အခန်း ၁၂၇

အခန်း (၁၂၇)

အာဏာလွှဲပြောင်းရယူခြင်း

ယွဲ့ပြည်နယ်သည် တောင်ဘက်နယ်စပ်ဒေသတွင် တည်ရှိပြီး တစ်နှစ်ပတ်လုံး ပူနွေးစိုစွတ်သော်လည်း၊ ဆောင်းဦးနှောင်းပိုင်းကာလသည် လွန်မြောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ နံနက်ခင်းနှင့် ညနေခင်းများတွင် အအေးဓာတ်က စတင်၍ လွှမ်းမိုးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အလင်းအားနည်းလှသော နံနက်လင်းအားကြီးအချိန်ဝယ်၊ နှင်းရည်များ စိုစွတ်နေသည့် တောင်ပတ်လမ်းထက်၌ ချန်ယွီနှင့် သူ၏လူစုသည် တစ်ညလုံး မနားမနေ ခရီးနှင်လာခဲ့ကြပြီးနောက် အဝေးတစ်နေရာရှိ ကျိန်းအူမြို့တော်ကြီးကို လှမ်းမျှော်မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။

ပြန်လည်ပြုပြင်မွမ်းမံထားသည့် အမှတ်အသားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ထိုမြို့တော်ကြီးကို လှမ်းကြည့်ရင်း၊ ချန်ယွီသည် သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို အသာအယာ လှုပ်ရှားကာ အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးလွှားနေသော စစ်မြင်းကို ဇက်ဆွဲ၍ တားဆီးလိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့ကို အရှိန်လျှော့ကာ ရပ်တန့်ရန် လက်မြှောက်၍ အချက်ပြလိုက်လေသည်။

ချန်ယွီသည် မြင်းပေါ်မှ သက်ဆင်းကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ပြီး သူ၏ခြေဖဝါးအောက်ရှိ မာကျောခိုင်ခံ့လှသော လမ်းမထက်မှ မြေကြီးတစ်ခဲကို ကောက်ယူကာ လက်ဝါးထဲတွင် သေသေချာချာ ပွတ်ခြေကြည့်ရင်း အနံ့ခံကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏ ဝတ်ရုံရင်ဘတ်အတွင်းမှ မြေပုံတစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူကာ အမှတ်အသား ပြုလုပ်လိုက်သည်။ တစ်လမ်းလုံးတွင် သူသည် ခရီးနှင်ရုံတင်မကဘဲ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကိုပါ စစ်ဆေးတိုင်းတာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ နန်ယန်နယ်မြေမှ ကျိန်းအူမြို့တော်သို့ လမ်းဖောက်လုပ်ရန်အတွက် မည်သည့်တောင်တန်းများကို ဖြတ်ကျော်ထွင်းထုရမည်၊ မည်သည့်မြစ်ချောင်းများကို လွှဲရှောင်ရမည်စသည့် လမ်းကြောင်းဗျူဟာကို သူက ကြိုတင်စီမံထားပြီး ဖြစ်သည်။

မှတ်သားထားသော မြေပုံကို ရင်ဘတ်ထဲသို့ ဂရုတစိုက် ပြန်လည်ထည့်သွင်းပြီးနောက်၊ ချန်ယွီသည် နံနက်ခင်း၏ လတ်ဆတ်လှသော တောင်ပေါ်လေထုကို ဝဝလင်လင် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး စိတ်ကို လျှော့ချကာ အသက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည်မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ပုခုံးထက်ရှိ တတာဝန်ဝတ္တရားများမှာ လွန်စွာ ကြီးလေးလှပေသည်။

ဝမ်ကျင်းက သူ့အား ပေးအပ်ထားသော တာဝန်မှာ လွန်စွာ အရေးကြီးလှပေသည်။ ပထမဦးစွာ ကျိန်းအူမြို့တော်ကို ထိန်းချုပ်ရန်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ စစ်သူကြီး ကျန်းလျောင်၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဖြင့် မခက်ခဲလှချေ။ ထို့နောက် လော့နန်နိုင်ငံတော်ကို စိတ်ဝမ်းကွဲပြားအောင် ပြုလုပ်ရန်၊ တော်ဝင်နန်းတွင်းမျိုးနွယ်စုများအကြား ပြည်တွင်းစစ်ဖြစ်ပွားအောင် သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ရန်၊ လော့နန်နိုင်ငံအတွင်းရှိ ကျင်းလူမျိုး မျိုးနွယ်စုကြီးများကို စည်းရုံးသိမ်းသွင်းရန်၊ တော်ဝင်မိသားစုအပေါ် မကျေနပ်ကြသော မေလီဇေ၊ ထော့ရှန်းနှင့် ယန်ဖူရှန်းတို့ကဲ့သို့သော သူများကို ပုန်ကန်ထကြွလာစေရန် လှုံ့ဆော်ရန် ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင်မူ လော့နန်နိုင်ငံတော်သည် ပြည်တွင်းပြည်ပ ဘေးအန္တရာယ်များဖြင့် မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေချိန်၌ ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ရေတပ်နှင့် ပူးပေါင်းကာ လော့နန်နိုင်ငံတော်တစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ဖြစ်ပေသည်။

