အခန်း ၁၁၉

အခန်း (၁၁၉)

စီရင်ချက်

မှောင်မိုက်၍ စိုစွတ်သော ထောင်ခန်းထဲတွင် ဝမ်ကျင်းသည် လင်ဖုန်း စားပွဲတစ်ခုလုံးအပြည့် ပြင်ဆင်ထားသော အရသာရှိလှသည့် ဟင်းလျာများကို ငမ်းငမ်းတက် စားသောက်နေသည်ကို ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ သူ၏ ဒဏ်ရာများသည် တော်တော်များများ သက်သာပျောက်ကင်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာလည်း ပြန်လည်လန်းဆန်းလာခဲ့သည်။ ထောင်ထဲမှ လူများသည် သူ့ကို အသေအချာ ဂရုစိုက် စောင့်ရှောက်ထားခဲ့ကြပုံရပေသည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် စားပွဲပေါ်ရှိ ဟင်းလျာများသည် အကုန်နီးပါး ပြောင်သလင်းခါသွားခဲ့ပြီး ကောင်းမွန်သော အရက်နှစ်အိုးလည်း ဗလာဖြစ်သွားခဲ့တော့သည်။ သိုင်းပညာရှင်များသည် ထက်သန်ပြင်းထန်သော အတွင်းအားနှင့် သန်မာလှသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်များ ရှိကြသဖြင့် အစားအသောက် အလွန်အမင်း စားနိုင်ကြခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

လင်ဖုန်း ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် လေချဉ်တက်လိုက်သည်ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ကျင်းသည် ယာယီပြင်ဆင်ထားသော စားပွဲဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဗိုက်ပြည့်ပြီလား... နောက်ထပ် လိုချင်သေးလား"

လင်ဖုန်းသည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းများမှ ဆီဦးဆီကွက်များကို သုတ်လိုက်ပြီး ဝမ်ကျင်းအား ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"လောက်ပါပြီ။ ကျွန်တော့်ကို ဗိုက်ပြည့်ပြည့်ဝဝနဲ့ သေခွင့်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် သခင်ကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ဝမ်ကျင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ဆရာ၊ ဂိုဏ်းတူညီမလေးနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေက ဘေးခန်းမှာပဲ အကျဉ်းချခံထားရသေးတယ်။ မနက်ဖြန် မင်း အပြစ်ကို ဝန်ခံပြီး ပြစ်ဒဏ်ခံယူပြီးတာနဲ့ ငါ သူတို့ကို ပြန်လွှတ်ပေးမှာပါ။ နန်းတွင်းအရာရှိတစ်ဦးကို လုပ်ကြံတဲ့ ပြစ်မှုဟာ ပုန်ကန်ခြားနားမှုနဲ့ အလားတူပဲ။ ဥပဒေအရဆိုရင်တော့ တစ်စုတစ်ဖွဲ့လုံးကိုပါ ဆက်စပ်ပြစ်ဒဏ်ပေးရမှာ ဖြစ်ပေမယ့် မင်းရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ငါ တကယ် သဘောကျမိတာကြောင့် ဒီအမှုဟာ မင်းနဲ့တင် အဆုံးသတ်သွားမှာဖြစ်ပြီး သူတို့ကို ထပ်ပြီး အရေးယူ စွဲချက်တင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။"

လင်ဖုန်းသည် စည်းစိမ်အရက်ကြောင့် အနည်းငယ် နီမြန်းနေသော သူ၏ မျက်နှာကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ထူထဲလှသော နံရံကို ဖြတ်ကျော်ကာ သူ၏ ဆရာနှင့် ဂိုဏ်းတူညီမလေးတို့ကို မြင်တွေ့နိုင်ရန် ကြိုးစားနေသည့်အလား ထောင်နံရံဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကွန်ရက်မှ လူများသည် အင်အားကြီးမားသော သိုင်းပညာရှင်များအတွက် သီးသန့်ရည်ရွယ်၍ ဤထောင်ကို ဆောက်လုပ်ရာတွင် အလွန်အမင်း အားစိုက်ထုတ်ခဲ့ကြသည်။ နံရံများသည် အလွန်ထူထဲပြီး ခိုင်ခံ့လွန်းလှသည်။

ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် လင်ဖုန်းသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခေါင်းငုံ့လိုက်ကာ တိုးညှင်းသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းတွေမှာ ကျွန်တော် အများကြီး စဉ်းစားခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် လုံးဝ နားမလည်နိုင်တဲ့ အချက်တစ်ချက် ရှိနေလို့ သခင်ကြီးအနေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို လမ်းညွှန်ပြသပေးနိုင်မလား ခင်ဗျာ"

