အခန်း ၁၂၅

အခန်း (၁၂၅)

သွေးစွန်းသောည

ငါးရက်တာ ကုန်လွန်ပြီးနောက်၊ တောက်လောင်ပူပြင်းလှသော နေရောင်ခြည်အောက်ဝယ် လက်ထိတ်ခြေကျင်းများနှင့် သံကြိုးများဖြင့် တုပ်နှောင်ခြင်းခံထားရသော လူအုပ်ကြီးအား ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရာ ကွင်းပြင်ဆီသို့ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး တရွတ်တိုက် ဆွဲခေါ်လာခဲ့ကြလေသည်။

ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရာ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ပြစ်ဒဏ်စီရင်မှုကို လာရောက်ကြည့်ရှုကြသော သာမန်အရပ်သူအရပ်သား ပြည်သူလူထုကြီးဖြင့် သိပ်သည်းဆူညံစွာ ဝိုင်းရံထားခဲ့သည်။

လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ ပြစ်မှုများကို ဖတ်ကြားပြီးနောက် လူအများရှေ့မှောက်တွင် ခေါင်းဖြတ်စီရင်လိုက်သည့် အကြိမ်တိုင်း၌ လာရောက်ကြည့်ရှုသူ လူအုပ်ကြီးထံမှ သောင်းသောင်းဖျဖျ အော်ဟစ်အားပေးသံများ လျှံထွက်လာခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် ဝမ်ကျင်း၏ နောက်ကွယ်မှ ဓားစာခံသဖွယ် လိုက်ပါလာခဲ့ကြပြီး အတင်းအကျပ် ပြုံးရွှင်ပြနေရသော ဝူကျစ်နှင့် အခြားသော မိသားစုကြီးများ၏ ကျောရိုးတစ်ခုလုံးကို စိမ့်တက်သွားစေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူတို့၏ စိတ်အတွင်း၌ မည်မျှပင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေပါစေဦးတော့၊ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်မူ ပျော်ရွှင်နေဟန် အတတ်နိုင်ဆုံး ဟန်ဆောင်နေကြရရှာသည်။

ပြစ်ဒဏ်စီရင်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ဝက်ခန့်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ အချို့သောသူများသည် မိမိတို့နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီးသား မျက်နှာများ ဓားသွားအောက်၌ ပြတ်တောက်သွားသည်ကို ဆက်လက်၍ မရှုရက်မမြင်ရက်နိုင်ကြတော့သဖြင့်၊ အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်များရှိသည်ဟု အကြောင်းပြကာ ထွက်ခွာသွားရန် ကြံရွယ်ကြတော့သည်။

"အမတ်မင်း... ကျွန်တော့်ရဲ့ မိသားစုမှာ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရပ်တွေ ရှိနေလို့ပါ၊ ပြီးတော့ မနေ့ကလည်း အအေးမိသွားတာမို့လို့ ခန္ဓာကိုယ်က နည်းနည်းအားအင်ချို့တဲ့နေသလို ဖြစ်နေရပါတယ်... အမတ်မင်း ခွင့်ပြုရင် ကျွန်တော် အရင်ဆုံး ခွင့်ပန်ပြီး ပြန်ပါရစေ..."

ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏အကြည့်ကို ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရာ စင်မြင့်ထက်မှ လွှဲပြောင်းလိုက်ပြီး စကားပြောဆိုသူထံသို့ စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံ၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရောင်အဝါများ ဖြာထွက်သွားကာ မည်သည့်မျက်နှာညှာတာမှုမျှ မရှိဘဲ တိုက်ရိုက် ပြစ်တင်မောင်းထုတ်လိုက်တော့သည်။

"မင်း ထွက်သွားရဲရင် သွားကြည့်လိုက်စမ်း။"