တာဝန်များက မြောက်မြားလှသော်လည်း ချန်ယွီသည် သူ၏စိတ်တွင်းဝယ် မဟာဗျူဟာအစီအမံများကို ရေးဆွဲပြီးစီးခဲ့ပြီဖြစ်ရာ အကောင်အထည်ဖော်ရန် အဆင်သင့် ပြင်ဆင်ထားလေသည်။ ပထမဆုံးခြေလှမ်းမှာ လော့နန်နိုင်ငံတော်၏ ပထမမင်းသား ပိုလာ၏ ရင်သွေးတော်များကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်ရန် ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် သူ၏ နန်းလျာဆက်ခံခွင့် အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ဖြတ်တောက်ပစ်ကာ တတိယမင်းသားကို ဆက်လက်ရင်ဆိုင်ရန် စိတ်ရှည်သည်းခံနိုင်စွမ်း ကုန်ဆုံးသွားစေရန် ပြုလုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ယွီသည် နေရာတွင်ပင် မတ်တတ်ရပ်လျက် အဝေးရှိ ကျိန်းအူမြို့တော်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရှုရင်း စိတ်ကူးဗျူဟာများကို အဆက်မပြတ် စဉ်းစားတွေးတောနေခဲ့သည်။ သူ၏နောက်ကွယ်၌မူ ဝမ်ကျင်းက သူ့အား အရန်သင့်ပေးအပ်လိုက်သော ဝေရဲရင့်သောမြင်းတပ်မှ ကိုယ်ရံတော်ရဲမက် ၃၀၀ သည် ကျောက်ရုပ်တုများကဲ့သို့ ငြိမ်သက်စွာ မတ်တတ်ရပ်လျက် သူ၏ အမိန့်တော်ကို ဆိတ်ငြိမ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြပေသည်။

ကောင်းကင်ယံသည် တဖြည်းဖြည်း လင်းပွင့်လာခဲ့ပြီး ကျိန်းအူမြို့တော်၏ မြို့တံခါးကြီးများ ပွင့်သွားကာ လူသူအဝင်အထွက် ပြုလုပ်လာကြသောအခါ၊ ချန်ယွီသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အကြည့်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး လျှင်မြန်ဖတ်လတ်စွာဖြင့် မြင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ လက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်း၍ အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။

“အလံတော်ကို မြှင့်တင်ကြစမ်း။ မြို့ထဲကို ဝင်မယ်။”

“အမိန့်အတိုင်းပါ။”

ဆိတ်ငြိမ်လှသော နံနက်ခင်းအချိန်၌ မြေပြင်ထက်ဝယ် မြင်းခွာသံများ ဝုန်းဒိုင်းကြဲ ထွက်ပေါ်လာမှုသည် သိသာထင်ရှားလှပေသည်။ မြို့တံခါးဝရှိ ကျင်းစစ်တပ်မှ ကင်းစောင့်ရဲမက်များသည် လျှင်မြန်စွာဖြင့် စစ်ဗျူဟာခင်းကျင်းလိုက်ကြရာ လွန်စွာ ပြောင်မြောက်လှသော စစ်စည်းကမ်းကို ပြသနေခဲ့သည်။

ချန်ယွီနှင့် သူ၏လူစု အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ လေထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ်လွင့်ပျံနေသော 'ကျင်း' စာလုံးပါ စစ်အလံတော်နှင့် ဝေရဲရင့်သောမြင်းတပ်၏ ထူးခြားထင်ရှားလှသော သံချပ်ကာဝတ်စုံများကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ၎င်းတို့သည် မဟာမိတ်များဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိရှိသွားကြသည်။ စစ်သည်တော်များသည် မိမိတို့၏ လက်နက်များကို အောက်သို့ နှိမ့်ချလိုက်ကြသော်လည်း လူစုခွဲခြင်း မရှိဘဲ မြို့တံခါးမှူး၏ အမိန့်ကို ထိုနေရာတွင်ပင် ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ချန်ယွီသည် စုရုံးနေသော မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့သည် စနစ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စစ်သည်တော်များ မဟုတ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိရှိလိုက်ပေသည်။ ထို့နောက် သူ၏မြင်းကို အရှိန်လျှော့လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ကြွေးကြော်လိုက်တော့သည်။

