အခန်း (၁၄၃၉-၁၄၄၀)

အခန်း (၁၄၃၉) ကောင်းကင်နန်းတော်ဆီသို့

ထိုနေ့တွင် မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏တိမ်ပင်လယ်မှာ ရုတ်တရက်လွင့်စင်သွားခဲ့၏။

သာမန်ပြည်သူများအားလုံးက သူတို့၏ခေါင်းများကိုမော့ကြည့်လိုက်ကြရာ၊ သန့်စင်သောချီ အလင်းတန်းသုံးခုက အဆုံးမဲ့အဝါရောင်တိမ်တိုက်များကိုသက်တံများအလား ဖောက်ထွင်းသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။

၎င်းမှာ မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်းကို သူတို့ မသိရှိကြသော်လည်း၊မကြာမီတွင် သိပ်သည်းသော မြူခိုးများရုတ်တရက်ရှင်းလင်းသွားပြီး၊ကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာ၏အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာရှိ ပုံသဏ္ဌာန်ကတဖြည်းဖြည်းရှင်းလင်းလာကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ကြပါသည်။

နန်းတော်များစွာမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် မရေမတွက်နိုင်သောကြယ်တာရာများအလား လှပစွာလွင့်မျှောနေ၏။

လိုဟန်၊ ချီမင်၊ ရှန်းဟွမ်၊ ခိုင်ဟွမ်၊ ယန်ခန်း။

၎င်းတို့၏နံရံများက ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ဖြူစင်နေပြီး၊ နန်းတော်ခေါင်မိုးများက တောင်ကြောများအလားပင်။ ကျက်သရေရှိသော တိမ်တိုက်များက ကောင်းကင်နန်းတော်သို့ ဆက်သွယ်ထားသော ရှည်လျားသည့်လှေကားထစ်များအဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ ၎င်း၏အဆုံးတွင် မြင့်မားလှသော ကောင်းကင်တံခါးတစ်ခု မားမားမှတ်မှတ်ရပ်တည်နေကာ၊အခမ်းနားဆုံးဖြစ်သော ကြယ်တာရာဝင်ရိုးစွန်းနန်းတော်ဆီသို့ တိုက်ရိုက်ဦးတည်နေခဲ့သည်။

ဒဏ္ဍာရီလာ မသေမျိုးခုံရုံးက ဤသို့ဖြင့်သေမျိုးလောကအား မည်သည့်အခမ်းအနားမျှမပါဘဲ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ထင်ပြလာပါတော့သည်။

၎င်း၏သိပ်သည်းသော ဖိအားများက လူများကို အသက်ရှူရန်ခက်ခဲသွားစေ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် စနစ်တကျဖွဲ့စည်းထားသော ငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့တစ်ခုရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့ပြီး၊သံချပ်ကာချပ်ဝတ်များ၏ရိုက်ခတ်သံက မိုးခြိမ်းသံအလား မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို ဖြတ်သန်း ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ၎င်းက ကောင်းကင်ယံရှိ ငွေရောင်ပင်လယ်တစ်ခုနှင့် တူနေပြီး၊ အရေအတွက်မှာ တစ်သိန်းထက်မနည်းပေ။

သူတို့က လက်နက်ရှည်များကိုကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး၊ သေမျိုးလောကကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ အထက်စီးမှ ကြည့်ရှုနေကြကာ၊ ခွန်အားနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များက ကောင်းကင်ယံ၌ပြည့်ကျပ်နေခဲ့သည်။

"..."

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဆူညံသံကြောင့် တုန်လှုပ်သွားသောလူများက သူတို့၏လက်ထဲရှိ သံချေးတက်နေသော ဓားကျိုးများကို အလိုအလျောက်ကြည့်လိုက်ကြ၏။ ထို့နောက် ဖိနှိပ်ထား‌သော၊ အချို့မှာမူ ရူးသွပ်စွာခုတ်ထစ်သတ်ဖြတ်ခံထားရပြီးဖြစ်သော ကျင့်ကြံသူများကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြကာ၊ရုတ်တရက်အရှိုက်ထိသွားကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ကြရ၏။