"အကယ်၍ မင်းမှာ အားအင်မရှိဘူးဆိုရင်လည်း မတ်တတ်ရပ်ပြီး သေသေချာချာ ကြည့်ထားလိုက်၊ အဲဒါဆို မင်း စိတ်တက်ကြွလာလိမ့်မယ်။"

လူအုပ်ကြီး၏ ရှေ့မှောက်၌ ဝမ်ကျင်း၏ ပြင်းထန်စွာ ပြစ်တင်ရှုံ့ချခြင်းကို ခံလိုက်ရသော ထိုသူသည် အလွန်အမင်း အရှက်ရသွားပြီး ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ထပ်မံ၍ စကားမဟဝံ့တော့ပေ။ သူသည် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ရဲရဲနီလျက် မတ်တတ်ရပ်ကာ ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရာ စင်မြင့်ထက်သို့သာ စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့ရပြီး၊ စကားတစ်ခွန်းမျှပင် ထပ်မံ၍ မပြောဝံ့တော့ချေ။

ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏မျက်ဝန်းများကို မှေးစပ်လိုက်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ သူ၏ အကြည့်ကို အဖက်လုပ်၍ မကြည့်ဝံ့ကြချေ။ သူက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သောအခါ၊ လူတိုင်းသည် မိမိတို့၏ ခေါင်းများကို သာ၍ပင် ငုံ့ချလိုက်ကြတော့သည်။

သူသည် ဆက်လက်၍ ဟန်ဆောင်နေရန်ပင် ပျင်းရိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မကြာမီ ဘုရင်ခံရာထူးကို ဆက်ခံတော့မည့် ဝမ်ကျင်းသည် ဤစီရင်စုအတွင်းရှိ အမျိုးမျိုးသော မိသားစုခေါင်းဆောင်များကို အရွှန်းဖောက် ကစားနေရန် စိတ်ဝင်စားမှု လုံးဝမရှိတော့ပေ။

စိတ်ကျေနပ်သွားသော ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏အကြည့်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အဝေးတစ်နေရာ၌ လူခေါင်းများ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ပြတ်တောက်ကျဆင်းနေသည်ကို ဆက်လက်၍ ကြည့်ရှုနေခဲ့လေသည်။

သူသည် ဤလူတစ်စုအား ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် အရှက်ခွဲနေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရာ စင်မြင့်ထက်မှ ချောင်းကဲ့သို့ စီးဆင်းနေသော သွေးစက်များကို အသုံးပြုကာ သူတို့၏ စိတ်နှလုံးသားအတွင်းသို့ ကြောက်ရွံ့ခြင်း အရိပ်အယောင်များကို နက်ရှိုင်းစွာ ထွင်းထုနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်ခြင်း၊ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခြင်းနှင့် စိတ်ပညာအရ လှည့်စားခြင်း စသည့် သိမ်မွေ့သော ကစားပွဲများအတွက် စိတ်ရှည်သည်းခံမှု ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် အကြမ်းထည်ဆုံးသော နည်းလမ်းကိုသာ အသုံးပြုခဲ့တော့သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ဓားသွားသည် လုံလောက်စွာ ထက်မြက်နေသရွေ့ မချိုးဖျက်နိုင်သော ကျောရိုးဟူ၍ မရှိဟု အမြဲတစေ ခိုင်မာစွာ ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။ မိသားစုကြီးများကို ထားလိုက်ပါဦး၊ တော်ဝင်နန်းတွင်း မိသားစု ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ... အကယ်၍ သူတို့သည် လုံလောက်စွာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ မြေပြင်ထက်၌ ဒူးထောက်ကာ ခွေးများကဲ့သို့ပင် အသက်ချမ်းသာခွင့် တောင်းခံလာကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

