အခန်း ၁၂၃

အခန်း (၁၂၃)

ရှင်းလင်းခြင်း (၃)

ညဥ့်မှောင်ကျလာသည်နှင့်အမျှ ဆန်ပုယီသည် သူ၏ရင်ထဲ၌ စိတ်အားထက်သန်မှုများ ဆူပွက်လျက် ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ၏ စံအိမ်တော်အတွင်းမှ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ထွက်ခွာလာခဲ့ရာ၊ သူ၏မျက်ဝန်းအစုံမှာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည့် အခါတိုင်းတွင် ရက်စက်လှသော လူသတ်ငွေ့အာရုံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူသည် မကောင်းမှုဒုစရိုက်များနှင့် အမှောင်ထုများကို များစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်သလို၊ လူယုတ်မာအမြောက်အမြားမှာလည်း သူတို့၏ ရာထူးဂုဏ်သိမ် သို့မဟုတ် မိသားစုအင်အားကို အမှီပြုကာ တရားစီရင်ခြင်းမှ ရှောင်လွှဲ၍ ဥပဒေပြင်ပသို့ လွတ်မြောက်သွားကြသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးသည်။ သူ၏ စိတ်နှလုံးအတွင်း၌ ပြင်းထန်လှသော ဒေါသတရားများ အဆမတန် စုပုံနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယနေ့တွင် သူသည် ထက်မြက်သော သံမဏိဓားတစ်လက်အသွင် ပြောင်းလဲတော့မည်ဖြစ်ရာ၊ ဥပဒေပြုရေးဝါဒဂိုဏ်း၏ သားသတ်ဓားနှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်းဟူသည် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း လောကကြီးအား သိစေရမည့်အချိန်သို့ ဆိုက်ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ရင်ဘတ်အတွင်း ဝှက်သိမ်းထားသော၊ ဝမ်ကျင်းကိုယ်တိုင် လက်မှတ်ရေးထိုး တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ပေးထားသည့် လျှို့ဝှက်အမိန့်စာချွန်တော်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း၊ အနည်းငယ် ခြောက်သွေ့နေသော သူ၏ နှုတ်ခမ်းအစုံကို စိုစွတ်စေလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ စူးရှသောအကြည့်သည် သူ၏နောက်ကွယ်ရှိ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များဆီသို့ ဝေ့ဝဲသွားခဲ့သည်။

"ပြည်နယ်ဘုရင်ခံရဲ့ အမိန့်တော်အရ... ပြစ်မှုထင်ရှားသူ အားလုံးကို ဖမ်းဆီးပြီး နေအိမ်တွေကို ရှာဖွေစေ။ ခုခံဖို့ ဝံ့ရဲတဲ့သူမှန်သမျှကို ညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာ ကွပ်မျက်စေ။ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ဟန့်တားနှောင့်ယှက်ဝံ့သူမှန်သမျှကို ညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာ ကွပ်မျက်စေ။ ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲသူ အရာရှိတွေကို တိုက်ခိုက်ဝံ့သူမှန်သမျှကိုလည်း ညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာ ကွပ်မျက်စေ။"

"နာခံပါပြီ။"

"စာရင်းအတိုင်း ဖမ်းဆီးစေ။ ချီတက်ကြစို့။"

"မှန်လှပါ။"

အမြောက်အမြားရှိသော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များသည် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ကြပြီး၊ မကြာမီမှာပင် ပြည်နယ်မြို့တော်၏ နေရာအနှံ့အပြား၌ သွေးစွန်းသော မုန်တိုင်းတစ်ခုကို ဆော်ဩလိုက်လေတော့သည်။ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားသံများ၊ ငိုကြွေးသံများနှင့် အသက်ချမ်းသာပေးရန် အော်ဟစ်တောင်းပန်သံများသည် အိပ်မောကျခါစ ဖြစ်နေသော ရေတွက်မရနိုင်သည့် လူပေါင်းများစွာကို လန့်ဖျပ်နိုးလျက် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

