အခန်း ၁၀၂

အခန်း (၁၀၂)

စတင်လှုပ်ရှားခြင်း (၂)

နေဝင်ဆည်းဆာ၏ နောက်ဆုံးရောင်ခြည်သည် ချူခရိုင်၏ မြို့တံခါးပေါ်ရှိ ‘ချူခရိုင်’ ဟူသော စာလုံးများကို ထိန်ထိန်လင်းပြီး တောက်ပနေသည်။ ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏မြင်းဇက်ကြိုးကို ဆွဲကာ ခေတ္တရပ်တန့်လိုက်ပြီး ၎င်း၏မျက်နှာတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။ သူသည် မြို့တံခါးအပြင်ဘက်မှနေ၍ မြို့ထဲသို့ အဝင်အထွက် ပြုလုပ်နေကြသော လူစည်ကားလှသည့် လှုပ်ရှားမှုများကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် ခံစားချက်မျိုးစုံ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။

နန်ယန်စီရင်စုရှိ ခရိုင်အနည်းငယ်ထဲတွင် ချူခရိုင်တစ်ခုတည်းသာ အစည်ကားဆုံးနှင့် အချမ်းသာဆုံး ဖြစ်သည်။

‘ချူခရိုင်ရဲ့ ခရိုင်မင်းကြီးက ဘယ်သူပါလိမ့်။ သူ့နာမည်က ဟဲဝေဟုတ်တယ်မလား။ သူက စီမံခန့်ခွဲရေးမှာ တော်တော်လေး အရည်အချင်းရှိပုံရတယ်။’

ချူခရိုင်သည် ဝမ်ခရိုင်လို မြေဆီလွှာကောင်းမွန်တာမျိုးလည်း မရှိ၊ ဟွိုင်ခရိုင်လိုမျိုး အဖိုးတန် ပုလဲကမာကောင်တွေလည်း မထွက်ရှိ၊ ချီခရိုင်လို ပထဝီဝင်အနေအထားအရ အားသာချက်လည်း မရှိပေ၊ သို့သော် ထိုခရိုင်များထက် ပိုမိုစည်ကားလာအောင် စီမံခန့်ခွဲနိုင်သည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အထင်ကြီးစရာကောင်းလှပေသည်။

မြေတံခါးဝတွင် မြို့စောင့်စစ်သည်ကင်းလှည့်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် ဝမ်ကျင်းနှင့် လူ ၂၀ ကျော်ပါဝင်သော အဖွဲ့ကို သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးစီသည် ခမ်းနားထည်ဝါသော ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကောင်းမွန်သော မြင်းများကို စီးနင်းကာ လက်နက်များ ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် သာမန်လူများ မဟုတ်ဘဲ ပြဿနာရှာမည့်သူများ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်၊ အထူးသဖြင့် ၎င်းတို့စီးနင်းလာသော အဆင့်မြင့်မြင်းများ ဖြစ်၏။ တပ်စိပ်မှူးသည် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ဤမြင်းများ၏ တန်ဖိုးမှာ ၎င်းတို့၏ အသက်များကို ဝယ်ယူရန် လုံလောက်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် နောက်မှ စေလွှတ်ထားသော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များကို ၎င်းတို့နှင့် ပူးပေါင်းခွင့်မပြုဘဲ အနောက်မှ လိုက်ပါစေခဲ့ခြင်းမှာ ကံကောင်းခြင်းတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည့် လက်နက်ကိုင် မြင်းစီးစစ်သည် အယောက်တစ်ရာကျော်သည် မြို့တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လျှင် တပ်စိပ်မှူးသည် မြို့တံခါးကို ပိတ်ပြီး ကာကွယ်ရေးတပ်ကို သေချာပေါက် ဆင့်ခေါ်မိလိမ့်မည်။

ကင်းစိပ်မှူးသည် သတိကြီးစွာဖြင့် ဝမ်ကျင်းထံသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး ဦးစွာ ဂါရဝပြု နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"သခင်ကြီး... ချူခရိုင်ကို ဘာကိစ္စနဲ့ လာရောက်တာပါလဲ။"

ဝမ်ကျင်းက ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

"ပစ္စည်းအချို့ ဝယ်ယူဖို့နဲ့ မိတ်ဆွေတစ်ယောက်ဆီ လာလည်တာပါ။"

