အခန်း ၁၀၁

အခန်း (၁၀၁)

စတင်လှုပ်ရှားခြင်း (၁)

တောက်လောင်နေသော မီးပုံဘေးတွင် ဝမ်ကျင်းသည် မြေပြင်ပေါ်၌ တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်နေခဲ့သည်။ ပုချီလော့မှာမူ အရိုးမရှိသော မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဝမ်ကျင်း၏ ရင်ခွင်ထဲ၌ နွဲ့နှောင်းစွာ မှီတွယ်နေပြီး သူမ၏ခေါင်းကို သူ၏လည်ပင်းဆီသို့ မြှုပ်နှံလျက် သူ၏ကိုယ်နံ့ကို အငမ်းမရ ရှူရှိုက်နေခဲ့သည်။

သူမသည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူမ၏လျှာလေးကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဝမ်ကျင်း၏ လည်စလုပ်နှင့် နားရွက်နောက်တို့ကို လျက်လိုက်ပြီး သူ၏အသားအရေ စင်တီမီတာတိုင်းကို နမ်းရှုံ့နေမိရာ ဝမ်ကျင်း၏ စိတ်ကို ဂယောက်ဂယက် ဖြစ်စေတော့သည်။ ပုချီလော့ ဆိုးနွဲ့ကစားသည့်အချိန်တိုင်း သူသည် သူမ၏ တင်းရင်း ပြည့်ဖြိုးနေသော တင်ပါးကို ရိုက်ပုတ်လိုက်ရာ သူမထံမှ တိုးညှင်းသော ညည်းတွားသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် နာကျင်ခြင်းနှင့် သာယာခြင်းတို့ ရောပြွမ်းနေသည့် ဤထူးခြားသော ခံစားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

‘သေစမ်း... အဲဒီ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းက ဒီအမျိုးသမီးရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ခလုတ်တစ်ခုကို နှိပ်လိုက်ပုံရပေတယ်’

ဝမ်ကျင်းသည် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရင်ခွင်ထဲမှ အမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စူးစမ်းလိုက်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆိတ်ဆွဲလိုက်ရာ သူမ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ကိုယ်လုံးလေးမှာ တုန်ရင်သွားခဲ့သည်။

"ငါ မင်းကို လိုချင်တယ်! မင်းရဲ့ လက်အောက်ခံတွေကို ပြန်လွှတ်ပြီး သန့်စင်သောနှလုံးသားဂိုဏ်းရဲ့ အဆင့်မြင့်အရာရှိတွေကို အကြောင်းကြားခိုင်းလိုက်... အခုကစပြီး မင်းက ငါ့ဘေးနားမှာပဲ နေပြီး ငါတို့နှစ်ဖက်ကြား ဆက်သွယ်ရေးအတွက် တာဝန်ယူရမယ်။"

"ရိက္ခာ၊ လက်နက်၊ သံချပ်ကာ... မင်းတို့ လိုအပ်တာမှန်သမျှကို... မင်းတို့အနေနဲ့ ဈေးနှုန်းကို ဂရုမစိုက်ဘူးဆိုရင် ငါ အားလုံး ထောက်ပံ့ပေးနိုင်တယ်။"

ဝမ်ကျင်းသည် ဤပစ္စည်းများကို စနစ်အရောင်းဆိုင်ထံမှ တိုက်ရိုက် လဲလှယ်ယူကာ ပံ့ပိုးပေးနိုင်ပြီး ၎င်းတို့ကို မူရင်းဈေးထက် အဆပေါင်းများစွာ၊ ဆယ်ဂဏန်းအထိပင် တင်ကာ ရောင်းချနိုင်ပေသည်။ အကျိုးအမြတ် သေချာပေါက် ရရှိမည့် စီးပွားရေးမျိုးကို သူ ဘာကြောင့် မလုပ်ဘဲ နေပါမည်နည်း။

ထိုသူပုန်များသည် ဤရိက္ခာနှင့် ပစ္စည်းများကို အသုံးပြု၍ မည်သို့သော ဖရိုဖရဲ ဖြစ်မှုများနှင့် ပွက်ပွက်ရိုက်မှုများကို ဖန်တီးမည်ကိုမူ သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ ဤကမ္ဘာကြီး ပိုမိုရှုပ်ထွေးလာလေလေ၊ ပိုကောင်းလေလေ ဖြစ်၏။

သူ့ရင်ခွင်ထဲမှ ပုချီလော့သည် ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး တောက်ပသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ဝမ်ကျင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"တကယ်လား... သခင်ကြီး..."

