အခန်း ၁၀၅

အခန်း (၁၀၅)

စတင်လှုပ်ရှားခြင်း (၅)

နံနက်ခင်း၏ ဆီးနှင်းမြူများသည် လမ်းဘေးရှိ စိမ်းလန်းသော အပင်ငယ်လေးများအပေါ် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ဝမ်ကျင်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့ မြင်းစီးသွားချိန် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်သော လေတိုက်ခတ်မှုနှင့် မြင်းခွာသံများ၏ တုန်ခါမှုကြောင့် သစ်ရွက်စိမ်းများပေါ်ရှိ နှင်းစက်ကလေးများသည် အရွက်ကြောများအတိုင်း လျှောကျကာ မြက်ရိုင်းပင်များ၏ အမြစ်များဆီသို့ ပြန်ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

ဝေးလံသောဆီမှ ဝမ်ခရိုင်၏ မြို့အခြေအနေကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသောအခါ ဝမ်ကျင်းသည် မြင်းဇက်ကြိုးကို အသာအယာ ဆွဲကိုင်လိုက်သဖြင့် မြင်း၏အရှိန်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ လျော့ကျသွားခဲ့သည်။ ဝမ်ကျင်း၏ ဘေးတွင် မြင်းစီးလာသော ပုချီလော့သည် သူမ၏ မြင်းကုန်းနှီးမှ ရေဘူးကို ဖြုတ်ယူကာ သူ့ကို ရေအနည်းငယ် တိုက်လိုက်သည်။

ကုယန်နှင့် အခြား တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များသည်လည်း မြင်းအရှိန်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှော့ချလိုက်ပြီး ဝမ်ကျင်းကို ကြည့်ကာ အမိန့်ကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။ ဝမ်ကျင်းသည် နှုတ်ခမ်းပေါ်က ရေစက်များကို သုတ်လိုက်ရင်း ဝမ်ခရိုင်ဆီသို့ စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်ဝန်းများတွင် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ အရောင်ဟပ်လာခဲ့သည်။

အာဟုထံမှ စစ်ဆေးမေးမြန်းရရှိထားသော သတင်းအချက်အလက်များအရ ဝူမိသားစုသည် လင်းဖုန်းအား လုပ်ကြံရန် ကြိုးပမ်းမှု၏ နောက်ကွယ်က အဓိက လက်သည်တရားခံ ဖြစ်ပြီး၊ ဝမ်ကျင်း၏ အာဏာစက်ကို တုန်လှုပ်စေရန် မိုက်မဲစွာ ကြံစည်နေကြသည့် အခြားသော မသိနားမလည်သည့် မျိုးနွယ်စုများကို ချိတ်ဆက်ပေးခဲ့သော ခေါင်းဆောင်လည်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်း၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် မှေးစင်းသွားခဲ့သည်။ သူသည် စိတ်ထဲမှ စနစ်ဈေးဆိုင်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး အောက်ပါစစ်သည်များကို တိုက်ရိုက် လဲလှယ်လိုက်သည်။

ဝေတော်ဝင်ကိုယ်ရံတော် - ၂,၀၀၀ ယောက်

ဝေလေးသည်တော်များ - ၁,၀၀၀ ယောက်

ဝေရဲရင့်သောမြင်းစီးစစ်သည်များ - ၅၀၀ ယောက်

၎င်းတို့ကို ဝမ်ခရိုင်နှင့် ၁၀ လီအကွာရှိ တောရိုင်းမြေရိုင်းထဲတွင် နေရာချထားလိုက်သည်။

အဆင့် ၄ စစ်သည် ၃,၀၀၀ နှင့် အဆင့် ၅ စစ်သည် ၅၀၀ ရှိနေခြင်းသည် ဝူမိသားစုကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန် နေနေသာသာ၊ ဝမ်ခရိုင်တစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ရန်အတွက်ပင် လုံလောက်လှပေသည်။ သို့သော်လည်း ခြင်္သေ့တစ်ကောင်သည် ယုန်တစ်ကောင်ကို ဖမ်းရာတွင်ပင် မိမိ၏ အင်အားအပြည့်ကို အသုံးပြုရမည် မဟုတ်ပါလား။

