အခန်း ၁၁၄

အခန်း (၁၁၄)

ရောက်ရှိလာခြင်း (၁)

မကြာမီတွင် စီမာယီ ရောက်ရှိလာပြီး ကျိန်းအူမြို့တော်မှ ပေးပို့လာသော လျှို့ဝှက်စာချွန်လွှာကို အမြန်ဖတ်ရှုကာ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းအား လျှောက်တင်လိုက်သည်။

"အခုအချိန်မှာ လော့နန်နိုင်ငံကို စစ်ချီတိုက်ခိုက်ရန် မသင့်တော်သေးပါ။"

ဝမ်ကျင်းသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မျက်နှာတွင် မကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်လာသည်။ သူသည် လော့နန်နိုင်ငံကို တိုက်ခိုက်ရန် အမြဲတစေ အလိုရှိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထိုဆန္ဒမှာ ပိုမိုပြင်းပြလာခဲ့သည်။

ပိုင်ရှင် - ဝမ်ကျင်း

အသက် - ၁၉ နှစ်

ခွန်အား - ၁၅

လျင်မြန်မှု - ၁၇

ဉာဏ်ပညာ - ၁၄

ဩဇာအာဏာ - ၁၉

စစ်သည်အင်အား - ၄၅၀၀၀

ရတနာများ - ဝေဘုရင်၏ တံဆိပ်တော်

ရန်ပုံငွေ - ၃၉,၈၆၉,၈၈၀

သိုလှောင်ရုံ - ၁၁ / ၅၀

ကံစမ်းမဲ - မရှိပါ

ပင်ကိုယ်စရိုက်များ - ပါးနပ်ခြင်း (ဉာဏ်ပညာ +၁)၊ ရက်စက်ခြင်း (ဩဇာအာဏာ -၉)၊ သံသယကြီးခြင်း (ဉာဏ်ပညာ +၁)၊ တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်ခြင်း (ဩဇာအာဏာ +၁)

စွမ်းရည် - အစိတ်အပိုင်း မပြည့်စုံသေးသဖြင့် အသုံးပြု၍ မရနိုင်ပါ

ပင်မတာဝန် - နယ်မြေတစ်ခုကို စိုးမိုးရန်၊ ပြည်နယ်တစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ရန် (ဆုလာဘ် -စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းထားသော ဝေစစ်တပ်တော် ၁ ခု) 【မပြီးမြောက်သေးပါ】

တာဝန်အခွဲ - ယွီဝူမျိုးနွယ်စုကို အောင်နိုင်ရန် (ဆုလာဘ် - လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရတနာတစ်ခု) 【ပြီးမြောက်သွားပါပြီ】

မပြီးမြောက်သေးသည့် အဓိကတာဝန်မှာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် အမြဲတစေ စိုးမိုးနေခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသည် လော့နန်နိုင်ငံကို လျင်မြန်စွာ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့လျှင်၊ မန်လော့မျိုးနွယ်စုနှင့် ယွီဝူမျိုးနွယ်စုတို့ သိမ်းပိုက်ထားသော ကျယ်ပြန့်လှသည့် တောင်တန်းကြီးများနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ပြည်နယ်တစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းရန် လုံလောက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ရရှိခြင်းက စစ်မက်ဖြစ်ပွားမှုကြောင့် ဆုံးရှုံးရမည့် ကုန်ကျစရိတ်များကို ကာမိစေမည်ဖြစ်သည်။

မကြာသေးမီက တာဝန်အခွဲများ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့သဖြင့် ဝမ်ကျင်းသည် အဓိကတာဝန်ကို အမြန်ဆုံး ပြီးမြောက်လိုစိတ် ပြင်းပြနေခဲ့သည်။

စီမာယီသည် ဝမ်ကျင်းက တောင်ပိုင်းစစ်ဆင်ရေးကို ဆက်လက်ဆင်နွှဲလိုသည့် အရိပ်အယောင်ကို မြင်သဖြင့် စေတနာရှေ့ထား၍ ဆုံးမစကား လျှောက်တင်လိုက်သည်။