လူအုပ်စုတစ်စုပြီးတစ်စု ခေါင်းဖြတ်စီရင်ခြင်း ခံရသည်နှင့်အမျှ ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရာ စင်မြင့်ပတ်ပတ်လည်ရှိ လေထုမှာ သာ၍ပင် သောင်းသောင်းဖျဖျ ဖြစ်လာခဲ့တော့သည်။ သာမန်အရပ်သား ပြည်သူလူထုကြီး၏ ကျယ်လောင်သော ကြွေးကြော်အားပေးသံများကြောင့် ဝူကျစ်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာကြွက်သားများမှာ အဆက်မပြတ် တွန့်ချိုးနေခဲ့ကြရသည်။

သူတို့ထဲမှ အချို့သော နားမလည်နိုင်လောက်အောင် တုံးအလှသော သူများသည် မိမိတို့ကဲ့သို့သော ထင်ရှားကျော်ကြားသည့် မိသားစုကြီးများ သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်း ခံနေရသည်ကို ဤသာမန်ပြည်သူများက မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဤမျှလောက်တောင် ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်နေကြရသလဲဆိုသည်ကို ယခုတိုင်အောင် သေသေချာချာ နားမလည်နိုင်ကြသေးပေ။

သို့သော်လည်း ဤသာမန်ပြည်သူလူထုသည် အပြစ်ရှိသူနှင့် အပြစ်မဲ့သူကို ခွဲခြားသိမြင်ခြင်းမရှိသလို၊ ဤလူများသည် အမှန်တကယ် သေဒဏ်နှင့် ထိုက်တန်သလား သို့မဟုတ် မတရား စွပ်စွဲခံရခြင်းလား ဆိုသည်ကိုလည်း ဂရုမစိုက်ကြကြောင်း သူတို့ မသိရှိခဲ့ကြပေ။ ဤသာမန်ပြည်သူများသည် စာပင်မတတ်ကြရာ၊ မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်၏ ဥပဒေများကို နားလည်ရန် ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ အစိုးရမင်းများက သေထိုက်သည်ဟု ဆိုလျှင်၊ သူတို့သည် သေဒဏ်နှင့် ထိုက်တန်သူများသာ ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့ သိရှိထားသည်မှာ မိမိတို့အပေါ် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခဲ့သော သူများ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ၊ မိမိတို့၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာများနှင့် လယ်ယာမြေများကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သော သူများ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ၊ ပြီးတော့ မိမိတို့အား မနာလိုဖြစ်စေလောက်အောင် ချမ်းသာကြွယ်ဝလှသော ဘဝများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသူများအားလုံး ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျကာ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ကြပြီ ဟူ၍သာ ဖြစ်သည်။ ထိုအချက်ကပင် သူတို့ကို အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်စေခဲ့တော့သည်။

ဤဆူညံပွက်လောရိုက်နေသော ပြစ်ဒဏ်စီရင်မှုကြီးသည် တစ်နေ့တာ၏ ထက်ဝက်ကျော်မျှ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီးနောက်တွင်မှ အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။

လူပေါင်းမြောက်မြားစွာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပြည်သူလူထု၏ သောင်းသောင်းဖျဖျ ဖြစ်နေသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများသည် ပန်းထွက်လာသော သွေးစက်များအောက်ဝယ် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်းသတ်သွားခဲ့ရပြီး၊ လူအများစုမှာ စတင်၍ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ခြင်းများကို ခံစားလာရတော့သည်။ ၎င်းမှာ သနားကြင်နာစိတ် သို့မဟုတ် ကရုဏာသက်မိခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ မိမိတို့နှင့် တူညီသော လူသားအချင်းချင်းအား အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်နေမှုကို မြင်တွေ့ရခြင်းကြောင့် စိတ်နှလုံးသားအတွင်းမှ နက်ရှိုင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာသော သွေးပျက်တုန်လှုပ်ခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

