အခန်း ၁၀၉

အခန်း (၁၀၉)

သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်း (၃)

ဝူမိသားစုက ပျိုးထောင်ထားသော သိုင်းသမားများ သည် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များနှင့် ဝေရဲရင့်သော မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့တို့၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ကာ လိုက်လံနှိမ်နင်းခြင်းကို ခံနေရသည်။ လူများမှာလည်း တရစပ် လဲကျသေဆုံးနေကြကာ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှု စက်ဝိုင်းကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း ကျဉ်းမြောင်းလာနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အစိမ်းရောင် အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကလေးငယ်တစ်ဦးကို ပွေ့ချီထားသည့် လူတစ်ယောက်သည် ပျာပျာသလဲ ဖြစ်နေသော အမူအရာ ရှိနေသည်။ သူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ရဲဘော်ရဲဘက်များ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လဲကျနေသည်ကို ကြည့်ရင်း... ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုကြီး လုံးဝပိတ်သွားသည်နှင့် သူရော သူ၏သခင်လေးပါ ဤနေရာ၌ သေဆုံးရတော့မည်ကို သူသိလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူ၏ခြေထောက်တွင် ပတ်ထားသော ကြိုးအနီးမှ ဓားမြှောင်တစ်စင်းကို ဆွဲထုတ်ကာ မြင်း၏တင်ပါးကို ထိုးစိုက်လိုက်တော့သည်။

မြင်းသည် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် ခွာသံတုန်းတုန်းဖြင့် ရှေ့သို့ ရူးသွပ်စွာ ဒုန်းစိုင်းပြေးတော့သည်။ ဤလုပ်ရပ်သည် မြင်း၏အင်အားကို ယာယီအားဖြင့် မြှင့်တင်ပေးနိုင်သော်လည်း၊ ရေရှည်လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုအောက်တွင် ထိုမြင်းသည် ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဖမ်းမိသွားလျှင်ပင် ၎င်းတို့သည် သေဘေးမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူသည် ယခုအချိန်တွင် ထိုမျှအထိ အဝေးကြီး မတွေးနိုင်တော့ပေ။ သူသည် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုထဲမှ လွတ်မြောက်ရန်သာ ဆုတောင်းနိုင်ပြီး၊ သူ၏ အခြားရဲဘော်ရဲဘက်များနှင့် ကျန်ရှိသော ဝူမိသားစုဝင်များက သူ့အတွက် အသက်လုထွက်ပြေးရန် အချိန်ပိုမိုဆွဲပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟုသာ မျှော်လင့်နိုင်တော့သည်။

သို့သော်လည်း စိတ်ကူးထက် လက်တွေ့က ရုန်းကန်ရခက်ခဲလှသည်။ လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် တာဝန်ယူထားသော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များသည် အခြားလူများက အသက်စွန့်ကာ ကာကွယ်ပေးနေသည့် ဤသခင်နှင့် အစေခံအတွဲကို သတိပြုမိနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ထိုလူ၏ ရင်ခွင်ထဲက ကလေးငယ်သည် ဝူမိသားစု၏ တိုက်ရိုက်သွေးမျိုးဆက်မှ ဆင်းသက်လာသူ သေချာပေါက် ဖြစ်ရမည်ဟု တွက်ဆကာ... ၎င်းတို့နောက်သို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် လူအင်အား ပိုမိုစေလွှတ်လိုက်ကြတော့သည်။

မြှားများမှာ တစ်စင်းပြီးတစ်စင်း တရစပ် ပျံသန်းလာခဲ့သည်။ အစိမ်းရောင် အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသူသည် ကာကွယ်ရန် သူ၏ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ အသည်းအသန် ခုခံနေရသည်။ မကြာမီမှာပင် သူ၏နဖူးပြင်တွင် ချွေးစက်များ သီးလာခဲ့သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ်နှင့် ရင်ခွင်ထဲက ကလေးငယ်ကိုသာမက သူစီးနင်းလာသည့် မြင်းကိုပါ ကာကွယ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မဟုတ်လျှင် မြင်းပေါ်က ပြုတ်ကျသွားပါက ခြေနှစ်ချောင်းသည် ခြေလေးချောင်းကို ဘယ်လိုမှ အမီလိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ လူ့စွမ်းအားဆိုသည်မှာ အကန့်အသတ် ရှိပေသည်။ သူ၏ အတွင်းအားမှာလည်း အဆုံးမရှိသလို၊ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာလည်း ကုန်ခမ်းလာနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဂရုမစိုက်မိလိုက်သော အခိုက်အတန့်တစ်ခုတွင်... သူ၏ခုခံမှုကြားက ဟာကွက်တစ်ခုမှတစ်ဆင့် မြှားတစ်စင်းသည် မြင်း၏လည်ပင်းကို တည့်တည့် စိုက်ဝင်သွားခဲ့တော့သည်။

