်ပုံချခြင်း

လင်းမိသားစု၏ အခြေအနေမှာ လက်ရှိတွင် အကျပ်အတည်းဆိုက်နေပြီး လင်းဟွာရှန်းသည် သူ၏ဝါရင့်မှုနှင့် ပါးနပ်မှုတို့ကြောင့် လျင်မြန်စွာပင် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။

ပိုင်မိသားစု၏ ဒေါသကို အဓိကတရားခံများဖြစ်သော လင်းသားကြီးနှင့် လင်းရှင်းယောင်တို့အပေါ်သို့သာ စုပြုံကျရောက်စေမှသာ လင်းမိသားစု၏ ကျန်ရှိသောအဖွဲ့ဝင်များကို ကယ်တင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"အဖေ၊ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ ဒီကိစ္စတွေအားလုံးအတွက် ကျွန်တော့်ကို အပြစ်ခံခိုင်းပြီး သေတွင်းထဲ ပို့တော့မလို့လား!"

ဖခင်ဖြစ်သူ၏ စကားကြောင့် ပထမသခင်လေးလင်းမှာ တုန်လှုပ်သွားရသည်။ သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက မိသားစု၏ အကောင်းဆုံးပြုစုစောင့်ရှောက်မှုများကို ရရှိခဲ့သူဖြစ်ပြီး ဒုတိယလင်းသခင်လေးမှာမူ သူ၏အရိပ်အောက်တွင် နေထိုင်ရသည့် အရေးမပါသော လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူ အမြဲတမ်းတန်ဖိုးထားခဲ့သော ဖခင်ဖြစ်သူက သူတစ်ခါမျှ အရေးမလုပ်ခဲ့သော ထိုအရေးမပါသည့် လူကိုကာကွယ်ရန်အတွက် သူ့ကို စွန့်ပစ်တော့မည်တဲ့လား။

"အစ်ကိုကြီး၊ ပိုင်သခင်လေးကို လုပ်ကြံဖို့ လူမိုက်တွေ ငှားခဲ့တာ အစ်ကိုကြီးကိုယ်တိုင်လေ။ အစ်ကိုကြီး တာဝန်မယူရင် တစ်မိသားစုလုံး အစ်ကိုကြီးနဲ့အတူ သေကြရလိမ့်မယ်။ ပိုင်မိသားစုရဲ့ ဒေါသက တခြားသူတွေဆီ မရောက်သင့်ဘူး။ အစ်ကိုကြီးရဲ့ သားကို ငဲ့ပါဦး၊ မရီးကိုလည်း ငဲ့ပါဦး။ အစ်ကိုကြီး လုပ်ခဲ့တဲ့ အပြစ်တွေအတွက် အပြစ်မရှိတဲ့ ကျွန်တော်တို့ပါ လိုက်သေပေးရမှာလား"

သားကြီး၏ သေတွင်းထဲသို့ အပို့ခံရသည်ဟူသော စကားကြောင့် လင်းဟွာရှန်း တုံ့ဆိုင်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဒုတိယသခင်လေးလင်းသည်လည်း ငြိမ်မနေနိုင်တော့ပေ။

ယခင်ကဆိုလျှင် သူသည် အမြဲတမ်း သည်းခံပြီး မရှိသလိုနေလာခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူ၏အစ်ကိုကြီးမှာ အသက်အန္တရာယ်ရှိသည့် ကိစ္စကို ကျူးလွန်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အစ်ကိုကြီးနှင့်အတူ အသေခံရမည့် တာဝန်မရှိသလို၊ မြေစာပင်အဖြစ်ခံရန်လည်း အလိုမရှိတော့ပေ။

