အခန်း ၁၁၃

အခန်း (၁၁၃)

သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်း (၇)

ကျန့်မိသားစု စံအိမ်တော်ကြီးအပြင်ဘက်သို့ လှမ်းခြေလှည့်လိုက်ရင်း ချန်ကန်းသည် သူ၏ဝတ်ရုံအတွင်းမှ လက်ကိုင်ပဝါတစ်ထည်ကို ထုတ်ယူကာ ဓားလက်ကိုင်နှင့် သံချပ်ကာအင်္ကျီပေါ်တွင် စွန်းထင်ပေကျံနေသော သွေးစက်များကို ခပ်ဖွဖွ သုတ်လိုက်၏။

အမှန်အတိုင်း ဆိုရလျှင် ကျန့်စံအိမ်အတွင်း၌ လက်ရုံးရည်ထက်မြက်သူ အချို့အဝက် အမှန်ပင် ရှိနေခဲ့သော်လည်း ထိုအရာက မည်သို့ အသုံးဝင်ပါမည်နည်း။ စည်းစနစ်ကျပြီး စစ်ဗျူဟာခင်းကျင်းထားသော တပ်မတော်ကြီး၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ ထိုသူတို့သည် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် လုံးဝ မစွမ်းသာခဲ့ကြပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် သိုင်းလောက၏ အင်အားစုများသည် အစိုးရ၏ ဖိအားအောက်တွင် ဦးညွတ်ကာ အမိန့်နာခံ၍ ကျိုးနွံစွာ နေထိုင်ကြရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အတွင်အား အောင်မြင်ပြီးမြောက်ထားသူများကို ထားလိုက်ဦးတော့... ကန်းချီအဆင့် ဆရာကြီးများ သို့မဟုတ် ဒဏ္ဍာရီလာ ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများပင်လျှင် ထောင်သောင်းမကသော စစ်သည်တော်များကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။ လူသားတစ်ဦး၏ စွမ်းအားတွင် အကန့်အသတ် ရှိစမြဲဖြစ်သည်။ ကိန်းဂဏန်း အရေအတွက်ကို ကျော်လွန်နိုင်လောက်အောင် တစ်ဦးချင်းစီ၏ ကိုယ်ခံပညာ စွမ်းရည်ကသာ သာလွန်ဆန်းကြယ်နေမည်ဆိုပါက ဤလောကကြီးကို သက်ဦးဆံပိုင် မင်းဆက်များနှင့် အင်ပါယာကြီးများက အုပ်စိုးနေမည်မဟုတ်ဘဲ သိုင်းလောကဂိုဏ်းခွဲများကသာ ကြီးစိုးနေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဓားကို သုတ်သင်ပြီးနောက် ချန်ကန်းသည် သူ၏ဘေးတွင် မျက်နှာပျက်မပျက်ဖြင့် ရပ်နေသော ခရိုင်မင်း ဟဲဝေကို လှည့်၍ ပြောလိုက်၏။

“ခရိုင်မင်း ဟဲ... သူပုန် ကျန့်စုန်းဟာ ပုန်ကန်ဖို့ ကြံစည်ခဲ့ပြီး အခုတော့ လက်ပူးလက်ကျပ် မိခဲ့ပါပြီ။ ချူခရိုင်ရဲ့ ကျန့်မိသားစုတစ်စုလုံး၊ လူဦးရေ သုံးရာကျော်လုံးကို ကွပ်မျက်ပြီးပါပြီ။ ကျွန်ုပ်နဲ့ စစ်သူကြီးချန်ယွီတို့ဟာ ကျန်ရှိနေတဲ့ သူပုန်တွေကို ဆက်လက်နှိမ်နင်းဖို့ လိုအပ်သေးတာမို့ နောက်ဆက်တွဲကိစ္စရပ်တွေကို စီမံခန့်ခွဲပေးဖို့ ခရိုင်မင်း ဟဲကိုပဲ အပ်နှံပါရစေ။”