တပ်စိပ်မှူး၏ အကြည့်သည် ၎င်းတို့အပေါ်သို့ ဝေ့ဝဲသွားခဲ့သည်။ ဝမ်ကျင်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် ရထားလုံးများ သို့မဟုတ် ကုန်သေတ္တာများမပါဘဲ အပေါ့စားပစ္စည်းများသာ ယူဆောင်လာကြောင်း မြင်သောအခါ သူသည် ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့က ကုန်သည်တွေ မဟုတ်တဲ့အတွက် မြို့ထဲကို တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်နိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နယ်စားမင်း ဝမ်ကျင်းက အလွန်သနားညှာတာတတ်သူပါ၊ သူက မြို့အဝင်အထွက် အထွေထွေအခွန်တွေကို လျှော့ချပေးထားပြီး ကုန်သွယ်မှုအခွန်ကိုပဲ အဓိကထားပါတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ မြို့ထဲရောက်ရင် ပြဿနာရှာဖို့တော့ မစဉ်းစားနဲ့။ မဟုတ်ရင် အာဏာပိုင်တွေက မင်းတို့ကို လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။ နယ်စားမင်း ဝမ်ကျင်းရဲ့ လက်အောက်မှာ ရေတွက်လို့မရတဲ့ ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရှင်တွေ ရှိတယ်။ သိုင်းလောကက လူတွေအားလုံး ငြိမ်ငြိမ်ဝပ်ဝပ် နေကြတာ အကောင်းဆုံးပဲ၊ မဟုတ်ရင်တော့..."

တပ်စိပ်မှူး၏ မျက်လုံးများတွင် သတိပေးချက်များ ရှိနေသည်။ သူ၏စကားများသည် မောက်မာခြင်းလည်းမရှိ၊ နှိမ့်ချခြင်းလည်းမရှိဘဲ ရှင်းလင်းပြတ်သားလှပြီး ဝမ်ကျင်းကို သွယ်ဝိုက်၍ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုနေခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏သတိပေးချက်ကို ကြားသောအခါ စိတ်မဆိုးသည့်အပြင် သူ့ကို စိတ်ဝင်တစားဖြင့် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ အနည်းငယ် ဟောင်းနွမ်းနေသော သားရေသံချပ်ကာ၊ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဓားမြှောင်၊ သန်မာထွားကျိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်၊ ထူထဲသော မျက်ခုံးနှင့် စိပ်နေသော မုတ်ဆိတ်မွေး။ သူသည် ရဲရင့်ပြီး အရည်အချင်းရှိသော လူတစ်ယောက်နှင့် တူလှပေသည်။

"မင်းနာမည် ဘယ်သူလဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တပ်စိပ်မှူးသည် ဝမ်ကျင်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"လေ့မင် ပါ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် နောက်သို့ ပြန်လှည့်ကာ ၎င်း၏လက်အောက်ခံများကို လမ်းဖယ်ပေးရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ကုရန်သည် ဝမ်ကျင်း၏ ကျေနပ်နေသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ‘ဒီကောင်လေးတော့ ကံကောင်းပြီ၊ သူ ရာထူးတိုးတော့မှာ သေချာတယ်’

"သွားကြစို့။ မြို့ထဲကို ဝင်မယ်။ ရက်အတော်ကြာ ခရီးသွားခဲ့ရတာ တကယ်ပဲ တော်တော်ပင်ပန်းနေပြီ။"

ဝမ်ကျင်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် အရေးပေါ် စစ်ချီတက်ခြင်းကဲ့သို့ အပြင်းအထန် မသွားသော်လည်း ခရီးလမ်းတွင် မနားတမ်း သွားခဲ့ကြသည်။ အဆုံးစွန်၌ စစ်ပွဲတွင် မြန်ဆန်မှုက အဓိကကျပေသည်။ ကောလာဟလများ၏ အရင်းအမြစ်ကို စောစောစီးစီး ဖြေရှင်းနိုင်လေလေ၊ ပြည်သူ့သဘောထားအပေါ် သက်ရောက်မှု လျော့နည်းလေလေ ဖြစ်လိမ့်မည်။

မြို့ထဲသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ရင်ခွင်ထဲမှ မှတ်စုစာအုပ်အသေးလေးကို ထုတ်ယူကာ ချူခရိုင်ရှိ 'ကျန်းမိသားစု' နှင့် ပက်သက်သော အချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုလိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာတွင် အေးစက်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဤကျန်းမိသားစုသည် ဤဖြစ်ရပ်တွင် ကြီးမားစွာ ပါဝင်ပတ်သက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ကျန်းစုန်းသည် ချန်ယွီက ၎င်းတို့မိသားစု၏ ရိက္ခာများကို အတင်းအကြပ် သိမ်းဆည်းခဲ့မှုအပေါ် အမြဲတမ်း ရန်ငြိုးဖွဲ့ထားခဲ့သည်။ ချူခရိုင်၏ ဒေသခံ လူမိုက်အာဏာရှင်အဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဗိုလ်ကျစိုးမိုးလာခဲ့သည့် သူ့ထံသို့ အစွမ်းထက်သော နဂါးတစ်ကောင်က ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာပြီး သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်းကို သူ လုံးဝ မကျေနပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