"ဒါဆိုရင် ကျွန်မ သခင်ကြီးရဲ့ ဘေးနားမှာ ထာဝရ နေသွားနိုင်ပြီပေါ့~"

ဝမ်ကျင်းသည် ပုချီလော့၏ ရှုပ်ပွနေသော ဆံနွယ်များကို သာသာယာယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီး ရေထွက်တော့မည့်အလား လှပလွန်းသော သူမ၏ မျက်ဝန်းများကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "တကယ်ပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ရိက္ခာနဲ့ လက်နက်တွေရဲ့ ဈေးနှုန်းကို မမေးတော့ဘူးလား"

‘ဟဲဟဲ... မိန်းမပဲလေ၊ အလှမာယာ သုံးတဲ့သူ ဖြစ်နေရင်တောင် အခုတော့ ငါ့ရဲ့ ယောက်ျားချောမာယာထဲကို တန်းတန်းစွဲ ကျရောက်သွားပြီ မဟုတ်လား။ အခု မင်း လုံးဝ စိတ်ရူးပေါက်သွားပြီ မဟုတ်လား။’

ဝမ်ကျင်း၏ စိတ်ထဲရှိ လူသေးသေးလေးသည် ခါးကိုထောက်ကာ ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောနေခဲ့သည်။

"မမေးတော့ပါဘူး..."

"ကျွန်မ ဘာမှ မမေးချင်တော့ဘူး..."

"သခင်ကြီး... ကျွန်မကို နမ်းပါဦး"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် ဝမ်ကျင်း၏ လည်ပင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သိုင်းဖက်လိုက်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းလေးကို သူ၏နှုတ်ခမ်းထံသို့ ဖိကပ်လိုက်တော့သည်။

ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အကွာတွင် ကုရန်သည် ထိုအပြန်အလှန် ဖက်ယမ်းနမ်းရှုံ့နေကြသည့် အရိပ်များထံမှ သူ၏ဦးခေါင်းကို လွှဲဖယ်ထားလိုက်သော်လည်း ညို့ငင်ဖွယ် အသံများက သူ၏နားထဲသို့ စီးဝင်နေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် စိတ်ထဲမှ တတွတ်တွတ် မြည်တွန်တောက်တီးနေခဲ့သည်။

‘အရှက်မရှိတဲ့ မြေခွေးမ... ငါ့သခင်ကို မြှူဆွယ်ဖို့ အလှမာယာကို သုံးဝံ့တယ်... တကယ်ပဲ အရှက်မရှိတာ... ဟူး... ငါတို့ရဲ့ ရာက္ခသဂိုဏ်းမှာ ဘာလို့ လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်မှ မရှိရတာလဲ...’

ဘုရားကျောင်းအပြင်ဘက်တွင် မိုးသည် တဖြည်းဖြည်း စဲသွားခဲ့သည်။ ပျက်စီးနေသော အမိုးစွန်းအောက်တွင် သူတောင်းစားငယ်အနည်းငယ်သည် အေးစက်နေသော်လည်း နူးညံ့ပြီး အရသာရှိသော ရိက္ခာခြောက်များကို ဝါးမြိုနေကြသည်။

