အခန်း ၁၁၀

အခန်း (၁၁၀)

သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်း (၄)

အဝေးဆီတွင် လုံးဝ သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည့် မြင်းရထားများကို လှမ်းကြည့်ပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏အကြည့်ကို တိုက်ပွဲသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲဖြစ်သော ဝူမိသားစု ခံတပ်ကြီးဆီသို့ ပြန်လည်လှည့်လိုက်သည်။

သူသည် သူ၏မြင်းကို ခပ်သာသာလေး လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး ဘေးနားတွင် ကျန်ရှိနေသေးသော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော် တစ်ဒါဇင်ကျော်နှင့် ပုချီလော့တို့ကို ဦးဆောင်ကာ ခံတပ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့တော့သည်။

ပင်မတံခါးကြီးကို ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ အတွင်းဘက်တွင် သွေးများနှင့် အလောင်းများ နေရာအနှံ့ ပျံနှံ့နေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ အလောင်းအများစုမှာ ချပ်ဝတ် သို့မဟုတ် အစေခံဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားကြသည့် ဝူမိသားစု၏ အိမ်တော်သားများနှင့် အစေခံများ ဖြစ်ကြသည်။ ဝမ်ကျင်း၏ စစ်သည်အနည်းငယ်သာ သေဆုံးသူများထဲတွင် ပါဝင်ပြီး၊ ရှေ့တန်းမှ ဆွဲထုတ်လာရသည့် ဒဏ်ရာရစစ်သည် အများအပြားမှာမူ ခံတပ်၏ အတွင်းနံရံကို မှီလျက် ၎င်းတို့၏ ဒဏ်ရာများကို ဆေးထည့် ကုသနေကြသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ပုံကျနေသည့် အလောင်းများကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ကျင်းသည် သနားကရုဏာ လုံးဝမဖြစ်မိပေ။ ထို့ပြင် ဤကဲ့သို့သော သွေးဖြင့် ယဇ်ပူဇော်မှုမျိုးက သူ့ကို အတွင်းအားများ ရရှိစေနိုင်မလားဟူ၍ပင် သူ တွေးတောနေမိသေးသည်။

ဝမ်ကျင်း၏ ဘေးတွင်ရှိသော ပုချီလော့သည် ဒဏ်ရာရစစ်သည်များကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့၏ ဒိုင်းအများအပြားမှာ ကွဲအက်ကာ ချိုင့်ဝင်နေပြီး လက်မောင်းအများစုမှာလည်း ကျိုးကြေကာ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူမက ဝမ်ကျင်းကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

"နယ်စားမင်းကြီး... ခုခံနေတဲ့ ဝူမိသားစုဝင်တွေထဲမှာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် အသင့်အတင့်ကောင်းတဲ့ လူအချို့ ရှိနေပုံရတယ်။ ကျွန်မ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ပေးဖို့ လိုမလားရှင်။"

သူမ စကားပြောလိုက်ရင်း... ထူးခြားဆန်းပြားပြီး ကြီးမားလှသော ဥက္ကာပျံဓားစကြာကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ခါယမ်းလိုက်သည်နှင့် အတွင်းအားများ ဆူပွက်လာပြီး စက်ဝိုင်းပုံ ဘီးချပ်ထဲမှ ပါးလွှာပြီး ထက်ရှသည့် ကွေးညွတ်သော ဓားမြှောင်ရှစ်လက်သည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

ဝမ်ကျင်းက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"သွားချေ။ ငါလည်း မင်းနောက်က လိုက်ခဲ့မယ်။"

၎င်းက နောက်ပြောင်ရမည့် ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ သူ၏ စစ်သည်များအားလုံးမှာ စနစ်မှ ငွေပေး၍ ဝယ်ယူထားရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ စစ်သည်တစ်ယောက် သေဆုံးတိုင်း ငွေကြေးများ ပိုမိုဖြုန်းတီးရာ ရောက်ပေသည်။ လူအင်အား ဆုံးရှုံးမှုကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လျှော့ချနိုင်လျှင် အကောင်းဆုံးပင်။