"သခင်မင်းကြီး... လော့နန်နိုင်ငံဟာ စစ်မက်ဖြစ်ပွားဖို့ လုံလောက်တဲ့ အလားအလာနဲ့ အင်အားတွေ ရှိနေဆဲပါ။ လူဦးရေ၊ ရိက္ခာသိုလှောင်မှု၊ စစ်သည်တော်တွေရဲ့ လေ့ကျင့်မှုအဆင့်အတန်းနဲ့ လက်နက်ခဲယမ်း မီးကျောက် အရည်အသွေးတွေဟာ ယွီဝူနဲ့ မန်လော့မျိုးနွယ်စုတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ပါတယ်။ ဒါတင်မကသေးပါဘူး... လော့နန်နိုင်ငံမှာ အင်အားတောင့်တင်းတဲ့ ရေတပ်လည်း ရှိပါသေးတယ်။ လက်ရှိမှာ ပင်လယ်ပြင်ထွက်ခွာနေပေမယ့် မကြာခင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာတော့မှာပါ။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့ စစ်ပွဲစတင်ခဲ့ရင် တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ အပြတ်အသတ် အနိုင်ရဖို့ ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်။ အနည်းငယ်မျှ မှားယွင်းသွားတာနဲ့ ရေရှည်တိုက်ရမယ့် အင်အားပြုန်းတီးတဲ့ စစ်ပွဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပါတယ်။"

ဝမ်ကျင်းသည် စီမာယီ၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကို နားထောင်ပြီးနောက် ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဘာဖြစ်လဲ။ ငါတို့ရဲ့ စစ်တပ်က တိုက်ပွဲတိုင်းမှာ ပိုပြီး အင်အားတောင့်တင်းလာမှာ။ စစ်သည်တွေ ကျဆုံးမှာကို ငါဂရုမစိုက်ဘူး။ လော့နန်နိုင်ငံကို လျင်မြန်စွာ ချေမှုန်းနိုင်ရင် အဲဒါနဲ့တင် လုံလောက်ပြီ။ ရေတပ်နဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ ငါက ကမ်းရိုးတန်းမြို့တွေကို အလိုမရှိဘူး။ ဒီလောက် ဆုံးရှုံးမှုကို ငါခံနိုင်ရည်ရှိတယ်။ အဆိုးဆုံးဖြစ်လှရင် လူတစ်စု သေရုံပဲပေါ့။ အကယ်၍ သူတို့က ကုန်းပေါ်တက်ရဲရင် ငါသူတို့ကို ကောင်းကောင်း သင်ခန်းစာပေးလိုက်မယ်။ အကယ်၍ ကုန်းပေါ်မတက်လာဘူးဆိုရင် ဆုံးရှုံးမှုကလည်း အကန့်အသတ်ပဲ ရှိမှာပဲ။"

စီမာယီသည် စကားတစ်လုံးချင်းစီ တိုးပွားလာသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါများ ပြင်းထန်နေသည့် ဝမ်ကျင်းကို ကြည့်ကာ၊ သူ့အား စိတ်အေးစေရန် ထရပ်၍ လျှောက်တင်လိုက်သည်။

"သခင်ကြီး... လော့နန်နိုင်ငံကို သိမ်းပိုက်ဖို့ တကယ်တော့ တခြားနည်းလမ်းတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်။ တိုက်ရိုက်စစ်ချီတာထက် နှေးကွေးပေမယ့် ဆုံးရှုံးမှုကတော့ အနည်းဆုံးဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ သခင်ကြီး နားထောင်လိုပါသလား။"

"ပြောစမ်း။"

"လော့နန်နိုင်ငံမှာရှိတဲ့ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ သူလျှိုတွေဆီက ရရှိတဲ့ သတင်းပို့ချက်တွေနဲ့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုတွေအရ ဒီနိုင်ငံဟာ အလွန်ပဲ ထူးဆန်းပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ အမျိုးသားအင်အားဟာ တကယ်တော့ အလွန်တောင့်တင်းပြီး စစ်သည်အင်အားနဲ့ ရိက္ခာတွေ အလျှံပယ်ရှိရုံတင်မက လက်နက်ခဲယမ်းနဲ့ ချပ်ဝတ်တန်ဆာတွေလည်း မပြတ်မလပ် ရှိနေတာကြောင့် စစ်တပ်တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ တပ်ဆင်ပေးနိုင်ပါတယ်။ သူတို့မှာ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ မရှိရင်တောင်မှ တိုက်ပွဲအနည်းငယ် ထပ်မံဆင်နွှဲပြီး အတွေ့အကြုံ ရှာဖွေလိုက်တာနဲ့ အင်အားကြီးမားတဲ့ စစ်တပ်တစ်ခုကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်မှာပါ။ ဒါပေမယ့် ယွီဝူလူမျိုးတွေရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါမှာတော့ လော့နန်နိုင်ငံဟာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းကို နောက်ဆုတ်ပေးခဲ့ပါတယ်။ ဒီနေရာမှာ ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေပါတယ်။"