နောက်ဆုံးသော လူအုပ်စုအား ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရာ စင်မြင့်ထက်သို့ ဆွဲခေါ်လာခဲ့ကြသောအခါ၊ ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ အရာရှိဝတ်စုံကို သပ်ရပ်အောင် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီးနောက် မတ်တတ်ရပ်ကာ စင်မြင့်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့လေသည်။ သူသည် နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ၊ ပြစ်ဒဏ်စီရင်မှုကို လာရောက်ကြည့်ရှုရန် ဖိတ်ကြားခြင်းခံထားရသော လူအုပ်ကြီးအား မိမိတို့၏ နေရာ၌သာ ငြိမ်သက်စွာ မတ်တတ်ရပ်၍ ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေကြရန် လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် အချက်ပြလိုက်သည်။

ကိုယ်ရံတော်များ၏ ကာကွယ်မှုအောက်ဝယ် ဝမ်ကျင်းသည် လူအုပ်ကြီးအကြားမှ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ သာမန်ပြည်သူအမြောက်အမြားသည် ဝမ်ကျင်း၏ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အရာရှိဝတ်စုံကို မြင်တွေ့ရသောအခါ၊ မိမိတို့အလိုအလျောက်ပင် ဘေးသို့ဖယ်ပေးကာ လမ်းတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးခဲ့ကြသည်။

သူသည် သွေးရဲရဲနီနေသော ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရာ စင်မြင့်ထက်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ စေးကပ်ကပ် ဖြစ်နေသော ခံစားချက်ကြောင့် ဝမ်ကျင်း၏ မျက်ခုံးအစုံမှာ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကို ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲလိုက်ကာ ကရုဏာသက်လှသော ပုံစံသို့ ဖန်တီးလိုက်တော့သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းထောင့်များ၌ မျက်ရည်စများမှာ လျင်မြန်စွာ စီးကျလာခဲ့ပြီး၊ စင်မြင့်အောက်မှ စူးစမ်းလိုသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြသော သာမန်ပြည်သူလူထုကြီးအား ကြေကွဲဝမ်းနည်းဖွယ် အသံဖြင့် အော်ဟစ်ပြောကြားလိုက်တော့သည်။

"ဒီအရာရှိမင်းဟာ နန်ယန်စီရင်စုရဲ့ မိဘပြည်သူ သက်ကြီးဝါကြီးတွေကို တကယ့်ကို အားနာမိပါတယ်။"

"ဒီအရာရှိမင်း ရာထူးလက်ခံရယူကတည်းက၊ တစ်ပါးအမျိုးအနွယ် သောင်းကျန်းသူတွေဟာ ငါတို့ရဲ့ မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်ရဲ့ နယ်စပ်ဒေသတွေကို မကြာခဏ လာရောက်ကျူးကျော် ဖျက်ဆီးခဲ့ကြတယ်။ မတတ်သာတဲ့အဆုံး၊ ဒီအရာရှိမင်းဟာ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး တစ်ပါးအမျိုးအနွယ်တွေကို သွားရောက်နှိမ်နင်းခဲ့ရတယ်။ ယွဲ့လူမျိုးစုတွေထဲက မန်လော့နဲ့ ယွီဝူ မျိုးနွယ်စုတွေကို တိုက်ပွဲအတွင်းမှာ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့ပေမယ့်လည်း၊ ဒီအရာရှိမင်းဟာ စီရင်စုမြို့တော်အတွင်းက အုပ်ချုပ်ရေးပိုင်းကို ဂရုမစိုက်မိဘဲ ပျက်ကွက်ခဲ့မိတယ်။ အဲဒီအချက်ကြောင့်ပဲ အကျင့်ပျက်ခြစားတဲ့ အရာရှိအချို့က ပြည်သူတွေကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ပြီး လုယက်ကြတာ၊ ပြီးတော့ ကိုယ်ကျိုးရှာတဲ့ သူဌေးအချို့က မောက်မာရိုင်းစိုင်းပြီး ဗိုလ်ကျစိုးမိုးကြတာတွေ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး မိဘပြည်သူအားလုံးကို ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်းတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်စေခဲ့ရတယ်။"