ပြစ်မှုအသေးအဖွဲမျှသာ ကျူးလွန်ထားသူများအတွက်မူ ကြီးမားသော ပြဿနာမရှိသော်လည်း၊ ဖမ်းဆီးခံရပါက မိမိတို့ ဧကန်မုချ ပျက်စီးရတော့မည်ကို သိရှိထားသူများမှာမူ လက်ပိုက်ကြည့်မနေနိုင်ကြတော့ဘဲ ငြိမ်သက်စွာ အဖမ်းခံလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် ကျဉ်းထဲကျပ်ထဲမှ အသက်ရှင်သန်ခွင့် အခွင့်အလမ်းတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် အင်အားသုံး၍ အသေအလဲ ခုခံတိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

သို့သော် ကံမကောင်းစွာပင် ပြည်နယ်မြို့တော်၏ မြို့တံခါးလေးခုစလုံးကို ချန်ကန်း၏ စစ်တပ်က စောစီးစွာကတည်းက ပိတ်ဆို့ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူတို့အနေဖြင့် ခေတ္တခဏမျှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင်၊ ဤပြည်နယ်မြို့တော်ကြီးအတွင်း၌ 'ကွန်ရက်' ၏ ပိုက်စိပ်တိုက် ရှာဖွေထောက်လှမ်းမှုမှ ရှောင်လွှဲရန် လွန်စွာ ခဲယဉ်းလှပေသည်။

ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော စံအိမ်တော်ကြီးတစ်ခု၏ အပြင်ဘက်ရှိ ကျောက်ခြင်္သေ့နှစ်ကောင်သည် လတ်ဆတ်သော သွေးနီရောင်များဖြင့် ရဲရဲနီအောင် စွန်းထင်းလျက် ရှိနေသည်။ ပင်မတံခါးဝတွင် အလောင်းများမှာ အထပ်ထပ်လဲပြိုနေပြီး၊ အများစုမှာ စံအိမ်တော်အစေခံဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသူများဖြစ်သော်လည်း ဝတ်စုံကျပ်များ ဝတ်ဆင်ထားသည့် သိုင်းပညာရှင်အချို့လည်း ပါဝင်နေသည်။ ထို့ပြင် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်အချို့၏ ရုပ်အလောင်းအနည်းငယ်လည်း လဲကျနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ ထိုအချိန်၌ စံအိမ်တော်အတွင်းတွင်မူ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားသံများ ကောင်းကင်ယံတိုင်အောင် ဟည်းဟိန်းလျက် ဆူညံပွက်လောရိုက်နေပြီး၊ တိတ်ဆိတ်လှသော ညဥ့်ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်း၍ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပျံ့လွင့်နေခဲ့သည်။

ဆန်ပုယီသည် ဤသွေးစွန်းသော ကွက်လပ်မြင်ကွင်းကို မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူတို့ စတင်လှုပ်ရှားကတည်းက ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသမျှ အပြင်းထန်ဆုံးနှင့် အာခံမှုအရှိဆုံး ခုခံမှုဖြစ်ပြီး၊ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော် အယောက်တစ်ရာကျော်ပင် ထိုသူတို့ကို ခေတ္တခဏမျှ နှိမ်နင်းချုပ်ငြိမ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ ကံမကောင်းစွာပင် သူကိုယ်တိုင်မှာမူ သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်သူ မဟုတ်သဖြင့် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခြင်းက အကူအညီမဖြစ်နိုင်သည့်အပြင် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်စေကာ နှောင့်ယှက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ဆန်ပုယီသည် ညဥ့်ကောင်းကင်ယံရှိ တောက်ပလှသော လရောင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့အား ဘေးမှ ခြံရံကာကွယ်ပေးထားသော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော် အနည်းငယ်ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

"စစ်ကူတွေ ဘယ်အချိန် ရောက်လာမှာလဲ။"

တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်က ပြန်လည်မဖြေကြားနိုင်မီမှာပင်၊ မှောင်မိုက်သော လမ်းမကြီး၏ အဆုံးပိုင်းဆီမှ ထူထပ်လှသော ခြေသံများ အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ၊ အခြားသော ရာဇဝတ်ကောင်များကို ဖမ်းဆီးနှိမ်နင်းပြီးစီးသွားသည့် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော် တပ်ဖွဲ့ကြီးတစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆန်ပုယီသည် ဦးဆောင်လာသော ရာအိမ်မှူးအား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး၊ ထိုစံအိမ်တော်ကြီးဆီသို့ လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်သည်။

