အခန်း ၁၀၄

အခန်း (၁၀၄)

စတင်လှုပ်ရှားခြင်း (၄)

ဝမ်ကျင်းက သူသည် လျူကျန်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုတော်ကြောင်း ချီးကျူးလိုက်သည့် စကားကို ကြားသောအခါ ဟဲဝေ၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းများက ချက်ချင်းပင် နိုးကြားတက်ကြွလာခဲ့သည်။ သာမန်ဆင်းရဲသားဘဝမှ လာသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ခရိုင်မင်းကြီး ရာထူးနေရာအထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည့် ဟဲဝေသည် ထိပ်တန်းအဆင့် လိမ္မာပါးနပ်မှု၊ အမြော်အမြင်နှင့် အရည်အချင်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။

ခရိုင်မင်းကြီး... ခရိုင်မင်းကြီး... ဆိုသည့် ရာထူးက အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီး တစ်ယောက်ကဲ့သို့ မကြားရသော်လည်း ခရိုင်မင်းကြီးတစ်ဦး၏ အာဏာမှာ သာမန်လူများ တွေးထင်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုကြီးမားလှပေသည်။ ဆင်းရဲသားဘဝမှ လာပြီး မည်သည့် နိုင်ငံရေး အင်အားစု သို့မဟုတ် နောက်ခံအင်အားမှ မရှိဘဲ လူလတ်ပိုင်းအရွယ်တွင် ဤရာထူးနေရာသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ခြင်းကပင် တော်တော်လေး ခဲယဉ်းလှပြီ ဖြစ်သည်။

အရာရှိလောကထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကတည်းက ဟဲဝေသည် မိမိကိုယ်ကို တင်းကြပ်စွာ ထိန်းကျောင်းခဲ့ပြီး လာဘ်ပေးလာဘ်ယူမှု သို့မဟုတ် အကျင့်ပျက်ခြစားမှု လုံးဝမရှိဘဲ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့သည်။

‘သူကော ရည်မှန်းချက် သို့မဟုတ် ပျော်ပါးလိုစိတ် မရှိလို့လား။ သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့”

ပြည်သူ၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို အရှက်မရှိ လုယက်ပြီး ဇိမ်ခံကာ ပျော်ပါးနေကြသော အရာရှိများကို သူလည်း မနာလိုဖြစ်မိသည်။ သို့သော် လူတိုင်းတွင် စိတ်ကူးအိပ်မက်နှင့် လျှောက်လှမ်းမည့် လမ်းစဉ်ချင်း မတူကြပေ။ အချို့က သက်တောင့်သက်သာရှိသော ရုပ်ဝတ္ထုဘဝကို အလိုရှိကြပြီး၊ အချို့က နောင်လာနောက်သားများ ကမ္ပည်းတင်ကျန်ရစ်မည့် နာမည်ကောင်းကို လိုချင်ကြကာ၊ အချို့ကမူ အာဏာစက်ကို ချုပ်ကိုင်လိုကြသည်။

ဟဲဝေ၏ အကြီးမားဆုံးသော ရည်မှန်းချက်မှာ ပိုမိုမြင့်မားသော ရာထူးနေရာသို့ တက်လှမ်းရန် ဖြစ်သည်။ သူ ချူခရိုင်ကို အသေအလဲ စီမံခန့်ခွဲခဲ့ခြင်းမှာ ဝမ်ကျင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိရန်၊ သူ၏ တန်ဖိုးကို သက်သေပြရန်နှင့် ရာထူးတက်လှမ်းနိုင်မည့် လက်မှတ်တစ်စောင်ကို ရယူရန်အတွက်သာ ဖြစ်၏။

ဤအရာသည် သူ၏ဘဝအလှည့်အပြောင်း ဖြစ်လာမည်ကို ခံစားမိသောအခါ ဟဲဝေသည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ဝမ်ကျင်းကို အလေးအနက် ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"နယ်စားမင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုးက နယ်မြေအုပ်ချုပ်ရေးရုံးရဲ့ လမ်းညွှန်ချက်ကိုပဲ လိုက်နာခဲ့တာပါ၊ အထက်က စံပြလုပ်ဆောင်လို့ အောက်က လိုက်လုပ်ရုံသက်သက်ပါပဲ။ ကျွန်တော်မျိုးက နယ်စားမင်းကြီးရဲ့ ဒီလိုချီးမွမ်းမှုကို ခံယူဖို့ မထိုက်တန်ပါဘူး။ ချူခရိုင်ရဲ့ စည်ကားဝပြောမှုဟာ နယ်စားမင်းကြီးရဲ့ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကြောင့်သာ ဖြစ်ပါတယ်။"

