အခန်း ၁၀၈
Vol. 11 Ch. 108
အခန်း (၁၀၈)
သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်း (၂)
ခံတပ်တံတိုင်းပေါ်မှ အော်ဟစ်ကာ ကိုယ်တိုင်ဆင်ခြေပေးရန် ကြိုးစားနေသည့် ဝူပေါ့ကို ဝမ်ကျင်းက လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပြီး သူ၏ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ၎င်းထံသို့ တည့်တည့်ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။
"ဝူပေါ့။ ခံတပ်တံခါးကို ဖွင့်စမ်း။ မင်းရဲ့လက်တွေကို မင်းကိုယ်တိုင် ကြိုးတုပ်လိုက်။ အကယ်၍ မင်းတို့ ဝူမိသားစုထဲမှာ ဘာချပ်ဝတ်တန်ဆာမှ ရှာမတွေ့ဘဲ မင်းတို့ တကယ်ပဲ အပြစ်မရှိဘူးဆိုရင်တော့ ဒီအရာရှိက မင်းတို့ကို တရားမျှတမှု ပေးလိမ့်မယ်။"
"ဒါမှမဟုတ်ရင်တော့။ ငါ့ကို ရက်စက်တယ်လို့ လာမပြောနဲ့။ မင်းတို့ကို နိုင်ငံတော်ပုန်ကန်မှုနဲ့ တရားစွဲပြီး ဝူမိသားစုတစ်ခုလုံးကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်မယ်။"
ဝူပေါ့သည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဒေါသကြောင့် ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး တင်းကျပ်သွားခဲ့ရသည်။ ကြီးမားလှသော နိုင်ငံတော်ပုန်ကန်မှု ပြစ်ဒဏ်ကြီးက သူ့အပေါ် ပုံချခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ မိမိတွင် ပုန်ကန်ရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝမရှိကြောင်းနှင့် မိမိတို့မိသားစုတွင် မည်သည့်လျှို့ဝှက်ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှ မရှိကြောင်း သူကိုယ်တိုင် အသိဆုံးဖြစ်သော်လည်း... သူက ခုခံမှုကို စွန့်လွှတ်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် ကြိုးတုပ်ကာ အောက်သို့ ဆင်းသွားဝံ့ပါမည်လား။
လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။ ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် ဤမျှ ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော စစ်တပ်ကြီးကို ခေါ်ဆောင်လာပြီးမှ ဝူမိသားစုကို လွယ်လွယ်နှင့် လွှတ်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။
"နယ်စားမင်းကြီးဝမ်။ တစ်ယောက်ယောက်က ငါတို့ ဝူမိသားစုကို မဟုတ်မမှန် လုပ်ကြံစွပ်စွဲနေတာ သေချာပါတယ်။ ငါတို့ ဝူမိသားစုမှာ နိုင်ငံတော်ကို ပုန်ကန်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝမရှိပါဘူး။ အကယ်၍ ဝူမိသားစုက နယ်စားမင်းကြီးကို တစ်ခုခု စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်အောင် လုပ်မိခဲ့ရင် နယ်စားမင်းကြီးအနေနဲ့ ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဝူမိသားစုက ဘယ်လိုတန်ဖိုးမျိုးကိုမဆို ပေးဆပ်ဖို့ အဆင်သင့်ပါပဲ။"
ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ရင်ထဲ၌ အတိုင်းအဆမရှိသော နောင်တများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သူသည် မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဝမ်ကျင်းကို သွားရောက်ရန်စမိပြီး ဤကဲ့သို့သောအခြေအနေအထိ ရောက်အောင် လုပ်မိခဲ့သနည်း။ ဤလူငယ်သည် ဤမျှအထိ အရှက်မရှိ၊ သံယောဇဉ်မဲ့ကာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းရန် လုံးဝနေရာမချန်ထားလိမ့်မည်ဟု သူ တကယ်မထင်မှတ်ထားခဲ့မိပေ။ သူက လောကသားများ၏ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချမှုကို မကြောက်ဘူးလား။