စကားပုံတစ်ခု ရှိသည်။ ‘ခဏမျှ သည်းခံလိုက်ခြင်းက ပိုတွေးလေလေ ပိုမိုမတရားခံရသလို ခံစားရလေလေဖြစ်ပြီး၊ တစ်လှမ်းဆုတ်ပေးလိုက်ခြင်းက ပိုတွေးလေလေ ပိုမိုဒေါသထွက်လေလေ ဖြစ်သည်’ ဟူ၍ ဖြစ်၏။ ဒေါသထွက်နေသော ကျန်းစုန်းသည် ဝူပေါ့နှင့် အခြားလူများနှင့် လျင်မြန်စွာ ပူးပေါင်းကာ ဝမ်ကျင်းကို ခြေထိုးလဲရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ဓား၊ လှံအစစ်အမှန်များဖြင့် သူ့ကို ဗြောင်မတိုက်ခိုက်နိုင်သောကြောင့် အနောက်မှနေ၍သာ ဓားနှင့်ထိုးရန် ကြံစည်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ကျန်းမိသားစု စံအိမ်ရှိ အသုံးမပြုတော့သော ရေတွင်းခြောက်တစ်ခုအတွင်းသို့ သံချပ်ကာဝတ်စုံ အစုံတစ်ရာ ကို လျင်မြန်စွာ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

"မင်းတို့လို အကောင်လေးတွေက ငါ မင်းတို့ကို မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

တိတ်ဆိတ်ပြီး သေသပ်လှပစွာ ပြင်ဆင်ထားသော ဧည့်ခန်းတစ်ခုအတွင်း ဝမ်ကျင်းသည် ရေချိုးကန်ထဲတွင် သက်တောင့်သက်သာ စိမ်နေခဲ့ပြီး သူ၏ဗလာကျင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထွက်ပေါ်နေသော ရေနွေးငွေ့များကြားတွင် မရေမရာ မြင်တွေ့နေရသည်။

အပေါ်အင်္ကျီအပါးလေး ဝတ်ဆင်ထားသော ပုချီလော့သည် ရေချိုးကန်၏ နောက်ကွယ်တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ သူမ၏ ဖြူစင်သောလက်ကလေးများဖြင့် ဝမ်ကျင်း၏ ပခုံးများကို နှိပ်နယ်ပေးရင်း ခရီးဝေးသွားခဲ့ရသည့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများကို ပြေလျော့စေနေခဲ့သည်။

သူမ နှိပ်နယ်ပေးနေစဉ် ဝမ်ကျင်းသည် သူမ၏ လက်ကလေးကို အသာအယာပုတ်လိုက်ပြီးနောက် တိုက်ရိုက် မတ်တတ်ရပ်ကာ သူမဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"အိုး။"

ပုချီလော့သည် ဝမ်ကျင်း၏ ဗလာကျင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်မိပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အုပ်လိုက်သည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ ချက်ချင်းပင် နီမြန်းသွားခဲ့သော်လည်း သူမ၏ လက်ချောင်းများမှာမူ မျက်လုံးများကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားပုံမရပေ...။ ဝမ်ကျင်းက တိုးတိုးလေး ရယ်မောကာ သူမ၏ခေါင်းကို သာသာယာယာ ပွတ်သပ်ရင်း စနောက်လိုက်သည်။

"မင်းလည်း မြည်းစမ်းဖူးပြီးပြီပဲကို... ဘာလို့ ကြည့်ရမှာ ကြောက်နေတာလဲ"

ဝမ်ကျင်း၏ စနောက်မှုကို ကြားသောအခါ ပုချီလော့၏ လည်ပင်းနှင့် နားရွက်နောက်များမှာ ချက်ချင်းပင် ရဲတက်လာခဲ့သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ရေချိုးကန်ထဲမှ ခုန်ထွက်ကာ သူမကို သူ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်ပြီး မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသော သူမ၏လက်များကို ကိုင်ကာ ဖယ်ရှားလိုက်ရာ ညို့ငင်ဖွယ်ကောင်းပြီး ရှက်သွေးဖြာနေသော မျက်နှာလေး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းက ဝမ်ကျင်း၏ စိတ်ကို ပြန်လည်လှုပ်ခတ်စေခဲ့သော်လည်း အချိန်စောသေးသဖြင့် သူ အလျင်မလိုခဲ့ပေ။