ထိုသို့ပြောကြားပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာထက်သို့ မျက်ရည်များမှာ အလိုအလျောက် စီးဆင်းလာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အသံမှာလည်း တစ်စုံတစ်ရာ ဆို့နင့်တုန်ယင်သွားခဲ့လေသည်။

ဝမ်ကျင်းသည် စိတ်ခံစားမှုကို အသုံးချသော နည်းဗျူဟာကို ချက်ချင်းပင် အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ပထမဦးစွာ မိမိ၏ စစ်ရေးအောင်မြင်မှုများကို ထင်ရှားစေကာ၊ အစိုးရမင်းများအနေဖြင့် ဤလူများအပေါ် အုပ်ချုပ်ရေးပိုင်း၌ မည်သည့်အတွက်ကြောင့် လျှော့တိလျှော့ရဲ ဖြစ်ခဲ့ရသနည်းဟူသည်ကို ရှင်းလင်းပြောကြားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ အင်အားမှာ မလုံလောက်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ နယ်စပ်ဒေသကို ကာကွယ်ရန်နှင့် တစ်ပါးအမျိုးအနွယ်များကို နှိမ်နင်းရန်အတွက်သာ အာရုံစိုက်နေခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်ကာ၊ မိမိ၏ အရည်အချင်း မရှိခြင်းကြောင့် မဟုတ်ကြောင်းကို ပြသလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သာမန်ပြည်သူများသည် ဤကဲ့သို့သော နည်းဗျူဟာမျိုးကို တစ်ကြိမ်မျှမမြင်ဖူးကြသဖြင့်၊ လူအမြောက်အမြားသည် အစိုးရအပေါ် ထားရှိသော သူတို့၏ အမြင်ကို ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။

ယခင်က သူတို့၏ မိသားစုတစ်ခုလုံးသည် နေ့ညမရှောင် ပင်ပန်းကြီးစွာ လုပ်ကိုင်ခဲ့ကြရပြီး၊ အခွန်ကောက်ခံချိန် ရောက်ရှိလာသောအခါ ငတ်ပြတ်မသေရုံတမယ်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသမျှကို အားလုံး အဓမ္မသိမ်းပိုက်ခြင်း ခံခဲ့ကြရသည်။ မကျေမနပ်ဖြစ်မှုများမှာ မုချပင် ရှိနေခဲ့သည်၊ ကြီးလေးလှသော အခွန်အတုတ်များသည် လူတိုင်း၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ဆွဲချိတ်ထားသော ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ တစ်နှစ်တာလုံး အေးချမ်းစွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့လျှင် အဆင်ပြေနိုင်သော်လည်း၊ တစ်ဦးတစ်ယောက်က ဖျားနာခြင်း သို့မဟုတ် ခေါင်းကိုက်ခြင်း ဖြစ်လာခဲ့ပါက ဆေးဝါးဝယ်ယူရန် ငွေကြေးမရှိသဖြင့် အောင့်အီးသည်းခံကာ ဆင်းရဲပင်ပန်းစွာ ရှင်သန်ခဲ့ကြရရှာသည်။

ဝမ်ကျင်း၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ထိုသာမန်ပြည်သူများသည် သူ့အား စူးစိုက်ကြည့်ရှုလိုက်ကြရင်း စိတ်ထဲမှ 'ဩော်... ဒါဆိုရင် စီရင်စုနယ်စားမင်းက ငါတို့ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဒုက္ခပေးနေတာ မဟုတ်ဘဲ၊ သူ့ရဲ့ အောက်ခြေမှာရှိတဲ့ လူယုတ်မာတွေက မနာခံဘဲ လုပ်ချင်တိုင်း လုပ်နေကြတာကိုး။' ဟု တွေးတောမိကြတော့သည်။

ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရာ စင်မြင့်ထက်တွင် ရှိနေသော ဝမ်ကျင်းသည် လူတိုင်းက သူ့အား စူးစိုက်ကြည့်ရှုနေကြသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ၊ လက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ သူ၏ မျက်ဝန်းထောင့်မှ မျက်ရည်စများကို အသာအယာ သုတ်လိုက်လေသည်။

"ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်မှာတော့၊ တိုင်းတပါးသား သောင်းကျန်းသူတွေကို အားလုံးနီးပါး နှိမ်နင်းပြီးသွားပြီ ဖြစ်တယ်။ အဲဒီအခါကျမှပဲ ဒီနယ်စားမင်းစံအိမ်တော်အတွင်းမှာ ပြည်သူတွေရဲ့ သွေးစုတ်ကောင် မောင်မင်းကြီးသားတွေ ဒီလောက်တ‌ောင် များပြားနေတာကို ဒီအရာရှိမင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ရတယ်။ ပြည်သူတွေရဲ့ သွေးချွေးနဲ့ ရှာဖွေထားတဲ့ ငွေကြေးတွေကို အဓမ္မခေါင်းပုံဖြတ်ဝံ့ကြတယ်။ ဒီလူယုတ်မာတွေက တကယ့်ကို ရဲတင်းလွန်းလှတယ်။"

"ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီအရာရှိမင်းက ဒီနေ့မှာပဲ အတိအလင်း ကြေညာလိုက်တယ်။ အခုကစပြီး နန်ယန်စီရင်စုအတွင်းမှာရှိတဲ့ အခွန်အတုတ်အားလုံးကို ဆယ်ပုံနှစ်ပုံ လျှော့ချပေးမယ်။ လယ်ယာမြေမရှိတဲ့ အရပ်သားပြည်သူတွေအနေနဲ့လည်း အစိုးရထံမှာ လယ်ယာမြေတောင်းခံပြီး စိုက်ပျိုးနိုင်တယ်။ ရိတ်သိမ်းချိန်ရောက်ရင်တော့ သူတို့တွေဟာ သီးနှံရဲ့ ဆယ်ပုံသုံးပုံကို ရရှိခံစားရစေရမယ်။"

ပတ်ပတ်လည်ရှိ ပြည်သူလူထုကြီးသည် ပထမဦးစွာ ဆွံ့အမှင်တက်သွားခဲ့ကြပြီးနောက်၊ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှသော ကြွေးကြော်သံများဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ကြကာ စီရင်စုနယ်စားမင်းသည် လွန်စွာ ကရုဏာကြီးမားလှပါသည်ဟု အော်ဟစ်ချီးမွမ်းကြတော့သည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းအစုံ၌လည်း လေးနက်လှသော ကျေးဇူးတင်ရှိမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့လေသည်။

သူတို့သည် အစောပိုင်းက လက်ခုပ်တီး အားပေးခဲ့ကြသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ မိမိတို့၏ ဒေါသကို ဖွင့်ထုတ်ခြင်း သက်သက်သာဖြစ်ပြီး၊ ဝမ်ကျင်း၏ အခက်အခဲများကိုလည်း နားလည်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း ဘာဖြစ်သနည်း။

သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အခြေအနေမှာ လုံးဝကွဲပြားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သော အကျိုးအမြတ်များသည် သူတို့၏ အိတ်ကပ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကျေးဇူးတင်ထိုက်သောအရာ ဖြစ်ပေသည်။ အခွန်အတုတ် ဆယ်ပုံနှစ်ပုံ လျှော့ချပေးခြင်းသည် ပြည်သူအများစု၏ ဘဝကို သိသိသာသာ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာစေမည် ဖြစ်ပြီး၊ စိုက်ပျိုးရန် လယ်ယာမြေများ ရှိလာခြင်းကြောင့် ယခင်က မိသားစုကြီးများ၏ ခေါင်းပုံဖြတ် ဗိုလ်ကျမှုကို ခံခဲ့ရဖူးသော မြေမဲ့ယာမဲ့ အရပ်သားများအတွက်လည်း အသက်ရှင်သန်ရန် အခြားသော လမ်းကြောင်းသစ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဝမ်ကျင်းသည် နွေးထွေးကရုဏာသက်လှသော အပြုံးကို ဖော်ပြလိုက်ရင်း၊ သူ့အား မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြသော ပြည်သူတစ်ဦးချင်းစီအား အားပေးနှစ်သိမ့်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ပြန်လည်ကြည့်ရှုပေးခဲ့လေသည်။