မသေမျိုးခုံရုံးက အဘယ်ကြောင့် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သနည်း။ ဤမသေမျိုးများနှင့် ဘုန်းကြီးများ သာမန်ပြည်သူများကိုဖိနှိပ်နေချိန်တွင်၊ မသေမျိုးခုံရုံးက မမြင်တွေ့ခဲ့သကဲ့သို့ အဘယ်ကြောင့်နေခဲ့သနည်း။

သို့သော် သူတို့က ခုခံရန်လက်နက်ကိုင်ဆောင်လိုက်ပြီးနောက်တွင်၊ ကောင်းကင်စစ်သည်များနှင့် စစ်သူကြီးများက အချိန်ကိုက်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြတော့သည်။

ဤမသေမျိုးခုံရုံးက... မသေမျိုးလောက၏ အစစ်အမှန်ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ ဟုတ်ပါသေးသည်လော။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

အင်ပါယာမြို့တော်၊ တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး နှင့် တောင်များနှင့် မြစ်များ အကြားတွင်။

ယဲ့လန်က အင်ပါယာနန်းတော်မှ ထွက်လာခဲ့ပြီးနောက် ယန်လန်ထင် နှင့် ဖုန်းရှီတို့ကလည်း တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်သူကြီးချုပ် အချို့နှင့်အတူ၊ မြို့ရိုးပေါ်သို့ တက်လာခဲ့ကြ၏။

ကျိကျင့်ရှီး နှင့် ယဲ့ကျိုးတို့ကလည်း တောင်ပိုင်းဟုန်ဂိုဏ်းချုပ်များ နှင့်အတူ၊ သူတို့၏ခြေလှမ်းများကို တဖြည်းဖြည်းရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးအတွင်းရှိ ပဋိပက္ခများ၊ လူသား ဧကရာဇ်၏ကျဆုံးမှုတို့က မည်သူ့ကိုမျှသတင်းများကို ဆက်လက်ဖုံးကွယ်ထားခွင့် မပြုတော့ပေ။

ဤတည်ငြိမ်ပုံရသော လောကကြီးက၊ မကြာမီ သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်းတွင်၊ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သော ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတစ်ခုနှင့် မလွဲမသွေကြုံတွေ့ရမည်ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းအပြည့်အဝသိရှိထားကြ၏။ တစ်ဖက်တွင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော မသေမျိုး နှင့် ဗောဓိသတ္တများ၊ အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓများ နှင့် ဂိုဏ်းချုပ်များ ရှိနေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ၊ ထိုအထီးကျန်နေသော လူငယ်လေး တစ်ဦးသာရှိနေခဲ့၏။

လက်ရှိအချိန်မှာတော့ အခြားမည်သည့်အရာကမျှအရေးမပါတော့ပေ။ မသေမျိုးခုံရုံးက ဤကဲ့သို့သောလှုပ်ရှားမှုမျိုးပြသလာခြင်းမှာ ၎င်းက... ရှန်းယီက ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းတော့မည် ဖြစ်ကြောင်းကိုသာ ဆိုလိုနိုင်သည်။

တိမ်ဖြူလှေကားထစ်ပေါ်တွင် ပုံရိပ်အနည်းငယ်က တဖြည်းဖြည်းထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း၊ မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

သိပ်သည်းသော ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများကို ဖြာထွက်နေစေသည့် ဧရာမကြာပန်းပလ္လင်တစ်ခု၊၎င်း၏အပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသောခိုင်ခံ့တောင့်တင်းသည့် ဗုဒ္ဓတစ်ပါးရှိနေပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သာမန်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့်အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ညင်သာစွာလျှောက်လှမ်း လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

သူတို့၏အရှေ့တွင်မူ၊ ချောမောသောလူငယ်လေး တစ်ဦးက လေဟာနယ်ထဲမှတိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်လာခဲ့၏။

ရှန်းယီက လက်နက်မပါ၊ သံချပ်ကာ မပါဘဲ၊ အစွန်းအထင်းတစ်စက်မျှမရှိသောအဖြူရောင် ဝတ်ရုံကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ အနည်းငယ် အားနည်းနေပုံရပါသည်။

သူက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်နန်းတော်များဆီသို့ သူ၏အကြည့်ကို မော့လိုက်ပြီး၊ သံမဏိနံရံတစ်ခုအလားငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့ကို ဖြတ်သန်း ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