ထိုရာအိမ်မှူးသည် သူ၏လက်အောက်ခံများနှင့်အတူ သွေးများစွန်းထင်းလျက် မခြောက်သွေ့သေးသော ဇာထိုးနွေဦးဓားများကို ဆွဲထုတ်ကာ စံအိမ်တော်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် အဟုန်ပြင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။ သူသည် ပင်မတံခါးကို ကျော်ဖြတ်ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များ၏ ပိတ်ဆို့ဝိုင်းရံမှုအလယ်တွင် ကြိတ်မနိုင်ခဲမရ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည့် လူတစ်စုကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့သည် ဝိုင်းရံမှုမှ ဖောက်ထွက်ထွက်ပြေးရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း မြားဒူးလေးများ၏ အဆက်မပြတ် ဖိနှိပ်ပစ်ခတ်မှုအောက်တွင် အရာမထင်ခဲ့ဘဲ၊ မြေပြင်ထက်၌ ရုပ်အလောင်းအချို့ကိုသာ ထပ်မံချန်ထားခဲ့ရသည်။

တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ရာအိမ်မှူးသည် တိုက်ပွဲ၏ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို သူ၏စိတ်ထဲ၌ လျင်မြန်စွာ တွက်ချက်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်သည်။ ရန်သူတို့၏ ကျရှုံးမှုမှာ သေချာနေပြီ ဖြစ်ရာ၊ လက်ရှိတွင် သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်ပြီး အပြင်းအထန် ခုခံနေကြသည့် သိုင်းသမားအနည်းငယ်ကိုသာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်တော့သည်။ သူသည် မိမိ၏အတွင်းအားကို တိုက်ရိုက် လှုံ့ဆော်ကာ၊ ဓားနှစ်လက်ကို ကိုင်စွဲထားသည့် ကြွက်သားထုထည်ကြီးမားသော လူတစ်ဦးထံသို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်၍ ပြင်းထန်စွာ စတင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။

စစ်ကူတပ်ဖွဲ့အသစ်များ ထပ်မံဝင်ရောက်လာခြင်းကြောင့် ခုခံနေသူများမှာ ပို၍ပင် အင်အားချင်း မမျှမတ ဖြစ်လာခဲ့ရပြီး၊ လူအင်အားချင်း အဆမတန် ကွာခြားလှသဖြင့် သူတို့သည် လျင်မြန်စွာပင် ချေမှုန်းခြင်းခံလိုက်ရတော့သည်။ အစေခံများနှင့် ကိုယ်ရံတော်များအားလုံးနီးပါး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီးနောက်၊ စံအိမ်တော်၌ ကျန်ရှိနေသည့် အသက်ကြီးရွယ်အိုနှင့် ကလေးငယ်များအပါအဝင် အိမ်သားတစ်ဒါဇင်ခန့်မှာ အခြေအနေအရပ်ရပ် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။

အောက်ခံအဝတ်အစားပေါ်၌ ဝတ်ရုံကို ကမန်းကတန်း လွှမ်းခြုံထားသော သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသားကြီးတစ်ဦးသည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်ရင်း သူ၏ပတ်ပတ်လည်ရှိ မိသားစုဝင်များကို ကြည့်ရှုကာ၊ ၎င်းတို့၏ စူးစူးဝါးဝါး ငိုကြွေးသံများအကြားမှာပင် မိမိ၏ဓားဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်သွားခဲ့သည်။ ကျန်ရှိနေသူများသည်လည်း ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် လုံးဝမျှော်လင့်ချက် မရှိတော့သည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဒူးထောက်၍ အညံ့ခံလိုက်ကြတော့သည်။ သူတို့အားလုံးကို သံကြိုးများဖြင့် တုပ်နှောင်ကာ စံအိမ်ပြင်ပသို့ အတင်းအဓမ္မ ဆွဲထုတ်သွားကြတော့သည်။

