အခန်း ၁၁၆

အခန်း (၁၁၆)

ရောက်ရှိလာခြင်း (၃)

သုံးခွက်တစ်ခွက် သောက်သုံးပြီးနောက်တွင် ဝမ်ရှန့်သည် ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် သူ၏ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခြင်းအပေါ် ငြိုငြင်စိတ်မရှိသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် သူ၏ စိတ်ကူးအကြံအစည်များ စတင်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

"ဒီတစ်ခေါက် ဝမ်းကွဲညီအကိုဆီ လာမလည်ခင်တုန်းက ငါ ကျိခရိုင်ကိုသွားပြီး ငါတို့ရဲ့ ဘကြီးဆီ ဂါရဝပြုခဲ့သေးတယ်။ လူကြီးမင်းက ကျန်းကျန်းမာမာ ရှိပါတယ်။ ပြီးတော့ ငါ့ကို မိသားစုပေးစာတစ်စောင် ထည့်ပေးလိုက်သေးတယ်။"

စကားပြောဆိုရင်းနှင့် ဝမ်ရှန့်သည် သူ၏ ရင်ခွင်ဝတ်ရုံအတွင်းမှ မဖွင့်ရသေးသော စာတစ်စောင်ကို ထုတ်ယူကာ ဝမ်ကျင်းထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ဝမ်ကျင်း၏ မျက်ခုံးများမှာ ထိုစကားကြောင့် ပင့်တက်သွားရသည်။ သူသည် လက်လှမ်း၍ စာကို ယူလိုက်သည်။ စာအိတ်အတွင်းမှ အကြောင်းအရာမှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလှပေသည်။

ဝမ်ချွဲသည် ဤမျှအထိ သက်တမ်းရှည်ကြာစွာ ရှင်သန်လာခဲ့သူဖြစ်ရာ မည်သည့်အရာကို နားမလည်ဘဲ ရှိပါမည်နည်း။ ဝမ်ရှန့် လာရောက်လည်ပတ်သည့်အခါ ဝမ်ချွဲသည် အကြောင်းရင်းကို အကြမ်းဖျင်း သိရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ဝမ်ရှန့်က ဝမ်မိသားစုကြီးအနေဖြင့် သူတို့၏ မိသားစုခွဲကို ပင်မမိသားစုအတွင်းသို့ ပြန်လည် ကြိုဆိုလိုကြောင်း တင်ပြလာသည့်အခါတွင်မူ ပို၍ သေချာသွားခဲ့သည်။ ဝမ်ချွဲ ပို၍ သေချာသွားသည်မှာ ထိုသူတို့သည် ဝမ်ကျင်းကို အထင်ကြီး တန်ဖိုးထားကြသဖြင့် မိသားစုဘက်ပါအောင် ပြန်လည် သိမ်းသွင်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

စာထဲတွင် ဖော်ပြထားသော ဝမ်ချွဲ၏ သဘောထားမှာ အလွန်ပင် ရှင်းလင်းလှသည်။ ပြန်သွားရန် သို့မဟုတ် မပြန်ရန်မှာ ဝမ်ကျင်း၏ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ်တွင်သာ လုံးဝမူတည်ပြီး၊ သူ၏ဘက်မှ မည်သို့မျှ ဖိအားပေးမည်မဟုတ်ကြောင်း၊ ကိစ္စအဝဝကို ဝမ်ကျင်းကိုယ်တိုင်သာ ဆုံးဖြတ်နိုင်ကြောင်း ရေးသားထားသည်။

စာကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းသည် ဝမ်ရှန့်၏ စိတ်ရင်းမှန်လှသော မျက်နှာကို ကြည့်ကာ မျက်ဝန်းများကို အသာအယာ မှေးစင်းလိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ရှန့်၏ လက်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ဤဝမ်ရှန့်မှာ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပေသည်။ ဝမ်ကျင်း၏ စိတ်ကူးကို အပြည့်အဝ နားမလည်သေးမီမှာပင် သူသည် ဤစာကို အသုံးပြု၍ ဝမ်ကျင်း၏ သဘောထားကို ဦးစွာ စမ်းသပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မိသားစုပေးစာကို ယူဆောင်လာပေးတဲ့အတွက် ဝမ်းကွဲအကိုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ မိသားစုခွဲဟာ မျိုးဆက်သုံးဆက်တိုင်အောင် ခွဲထွက်နေခဲ့တာပါ၊ အခုလို ပင်မမိသားစုဆီ ပြန်ခွင့်ရတာဟာ အမှန်တကယ်ပဲ ကြီးမားတဲ့ ဂုဏ်ယူစရာဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ မျှော်လင့်တောင့်တခဲ့တဲ့ အရာပါပဲ။"