အခြား အသက်ရှင်နေသေးသော သူတောင်းစားအဖိုးအိူမှာမူ မိုးရေထဲ၌ ခွေးသေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရင်ပြင်တွင် လဲလျောင်းနေခဲ့ပြီး သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ အညစ်အကြေးများနှင့် သွေးများသည် ပျံ့နှံ့နေခဲ့သည်။ သူ၏ အနည်းငယ် နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသော ရင်ဘတ်က သူ လုံးဝ မသေသေးကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ စိတ်အခြေအနေ မကောင်းဖြစ်နေသော ကုရန်သည် သူ၏ စိတ်ပျက်စရာများကို ဖြေဖျောက်ရန်အတွက် သူ့ကို ထပ်မံ ရိုက်နှက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘုရားကျောင်းအပြင်ဘက်တွင်မူ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များနှင့် ပုချီလော့၏ လက်အောက်ခံများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စိုက်ကြည့်ရင်း မည်သူမျှ စတင်လှုပ်ရှားရန် မဝံ့ဘဲ တင်းမာနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်း နောက်မှ ဆင့်ခေါ်ထားသော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များသည် အဝေးတစ်နေရာတွင် ပုန်းကွယ်ကာ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေကြပြီး ပေါ်ထွက်မလာခဲ့ကြပေ။ အကယ်၍ အမှန်တကယ် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားပါက ၎င်းတို့သည် မှောင်ရိပ်ခိုကာ အလစ်အငိုက် အံ့အားသင့်ဖွယ် တိုက်ခိုက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ရာဂစိတ်များ လွှမ်းမိုးနေသော ဝမ်ကျင်းသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ဖက်တွယ်ထားသော ပုချီလော့ကို တွန်းဖယ်လိုက်သည်။ သူသည် ပျက်စီးပြီး ညစ်ပတ်နေသော ဘုရားကျောင်းဟောင်းကြီးကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ အတားအဆီးမဲ့ ပျော်ပါးရန် သင့်တော်သော နေရာတစ်ခုကို မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။

သူသည် လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ ပုချီလော့၏ ပခုံးကို ဖိချလိုက်ပြီး သူမ၏ ကြည်လင်တောက်ပသော နားရွက်လေးအနီးသို့ သူ၏နှုတ်ခမ်းကို ကပ်ကာ ၎င်းကို ပါးစပ်အတွင်း သွင်းလျက် စုပ်ယူလိုက်သည်။

"မင်း ဒါကို ကြိုက်တယ်မလား..."

ပုချီလော့၏ လှပသော မျက်ဝန်းများမှာ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး အရှက်တရားကြောင့် နီမြန်းသွားခဲ့သည်။

"အာ... အဲဒီမှာလား..."

"မင်း မလုပ်ချင်ဘူးလား"

"လုပ်ချင်ပါတယ်"

ဘုရားကျောင်းပြင်ပရှိ ပုချီလော့၏ လက်အောက်ခံများမှာ ပိုမို စိုးရိမ်ပူပန်လာပြီး အတင်းအကြပ် ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်နေကြစဉ်မှာပင် ရွှေရောင်မျက်နှာဖုံးကို ပြန်လည်ဝတ်ဆင်ထားသည့် ပုချီလော့သည် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူမသည် ပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်းဟောင်းကြီးကို တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် တစ်ချက် ပြန်လည်ကြည့်ရှုပြီးနောက် အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းထွက်လာခဲ့ကာ စိုးရိမ်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည့် လက်အောက်ခံအချို့ကို အဆင်ပြေကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

သူမထံ ကမ်းပေးလာသော ဥက္ကာပျံဓားစကြာကို ယူဆောင်ပြီးနောက် မြင်းပေါ်သို့ တက်ကာ ဇက်ကြိုးကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"သွားကြမယ်။"

လူစုသည် မြင်းများကို အပြင်းနှင်ကာ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်၊ မိုးရွာသွန်းသောည၏ အေးစက်သော လေပြေသည် မိုးမှုန်များနှင့်အတူ ရောပြွမ်းလျက် ပုချီလော့၏ ဝေဝါးနေသော စိတ်အာရုံများကို နိုးကြားလာစေခဲ့သည်။

မျက်နှာဖုံးအောက်မှ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ သွေးထွက်တော့မည့်အလား နီရဲနေခဲ့သည်။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ခုနက လုပ်ဆောင်ခဲ့သော အဓိပ္ပာယ်မဲ့ပြီး ရိုင်းစိုင်းလှသည့် လုပ်ရပ်များကို ပြန်လည်ပုံဖော်နေမိသည်။ ဒါတွေက ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်သွားရတာလဲ။ ငါ ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဖြစ်သွားရတာလဲ။ သူက သူမကို ဆွဲဆောင်နေသည့်၊ သူမ မငြင်းဆန်နိုင်အောင် ပြုလုပ်နေသည့် အဆိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

‘ဒါက ပထမဆုံး မြင်မြင်ချင်း အချစ်ဆိုတဲ့ ခံစားချက်မျိုးလား။ ဒီလို ခံစားချက်မျိုးကို အစ်မကြီးက 'အချစ်' လို့ ခေါ်ခဲ့တာလား...’