ဝမ်ကျင်း၏ ဤခရီးစဉ်သည် သိုင်းလောက၏ အငွေ့အသက်ကို ခံစားရန်သက်သက် မဟုတ်ဘဲ၊ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရသည့် ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ရန်အတွက် ဝူမိသားစုတစ်ခုလုံးကို မိမိကိုယ်တိုင် သုတ်သင်ပယ်ရှင်းရန် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ချန်ကန်းက စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး အခြားမိသားစုများကို ချေမှုန်းမည်ဆိုလျှင် ဝူမိသားစုက ရိပ်မိသွားပြီး အဝေးသို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားမည်ကို သူ စိုးရိမ်မိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စစ်တပ်ကြီးတစ်ခု လှုပ်ရှားပြီဆိုလျှင် မည်မျှပင် ဖုံးကွယ်ထားသည်တောင်မှ ၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုများက ပေါ်ပေါက်သွားမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ချန်ကန်း၏ စစ်တပ်က လှုပ်ရှားလာလျှင် မည်သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားသည်ကို လူအတစ်ယောက်ပင် သိရှိနိုင်ပေသည်။ ထိုအချိန်ကျမှ ဝူမိသားစုဝင်အားလုံးကို တစ်ယောက်မကျန် ဖမ်းဆီးရန်အတွက် အားစိုက်ထုတ်ရပေလိမ့်မည်။

"အားလုံး ရပ်ပြီး အနားယူကြ! သူပုန်တွေကို ချေမှုန်းဖို့ စစ်ကူတွေကို စောင့်မယ်။"

"အာရန်။"

"ကျွန်တော်မျိုး ရှိပါတယ်။"

"ငါ့အမိန့်စာကို ယူပြီး ဝန်ရှန့်ကို သွားရောက်ဆင့်ခေါ်လိုက်။"

"အမိန့်အတိုင်းပါ။"

ကုရန်သည် ဝမ်ကျင်း၏ အမိန့်ကို ရရှိပြီးနောက် မြင်းနှင်တံကို ရိုက်နှက်ကာ ဝမ်ခရိုင်ဆီသို့ ဒုန်းစိုင်းမောင်းနှင်သွားခဲ့တော့သည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ဝမ်ကျင်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့နောက်မှ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါလာကြသော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော် ရာအိမ်မှူး ငါးဆယ်နှင့် တပ်မှူး ၁၀ ယောက်တို့သည် ဝမ်ကျင်း၏အမိန့်အောက်တွင် ပထမဆုံး လာရောက်ပူးပေါင်းခဲ့ကြသည်။

ပုချီလော့သည် ၎င်းတို့၏ ခါးတွင် ဇာထိုးနွေဦးဓားများကို ချိတ်ဆွဲထားပြီး ပိုးထည်ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကာ စုရုံးရောက်ရှိလာကြသော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များကို ကြည့်ရင်း ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ထက်မြက်သော အကဲခတ်မှုအရ ၎င်းတို့တစ်ယောက်ချင်းစီသည် ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ အထူးသဖြင့် ပိုမိုတောက်ပသော ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူ ၁၀ ယောက်မှာ... သူမ၏ ယခင်က ကိုယ်ရံတော်ကြီး လေးယောက်နှင့်ပင် အဆင့်အတန်း တူညီနိုင်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ခေတ္တမျှကြာသော် ချပ်ဝတ်တန်ဆာများ တိုက်ခိုက်မိသံများနှင့်အတူ ညီညာပြီး အားကောင်းလှသော ခြေသံများ ဖြည်းဖြည်းချင်း နီးကပ်လာခဲ့သည်။ စနစ်စစ်သည် ၃,၅၀၀ စုရုံးရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့၏ သန်မာထွားကျိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံ၊ စနစ်ကျသော စစ်ကြောင်းဖွဲ့စည်းမှု၊ မြင့်မားသော စိတ်ဓာတ်နှင့် ၎င်းတို့ဝတ်ဆင်ထားသည့် အဆင့်မြင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာများအားလုံးက ဤစစ်တပ်သည် အလွန်အမင်း အင်အားတောင့်တင်းသော စစ်တပ်ကြီးဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