"ပြောစမ်း"

"အရင်က ကျွန်တော် ကွန်ရက်အကြောင်း သိပ်မသိခဲ့ပါဘူး။ သိုင်းလောကထဲမှာတော့ ဒါဟာ ရာက္ခသဂိုဏ်းရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာလို့ပဲ ကြားဖူးခဲ့တာပါ"

ဤနေရာတွင် လင်ဖုန်းသည် ဝမ်ကျင်း၏ အနောက်၌ မည်သည့်မျက်နှာအမူအရာမျှ မရှိဘဲ ရပ်နေသော ကုယန်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောလေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဖမ်းဆီးခံရပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ကွန်ရက်ထဲမှာ ရာက္ခသဂိုဏ်းက လူတွေတင်မကဘဲ အခြားသော သိုင်းပညာရှင်ကြီးတွေ အများကြီးပါ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို သိရှိခဲ့ရပါတယ်။ ဒီလို ထူးချွန်တဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင် နန်ယန်စီရင်စုထဲက ကိစ္စတော်တော်များများဟာ သခင်ကြီးရဲ့ မျက်စိအောက်ကနေ ဖုံးကွယ်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ် မဟုတ်လား။"

ဝမ်ကျင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဝမ်ကျင်း၏ ဆိတ်ဆိတ်နေ သဘောတူမှုကို မြင်သောအခါ လင်ဖုန်းက ဆက်လက်၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် သခင်ကြီးအနေနဲ့ ဟွိုင်ခရိုင်ထဲမှာ လျှူကျန်း လုပ်ဆောင်ခဲ့တဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို အစောကြီးကတည်းက သိရှိနေခဲ့တာပေါ့ ဟုတ်ပါသလား"

၎င်းမှာ မေးခွန်းတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ လေသံမှာ အလွန်အမင်း သေချာရေရာနေခဲ့သည်။

"မှန်တယ်... ငါ အစောကြီးကတည်းက သိခဲ့တယ်"

ဝမ်ကျင်း၏ ပြန်လည်ဖြေကြားမှုကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လာပြီး ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများနှင့် ဒေါသတရားများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ဝမ်ကျင်းအား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။... ဘာဖြစ်လို့ သခင်ကြီးက အကျင့်ပျက် ခြစားနေတဲ့ အရာရှိတွေကို သာမန် အရပ်သူအရပ်သားတွေကို နှိပ်စက်ညှင်းပန်းဖို့ လွှတ်ထားပေးခဲ့ရတာလဲ"

ဝမ်ကျင်းသည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်ပြီး မည်သည့်စကားမျှ မဆိုဘဲ မတ်တတ်ထရပ်ကာ ထောင်တံခါးဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ သူသည် လင်ဖုန်းကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ကုယန်အား ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"ခဏနေရင် သူ့ရဲ့ ဆရာ၊ ဂိုဏ်းတူညီမလေးနဲ့ တခြားလူတွေကို သူနဲ့ တွေ့ဆုံနိုင်ဖို့ စီစဉ်ပေးလိုက်ပါ။ မနက်ဖြန်ကျရင် သူ ခရီးထွက်ရတော့မှာမို့ အခုမှ မတွေ့ရရင် နောင်ဘယ်တော့မှ တွေ့ခွင့်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

လင်ဖုန်း၏ မေးခွန်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဝမ်ကျင်းသည် ခဏမျှ ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။ စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို စုဆောင်းရန်အတွက် လျှူကျန်းကို အသုံးချလိုခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ့အား တိုက်ရိုက်ပြောရန် မသင့်တော်သလို၊ ကျယ်ပြန့်လှသော နန်ယန်စီရင်စုကြီးအတွင်း မိမိ၌ အသုံးပြုရန် လူမရှိခြင်းဟူသော နိုင်ငံရေး ကစားကွက်များကိုလည်း လင်ဖုန်းကဲ့သို့ သိုင်းလောကသားတစ်ဦးအား မည်သို့ ရှင်းပြရမည်ကို သူ မသိရှိခဲ့ပေ။

အမိန့်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ကုယန်သည် လင်ဖုန်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