"မင်းတို့ဂိုဏ်းက အထက်လူကြီးတွေက ဘယ်လို ပြန်ပြောလဲ။ ငါ့ရဲ့ သတ်မှတ်ချက်တွေအားလုံးကို သဘောတူရဲ့လား။ ပစ္စည်းဈေးနှုန်းတွေကိုကော လက်ခံနိုင်ရဲ့လား"

ပုချီလော့သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝမ်ကျင်း၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ဖိကပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းလေးကို ဝမ်ကျင်း၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ သခင်ကြီးရဲ့ သတ်မှတ်ချက်တွေကို ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးထံ အမှန်အတိုင်း တင်ပြခဲ့ပါတယ်၊ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက အားလုံးကို သဘောတူပါတယ်ရှင်။"

ပုချီလော့၏ ညို့ငင်စွမ်းရှိသော မက်မွန်ပွင့်မျက်ဝန်းများမှာ ဝမ်ကျင်း မမြင်နိုင်သော နေရာတွင် အရောင်များ တောက်ပသွားခဲ့သည်။

သူမသည် ဝမ်ကျင်း၏ သတ်မှတ်ချက်များကို တင်ပြခဲ့သော်လည်း ဝမ်ကျင်းက သူမအတွက် ပြုလုပ်ပေးထားသော အစီအစဉ်များကိုမူ သွယ်ဝိုက်၍ ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်။ ဝမ်ကျင်းက သူမကို ဆက်သွယ်ရေးတံတားအဖြစ် ၎င်း၏ဘေးနားတွင် ထားရှိလိုသည်ဟူသော အချက်ကို... ဝမ်ကျင်းက သူမအား သူ၏မိန်းမအဖြစ် ဘေးနားတွင် ထားရှိလိုခြင်း ဖြစ်သည်ဟု လိမ်လည် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ပုချီလော့သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သန့်စင်သောနှလုံးသားဂိုဏ်း၏ မွေးစားခြင်းကို ခံခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ထူးချွန်လှသော သိုင်းပညာပါရမီနှင့် ကိုယ်ပိုင်ကြိုးစားမှုတို့ကြောင့် သူမသည် အာဏာတည်မြဲရေးအဖွဲ့၏ ရာထူးနေရာသို့ တဖြည်းဖြည်း တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ရုံသာမက သန့်စင်သောနှလုံးသားဂိုဏ်း၏ မဟာနတ်လက်နက်လေးပါးထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော 'ဥက္ကာပျံဓားစကြာ' ကို ကိုင်ဆောင်ခွင့်ရသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤရာထူးနေရာသည် အစွမ်းထက်သော လက်နက်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရခြင်းတင်မကဘဲ ပြင်ပစစ်ဆင်ရေးများကို တာဝန်ယူရသည့် 'ဥက္ကာပျံခန်းမ' တွင် စစ်မှန်သော အာဏာကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ခြင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။

‘ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ဘာအရေးလဲ။ သူမ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာရင်တောင် ဘာဖြစ်မှာလဲ။ သူမအနေနဲ့ တစ်နေ့နေ့မှာ ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုတွေကြောင့် သေဆုံးသွားနိုင်သလို၊ အာဏာအပြောင်းအလဲတွေကြား ဒါမှမဟုတ် အာဏာပိုင်တွေရဲ့ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုတွေနဲ့ ရန်သူတွေ၏ လုပ်ကြံမှုတွေကြောင့် သေဆုံးသွားနိုင်တယ်။’

သူမ၏ ဘဝတစ်ခုလုံးသည် ရေခဲပြင်ပါးပါးပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေရသလို ဖြစ်နေလိမ့်မည်။ ပုချီလော့သည် သိုင်းလောကသားတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း အပြန်အလှန် သတ်ဖြတ်နေကြရသည့် အဆုံးမရှိသော သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲများကို ငြီးငွေ့နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမသည် တည်ငြိမ်မှုကို တောင့်တခဲ့ပြီး သူမကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မည့် သန်မာသော လက်မောင်းတစ်စုံကို အလိုရှိခဲ့သည်။ ဝမ်ကျင်းကို ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည့် အကြိမ်မှာပင် သူသည် သူမ ရှာဖွေနေသည့် အမျိုးသားဖြစ်ကြောင်း သူမ ခံစားမိခဲ့သည်။ အစွမ်းထက်သည်၊ ဩဇာအာဏာရှိသည်၊ နောက်ခံအင်အား တောင့်တင်းသည်၊ ပြီးတော့ အရေးကြီးဆုံးက အလွန်ချောမောခန့်ညားလှသည်။ သူက ပုချီလော့၏ လိုအပ်ချက်အားလုံးနှင့် ကွင်းတိကွက်တိ ကိုက်ညီနေခဲ့သည်။