ဝမ်ကျင်းက ချန်ကန်းထံ ပေးအပ်ထားသော စစ်မိန့်မှာ သူပုန်များကို အမြန်ဆုံး နှိမ်နင်းရန်ဖြစ်ပြီး မြန်နိုင်သမျှ မြန်လေ ကောင်းလေဖြစ်သဖြင့် ချန်ကန်းသည် ဤနေရာ၌ အချိန်ဆွဲမနေလိုတော့ပေ။ သူသည် သိမ်းဆည်းရမိသော ရွှေငွေရတနာများနှင့် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများကို နန်ယန်စီရင်စု မြို့တော်သို့ ပို့ဆောင်ရန်အတွက် ပုံမှန်စစ်တပ်မှ တပ်ရင်းတစ်ရင်းနှင့် ထောက်ပို့တပ်ဖွဲ့တစ်ခုကိုသာ ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။

ဟဲဝေသည် ချန်ကန်း၏စကားကို ကပျာကယာ သဘောတူလိုက်၏။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ချန်ကန်းနှင့် ချန်ယွီ ဟူသော ဤလူသတ်သမားခေါင်းဆောင် နှစ်ဦးစလုံး သူတို့၏တပ်များကို ဦးဆောင်ကာ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားကြရန်သာ ဆုတောင်းနေမိတော့သည်။

ဟဲဝေအနေဖြင့် ဝန်ခံရန် ဝန်လေးနေသော်လည်း သူသည် အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေခဲ့သည်။ သူသည် ကြက်တစ်ကောင်ကိုပင် မဖမ်းရဲဘဲ သွေးတစ်စက်မျှ မမြင်ဖူးသည့် ပျော့ညံ့သော ပညာရှိတစ်ဦးမဟုတ်သော်လည်း စစ်မြေပြင်၏ သွေးချောင်းစီး သတ်ဖြတ်မှုမျိုးကိုမူ တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ဖူးချေ။ အလောင်းကောင်များ တောင်လိုပုံပြီး သွေးပင်လယ်ဝေခဲ့သည့် စစ်မြေပြင်များကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့သော ချန်ကန်းကဲ့သို့သော သူများနှင့် သူ၏ကြားတွင် ကြီးမားလှသော ကွာခြားချက် ရှိနေသည်။ ယနေ့တွင် သူကိုယ်တိုင် ရင်းနှီးသိကျွမ်းခဲ့ရသူ အများအပြား အပါအဝင် လူပေါင်းရာချီ၍ ဝက်များ၊ ခွေးများကဲ့သို့ သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသည်ကို ကိုယ်တိုင်မျက်မြင် တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ခဏတာမျှ သူ၏စိတ်အာရုံများ ဝေဝါးသွားခဲ့ရ၏။

ဟဲဝေ သဘောတူသည်ကို မြင်လျှင် ချန်ကန်းသည် သူ၏စစ်မြင်းပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ခွစီးကာ ရဲမက်များကို စုစည်းပြီး နောက်ထပ် သြဇာကြီးမိသားစုထံသို့ တပ်ဦးလှည့် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ဤသို့ သွေးချောင်းစီး၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော သုတ်သင်ရှင်းလင်းမှုလှိုင်းလုံးကြီးသည် နန်ယန်စီရင်စုတစ်ခွင်ရှိ ဒေသခံ သြဇာကြီးမိသားစု တစ်ဒါဇင်နီးပါးကို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။ ထိုအထဲတွင် မိသားစု ခုနစ်စုလုံး လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး လူပေါင်းထောင်ချီ ကွပ်မျက်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ထိုအချိန်တွင် နန်ယန်စီရင်စုတစ်ခုလုံးရှိ လူတို့၏ စိတ်နှလုံးများသည် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့တော့၏။

အဆုံးသတ်တွင် ဝမ်ကျင်းသည် နန်ယန်စီရင်စုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ချန်ကန်း၏ တပ်ဖွဲ့များကို ပြန်လည်ရုတ်သိမ်းရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည့် အခါမှသာ နန်ယန်စီရင်စုရှိ ထင်ရှားကျော်ကြားသော သြဇာကြီးမိသားစုအသီးသီးသည် သက်ပြင်းချနိုင်ကြတော့သည်။ အစဉ်အမြဲ စိုးရိမ်ပူပန်နေရသော ထိုသို့သော ဘဝမျိုးမှာ အလွန်ပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲလှပေရာ ထိုသတ်ဖြတ်သူ၏ ဓားဦးသည် မည်သည့်အချိန်တွင် မိမိတို့ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာမည်နည်းဟူ၍ အမြဲ ထိတ်လန့်နေခဲ့ကြရသည်။