ဝမ်ကျင်းသည် ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး ဟဲဝေ၏ ကျယ်ပြန့်သော ပခုံးများကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ချူခရိုင်ရဲ့ ခရိုင်မင်းကြီး တာဝန်ကို ယူကတည်းက ချူခရိုင်မှာ တိုးတက်အောင် လုပ်ဖို့ လိုအပ်နေသေးတဲ့ နေရာတွေ ရှိတာကို တွေ့ခဲ့ရလား"

ဟဲဝေ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ လျင်မြန်စွာ လှည့်လည်သွားခဲ့သည်။

"နယ်စားမင်းကြီးကို တင်ပြခွင့်ပြုပါ။ ကျွန်တော်မျိုးအနေနဲ့ ချူခရိုင်ဟာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့နဲ့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲဖို့ အလားအလာတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။ နောက်နှစ်မှာ ကုန်သွယ်မှု အခွန်ဘဏ္ဍာကို နောက်ထပ် ၄၀% တိုးမြှင့်နိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော်မျိုး အပြည့်အဝ အာမခံပါတယ်။"

"ဒါပေမဲ့... ရိက္ခာအခွန်နဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့..."

ထိုနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ဟဲဝေက ခက်ခဲဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ရိက္ခာအခွန်ကို ထပ်ပြီး တိုးမြှင့်ဖို့ကတော့ ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်။ ရိက္ခာဟာ ပြည်သူအားလုံး ရှင်သန်ဖို့အတွက် အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်ပါတယ်။ ရိက္ခာအခွန်ကို မမြှင့်တင်နိုင်ရင် ချူခရိုင်အနေနဲ့ နောက်ထပ် တိုးတက်ဖို့ ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်။"

ဟဲဝေ၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ ဝမ်ကျင်းက အံ့သြဟန်ဆောင်လျက် မေးလိုက်သည်။

"အို... ရိက္ခာအခွန် ကောက်ခံတဲ့နေရာမှာ ဘာအတားအဆီးတွေ ရှိနေလို့လဲ"

ဟဲဝေသည် ဝမ်ကျင်း၏ မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် နားလည်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်ပုံရသည်။ ကျန်းမိသားစုတော့ ဒုက္ခရောက်တော့မည်။

ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ဟဲဝေ၏ နှလုံးသားမှာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး ဒွန်တွဲ၍ ကျန်းမိသားစုကို ချက်ချင်းပင် မဆိုင်းမတွ တိုက်ခိုက်ပြောဆိုတော့သည်။ သူသည် အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးများကို ဗိုလ်ကျစိုးမိုးခြင်း၊ မြေယာများကို အဓမ္မသိမ်းပိုက်ခြင်း၊ ရိက္ခာဈေးနှုန်းများကို တိတ်တဆိတ် ကစားခြင်း၊ အစေခံများကို အကြမ်းဖက်ရန် နောက်ကွယ်က သွေးထိုးခြင်း၊ ရိက္ခာထွက်နှုန်းကို ဖုံးကွယ်ပြီး ရိက္ခာအခွန် တိမ်းရှောင်ခြင်း စသည့် စွပ်စွဲချက်များကို တသီတတန်းကြီး ရွတ်ဆိုပြခဲ့သည်။ ထိုအထဲတွင် အမှန်တရားများ ရှိသလို အမှားများလည်း ပါဝင်သည်၊ ကျန်းမိသားစု အမှန်တကယ် ကျူးလွန်ခဲ့သော ပြစ်မှုများရှိသလို ဟဲဝေ ချက်ချင်းပင် လုပ်ကြံဖန်တီးလိုက်သော စွပ်စွဲချက်များလည်း ရှိနေခဲ့၏။