ဝမ်ကျင်း၏ ဆုပ်ကိုင်ခြင်းကို ခံထားရသော ဝမ်ရှန့်သည် အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဤတာဝန်ကို ဤမျှလွယ်ကူစွာ ပြီးမြောက်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ မူလကမူ သူသည် စကားလုံးများစွာ အသုံးပြု၍ အားထုတ်နားချရမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝမ်ရှန့်သည် ဝမ်ကျင်း၏ ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ မိသားစုကြီးအတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခြင်းသည် အကာအကွယ်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်း ရင်းမြစ်များကို ရရှိစေရုံသာမက မိသားစုကြီးအတွက် ပြန်လည် အကျိုးပြုရမည့် တာဝန်ဝတ္တရားများကိုလည်း ထမ်းဆောင်ရမည် ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။

အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်နေသော ဝမ်ရှန့်ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ကျင်း၏ စိတ်ထဲတွင်မူ မည်းမှောင်လှသော အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

’လန်ယာ ဝမ်မိသားစုလိုမျိုး ထိပ်တန်း မိသားစုကြီးကို ငါ ဝမ်ကျင်းက ဘာဖြစ်လို့ မချုပ်ကိုင်နိုင်ရမှာလဲ။ ဝမ်ရှင်းတောင် မိသားစုခေါင်းဆောင် ဖြစ်နိုင်ရင်၊ ငါ ဝမ်ကျင်းကရော ဘာလို့ မဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ။ ပြန်ရောက်သွားတဲ့အခါ သူက မိသားစုခွဲသာ ဖြစ်ပြီး တရားဝင် မျိုးဆက်စစ် မဟုတ်ပေမယ့် ဒါက ဘာအရေးလဲ။ အကယ်၍ တရားဝင် မိသားစုက တပည့်တွေ အားလုံး သေဆုံးကုန်ရင် မိသားစုခွဲက တပည့်တွေရဲ့ အလှည့် ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလား။’

တစ်ဖက်တွင်မူ ဆန်ပူယီသည် ဝမ်ကျင်းနှင့် ဝမ်ရှန့်တို့ စည်းလုံးညီညွတ်လှသော ညီနောင်သံယောဇဉ် ပြကွက်ကို အဆက်မပြတ် ပြသနေကြသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အကျပ်အတည်း အာရုံမှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ဝမ်ကျင်းသည် သူတို့၏ ဥပဒေပြုရေးဝါဒဂိုဏ်းမှ ပုန်းအောင်းနေသော နဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

လန်ယာ ဝမ်မိသားစု၏ ယခုမျိုးဆက် တပည့်များမှာမူ ကွန်ဖူးရှပ်ဝါဒ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို နက်ရှိုင်းစွာ ခံထားရသူများ ဖြစ်သည်။ မိသားစုကြီးတစ်ခုအတွက် မျိုးနွယ်စုအတွင်းရှိ လူငယ်ပါရမီရှင် အားလုံးကို ဂိုဏ်းတစ်ခုတည်းအောက်သို့ သွတ်သွင်းရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ အချိုးအစားအရ ကြည့်လျှင် ဝမ်မိသားစုသည် ကွန်ဖူးရှပ်ဝါဒဘက်သို့ ပိုမိုယိမ်းယိုင်နေပေသည်။

ဆန်ပူယီသည် ပြတ်သားစွာပင် စကားဝိုင်း၏ ခေါင်းစဉ်ကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး လင်းဖုန်း၏ လုပ်ကြံမှုအမှုအခင်းဆီသို့ ဆွဲခေါ်ခဲ့သည်။ ဤအမှုအခင်းသည် ဝူမိသားစုနှင့် အခြားသူများ၏ နောက်ကွယ်မှ မီးထိုးပေးမှုများကြောင့် ကျယ်ပြန့်လှသော ယွဲ့ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးတွင် လူသိများထင်ရှားနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဝေးကွာလှသော ခရီးလမ်းမှ ရောက်ရှိလာကြသည့် ဆန်ပူယီနှင့် ဝမ်ရှန့်တို့သည်လည်း ဤအမှုအကြောင်းကို သဘာဝအတိုင်း သိရှိထားကြပြီး၊ လမ်းခရီးတွင်လည်း ထိုအမှု၏ စီရင်ချက်အပေါ် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အမြင်များကို စွဲကိုင်ကာ အကြိမ်ကြိမ် ငြင်းခုံခဲ့ကြဖူးသည်။