သူသည် လှိုင်းတံပိုးကဲ့သို့ ထပ်တလဲလဲ ပေါ်ထွက်နေသော ကျေးဇူးတင်စကားသံများအကြားမှ ဘုရင်ခံစံအိမ်တော်ဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ ပေးကမ်းခဲ့သောအရာများမှာ အလွန်အမင်း များပြားလှသည်လား။ လက်တွေ့တွင်မူ မဟုတ်ပေ။ များပြားခြင်းမရှိရုံမျှမက၊ အခြားသော ကမ္ဘာကူးပြောင်းသူ အဖော်အပေါင်းများကဲ့သို့ အခွန်ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအထိ ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးခြင်း သို့မဟုတ် လယ်ယာမြေများကို ရက်ရက်ရောရော ဝေငှပေးခြင်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်မည်ဆိုလျှင်၊ ဝမ်ကျင်း၏ ပေးကမ်းမှုများသည် သာမန်ပြည်သူများအတွက် အနည်းငယ်ပင် ကပ်စေးနည်းလွန်းလှသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ဤအရာကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လူသားတို့၏ သဘာဝမှာ လောဘရမ္မက် ကြီးမားလှသဖြင့်၊ ပေးကမ်းသော ကျေးဇူးတရားသည် လွန်စွာ မကြီးလေးသင့်ပေ။ လယ်ယာမြေများကို လွယ်လွယ်ကူကူဖြင့် အလကားမပေးသင့်ဘဲ၊ စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသော စစ်သည်တော်များကိုသာ ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးအပ်သင့်ပေသည်။ သူ၏ စနစ်မှ ပေါ်ထွက်လာသော စစ်သည်တော်များသည်လည်း အစာစားရန် လိုအပ်သည် မဟုတ်ပါလား။

သူတို့သည်လည်း နောင်တစ်ချိန်တွင် အိမ်ထောင်ပြုကာ သားသမီးများ မွေးဖွားကြမည့် အသက်ရှင်နေသော လူသားများဖြစ်ကြသဖြင့်၊ မိသားစုကို ထောက်ပံ့ရန် ရွှေငွေနှင့် ရိက္ခာများ လိုအပ်ပေသည်။ မိမိအပေါ် ရာခိုင်နှုန်းပြည့် သစ္စာစောင့်သိကြသော ဤစစ်သည်တော်များ၏ အနာဂတ်အတွက် စီမံပေးရန်မှာ သူ၏ တာဝန်သာ ဖြစ်ပေသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက အခြားသောသူများကို မည်သည့်အတွက်ကြောင့် အလကား ပေးကမ်းနေရမည်နည်း။ ပြည်သူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို သိမ်းပိုက်ရန်အတွက်လား။

ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် ဤမျှလောက်အထိ မလိုအပ်ပေ။ သူသည် သာမန်ပြည်သူများကို အသက်ရှင်သန်ရန် လမ်းစတစ်ခု ပေးရုံမျှ၊ သူတို့ကို လမ်းပိတ်မိပြီး ပုန်ကန်လာစေခြင်းမှ ကာကွယ်ရုံမျှသာ လိုအပ်ပြီး၊ ထို့နောက်တွင် ပြည်သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို တည်ငြိမ်စေရန်နှင့် မိမိ၏ နောက်ကွယ်မှ နှောင့်ယှက်ခြင်း မပြုနိုင်စေရန်အတွက် ပြဇာတ်တစ်ပုဒ် ကပြလိုက်ရုံသာ ဖြစ်ပေသည်။