ဝမ်ကျင်းသည် စိတ်ဝင်စားမှု ပြင်းပြလာပြီး သူ၏ အတိတ်ဘဝ သမိုင်းကြောင်းမှ ဆုင်မင်းဆက်ကို မတွေးဘဲ မနေနိုင်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"ဘာပြဿနာလဲ။"

စီမာယီက သေချာစွာဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။ "လော့နန်နိုင်ငံ စတင်တည်ထောင်ချိန်ကတည်းက တည်ရှိလာခဲ့တဲ့ ရှောင်းမိသားစု အပါအဝင် ကျင်းလူမျိုး မိသားစုတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ လော့နန်နိုင်ငံဟာ ယွီဝူလူမျိုးတွေအပေါ် အခုလို အင်အားချည်းနဲ့ ဖြစ်နေရတဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းက သူတို့ကြောင့်ပါပဲ။ လော့နန်နိုင်ငံ မတည်ထောင်မီက ကျင်လူမျိုးအများစုဟာ ယွဲ့လူမျိုးတွေနဲ့အတူ တောင်ပိုင်းကို လိုက်ပါလာခဲ့ကြပါတယ်။ လော့နန်နိုင်ငံ တည်ထောင်နိုင်ခဲ့တာနဲ့ တဖြည်းဖြည်း ချမ်းသာကြွယ်ဝ အင်အားတောင့်တင်းလာတာဟာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် ပထဝီဝင်အနေအထား အားသာချက်ကြောင့် ဖြစ်ပေမယ့် အများစုကတော့ ဒီကျင်လူမျိုးတွေကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့ဟာ အဆင့်မြင့် သွန်းလုပ်ခြင်း၊ သတ္တုအရည်ကျိုခြင်းနဲ့ စိုက်ပျိုးရေးနည်းပညာတွေကို ယူဆောင်လာခဲ့ကြပြီး လော့နန်နိုင်ငံကို လျင်မြန်စွာ အင်အားကြီးမားစေခဲ့ပါတယ်။ သူတို့ဟာ နောက်ကျကျန်နေတဲ့ မျိုးနွယ်စုစနစ်ကိုတောင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး ပူးပေါင်းထားတဲ့ စစ်ဘက်နဲ့ အရပ်ဘက် အင်အားစုတွေကို အချိန်ပြည့် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် စစ်သည်တော်တွေအဖြစ် လေ့ကျင့်ပေးခဲ့ကြပါတယ်။”

“တည်ထောင်ချိန်ကစလို့ အင်အားတောင့်တင်းလာတဲ့အထိ လော့နန်နိုင်ငံဟာ ကျင်လူမျိုးတွေနဲ့ ခွဲခြားလို့မရပါဘူး။ အရာရာတိုင်းမှာ အကောင်းနဲ့အဆိုး ဒွန်တွဲနေပါတယ်။ လော့နန်နိုင်ငံဟာ ကျင်းလူမျိုးတွေ ယူဆောင်လာတဲ့ အကူအညီတွေကြောင့် အကျိုးကျေးဇူး ခံစားခဲ့ရပေမယ့် အခုအချိန်မှာတော့ ရှောင်လွှဲလို့မရဘဲ သူတို့ရဲ့ ထိန်းချုပ်ကန့်သတ်မှုကို ခံနေရပါပြီ။ ဒီလော့နန်နိုင်ငံဟာ ယွဲ့လူမျိုးတွေရဲ့ လော့နန်နိုင်ငံလား၊ ဒါမှမဟုတ် ရှောင်းမိသားစုလိုမျိုး ကျင်းလူမျိုးတွေရဲ့ လော့နန်နိုင်ငံလား ဆိုတာပါပဲ။ ယခုအချိန်မှာ အိပ်ရာထဲလဲနေပြီး တိုင်းပြည်မအုပ်ချုပ်နိုင်တော့တဲ့ ဘုရင်အိုကြီးဟာ သူနန်းစံစဉ်ကာလအတွင်းမှာ ကျင်းလူမျိုးတွေရဲ့ ဩဇာအာဏာ ကြီးထွားလာတာကို ခံစားမိခဲ့တာကြောင့် ကျင်းမိသားစုတွေကို ပစ်မှတ်ထားဖို့ ဝေခွဲမနေခဲ့ပါဘူး။ ယန်ဖူရှန်းရဲ့ ယန်မိသားစုဟာလည်း အဲဒီထဲက တစ်ခုအပါအဝင် ဖြစ်ပါတယ်။”