အကယ်၍ ဤသို့ဖြစ်မည်မှန်း ကြိုသိခဲ့လျှင် သူတကယ်ပဲ ပုန်ကန်မိပါလိမ့်မည်။ မတရားစွပ်စွဲခံရပြီး အသတ်ခံရခြင်းထက်စာလျှင် ပုန်ကန်မှုကြောင့် အသတ်ခံရခြင်းကမှ ပို၍ တန်သေးသည် မဟုတ်ပါလား။
အမှန်စင်စစ် သူ မသိရှိခဲ့သည့်အရာမှာ... သူက ရိက္ခာဈေးနှုန်းများကို ကစားခဲ့သည်ဖြစ်စေ၊ ဝမ်ကျင်း၏နောက်ကွယ်မှ ဓားဖြင့် လျှို့ဝှက်ထိုးခဲ့သည်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့၏ ဝူမိသားစုမှာ ပျက်စီးရန် ရေစက်ပါပြီးသား ဖြစ်နေခြင်းပင်။ အခြားအကြောင်းကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့ ဝါးမြိုချုပ်ကိုင်ထားသည့် နန်ယန်စီရင်စုတစ်ခုလုံး၏ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းနီးပါးရှိသော မြေယာပိုင်ဆိုင်မှုများ ကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။
ဝူပေါ့က ခုခံမှုကို မစွန့်လွှတ်ဘဲ ခွင့်လွှတ်မှုအတွက် ဈေးဆစ်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို ဝမ်ကျင်း မြင်သောအခါ သူ၏နှုတ်ခမ်းကို မဲ့လိုက်ရင်း စိတ်ထဲက တွေးလိုက်သည်။ ‘မိုက်မဲလိုက်တာ။ မင်းတို့ ဝူမိသားစုဝင်တွေအားလုံး သေသွားရင် မင်းတို့ရဲ့ မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှုတွေအားလုံး ငါ့ဥစ္စာ ဖြစ်လာမှာပဲ မဟုတ်လား။ ငါ့ပစ္စည်းဖြစ်လာမယ့်ဟာကို ငါနဲ့ လာပြီး ဈေးဆစ်နေသေးတာလား’
"တိုက်ခိုက်ကြစမ်း။"
ဝမ်ကျင်း၏ အမိန့်တစ်ချက်အောက်တွင် ဓားနှင့် ဒိုင်းများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသော စစ်သည်တော်များသည် ရှေ့တန်းမှနေ၍ ဖြည်းညှင်းစွာ ရှေ့သို့ ဖိတိုက်လာခဲ့ကြသည်။ လေးများကို တင်းတင်းဆွဲထားကြသော လေးသည်တော်များကလည်း နောက်ကွယ်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာကြသည်။ ဝေရဲရင့်သော မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့ကမူ တံခါးပေါက် ပွင့်သွားသည်နှင့် တိုက်ရိုက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးနင်းတိုက်ခိုက်ရန် နောက်နားတွင် အသင့်စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများမှာ ချက်ချင်းပင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့တော့သည်။
တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များသည် ဝူမိသားစု ခံတပ်တံတိုင်း၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဖြန့်ကြက်နေရာယူလိုက်ကြပြီး မည်သူ့ကိုမဆို ဖောက်ထွက်ထွက်ပြေးခွင့်မရအောင် ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။
ပိုက်ကွန်အုပ်လိုက်သကဲ့သို့ ဝူမိသားစုတစ်ခုလုံး ဝန်းရံခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ ခံတပ်တံတိုင်းပေါ်ရှိ ဝူပေါ့နှင့် အခြားသော ဝူမိသားစုဝင်များသည် စစ်တပ်ကြီး၏ ရှေ့တန်းမှ စိမ့်ထွက်နေသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါကြောင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ခဏမျှအတွင်း တံတိုင်းပေါ်က ဆူညံသံများအားလုံး ချက်ချင်း ငြိမ်ကျသွားခဲ့ရသည်။
ဝူမိသားစုက ငွေပုံပေး၍ ပျိုးထောင်ထားပြီး လူသတ်ဖူးကာ သွေးမြေကျဖူးသည့် သိုင်းလောကက လူမိုက်များနှင့် အိမ်တော်ကိုယ်ရံတော်များသည် ဓားခုတ်လှံထိုး တိုက်ပွဲများကို ကြုံတွေ့ဖူးကြသော်လည်း၊ စစ်တပ်ကြီးတစ်ခု၏ တိုက်ရိုက် ဝန်းရံတိုက်ခိုက်မှုမျိုးကိုမူ တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးကြသဖြင့် ၎င်းတို့လည်း ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်မနေဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။