ဒုတိယသခင်လေးလင်း၏ စကားကြောင့် လင်းဟွာရှန်းသည် စိတ်ထဲမှ မပြတ်သားမှုများကို ဖျောက်ပစ်လိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် လင်းမိသားစုတွင် ကလေးငယ်များနှင့် အနာဂတ်ဆိုသည်မှာ ရှိနေသေးသည်။ မိသားစုဝင် အများစုက သဘောတူညီမှု ရသွားချိန်တွင် ပထမသခင်လေးလင်း၏ ထင်မြင်ချက်နှင့် ခံစားချက်မှာ အရေးမပါတော့ချေ။

လင်းရှင်းယောင်သည်လည်း မည်သည့်အကြောင်းရင်းကြောင့်မှန်းမသိဘဲ ဆေးရုံမှ ပိုင်မိသားစု၏ နေအိမ်သို့ ပြန်ခေါ်လာခြင်း ခံရသည်။ သူမက ပိုင်မိသားစုက သူမ ဆေးရုံတွင် နေရသည်ကို သနား၍ ခေါ်လာသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ ပိုင်မိသားစု၏ သက်တော်စောင့်များက သူမကို လင်းမိသားစုဝင်များရှေ့သို့ အမှိုက်တစ်စကဲ့သို့ ပစ်ချလိုက်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ပို၍ဆိုးသည်မှာ လင်းရှင်းယောင်ကို ဆီးကြိုနေသည်မှာ သူမမိသားစု၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမဟုတ်ဘဲ ဒေါသထွက်နေသော ရန်လိုသည့် အကြည့်များသာ ဖြစ်နေသည်။

"လင်းရှင်းယောင်၊ လင်းစုယွီအဖြစ် ဟန်ဆောင်ဖို့ အမေ့ကို မြှောက်ပေးခဲ့တာ နင်ပဲ။ ပိုင်မိသားစုက စာရင်းလာရှင်းတဲ့အခါ တာဝန်အားလုံးကို နင်တစ်ယောက်တည်း ယူလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။ မဟုတ်ရင် နင့်လို အဖျက်ကောင်ကြောင့် ငါတို့ လင်းမိသားစုဝင်တွေအားလုံး အသတ်ခံရလိမ့်မယ်"

လင်းသားကြီးမှာ နောက်ထပ်အပြစ်ပုံချမည့်သူကို ရှာတွေ့သွားပုံရပြီး၊ လင်းရှင်းယောင်ကို တရစပ် ဝေဖန်ဆဲဆိုကာ အပြစ်အားလုံးကို သူမ ခေါင်းပေါ်ပုံချရန် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခြိမ်းခြောက်ဖိအားပေးနေတော့သည်။

နှောင်းပိုင်းခေတ်တွင် ကြိုးကိုင်ရန် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှည့်စားဖျောင်းဖျခြင်းမှာ နည်းပညာဆန်သော်လည်း ယခုခေတ် အမျိုးသားများကမူ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို နာခံလာစေရန် ရိုးရှင်းပြီး ကြမ်းတမ်းသော ဖိနှိပ်မှုနည်းလမ်းများကိုသာ အသုံးပြုလေ့ရှိကြသည်။

ကံမကောင်းသည်မှာ အတ္တကြီးလွန်းသော လင်းရှင်းယောင်သည် ထိုအချက်ကို မည်သည့်အခါမျှ သဘောတူမည်မဟုတ်ပေ။ သူမသည် လင်းစုယွီအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသော လိမ်လည်မှုမှ မည်သို့လွတ်မြောက်ရမလဲဟု တွေးတောနေဆဲဖြစ်ပြီး အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ မိသားစု၏ ညွှန်ကြားချက်ကိုသာ လိုက်နာခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုရန်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ သူမသည် အသက် ၁၃၊ ၁၄ နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်သာ မဟုတ်ပါလား။ ကလေးတွေ မှားယွင်းမှုလုပ်လျှင် မိဘများတွင်သာ တာဝန်ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