“အဲဒီကျင်းမိသားစုတွေက ဒီအတိုင်း ထိုင်ပြီး အသေခံကြပါ့မလား။ လော့နန်နိုင်ငံ တော်ဝင်မိသားစုက သူတို့ကို နှိမ်နင်းမယ့်အချိန်ကို စောင့်နေကြမလား။ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ အခုဆိုရင် ဘုရင်ရဲ့ သားတော်နှစ်ပါးက ထီးနန်းလုနေကြပြီး စစ်တပ်ထဲမှာလည်း ထူးချွန်တဲ့ ယွဲ့လူမျိုးတွေ ရှားပါးနေတာကြောင့် ရာထူးကြီးပိုင်းတွေမှာ တကယ်စွမ်းဆောင်နိုင်တဲ့ ယွဲ့စစ်သူကြီးတွေ ပိုလို့တောင် နည်းပါးလာပါတယ်။ ယွဲ့စစ်သူကြီး ထော့ရှန်းဟာ နယ်ရုပ်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးချခံခဲ့ရပြီး၊ ထော့ရှန်းပြီးနောက် ကျန်ရှိနေတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ယွဲ့စစ်သူကြီးအို မေလီဇေဟာလည်း အတင်းအကျပ် သစ္စာဖောက်ဖျက် ခွာစစ်ဆင်ဖို့ ဖိအားပေးခံခဲ့ရပါတယ်။ ဒီဖြစ်ရပ်အားလုံးရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ လော့နန်နိုင်ငံအတွင်းက ကျင်းမိသားစုတွေရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပါတယ်။ စာလုံးအနည်းငယ်လောက်သာ ဖတ်တတ်တဲ့ အဲဒီယွဲ့လူမျိုးတွေဟာ တည်ငြိမ်တဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးစနစ်အတွင်းက နိုင်ငံရေးတိုက်ပွဲတွေနဲ့ ပရိယာယ် လှည့်ကွက်တွေမှာ ကျင်းလူမျိုးတွေကို ဘယ်လိုမှ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။"

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ ဝမ်ကျင်းသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။ လော့နန်နိုင်ငံတွင် အင်အားရှိသော်လည်း ၎င်းမှာ နှောင်ဖွဲ့ခံထားရခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြင်းထန်သော ကျားရဲတစ်ကောင်အား သံခြေကျင်းများဖြင့် ခတ်ထားသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌လည်း သွေးကို စုပ်ယူနေသည့် ကပ်ပါးကောင်တစ်ကောင် ရှိနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင် စီမာယီ... ငါတို့ အခု ဘာလုပ်သင့်သလဲ။"

"ထီးနန်းဆက်ခံဖို့ ပြိုင်ဆိုင်နေတဲ့ မင်းသားနှစ်ပါးကြားက ဟန်ချက်ညီမှုကို ဖျက်ဆီးပြီး ပဋိပက္ခကို တိုက်ရိုက် မီးမွှေးကာ လော့နန်နိုင်ငံကို ပြည်တွင်းစစ်ထဲ ဆွဲသွင်းရပါမယ်။ ဒါမှ ရှောင်းမိသားစုလိုမျိုး မိသားစုတွေ သူတို့ရဲ့ အင်အားကို ဆက်လက်မစုဆောင်းနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။"

"ဘယ်ကနေ စရမလဲ။"

"ပထမမင်းသား ပိုလာမှာ အမွေဆက်ခံသူ နည်းပါးပါတယ်။ သူ့ရဲ့ သားတော်နှစ်ပါးဟာ ငယ်စဉ်ကတည်းက ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီး အခုဆိုရင် ဖျားနာလွယ်တဲ့ ရင်ခွင်ပိုက် သားတော်ငယ်တစ်ပါးသာ ကျန်ရှိပါတော့တယ်။"

ယခုအချိန်တွင် စီမာယီ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ထီးနန်းကို လုယူမယ့်သူတစ်ယောက်အတွက် အမွေဆက်ခံသူ မရှိတာဟာ ကြီးမားတဲ့ အားနည်းချက်တစ်ခုပါ။ ပိုလာအနေနဲ့ အမွေဆက်ခံသူ ဆုံးရှုံးသွားရင် တူယာရွှီနဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုကို ဆက်ပြီး တုံ့ဆိုင်းနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အချိန်ဆွဲလေလေ သူ ပိုပြီး အခြေအနေမလှလေလေ ဖြစ်မှာမို့လို့ပါ။ ပိုလာဟာ တူယာရွှီကို မလွဲမသွေ အရေးယူ ဆောင်ရွက်ပါလိမ့်မယ်။ နှစ်ဖက်စလုံးက အရေးယူ ဆောင်ရွက်ပြီး ပြည်တွင်းစစ် အရှိန်မြင့်လာတာနဲ့အမျှ အဲဒါဟာ သခင်ကြီး လော့နန်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ အချိန်အခါကောင်း ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။"