ဝမ်ကျင်းနှင့် သူ၏အုပ်စု ရှေ့သို့ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ တိုက်ပွဲသံများမှာ ပိုမိုကျယ်လောင်လာခဲ့သည်။

ဒိုင်းကြီးများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသော စစ်သည်တစ်စုသည် စစ်ဗျူဟာခင်းကျင်းလျက် ဝူမိသားစုဝင်များကို ပိတ်ဆို့ဝိုင်းရံထားကြသည်။ တံတိုင်းများနှင့် အမိုးများပေါ်သို့ တက်သွားကြသည့် လေးသည်တော်များကလည်း ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုအတွင်း အသည်းအသန် ခုခံနေကြသူများထံသို့ မြှားများကို တရစပ် ပစ်ခတ်နေကြ၏။

၎င်းတို့ထဲတွင် မျက်နှာညိုမည်းပြီး ကြွက်သားအပြိုင်းပြိုင်းနှင့် အပေါ်ပိုင်းဗလာကျင်းလျက် ပုဆိန်နှစ်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းနေသည့် ဗိုလ်မှူး ဝူကွမ်းသည် လေးသည်တော်များ၏ အထူးဂရုစိုက်မှုကို ခံနေရသည်။ သူ၏ သန်မာထွားကျိုင်းလှသော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အနည်းဆုံး မြှား ရှစ်စင်း၊ ကိုးစင်းခန့် စိုက်ဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်နေဆဲဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စစ်သည်များကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေဆဲပင်။

သူသည် သူ၏ပုဆိန်နှစ်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ... ပုဆိန်တစ်လက်က သံဒိုင်းပြားကြီးကို ဖြတ်တောက်သွားပြီး အခြားပုဆိန်တစ်လက်က ၎င်းနောက်ကွယ်က စစ်သည်ကို လဲကျသွားစေသည်။ သူ နောက်ထပ် ရှေ့မတိုးနိုင်ခင်မှာပင်... ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှ ဒိုင်းများကို ကိုင်ထားကြသော စစ်သည်များသည် သတ္တိရှိရှိဖြင့် သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာကြသည်။ မိမိရဲဘော်ရဲဘက်များ ဖန်တီးပေးလိုက်သည့် ဟာကွက်ကို အမိအရဖမ်းဆီးကာ အခြားဒိုင်းကိုင်စစ်သည်တစ်ဦးက နေရာတွင် ချက်ချင်း အစားထိုး ဝင်ရောက်လာပြန်သည်။ ဒိုင်းကြီးများကို သူ့ရှေ့တွင် ထပ်မံ မြှောက်တင့်လိုက်ကြပြီး ဤအတိုင်းပင် သံသရာလည်နေခဲ့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က မြှားဒဏ်ရာများမှ သွေးများ တရစပ် စီးကျနေခဲ့ပြီး ဒိုင်းများကို ပုဆိန်ဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်တိုင်း သူ၏ အတွင်းအားများမှာ ကုန်ခမ်းလာနေခဲ့သည်။ သူက အတွင်းအားကို စုစည်းပြီး အပေါ်သို့ မြင့်မြင့်ခုန်တက်ရန် ပြင်လိုက်တိုင်း... သိပ်သည်းလှသော မြှားမိုးကြီးက သူ့ကို သင်ခန်းစာ ပေးလိုက်လေ့ရှိသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဝူကွမ်းသည် အခြားဒိုင်းတစ်ခုကို ထပ်မံခုတ်ပိုင်းလိုက်စဉ်... ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး နာကျင်ကိုက်ခဲနေသော သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ ယိုင်နဲ့သွားခဲ့ရသည်။ သွေးထွက်လွန်ခြင်းကြောင့် မူးဝေလာခြင်းနှင့် အတွင်းအား ကုန်ခမ်းသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အားအင်ချည်းနဲ့မှုများကြောင့်... သူ၏ခြေလှမ်းများ တုန်ယင်သွားခဲ့ရပြီး ဒိုင်းတစ်ခုဖြင့် ရိုက်ချခြင်းကို ခံလိုက်ရကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့တော့သည်။