ဝူပေါ့ပင်လျှင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဝူမိသားစု ကိုယ်ရံတော်ဗိုလ်မှူး ဝူကွမ်းသည် ဝူပေါ့၏အနားသို့ ချက်ချင်းချဉ်းကပ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
"အိမ်တော်သခင်။ ဒီအတိုင်း ဒီမှာ ရပ်မနေပါနဲ့ဦး။ မိသားစုထဲက အမျိုးသမီးတွေနဲ့ ကလေးတွေကို ခေါ်ပြီး ဖောက်ထွက်ထွက်ပြေးဖို့ လူတွေကို ချက်ချင်း စေလွှတ်လိုက်ပါတော့။"
ဝူပေါ့ သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။
"ငါ ဝူရှီးကို လွှတ်ပြီး ကျွမ်းကျင်တဲ့ အဆင့်မြင့်လူ အယောက်တစ်ရာနဲ့အတူ မိသားစုထဲက ကလေးငယ်တွေကို ခေါ်ပြီး ဖောက်ထွက်ပြေးဖို့ အစီအစဉ် လုပ်ခိုင်းထားပြီးပြီ။ ဘယ်နှစ်ယောက် အသက်ရှင်မလဲဆိုတာကတော့ ကံတရားအပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တယ်။ ငါတို့ အခု လုပ်ရမှာက ဒီကောင်တွေကို ဆွဲထားပြီး သူတို့အတွက် အချိန်ဆွဲပေးဖို့ပဲ။"
ဝူကွမ်းသည် ခံတပ်တံတိုင်းပေါ်ရှိ ဝူမိသားစုဝင်များ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် လက်နက်များကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အများစုမှာ ဓားများ၊ လှံများ၊ တုတ်များနှင့် နံပါတ်တုတ်များသာ ဖြစ်နေသဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
"အိမ်တော်သခင်... သူတို့ကို ခံတပ်တံတိုင်းပေါ်ကနေ ဆုတ်ခွာဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်ပါ။ စစ်တပ်ကို မြို့ထဲပေးဝင်လိုက်ပြီးမှ အနီးကပ် တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲကြရအောင်။"
ဝူပေါ့က ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားပြီး မိမိတို့၏ အသာစီးရနိုင်သော ခံစစ်အနေအထားကို ဘာဖြစ်လို့ စွန့်လွှတ်ရမှာလဲဟု မေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်... ဝူကွမ်းက သူ၏ဘေးမှနေ၍ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။
"အိမ်တော်သခင်... သတိထားပါ။"
ရှူး... ရှူး... ရှူး... နေမင်းကြီးကိုပင် ဖုံးကွယ်လုမတတ် ဖြစ်သွားစေသည့် မြှားမိုးကြီးသည် ခံတပ်တံတိုင်းပေါ်သို့ သဲကြီးမဲကြီး ရွာချလိုက်တော့သည်။
ချက်ချင်းပင် သွေးပန်းပွင့်များ အစီအရီ ပွင့်ထွက်သွားခဲ့ပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ငိုကြွေးမြည်တမ်းသံများ ကောင်းကင်ယံသို့ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ရသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လူအပြည့် ရှိနေခဲ့သော ခံတပ်တံတိုင်း၏ ကြီးမားလှသော အစိတ်အပိုင်းကြီးတစ်ခုမှာ လုံးဝ ဟောင်းလောင်းဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ လက်နက်များကို လျင်မြန်စွာ ဝှေ့ယမ်းပြီး မြှားများကို ပုတ်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည့် သွက်လက်သော လူနည်းစုမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသူအားလုံးနီးပါးမှာ မြှားချက်မိကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့၏ ဒဏ်ရာများကို ဆုပ်ကိုင်လျက် လူးလိမ့်အော်ဟစ်နေကြတော့သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် အရေးကြီးသော နေရာများကို မြှားမှန်ခဲ့သူများမှာမူ နေရာတင်ပင် အသက်ပျောက်ကုန်ကြပြီ ဖြစ်သည်။