သူ၏တည်ငြိမ်သော အကြည့်အောက်တွင်၊ မြောက်မြားစွာသော ကောင်းကင်စစ်သည်များနှင့် စစ်သူကြီးများက သေသပ်စွာတန်းစီရပ်နေကြပြီး၊ လှံရှည်များက အေးစက်စွာတောက်ပနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ကျောပြင်များကအချိန်အတော်ကြာကတည်းက ချွေးအေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး၊လှံများကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်ဖဝါးများမှာချောနေခဲ့သည်။

သူက ဗောဓိဂိုဏ်း၏အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓ ဖြစ်လို၊ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏ ဧကရာဇ်လည်း ဖြစ်ကာ၊ တစ်ချိန်က မသေမျိုးခုံရုံးမှ ပြစ်မှုကျူးလွန်သူ အဖြစ်သတ်မှတ်ခံခဲ့ရပြီး၊ ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးကလည်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြသူဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သောရှုပ်ထွေးလှသော သမိုင်းကြောင်းများသည် ဤပုံရိပ်တစ်ခုတည်းအပေါ်သို့ စုဆုံသွားခဲ့၏။

ကောင်းကင်အောက်ရှိ သတ္တဝါ အားလုံး၏အရှေ့တွင် ရှန်းယီက နောက်ဆုံးတွင်ရှည်လျားသော လှေကားထစ်ဆီသို့ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။

ရိုးရှင်းသောခြေလှမ်း တစ်လှမ်းက ဤငွေရောင် မြစ်၏နှလုံးသားထဲရှိ နောက်ဆုံးခံစစ်မျဉ်းကို ချေမွပစ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်စစ်သည်များနှင့် စစ်သူကြီးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသောမြင့်မားလှသော နံရံကြီးက ဆူညံသံနှင့်အတူ ပြိုကျသွားပြီး၊ သူတို့က ချွေးအေးများဖြင့်ရွှဲရွှဲစိုနေကာ၊ အောက်သို့နိမ့်ချစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြပြီး၊လှံရှည်များကို ကိုင်ဆောင်လျက်၊ ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကာ၊လေးစားမှုဖြင့် ခေါင်းငုံ့ထားကြပြီး၊ လှံထိပ်များကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ကြကာ အနည်းငယ်မျှပင် စော်ကားရန် မဝံ့ရဲကြသလို၊ ထိုပုံရိပ်ကို တိုက်ရိုက်ကြည့်ရန်ပင် မဝံ့ရဲကြတော့ပေ။

ကောင်းကင်အောက်ရှိ သက်ရှိအားလုံး၏မျက်စိထဲသို့ ကျရောက်လာသော ဤမြင်ကွင်းက သူတို့၏နှလုံးသားများထဲတွင် မုန်တိုင်းထန်သွားစေခဲ့သည်။

ဤကျယ်ပြောလှသော မသေမျိုးခုံရုံး၊ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ကောင်းကင်နန်းတော်အားလုံးက ယခုအခါ ထိုလူငယ်လေး၏ခြေရင်းတွင် ဒူးထောက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီ လှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းတိုင်းနှင့်အတူ၊ သူ၏အနောက်တွင် လူများစွာပိုမိုထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

အံ့အားသင့်နေသော အမူအရာများဖြင့် ဧကရာဇ် နှစ်ပါး၊ သူတို့၏နောက်တွင် လောကီနှင့်မသက်ဆိုင်သော ရွှေမသေမျိုးများအုပ်စု၊ အစစ်အမှန်အရှင် ရွှမ်ဝေ့က သူ၏လက်ငါးချောင်းကို တဖြည်းဖြည်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊သူ၏ဘေးရှိ ချီယွင်ကျစ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ရှန်းယီ နောက်ဆုံးတွင် မည်သူမျှမမျှော်လင့်ထားခဲ့သောပုံစံဖြင့် ဤလမ်းကြောင်းပေါ်သို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

မသေမျိုးများ နှင့် ဗုဒ္ဓများခင်းထားသော လမ်းကြောင်းက အလွန်ညစ်ညမ်းလွန်းသဖြင့် ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးထံမှ ဆုလာဘ်များကို သူငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

သူ့ကို ကြိုဆိုမည့်အပြုံးမျက်နှာများမလိုအပ်ဘဲ၊ ဤလူများ အညံ့ခံဒူးထောက်ရန်သာ သူလိုအပ်ခဲ့၏။

ဆုလာဘ်များမှတစ်ဆင့်ရရှိသော မသေမျိုး ဧကရာဇ်၏ရာထူးက ရုပ်သေးရုပ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူရှေ့သို့လှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းတိုင်းနှင့်အတူ သူက မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်၏အစစ်အမှန်အရှင်သခင် ဖြစ်လာတော့မည်။

"..."