ဝူကွမ်းသည် အားတင်းကာ ပြန်လည်ရုန်းထပြီး ထရပ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်... ဒိုင်းများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသော စစ်သည်အချို့က သူ့ကို အလယ်တွင် ညှပ်ပိတ်ထားလျက် တင်းကျပ်စွာ ဖိနှိပ်ထားလိုက်ကြတော့သည်။ သူ ရုန်းကန်နေစဉ်မှာပင်... ဒိုင်းများကြားက ဟာကွက်များမှတစ်ဆင့် လှံရှည်အချို့သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ရုတ်တရက် ထိုးဖောက်သွားခဲ့ကြသည်။

ဝူကွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး တုန်တက်သွားခဲ့ပြီး ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုကြီး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ အသက်ရှင်လိုသည့် ပြင်းပြသောဆန္ဒများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်; သူ မသေချာချင်သေးပေ။ ဝူကွမ်းသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ လက်များကို ဆန့်ထုတ်လျက် သူ့ကို ဖိထားသည့် ဒိုင်းများကို တွန်းဖယ်ရန် အသက်လုကြိုးစားနေဆဲပင်။ သူ ရုန်းကန်နေစဉ်မှာပင်... နောက်ထပ် လှံရှည်အချို့ ရှေ့သို့ ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နောက်ထပ် ကြောက်မက်ဖွယ် သွေးအိုင်ကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြန်သည်။

ဤမျှအထိ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ရာမျိုးကိုမူ ဝူကွမ်းကဲ့သို့ မွေးရာပါ သန်မာလှသည့် အတွင်းအားနယ်ပယ်က သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးပင်လျှင် တောင့်ခံနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ပါးစပ်မှ သွေးအချို့ကို အန်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက်... သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ အားနည်းစွာ လဲကျသွားခဲ့ပြီး ခေါင်းဖြတ်သတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။ သူ၏ သေဆုံးမှုက စစ်သည်များအတွက် စစ်မှုထမ်းကောင်းအမှတ်အဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ခြင်း ခံလိုက်ရ၏။

ဝူကွမ်း၏ ဦးခေါင်းကို အပေါ်သို့ မြှောက်တင့်ထားသည်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း... ဝူပေါ့၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်ကာ စိတ်ပျက်အားလျော့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရပြီး၊ အသက် ဆယ်နှစ်ခန့် ရုတ်တရက် အိုမင်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ အိမ်တော်သခင်တစ်ဦး၏ တက်ကြွလှသော အမူအရာများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

"ပြီးသွားပြီ... အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ... ငါ ဝူမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးတွေကို မျက်နှာပျက်အောင် လုပ်မိပြီ။"

ဝူပေါ့၏ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းမှုကို မြင်သောအခါ သူ၏ဘေးတွင်ရှိပြီး ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးသည် သူ၏မျက်နှာမှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ရင်း ဝမ်းဗိုက်ဒဏ်ရာကို ပတ်ထားသည့် အဝတ်စကို တင်းတင်း စည်းလိုက်သည်။

"ဦးလေး။ ဦးလေး စိတ်ဓာတ်ကျလို့ မဖြစ်ဘူး။ အားတင်းထားစမ်းပါ။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ကျွန်တော်တို့ မိသားစုရဲ့ သိုင်းပညာတပည့်တွေနဲ့ အိမ်တော်သားတွေကို ဦးဆောင်ပြီး နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ဖောက်ထွက် တိုက်ခိုက်ပါ့မယ်။"

"ကျွန်တော်တို့ အသက်နဲ့လဲပြီး ဦးလေးအတွက် လမ်းတစ်ခု ဖွင့်ပေးပါ့မယ်၊ ဦးလေး။"

ဝူပေါ့သည် သွေးရောင်လွှမ်းနေသော သူ၏မျက်ဝန်းများကို ရုတ်တရက် မြှင့်တင်လိုက်ပြီး ထိုလူငယ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြင်းထန်စွာ မောင်းထုတ်လိုက်တော့သည်။

"မိုက်မဲလိုက်တာ။ မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေက ငါ့အတွက်နဲ့ အသက်ပေးစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။"