ဝမ်ရှန့်သည် ဆန်ပူယီ ခေါင်းစဉ်ပြောင်းလိုက်သည်ကို ကြားရသော်လည်း အလျင်မလိုခဲ့ပေ။ သူသည် ယခုအခါ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူတို့အကြား သံယောဇဉ်ကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစေရန် အချိန်များစွာ ရှိနေသေးသည်။ ထို့အပြင် သူသည် ဝမ်ကျင်း ဤအမှုကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမည်ကို နားထောင်လိုပြီး၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ဝမ်ကျင်း၏ အုပ်ချုပ်ရေးနည်းနာများနှင့် နိုင်ငံရေး သဘောထား ယိမ်းယိုင်မှုကို နားလည်လိုစိတ်လည်း ရှိနေသည်။

စကားဝိုင်း ခေါင်းစဉ် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ကျင်းသည်လည်း သူတို့၏ ထိုးထွင်းအမြင်များကို ကြားနာရန် ဝမ်းမြောက်လှပေသည်။

ဆန်ပူယီက သူ၏ အမြင်ကို ပထမဦးစွာ တင်ပြလိုက်သည်။

"လင်းဖုန်းရဲ့ လုပ်ရပ်ဟာ တော်ဝင်နန်းတော်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုပြီး ဥပဒေကို ပေါ့ဆပစ်ပယ်တာနဲ့ ဘာမှမခြားပါဘူး။ ဒါဟာ နိုင်ငံတော်ပုန်ကန်မှုနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ။ ဒီပြစ်မှုဟာ ခွင့်မလွှတ်နိုင်စရာဖြစ်ပြီး စဉ်းလဲတဲ့ လူမိုက်တွေကို သတိပေးတားဆီးဖို့အတွက် သေဒဏ် စီရင်သင့်ပါတယ်။ အဂတိလိုက်စားတဲ့ အရာရှိတွေဟာလည်း တော်ဝင်နန်းတော်ရဲ့ အရာရှိတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဆုလာဘ်နဲ့ ပြစ်ဒဏ်၊ ကောင်းကွက်နဲ့ ဆိုးကွက်တွေကို သူတို့ရဲ့ အထက်လူကြီးတွေကပဲ ဆုံးဖြတ်ရမှာဖြစ်ပြီး၊ သာမန် သိုင်းလောကသား တစ်ယောက်က အရာရှိတစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ရှင်သေဆုံးမှုကို ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့် မရှိပါဘူး။"

"လျူကျန်းနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ သူဟာ တော်ဝင်နန်းတော်ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ယုံကြည်ကိုးစားမှုကို သစ္စာဖောက်ဖျက်ပြီး အတောမသတ်နိုင်အောင် လောဘဇောတက်ခဲ့ကာ သူ့နယ်မြေက ပြည်သူတွေရဲ့ လူနေမှုဘဝကို ထိခိုက်ပျက်စီးစေခဲ့ပါတယ်။ သူဟာ လင်းဖုန်းရဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပေမယ့် လူတစ်ယောက် သေဆုံးသွားတာနဲ့တင် သူကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ ပြစ်မှုတွေကို ဖုံးကွယ်လို့မရပါဘူး။ သူ့ရဲ့ မိသားစု ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ဥပဒေအရ သိမ်းဆည်းသင့်ပြီး၊ တခြားသူတွေကို သတိပေးချက်ဖြစ်စေဖို့ သူ့ရဲ့ တစ်မျိုးနွယ်စုလုံးကို နယ်နှင်ဒဏ် ပေးသင့်ပါတယ်။"

ဆန်ပူယီ၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ဝမ်ရှန့်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားပြီး ပြန်လည် ချေပလိုက်သည်။

"ညီနောင်ဆန်... မင်းရဲ့စကားက မှားနေပြီ။ လင်းဖုန်းက အစွန်းရောက်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်ဆိုပေမယ့် သူဟာ သာမန်ပြည်သူတွေကို ဆင်းရဲဒုက္ခကနေ ကယ်တင်ဖို့အတွက် လုပ်ခဲ့တာပဲ။ ဒီလုပ်ရပ်ဟာ ကရုဏာတရားနဲ့ သူတော်ကောင်းတရား လက်ကိုင်ထားတဲ့ လုပ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်တယ်။ သူဟာ ပြစ်မှုကျူးလွန်ခဲ့တယ်ဆိုပေမယ့် တစ်ဖက်မှာလည်း ကုသိုလ်ကောင်းမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့တာပဲ။ သူ့ရဲ့ ကောင်းကွက်နဲ့ ဆိုးကွက်ဟာ အချင်းချင်း ကျေအေးသွားသင့်ပြီး သူ့ကို နိုင်ငံတော်ပုန်ကန်မှုနဲ့ မစွပ်စွဲသင့်ပါဘူး။"