ချီယွင်ကျစ်က ရှုပ်ထွေးသောခံစားချက်များဖြင့် ထိုကျောပြင်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခုကြောင့်၊ ရှန်းယီက ခါးသီးမှုကိုခံစားရရန် မွေးဖွားလာသောသူတစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု သူရုတ်တရက်ခံစားလိုက်ရပါသည်။

သူရှာဖွေနေသော ရည်မှန်းချက်မှာ အလွန်ရိုးရှင်းပြီး သန့်စင်လှရာ၊ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ဆန္ဒတစ်ခုဟုပင် မဆိုနိုင်လောက်သော်လည်း၊ ဤလူငယ်လေးက ယခုအခါဗုဒ္ဓများကို သတ်ဖြတ်နိုင်သောကြီးမားလှသည့် စွမ်းအားကိုပိုင်ဆိုင်ထားပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊သူက ၎င်းကိုဘယ်သောအခါမှ ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

သူလိုချင်သော တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုအတွက်၊ ဆိုးယုတ်သောမိစ္ဆာဝိညာဉ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဤကောင်းကင်ကြီးကို ငြိမ်းချမ်းစေရန်အတွက်နောက်ဆုံးတွင် သူကိုယ်တိုင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခဲ့ရ၏။

ရှန်းယီက ဤနဂါးငွေ့တန်းကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်နန်းတော်ထံသို့ တက်လှမ်းသွားတော့သည်။

"ဟူး"

တောင်ဘက်အစွန်းဧကရာဇ် နှင့် အနောက်ဘက်အစွန်းဧကရာဇ်တို့က မွေးရာပါဝိညာဉ်ရတနာများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး ချဉ်းကပ်လာနေသော ပုံရိပ်နှင့် သူ၏အနောက်ရှိ ထိုယခင်ဂိုဏ်းတူ ညီအစ်ကိုများဆီသို့ကြည့်နေရင်း သူတို့၏မျက်လုံးများ တဖျပ်ဖျပ်လင်းလက်နေခဲ့သည်။

ထိုနှစ်ဦးက ကောင်းကင်တံခါးတွင် စောင့်ကြပ်ထားရန် အမိန့်ပေးခံရသော်လည်း၊ လက်ရှိအချိန်မှာတော့ သူတို့၏လက်ထဲရှိ မွေးရာပါဝိညာဉ်ရတနာ များထဲသို့ ကပ်ဘေးစွမ်းအားအနည်းငယ်မျှပင် ထည့်သွင်းရန် မဝံ့ရဲခဲ့ကြပေ။

သူတို့၏အသက်ရှူသံများ ပိုပို၍လေးလံလာခဲ့သည်။

ရှန်းယီ၏အနောက်တွင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော ပုံရိပ်များထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်အထိပင်။

အတိတ်ဗုဒ္ဓ၊ ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓ၊ အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓကိုးပါးနှင့် ထိုရေတွက်၍မရနိုင်သော ဘုန်းကြီးနောက်လိုက်များ။

ဧကရာဇ်နှစ်ပါး၏ခန္ဓာကိုယ်က စတင်တုန်ယင်လာခဲ့ပြီး၊ သူတို့ကမျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ၊ သူတို့၏လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ရတနာများကို ချထားလိုက်ပြီး၊ဘေးတစ်ဖက်စီတွင် တိတ်ဆိတ်စွာဒူးထောက်လိုက်ကြ၏။

အခန်း (၁၄၄၀) သုံးဆယ့်သုံးသော ကောင်းကင်ဘုံ

ရှန်းယီက ထိုနှစ်ဦးကြားမှတည်ငြိမ်စွာ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီး၊အစမှအဆုံးတိုင်အောင် သူတို့ကို တစ်ချက်လေးမျှပင် လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။