“ငါဟာ စီရင်စုနယ်စားမင်း ကိုယ်တိုင် ခန့်အပ်လိုက်တဲ့ ကျိန်းအူမြို့တော်ရဲ့ မြို့တော်ဝန် ဖြစ်တယ်။ ငါဟာ ကျိန်းအူမြို့တော်ရဲ့ စစ်ရေးနိုင်ငံရေး ကိစ္စရပ်အားလုံးကို အုပ်ချုပ်ကွပ်ကဲဖို့ ရောက်ရှိလာတာ ဖြစ်တယ်။”

မြို့တော်ဝန်စံအိမ်တော် အတွင်းရှိ တည်ခင်းဧည့်ခံပွဲဝယ် ချန်ယွီသည် အစီအရီ ထိုင်နေကြသော ကျန်းလျောင်၊ ထော့ရှန်း၊ မေလီဇေနှင့် ၎င်းတို့၏ လက်အောက်ခံများကို ဝဲယာနှစ်ဖက်သို့ ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အရက်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်လေသည်။

သူ့အား စူးစိုက်ကြည့်ရှုနေကြသော သူအားလုံးသည်လည်း မိမိတို့၏ ကျောပြင်ကို အနည်းငယ် မတ်လိုက်ကြပြီး ချန်ယွီ၏ မိန့်ခွန်းကို စောင့်ဆိုင်းရင်း အရက်ခွက်များကို အသီးသီး မြှောက်လိုက်ကြသည်။ ထော့ရှန်းနှင့် မေလီဇေတို့အတွက်မူ ဝမ်ကျင်းက အထက်မှ ရုတ်တရက် စေလွှတ်လိုက်သော ဤမြို့တော်ဝန်အသစ်သည် အထင်သေး၍ရသောအရာ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် လက်နက်ချအညံ့ခံထားသော စစ်သူကြီးများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ဝမ်ကျင်း၏ အင်အားစုအတွင်းရှိ အခြားသူများထက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ အဆင့်အတန်း တစ်ဆင့်နိမ့်ကျနေသည်ဟု ခံစားနေကြရသည်။

ဝမ်ကျင်း လွန်စွာ ယုံကြည်အားထားရသော ဤတပည့်ရင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ၎င်းတို့သည် မမတရားသဖြင့် ဆက်ဆံခံရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မပေါ့ဆဝံ့ကြချေ။ အကယ်၍ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ဝမ်ကျင်းနှင့် အဆင်မပြေဖြစ်ခဲ့ပါက နောက်ထပ် ထွက်ပြေးစရာ လမ်းမရှိတော့ပေ၊ တစ်ဖန်ထပ်မံ၍ သစ္စာဖောက်ရန်ဟူသည်မှာလည်း လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပါချေ။

ထို့အပြင် စစ်သူကြီး ကျန်းလျောင်က အာဏာကို လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည့် လုပ်ရပ်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤမြို့တော်ဝန်အသစ်သည် မစွမ်းဆောင်နိုင်သော လူဖျင်းတစ်ဦး မဟုတ်ကြောင်း ၎င်းတို့ ကောင်းစွာ ခံစားမိကြသည်။ ကန်းချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မဟာပညာရှင်တစ်ဦး၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိထားသော သူတစ်ဦးသည် မည်သို့မျှ သာမန်လူတစ်ဦး ဖြစ်မနေနိုင်ပေ။

ချန်ယွီသည် အရက်ခွက်ကို ကိုင်မြှောက်ထားရင်း လူတိုင်း၏ တုံ့ပြန်မှုများကို ပြုံး၍ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက အရက်ခွက်ကို အနည်းငယ် ထပ်မံမြှောက်လိုက်ပြီး စကားဆိုလိုက်တော့သည်။

“ငါ့အတွက် ဒီလို ကြိုဆိုပွဲ တည်ခင်းပေးတဲ့အတွက် အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ငါ့နာမည်က ချန်ယွီ ဖြစ်ပြီး ဘွဲ့အမည်ကတော့ ကျုံးသဲ ဖြစ်ပါတယ်။ နောင်အနာဂတ်မှာ အားလုံးနဲ့အတူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။”

ထိုသို့ပြောကြားပြီးနောက် သူသည် အရက်ခွက်ကို မြှောက်ကာ တစ်ကျိုက်တည်း မော့ချလိုက်လေသည်။ အောက်တွင် ထိုင်နေကြသော သူအားလုံးသည်လည်း လိုက်လံ၍ မိမိတို့၏ အရက်ခွက်များကို အကုန်အစင် မော့ချလိုက်ကြသည်။

