အခန်း (၁၄၃၇-၁၄၃၈)

အခန်း (၁၄၃၇) ရူးသွပ်သွားသော ပစ္စုပ္ပန် ဗုဒ္ဓ

ခရက်...ခရက်

ပစ္စုပ္ပန် ဗုဒ္ဓ၏အောက်ရှိ ကြာပန်းပလ္လင်က အက်ကွဲတော့မည့် အရိပ်အယောင်များကို ပြသလာပြီး၊ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ်၊ သူ၏သနားကရုဏာရှိသောမျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုလျှပ်တစ်ပြက်ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

အနာဂတ် ဗုဒ္ဓ၏ မကျေနပ်မှုကို သူ နားလည်ပါသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ တစ်ပါးစီက ခေတ်တစ်ခုကိုအုပ်စိုးရန် သဘောတူညီထားခဲ့သော်လည်း၊ မဟာကပ်ဘေးကြီးတစ်ခု ကျရောက်လာခဲ့သဖြင့်၊ သူ၏လက်ရှိခေတ်မှာ ပိုမိုရှည်လျားနေပုံရပေ၏။

သို့သော် မည်သို့ပင်ငြင်းခုံစေကာမူ၊ ဤသည်မှာ သူတို့၏မဟာဂိုဏ်း အတွင်းရှိအငြင်းပွားမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အနာဂတ်ဗုဒ္ဓ၏ လက်ရှိ လုပ်ရပ်များက သံသယကင်းစွာပင် ရန်သူများကို ကူညီနေခြင်းဖြစ်ကာ၊ မဟာ ဂိုဏ်း၏အခြေခံအုတ်မြစ်ကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန် ခြိမ်းခြောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်း သေသင့်တယ်။"

ရူးသွပ်သောရယ်မောသံများကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရကာ၊ ပစ္စုပ္ပန် ဗုဒ္ဓ၏ မျက်လုံးများတွင် သွေးကြောများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ကြီးမားလှသော မြစ်ကြီးတစ်ခု၏နောက်ပိုင်းတစ်ဝက်က သူ၏အောက်မှ ခွဲထွက်သွားပြီး၊ လွတ်မြောက်ခြင်း ကိုကိုယ်စားပြုသော အရောင်ကင်းမဲ့သည့်ကြာပန်း ပလ္လင်တစ်ဝက်ပြိုကျသွားသည်ကို သူအကူအညီမဲ့စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ရသည်။

လွတ်မြောက်ခြင်းက အပြစ်အနာအဆာကင်းရန် ရည်ရွယ်ထားပါသည်။ အကယ်၍အပြစ်အနာအဆာများ ရှိနေပါက၊ ၎င်းက ထိုအမည်နှင့် ထိုက်တန်မည် မဟုတ်ပေ။

ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ဗုဒ္ဓ၏ အမူအရာတွင် ရူးသွပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး၊ ပလ္လင်ပေါ်မှဆွဲချခံရသော ဧကရာဇ်တစ်ပါးအလား၊ အရှက်ရမှုနှင့် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့်ရည်ရွယ်ချက်တို့ ရောယှက်ကာမြင့်တက်လာခဲ့သည်။

သူက ရုတ်တရက်လက်လှမ်းလိုက်ရာ၊ ကောင်းကင်ကို လွှမ်းခြုံထားသော ဧရာမလက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် သန့်စင်သောနိဗ္ဗာနားမီးတောက်များ တောက်လောင်ကာ မီးပင်လယ်တစ်ခုအလား အနာဂတ် ဗုဒ္ဓဆီသို့ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့၏။

"ဟား"

အနာဂတ် ဗုဒ္ဓ၏ မျက်လုံးများကလည်း ကြမ်းကြုတ်သောစိတ်လှုပ်ရှားမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုဖြင့် တဖျပ်ဖျပ်လင်းလက်နေခဲ့သည်။ သူရှောင်တိမ်းခြင်း မရှိဘဲ၊ ရွှေပုစဥ်းရင်ကွဲကိုသာ သူ၏အနောက်သို့ဆွဲယူလိုက်ရုံသာ ပြုလုပ်ခဲ့၏။

ဘုန်း..

တောက်ပသောရွှေရောင်လက်ကြီးတစ်ခုက ပစ္စုပ္ပန် ဗုဒ္ဓ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ယခင်ကကဲ့သို့ အားပြိုင်မှုမျိုးမဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေ။ ရွှေရောင်လက်ကြီးက အနည်းငယ်အားစိုက်လိုက်ရာ၊ကျိုးပဲ့နေသော ကြာပန်းပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည့် ပစ္စုပ္ပန် ဗုဒ္ဓ၏မျက်နှာမှာ ထိန်းချုပ်၍မရနိုင်အောင် တွန့်လိမ်သွားစေခဲ့သည်။

ရွှေရောင်ခန္ဓာဓမ္မကိုယ်ထည် အတွင်း၌ အသက်သွေးကြောကိုးခုအနက်မှ တစ်ခုက တောက်ပကာ သိမ်မွေ့စွာတဖျပ်ဖျပ်လင်းလက်သွားခဲ့၏။