နံနက်ခင်း နေရောင်ခြည်သည် တစ်ညလုံး ရွာသွန်းခဲ့သော မိုးရေစက်များအပေါ်သို့ ဖြာကျလာခဲ့ပြီး မိုးရွာပြီးစအချိန်၏ ထူးခြားသော ရနံ့မှာ လေထုထဲတွင် ပျံ့လွင့်နေခဲ့သည်။

မျက်နှာသစ် သန့်စင်ပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းသည် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို သူတောင်းစားအဖိုးအိုအား ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ၎င်းတို့၏ စခန်းကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်၊ ထို့နောက် ကလေးသူတောင်းစားငယ်များအတွက် ရိက္ခာအချို့ ချန်ထားခဲ့ကာ လျင်မြန်စွာပင် ခရီးဆက်ခဲ့ကြသည်။

သန်မာသောမြင်းများသည် အပြင်းနှင်လာခဲ့ကြရာ မကြာမီမှာပင် ၎င်းတို့သည် ခရိုင်မြို့တော်၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏မြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ စနစ်အရောင်းဆိုင်ထံမှ သံချပ်ကာဝတ်စုံ အစုံတစ်ရာ ကို လဲလှယ်လိုက်ပြီး ခရိုင်မြို့တော်အတွင်းရှိ အလွန်အမင်း ခမ်းနားထည်ဝါစွာ ပြင်ဆင်ထားသော စံအိမ်ကြီးတစ်ခုအတွင်းရှိ ရေကန်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏မြင်းကို လှည့်ကာ နောက်ထပ် နေရာတစ်ခုဆီသို့ အပြင်းမောင်းနှင်သွားခဲ့သည်။

ဝမ်ကျင်း မထွက်ခွာမီကတည်းက သူသည် ချန်ယွီကို စစ်တပ်အား ပြင်ဆင်စုဖွဲ့ထားရန် ညွှန်ကြားထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဝေလှံရှည်တပ်သား ၁၀,၀၀၀၊ ဝေတော်ဝင်ကိုယ်ရံတော် ၃,၀၀၀၊ ဝေလေးသည်တော် ၅,၀၀၀ နှင့် ဝေရဲရင့်သောမြင်းတပ် ၂,၀၀၀ စုစုပေါင်း စစ်သည်အင်အား ၂၀,၀၀၀ ဖြစ်သည်။

မူလက ရှိနေသော ခရိုင်စစ်သည် ၅,၀၀၀ နီးပါးနှင့် တိုက်ပွဲများစွာကို ဖြတ်သန်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် ဒုတိယအဆင့် လေးသည်တော်နှင့် ခြေလျင်တပ်သား ရောနှောအဖွဲ့အစည်း ၁၀,၀၀၀ မှာမူ ကွပ်ကဲမှုမြို့တော်ကို စောင့်ကြပ်ရန် ကျန်ရှိခဲ့သည်။

ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် သူ အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန် ရည်ရွယ်ထားသည့် အထက်တန်းစား မိသားစုတိုင်း၏ စံအိမ်များအတွင်းသို့ ပုန်ကန်မှု၏ သက်သေအထောက်အထားအဖြစ် သံချပ်ကာဝတ်စုံများကို လျှို့ဝှက်ထည့်သွင်းပြီးမှသာ... ချန်ယွီသည် သူ၏စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ကာ သူပုန်များကို ရှင်းလင်းရန် ချီတက်လာမည် ဖြစ်သည်။

ဤစစ်ဆင်ရေးသည် ပိုင်ဆိုင်မှုများကို သိမ်းဆည်းခြင်း၊ မိသားစုများကို အမြစ်ပြတ်သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ ဥစ္စာဓနများကို လုယက်ခြင်းနှင့် ဒေသခံ အထက်တန်းစား မိသားစုများ၏ အာဏာကို နှိမ်နင်းခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်နိုင်ရုံသာမက စစ်တပ်အတွက် စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုတစ်ခုအဖြစ်လည်း အသုံးဝင်ပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ကျင်းသည် သေသေချာချာ တွက်ချက်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ စနစ်စစ်သည်များသည် ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ပြီး အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော စစ်သည်အတွက် ကွာဟချက်ဈေးနှုန်း၏ ငါးပုံတစ်ပုံကိုသာ ပေးချေရန် လိုအပ်သည်။ စစ်သည်များကို အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းက ၎င်းတို့ကို တိုက်ရိုက်ဝယ်ယူခြင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုတွက်ခြေကိုက်လှသည်; တတိယအဆင့် စစ်သည်လေးဦး သေဆုံးသွားလျှင်ပင် စစ်သည်တစ်ဦး စတုတ္ထအဆင့်သို့ မြှင့်တင်နိုင်ပါက ၎င်းသည် အရှုံးမရှိပေ။