မကြာသေးမီကပင် မိသားစုအားလုံးသည် ငြိမ်ငြိမ်သက်သက်နှင့် လိမ္မာယဉ်ကျေးစွာ နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုကိုမျှ ပို၍ မလုပ်ဝံ့ကြချေ။ ထိုနယ်စားမင်း၏ ထိခိုက်လွယ်သော အာရုံကြောများကို သွားရောက်ဆွမိ၍ မတော်တဆ ခေါင်းဖြတ်ခံလိုက်ရလျှင် တန်ကြေးကြီးတစ်ခု ပေးဆပ်လိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။ တရားရုံးအရာရှိများကို လင်ဖုန်းက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် ကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ တစ်စတစ်စ ပြင်းထန်လာခဲ့သော လူထုဝေဖန်သံများသည်ပင်လျှင် မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိဘဲ တဖြည်းဖြည်းချင်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့လေသည်။

ယခုအချိန်တွင် စီရင်စုနယ်စားမင်း၏ အိမ်တော်အတွင်း၌ ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ခြေရင်းတွင် ရှိနေသော လုံးဝန်းပြီး အမည်းနှင့်အဖြူရောင်စပ်ထားသည့် ဝဝကတုတ်ကတုတ် သတ္တဝါလေးကို စနောက်ကျီစယ်နေရင်း ကွန်ရက် အဖွဲ့သားများ၏ သတင်းပို့ချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ကွေးလျက် လှောင်ပြုံးတစ်ချက်ကို အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

“တကယ်ပဲ... ဓားနဲ့ မခုတ်မချင်း ဒီအောက်တန်းစား အရိုးတွေက ဘယ်လိုငြိမ်ငြိမ်နေရမလဲဆိုတာ သိမှာမဟုတ်ဘူး။ သူတို့မှာ အသက်တစ်ချောင်းပဲ ရှိတာ။ လူနည်းနည်းလောက် ထပ်သေသွားရင်တော့ အသက်ရဲ့ တန်ဖိုးကို သိသွားကြမှာပါ။”

ယခုအကြိမ်တွင် ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ရန်သာမက နန်ယန်စီရင်စုအတွင်း တစ်စတစ်စ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်လာသော သြဇာကြီးမိသားစုများကို ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုတစ်ခု ပေးရန်အတွက် တိုက်ရိုက်ပင် အပြတ်အသတ် အရေးယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ခရိုင်တစ်ခုလုံးရှိ ဓားပြများကို နှိမ်နင်းပြီးနောက်ပိုင်း ပေးလိုက်သော ဒုတိယအကြိမ်မြောက် သတိပေးချက်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

ဝမ်ကျင်းတွင် ဤမျှအထိ ရဲတင်းရလောက်အောင် ယုံကြည်မှုအပြည့် ရှိနေသည်မှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။ ပထမအချက်အနေဖြင့် သူသည် အထောက်အထားများကို ခိုင်မာစေရန်အတွက် 'စနစ်' ကို အသုံးပြု၍ သံချပ်ကာအင်္ကျီများကို တိုက်ရိုက်ချထားပေးခဲ့သည်။ အခြားသူများ ယုံသည်ဖြစ်စေ၊ မယုံသည်ဖြစ်စေ အနည်းဆုံးတော့ အပေါ်ယံအားဖြင့် သူသည် ထိုသူတို့ကို လက်ပူးလက်ကျပ် ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ အထောက်အထားများက ခိုင်လုံလှသဖြင့် လူအမြောက်အမြားကို နှုတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့သည်။