"ကောင်လေး... အများကြီး လျှောက်မတွေးနဲ့စမ်း။ တချို့အရာတွေက မင်းသိဖို့ မလိုဘူး။ ဒါ့အပြင် မင်းက အခု ထောင်ကျနေပြီး မနက်ဖြန် သေရတော့မှာမို့ သိနေလည်း ဘာမှ အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့ မိသားစုနဲ့ နောက်ဆုံးအကြိမ် ဆုံစည်းမှုကိုပဲ ကောင်းကောင်း အသုံးချလိုက်ပါ။ သခင်ကြီးက ဒီလို ကရုဏာမျိုး ပြခဲတယ်၊ မင်းကတော့ ဒါကို ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ကြုံတွေ့ခွင့်ရခဲ့တာပဲ။"

လင်ဖုန်း နှုတ်ခမ်းကို ဟလိုက်သော်လည်း အဆုံးသတ်တွင်မူ မည်သည့်စကားမျှ မဆိုတော့ဘဲ ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး 'ထားလိုက်ပါတော့လေ... ငါ နားမလည်နိုင်ရင်လည်း ထားလိုက်ပါတော့။ ငါ့ရဲ့ ဆရာနဲ့ ဂိုဏ်းတူညီမလေးကို နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် တွေ့ခွင့်ရရင်ပဲ တော်ပါပြီ...' ဟု တွေးလိုက်သည်။

ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရာ ကွပ်မျက်ကွင်းတွင် လက်မောင်းများနှင့် လည်ပင်းတို့တွင် လေးလံလှသော သံခြေကျင်း လက်ထိပ်များ ခတ်ထားရသည့် လင်ဖုန်းသည် ထပ်တူထပ်မျှ လေးလံလှသော သံခြေကျင်းများကို တရွတ်တိုက်ဆွဲရင်း ကွန်ရက်မှ သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦး၏ စောင့်ကြပ်မှုဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ကွပ်မျက်ကွင်း၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် လူအုပ်ကြီးက ဝိုင်းအုံနေကြပြီး အချို့မှာ လာရောက်ကြည့်ရှုကြသူများဖြစ်ကာ၊ အချို့မှာမူ လင်ဖုန်း၏ ကျေးဇူးကို ခံစားခဲ့ရဖူးသဖြင့် သူ့အား နောက်ဆုံးအကြိမ် နှုတ်ဆက်ရန်အတွက် အလိုအလျောက် ရောက်ရှိလာကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။

လူအုပ်ကြီးထဲတွင် ရောနှောနေသော ကွန်ရက်အဖွဲ့ဝင် အချို့သည် မည်သည့် မတော်တဆမှုမျှ မဖြစ်ပွားစေရန် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို နိုးနိုးကြားကြားဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။ ၎င်းအပြင် လူအုပ်ကြီးထဲတွင်မူ မရိုးသားသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူ အချို့လည်း ရှိနေပြီး၊ သူတို့သည်လည်း ထို့အတူပင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ရင်း အခြေအနေကို သုံးသပ်နေကြသည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် နောက်ထပ် လူအုပ်စုတစ်စုကို စောင့်ကြပ်၍ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ လျှူကျန်း၏ မိသားစုဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။

ဝမ်ကျင်း၊ ဆန်ပူယီနှင့် ဝမ်ရှန့်တို့သည် အဝေးတစ်နေရာရှိ မြင်းရထားတစ်စီးထဲတွင် ရှိနေကြသည်။ မြင်းရထား၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ အပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သည်တော် ရာဂဏန်းခန့်က အသင့်အနေအထားဖြင့် စောင့်ကြပ်နေကြသည်။ ဝမ်ကျင်းနှင့် အခြားသူများသည် မြင်းရထားထဲမှနေ၍ လင်ဖုန်းနှင့် အခြားလူများကို ကွပ်မျက်ကွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်ကို ကြည့်ရှုနေကြပြီး၊ ထိုနေရာတွင် ခရိုင်အရာရှိတစ်ဦးက သူတို့၏ ပြစ်မှုများကို ကျယ်လောင်စွာ ဖတ်ကြားနေခဲ့သည်။

"တရားခံ လင်ဖုန်း။ နန်းတွင်းအရာရှိကို လုပ်ကြံမှု။ ဤပြစ်မှုသည် ဆွေခုနစ်ဆက် မျိုးခုနစ်ဆက်ကို ကွပ်မျက်ရမည့် ရာဇဝတ်မှုဖြစ်သော်လည်း၊ တရားခံသည် မည်သည့် သွေသားဆွေမျိုးမျှမရှိသော မိဘမဲ့တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် ယခုအခါ ချက်ချင်း ခေါင်းဖြတ်ကွပ်မျက်ရန် စီရင်ချက်ချမှတ်လိုက်သည်။"