ဝမ်ကျင်း၏ ဘေးနားတွင် ရှိနေပြီး ချောမောသော အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ရင်ခွင်ထဲ၌ စည်းစိမ်ချမ်းသာနှင့် ဂုဏ်သရေကို ခံစားရခြင်းက... နေ့နေ့ညည မိုးရွာရွာ နေပူပူ ဓားကိုဝေ့ယမ်းပြီး လူသတ်နေရခြင်းထက် ပိုမိုသက်တောင့်သက်သာ မရှိပေဘူးလား။ သူမအနေဖြင့် အာဏာအချို့ ဆုံးရှုံးသွားရသော်လည်း ရန်သူ့လက်ထဲမှာ မည်သည့်အချိန် အသက်ပျောက်မလဲဆိုတာ မသိရသည့် ဘဝထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သည် မဟုတ်ပါလား။

လူတိုင်းတွင် ကြီးသည်ဖြစ်စေ ငယ်သည်ဖြစ်စေ ကိုယ်ကျိုးစွန့်လိုစိတ် သို့မဟုတ် အတ္တစိတ်များ ရှိကြစမြဲ ဖြစ်သည်။ ပုချီလော့သည် အတ္တစိတ် ပိုမိုပြင်းထန်သော လူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သန့်စင်သောနှလုံးသားဂိုဏ်း၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဝါဒဖြန့် ဦးနှောက်ဆေးမှုများသည် သူမအား ဂိုဏ်း၏ ရည်မှန်းချက်အတွက် ကိုယ်ကျိုးစွန့်လိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာအောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ယင်းအစား ‘လူတစ်ယောက်ဟာ မိမိကိုယ်ကျိုးအတွက် မကြည့်ဘူးဆိုရင် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကပါ ဖျက်ဆီးလိမ့်မယ်’ ဟူသော သူမ၏ ယုံကြည်ချက်ကိုသာ ပိုမိုခိုင်မာစေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ပုချီလော့သည် ဝမ်ကျင်း၏ ဆိုလိုရင်းကို တမင်သက်သက် လိမ်လည်ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ပြီး ‘သူမ ဖြစ်ဖြစ်၊ တခြားဘယ်သူဖြစ်ဖြစ် ရတယ်’ ဆိုသည့်အချက်ကို ‘သူမတစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်ရမယ်’ ဟု ပြောင်းလဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပုချီလော့သည် ရေချိုးကန်၏ ရေပြင်ပေါ်တွင် ထင်ဟပ်နေသော သူမ၏ အတုမရှိ လှပလွန်းသည့် မျက်နှာလေးကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် သေချာစွာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

‘ကောင်းကင်ဘုံက ငါ့ကို ဒီလောက်လှပတဲ့ မျက်နှာမျိုး ပေးထားတာက တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်နေဖို့ မဟုတ်ဘူး။ ငါက ဘဝကို ပျော်ပျော်ပါးပါး ဖြတ်သန်းဖို့ မွေးဖွားလာတာ။’

ဝမ်ကျင်းသည်လည်း ပုချီလော့၏ ပြန်လည်ဖြေကြားမှုကို ကြားသောအခါ ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် နောက်ထပ် အဓိက ဖောက်သည်ကြီးတစ်ဦးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သန့်စင်သောနှလုံးသားဂိုဏ်းသည် ရေရှည်တည်တံ့လာခဲ့သော အမွေအနှစ်များ ရှိသဖြင့် အခြားအရာများ မရှိလျှင်ပင် ရွှေနှင့်ငွေမူကား သေချာပေါက် ပြတ်လပ်နေမည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ မရှိလျှင်ပင် ၎င်းတို့အနေဖြင့် သွားရောက်လုယက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတစ်ခုအနေဖြင့် မည်သည့် ဂုဏ်သတင်းမျိုးကို လိုအပ်ပါဦးမည်နည်း။

ပျော်ရွှင်စရာ စိတ်အခြေအနေကြောင့် ဝမ်ကျင်းသည် ပုချီလော့ကို သူ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ ပွေ့ချီလိုက်ပြီး ကုတင်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

ပုချီလော့သည် တိုးညှင်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ဦးဟူသော အရှိန်အဝါများကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်ကာ ဝမ်ကျင်း၏ လည်ပင်းကို သိုင်းဖက်လျက် စိတ်အားထက်သန်သော အနမ်းတစ်ပွင့်ကို ပေးအပ်လိုက်တော့သည်။

"သခင်ကြီးရှင်"