ကျယ်ပြန့်သည့် သန့်စင်သောနိဗ္ဗာနားမီးတောက် များက ချက်ချင်းလွင့်စင်သွားပြီး၊ ပြန့်ကျဲနေသော အနီရောင်မီးတောက်လေးများပမာ ပြောင်းလဲကာ ငြိမ်းသတ်သွားခဲ့သည်။

မီးအားလုံး၏ဘိုးဘေး အရှေ့တွင် လွတ်မြောက်ခြင်းစွမ်းအား၏ပံ့ပိုးမှု မရှိပါက၊ ဤအရာများမှာ အရေးမပါသောကစားစရာများမျှသာဖြစ်ပါသည်။

ဤအရာကိုမြင်သောအခါ၊ အနာဂတ်ဗုဒ္ဓက ရိုသေလေးစားသောအမူအရာကို မပြသဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်က ဆုလာဘ်တစ်ခုကို ကတိပေးခဲ့၏။ ယခုအခါ တစ်ဖက်လူက သူ၏‌မြင့်မြတ်သောအမိန့်က ဤလောကတွင် အဘယ်ကြောင့်အသက်ဝင်နိုင်သနည်းဆိုသည်ကို ပြသနေခြင်းဖြစ်သည်။

"လွှတ်စမ်း။"

ပစ္စုပ္ပန် ဗုဒ္ဓက အနာဂတ် ဗုဒ္ဓအပေါ်ထားရှိသော သူ၏သတ်ဖြတ်လိုသည့်ရည်ရွယ်ချက်ကို ယာယီ ထိန်းချုပ်လိုက်၏။ သူက လွတ်မြောက်ခြင်း၏ အဆင့်အတန်းကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့လျှင်ပင်။ အချိန် မြစ်၏အများစုကို ကိုင်စွဲထားဆဲဖြစ်ရာ၊ သာမန် ပထမအဆင့်တစ်ဦးထက်များစွာ သာလွန်နေသေးသည်။

ရှန်းယီက ကိုယ်ထည်သုံးခုကို စုစည်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူကား လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ မရောက်ရှိသေးပေ။

ယနေ့၏ရလဒ်မှာ မသိရသေးရာ ဖရိုဖရဲဖြစ်မှုက ရွေးချယ်စရာတစ်ခုမဟုတ်ပေ။

ဗုဒ္ဓ၏အမူအရာ တွန့်လိမ်သွားခဲ့၏။ သူ၏မျက်နှာသွင်ပြင်များက ကြမ်းကြုတ်နေသော်လည်း၊ သူ၏မျက်လုံးများထဲရှိ သနားကရုဏာက ပိုမို အားကောင်းလာခဲ့သည်။

သူက ရုတ်တရက်ပါးစပ်ကိုဟလိုက်ပြီး၊ ပြင်းထန်ထည်ဝါသော နတ်ဘုရား၏အသံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ငါဗုဒ္ဓက သနားကရုဏာရှိပြီး၊ သတ္တဝါ အားလုံးကို ကယ်တင်တော်မူမယ်။"

ကံကြမ္မာကိုဖြတ်တောက်နိုင်သော ဤနတ်ဘုရားအသံအောက်တွင်၊ မြင့်မားလှသော ရွှေရောင် ခန္ဓာကိုယ်က ရေထဲသို့နစ်မြုပ်သွားသည့်အလား ပတ်လည်တွင်လှိုင်းဂယက်များထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ပစ္စုပ္ပန် ဗုဒ္ဓ၏ အမြင်တွင်၊ ပုံသဏ္ဌာန်သုံးခုအနက် ဒုက္ခအပေးဆုံးမှာ သံသယကင်းစွာပင် အသက်သွေးကြောကိုးခု နှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော ရွှေရောင်ခန္ဓာဓမ္မကိုယ်ထည်ဖြစ်သည်။

သူက ဤ ဓမ္မကိုယ်ထည်ကို မြစ်ထဲသို့ အရင်ဆုံး ဆွဲသွင်းပြီး၊ အချိန်၏အကျဉ်းထောင်ထဲတွင် ပိတ်လှောင်ထားနိုင်သရွေ့၊အကြီးမားဆုံးပြဿနာကို ယာယီ ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"ခင်ဗျား တစ်ခုခုကို နားလည်မှုလွဲနေတာလား။"

ထိုအချိန်တွင် သွယ်လျသောလက်တစ်ဖက်က ဗုဒ္ဓ၏မျက်နှာကို ညင်သာစွာဖိလိုက်သည်။

မြစ်၏အထက်တွင် လွင့်မျှောနေသော ရှန်းယီက ဘုန်းကြီးကိုတည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။

"ကျုပ်ရှေ့မှာ၊သတ္တဝါအားလုံးဆိုတာ ခင်ဗျားပဲ။"

သူ၏လက်ဖဝါးအတွင်း၌အစိမ်းရောင်အလင်းတန်း လေးတစ်ခုစီးဆင်းနေပြီး၊ပါးလွှာသော မျက်နှာဖုံးတစ်ခုအလား ဗုဒ္ဓ၏မျက်နှာတစ်ခုလုံးကို တဖြည်းဖြည်းဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