မြင်းသည် ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်ပြီး ခြေလေးချောင်းစလုံး ခွေကျသွားကာ မြင်းစီးသူ နှစ်ယောက်စလုံးကို ကျောပေါ်မှ လွှင့်ပစ်လိုက်တော့သည်။ မြင်းပေါ်မှ လွင့်ထွက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ထိုလူသည် မြင်းကုန်းနှီးနင်းကွင်းကို အားပြင်းပြင်းကန်ကာ ကလေးကို တင်းတင်းပွေ့ပိုက်လျက် သွက်လက်သော ဂျွမ်းတစ်ပတ်ပစ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့သည်၊ ၎င်းက သူ၏ အထင်ကြီးစရာကောင်းသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ပြသနေခြင်းပင်။

လိုက်မီလာကြသော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော် အချို့သည် သူ့ကို အသက်ရှူပိုင်ခွင့် မပေးခဲ့ကြပေ။ ၎င်းတို့၏ ဇာထိုးနွေဦးဓားများသည် မြင်း၏ အရှိန်အဟုန်၊ အတွင်းအားများ၏ လှုံ့ဆော်မှုတို့နှင့်အတူ သူ့ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။

တစ်ကြိမ် စီးနင်းတိုက်ခိုက်အပြီးတွင် ထိုလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ အရိုးပေါ်အရေတင်လောက်အောင် နက်ရှိုင်းလှသော ဓားဒဏ်ရာကြီး နှစ်ချက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ဖြတ်မောင်းသွားခဲ့သော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များသည် ၎င်းတို့၏မြင်းများကို လျင်မြန်စွာ လှည့်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံဖိတိုက်ကြပြန်သည်။ ဓားအလင်းတန်းများ ပလူပျံသွားပြီးနောက်... ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ထိုလူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းမှာ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီး လည်ပင်းမှာလည်း ပွင့်ထွက်သွားကာ သွေးများ ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ အသက်ဝိညာဉ် ကင်းမဲ့နေသော မျက်ဝန်းအစုံသည် ကလေးငယ်ကို တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များက ပွေ့ချီခေါ်ဆောင်သွားသည်ကိုသာ ငေးကြည့်နေနိုင်တော့သည်။

"ဟူး... ဒီလက်အောက်ငယ်သားဟာ... ဟူး... အသုံးမကျလှပါဘူး..."

တိုက်ပွဲ၏ အပြင်းထန်ဆုံး အပိုင်းမှာ ကုယန် မြင်းစီးလျက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်နေသည့် နေရာဖြစ်သည်။ အမျိုးမျိုးသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဓားရှည်များနှင့် ဓားမြှောင်တိုများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသော လူအယောက်အစိတ်ခန့်သည် မြင်းရထားတစ်စီးကို အသည်းအသန် ကာကွယ်နေကြသည်။ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များသည် ၎င်းကို ပတ်ပတ်လည် ဝိုင်းရံထားသော်လည်း အလွယ်တကူ ဖောက်ထွက်နိုင်ခြင်း မရှိသည့်အပြင်၊ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် လူအယောက်တစ်ဒါဇင်ခန့်ပင် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

၎င်းတို့ထဲတွင် ကွေးညွတ်သောဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ အုပ်စုကို ဦးဆောင်နေသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် သံတုတ်ကြီးတစ်ချောင်းကို ဝှေ့ယမ်းနေသည့် ဆံပင်များ ဖြူနေသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးတို့မှာ ထူးထူးခြားခြား ထက်မြက်လှသည်။ ၎င်းတို့၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် အတွင်းအားများ ဝဲလှည့်နေပြီး လက်နက်များ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားသည့် စူးရှသော အသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ကောင်းမွန်လှသဖြင့် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များ၏ သေဆုံးဒဏ်ရာရမှု အများစုမှာ ၎င်းတို့နှစ်ဦးကြောင့် ဖြစ်ရခြင်းပင်။