ဟဲဝေသည် ကျန်းမိသားစု တစ်စစီ မပျက်စီးသွားမည်ကို အမှန်တကယ် စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟဲဝေ၏ ဘဝတွင် အမုန်းဆုံးလူကို မေးလျှင် ကျန်းမိသားစု၏ အကြီးအကဲ ကျန်းစုန်းသည် ထိပ်ဆုံး သုံးယောက်ထဲတွင် သေချာပေါက် ပါဝင်လိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ ဒေသခံအရာရှိနှင့် ဒေသခံ အာဏာရှိ မျိုးနွယ်စုတို့အကြား ရုန်းကန်မှုနှင့် ကံကြမ္မာပင် ဖြစ်သည်။

ဟဲဝေသည် ခရိုင်တစ်ခုလုံး၏ အာဏာနှင့် အကျိုးစီးပွား အားလုံးကို မိမိလက်ထဲတွင် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုသော်လည်း ကျန်းမိသားစုသည် ချူခရိုင်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အမြစ်တွယ်နေခဲ့ပြီး ကဏ္ဍအသီးသီးတွင် အခိုင်အမာ ခြေကုပ်ယူထားသဖြင့် ဟဲဝေ၏ အမိန့်ညွှန်ကြားချက်များကို ပြင်းထန်စွာ ဟန့်တားနေခဲ့သည်။ သူ၏အာဏာကို ခွဲဝေယူထားသော ထိုလူယုတ်မာ ကျန်းစုန်းကိုမူ သူသည် စောစောစီးစီး သေဆုံးပြီး ဘဝကူးကောင်းသွားရန်သာ ဆုတောင်းနေခဲ့သည်။

အာဏာကို အလွန်အမင်း တန်ဖိုးထားသော ဟဲဝေကဲ့သို့ လူတစ်ဦးအတွက် သူ၏အာဏာကို ခွဲဝေပေးရခြင်းမှာ သူ၏အသက်ကို နှုတ်ယူခြင်းနှင့် အလားတူပေသည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ဟဲဝေက ကျန်းမိသားစု၏ ပြစ်မှုများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု တင်ပြနေသည်ကို တိတ်တဆိတ် နားထောင်နေခဲ့သည်။ ဟဲဝေ၏ လည်ချောင်း ခြောက်ကပ်လာသည့်တိုင်အောင်မှ ဝမ်ကျင်းက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"ဒါအကုန်ပဲလား"

"အဲ... နယ်စားမင်းကြီး... နောက်ထပ် လိုအပ်ပါသေးသလား"

"သေချာတာပေါ့။"

ဟဲဝေ၏ ပါးစပ်မှာ တွန့်သွားခဲ့သည်။ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏အမူအရာမှာ ပြတ်သားသွားခဲ့သည်။

"နယ်စားမင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုး အခုမှ သတိရပါတယ်၊ ဒီကျန်းမိသားစုဟာ နောက်ကွယ်မှာ ပုန်ကန်ခြားနားဖို့ တိတ်တဆိတ် ကြံစည်နေကြပါတယ်။"

ဝမ်ကျင်းသည် ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျန်းမိသားစုက ဝံပုလွေလို ရည်မှန်းချက်ဆိုးတွေရှိပြီး ပုန်ကန်ဖို့ ကြံစည်နေတာပဲ၊ အစိုးရအနေနဲ့ ဒါကို ဘယ်တော့မှ ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ဝမ်ကျင်း၏ ကျေနပ်နေသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ဟဲဝေ၏ ရင်ထဲတွင် အေးစက်သွားခဲ့သည်။ ဤလူငယ်အထက်လူကြီးသည် တကယ့်ကို ရက်စက်လှပေသည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ကျန်းစုန်းကို ဖယ်ရှားပြီး ကျန်းမိသားစုကို အားနည်းအောင် လုပ်ချင်သော်လည်း တစ်မိသားစုလုံးကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပယ်ရှင်းရန်အခြေအထိမူ စိတ်မကူးခဲ့ဖူးပေ။ ပုန်ကန်မှုစွပ်စွဲချက် သက်ရောက်သွားပြီဆိုလျှင် လမ်းမလျှောက်နိုင်သေးသည့် ကလေးမှစ၍ တစ်မျိုးနွယ်စုလုံး သေချာပေါက် အသက်ပျောက်ကြရပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ကျင်းသည် လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံကို သောက်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ထဲက လက်ဖက်ခြောက်ဖတ်ကို ဝါးရင်း အေးအေးလူလူ ပြောလိုက်သည်။