ရှန်းယီက မသေမျိုးဂိုဏ်းသို့ဝင်ရောက်ပြီးနောက်တွင် မှော်အတတ်နည်းစနစ်အနည်းငယ်ကိုသာ သင်ယူခဲ့ရသည်။

ဤသန့်စင်သောနယ်မြေနည်းစနစ်က ဆန်းချင်းဂိုဏ်းချုပ်က တပည့်များစွာထံလက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့သော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များဖြစ်ပြီး၊ ပထမအဆင့် ဧရာမပုဂ္ဂိုလ်ကြီး၏ အဆင့်တွင် အသေးအမွှားလှည့်ကွက်တစ်ခုအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ခံရပါသည်။

သို့သော် လက်ရှိအချိန်မှာတော့ ရှန်းယီ၏လက်ထဲတွင် ၎င်းကစိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုကို ပြသနေခဲ့သည်။

"ဟစ်....ဟစ်"

ပါးစပ်နှင့်နှာခေါင်းတို့ကို အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံထားရသော ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓက အသက်ရှူကျပ်နေသော်လည်း၊ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှု အခြေအနေတစ်ခုထဲသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

ဤထူးဆန်းသောခြားနားမှုက သူ့ကိုရူးသွပ်လုမတတ်ဖြစ်သွားစေခဲ့၏။

လွတ်မြောက်ခြင်းဂိုဏ်းချုပ် တစ်ပါးအနေဖြင့်၊ သူက အခြားတစ်ယောက်၏စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လွှမ်းမိုးမှုကို အမှန်တကယ်ခံနေရသည်။

သူမျက်လုံးများပြူးကျယ်ကာ အသက်ရှူရခက်ခဲနေပြီး၊၎င်းမှာ တစ်ဖက်လူက လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ ချဉ်းကပ်နေသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်ရန်အချိန်အနည်းငယ်သာ ယူလိုက်ရသည်။

ဓမ္မကိုယ်ထည်သုံးခုစလုံးက တူညီသောလူတစ်ဦး၏အစိတ်အပိုင်းများဖြစ်သဖြင့်၊ ပေါင်းစပ်ရန် သို့မဟုတ် အပြန်အလှန် ဆွေးနွေးရန်မလိုအပ်ပေ။

သူတို့ ပေါင်းစပ်သွားသည့် အရှိန်မှာယခင်က မည်သူမျှမမြင်တွေ့ဖူးလောက်အောင် မြန်ဆန်လှပါသည်။

'နောက်ထပ် အချိန်ဆွဲနေလို့ မရတော့ဘူး'

လက်ရှိအချိန်ရောက်မှသာ သူ၏အခြေအနေက မည်မျှပင်အန္တရာယ်များကြောင်း ပစ္စုပ္ပန် ဗုဒ္ဓ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ကုန်ဆုံးသွားသောအခိုက်အတန့်တိုင်းတွင် သူက အစစ်အမှန်လွတ်မြောက်ခြင်းဧရာမပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ပါးနှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်ခြေမြင့်တက်လာနေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်ရောက်လျှင် ဟိုထူ သူ့ရှေ့တွင် ကျဆုံးသွားခဲ့သကဲ့သို့၊ သူသည်လည်း ဤလူငယ်လေး၏အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

"ဝုန်း.."

ဗုဒ္ဓတစ်ပါးအတွက် ခန္ဓာကိုယ်ကိုအားကိုးရန် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို စွန့်လွှတ်ခြင်းက အလွန် ရှက်ဖွယ်ကောင်းသော လုပ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့က လောကတွင် လှည့်လည်သွားလာနေသော လောကခရီးသည်များ အဖြစ် စတင်ခဲ့ကြပြီး၊ အသွေးအသား၏နာကျင်မှုကို ခံစားကာ၊ သူတို့၏စိတ်ဆန္ဒကို သွေးပေးပြီး၊ရေတွက်၍မရနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ကပ်ဘေးများကို ကျော်လွှားပြီးနောက်ဆုံးတွင် ကြာပန်းပလ္လင်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းပြီးသင်္ကန်းကို ဝတ်ဆင်နိုင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်အသုံးပြုခြင်းသို့ရောက်ရှိသွားခြင်းက ထိုခက်ခဲစွာရုန်းကန်နေရသော လောကခရီးသည်ဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခြင်းနှင့် တူညီပါသည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် သူတုံ့ဆိုင်းနေရန်ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

တစ်ချိန်က ရေတွက်၍မရနိုင်သော နတ်ဆိုးများကို ဖိနှိပ်ခဲ့ပြီး လောကကြီးကိုအထင်သေးစွာကြည့်ရှုခဲ့သော ခမ်းနားကြီးကျယ်သည့် ခန္ဓာကိုယ်က ယခုအခါနောက်တစ်ကြိမ် ရွှေရောင်မြစ်တစ်စင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြန်သည်။

"ဟိုက်..."

ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓက သူ၏အင်အားအားလုံးကို အသုံးချလိုက်ပြီး၊ သူ၏လက်များက ဧရာမတူကြီးများအလား ရှေ့သို့ထုရိုက်လိုက်ရာ၊ ရွှေရောင်မြစ်က သူ၏ရှေ့ရှိအရာအားလုံးကို ကြိတ်ချေပစ်ရန် မြည်ဟည်းသွားပြီး၊တစ်ချိန်က ရေတွက်၍မရနိုင်သော နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်များကို သူဆုတ်ဖြဲခဲ့သကဲ့သို့၊ယနေ့တွင်လည်း ကွာခြားမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဂုဏ်သိက္ခာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်သော သူ၏တိုက်ခိုက်မှုက ပို၍ပင်အားကောင်းသောတုံ့ပြန်မှုတစ်ခုနှင့်သာ ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။

နက်မှောင်သောဧရာမ ဗုဒ္ဓက မြေကြီးပေါ်တွင် ခိုင်မာစွာရပ်တည်နေပြီး၊ ၎င်း၏ခံစားချက်ကင်းမဲ့သောမျက်လုံးများက ကျယ်ပြောလှသော စကြာဝဠာကို သယ်ဆောင်ထားသလိုပင်။

ကြီးမားလှသောတိမ်မည်းများက ဒေါသထွက်နေသောနဂါးများအလား ၎င်း၏လက်မောင်းများကို ရစ်ပတ်ထားပြီး၊လက်ချောင်းငါးချောင်းကိုလက်သီးဆုပ်ကာ မိုးခြိမ်းသံအလားရှေ့သို့ ထိုးချလိုက်၏။

လက်သီးများရိုက်ခတ်မှုနှင့်အတူ ကွဲအက်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး စကြာဝဠာ၏ဖွဲ့စည်းပုံကိုယ်တိုင်က ဖိအားကိုမခံနိုင်တော့ဘဲ၊ လေဟာနယ်၏ပြိုကွဲသွားသောအပိုင်းအစများကို ဖော်ပြလာခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

အခန်း (၁၄၃၈) အဆုံးသတ်ရန် ခြေတစ်လှမ်းအလို

ပြင်းထန်သောအငွေ့အသက်မငြိမ်မသက်မှုများအကြားတွင် ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓ၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်က သိသိသာသာတုန်ယင်သွားပြီး၊ အသားစများ အက်ကွဲကြေမွသွားကာ၊ထိုကြီးမားလှသော စွမ်းအားကြောင့် အရိုးများလဲဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရ၏။ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်၊ လည်ပင်းနှင့် မျက်နှာပင် မကွဲပြားခဲ့ပေ။

ကမောက်ကမဖြစ်မှုများငြိမ်သက်သွားသောအခါ ကြာပန်းပလ္လင်ပေါ်တွင် သနားကရုဏာဟန်ရှိသော ဗုဒ္ဓမရှိတော့ဘဲ၊ကျောက်စိမ်းဖြူကဲ့သို့ သန့်စင်သော အရိုးစုတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။

စုတ်ပြဲနေသောသင်္ကန်းက ရေတွက်၍မရနိုင်သော အပိုင်းအစများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ၎င်း၏တောက်ပသော အလင်းရောင်ကို ဆုံးရှုံးသွားကာ၊ သေမျိုးလောကအပေါ် ပြန့်ကျဲသွားခဲ့သည်။

သူ၏ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များထဲတွင်၊ လေထဲတဖျပ်ဖျပ်လင်းလက်နေသော ဖယောင်းတိုင်တစ်ခုအလား ရွှေရောင်မီးတောက်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။

မကြာမီတွင် ဤရွှေရောင်မီးတောကက ထိတ်လန့်မှု နှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့်ပြည့်နှက်ကာ လျင်မြန်စွာ ခုန်ပေါက်သွားသည်။

ဗုဒ္ဓက ဤကြာပန်းပလ္လင်ပေါ်မှ မခွဲခွာခဲ့သည်မှာ အလွန်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို မည်သို့တုံ့ပြန်ရမည်ကို အနည်းငယ် မေ့လျော့နေခဲ့၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူက နောက်ပြန်လှည့်ကာ အချိန်မြစ်ဆီသို့ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေသော ဧရာမ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ပါးအနေဖြင့်၊ ပစ္စုပ္ပန် ဗုဒ္ဓ၏အရိုးများက မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကပင် မဖျက်စီးနိုင်သော ရတနာများဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏နတ်ဘုရားစွမ်းရည်၊ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် သူ၏ကောင်းကင် တာအိုနိယာမများအပေါ် ကျွမ်းကျင်မှုများကို ရှန်းယီက ဖိနှိပ်ထားသောကြောင့်၊ ဤလူငယ်လေးကို ရင်ဆိုင်ရန်သတ္တိများလုံးဝဆုံးရှုံးသွားလေသည်။

တစ်ချိန်က သူ၏ရပ်တည်ချက်က ယိမ်းယိုင်၍မရနိုင်ဟုထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါမြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးတိမ်ပင်လယ်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် သူက စစ်တုရင်ခုံပေါ်မှ နယ်ရုပ်တစ်ရုပ်မျှသာဖြစ်လာခဲ့ကြောင်း ရုတ်တရက်သဘောပေါက်သွားလေ၏။

ရှန်းယီက ဓမ္မအသီးအပွင့်များကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်းရှိနေခဲ့သည်။

တနည်းအားဖြင့် ဆိုရလျှင်၊ ဤသူ၏အရှေ့တွင် သူက အမှန်တကယ်ပင် အခြားသတ္တဝါများ အားလုံးနှင့် မည်သို့မျှကွာခြားမှုမရှိတော့ပေ။

"..."