ဝူပေါ့သည် လူငယ်၏ လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကို လုယူလိုက်၏။

"ငါနဲ့ အိမ်တော်သားတွေပဲ အသက်ပေး တိုက်ခိုက်မယ်။ မင်းတို့အားလုံး အခွင့်အရေးကို အမိအရဖမ်းပြီး ထွက်ပြေးကြတော့။"

ထို့နောက် သူသည် ဓားရှည်ကို အပေါ်သို့ မြှောက်တင့်လိုက်ပြီး အက်ကွဲလှသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"အားလုံးပဲ။ ဝူမိသားစုဟာ အသက်ရှင်မလား၊ သေမလားဆိုတဲ့ အခိုက်အတန့်ကို ရောက်နေပြီ။ ငါ့နောက်ကို လိုက်ပြီး အသက်ရှင်သန်ရာ လမ်းစကို ရှာဖွေဖို့ အဆင်သင့်ပဲလား။"

ဝူပေါ့၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားရသောအခါ ဝူမိသားစုဝင်အချို့၏ စိတ်ဓာတ်များ ပြန်လည်နိုးကြားလာခဲ့သည်။ ဝူမိသားစုက ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်ထားသည့် အိမ်တော်သားများသည်လည်း ၎င်းတို့၏ လက်နက်များကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင်ဆုပ်ကိုင်လျက် ဝူပေါ့၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် စုရုံးလာကြသည်။

သို့သော်လည်း အချို့သော ကျွန်များနှင့် အစေခံများမှာမူ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေကြပြီး၊ ဤရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော တိုက်ပွဲကြီးကြောင့် ၎င်းတို့၏ သတ္တိများမှာ လုံးဝ ပြိုလဲပျက်စီးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ရှိသည့် ကတုံးတစ်ဦးသည် သူ၏ သွေးစွန်းနေသော ဓားရှည်ကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း ဝူပေါ့၏ ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

"အိမ်တော်သခင်... ကျွန်တော်ပဲ ရှေ့တန်းကနေ ဦးဆောင်ပြီး တိုက်ပါ့မယ်။ အရှင်က ဒဏ်ရာရထားတာမို့လို့..."

သူက ဝူပေါ့ ဒဏ်ရာရထားသည်ဟု ပြောသော်လည်း၊ အမှန်စင်စစ်မှာ ဝူပေါ့သည် အလွန်အမင်း အားနည်းနေခြင်း ဖြစ်သည်; လွင့်စင်လာသည့် မြှားတစ်စင်းကပင် သူ၏အသက်ကို နှုတ်ယူသွားနိုင်ပေသည်။ ဝူပေါ့သည် ကလေးဘဝကတည်းက စည်းစိမ်ချမ်းသာများကြားတွင် ပူပန်မှုကင်းမဲ့စွာ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရသူဖြစ်ပြီး၊ သိုင်းပညာသင်ကြားခြင်း၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများကို မတောင့်ခံနိုင်ခဲ့သဖြင့် မည်သည့်သိုင်းပညာစွမ်းရည်မျှ မရှိပေ။ ကတုံးသည် သူ ရှေ့တန်းက ထွက်တိုက်ပါက ချက်ချင်း သေဆုံးသွားမှာကို စိုးရိမ်နေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ဝူပေါ့က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး သူ့ကို တွန်းဖယ်လိုက်သည်။

"မလိုဘူး။ အားလုံးပဲ... ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြ။"

ထို့နောက် သူသည် ရှေ့ဆုံးမှနေ၍ တဖြည်းဖြည်း ပိတ်ဆို့လာနေသော စစ်ဗျူဟာခင်းကျင်းမှုဆီသို့ ဦးတည်တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ကတုံးသည် သက်ပြင်းချလိုက်မိပြီး သူ၏ဓားကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင်ဆုပ်ကိုင်လျက် လိုက်ပါတိုက်ခိုက်ခဲ့တော့သည်။ သူသည် သိုင်းလောကထဲတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင်လည်ခဲ့ပြီး တိုက်ပွဲငယ် တိုက်ပွဲကြီးပေါင်းများစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ဤအခြေအနေမှာ လွတ်မြောက်ရန် လုံးဝလမ်းမရှိသည့် သေလမ်းဖြစ်ကြောင်း သူသိရှိနေသည်။