သူက မြင့်မားလှသောကောင်းကင်တံခါးကြီးကို ဖြတ်သန်းကာတောက်ပနေသော စင်္ကြံလမ်းတစ်လျှောက် ဖြတ်ကျော်ကာလျှောက်လှမ်းသွားသည်။

ယခင်ကကျယ်ပြောပြီး ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော ကြယ်တာရာဝင်ရိုးစွန်းနန်းတော်က ရုတ်တရက်ကျဉ်းကြပ်သွားပြီး လူစည်ကားနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

လူတိုင်းက သူတို့၏ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး၊ခေါင်းမော့ကာ ခန်းမကြီး၏အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။

ခမ်းနားကြီးကျယ်ပြီး လှပသေသပ်သော ဧကရာဇ် ပလ္လင်က မသေမျိုးများစွာ၏အထက်တွင် မြင့်မားစွာတည်ရှိနေပြီး၊ ဤနယ်ပယ်၏အမြင့်ဆုံးနေရာကို ကိုယ်စားပြုနေပါသည်။

မဟာကပ်ဘေးကြီးအတွက် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော ထိုပလ္လင်က နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏ပထမဆုံးသော အရှင်သခင်ကို ကြိုဆိုရပါတော့မည်။

ပလ္လင်၏အနောက်ဘက်တွင်၊ တောက်ပသော အလင်းတန်းများဖြာထွက်နေသည့် ဝိညာဉ်ကျောက်တိုင်သုံးခု မတ်မတ်ရပ်တည်နေခဲ့သည်။

ယွီချင်းဂိုဏ်းချုပ်က အလယ်တွင်ထိုင်နေပြီး၊ ဆန်းချင်း နှင့် ထိုက်ချင်းဂိုဏ်းချုပ်များက တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ထိုင်နေကြ၏။

ထို တာအိုဂိုဏ်းချုပ်သုံးဦးက မသေမျိုးများ၊ ဘုန်းကြီးများနှင့် ဗုဒ္ဓများကိုတည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

လူသားဧကရာဇ်ကျဆုံးသွားခဲ့စဉ်က၊ အင်ပါယာမြို့တော်ခန်းမတွင် ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးက အလားတူပလ္လင်များကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြဖူးပါသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင်ပလ္လင်က ရာဇပလ္လင်၏ အထက် အဝေးဆီတွင် ရှိနေပြီး၊ မိုးပြာရောင်မီးခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ၊ ဧကရာဇ်သစ်က ဗောဓိသတ္တ၏မျက်နှာကိုပင် မမြင်နိုင်ခဲ့ရာ၊၎င်းက နတ်ဘုရားမင်းဆက်တွင် မည်သူက အမှန်တကယ် အာဏာရှိသနည်းဆိုသည်ကို ကိုယ်စားပြုနေခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဝိညာဉ်ကျောက်တိုင်သုံးခုက ရာဇပလ္လင်နှင့် တစ်တန်းတည်းရှိနေပြီး၊ အနောက်ဘက်တွင်ပင်နေရာယူထားရာ၊ အုပ်ချုပ်ရေးအပိုင်းတွင် ကူညီပေးရန်ရည်ရွယ်သည့်နေရာဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနိုင်ပါသည်။

သိသာထင်ရှားစွာပင် ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓပိုင်ဆိုင်သော ဓမ္မအသီးအပွင့်ကို ကောင်းကင်တာအိုအတွင်းမှ ရုပ်သိမ်းခံလိုက်ရသည်ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်၊ ဂိုဏ်းချုပ်သုံးပါးက ဆက်လက်လှုပ်ရှားရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိတော့ပေ။

နဂါးငွေ့တန်း ကောင်းကင်စစ်သူကြီးဖြစ်စေ၊ ကျန်ရှိနေသော ဧကရာဇ်နှစ်ပါးဖြစ်စေ၊ သူတို့က မသေမျိုးဧကရာဇ်၏ဒေါသကို ပြေလျော့စေရန် ရည်ရွယ်ချက်သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲကား အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယွီချင်းဂိုဏ်းချုပ်တစ်ချိန်က ကြိုတင်မြင်ခဲ့သောအရာက တဖြည်းဖြည်း လက်တွေ့ဖြစ်လာနေသောကြောင့်ပင်။