ဝူပေါ့သည်လည်း သူ၏လက်မောင်းကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့ရသည်; မြှားတစ်စင်းသည် သူ၏ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို တည့်တည့် ဖောက်ဝင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဝူကွမ်းက သူ၏ဓားကို ဝှေ့ယမ်းပြီး သူ့အတွက် မြှားကို ပုတ်မထုတ်ပေးခဲ့လျှင်... သူသည် ယခုအချိန်တွင် ဖြူကောင်တစ်ကောင်လို မြှားတံအပြည့်ဖြင့် သေဆုံးနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
"မြန်မြန်။ တံတိုင်းပေါ်ကနေ ဆင်းကြစမ်း။"
ဝူကွမ်းသည် တံတိုင်းပေါ်က ကြေကွဲဖွယ် မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ရင်ထဲတွင် စိတ်ပျက်အားလျော့သွားခဲ့သည်။ ဤခုခံမှုသည် ကြာရှည်ခံလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် မူလက တံတိုင်းပေါ်တွင် လူအင်အားအသာစီးဖြင့် ရပ်တည်ကာ ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းရာတွင် အခွင့်အရေးရရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ တစ်ဖက်လူက ဤမျှအထိ သိက္ခာမဲ့စွာဖြင့် တိုက်ရိုက် မြှားမိုးရွာချလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
စစ်တပ်အတွေ့အကြုံရှိသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဝူကွမ်းသည် ဝူမိသားစုဝင်များ၏ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များမှာ ဤမြှားမိုးတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် လုံးဝ ပြိုလဲပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။ ဤအခြေအနေတွင် တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာမှာ တံတိုင်းပေါ်မှ ဆုတ်ခွာပြီး စစ်တပ်ကို အထဲပေးဝင်ကာ အနီးကပ် တိုက်ပွဲဆင်နွှဲရန်သာ ရှိတော့သည်။ မဟုတ်လျှင်မူ... ဝူမိသားစုတွင် ဓားနှင့် လှံများသာရှိပြီး ဝေးလံသော ပစ်မှတ်ကို ပစ်ခတ်နိုင်သည့် လက်နက်များ မရှိခြင်း၊ ကာကွယ်ရန် ဒိုင်းများနှင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာများ မရှိခြင်းတို့ကြောင့် တံတိုင်းပေါ်တွင် ဆက်ရပ်နေခြင်းမှာ အရှင်လတ်လတ် ပစ်မှတ်အဖြစ် ခံနေရခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဝမ်ကျင်းက မြှားမိုးတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ဖရိုဖရဲ ပျက်စီးသွားသော ဝူမိသားစုဝင်များကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ဘေးနားရှိ ဝန်ရှန့်ကို မေးလိုက်သည်။
"ဒီလို အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်ကောင်တွေက မင်းကို အကျပ်ရိုက်စေခဲ့တာလား။ မင်း သူတို့ဆီကနေ ရိက္ခာခွန်တောင် မကောက်ခံနိုင်ခဲ့ဘူးလား။ ပြီးတော့ မင်းက သူတို့ကို အကျိုးအကြောင်းပြပြီး သွားဆွေးနွေးနေသေးတာလား"
"မင်း ဘာဖြစ်လို့ သူတို့ကို တိုက်ရိုက် အရေးယူဖို့ တွေဝေနေခဲ့တာလဲ။ အကယ်၍ မင်းက စစ်သည်အင်အား မလုံလောက်မှာကို စိုးရိမ်နေခဲ့ရင်... စီရင်စုမြို့တော်ဆီကို ရုံးစာတစ်စောင် လှမ်းပို့လိုက်ရုံနဲ့ ငါ မင်းအတွက် စစ်သည်တွေနဲ့ စစ်သူကြီးတွေကို စစ်ကူအဖြစ် စေလွှတ်ပေးနိုင်တာပဲ မဟုတ်လား။"
ဝန်ရှန့်သည် ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။ "အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ဒေသခံ အင်အားကြီးမိသားစုတွေကို တိုက်ခိုက်တာက..."