သို့သော် သူ့တွင် ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။ သူသည် ဝူမိသားစု၏ ကျွေးမွေးမှုကို ခံထားရသူဖြစ်ပြီး၊ မိမိကို အသုံးပြုရမည့်အချိန် ရောက်လာသောအခါ အမှုထမ်းရမည် ဖြစ်သည်။ ဝူပေါ့သည် ၎င်းတို့ကဲ့သို့သော အိမ်တော်သားများကို အမြဲတမ်း ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံခဲ့သဖြင့် သူသည် မိမိ၏အသက်ကို စွန့်လွှတ်ရန် အဆင်သင့်ပင် ဖြစ်၏။

ရှေ့ဆုံးမှ ထွက်တိုက်ခဲ့သော ဝူပေါ့မှာမူ... သူ၏နောက်က လိုက်ပါလာကြသည့် အိမ်တော်သား အများအပြား၏ နောက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် ကတုံးသည် စစ်တပ်၏ ဗျူဟာခင်းကျင်းမှုနှင့် ပထမဆုံး စတင်ထိတွေ့ခဲ့သူဖြစ်ပြီး၊ သူ၏နောက်ကွယ်မှ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်အချို့က ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာကြသဖြင့် စစ်ဗျူဟာခင်းကျင်းမှုကိုပင် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားစေခဲ့ကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် စစ်သည် အယောက်အစိတ်ခန့် လဲကျသွားခဲ့ရသည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ကတုံး၏ ထူးခြားလှသော စွမ်းအားများကို ကြည့်ရင်း သူ၏အကြည့်များ အေးစက်သွားခဲ့သည်။ သူက ဘေးနားရှိ ပုချီလော့ကို ပြောလိုက်၏။

"အဲဒီ ကတုံးကို သတ်ပစ်လိုက်စမ်း။"

ပုချီလော့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး မြင့်မားသော နေရာတစ်ခုဆီသို့ သွက်လက်စွာ တက်လှမ်းလိုက်သည်။ သူမ၏ အကြည့်က ဓားကို ဝှေ့ယမ်းနေသည့် ကတုံးထံသို့ တည့်တည့်ကျရောက်သွား၏။ သူမသည် သူမ၏ ခါးတွင် ပတ်ထားသော ပါးလွှာသည့် သံကြိုးတစ်ချောင်းကို ဖြုတ်လိုက်ပြီး ၎င်းကို ဥက္ကာပျံဓားစကြာ၏ ဘီးချပ်အလယ်ဗဟိုတွင် ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ရှေ့သို့ သွက်လက်စွာ ခုန်ပျံလိုက်ပြီး၊ ဝူမိသားစုဝင်များကို ဝိုင်းရံထားသည့် စစ်ဗျူဟာခင်းကျင်းမှုကို ကျော်ဖြတ်ကာ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လိုက်တော့သည်။ ဥက္ကာပျံဓားစကြာသည် လေထုကို ဖြတ်သန်းလျက် လေချွန်သံနှင့်အတူ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် ကတုံးထံသို့ တည့်တည့် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲအရှိန်အဟုန် ပြင်းထန်နေသော ကတုံးသည် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် အန္တရာယ်ရှိသော သတိပေးသံ ချက်ချင်း မြည်ဟီးသွားခဲ့ရသည်။ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ စက်ဝိုင်းပုံ ဘီးချပ်တစ်ခု တိုးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ ကာကွယ်ရန် အချိန်မမီတော့သဖြင့် သူသည် ဘေးသို့ အလျင်အမြန် ရှောင်တိမ်းလိုက်ရာ... သူ၏ နဖူးကို ထိမှန်ရမည့် ဓားစက်ဝိုင်းကြီးသည် သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့တော့သည်။ အတုမဲ့ ထက်ရှလှသော ဓားစက်ဝိုင်းကြီးသည် ကတုံး၏ ညာဘက်လက်မောင်းကို အမြစ်မှနေ၍ တိုက်ရိုက် ပြတ်တောက်သွားစေခဲ့သည်။

တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် အောင်မြင်မှု ရရှိသွားခဲ့ပြီးနောက်... ပုချီလော့သည် သူမ၏လက်ထဲက သံကြိုးပါးလေးကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး ဥက္ကာပျံဓားစကြာကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ၊ ဖောက်ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေကြသည့် ဝူမိသားစုဝင်များထံသို့ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်တော့သည်။

သူမ ဖြတ်သန်းသွားသည့် နေရာတိုင်းတွင် သွေးများ ပန်းထွက်ကုန်ကြရသည်။ သူမ၏ လက်ထဲက ဓားစက်ဝိုင်းကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း... မည်သည့်လက်နက်နှင့်ပင် ထိခိုက်မိသည်ဖြစ်စေ ထိုလက်နက်မှာ ချက်ချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကြေမွသွားခဲ့ရတော့သည်။

ကတုံးသည် သူ၏ပြတ်တောက်သွားသော လက်မောင်းကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားရင်း... ဓားစက်ဝိုင်းကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ လူ့အသက်များကို စပါးရိတ်သကဲ့သို့ ရိတ်သိမ်းနေသည့် ပုချီလော့ကို စိတ်ပျက်အားလျော့စွာ ကြည့်နေမိတော့သည်။

"ဥ-ဥက္ကာပျံဓားစကြာလား။ သန့်ရှင်းသောနှလုံးသားဂိုဏ်းရဲ့ တမန်တော်တစ်ယောက်လား။"

"တောက်။ ကမ္ဘာကြီးကတော့ ပျက်စီးနေပြီပဲ၊ လူတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေကလည်း အရင်လို မဟုတ်တော့ဘူး။ အစိုးရက ဘယ်တုန်းကတည်းက မိစ္ဆာဂိုဏ်းနဲ့ ပူးပေါင်းသွားတာလဲ။"

ပုချီလော့၏ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်မှုနှင့်အတူ... ဝူမိသားစု၏ ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားမှုကြီးမှာ လုံးဝဥဿုံ ပြိုလဲပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး၊ ဝူပေါ့သည်လည်း စစ်သည်တစ်ဦး၏ လှံရှည်ဖြင့် သူ၏ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့် အထိုးခံလိုက်ရတော့သည်။

၎င်းတို့၏ အိမ်တော်သခင် သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ... လူအများအပြားမှာ ခုခံမှုကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြပြီး ဒူးထောက်ကာ လက်နက်ချ အညံခံလိုက်ကြတော့သည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် သတ်ဖြတ်သူများ၏ ဓားချက်အောက်တွင် ဆက်လက် ခုတ်ပိုင်းခြင်းကို ခံခဲ့ကြရသည်။ စနစ်၏ စစ်သည်များသည် ဝမ်ကျင်း၏ အမိန့်ကို ရာနှုန်းပြည့် တိကျစွာ အကောင်အထည်ဖော်ကြသူများ ဖြစ်သည်။

သူက အားလုံးကို သတ်ပစ်ရန် ပြောထားလျှင်... ၎င်းတို့ကို သေချာပေါက် သတ်ပစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး မည်သူ့ကိုမျှ အသက်ရှင်လျက် ချန်ထားခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် တိုက်ခိုက်သံများနှင့် ခုခံသံများ ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီး၊ ငိုကြွေးသံများနှင့် ကရုဏာသက်ညှာရန် တောင်းပန်သံများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သို့သော်လည်း စစ်သည်များ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားချက်များမှာ ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။ အသက်ရှင်နေသည့် လူတိုင်း၏ လည်ပင်းဆီသို့ ပြတ်ပြတ်သားသား ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဝူမိသားစုဝင်များဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့ ကျွေးမွေးထားသည့် သိုင်းလောကမှ လူများဖြစ်စေ သို့မဟုတ် အစေခံများနှင့် လက်အောက်ငယ်သားများဖြစ်စေ... အားလုံးမှာ မခွဲခြားဘဲ ရက်ရက်စက်စက် သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။