ရောက်ရှိလာစဉ်က ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓ၏ခမ်းနားကြီးကျယ်သော အသွင်အပြင်နှင့် အရှက်တကွဲ ထွက်ပြေးသွားမှုတို့ ခြားနားနေခြင်းက ဟိုထူဧကရီ နှင့် အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားများကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့ပြီး၊ ထိုနှစ်ခုကို ပေါင်းစပ် တွေးတောရန် မတတ်နိုင်တော့ပေ။

အနာဂတ်ဗုဒ္ဓက သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အကြောက်တရားအရိပ်အယောင်အနည်းငယ်ကို ဖုံးကွယ်လျက်လေးစားစွာ ရပ်နေလိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်၏ဓမ္မကိုယ်ထည် သုံးခုက တစ်ခုစီတိုင်းမှာ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ပါးထက် မလျော့သောအခြေခံအုတ်မြစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ ရာထူးများကိုဘေးဖယ်ထားလျှင်ပင်။ တစ်ဖက်လူ၏ ကျင့်ကြံသူလမ်းကြောင်းက အမှန်တကယ်ပင် အဆုံးစွန်ထိရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူဝန်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

"..."

ရှန်းယီက အရှေ့သို့ထွက်ပြေးသွားသော ပုံရိပ်ကို စောင့်ကြည့်နေပြီးနောက်၊ သူ၏လက်ကို တည်ငြိမ်စွာမြှောက်လိုက်ကာ၊ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြောလိုက်၏။

"ခုတ်ပိုင်းလိုက်စမ်း။"

သူ၏စကားနှင့်အတူ၊ ရွှေရောင်ခန္ဓာဓမ္မကိုယ်ထည် အတွင်းရှိ အသက်သွေးကြောကိုးခုက လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး၊ထူထဲသော သစ်ပင်အမြစ်များအလား၊အချိန် မြစ်ထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးဆင်းသွားတော့သည်။

ဒေါသတကြီးစီးဆင်းနေသောမြစ်က မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး၊အံ့အားသင့်နေသော အရိုးဖြူဗုဒ္ဓခန္ဓာကိုယ်က နောက်သို့ လှမ်းကြည့်နေသည်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။

မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်၏ဓာတ်ကြီးငါးပါး၊ ယင်ယန်၊ ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း၊ အသက်သွေးကြောကိုးခုက အတူတကွလှောင်အိမ်တစ်ခုကိုဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး၊ သူ့ကိုအတွင်း၌ဖိနှိပ်ထားလိုက်ပါတော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် လှောင်အိမ်အတွင်းမှ နှလုံးကွဲကြေဖွယ်ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"ဝေါ..."

အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားများက အလိုအလျောက် အကြည့်လွှဲသွားကြသည်။ ဤအသက်သွေးကြော ကိုးခုအနက်မှ မည်သည့်အရာမဆို ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအတွက် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းနိုင်စွမ်းရှိရာ ကိုးခုစလုံးစုဝေးနေခြင်းဆိုလျှင် ဆိုဖွယ်ရာပင်မရှိတော့ပေ။

ရေ နှင့် မီးကပ်ဘေးကို မဆိုထားနှင့်၊ ယင်ယန်၏ရှုပ်ထွေးနေသော ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ်နစ်မြုပ်နေရခြင်းသက်သက်ကပင် နတ်ဝိညာဉ်ကိုပြိုကျသွားစေရန် တွန်းအားပေးလိမ့်နိုင်ပါလိမ့်မည်။

ဤကျောက်စိမ်းဖြူအရိုးများက မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်၏ဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် ချိုးဖျက်ရန်ခက်ခဲရုံမျှသာဖြစ်ပြီး၊ အသက်သွေးကြောကိုးခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းခံရခြင်းကပင် များစွာပို၍သက်သာရာကျလိမ့်မည်။

"အနာဂတ်... ငါမင်းကို အနာဂတ်ပေးမယ်..."

ယခုအခါ သူ့ကိုကယ်တင်နိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ အချိန်မြစ်ပြန်လည်ပေါင်းစည်းပြီး သူလွတ်မြောက်ခြင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် ကူညီပေးဖို့သာဖြစ်သည်။

"..."