"ကျန်းစုန်းက အခုတလော သူ့ရဲ့ ဘိုးဘွားဂူဗိမာန်ကို တည်ဆောက်ဖို့ လူတွေကို စုဆောင်းနေတယ်လို့ ငါကြားမိတယ်။ တော်တော်လေးလည်း ခမ်းနားတယ်ဆို ဟုတ်လား"

"ဒါဆိုရင် ကောင်းတာပေါ့။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ... ငါက စိတ်နှလုံး နူးညံ့ပျော့ပျောင်းတတ်သူဆိုတော့၊ သူ့ရဲ့ ဘိုးဘွားဂူဗိမာန်ကိုပဲ တန်းပြီး မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်ပေးလိုက်ကြစို့။ ဗလာကြီးဖြစ်ပြီး အလကား နေရာအကျယ်ကြီး ယူမနေရအောင်လို့ပေါ့"

ဟဲဝေ။ "..."

"ပြန်သွားပြီး ကျန်းမိသားစုကို ပုန်ကန်မှုနဲ့ စွပ်စွဲပြစ်တင်တဲ့ တရားဝင်အမိန့်စာတစ်စောင် ရေးသားပြီး နယ်မြေအုပ်ချုပ်ရေးရုံးဆီ ပေးပို့လိုက်။"

"ကျွန်တော်မျိုး အမိန့်အတိုင်း နာခံပါ့မယ်။"

"မင်း သွားနိုင်ပြီ။"

"ကျွန်တော်မျိုး ခွင့်ပြုပါဦး။"

ဟဲဝေသည် ဧည့်ခန်း၏ တံခါးဝသို့ လျှောက်လှမ်းသွားစဉ် ဝမ်ကျင်းက သူ၏ဦးခေါင်းကို ရိုက်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားသည်။

"အော်... ဒါနဲ့... အနောက်တံခါးကို စောင့်နေတဲ့ အဲဒီတပ်စိပ်မှူး... သူ့နာမည်က လေ့... လေ့မင် လားမသိဘူး။"

"အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို တံခါးစောင့်ခိုင်းထားတာက အရည်အချင်းတွေကို ဖြုန်းတီးရာကျတယ်။ ငါတို့က တတ်နိုင်တဲ့လူတွေကို တတာဝန်တွေ ပိုပေးရမယ်"

ဟဲဝေသည် ဦးစွာ ထိတ်လန့်သွားပြီးနောက် နားလည်သွားကာ ဦးညွှတ်ပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ဟဲဝေ၏ ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် စဉ်းစားနေမိသည်။

‘သူ့ရဲ့ အမူအရာကို ကြည့်ရတာ... ဟန်ဆောင်နေပုံမရဘူး... ဒါကြောင့် လေ့မင်က သူတမင် သက်သက် စီစဉ်ထားတဲ့လူ မဖြစ်နိုင်ဘူး...’

အရည်အချင်းရှိသူဟူသည် တန်ဖိုးရှိသော်လည်း ဝမ်ကျင်း၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန်အမင်း အရေးမကြီးပေ။ ဤကမ္ဘာမြေတွင် အရည်အချင်းရှိသူများမှာ အမြောက်အမြား ရှိနေကြသည်; ၎င်းတို့မှာ သူတို့၏ အရည်အချင်းကို ပြသနိုင်မည့် စင်မြင့်နှင့် ၎င်းတို့ကို အသိအမှတ်ပြုမည့် သခင်ကောင်းသာ လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သီအိုရီအရ နယ်မြေတစ်ခု သို့မဟုတ် ခရိုင်တစ်ခုအတွင်းရှိ အရည်အချင်းရှိသူများသည် နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို အုပ်ချုပ်ရန် လုံလောက်လှပေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် သူ၏ယခင်ဘဝက ဟန်မင်းဆက် နှင့် မင်မင်းဆက်တို့ ထူထောင်စဉ်က ၎င်းတို့၏ တည်ထောင်သူအဖွဲ့ဝင် အများစုမှာ ခရိုင်တစ်ခုတည်းက လူများသာ ဖြစ်ကြသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ကမ္ဘာမြေကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး ခမ်းနားထည်ဝါသော တော်ဝင်ကြီးကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဝမ်ကျင်း၏ အကြည့်မှာ နက်ရှိုင်းနေခဲ့သည်။ အရည်အချင်းရှိခြင်းက မမြတ်နိုးအပ်ပေ; အမှန်တကယ် မြတ်နိုးအပ်သည်မှာ စာနာသစ္စာရှိသော အရည်အချင်းရှိသူ ဖြစ်သည်။ လူတစ်ယောက်က မည်မျှပင် အရည်အချင်းရှိနေလျှင်တောင်မှ... အကယ်၍ သူသာ မရိုးသားသော အတွေးများ ရှိနေမည်ဆိုလျှင် ဝမ်ကျင်းသည် သူ့ကို သတ်ပစ်ရန် မဆိုင်းမတွ ဆုံးဖြတ်လိမ့်မည်။

ဟဲဝေနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းသည် ချူခရိုင်တွင် ကြာရှည်မနေခဲ့ပေ။ ၎င်းအစား သူ၏ နာကျင်ကိုက်ခဲနေသော ခါးနှင့် ခြေထောက်များကို အောင့်အည်းသည်းခံလျက် နောက်ဆုံးမှတ်တိုင်ဖြစ်သော ဝမ်ခရိုင်သို့ ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။

ဝမ်ကျင်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် ဝမ်ခရိုင်သို့ ထွက်ခွာသွားစဉ်... ဝမ်ကျင်း၏ အမိန့်စာများကို တစ်ဦးက ဗြောင်ကျကျ၊ တစ်ဦးက တိတ်တဆိတ် သယ်ဆောင်လာသော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော် နှစ်ဦးသည် စီရင်စု စစ်စခန်းရှိ ချန်ကန်း၏ လက်ထဲသို့ အရောက်ပေးပို့ရန် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

အချိန်ကို တွက်ချက်ကြည့်လျှင် ဝမ်ကျင်း ဝမ်ခရိုင်သို့ ရောက်ရှိချိန်၌ ချန်ကန်းသည်လည်း သူ၏စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ကာ တိုက်ခိုက်မည့်အချိန်နှင့် ကွက်တိ ဖြစ်လိမ့်မည်။ သေချာတာပေါ့... ၎င်းသည် ချန်ယွီအနေဖြင့် ရိက္ခာသိမ်းဆည်းရေးအဖွဲ့နှင့်အတူ နန်ယန်နယ်မြေမြို့တော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်မည့် အချိန်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

ချန်ယွီသည် စနစ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဇာတ်ကောင်တစ်ဦး မဟုတ်သဖြင့် ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် သူ့ကို အလွန်အမင်း လေးစားမိသော်လည်း... မတော်တဆမှုများ မဖြစ်ပွားစေရန် အလို့ငှာ ချန်ယွီကို ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်အဖြစ် စစ်ချီတက်ပွဲတွင် ထည့်သွင်းပေးလိုက်ခြင်းအားဖြင့် အပိုအာမခံချက်တစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ၎င်းက အနည်းငယ် သံသယစိတ်လွန်ကဲတတ်သော သူ့ကို စိတ်အေးချမ်းသွားစေရန် ဖြစ်၏။

ချန်ယွီကို မည်သည့်အတွက်ကြောင့် စစ်တပ်အား တိုက်ရိုက်ဦးဆောင်ခွင့် မပြုခဲ့ရသနည်းဆိုလျှင်... ပထမအချက်မှာ ချန်ယွီသည် အသစ်ခေါ်ယူထားခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အောင်မြင်မှုကိုမျှ မစွမ်းဆောင်ရသေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ့ကို စစ်သေနာပတိချုပ်အဖြစ် တိုက်ရိုက်ရာထူးတိုးပေးလိုက်လျှင် စစ်တပ်၏ ယုံကြည်ကိုးစားမှုကို သေချာပေါက် ရရှိလိမ့်မည် မမဟုတ်ပေ။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဤစစ်ပွဲအပြီး၌ စစ်သေနာပတိချုပ်သည် သေချာပေါက် နာမည်ဆိုးတစ်လုံးကို သယ်ဆောင်ရပေလိမ့်မည်၊ ထို့ကြောင့် ဝမ်ကျင်းသည် ချန်ယွီအနေဖြင့် အပုပ်ချခံရပြီး သူ၏ဂုဏ်သတင်း ပျက်စီးသွားမည်ကို မလိုလားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။