ငိုယိုအော်ဟစ်နေကြသော အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး၊ ကလေးသူငယ်နှင့် သက်ကြီးရွယ်အိုများအားလုံးကို အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်သွားသည်ကို ကြည့်ရှုရင်း ဆန်ပုယီ၏ မျက်နှာတွင် မည်သည့် သနားကြင်နာမှုအရိပ်အယောင်မျှ ရှိမနေခဲ့ပေ။ သူသည် စံအိမ်တော်တစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေမွှေနှောက်ကာ ရွှေငွေရတနာများနှင့် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများအားလုံးကို ချက်ချင်း သိမ်းဆည်းရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

သေတ္တာအလိုက် အဆင့်ဆင့်စီထားသော ရွှေ၊ ငွေနှင့် ကျောက်စိမ်းရတနာ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများကို အပြင်သို့ သယ်ထုတ်လာကြသည်ကို မြင်ရသောအခါ ဆန်ပုယီ၏ နှုတ်ခမ်းအစုံတွင် လှောင်ပြောင် သရော်လိုသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ လောကတွင် ရွှေငွေရတနာကို မည်သူက မမက်မောဘဲ နေမည်နည်း။ သို့သော်လည်း ရွှေငွေကို မက်မောခြင်းနှင့် မိုက်မဲခြင်းဟူသည်မှာ သီးခြားစီ ကိစ္စရပ်နှစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

လူတစ်ဦး၏ အာဏာစက်နှင့် ရာထူးအဆင့်အတန်းသည် မိမိပိုင်ဆိုင်သော စည်းစိမ်ဥစ္စာကို ကာကွယ်ရန် မလုံလောက်တော့သည့်အခါ၊ ထိုစည်းစိမ်ဥစ္စာများသည်ပင် မိမိအတွက် ကြီးမားသော ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာတတ်သည်။ လူအမြောက်အမြားမှာ သေအံ့ဆဲဆဲတိုင်အောင် ဤနိယာမတရားကို သဘောမပေါက်နိုင်ကြသဖြင့်၊ အဆုံးသတ်တွင် သူတို့ ရှာဖွေစုဆောင်းခဲ့သော စည်းစိမ်ဥစ္စာများမှာ သူတစ်ပါး၏ လက်ဝယ်သို့ ရောက်ရှိသွားရတော့သည်။

"ဟေ့လူတွေ... ဒီစည်းစိမ်ရတနာတွေကို သေသေချာချာ သိမ်းဆည်းပြီး ပြည်နယ်ဘုရင်ခံရဲ့ စံအိမ်တော်ဆီကို အမြန်ဆုံး ပို့ဆောင်လိုက်ကြ။"

"မှန်လှပါ။"

ဤကဲ့သို့ တစ်ညလုံး ဖမ်းဆီးရှာဖွေမှုများ ဆက်တိုက်ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ မိမိတို့ သိမ်းဆည်းရမိသော စည်းစိမ်ရတနာများ၏ တန်ဖိုးမှာ ငွေဒင်္ဂါးပြားပေါင်း ဆယ်သန်းနီးပါးအထိ ရှိနိုင်ကြောင်း ဆန်ပုယီ ခန့်မှန်းမိလိုက်ရာ၊ ၎င်းတို့အထဲတွင် ရွှေတုံးငွေတုံးများ၊ ရွှေ၊ ငွေနှင့် ကျောက်စိမ်းရတနာများသာမက ကျော်ကြားလှသော ရှေးဟောင်းပန်းချီများနှင့် ရှေးဟောင်း လက်ရေးစာမူများပင် ပါဝင်နေခဲ့သည်။ ဤအချက်ကို တွေးတောမိသောအခါ ဆန်ပုယီသည် ရင်ထဲ၌ မအံ့ဩဘဲ မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက် ချမိလိုက်သည်။