ကုရန်သည် သူ၏ နီရဲသောလျှာကို ထုတ်ကာ ခြောက်သွေ့နေသော နှုတ်ခမ်းများကို လျှာဖြင့်သပ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ပူနွေးသော သွေးများ ဆူပွက်လာခဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

ဝမ်ကျင်းနောက်သို့ လိုက်ပါလာကတည်းက သူ၏ လုပ်ရပ်အများစုမှာ အားနည်းသူများကို အနိုင်ကျင့်ရုံသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ လူကျဲ နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် ပွတ်တိုက်မှုမှလွဲ၍... သူသည် စွမ်းအားကြီး ပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် အင်တိုက်အားတိုက် တကယ်မတိုက်ခိုက်ရသေးပေ။

"ဖယ်ကြစမ်း။"

ကုရန်သည် ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ရှေ့ရှိ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များကို နောက်ဆုတ်သွားစေသည်။ သူသည် သူ၏မြင်းကို ဒုန်းစိုင်းနှင်လိုက်ပြီး လက်ထဲတွင် ဓားကိုကိုင်လျက် သံတုတ်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် အဘိုးအိုထံသို့ တည့်တည့် ဦးတည်တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် အဘိုးအို၏ လည်ပင်းထံသို့ ခုတ်ပိုင်းသွားရာ အဘိုးအိုက သူ၏တုတ်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းပြီး ကာကွယ်လိုက်သည်။ အဘိုးအိုအနေဖြင့် သူ၏ကွက်ကွက်ကို မပြောင်းလဲနိုင်ခင်မှာပင်... ကုရန်သည် သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို ပါးပါးနပ်နပ် လှည့်လိုက်ပြီး ကာကွယ်ခြင်းခံထားရသော သူ၏ဓားရှည်ကို သံတုတ်ကြီးပေါ်တွင် ဖိထားလျက်၊ အဘိုးအို တုတ်ကို ကိုင်ထားသည့် လက်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ လျှောတိုက်ခုတ်ချလိုက်တော့သည်။

အဘိုးအိုသည် ဝင်ရောက်လာသော ထက်ရှလှသည့် ဓားချက်ကို ရှောင်ရှားရန် လက်တစ်ဖက်ကို အလျင်အမြန် လွှတ်လိုက်ရသည်။ သူ၏ကွက်ကို မပြောင်းလဲနိုင်ခင်မှာပင် ကုရန်၏ အတွင်းအားများ ဆူပွက်လာပြီး သူ၏ပတ်ပတ်လည်တွင် သွေးရောင်အတွင်းအားများ ပျံ့လွင့်လာခဲ့သည်။ သူသည် အဘိုးအိုထံသို့ တစ်ချက်ထက်တစ်ချက် ပိုမိုမြန်ဆန်သော ဓားခုတ်ချက်နှင့် ဓားထိုးချက် ဆယ်ချက်ထက်မနည်းကို ဆက်တိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။ ဓားအလင်းတန်းသည် မြွေဆိုးတစ်ကောင်၏ လျှာကဲ့သို့ လှုပ်ခတ်နေပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အဘိုးအိုသည် အသက်အန္တရာယ်ရှိသော စိုးရိမ်ရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရသည်။

ကွေးညွတ်သောဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် အမျိုးသမီးသည် တိုက်ပွဲအတွင်း မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ ကုရန်၏ ပြင်းထန်လှသော ဓားတိုက်ကွက်များကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ အမူအရာ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားပြီး မြင်းရထားဘေးက လူများကို လှမ်း၍ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"မြန်မြန်။ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် မဖြစ်နေနဲ့တော့။ သခင်လေးနဲ့ သခင်မကြီးကို ခေါ်ပြီး ချက်ချင်း ထွက်ပြေးကြတော့။"

ထိုအမျိုးသမီးသည် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ရင်း... ခုခံမှုကို လျစ်လျူရှုကာ သူမ၏ ကွေးညွတ်သောဓားကို ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းပြီး တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များကို ပိုမိုဆွဲထားရန် ကြိုးစားလိုက်တော့သည်။

သို့သော်လည်း သူမ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ကုရန်သည် အဘိုးအို၏ ရင်ဘတ်ကို သွေးချင်းချင်းနီသော အပေါက်တစ်ခုဖြစ်အောင် ထိုးဖောက်လိုက်ပြီး ဖြစ်သည်။ အဘိုးအို သူ၏ပါးစပ်မှ သွေးများကို မအန်ထုတ်နိုင်ခင်မှာပင် ကုရန်သည် ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် သူ့ကို ခေါင်းဖြတ်သတ်လိုက်တော့သည်။

အဘိုးအိုကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ကုရန်သည် ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ ကွေးညွတ်သောဓားကို ကိုင်ထားသည့် အမျိုးသမီးထံသို့ ဦးတည်တိုက်ခိုက်တော့သည်။ အဘိုးအိုသည် ဤမျှအထိ ရက်ရက်စက်စက် အသတ်ခံလိုက်ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပင် အကောင်းပကတိ မကျန်တော့သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အမျိုးသမီးသည် ကြေကွဲဖွယ် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

"မလုပ်ပါနဲ့။ ဆဋ္ဌမဦးလေး။"

အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာတွင် ပူဆွေးခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်အားလျော့ခြင်းများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမသည် မျက်ဝန်းမှ စီးကျလာသော မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ရင်း... သူမ၏ အတွင်းအားအားလုံးကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။ သူမသည် သူမ၏ ကွေးညွတ်သောဓားကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များကို နောက်ဆုတ်သွားစေကာ သူမထံသို့ ပြေးဝင်လာနေသော ကုရန်ကို လှမ်း၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါ မင်းနဲ့ အသက်ပေးပြီး တိုက်မယ်။"

သူမသည် ကွေးညွတ်သောဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကျစ်ကျစ်ပါအောင်ဆုပ်ကိုင်ကာ ကုရန်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်သော်လည်း... ကုရန်က လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် သူ၏ဓားကို သုံး၍ ခုခံလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကုရန်သည် အခြားလက်တစ်ဖက်တွင် အတွင်းအား အားလုံးကို စုစည်းလိုက်ပြီး အမျိုးသမီး၏ ဟာကွက်ဖြစ်နေသော ဝမ်းဗိုက်ဆီသို့ ပြင်းထန်သော လက်ဝါးစောင်းဖြင့် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ပြင်းထန်လှသော အတွင်းအားသည် အမျိုးသမီး၏ သွေးကြောများနှင့် ကိုယ်တွင်းကလီစာများကို ချက်ချင်းပင် ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။ အမျိုးသမီးသည် လာခဲ့သည့် အရှိန်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကာ သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။ သူမသည် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားကာ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်... ဇာထိုးနွေဦးဓားတစ်စင်းသည် သူမ၏ လည်ပင်းကို ရုတ်တရက် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့တော့သည်။

ကုရန်သည် ကွေးညွတ်သောဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သော အမျိုးသမီး၏ ခေါင်းပြတ်နေသည့် လက်များကို လှမ်းကြည့်ရင်း မသက်သာသလို သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

‘ငါ အခွင့်ကောင်း ယူလိုက်သလို ဖြစ်သွားတာပဲ။’

သူ မရောက်လာခင်ကတည်းက ဤအမျိုးသမီး၏ အတွင်းအားနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များကြောင့် လုံးဝနီးပါး ကုန်ခမ်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကုရန် မလာခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ သေဘေးနှင့် မဝေးတော့ပေ၊ လူအနည်းငယ် ထပ်မံအင်အားစိုက်ထုတ်ပြီး ၎င်းတို့ကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်အောင် လုပ်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦး မရှိတော့သည့်နောက်... ဝူမိသားစုဝင်များ၏ ခုခံမှုမှာ ချက်ချင်းပင် သိသိသာသာ အားနည်းသွားခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် အတွင်းအားနယ်ပယ်မှ ပညာရှင်အများအပြား ရှိနေသော်လည်း... မည်သူမျှ ထိုအမျိုးသမီးနှင့် အဘိုးအိုကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော အတွင်းအား သို့မဟုတ် ထူးချွန်လှသော သိုင်းပညာစွမ်းရည် မရှိကြပေ။

ကုရန်သည် သူ၏ဓားနှင့်အတူ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက်... ၎င်းတို့၏ လူအင်အားမှာ လျင်မြန်စွာ လျော့နည်းလာခဲ့တော့သည်။

မြင်းရထားအတွင်း၌ လှပတင့်တယ်စွာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး တောက်ပခန့်ညားသော မျက်နှာရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် စီးကျလာသော မျက်ရည်များကို အသည်းအသန် သုတ်လိုက်ရင်း... ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသော အသက် ၁၁ နှစ်၊ ၁၂ နှစ် အရွယ် ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို တင်းတင်းပွေ့ဖိုက်ထားသည်။