အနာဂတ် ဗုဒ္ဓ၏ နှလုံးသား အနည်းငယ်တုန်ခါသွားပြီး၊ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ကြမ်းကြုတ်မှု အရိပ်အယောင်အချို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ဤယုတ်မာသည့် သတ္တဝါက သေခါနီးအချိန်မှာပင် သူ့နှင့် ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်တို့ကြားက ဆက်ဆံရေးကိုဖျက်ဆီးဖို့ကြိုးစားရဲနေသေးသည်။

သူက သာမန်မျက်စိရှိသူသာဖြစ်ပြီး၊ ဤလွတ်မြောက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေသူနှစ်ဦးကဲ့သို့ ကံကြမ္မာကိုမမြင်နိုင်သော်လည်း၊ အခြေခံအကျဆုံးတွက်ချက်မှုများကိုတော့ လုံလောက်အောင် ရှင်းလင်းစွာသိမြင်နေသေးသည်။

အကယ်၍ ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးက အနိုင်ရခဲ့လျှင်၊ သူက အမည်ခံသက်သက်ဖြစ်သော ဘေးဖယ်ထားခံရမည့်ဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် ထာဝရရှိနေလိမ့်မည်။

သို့သော် ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်သာ လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ တက်လှမ်းခဲ့ပါက၊ ဆန်းချင်းကို ချိန်ခွင်လျှာညှိရန်အတွက် သူ့ကိုလွတ်မြောက်ခြင်းပေးအပ်လိမ့်မည်။

ဤလွတ်မြောက်ခြင်းက အနည်းငယ်ကန့်သတ်ချက်ရှိပြီး အနည်းငယ်အဆင်မပြေသော်လည်း၊၎င်းတွင် ပါဝင်သောကြီးမားလှသော စွမ်းအားမှာ အစစ်အမှန်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင်၊ မူလနှစ်ဦးတည်းထိန်းချုပ်မှုက သုံးဦးပူးတွဲအုပ်ချုပ်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ သူက အနာဂတ်ဗုဒ္ဓအဖြစ် ခိုင်မာစွာဆက်ရှိနေမည်ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို မည်သို့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

ထို့အပြင် ဤစဉ်းစားသုံးသပ်မှုများအားလုံးက ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးအနိုင်ရမည့်ဖြစ်နိုင်ခြေအပေါ် အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အနာဂတ် ဗုဒ္ဓ နှင့် ဟိုထူဧကရီတို့က ဆင်တူသောအမြင်များ ရှိကြ၏။ ကျောက်စိမ်း ဧကရာဇ်က ခန္ဓာကိုယ်သုံးခုကို စုစည်းထားပြီး ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိဘဲ ဆက်လက်တည်ရှိနေသဖြင့်၊ ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံး၏အနိုင်ရမည့် ဖြစ်နိုင်ခြေမှာအလွန်သေးငယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ အချိန်ကိစ္စသာ ကျန်တော့သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူကပြတ်သားစွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပေ၏။

"တိတ်စမ်း။ မသေမျိုးခုံရုံးရဲ့လူလိမ် လှည့်စားတဲ့ စကားတွေကိုပြောရဲသေးတယ်ပေါ့၊ အရှုံးပေးပြီး သေလိုက်တော့။"

အနာဂတ် ဗုဒ္ဓ၏ပြင်းထန်သော ကြိမ်းမောင်းမှုက ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓ၏နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

ရေနှင့် မီး မိုးကြိုးမုန်တိုင်းကြားတွင်၊ ကျောက်စိမ်းဖြူအရိုးများက မည်းနက်သွားပြီး၊ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အတက်အကျဖြစ်နေကာ၊ တဖြည်းဖြည်း တိုက်စားခံရပြီး ပျော်ဝင်သွားကာ၊မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းအား မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စွာစောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။

၎င်း၏ဟိန်းဟောက်သံများမှာလည်း မကြားနိုင်တော့သည်အထိ အားနည်းသွားပြီးနောက်၊ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များထဲရှိ ရွှေရောင်မီးတောက်က နောက်ဆုံးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာငြိမ်းသတ်သွားတော့သည်။

အသက်သွေးကြောကိုးခုက ရွှေရောင်ခန္ဓာဓမ္မကိုယ်ထည်ထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။

အနာဂတ်ဗုဒ္ဓက မိစ္ဆာများကို ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့သည့် ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်အား ချီးကျူးဂုဏ်ပြုရန် ပြင်ဆင်လျက်ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ချိန်မှာပင်။ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး အနည်းငယ်တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။

အပြောင်းအလဲများကား မရပ်တန့်သေးပေ။

ရွှေရောင်ခန္ဓာဓမ္မကိုယ်ထည် နှင့် နက်မှောင်သောဧရာမဗုဒ္ဓတို့နှစ်ခုစလုံးက လျင်မြန်စွာကျုံ့ဝင်သွားပြီး၊ အဖြူရောင်ဝတ်စုံ လူငယ်လေး၏အနောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာရပ်နေကာ၊ သူတို့၏မှုန်ဝါးနေသောမျက်နှာများက တဖြည်းဖြည်းရှင်းလင်းလာခဲ့၏။

လူတိုင်း၏မျက်စိအောက်တွင် ပုံရိပ်သုံးခုက ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါင်းစပ်သွားတော့သည်။

လူငယ်လေးက လွင့်မျောရာမှဆင်းသက်လာပြီး တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်သည်။

ဤအရာကို မြင်သောအခါ အနာဂတ်ဗုဒ္ဓ၏ အသက်ရှူသံများ ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။

ပစ္စုပ္ပန် ဗုဒ္ဓ နှင့် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်မှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ၊ တစ်ဖက်လူက ခန္ဓာကိုယ်သုံးခု နှင့် ကြိုတင်ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုရယူခဲ့ပြီး၊ လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိမှုကိုအရှိန်မြှင့်တင်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ဘုန်း...