ဟောင်ကောင်သို့ ရောက်ရှိပြီး ဒုတိယမြောက်နေ့တွင် လင်းစုယွီသည် ပင်လယ်ခရီးစဉ်ကြောင့် ပင်ပန်းမှုများ ပြေပျောက် စိတ်လန်းဆန်းလာကာ ၁၉၆၀ ပြည့်လွန်နှစ်များက ဟောင်ကောင်မြို့ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုရန် စိတ်ကူးမိသည်။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ပိုင်မိသားစု၏ တတိယမြောက်အဒေါ် မှာ လင်းစုယွီကဲ့သို့ မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးနှင့် အချိန်ဖြုန်းချင်နေပြီး၊ ပိုင်အိမ်တော်သို့ စောစီးစွာရောက်လာကာ လင်းစုယွီကို ဈေးဝယ်ထွက်ရန်နှင့် လှလှပပ ပြင်ဆင်ပေးရန် ပြင်ဆင်နေလေသည်။

ပိုင်မိသားစုတွင် သားယောက်ျားလေးများ ပေါများသော်လည်း သမီးမိန်းကလေးမှာ အလွန်နည်းပါးသည်မှာ လူတိုင်းသိသည့်အတိုင်းပင်။ ဟန်တုန်းရွှယ်ကိုယ်တိုင်လည်း သားများသာ မွေးဖွားခဲ့ရာ သမီးလေးတစ်ယောက် လိုချင်သည့် သူမ၏ဆန္ဒမှာ မပြည့်ဝခဲ့ပေ။

ယခင်က ပိုင်မိသားစုကြီးတစ်ခုလုံးတွင် ပထမအိမ်ထောင်စု၌သာ မြေးမလေးတစ်ယောက်ရှိခဲ့သော်လည်း အပြင်ခေါ်သွားရန် အလွန်ငယ်လွန်းလှသည်။ လင်းရှင်းယောင် စရောက်စကလည်း ဟန်တုန်းရွှယ်သည် သူမကို ကုန်တိုက်သို့ ခေါ်သွားဖူးသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် လင်းရှင်းယောင်၏ လောဘကို မြင်တွေ့ရသောအခါ စိတ်ကုန်သွားခဲ့သည်။

"တုန်းရွှယ်က စုယွီကို အဝတ်အစားနဲ့ လက်ဝတ်ရတနာတွေ ဝယ်ပေးဖို့ ခေါ်သွားမယ်ဆိုတော့ စိတ်အေးရတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ စုယွီလေးကို တခြားအမျိုးသမီးတွေ ဒါမှမဟုတ် အလိုက်မသိတဲ့ မိန်းကလေးတွေက အနိုင်ကျင့်တာမျိုးတော့ မဖြစ်စေနဲ့နော်" ဟု ပိုင်မိသားစု၏ အကြီးဆုံး သခင်မက သူမအား မှာကြားလေသည်။

လင်းစုယွီနှင့် ပိုင်အဖွားကြီးတို့ တွေ့ဆုံပြီးနောက်တွင် ပိုင်မိသားစုသည် လင်းစုယွီအတွက် အသိအမှတ်ပြု ဂုဏ်ပြုပွဲတစ်ခု ကျင်းပပေးမည်ဖြစ်ပြီး ဟောင်ကောင်ရှိ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားသူအားလုံးကို ဖိတ်ကြားကာ သက်သေအဖြစ် ပြသရန် စီစဉ်ထားပြီးဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် လင်းစုယွီအတွက် အဝတ်အစားနှင့် ရတနာများကို အထူးမှာယူပြုလုပ်ရန် စီစဉ်ထားပြီးသားဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဟန်တုန်းရွှယ်က ထိုတာဝန်ကို လိုလိုလားလား ယူပေးမည်ဆိုတော့ သူမအတွက် ပို၍ပင် အဆင်ပြေသွားကာ တခြားကိစ္စများကို ပြင်ဆင်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