ထိုမြင်ကွင်းထဲတွင် ဗုဒ္ဓတစ်ပါးမျှမရှိခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ ဗုဒ္ဓများကနေရာတိုင်းတွင် ရပ်တည်နေကြသည်။

သို့သော် ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်သောအခါ၊ အခြား ဗုဒ္ဓနှစ်ပါးက ရှန်းယီ၏လက်အောက်ခံများ ဖြစ်မသွားခဲ့လျှင် အနာဂတ်ဗုဒ္ဓက လွတ်မြောက်ခြင်း၏စွမ်းအားကို မည်သို့ကိုင်စွဲနိုင်မည်နည်း ဆိုသည်မှာ ရှင်းလင်းသွားသည်။

ခွေးများနှင့် မြင်းများက ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်သော်လည်း၊ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ခန်းမများအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန်မှာခက်ခဲပါသည်။

ဤကျယ်ပြောလှသော မသေမျိုးခုံရုံးတွင် သူတို့အတွက်နေရာ မရှိသည်မှာ သေချာလှနေ၏။

ဗုဒ္ဓက လုံးဝကျရှုံးသွားခဲ့သလို ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားကလည်း သိမ်းသွင်းခံလိုက်ရသည်။

မဟာကပ်ဘေးကြီး တစ်ခုလုံးက ထူးဆန်းသော ပုံစံဖြင့် လမ်းမှန်ပေါ်သို့ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ မသေမျိုးဧကရာဇ်၏နိဂုံးချုပ်မှုဖြင့် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။

"..."

ဂိုဏ်းချုပ်သုံးပါးတို့က တိတ်ဆိတ်စွာရှိနေကြပြီး၊ သူတို့၏လုပ်ရပ်များမှတစ်ဆင့်သာ သူတို့၏သဘောထားကို ဖော်ပြနေကြသည်။

ဧကရာဇ်ရာဇပလ္လင်ကိုပြင်ဆင်ပြီးဖြစ်သလို သူတို့ကလည်း သူတို့၏အဆင့်အတန်းကို လျှော့ချခဲ့ကြ၏။ အကယ်၍ ဤမသေမျိုးဧကရာဇ်က သေမျိုးလောကကို အမှန်တကယ်ထည့်သွင်းစဉ်းစားမည်ဆိုလျှင်၊ပလ္လင်ပေါ်သို့ တက်ပြီးနောက် သူ၏အဓိကစိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ မည်သို့တည်ကြိမ်အောင်ထိန်းသိမ်းရမည်နည်းဆိုသည်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူတို့က ရှန်းယီ၏သတ်ဖြတ်ခြင်းခံရရသလို သစ္စာလည်းဖောက်ဖြစ်သွားခဲ့သော ဗုဒ္ဓများကဲ့သို့ မဟုတ်ပေ။

စည်းလုံးသော လွတ်မြောက်ခြင်းကို မည်သည့်အခါမှ ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်ပေ။

အကယ်၍ ရှန်းယီသာ ဉာဏ်ပညာရှိမည်ဆိုလျှင်၊ သူက ယခုဤရာထူးထံသို့တက်လှမ်းပြီး ဤနယ်ပယ်အတွက် အစီအစဉ်များကိုပြန်လည် ညှိနှိုင်းလိမ့်မည်။

သေချာသည်မှာ၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပြိုင်ဘက်က ဦးဆောင်မှုရယူထားမည်ဖြစ်သည်။

"ကျစ်"

တထာဂတ က ထိုတာအိုဂိုဏ်းသုံးဦးကို တိတ်ဆိတ်စွာစောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။

သူက သူကိုယ်တိုင်အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ ပုန်းကွယ်နေနိုင်ခဲ့ပြီဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း၊ ဤသုံးဦးက မဟာကပ်ဘေးကြီးတစ်လျှောက်လုံး အစမှအဆုံးတိုင်အောင် သူတို့၏တည်ငြိမ်မှုနှင့် လှုပ်ရှားမှုမရှိခြင်းကို အသုံးပြုကာ၊ မဟာရေစီးကြောင်းနှင့်ကိုက်ညီအောင်သာ နေထိုင်ရုံဖြင့်၊ သူတို့၏နောက်ဆုံး အကျိုးအမြတ်ဝေစုကို အောင်မြင်စွာ ရယူနိုင်ခဲ့ကြသည်။