အနာဂတ်ဗုဒ္ဓက ထပ်မံတုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ၊ ပြတ်သားစွာမြေကြီးပေါ်သို့ ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး၊ အဝေးရှိပုံရိပ်ဆီသို့ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်၏။

ရှန်းယီက သူ၏အကြည့်ကို အနည်းငယ်ပင့်လိုက်ပြီး၊ လက်ချောင်းတစ်ချက်ခေါက်လိုက်ရာ၊ကောင်းကင်ယံရှိကျိုးပဲ့နေသော အချိန်မြစ်က ပြန်လည် ပေါင်းစည်းသွားသည်။

ဤအရာကို မြင်သောအခါ၊ အနာဂတ်ဗုဒ္ဓက အလွန် ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့၏။

တစ်ဖက်လူက ယခင်ကတိကို အမှန်တကယ်ပင် ခြွင်းချက်မရှိပြည့်စုံစွာ ဖြည့်ဆည်းတော့မည်။

"ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်ရဲ့ ပေးသနားတော်မူတဲ့ ကျေးဇူးတော်အတွက် ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ်"

သူ၏အသံမှာ အက်ကွဲလုနီးပါးဖြစ်နေပြီး၊ ယနေ့မှာတော့ အစိတ်ရင်းမှန်ဆုံးသော ကျေးဇူးတင်စကားကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကာ၊ခုန်တက်ပြီး သူအချိန်အတော်ကြာတောင့်တခဲ့သော နေရာဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

မြစ်ရေများလှည့်ပတ်မွှေနှောက်သွားရင်းနှင့် အနာဂတ်ကို ကိုယ်စားပြုသော ထိုအချိန်မြစ်အပိုင်းက ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး၊ အရောင်ကင်းမဲ့သောကြာပန်းပလ္လင်တစ်ခုနောက်တစ်ကြိမ် စတင် ဖွဲ့စည်းလာပါတော့သည်။

အနာဂတ် ဗုဒ္ဓက ကြာပန်းပလ္လင်ပေါ်တွင် မြင့်မားစွာ ထိုင်လိုက်ပြီး၊သူ၏လက်ဖဝါးများကို ဒူးပေါ်တွင်တင်ထားကာ၊သိပ်သည်းသော ဗုဒ္ဓအလင်းတန်း တစ်ခုက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံထားခဲ့သည်။

ဗုဒ္ဓ အလင်းတန်း၏ထင်ဟပ်မှုအောက်တွင် သူ၏ခေါင်းထိပ်ရှိ အဖုအထစ်များကပိုမိုမြင့်မားလာပြီး၊နားရွက်များကလည်း ပိုမိုရှည်လျားလာကာ၊ သူ၏မျက်နှာတစ်ခုလုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာပြီး သနားကရုဏာဟန်ရှိလာပေ၏။

အနီရောင်သင်္ကန်းတစ်ခု မြစ်ထဲမှထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ယခင် ဘဝ၏အဆုံးသတ်ကို ကြေညာသည့်အလား သူ၏ကျယ်ပြန့်သောပခုံးများပေါ်တွင် ညင်သာစွာ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

အနာဂတ် နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာခဲ့ပြီ။

"တထာဂတဗုဒ္ဓကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်။"

ဟိုထူဧကရီကမြေကြီးပေါ်မှ ထရပ်လိုက်ပြီး၊ ကြာပန်းပလ္လင်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူမက ဂုဏ်ပြုစကားများပြောဆိုနေသော်လည်း၊ သူမ၏မျက်နှာတွင် မည်သည့်ဝမ်းသာမှု သို့မဟုတ် ဒေါသမျှမပြသခဲ့ပေ။

တထာဂတဗုဒ္ဓ၏ ထွက်ပေါ်လာမှုက ကြီးမားသော အကျပ်အတည်းတစ်ခုကို အမှန်တကယ်ဖြေရှင်းပေးခဲ့သဖြင့်၊ သူမက တစ်ဖက်လူ၏လွတ်မြောက်ခြင်းကို မနာလို မဖြစ်ခဲ့ပေ။

ရှန်းယီ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော လုပ်ငန်းစဉ်တွင် ကိုယ်ကျိုးရှာအခွင့်အရေးသမားတစ်ဦး ရောနှောဝင်ရောက်လာခြင်းအတွက်သာ ဧကရီအနည်းငယ် နောင်တရမိခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူမခန့်မှန်းချက်သာမှန်ကန်ပါက၊ ဤ ဗုဒ္ဓက သေမျိုးလောကတွင် သူ၏ဝိညာဉ်တောင် သုခဘုံကို မည်သို့ဖန်တီးမည်ကိုကြံစည်နေပြီဖြစ်သည်။