"တရားခံ လျှူကျန်း။ အကျင့်ပျက်ခြစားမှုနှင့် မတရားသဖြင့် စီရင်မှု။ ဤပြစ်မှုသည် ခေါင်းဖြတ်ကွပ်မျက်ခြင်းနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို သိမ်းဆည်းခြင်း ပြစ်ဒဏ်ထိုက်သင့်သည်။ မျိုးနွယ်စုဝင်များကိုလည်း ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးရမည်။ သို့သော်လည်း တရားခံသည် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်၍ သူ၏ မိသားစုနှင့် မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် မူလစီရင်ချက်အတိုင်း ခံယူရမည်။ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို သိမ်းဆည်းစေ။ ကျိန်းအူမြို့သို့ ပြည်နှင်ဒဏ် ပေးစေ။"

"စစ်သည်တော်များ... မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း စစ်ဆေးပြီး... ကွပ်မျက်စေ။"

အမှုအခင်းများကို စစ်ဆေးစီရင်ခြင်းကို သီးသန့်တာဝန်ခံ အရာရှိများကသာ ကိုင်တွယ်ဆောင်ရွက်သဖြင့် ဝမ်ကျင်းကိုယ်တိုင် လူကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မလိုအပ်ပေ။ ကြေညာလိုက်သော စွဲချက်များနှင့် စီရင်ချက်ရလဒ်များကို နားထောင်ရင်း ဆန်ပူယီနှင့် ဝမ်ရှန့်တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး နားလည်မှုရှိရှိ ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း မည်သည့်စကားမျှ မဆိုခဲ့ကြချေ။

လင်ဖုန်း၏ စီရင်ချက်အတွက်မူ စွဲချက်မှာ အတူတူပင်ဖြစ်သော်လည်း ဥပဒေ၏ ဟာကွက်တစ်ခုကို လိမ္မာပါးနပ်စွာ အသုံးချကာ သူ၏ ဆရာနှင့် သူငယ်ချင်းများကို ဆက်စပ်အရေးယူခြင်း မရှိစေခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ ဥပဒေ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရင်း သူတို့ကို သက်ညှာပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ လျှူကျန်း၏ မိသားစုအတွက် စီရင်ချက်မှာလည်း ထို့အတူပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများ သိမ်းဆည်းခံရသော်လည်း သူတို့ကို ကြမ်းတမ်းပြီး ဆိတ်သုဉ်းလှသော မြောက်ဘက်ဒေသများသို့ ပြည်နှင်ဒဏ်မပေးဘဲ ကျိန်းအူမြို့သို့သာ ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။ နောင်အနာဂတ်တွင် ရာဇဝတ်ကောင်ဟူသော နာမည်ဆိုးကို ထမ်းဆောင်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း သူတို့အတွက် အသက်ရှင်သန်ခွင့် လမ်းစတစ်ခုကို ပေးသနားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စီရင်ချက်ကို ကြေညာပြီး၍ ကွပ်မျက်သူက လင်ဖုန်း၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် လူအုပ်ကြီးထဲမှ တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းဆိုးမင်းညစ် အရာရှိယုတ်။ မင်းတို့ဟာ ပြည်သူတွေအတွက် ပြောဆိုပေးခဲ့တဲ့ သူရဲကောင်းကို မတရား သတ်ဖြတ်နေကြတာပဲ။"

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထောက်ခံအားပေးသည့် အော်ဟစ်သံ အချို့ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြီး လူအုပ်ကြီးမှာ စတင်ဆူပူလှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ လင်ဖုန်း၏ ကျေးဇူးကို ခံစားခဲ့ရဖူးသော လူအများအပြားသည်လည်း အကြောင်းရင်းကို အသေအချာ မသိရှိကြဘဲ လိုက်လံအော်ဟစ်လာကြသည်။

မြင်းရထားထဲတွင် ဝမ်ကျင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက်သွားခဲ့သည်။ ဆန်ပူယီသည် ချက်ချင်းပင် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး ဝမ်ကျင်းအား ကြည့်ကာ အခြေအနေကို သွားရောက်နှိမ်နင်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ဝမ်ကျင်းသည် ဆန်ပူယီအား ပြန်လည်ထိုင်ရန် လက်လှမ်းပြလိုက်ပြီး မြင်းရထားအပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော ကုရန်အား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ကုရန် သဘောပေါက်သွားပြီး သူ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ကွပ်မျက်ကွင်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ စစ်သည်တော် ရာဂဏန်းကလည်း သူ့နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါသွားကြသည်။