"မင်းတို့က ပြည်သူ့သဘောထားတွေကို ဖန်တီးနေကြတာပေါ့ ဟုတ်လား။ မသမာတဲ့ လှည့်ကွက်တွေကို သုံးနေကြတာပေါ့ ဟုတ်လား။ ပြည်သူတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားနေကြတာပေါ့ ဟုတ်လား။ ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားနေကြတာပေါ့ ဟုတ်လား။"

"ကောင်းပြီလေ... ပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ ခက်ခဲနေရင် ပြဿနာကို ဖန်တီးတဲ့လူတွေကိုပဲ ငါ တိုက်ရိုက် ဖြေရှင်းပစ်လိုက်မယ်။ အရင်းအမြစ်ကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်ရင် လင်းဖုန်းကို ကွပ်မျက်လိုက်ခြင်းရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးတွေက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိပဲ သက်ရောက်မှု ရှိတော့မှာ ဖြစ်တယ်။"

အတန်ငယ် ပြဿနာရှိနေဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် ဝမ်ကျင်းကို တုန်လှုပ်စေနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

သံချပ်ကာဝတ်စုံများ ပြည့်နှက်နေသည့် သေတ္တာများသည် ရေကန်၏ အောက်ခြေသို့ နစ်မြုပ်သွားစဉ်မှာပင် ဝမ်ကျင်း၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ သတ်ဖြတ်လိုသော အရောင်အဝါများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ နောက်ဆုံး လက်ကျန် အသက်ရှင်ရမယ့်ရက် အနည်းငယ်ကို ကောင်းကောင်း တန်ဖိုးထားထားကြစမ်း။"

"သွားမယ်။ နောက်ထပ်မှတ်တိုင်က ချူခရိုင်ပဲ။"

ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏မြင်းကို အရှိန်မြှင့်တင်ကာ အဝေးသို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။ ချူခရိုင်တွင် ပုချီလော့နှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရန် ချိန်းဆိုထားသည်ကို တွေးမိသောအခါ ဝမ်ကျင်း၏ စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်လာခဲ့သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ သူသည် အခြားအမျိုးသမီးများနှင့်မတူဘဲ ထူးခြားပြီး စိတ်အားထက်သန်တတ်သည့် ပုချီလော့၏ သဘာဝကို မျှော်လင့်နေမိသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သူသည် သန့်စင်သောနှလုံးသားဂိုဏ်းက မည်သို့သော အကျိုးအမြတ်ဈေးနှုန်းမျိုးကို ပေးဆောင်လာမည်နည်းဆိုသည်ကို သိရှိရန် အလွန်ပင် စိတ်အားထက်သန်နေမိသည်။

ကျိန်းအူမြို့ ကာကွယ်ရေးတပ်နှင့် နန်ယန်နယ်မြေ ကာကွယ်ရေးတပ်တို့ကို ပေါင်းစည်းခြင်းသည် စစ်သည်အင်အား ထပ်မံလဲလှယ်ရန်အတွက် အနည်းငယ်မျှမကသော စနစ်ရန်ပုံငွေအမှတ်များကို ကုန်ကျစေခဲ့ရာ ဤအကြိမ်သည် ဆုံးရှုံးမှုအချို့ကို ပြန်လည်ရယူရန် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

သန့်စင်သောနှလုံးသားဂိုဏ်းအနေဖြင့် ဝမ်ကျင်းကို စိတ်ပျက်စေမည်မဟုတ်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။ ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် မဟာကျင်းမင်းဆက် တစ်ခုလုံးတွင် သန့်စင်သောနှလုံးသားဂိုဏ်းကို အစွမ်းထက်ဆုံးသော ထောက်ပံ့မှုမျိုး ပေးနိုင်သည့်သူမှာ သူ ဝမ်ကျင်းတစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်ဟု ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောဆိုနိုင်ပေသည်။

ပုချီလော့ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခြင်းက ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုတည်းအပေါ်တွင်သာ အခြေခံထားခြင်း မဟုတ်ပေ။