"နယ်စားမင်းကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

ပုချီလော့၏ နှုတ်ခမ်းနီနီလေးမှာ အံ့သြလွန်းသဖြင့် အနည်းငယ် ဟဟလေး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ပုန်ကန်မှုသမိုင်းကြောင်း ရှည်လျားလှသော သန့်စင်သော နှလုံးသားဂိုဏ်းသည် စစ်ရေးစစ်ရာကို နားမလည်သည့် သာမန်သိုင်းလောကအဖွဲ့အစည်းတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ ဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသည် တော်ဝင်စစ်တပ်နှင့် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဂိုဏ်းဝင်များအပါအဝင် ပုန်ကန်ထကြွသူများကိုပင် ဦးဆောင်ဖူးခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် စစ်မြေပြင်တွင် စစ်ကြောင်းဖွဲ့စည်းပုံများကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်းကြောင့်သာ ယခု သူမရှေ့တွင် ရှိနေသော စစ်တပ်၏ အစွမ်းသတ္တိကို အမှန်တကယ် နားလည်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် ပုချီလော့ မြင်တွေ့ဖူးသမျှ ခရိုင်စစ်တပ်များထက် များစွာ ပိုမိုထက်မြက်သည်ဟု ပြောလျှင် လွန်မည်မထင်ပေ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ရှုံးနူလူမျိုးများကို တွန်းလှန်နေသည့် ပင်းခရိုင်နှင့် လျန်ခရိုင်ကဲ့သို့သော နယ်စပ်စောင့် စစ်တပ်ကြီးများ၊ အနောက်ဘက်ဒေသရှိ တိုင်းပြည် ၃၆ ပြည်ကို နှိမ်နင်းခဲ့သည့် အနောက်ဘက်ဒေသ နယ်ခြားစောင့် သေနာပတိကြီး၏ စစ်တပ်ကြီးများနှင့် လျောင်ပြည်နယ် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးလက်အောက်ရှိ တောလိုက်၊ ငါးဖမ်းမျိုးနွယ်စုများကို တောင်နက်များထဲသို့ မထွက်ရဲအောင် မောင်းထုတ်ခဲ့သည့် စစ်တပ်ကြီးများနှင့်သာ နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် တောင်ပိုင်းပြည်နယ် ရှစ်ခုလုံးတွင် ကြည့်လျှင်ပင် ယခုသူမရှေ့က စစ်တပ်သည် ထိပ်ဆုံးတွင် ရပ်တည်နိုင်ပေသည်။

သံခမောက်နှင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ စိမ့်ထွက်နေသော ညီညာလှသည့် စစ်သည်တော်များကို ကြည့်ရင်း သူမသည် ဝမ်ကျင်းကို ပိုမို၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်ဟု မြင်မိကာ ဝမ်ကျင်းကို ပို၍ပင် ချစ်မြတ်နိုးလာခဲ့သည်။ သူမ၏ ညှို့ဓာတ်ပြင်းလှသော မျက်ဝန်းများက ဝမ်ကျင်းထံ၌သာ စွဲထင်နေခဲ့တော့သည်။

မိမိကိုယ်ကို အရည်ပျော်သွားစေမည့်အလား ပူလောင်လှသော ထိုအကြည့်ကို ခံစားမိသောအခါ ဝမ်ကျင်းသည် နာကျင်နေသော သူ၏ခါးကို မသိမသာ ဖြောင့်မတ်လိုက်မိသည်။ သူသည် စကားပုံတစ်ခုကိုပင် သတိရမိသွားသည်။ ‘အာဏာသည် အမျိုးသားတစ်ဦးအတွက် အကောင်းဆုံးသော အလှပြင်ပစ္စည်း ဖြစ်သည်။’