"လျူကျန်းနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ သူဟာ တာဝန်ပျက်ကွက်မှုနဲ့ အဂတိလိုက်စားမှု စတဲ့ မကောင်းမှုတွေကို ကျူးလွန်ခဲ့တယ်ဆိုပေမယ့် အခုတော့ သေဆုံးသွားရှာပါပြီ။ အကယ်၍ သူ့ရဲ့ မိသားစုဝင် အကြီးအငယ်တွေကိုပါ ပတ်သက်ဆက်နွှယ်ပြီး အပြစ်ပေးမယ်ဆိုရင် ဒါဟာ တကယ်ပဲ ရက်စက်လွန်းရာ ကျပါလိမ့်မယ်။"

ထိုသူနှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ပြန်လည် စိုက်ကြည့်ကြပြန်သည်။ 'စကားအမြင်မတူလျှင် စကားတစ်ခွန်းပင် ပိုသည်' ဟူသော ဆိုရိုးအတိုင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။ တိုတောင်းလှသော စကားအနည်းငယ်ကြောင့် သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ပို၍ပင် သဘောမကျ ဖြစ်လာကြသည်။

ဝမ်ရှန့်က ဆန်ပူယီသည် အလွန်အမင်း ရက်စက်လွန်းပြီး ပြည်သူလူထု၏ သဘောထားကို ဆန့်ကျင်နေသည်ဟု ယူဆသည်။ လင်းဖုန်းအနေဖြင့် သေဆုံးနိုင်သော်လည်း သူ့ကို သေဒဏ်ဖြင့် အပြစ်မပေးသင့်သကဲ့သို့၊ သူ၏ ဆွေမျိုးမိသားစုများကို ပတ်သက်စေမည့် နိုင်ငံတော်ပုန်ကန်မှုဖြင့်လည်း မစွပ်စွဲသင့်ဟု ထင်မြင်သည်။ ထိုသို့ ပြုလုပ်ပါက လင်းဖုန်း၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် သွယ်ဝိုက်သောအကျိုးကျေးဇူးကို ခံစားခဲ့ရသည့် ဟွိုင်ခရိုင်မှ ပြည်သူများအား တော်ဝင်နန်းတော်အပေါ် မကျေမနပ် ဖြစ်လာစေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် လျူကျန်း သေဆုံးပြီးနောက်တွင်လည်း သူ၏ တာဝန်ရှိမှုကို ဆက်လက် အရေးယူရန် ကြိုးပမ်းခြင်းမှာ ဝမ်ရှန့်၏ အမြင်အရ မသင့်တော်ပေ။ မင်းစိုးရာဇာ မျိုးနွယ်စုဝင် လူတန်းစားများအတွက် ဂုဏ်သိက္ခာ အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ချန်လှပ်ထားပေးသင့်ပြီး အလွန်အမင်း အပြစ်ရှာ မနှိပ်ကွပ်သင့်ဟု ယူဆသည်။ အကယ်၍ ဤသို့ ပြုလုပ်ပါက အောက်ခြေရှိ အရာရှိများက မည်သို့ တွေးတောကြပါမည်နည်း။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး သနားညှာတာမှုကင်းမဲ့သော အထက်လူကြီးတစ်ဦး၏အောက်တွင် မည်သူက အရာရှိအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်လိုပါတော့အံ့နည်း။

ဆန်ပူယီကမူ တစ်ဖက်တွင် ဝမ်ရှန့်သည် အလွန်အမင်း စိတ်နှလုံး နူးညံ့လွန်းသည်ဟု ယူဆသည်။ အကယ်၍ လင်းဖုန်းကို ပြင်းထန်စွာ အရေးမယူပါက အခြားသော သိုင်းလောကသားများသည်လည်း စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဖြစ်လာကြပြီး လင်းဖုန်းကို အတုယူကာ 'ပြည်သူ့အတွက် ဘေးရန်ဖယ်ရှားပေးခြင်း' ဟူသော ခေါင်းစဉ်အောက်၌ တော်ဝင်နန်းတော်၏ အရာရှိများကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်လာကြလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် လောကကြီးတစ်ခုလုံး ပရမ်းပတာ ဖြစ်မသွားနိုင်ပါဘူးလား။ ထို့ကြောင့် ပြင်းထန်သော ပြစ်ဒဏ်ပေးမှုမှာ မဖြစ်မနေ လိုအပ်လှပေသည်။ လူတိုင်း၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် 'ဥပဒေ' ဟု အမည်ရသော ထက်မြက်လှသည့် ဓားတစ်လက်ကို ဆွဲချိတ်ထားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မည်သူမဆို စည်းကျော်ဝံ့ပါက ညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာ အသတ်ခံရမည် ဖြစ်ကြောင်း လောကကြီးကို သိရှိစေရမည်ဖြစ်သည်။