ဒုတိယအချက်နှင့် အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ သူ၏အင်အားပင် ဖြစ်၏။ ယခုအချိန်တွင် ဝမ်ကျင်းသည် ရာထူးစတင်လက်ခံခဲ့စဉ်က ဝမ်ကျင်း မဟုတ်တော့ချေ။ အကယ်၍ ဝမ်ကျင်း ရာထူးစတင်ထမ်းဆောင်ချိန်ကသာ ဖြစ်ပါက ဒေသခံမိသားစုများအပေါ် ဤကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ဖိအားပေးမှုမျိုးသည် ဒေသခံမိသားစုများဘက်မှ စည်းလုံးညီညွတ်စွာ တွန်းလှန်ခြင်းနှင့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ခြင်းတို့ကို မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဖြစ်ပြီး ကျဆုံးရှုံးနိုင်ခြေ အန္တရာယ်လည်း ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ဤမျှကာလပတ်လုံး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခဲ့ပြီးနောက် ကျိန်းအူမြို့တွင် စုဆောင်းထားသော စစ်တပ်များနှင့် စီရင်စုမြို့တော်ရှိ ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့များတွင် စနစ်မှ ရဲမက်များက အများစုအဖြစ် ပါဝင်ဖွဲ့စည်းထားပြီး ဖြစ်သည်။ မျိုးနွယ်စု မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်ခြင်း စစ်ပွဲနှစ်ကြိမ်အပြီးတွင် စစ်တပ်၏အင်အားမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။ ရာက္ခသဂိုဏ်း၏ ပူးပေါင်းမှုနှင့် ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့ ပုံစံငယ်ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့မှုတို့ကြောင့် ဝမ်ကျင်းသည် အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်တွင်လည်း အသာစီး ရရှိထားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကုန်သည်ယာဉ်တန်းများ၏ အကျိုးအမြတ်များကြောင့်လည်း အချို့သောသူများသည် ဝမ်ကျင်း၏ နောက်ကွယ်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာကြသဖြင့် စုပေါင်းတွန်းလှန်နိုင်မည့် အလားအလာကို လုံးဝ ပျောက်ပျက်သွားစေခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် နန်ယန်စီရင်စုအတွင်း၌ ဝမ်ကျင်းသည် မည်သည့်စိန်ခေါ်မှုကိုမျှ ကြောက်ရွံ့စရာမလိုတော့ဟု ဆိုရသည်မှာ အပို ပြောခြင်းမဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် သတ်ဖြတ်သူ၏ ဓားမြှောင်ကို တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ မြှောက်ကိုင်လိုက်ကာ နန်ယန်စီရင်စုအတွင်း၌ သူ ဝမ်ကျင်းသည်သာ 'မိုးကောင်းကင်' ဖြစ်သည်ဟူသော အချက်တစ်ချက်ကို သွေးဖြင့် သက်သေပြ၍ ပြောကြားလိုက်လေသည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ထိုပန်ဒါဝက်ဝံလေးကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ပွတ်သပ်ကျီစယ်နေစဉ်မှာပင် ခြံရံ စောင့်ကြပ်နေသော ရဲမက်တစ်ဦးက ဝမ်ကျင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေသော ကုရန်ထံသို့ စာတစ်စောင်ကို လာရောက်ပေးအပ်ခဲ့သည်။

ကုရန်က ရှေ့သို့ လှမ်းခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး သတင်းပို့တင်ပြလိုက်၏။

“သခင်ကြီး... ကျိန်းအူမြို့က ပေးပို့လာတဲ့ စာတစ်စောင်ပါ။”

ဝမ်ကျင်းက မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်ရင်း -

“အို... ဖတ်ပြစမ်း။”

“အမိန့်အတိုင်းပါ သခင်ကြီး။”

သြဇာကြီးမိသားစု အချို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းသည် စနစ်တကျ ဂရုတစိုက် တွက်ချက်စစ်ဆေးခဲ့သည်။ အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲလဲလှယ်ပြီးနောက်တွင် သူသည် ရန်ပုံငွေအမှတ် ခြောက်သန်းကျော်ကို မနည်း ရုန်းကန်၍ ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဝမ်ကျင်းသည် ကျိန်းအူမြို့မှ သူ၏စစ်တပ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန်၊ နန်ယန်စီရင်စုရှိ ကာကွယ်ရေးတပ်များကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းလဲလှယ်ရန်နှင့် ကွန်ရက်အဖွဲ့ကို ဖြည့်စွက်ကာ သူ၏ ထောက်လှမ်းရေးကွန်ရက်ကို တိုးချဲ့ရန်အတွက် ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့ အမြောက်အမြားကို လဲလှယ်ရန် မြို့တော်အမှတ် ဆယ်သန်းနီးပါး သုံးစွဲခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤကြီးမားသော သုတ်သင်ရှင်းလင်းမှုမှ ရရှိသော အကျိုးအမြတ်များသည် သူ၏ကုန်ကျစရိတ်များကို ကာမိရန် လုံလောက်မှု မရှိခဲ့ချေ။