လေပြေညင်းလေးတစ်ခု တိုက်ခတ်သွားသော်လည်း စနစ်စစ်သည် ၃,၅၀၀ မှာမူ အမိန့်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း သစ်သားတိုင်များကဲ့သို့ မတ်မတ်ရပ်နေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ တင်းကြပ်လှသော စည်းကမ်းစနစ်က ပုချီလော့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ဝမ်ကျင်းသည် စစ်ပွဲနှစ်ခုကို အောင်နိုင်ပြီး နယ်မြေချဲ့ထွင်ကာ ပြည်ပမျိုးနွယ်စုများကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည့် ရက်စက်ပြတ်သားသူတစ်ဦး ဖြစ်ရုံတင်မကဘဲ... ဤမျှ ခိုင်မာတောင့်တင်းသော စစ်တပ်ကြီးကိုလည်း လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ ၎င်းက သူမအနေဖြင့် မိမိ၏ ကံကြမ္မာတစ်ခုလုံးကို သူ့အပေါ်တွင် ပုံအော လောင်းကြေးထပ်ခဲ့ခြင်းမှာ မှန်ကန်ကြောင်း ပြသနေသည်။

ဝမ်ကျင်းသည် နယ်စားမင်းကြီး ရာထူးတွင် ကြာရှည်နေမည် မဟုတ်ဘဲ ရာထူးတိုးရန် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ သူမ၏ အဆင့်အတန်းမှာလည်း မြင့်မားလာပေလိမ့်မည်။ ဂိုဏ်းချုပ်လား... ဂိုဏ်းချုပ်ပင်လျှင် သူမကို အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အမိန့်ပေးရဲတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဝမ်ခရိုင်အတွင်း၌ ဝန်ရှန့်သည် အဝတ်အစားများ လဲလှယ်ပြီး ခရိုင်ရုံးသို့ သွားရောက်ကာ တရားဝင်အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်... သူ တံခါးမဖွင့်ရသေးခင်မှာပင် တံခါးက အပြင်ဘက်မှ တွန်းဖွင့်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ သူသည် ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ခါးမှ ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ကုရန်ဆီသို့ အသင့်ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်၏ စာသင်သားတစ်ဦးအနေဖြင့် ဝန်ရှန့်သည် လူကြီးလူကောင်းတစ်ဦး၏ အနုပညာခြောက်ပါးဖြစ်သော ကျင့်ဝတ်၊ ဂီတ၊ လေးအတတ်၊ ရထားလုံးမောင်းနှင်ခြင်း၊ စာပေနှင့် သင်္ချာတို့တွင် ကျွမ်းကျင်ရုံသာမက... သူ၏ အတိုင်းအဆမဲ့ဓားချီသိုင်းမှာလည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

တံခါးကို တွန်းဖွင့်ဝင်လာသော ကုရန်သည် သတိကြီးစွာ ထားနေသည့် ဝန်ရှန့်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ လက်ကို ဓားရိုးပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်သည်။

"သခင်လေးဝမ်... ကျွန်တော်က ကုရန်ပါ။ ကျွန်တော်က နယ်စားမင်းကြီး ဝမ်ကျင်းရဲ့ ကိုယ်ရံတော်ဖြစ်ပြီး အာဟုနဲ့အတူ လိုက်ပါလာခဲ့တာပါ။ နယ်စားမင်းကြီးက သခင်လေးကို မြို့အပြင်ဘက်မှာ လာရောက်တွေ့ဆုံဖို့ ဆင့်ခေါ်ခိုင်းလိုက်လို့ပါ။"

ဝန်ရှန့်သည် ထိုစကားကို ကြားသော်လည်း သူ၏ သတိထားမှုကို မလျှော့ချခဲ့ပေ။

"မင်းမှာ သက်သေအထောက်အထား ရှိလား။"

ကုရန်သည် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူ၏ရင်ခွင်ထဲမှ အမိန့်စာကို ထုတ်ယူ၍ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်ကမူ ဓားရိုးပေါ်တွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဝန်ရှန့်သည် ၎င်းကို ယူဆောင်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ တရားဝင်တံဆိပ်တုံးနှင့် ဝမ်ကျင်း၏ လက်ရေးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဓားကို အောက်သို့ ချလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ခရိုင်မြို့တော်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖူးသဖြင့် ဝမ်ကျင်း၏ ထူးခြားသော လက်ရေးကို အကြိမ်ကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးသည်။ ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ယခင်ဘဝက ခဲတံ သို့မဟုတ် ဖောင်တိန်ကို အသုံးပြုခဲ့သဖြင့် ယခုဘဝတွင် စုတ်တံဖြင့် ရေးသားရာ၌ပင် ပြောင်းလဲရန် ခက်ခဲသော လက်ရေးလက်ချက်အချို့ ကျန်ရှိနေခဲ့ရာ သူ၏လက်ရေးကို ခွဲခြားရ အလွန်လွယ်ကူလှပေသည်။