လက်ရှိ နန်ယန်စီရင်စု၏ ပုံမှန်အခွန်ဘဏ္ဍာငွေနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကောက်ခံရရှိမည့် အခွန်အတုတ်ပမာဏစုစုပေါင်းသည်ပင် ဤမျှအထိ များပြားလိမ့်မည်မဟုတ်ရာ၊ ယခုအခါ၌ ခြစားသောအရာရှိများနှင့် ဩဇာကြီးမားသော ဒေသခံမျိုးနွယ်စုကြီးများထံမှ ဤမျှအထိ သိမ်းဆည်းရမိခဲ့ခြင်းပင်။ ၎င်းမှာ သူ၏ဂိုဏ်းတူညီငယ် အာဏာရရှိလာပြီးနောက် မည်သည့်နေရာမှန်းမသိသော နေရာတစ်ခုမှ ဈေးနှုန်းချိုသာသည့် ကုန်ပစ္စည်းများကို တင်သွင်း၍ ကုန်သွယ်မှုကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့ခြင်းကြောင့်လည်း ပါဝင်သော်လည်း၊ လက်ရှိ ရရှိလာသော ပမာဏမှာ လွန်စွာပင် အံ့ဩတုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ဖမ်းဆီးရမိသော ရာဇဝတ်ကောင်များကို အကျဉ်းထောင်အတွင်းသို့ ပို့ဆောင်ချုပ်နှောင်ပြီးနောက် ဆန်ပုယီသည် ခေတ္တမျှပင် မနားမနေဘဲ စစ်သည်အင်အားကို ဆက်လက်စုစည်းကာ၊ ဝမ်ကျင်း၏ အမိန့်စာချွန်တော်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် ပြည်နယ်မြို့တော်၏ မြို့တံခါးဝဆီသို့ ဦးတည်၍ အပြေးအလွှား ထွက်ခွာခဲ့ပြန်သည်။

မြို့တံခါးနှင့် ကိုက်တစ်ရာခန့်အကွာသို့ ရောက်ရှိသောအခါ သံချပ်ကာအပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး နက်မှောင်သော စစ်မြင်းတစ်ကောင်ကို စီးနင်းထားသည့် လူငယ်စစ်သူကြီးတစ်ဦးက သူ၏လှံရှည်ကြီးကို ဆန်ပုယီနှင့် သူ၏အုပ်စုထံသို့ ချိန်ရွယ်လျက် ခက်ထန်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ရပ်စမ်း။ ဒီည မြို့တံခါးလေးခုစလုံးကို အပြီးပိုင် ပိတ်ဆို့ထားပြီး ဖြစ်တယ်။ မည်သူမျှ မြို့ပြင်ကို ထွက်ခွာခွင့်မရှိစေရ။ စည်းကမ်းချိုးဖောက်ပြီး ထွက်ခွာဖို့ ကြိုးစားသူမှန်သမျှ ချက်ချင်း အသတ်ခံရလိမ့်မယ်။"

သူ၏နောက်ကွယ်၌ နေရာယူထားသော စစ်သည်တော်များကလည်း တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ကြပြီး၊ မိမိတို့၏ လက်နက်များကို တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပစေလျက် ထုတ်ပြလိုက်ရာ ခက်ထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်ဆိုးများမှာ လေထုအတွင်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ဆန်ပုယီ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ပိုမိုစူးရှတောက်ပသွားပြီး၊ သူသည် မြင်းကို တစ်ကိုယ်တည်း ဒုန်းစိုင်းမောင်းနှင်ကာ ထိုလူငယ်စစ်သူကြီးထံသို့ တိုးကပ်သွားခဲ့သည်။

"ပြည်နယ်ဘုရင်ခံရဲ့ လျှို့ဝှက်အမိန့်တော်အရ ဖြစ်တယ်။ ငါတို့မှာ မြို့ပြင်မှာ ချက်ချင်း ဆောင်ရွက်ရမယ့် အရေးကြီးကိစ္စတွေ ရှိနေလို့ပဲ။"

လူငယ်စစ်သူကြီး၏ အကြည့်သည် ဆန်ပုယီ၏ နောက်ကွယ်ရှိ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များထံသို့ ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက်၊ ဆန်ပုယီထံသို့ လက်တစ်ဖက် လှမ်းထုတ်လိုက်သည်။

"သင့်မှာ အမိန့်စာချွန်တော် ဒါမှမဟုတ် သက်သေအထောက်အထား ရှိပါသလား။"

"ရှိတယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ရင်ဘတ်အတွင်းမှ ဝမ်ကျင်းကိုယ်တိုင် ရေးသားထားသော အမိန့်စာချွန်တော်ကို ထုတ်ယူကာ လှမ်းပေးလိုက်သည်။ လူငယ်စစ်သူကြီးသည် အမိန့်စာကို လှမ်းယူကာ အသေးစိတ် သေသေချာချာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။ တံဆိပ်တုံးခတ်နှိပ်ထားမှု အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်တွင်မှ သူသည် မိမိ၏လှံရှည်ကြီးကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အမိန့်စာကို ပြန်လည်ပေးအပ်ခဲ့သည်။

"ခွင့်လွှတ်ပါ အမတ်မင်း... ဒါပေမဲ့ စစ်အမိန့်ဆိုတာ တောင်တန်းကြီးတစ်ခုလို တုန်လှုပ်လို့မရအောင် လေးနက်လှလို့ပါ။"

ဆန်ပုယီက လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး မိမိအနေဖြင့် စိတ်ထဲမထားကြောင်း ဖော်ပြလိုက်သည်။ လူငယ်စစ်သူကြီးသည် သူ၏ခေါင်းကို လှည့်ကာ နောက်ကွယ်ရှိ လက်အောက်ခံစစ်သည်များကို ကျယ်လောင်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"လမ်းဖွင့်ပေးလိုက်ကြ။"

စစ်သည်တော်များသည် လျင်မြန်စွာပင် ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်ကြပြီး မြို့တံခါးကြီးကို အနည်းငယ် ဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်ကြတော့သည်။ ဆန်ပုယီသည် မြင်းကို ခြေဖြင့် ဆောင့်ကန်၍ အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး မြို့တံခါးပြင်ပသို့ ဒုန်းစိုင်းနှင်၍ ထွက်ခွာသွားခဲ့ရာ၊ အခြားသော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များကလည်း သူ၏နောက်ကွယ်မှ ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါလာခဲ့ကြတော့သည်။

ပြည်နယ်မြို့တော်ကြီးအတွင်းရှိ ကပ်ပါးကောင်များကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းပြီး ဖြစ်သော်လည်း၊ လက်အောက်ခံ ခရိုင်မြို့ငယ်များအတွင်း၌ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်း မပြုရသေးသည့် ကပ်ပါးကောင်များစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ သူသည် အနည်းငယ်မျှပင် အချိန်မဆိုင်းဝံ့ချေ။ ယနေ့တွင် သူ ရာဇဝတ်ကောင်များကို ပိုမိုဖမ်းဆီးနိုင်လေလေ၊ မနက်ဖြန်တွင် သတင်းများပေါက်ကြား၍ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်ကာ မိမိတို့၏ ပြစ်မှုများကြောင့် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်မည့်သူ ပိုမိုနည်းပါးသွားလေလေ ဖြစ်လိမ့်မည်။

လူငယ်စစ်သူကြီးသည် ဆန်ပုယီနှင့် သူ၏အုပ်စု မြို့ပြင်သို့ ဒုန်းစိုင်းမောင်းနှင်ထွက်ခွာသွားကြသည်ကို ကြည့်ရှုရင်း၊ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူသည် ရင်ထဲ၌ မည်မျှ အားကျမိလိုက်ရသနည်း။ သူကိုယ်တိုင်လည်း လိုက်ပါသွားချင်မိသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ စံအိမ်များကို စီးနင်းပြီး တစ်ဆွေတစ်မျိုးလုံးကို သုတ်သင်ရသည့် အလုပ်မျိုးမှာ ဘေးအန္တရာယ်လည်း နည်းပါးပြီး မြောက်မြားစွာသော စွမ်းဆောင်ရည်အမှတ်များလည်း အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်ပေသည်။