နေအိမ်များ ရှာဖွေသိမ်းဆည်းခံရသော မိသားစုများသည် ဆင်းရဲနွမ်းပါးသောကြောင့် မဟုတ်ပေ။ မြို့တော်အမှတ် ခြောက်သန်းဟူသည် အမှန်တကယ်ပင် အမြောက်အမြား ဖြစ်ပြီး နန်ယန်စီရင်စု၏ တစ်နှစ်တာ အခွန်ဘဏ္ဍာငွေထက်ပင် သာလွန်များပြားလှသည်။ ယွဲ့ပြည်နယ်တစ်ခုလုံး၏ တစ်နှစ်တာ အခွန်ဘဏ္ဍာငွေသည်ပင်လျှင် ငွေစင် တန်ချိန် တစ်ဆယ်သန်းမှ သန်းနှစ်ဆယ်ကြားသာ ရှိပြီး သြဇာကြီးမိသားစုတစ်ခု၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုသည် ရွှေနှင့်ငွေ သက်သက်သာမကဘဲ မြေယာများ၊ လယ်ကွင်းများနှင့် သိုလှောင်ထားသော ကောက်ပဲသီးနှံများ ဖြစ်နေသောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

မျှော်မှန်းထားသလောက် မရရှိခဲ့သော ရလဒ်ကြောင့် ဝမ်ကျင်းသည် စစ်ကူတောင်းခံရန်အတွက် တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် ငွေစင် သန်းလေးဆယ်အထိ ထုတ်ပေးနိုင်သော လော့နန်နန်နိုင်ငံအပေါ် ပိုမို၍ မျက်စိကျလာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ၎င်းပိုင်နက်မှ အမြတ်အစွန်းတစ်ချို့ကို ကိုက်ဖြတ်ရယူရန် အမြဲတစေ အသင့်ပြင်ဆင်လျက် ကျိန်းအူမြို့ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် ထိုမျှလောက် ကြွယ်ဝချမ်းသာသော နေရာမျိုးကို လက်ဝယ်မပိုင်ဆိုင်ရပါက သူ၏ စိတ်နှလုံးသည် ယားယံနေတော့မည်သာ ဖြစ်သည်။

ကုရန်သည် စာစောင်ကို ဖွင့်လှစ်ကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ဖတ်ပြလေတော့သည်။

“မေလီဇေနဲ့ ထော့ရှန်းတို့ဟာ လော့နန်နန်နိုင်ငံအတွင်းမှာ ရှိတဲ့ သူတို့ရဲ့ သြဇာအာဏာကို အသုံးချပြီး အိုးအိမ်မဲ့ ဒုက္ခသည် အများစုကို စုစည်းကာ ကျိန်းအူမြို့ထဲကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြပါတယ်။ သူတို့ကို အိုးအိမ်နဲ့ မြေယာတွေ ခွဲဝေပေးပြီး ရိက္ခာတွေရရှိဖို့အတွက် ကျိန်းအူမြို့ကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်တဲ့ လုပ်အားပေးလုပ်ငန်းတွေ စီစဉ်ပေးထားပါတယ်။”

“ဒါ့အပြင် မေလီဇေဟာ သူ့ရဲ့ လက်အောက်ခံတွေကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပြီး သုတ်သင်ရှင်းလင်းမှုကို အောင်မြင်စွာ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ လော့နန်နန်နိုင်ငံအပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှု ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ လူပေါင်း တစ်ထောင်နီးပါးကို ကွပ်မျက်ခဲ့ပြီးပါပြီ။ လေ့ကျင့်ပေးမှုနဲ့ နှစ်သိမ့်မှုတွေ ပြုလုပ်ပြီးနောက်မှာတော့ အခုအခါ သူတို့ကို စိတ်ချလက်ချ အသုံးပြုလို့ရနေပါပြီ။”