ဝူပေါ့က သူမကို ထွက်ပြေးရန် စီစဉ်ပေးခဲ့ကတည်းက... မနေ့ကအထိ သာယာချမ်းမြေ့ပြီး ပျော်ရွှင်စရာကောင်းခဲ့သော မိသားစုသည် အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် သေဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပြီး တစ်မျိုးနွယ်လုံး ပျက်စီးရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားရသနည်းဟု သူမ စဉ်းစားမရ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

‘အစိုးရက ဘာဖြစ်လို့ ၎င်းတို့ ဝူမိသားစုကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ တိုက်ခိုက်နေရတာလဲ။’

‘ပုန်ကန်မှုလား။’

အိမ်တော်အရှင်၏ တရားဝင်ဇနီးကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့်... သူမသည် ဝူမိသားစု၏ လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုအားလုံးကို အပြည့်အဝ နားမလည်သော်လည်း၊ ဝူမိသားစုအနေဖြင့် ပုန်ကန်မှုကဲ့သို့သော ကြီးမားလှသည့် လုပ်ရပ်မျိုးကို လုံးဝ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ကြောင်း သူမ အသေအချာ ယုံကြည်သည်။ ပုန်ကန်မှုဆိုသည်မှာ သေးငယ်သော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရမည့်အရာများစွာ လိုအပ်ပြီး သေချာပေါက် ခြေရာလက်ရာများနှင့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို တိတ်တဆိတ် လုပ်ဆောင်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူမကိုယ်တိုင်လည်း ထင်ရှားကျော်စောသော မိသားစုတစ်ခုမှ ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်သည်၊ မဟုတ်လျှင်မူ ဝူမိသားစုသို့ လက်ထပ်ဝင်ရောက်လာသောအခါ ဇနီးကြီး ဖြစ်လာစရာ အကြောင်းမရှိပေ။ သူမတွင် သာမန်လူများထက် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော အမြင်ရှိသဖြင့် သေချာစွာ တွေးတောပြီးနောက်... ၎င်းသည် မဟုတ်မမှန် လုပ်ကြံစွပ်စွဲချက်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် သူမ နားလည်သွားခဲ့တော့သည်။

ခရိုင်မြို့တော်ရှိ ရာထူးကြီးမားလှသော နယ်စားမင်းကြီးသည် ဝူမိသားစု၏ စည်းစိမ်ချမ်းသာကို မက်မောတွက်ကပ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤသို့ တွေးမိသောအခါ... သူမသည် ဝူပေါ့အနေဖြင့် ငွေကြေးကို အလွန်အကျွံ တန်ဖိုးထားလွန်းခဲ့ခြင်းအပေါ် စိတ်ထဲကနေ မနာလိုဖြစ်ကာ အပြစ်တင်မိတော့သည်။ သူသည် ငွေကြေးသုံးစွဲပြီး ငြိမ်းချမ်းမှုကို ဝယ်ယူရန် ဝန်လေးခဲ့သည်။ အစိုးရ၏ ဒေါသနှင့် လောဘတရားများ နိုးကြွလာသောအခါ... ခရိုင်တစ်ခုတည်းတွင်သာ အခြေစိုက်ထားသော ၎င်းတို့၏ မျိုးနွယ်စုသည် ၎င်းတို့ကို မည်ကဲ့သို့ ပြန်လည်ခုခံဝံ့မည်နည်း။

အပြင်ဘက်မှ ခုခံတိုက်ခိုက်သံများနှင့် တိုက်ပွဲသံများ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်ကို ကြားရသောအခါ... သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် စိတ်ပျက်အားလျော့မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ ဆံပင်မှ ဆံထိုးတစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ရင်ခွင်ထဲ၌ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသော သားဖြစ်သူ၏ ခေါင်းကို သာသာယာယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ကာ...

ထိုဆံထိုးကို သူမ၏ လည်ပင်းဆီသို့ ပြတ်ပြတ်သားသား ထိုးစိုက်လိုက်တော့သည်။

သူမသည် အပြင်ဘက်က လူများ၏ စရိုက်လက္ခဏာကို မသိရှိသလို၊ ၎င်းတို့၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပါက ဘာဖြစ်လာမည်ကို မသိပေ။ သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက်... သူမသည် အရှင်လတ်လတ် ဖမ်းဆီးခြင်းကို မခံလိုဘဲ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြတ်သားစွာ အဆုံးစီရင်သွားခဲ့တော့သည်။