သူ စကားမဆုံးသေးခင်မှာပင် ဝမ်ကျင်းက ကြမ်းတမ်းစွာ ဖြတ်ပြောလိုက်တော့သည်။
"'အကြောင်းပြချက် မရှိဘူး' ဟုတ်လား၊ 'အကြောင်းပြချက် မရှိဘူး' ဆိုတာ ဘာကိုပြောတာလဲ။ မင်းက အရာရှိတစ်ယောက်ပဲ။ သူတို့မှာ အပြစ်မရှိရင်တောင် မင်းက အပြစ်ရှိတယ်လို့ ပြောရင် သူတို့မှာ အပြစ်ရှိတာပဲ။ သူတို့မှာ အပြစ်ရှိနေရင်တောင် မင်းက အပြစ်မရှိဘူးလို့ ပြောရင် သူတို့က အပြစ်မရှိတာပဲ။"
"ဒါကို အသေအချာ မှတ်ထားစမ်း။ နယ်မြေတစ်ခုကို အုပ်ချုပ်တဲ့ အရာရှိတစ်ဦးအနေနဲ့ မင်း ပထမဆုံး လုပ်ရမယ့်အရာက အဲဒီနယ်မြေကို အကျိုးပြုဖို့ မဟုတ်ဘူး။ မင်း ပထမဆုံး လုပ်ရမယ့်အရာက အဟန့်အတားအားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့နဲ့ အစိုးရအနေနဲ့ သူ့ရဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်က ပြည်သူတွေကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ပဲ။ မင်း စိတ်နှလုံး နူးညံ့ပြီး အားနည်းချက်ကို လုံးဝ မပြရဘူး။"
"ဝူမိသားစုက နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ရိက္ခာခွန် ဘယ်လောက်အထိ တိမ်းရှောင်ခဲ့လဲဆိုတာ မင်းသိလား။ သူတို့ မြေယာတွေကို ဘယ်လောက်အထိ ဝါးမြိုခဲ့လဲ၊ ရိက္ခာတွေကို ဘယ်လောက်အထိ သိုလှောင်ပြီး ရိက္ခာဈေးနှုန်းတွေကို မိမိသဘောအတိုင်း အဆမတန် မြှင့်တင်ခဲ့လဲဆိုတာ မင်းသိလား။ ရိက္ခာမဝယ်နိုင်လို့ သာမန်ပြည်သူ ဘယ်နှစ်ယောက်တောင် ငတ်ပြတ်သေဆုံးခဲ့ရလဲ။ ဝူမိသားစု ရှိနေတဲ့ မိနစ်တိုင်းမှာ သာမန်ပြည်သူတွေဟာ နောက်ထပ် ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်းတွေကို ပိုပြီး ခံစားနေရတာ။ မင်းရဲ့ သနားညှာတာမှုက ဝူမိသားစုအပေါ် သနားတာပဲ၊ သာမန်ပြည်သူတွေအပေါ် သနားတာ မဟုတ်ဘူး။"
ဝမ်ကျင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ဟဲဝေကဲ့သို့သော အရာရှိများကသာ အရာရှိကောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ ဝန်ရှန့်မှာမူ အရည်အချင်းမပြည့်မီသော အရာရှိတစ်ဦးသာ ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူ့ကို ပုံရိပ်တစ်ခုအနေဖြင့် ထိန်းသိမ်းထားရန်၊ ကွန်ဖြူးရှပ်နောက်လိုက်တစ်ဦးကို ချန်ထားခြင်းဖြင့် ကွန်ဖြူးရှပ်အဖွဲ့အစည်းအပေါ် မိမိ၏ သဘောထားကို ပြသရန် မလိုအပ်ခဲ့ပါက... ဝမ်ကျင်းသည် သူ့ကို ကြာကြီးကတည်းက မောင်းထုတ်ပစ်ခဲ့ပြီးသား ဖြစ်လိမ့်မည်။
ဝမ်ကျင်း၏ ပြင်းထန်စွာ မောင်ထုတ်ကြိမ်းမောင်းမှုကို ခံလိုက်ရသော ဝန်ရှန့်သည် သူ၏မျက်ဝန်းများတွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်ဟန်များ ထင်ဟပ်လာခဲ့ပြီး ဝမ်ကျင်း၏ စကားများကို သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြန်လည်တွေးတောနေခဲ့မိတော့သည်။