သူ၏ဘက်တွင် လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေသူနှစ်ဦးရှိနေလျှင်ပင်။ ယွီချင်း၏နေရာ မပျောက်ဆုံးသရွေ့၊အများဆုံးရှုံးနိမ့်ခြင်းသာ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ်စုံတစ်ယောက်က လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေသူ တစ်ဦး၏အသည်းအသန် တွန်းအားပေးမှုကို ခံရပြီး၊ သေမျိုးလောက အတွင်းသို့ နောက်ဆုတ်ရန်အတင်းအကျပ်ဖိအားပေးခံရပါက၊ ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်တောင့်တသော ငြိမ်းချမ်းသည့်လောက က ဘယ်သောအခါမှ ရောက်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

လူတိုင်း၏အကြည့်အောက်တွင် ရှန်းယီက ခန်းမ၏အထက်ပိုင်းသို့ လျှောက်သွားခဲ့၏။

"ဟင်" ဂိုဏ်းချုပ်သုံးပါးက မျက်လုံးများ အနည်းငယ်မှေးသွားပြီး၊ပြိုင်ဘက်က ပလ္လင်ဆီသို့ လျှောက်သွားကာ၊ထိုတန်ဖိုးရှိသော နေရာကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ၎င်းတို့၏အရှေ့တွင် လာရပ်သည်ကို စောင့်ကြည့်လိုက်၏။

သူတို့သုံးဦးက တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေပြီး၊ ရှန်းယီကမတ်တပ်ရပ်နေသဖြင့်၊ သူတို့က သူ့ကိုမော့ကြည့်နေရပါသည်။

လူငယ်လေးက အနည်းငယ်လက်လှမ်းလိုက်ပြီး၊ သူ၏လက်ချောင်းထိပ်များက ဝိညာဉ်ကျောက်တိုင်၏ အစွန်းကို ပွတ်သပ်သွားကာ၊ ကြည်လင်ပြတ်သားသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေရာက မင်းတို့နေရမယ့်နေရာ မဟုတ်ဘူး။"

စကားမဆုံးမီမှာပင်၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တိုင် သုံးခုက သူ၏လက်ချောင်းထိပ်များတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ အမှုန့်အဖြစ် ကွဲကြေသွားခဲ့၏။

ဤလုပ်ရပ်ကြောင့်၊ဂိုဏ်းချုပ်သုံးပါး သာမက၊ ကျန်ရှိနေသော မသေမျိုးများပင်လျှင် အနည်းငယ် မှင်သက်သွားခဲ့ကြသည်။

မည်သူမျှသတိမဝင်လာမီမှာပင် ရှန်းယီက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မြင့်တက်စမ်း။"

"..."

ဂိုဏ်းချုပ်သုံးပါး၏ မျက်နှာအရောင် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူတို့၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ မသေမျိုးခုံရုံး၏ အထက်တွင်ရပ်တည်ရန် ဖြစ်သော်လည်း၊ဤကဲ့သို့ အမိန့်ပေးသည့် လေသံဖြင့်တော့ လုံးဝမဟုတ်ပေ။

သူတို့မေးခွန်းထုတ်ရန် အခွင့်အရေးမရမီနိုင်မှာပင်။ ရှင်းပြ၍မရနိုင်သောဖိအားတစ်ခုက သူတို့ကိုလွှမ်းမိုးလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ တည်ငြိမ်ပြီးသီးခြားဆန်သော ဂိုဏ်းချုပ်သုံးဦးစလုံးကို နက်ရှိုင်းသောစိုးရိမ်ပူပန်မှုတစ်ခု ခံစားလိုက်ရစေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း၊ သူတို့၏တာအို ခန္ဓာကိုယ်များက ထိုမမြင်ရသော ဧရာမလက်ကြီးကြောင့်သန့်စင်သောချီအဖြစ် ကြိတ်ချေခံလိုက်ရ၏။

သန့်စင်သော ချီက အထက်သို့လျင်မြန်စွာ ပျံတက်သွားပြီး၊ ကြယ်တာရာဝင်ရိုးစွန်းနန်းတော်၏အထက်တွင် လူသားပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းသွားပါသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယွီချင်းဂိုဏ်းချုပ်၏အမူအရာပင်လျှင် ဆိုးရွားသွားပြီး၊ သူ၏အကြည့်များ အေးစက်နေ၏။

"ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်က ဘာကို ဆိုလိုချင်တာလဲ။"

သေသည်အထိ အမှန်တကယ်ပင်တိုက်ခိုက်ရတော့မည်လော။

"နားမလည်ဘူးလား။"

ရှန်းယီက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် မျက်လုံးများပင့်ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါ ပြောတယ်လေ။ မြင့်တက်စမ်း လို့။"

သန့်စင်ခြင်းနှင့် မသန့်စင်ခြင်းခွဲခြားမှုတွင် သန့်စင်သောချီဖြစ်နေသဖြင့်၊ သူတို့သည် သူတို့နှင့်သင့်လျော်သောနေရာတွင်သာ ရှိနေသင့်ပါသည်။

ရှန်းယီ၏ ခြေအောက်တွင် ချက်ချင်းပင် ကျောက်စိမ်းလှေကားထစ်များဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။

ရှန်းယီက အထက်သို့တည်ငြိမ်စွာခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး၊ ဂိုဏ်းချုပ်သုံးပါး၏အရှေ့သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

လက်ရှိအချိန်မှာတော့ တစ်ခုခုမှားယွင်းနေကြောင်းကို လူတိုင်းသတိပြုမိလိုက်ကြ၏။

ရှန်းယီ၏ခြေရင်းတွင် လုံးဝအသစ်စက်စက်လောကတစ်ခုက လေဟာနယ်ထဲမှပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အလား ဖြစ်နေပြီး၊ ဂိုဏ်းချုပ်သုံးပါး၏မျက်နှာကလည်း အလွန်ရှင်းလင်းနေသော်လည်း၊ကျော်လွှား၍မရနိုင်သော အတားအဆီးတစ်ခုဖြင့် ပိုင်းခြားထားသည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ခြေတစ်လှမ်းတည်းဖြင့်၊ သူက ကောင်းကင်ကို ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

"ရှန်းယီ" ဂိုဏ်းချုပ်သုံးပါးက ပုံမှန်မဟုတ်မှုကို နောက်ဆုံးတွင် သတိပြုမိသွားပြီး၊ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ကာ၊ယခုလေးတင် စုစည်းထားသော အမြှေးပါးကိုဆုတ်ဖြဲရန်ရည်ရွယ်လျက်ဖြင့် သူတို့သုံးဦးစလုံးမြင်းမြီးယပ်များကို ပူးပေါင်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကြသည်။

ရှန်းယီက ကျောက်စိမ်းလှေကားထစ်များပေါ် ဆက်လက် တက်လှမ်းနေခဲ့၏။

သူချဉ်းကပ်သွားသည်နှင့် ထို တာအိုဂိုဏ်းချုပ်သုံးပါးက သန့်စင်သောချီအမျှင်များအဖြစ် နောက်တစ်ကြိမ်ကွဲကြေသွားပြီး၊ ဆက်လက်မြင့်တက်သွားရန် အတင်းအကျပ်ဖိအားပေးခံလိုက်ရသည်။

"မင်းက လွတ်မြောက်ခြင်းကို မရောက်ရှိသေးဘူးမဟုတ်လား..." ယွီချင်းဂိုဏ်းချုပ်၏ အသံတွင် အကြောက်တရားအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့၏။

ရှန်းယီက တိတ်ဆိတ်နေပြီး၊ တစ်လှမ်းချင်းသာတက်လှမ်းနေပါသည်။

စုစုပေါင်းလှေကားထစ် သုံးဆယ့်သုံးခုရှိပြီး၊ မသေမျိုး နှင့် ဗုဒ္ဓများ၏အရှေ့တွင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖွဲ့စည်းလာသည့် သုံးဆယ့်သုံးဘုံသော ကောင်းကင် နှင့် ကိုက်ညီနေကာ အဆင့်တစ်ခုစီကိုအခြားတစ်ခုကပိုင်းခြားထားပြီး၊ ဧရာမအကျဉ်းထောင်ကြီးတစ်ခုအလား၊ဂိုဏ်းချုပ်သုံးပါးကို ကောင်းကင်၏အမြင့်ဆုံး ထိပ်ဆုံးနေရာတွင် အကျဉ်းချထားလိုက်တော့သည်။