လျူကျန်းအား ပေးမည့် ပြစ်ဒဏ်အပေါ် သက်ညှာပေးရမည်ဟူသော အမြင်ကိုလည်း ဆန်ပူယီက အဓိပ္ပာယ်မရှိဟု ယူဆသည်။ အရာရှိတစ်ဦးအနေဖြင့် လူတိုင်းသည် နယ်မြေတစ်ခုကို စည်ပင်ဝပြောအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိနိုင်သော်လည်း၊ နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ဘေးဒုက္ခ ကျရောက်အောင်လည်း မပြုလုပ်သင့်ပေ။ အကယ်၍ လျူကျန်း သေဆုံးသွားခြင်းက သူ၏ မိသားစုကို ပတ်သက်ဆက်နွှယ်မှု မရှိစေတော့ဘူးဆိုလျှင် နောင်အနာဂတ်တွင် အရာရှိများသည် သူတို့၏ မိသားစု သို့မဟုတ် သားစဉ်မြေးဆက်များအတွက် စည်းစိမ်ဥစ္စာများ စုဆောင်းရန် ဥပဒေမဲ့ အဂတိလိုက်စားကြလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ပေါ်ပေါက်သွားပါကလည်း ပြစ်ဒဏ်မှ လွတ်မြောက်ရန်အတွက် ရက်မတွင် ကြိုးဆွဲချကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားကြလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။ ဥပဒေချိုးဖောက်မှုရဲ့ တန်ဖိုးက နိမ့်ကျသွားမယ်ဆိုရင် ဥပဒေချိုးဖောက်သူတွေ ပိုပြီး များပြားလာပါလိမ့်မယ်။

ဝမ်ကျင်းသည် ထိုသို့ အဆုံးမရှိ ငြင်းခုံနေကြသော သူနှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ သူတို့အကြားတွင် လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"လင်းဖုန်းရဲ့ အမှုကို နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ စစ်ဆေးစီရင်တော့မှာပါ။"

"ဒါကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်မလဲဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော့်ကို လျှို့ဝှက်ချက်အနေနဲ့ ခေတ္တ ထိန်းသိမ်းထားခွင့်ပြုပါဦး။"

ဝမ်ကျင်းက ဤသို့ ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ဆန်ပူယီ၏ အမြင်ကို ပိုမို ထောက်ခံအားပေးလှပေသည်။ ကရုဏာတရား သို့မဟုတ် သူတော်ကောင်းတရား ဆိုသည်မှာ ဝမ်ကျင်းနှင့် ဘာမျှမသက်ဆိုင်ပေ။ သူသည် ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ သတ်မှတ်ထားသော ဥပဒေများကိုသာ ပိုမိုနှစ်သက်သည်။

ကောင်းကွက်က ကောင်းကွက်၊ ပြစ်မှုက ပြစ်မှုသာ ဖြစ်သည်။ ပြစ်မှုကျူးလွန်ခဲ့လျှင် ပြစ်မှုဆိုင်ရာ ဥပဒေအတိုင်း ပြစ်ဒဏ်ပေးရမည်သာ ဖြစ်သည်။

ဥပဒေပြုရေးဝါဒဂိုဏ်း၏ တပည့်များက လုံ့လစိုက်ထုတ်၍ ဖြန့်ဝေထားသော 'မဟာကျင်းအင်ပါယာ ဥပဒေတော်' ကို ကျေးလက်တောရွာများရှိ လယ်သမားများပင်လျှင် အကြမ်းဖျင်း သိရှိနားလည်ထားကြပြီး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဥပဒေချိုးဖောက်ခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်ကို သိလျက်နှင့် ပြစ်မှုကျူးလွန်ခဲ့မည်ဆိုပါက ပြစ်ဒဏ်ကို ခံယူရန် အဆင်သင့် ပြင်ဆင်ထားရမည်သာ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်း၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ဆန်ပူယီနှင့် ဝမ်ရှန့်တို့၏ မျက်ဝန်းများသည် အသာအယာ ဆုံစည်းသွားကြပြီး သူတို့အကြား၌ မီးပွားအနည်းငယ် ထွက်ပေါ်သွားရတော့သည်။