၎င်းတို့ စကားပြောနေကြစဉ်မှာပင်... သူ၏ကွပ်ကဲမှုအောက်ရှိ စစ်သည်တော်များသည် စောင့်ကြပ်သူမဲ့နေသော ခံတပ်တံခါးကြီးကို ချိုးဖျက်ကာ အထဲသို့ အလုံးအရင်းဖြင့် ချီတက်ဝင်ရောက်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။
အတင်းအဓမ္မ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်သွားမှုနှင့်အတူ... အတွင်းဘက်မှ ဓားချင်းစပ်သံများနှင့် တိုက်ပွဲဝင် ဟစ်ကြွေးသံများ စတင်ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။
အတွင်းဘက်တွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားနေစဉ်မှာပင်... ခံတပ်၏ နောက်ဘက်တံခါးကြီး ပွင့်ဟသွားခဲ့ပြီး လူအယောက်တစ်ရာကျော်သည် မြင်းရထားများကို မောင်းနှင်လျက် အုပ်စုအချို့ခွဲကာ ဝေးလံရာဆီသို့ အသက်လု၍ ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။
သို့သော် မူလကတည်းက ပတ်ပတ်လည်တွင် ဖြန့်ကြက်နေရာယူထားခဲ့ကြသော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များသည် ယခုအခါ သားကောင်ကို တွေ့ရှိသွားသည့် အမဲလိုက်ခွေးများကဲ့သို့ ၎င်းတို့နောက်သို့ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်လံ အမဲလိုက်ကြတော့သည်။
ဝူမိသားစုဝင်များသည် ခံတပ်တံတိုင်းပေါ်မှ မိမိသဘောအလျောက် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြသဖြင့် ဝေရဲရင့်သော မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့အနေဖြင့် တံခါးကို အတင်းအဓမ္မ ချိုးဖျက်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဝမ်ကျင်းသည် ဖောက်ထွက်ပြေးသွားကြသည့် ထိုမြင်းရထားအုပ်စုအချို့ကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်ရန်အတွက် ဝေရဲရင့်သော မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့ကိုလည်း စေလွှတ်လိုက်တော့သည်။
ဝေးလံသောနေရာတွင် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရကာ အသတ်ခံနေရသည့် သို့မဟုတ် မြင်းပေါ်မှ ရိုက်ချခြင်း ခံနေရသည့် ဝူမိသားစုဝင်များကို ကြည့်ရင်း... ဝမ်ကျင်း၏ မျက်နှာတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ပြတ်သားလှသော အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
"ငါ့ရဲ့ အာဏာစက်ကို လာပြီး လှုပ်ခါချင်တဲ့၊ ငါ့ကို လာပြီး ဆန့်ကျင်ရဲတဲ့ သကောင့်သား ကပ်ပါးကောင်တစ်စု... မင်းတို့တစ်မိသားစုလုံး အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံရဖို့အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသင့်တာပေါ့။"
"အာရန်။ မင်းလည်း သွားလိုက်ဦး။ တစ်ယောက်တည်းတောင် လွတ်မြောက်မသွားစေနဲ့။"
"အမိန့်အတိုင်းပါ"
တိုက်ပွဲဝင်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေသည့် ကုရန်သည် ချက်ချင်းပင် သူ၏မြင်းကို ဒုန်းစိုင်းနှင်ကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။