"မြင့်မြတ်သောကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်ရဲ့ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ကောင်းချီးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

တထာဂတဗုဒ္ဓက မျက်လုံးများကိုဖွင့်လိုက်ပြီး၊ အပြုံးအရိပ်အယောင်တစ်ခုဖြင့် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

အတွင်း၌စီးဆင်းနေသောကြီးမားလှသည့် စွမ်းအားများက သူ၏စိတ်ကူးထက်များစွာ ကျော်လွန်နေလျှင်ပင်။ သူမောက်မာလာခြင်း မရှိသေးပေ။

ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်က သူ့ကို ဤကြာပန်း စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းခွင့်ပြုနိုင်သကဲ့သို့၊ အချိန်မရွေးလည်းပြန်လည်ရုပ်သိမ်းနိုင်စွမ်းရှိပါသည်။

သို့သော်၊ လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေသူ တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ သူက အမှန်တကယ်ပင် ၎င်း၏ညာလက်ရုံးအကူအညီပေးသူဖြစ်ရာ၊ ထိုက်တန်သောရပိုင်ခွင့်များအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်နေစရာ မလိုပေ။

ဤအရာကို တွေးမိရင်း၊ သူက ကြာပန်းပလ္လင်ပေါ်တွင် မြင့်မားစွာထိုင်လျက်၊အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ၊ အဝေးရှိလူငယ်လေးကို နောက်တစ်ကြိမ် အရိုအသေပေးလိုက်၏။

"မြင့်မြတ်သောအရှင်ရဲ့ လွတ်မြောက်ခြင်းကို ရရှိသွားတဲ့အတွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ်။"

"..."

ခန္ဓာကိုယ်သုံးခုက တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားပြီး၊ ရှန်းယီက တိတ်ဆိတ်စွာနောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏နှုတ်ခမ်းများအနည်းငယ် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

ဤအပြုံးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်၊ တထာဂတဗုဒ္ဓက ရုတ်တရက် ခေတ္တမျှမှင်သက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

အလားတူလွတ်မြောက်ခြင်းသို့ တက်လှမ်းခြင်း ဖြစ်သော်လည်း မည်သည့်လှုပ်ခတ်မှုမျှမရှိဘဲ သူ အချိန်မြစ်ကိုထိန်းချုပ်လာနိုင်ချိန်ကထက်များစွာ ပို၍ခမ်းနားမှုကင်းမဲ့နေခဲ့သည်။

သို့သော် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခုကြောင့်၊ နှစ်ဦးစလုံးက တူညီသောနယ်ပယ်တွင် ရှိနေသော်လည်း၊ သူက ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်ကို လုံးဝထိုးဖောက် မမြင်နိုင်ခဲ့ဘဲ၊နက်ရှိုင်းပြီးမှောင်မိုက်သောချောက်နက်ကြီးတစ်ခုထဲသို့ စိုက်ကြည့်နေရသည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့သည်။

လွတ်မြောက်ခြင်းတွင် အဆင့်များရှိနေနိုင်သေးသည်လော။

သို့မဟုတ် ဤအတိုင်းသာရှိသည်လော။

ဤနယ်ပယ်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ်ခြေချကာ အလားတူအတွေ့အကြုံများမရှိသည့် တထာဂတ ဗုဒ္ဓက အချိန်အတော်ကြာစဉ်းစားတွေးတောခဲ့သော်လည်း ဆုံးဖြတ်ချက်မချနိုင်သေးပေ။

သူ၏မျက်လုံးများတွင် အကြောက်တရားအရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏မျက်နှာက လေးစားမှုရှိသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဆက်လက်ရှိနေ၏။

"မြင့်မြတ်သောအရှင်ရဲ့ နောက်ထပ်အစီအစဉ်တွေက ဘာများလဲ။"

"ဟူး။"

ရှန်းယီ သူ၏အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ အဝေးထံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ဟိုထူဧကရီ ခန့်မှန်းထားသော လမ်းကြောင်းက လွတ်မြောက်ခြင်း၏လမ်းကြောင်း မဟုတ်ခဲ့ပေ။

ခန္ဓာကိုယ်သုံးခုပေါင်းစပ်သွားသည်နှင့် သူကအရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာမြင်တွေ့ခဲ့ရပြီဖြစ်သော်လည်း၊ ဤလမ်းကြောင်းကို အဆုံးသတ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

သေချာသည်မှာ ခရီးဆုံးပန်းတိုင်က မဝေးတော့ဘဲ၊ ပြီးဆုံးရန်ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

ဤခြေလှမ်းကိုမလှမ်းမီ၊ သူက လူသားဧကရာဇ် အတွက် ထိုကိစ္စကိုအရင်ဆုံးအပြီးသတ်ရပါလိမ့်မည်။

လူငယ်လေးက နက်ရှိုင်းစွာသက်ပြင်းချလိုက်ပြီး တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ "ကောင်းကင်ဘုံကို တက်လှမ်းမယ်။"