“ကျိန်းအူမြို့က လော့နန်နန်နိုင်ငံသားတွေကို အမြောက်အမြား လက်ခံယူနေတာကြောင့် ဝူချီမြို့ကနေ နှောင့်ယှက်တားဆီးဖို့ စစ်တပ်တွေကို အကြိမ်ကြိမ် စေလွှတ်ခဲ့ပါတယ်။ ထော့ရှန်းနဲ့ ရန်ဖူရှန်တို့ကလည်း စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး ဝူချီမြို့ကို မကြာခဏ သွားရောက်ဆွနှောက်ခဲ့တာကြောင့် တိုက်ပွဲငယ်ပေါင်း တစ်ဆယ်ကျော် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး နိုင်ရှုံးရလဒ်ကတော့ ကွဲပြားနေပါတယ်။”

“လော့နန်နန်နိုင်ငံရဲ့ မြို့တော်ကနေ သံတမန်အချို့ စေလွှတ်ပြီး မေလီဇေနဲ့ ထော့ရှန်းတို့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြစ်တင်ရှုတ်ချခဲ့ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် သူတို့က သခင်ကြီးနဲ့ ကုန်သွယ်ဖို့အတွက် တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးချေနိုင်ကြောင်း ပြောဆိုပြီး ကျိန်းအူမြို့ကို တောင်းဆိုဖို့ ကြိုးစားနေကြသလို ထော့ရှန်းနဲ့ မေလီဇေတို့လို သစ္စာဖောက်တွေကို လော့နန်နန်နိုင်ငံဆီ ပြန်လည်အပ်နှံဖို့ တောင်းဆိုနေကြပါတယ်။”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝမ်ကျင်း၏ စိတ်အာရုံသည် ချက်ချင်း ကြည်လင်ဝင်းပသွားခဲ့သည်။ ဤလော့နန်နန်နိုင်ငံသည် ရိုးရိုးသားသား မရှိဘဲ ပြဿနာရှာရန် ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မေလီဇေနှင့် ထော့ရှန်းတို့သည် အတော်ပင် တော်ကြပေသည်။ သူတို့သည် အမိန့်ကို နာခံကာ သူခိုင်းစေသမျှကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ကျိန်းအူမြို့၏ လူဦးရေနှင့် သြဇာအာဏာကို ပြန်လည်ထူထောင်ပေးနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ထော့ရှန်းနှင့် အခြားသူများကို လဲလှယ်ကုန်သွယ်မည့် ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍မူ ဝမ်ကျင်းသည် မကြားချင်ယောင် ဆောင်လိုက်၏။ သူသည် ထိုသို့သော အပြုအမူမျိုးကို လုံးဝ လုပ်ဆောင်မည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အမှန်ပင် ထိခိုက်စေမည် ဖြစ်သည်။ မရိုးသားသော နည်းလမ်းများကို သုံးစွဲ၍ပင် လော့နန်နန်နိုင်ငံအတွင်း သူ ပင်ပန်းကြီးစွာ တည်ဆောက်ထားခဲ့ရသော ကောင်းမွန်မြင့်မြတ်ပြီး ခန့်ညားထည်ဝါလှသည့် ပုံရိပ်ကို အပျက်စီးခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

“အာရန်... စီမာယီကို သွားခေါ်ချေ။”

ဤကဲ့သို့ စဉ်းစားရခက်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် ဦးနှောက်ခြောက်ရမည့် အအချိန်မျိုးတွင် ဝမ်ကျင်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပင်ပန်းခံလေ့မရှိဘဲ လမ်းပြပေးနိုင်မည့် ပညာရှင် ကျွမ်းကျင်သူများကိုသာ ရှာဖွေလေ့ရှိသည်။ အကယ်၍ အရာရာတိုင်းကို သူကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်နေရမည်ဆိုပါက သူသည် မည်ကဲ့သို့သော အရှင်သခင်မျိုး ဖြစ်လာနိုင်ပါမည်နည်း၊ မည်သို့သော ပုန်ကန်မှုကို ဦးဆောင်နိုင်ပါမည်နည်း။ မင်းနေပြည်တော်ရှိ အာဏာရှိသူတို့၏ ခွေးတစ်ကောင်အဖြစ် အစေခံရခြင်းကပင် ဤအရာထက် ပို၍ စိတ်ကျေနပ်စရာ ကောင်းနေဦးမည် ဖြစ်သည်။