"ဒါဆိုရင် ကိုယ်ရံတော်ကု လမ်းပြပေးတာကို အားနာရမှာပေါ့။"

ဝန်ရှန့်က ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လာမှသာ ကုရန်သည် ဓားရိုးပေါ်မှ လက်ကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ဝမ်ကျင်းက သူ့ကို အတိအကျ ညွှန်ကြားထားခြင်း မရှိသော်လည်း အကယ်၍ ဝန်ရှန့်သာ ငြင်းဆန်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ကုရန်သည် သူ့ကို သေချာပေါက် ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားမည် ဖြစ်သည်။ ဝန်ရှန့်တွင် သိုင်းပညာစွမ်းရည် ရှိသော်လည်း ကုရန်ကမူ သူ့ကို အမှန်တကယ် ထည့်မတွက်ပေ။ သူသည် ဝန်ရှန့်ကို ၅ ကွက် အတွင်း သတ်ဖြတ်နိုင်ပြီး ၁၀ ကွက် အတွင်း အရှင်ဖမ်းဆီးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

"ဒီဘက်က ကြွပါ။"

ဝန်ရှန့်သည် ကုရန်၏ နောက်မှ လိုက်ပါကာ ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်လာစဉ်... ကိုယ်ရံတော်များနှင့် အစေခံအချို့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ကိုယ်ရံတော်များသည် ဝန်ရှန့်၏ဘေးက ကုရန်ကို ဇဝေဇဝါနှင့် အံ့သြစွာ ကြည့်ရင်း သတိကြီးစွာဖြင့် ဝန်းရံလာကြသည်။ ဝန်ရှန့်က ဒေါသတကြီး နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း

"လူပြက်လို လုပ်မနေကြနဲ့၊ မြန်မြန် မြင်းသွားယူစမ်း။" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ထိတ်လန့်သွားသော ကိုယ်ရံတော်များသည် အပြေးအလွှား သွားရောက်ကာ လည်ဆံပြာမြင်းတစ်ကောင်ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်။

လမ်းခရီးတွင် ဝန်ရှန့်သည် ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် ဘာကြောင့် ဝမ်ခရိုင်သို့ ကိုယ်တိုင်လာရောက်ရသနည်းဆိုသည်ကို အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမိသော်လည်း သူ မမေးမြန်းခဲ့ပေ။

ပထမအချက်မှာ သူသည် ကုရန်နှင့် မည်သည့်ပတ်သက်မှုမျှ မရှိသဖြင့် မေးမြန်းလျှင်လည်း ဘာမှသိရမည် မဟုတ်ပေ။

ဒုတိယအချက်မှာ ဝန်ရှန့်သည် မိမိကိုယ်ကို တော်ဝင်နန်းတော်အပေါ် သစ္စာရှိသူတစ်ဦးဟု သတ်မှတ်ထားပြီး မည်သည့်မတရားမှုကိုမျှ မလုပ်ဆောင်ခဲ့သဖြင့် ပြစ်တင်ဝေဖန်ခံရမည်ကို သဘာဝကျကျ မကြောက်ရွံ့ပေ။

တတိယအချက်မှာ ဝန်ရှန့်သည် ဤအရာအားလုံးမှာ ဝူမိသားစုကြောင့် ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ဝေဝါးစွာ ခန့်မှန်းမိပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဝန်ရှန့်သည် မြင်းစီးလာရင်း ဝေးလံသောဆီမှ မြောက်မြားစွာသော စစ်သည်တော်ကြီးများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ... သူ၏ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်ကြောင်း အပြည့်အဝ ယုံကြည်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဝူမိသားစုကို ချေမှုန်းရန် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ လှိုင်းထလာခဲ့တော့သည်။

‘ဝူမိသားစု။ မင်းတို့တွေ တော်တော်ရဲတင်းနေကြတာပဲ။ အခုတော့ မင်းတို့ ဒုက္ခလှလှတွေ့ပြီ။ မင်းတို့အားလုံး အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ကြတော့မယ်။’