ကွပ်မျက်စင်ပေါ်သို့ တက်ရောက်ပြီးနောက် ကုရန်သည် သူ၏ နက်ရှိုင်းလှသော အတွင်းအားကို အသုံးပြုကာ လူအုပ်ကြီးအား ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"တိတ်စမ်း။"

သူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သည့်အလား ပြင်းထန်လှသဖြင့် လူအုပ်ကြီးအတွင်းရှိ ရှုပ်ထွေးဆူညံသံများအားလုံး ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။ ကုရန်၏ ထက်မြက်သော မျက်ဝန်းများသည် လူအုပ်ကြီးဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"ကွပ်မျက်မှုကို နှောင့်ယှက်ပိတ်ဆို့ဝံ့သူ ရှိရင်... ကွပ်မျက်စေ။"

လူအုပ်ကြီးထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေပြီး ဆက်လက်လှုံ့ဆော်ရန် စကားပြောရန် ပြင်နေသော လူအချို့သည် နောက်ကျောဘက်မှနေ၍ လည်ပင်းကို အဖမ်းခံလိုက်ရသည်။ ရုတ်တရက် လိမ်ချိုးလိုက်သဖြင့် အရိုးကျိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူတို့သည် နောက်ဘက်ရှိ လူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ လဲကျသွားကာ တရွတ်တိုက် ဆွဲခေါ်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

လူအုပ်ကြီးထဲတွင် ရောနှောနေသော ကွန်ရက်အဖွဲ့ဝင်များက လှုပ်ရှားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုလူများ စတင်စကားပြောကတည်းက ၎င်းတို့သည် ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။ ကုရန်က အခြေအနေကို ဖိနှိပ်လိုက်သည့် ခဏအတွင်းမှာပင် ၎င်းတို့သည် ထိုလူများ၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိနှင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့ ပါးစပ်ဟရန် ပြင်လိုက်သည်နှင့် ကွန်ရက်အဖွဲ့ဝင်များက တိုက်ရိုက် အရေးယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အပြစ်မဲ့သူများ မှားယွင်းသတ်ဖြတ်ခံရခြင်း ရှိပါသလားဟု မေးလျှင် ဧကန်မုချ ရှိပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ကွန်ရက်မှ လူများသည် ထိုအရာကို ဂရုမစိုက်ချေ။ သူတို့သည် အမိန့်ကိုသာ နာခံတတ်ကြပြီး လူတစ်ဦးကို လွတ်မြောက်စေမည့်အစား မှားယွင်းသတ်ဖြတ်ရန်သာ ရွေးချယ်ကြသည်။

ကုရန်သည် ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်သော အခြေအနေကို ကြည့်ပြီးနောက် လှည့်၍ ကွပ်မျက်သူအား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ကွပ်မျက်သူသည် သူ၏ လက်ထဲမှ ဓားမကြီးကို မြှောက်လိုက်ပြီး လင်ဖုန်း၏ လည်ပင်းဆီသို့ ချိန်ရွယ်ကာ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဝှေ့ယမ်းခုတ်ချလိုက်တော့သည်။

ပန်းထွက်လာသော သွေးစီးကြောင်းများနှင့်အတူ ဦးခေါင်းတစ်ခုမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ဆင်းသွားခဲ့သည်။ မပိတ်ရသေးသော မျက်ဝန်းများထဲတွင်မူ မကျေနပ်မှု အငြိုးအတေး အမူအရာများကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

လျှူကျန်း၏ မိသားစုဝင်များသည်လည်း ငိုယိုသံများနှင့်အတူ သံခြေကျင်းများ ခတ်ခံရပြီး ထောင်လှည်းပေါ်သို့ တင်ဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

အခြေအနေမှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်မသွားခဲ့ပေ။ ဝမ်ကျင်းက ကောလာဟလများ၏ မြစ်ဖျားခံရာကို ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့ပြီးနောက် လင်ဖုန်း၏ အမှုသည် ကြီးမားသော လှုပ်ခတ်မှုများ မဖြစ်ပေါ်စေရန် ကံကြမ္မာ သတ်မှတ်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

သို့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော သွေးစွန်းသည့် သင်ခန်းစာများ ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း အချို့သော လူများသည်ကား ယခုတိုင် ငြိမ်ငြိမ်ဝပ်ဝပ် မနေကြသေးပေ...။