"အစ်မကြီးရယ် ကျွန်မ ခေါ်သွားတဲ့သူကို ဘယ်သူက မရိုမသေ လုပ်ရဲမှာလဲ။ ပြီးတော့ ကျွန်မတို့ စုယွီလေးက ဒီလောက် လိမ္မာပြီး အလိုက်သိတာ၊ ဘယ်သူက ရက်ရက်စက်စက် အနိုင်ကျင့်မှာလဲ။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒီနေ့ စုယွီလေးကို အလှဆုံး ဖြစ်အောင် ပြင်ပေးလိုက်မယ်"

သူမသည် သမီးလေးတစ်ယောက်ကို အလှပြင်ပေးချင်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သူမတွင် သမီးမရှိသော်လည်း ယောက်မ၏သမီးမှာလည်း သူမ၏သမီးပင် မဟုတ်ပါလား။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ပိုင်မိသားစု၏ ပထမချွေးမ အစ်မကြီး အလုပ်ရှုပ်နေခိုက်နှင့် ဒုတိယချွေးမက သတိမထားမိသေးခင် စုယွီနှင့် ရင်းနှီးအောင် အရင်ဆုံး ကြိုးစားရမည်ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဖြင့် လင်းစုယွီသည် ဟန်တုန်းရွှယ်နှင့်အတူ အထက်တန်းလွှာတို့၏ ဈေးဝယ်ထွက်ခြင်း အတွေ့အကြုံကို ခံစားရလေတော့သည်။ လက်ဝတ်ရတနာများ ဝယ်ယူရာတွင် သူတို့သည် ဗွီအိုင်ပီ ခန်းမတွင် ထိုင်ကာ ပန်းလက်ဖက်ရည်ကို သောက်ရင်း မန်နေဂျာက ဘဏ္ဍာတိုက်ကိုဖွင့်၍ အဆင့်မြင့်ကုန်ပစ္စည်းများကို လာရောက်ပြသသည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ဟန်တုန်းရွှယ်၏ ပုံစံမှာမူ - "စုယွီလေး၊ ဘယ်လို လက်ဝတ်ရတနာမျိုးကို ကြိုက်လဲ။ စိန်လား ဒါမှမဟုတ် ကျောက်မျက်ရောင်စုံလား။ ကျောက်စိမ်းရောင်ကတော့ နည်းနည်းရင့်ပြီး သမီးအရွယ်နဲ့ မလိုက်သေးဘူးလို့ ထင်ပေမဲ့ ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်းနှစ်စုံလောက်တော့ ကစားဖို့အတွက် ရွေးထားလိုက်လေ"

သို့သော် လင်းစုယွီမှာ ကလေးအစစ်မဟုတ်ပေ။ သူမနှင့် တတိယမြောက် တော်စပ်သည့် အဒေါ်ဖြစ်နေသည့်တိုင် ထိုမျှတန်ဖိုးကြီးသည့် ပစ္စည်းများကို မည်သို့ အလွယ်တကူ လက်ခံနိုင်ပါမည်နည်း။

"တတိယအဒေါ်၊ သမီးက ငယ်သေးတာပဲ၊ ဒီလောက် တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ရတနာတွေ မလိုပါဘူး။ ပြီးတော့ သမီး ဒါတွေကို သိပ်မကြိုက်ဘူး။ အဝတ်အစားတွေပဲ သွားကြည့်ရအောင်။ သမီး သယ်လာတဲ့ အဝတ်တွေက ဟောင်ကောင်နဲ့ သိပ်မလိုက်သလိုပဲ"

လင်းစုယွီ၏ ငြင်းဆန်မှုက ဟန်တုန်းရွှယ်၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို မလျော့ပါးစေသည့်အပြင် လင်းစုယွီ၏ တန်ဖိုးကို ပို၍ပင် သိမြင်သွားစေသည်။ ပေးသမျှကို ယူတတ်ပြီး သူမရသင့်ရထိုက်သည်ဟု ထင်တတ်သည့် လင်းရှင်းယောင်နှင့် ယှဉ်လျှင် လောဘမကြီးသော လင်းစုယွီကို ဟန်တုန်းရွှယ်က ပို၍ပင် သဘောကျသွားတော့သည်။

"ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ သမီးလေးရယ်။ မိန်းကလေးဆိုတာ ဘယ်လောက်ငယ်ငယ် ကိုယ်ပိုင်လက်ဝတ်ရတနာ ရှိရမှာပေါ့။ တို့မိသားစုရဲ့ ငါးနှစ်သမီးလေး ယွဲ့ယွဲ့မှာတောင် အများကြီးရှိတာ၊ သမီးလည်း ရှိရမှာပေါ့။ ပြီးတော့ သမီးအမေက ပိုင်မိသားစုရဲ့ စတုတ္ထမြောက် အနွယ်ဝင်ပဲ။ သူမ ချန်ထားခဲ့တဲ့ အမွေတွေထဲက ဆယ်နှစ်စာ အမြတ်ငွေနဲ့တင် ဒီကုန်တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ဝယ်လို့ရတယ်"

သိပ်ပြီး အလိုက်သိလွန်းသော ကလေးများသည် အတွေးများတတ်ကြသည်။ သူမသည် လူကြီးများကို ဝန်မပိစေချင်၍ အားနာပြီး ပြောနေခြင်းဖြစ်မည်ဟု ဟန်တုန်းရွှယ်က တွေးလိုက်သည်။ ငါးနှစ်သမီး ယွဲ့ယွဲ့တောင် ရတနာတွေကို လိုချင်နေတာ၊ စုယွီလို မိန်းကလေးငယ်တစ်ယောက်က မကြိုက်ဘဲ နေပါ့မလား။

ထို့ကြောင့် ဟန်တုန်းရွှယ်သည် လင်းစုယွီကို မမေးတော့ဘဲ သူမ မျက်စိကျသမျှကို ထုပ်ပိုးခိုင်းပြီး ပိုင်အိမ်တော်သို့ ပို့ရန် စာရင်းသွင်းလိုက်တော့သည်။

"ကဲ... သမီးအတွက် ရတနာတွေ ရွေးပေးပြီးပြီ။ ကြိုက်တာကို ဝတ်၊ မကြိုက်တာကိုတော့ အလှပြထားလိုက်ပေါ့"

ဟန်တုန်းရွှယ်က လင်းစုယွီကို အဝတ်အစား မှာယူရန် ခေါ်သွားသောအခါ ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်နှင့် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တွေ့ဆုံလေသည်။ သို့သော် ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်သည် လင်းရှင်းယောင်၏ ခြေထောက်ကို ရိုက်ကျိုးထားခဲ့မိသဖြင့် ပိုင်မိသားစုဝင်များကို ရင်ဆိုင်ရန် အနည်းငယ် အားနာနေမိသည်။

"ဖိန့်ဖိန့်လား... တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ၊ ဒီကိုလာဦး၊ ငါတို့အိမ်က သမီးလေးနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမယ်"

ပိုင်မိသားစုနှင့် ကျန့်မိသားစုမှာ ယခင်ကတည်းက ဆွေမျိုးတော်စပ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဟန်တုန်းရွှယ်သည်လည်း ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်၏ ထူးခြားသော ပင်ကိုယ်စရိုက်ကို သဘောကျသဖြင့် လင်းစုယွီအတွက် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ရှာပေးရန် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"တတိယအဒေါ်ပါလား၊ ဟုတ်ကဲ့၊ ဒီမှာ တွေ့ရတာ တကယ့်ကို တိုက်ဆိုင်တာပဲနော်"

ကံဆိုးလိုက်တာ။ သူမသည် လင်းရှင်းယောင်၏ ခြေထောက်ကို ချိုးထားခဲ့ပြီး ပိုင်မိသားစုထံသို့ သွားရောက် ရှင်းပြခြင်း မပြုရသေးခင်မှာပင် ပိုင်မိသားစုမှ လူကြီးတစ်ယောက်နှင့် တိုးနေရပြီဖြစ်သည်။ သူမ ဆူခံရမလားဟု တွေးတောရင်း စိုးရိမ်နေတော့သည်။