သူ၏လက်အောက်ခံများ မြို့တံခါးကို ပြန်လည်ပိတ်ဆို့ပြီးသည့်နောက်တွင်မှ သူသည် သတိပြန်ဝင်လာကာ ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး၊ စိတ်ထဲရှိ ရှုပ်ထွေးလှသော အတွေးစများကို မောင်းထုတ်လျက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို နိုးနိုးကြားကြား စောင့်ကြပ်ရန် ဆက်လက် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ စွမ်းဆောင်ရည်အမှတ်များ ရရှိခြင်း မရရှိခြင်းမှာ ဒုတိယအချက်သာ ဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍ ရာဇဝတ်ကောင်များကို အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးမိပါက သူသည် ကြီးလေးသော ပြစ်ဒဏ်ကိုပင် ခံရနိုင်ပေသည်။ သူသည် ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ၏ နောက်သို့လိုက်ကာ ယွဲ့လူမျိုးများကို နှိမ်နင်းသည့် စစ်ဆင်ရေးနှစ်ခုစလုံးတွင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးပြီး မိမိ၏အသက်ကို စွန့်စားကာ ဤအရာရှိရာထူးကို ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ၊ ၎င်းကို လုံးဝ ဆုံးရှုံးမခံနိုင်ချေ။

ဆန်ပုယီက အပြင်ဘက်တွင် အသက်နှင့်လဲ၍ ဖမ်းဆီးမှုများ အပြင်းအထန် ပြုလုပ်နေချိန်၌ ဝမ်ကျင်းမှာမူ ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ၏ စံအိမ်တော်အတွင်း၌ မအိပ်မစက်ဘဲ ရှိနေကာ၊ သေတ္တာလိုက် သယ်ဆောင်လာသော ရွှေငွေရတနာများကို ကြည့်ရှုရင်း မျက်ဝန်းအစုံမှာ ပြုံးယောင်သန်းလျက် ကွေးညွတ်နေခဲ့သည်။

ဥယျာဉ်အတွင်းရှိ ခုံတန်းရှည်တစ်ခုပေါ်တွင်မူ ယွဲ့လော့သည် နုံးခွေပျော့ပျောင်းသော ပုံစံဖြင့် ဝမ်ကျင်း၏အနားသို့ မှီတွဲလျက် ရှိနေပြီး၊ ထိုရွှေငွေရတနာများအပေါ်တွင်မူ မည်သည့်စိတ်ဝင်စားမှုမျှ ရှိမနေခဲ့ပေ။ သို့သော် ပုချီလော့မှာမူ ပင်မတံခါးကြီးကို လှမ်းမြင်ရသော စင်္ကြံလမ်းထက်တွင် ရပ်တန့်နေရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်ဟန်ခြေဟန် ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ တစ်သက်တာလုံးတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးသမျှသော ငွေကြေးအားလုံးကို စုပေါင်းလိုက်လျှင်ပင် ယခုမျက်မှောက်၌ ရှိနေသော ပမာဏလောက် များပြားလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။

ဝမ်ကျင်းသည် ပုချီလော့၏ ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်နေသော အမူအရာကို ကြည့်ရှုပြီးနောက်၊ စိတ်ပါဝင်စားမှုကင်းမဲ့နေသော ယွဲ့လော့ကို လှမ်းကြည့်ကာ တိုးညှင်းစွာ သဘောကျလျက် ရယ်မောမိလိုက်သည်။ ယွဲ့လော့သည် တော်ဝင်မျိုးနွယ်မှ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်ပြီး ငယ်စဉ်ကတည်းက စည်းစိမ်ချမ်းသာ အပြည့်ဖြင့် နေထိုင်လာခဲ့ရာ၊ မဟာကျင်းအင်ပါယာသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းကလည်း အမြဲတစေ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်း ခံခဲ့ရသဖြင့် သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ ငွေကြေးဟူသောအရာအပေါ် ကြီးမားသော အယူအဆ သဘောတရား မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ပုချီလော့မှာမူ လုံးဝ ခြားနားလှပေသည်။ သူမသည် လောကကြီး၏ ဒုက္ခဆင်းရဲပေါင်းစုံကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူးပြီး သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်း၏ အစွန်းနားတွင် ကျင်လည်ခဲ့ရဖူးသဖြင့် စိတ်ထဲ၌ လုံခြုံမှုဆိုင်ရာ ခံစားချက် လွန်စွာ ကင်းမဲ့နေခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့်လည်း ရွှေငွေရတနာများနှင့် အာဏာစက်အပေါ် ထူးခြားပြင်းပြသော တောင့်တမှု ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။