စီမာယီ၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကို နားထောင်ပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းသည် စိတ်ထဲ၌ သူ့အား ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသူဟု ကျိန်ဆဲလိုက်သော်လည်း မျက်နှာတွင်မူ အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် စီမာယီ၏ လှည့်ပတ်ကောက်ကျစ်မှုကို အလွန်သဘောကျခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူသည် စက္ကူနှင့် စုတ်တံကို ဆွဲထုတ်ကာ အပြင်းအထန် ရေးသားလိုက်သည်။

'ဘယ်လို ကုန်ကျစရိတ်မျိုးပဲ ရှိရှိ ပိုလာရဲ့ ရင်ခွင်ပိုက် သားတော်ကို သတ်ပစ်ရမယ်။'

သူသည် ပြန်လည်စဉ်းစားပြီးနောက် လုံလောက်စွာ စိတ်မချရသေးဟု ခံစားရသဖြင့် နောက်ကျောစာကြောင်းကို ဖျက်ပစ်ကာ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

'ပိုလာရဲ့ အမွေဆက်ခံသူ အားလုံးကို သတ်ပစ်ရမယ်။'

သူသည် တံဆိပ်တော်ခတ်နှိပ်ကာ လော့နန်နိုင်ငံတွင် ဝေးကွာစွာ ရောက်ရှိနေသော ဝေကျွယ်ထံသို့ ပေးပို့ရန် လူတစ်ယောက်အား စေလွှတ်လိုက်သည်။

ဤတာဝန်မှာ တကယ်တော့ အလွန်ခက်ခဲလှသော်လည်း ဝမ်ကျင်းသည် ဝေကျွယ်အပေါ် ကြီးမားသော ယုံကြည်မှု ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဝေကျွယ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့်သာမက ဝမ်ကျင်းကိုယ်တိုင် ကြီးမားလှသော ရင်းနှီးမှုများဖြင့် လဲလှယ်ထားသည့် မြောက်မြားစွာသော တော်ဝင်သက်တော်စောင့်များ ရှိနေခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စရပ်ကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းသည် ခေတ္တမျှ အိပ်စက်အနားယူရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် သက်တော်စောင့်တစ်ဦး ဝင်ရောက်လာပြီး ပြင်ပ၌ လူနှစ်ဦး လာရောက်တွေ့ဆုံခွင့် တောင်းခံနေကြောင်း သတင်းပို့လာသည်။ တစ်ဦးမှာ ဝမ်ကျင်း၏ ဂိုဏ်းတူအကိုကြီးဟု ဆိုကာ၊ အခြားတစ်ဦးမှာ ဝမ်ကျင်း၏ ဝမ်းကွဲညီအကိုဟု အခိုင်အမာ ပြောဆိုနေကြသည်။

သက်တော်စောင့်သည် သူတို့၏ ထူးခြားလှသော အရှိန်အဝါနှင့် အမူအရာတို့ကို စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် လိမ်လည်သူများ မဟုတ်နိုင်ဟု ယူဆသောကြောင့် လာရောက်သတင်းပို့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝမ်ကျင်းသည် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းတူအကိုကြီး ဆိုသည်မှာ နားလည်နိုင်စရာ ရှိသည်။ သူသည် တိုက်ပွဲနှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် အနိုင်ရရှိခဲ့ပြီး သူ၏ ကျော်စောမှုမှာ သိသိသာသာ တိုးပွားလာခဲ့ရာ ကျန်းယွဲ့၏ တပည့်တစ်ဦးက လာရောက်တွေ့ဆုံခြင်းမှာ မထူးဆန်းသော်လည်း မည်သည့်တပည့် ဖြစ်သည်ကိုမူ သူ မသိရှိပေ။

ဝမ်းကွဲညီအကိုနှင့် ပတ်သက်၍မူ ဝမ်ကျင်းတွင် မည်သည့်သဲလွန်စမျှ မရှိချေ။ သူ၏ မိသားစုတွင် အကိုကြီးများ မရှိပေ။ ၎င်းမှာ လန်ယာ ဝမ်မိသားစု၏ အခြားအနွယ်ခွဲတစ်ခုမှ လူတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ပါသလား။

ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော်လည်း ဝမ်ကျင်းသည် သူတို့ကို ချက်ချင်း လက်ခံတွေ့ဆုံရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ဝမ်းကွဲညီအကိုကို ခေတ္တဖယ်ထားလျှင်ပင် ဂိုဏ်းတူအကိုကြီး တစ်ဦးတည်းနှင့်တင် ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် ခမ်းနားထည်ဝါစွာ ကြိုဆိုဧည့်ခံရန် ထိုက်တန်လှပေသည်။