ချန်ယွီသည် ချက်ချင်းပင် ဒုတိယမြောက် အရက်ခွက်ကို ထပ်မံဖြည့်တင်းကာ မြှောက်လိုက်ပြန်သည်။ ထိုင်နေကြသော သူများသည် အချင်းချင်း မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်ကြပြီးနောက် စစ်သူကြီး ကျန်းလျောင်က ပထမဦးစွာ သူ၏အရက်ခွက်ကို ဖြည့်စွက်၍ မြှောက်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါမှသာ ၎င်းတို့အားလုံးလည်း လျှင်မြန်စွာ အရက်များ ထည့်လိုက်ကြတော့သည်။

အကဲခတ်လွန်စွာ တော်လှသော ချန်ယွီသည် လူတိုင်း သိပ်ပြီး ဖုံးကွယ်မထားကြသော ဤသေးငယ်သည့် အမူအရာကို သတိပြုမိလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာထက်ဝယ် မကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင် စိုးစဉ်းမျှ မပြခဲ့ချေ။ ထို့ပြင် သူသည် ကျန်းလျောင်နှင့် အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြုံးပြလိုက်ကြသေးသည်။

ချန်ယွီ၏ ပြုမူပုံကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ယန်ဖူရှန်း၏ တစ်ညလုံး စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သော မျက်နှာအမူအရာသည် စတင်၍ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ထိုမြေခွေးအိုကြီး မေလီဇေသည်လည်း သူ၏ သေးသိမ်သော စိတ်ကူးစိတ်သန်းများကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ကျန်းလျောင်၏ လက်အောက်ခံ စစ်သူကြီးအချို့သည်လည်း ၎င်းတို့၏ သံသယစိတ်များကို လျှော့ချလိုက်ကြသည်။

“ကျိန်းအူမြို့တော်ဟာ နယ်မြေအုပ်ချုပ်ရေးမှူးနဲ့ နန်ယန်နယ်မြေအတွက် လွန်စွာ အရေးပါလှပြီး၊ ဘုရင်ခံမင်းကြီးကလည်း မြို့တော်အတွင်းက ကိစ္စရပ်တိုင်းကို လွန်စွာ ဂရုစိုက်ပါတယ်။”

“ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ဘုရင်ခံမင်းကြီးဟာ မွေးရာပါ ကရုဏာတရားကြီးမားပြီး အမြဲတစေ သနားညှာတာတတ်သူ ဖြစ်ပါတယ်။ တောင်ဘက်က ယွီဝူမျိုးနွယ်စုတွေ ကျူးကျော်လာတာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် လော့နန်နိုင်ငံတော်ရဲ့ အကျင့်ပျက်ခြစားနေတဲ့ အစိုးရဟာ သူတို့ရဲ့ ပြည်သူတွေကို မကာကွယ်နိုင်တော့တာ ထင်ရှားပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ သာမန်လူသား ပြည်သူပြည်သားတွေရဲ့ အကျိုးစီးပွားအတွက် ဘုရင်ခံမင်းကြီးက ပျက်စီးယိုယွင်းနေတဲ့ တော်ဝင်မိသားစုကို ဖြုတ်ချပြီး လော့နန်နိုင်ငံသားတွေလည်း ဘုရင်ခံမင်းကြီးရဲ့ ကရုဏာတော်ရိပ်အောက်မှာ အေးချမ်းစွာ ခိုလှုံနိုင်အောင် စီမံဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။”

ထိုသို့ပြောကြားပြီးနောက် သူသည် ဒုတိယမြောက် အရက်ခွက်ကို မြှောက်၍ မော့ချလိုက်ပြန်သည်။ လူတိုင်းသည်လည်း လိုက်လံမော့ချလိုက်ကြရာ ယခုအကြိမ်တွင်မူ ဝိုင်းတော်သားများ၏ လေထုသည် များစွာ ပိုမိုသက်ဝင်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

“ဘုရင်ခံမင်းကြီးရဲ့ ကရုဏာတော်အတွက်...”

“လော့နန်နိုင်ငံတော်ဟာ ဆွေးမြည့်နေတဲ့ သစ်သားအိုကြီးလိုပဲ။ ၎င်းကို ဖျက်ဆီးပြီး အသစ်ပြန်လည် တည်ဆောက်ရမယ်။”

“ကျွန်ုပ်တို့ဟာ ဘုရင်ခံမင်းကြီးအတွက် အသက်ကိုပဓာနမထားဘဲ ရှေ့တန်းကနေ တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ အဆင်သင့်ပါပဲ။”

ထော့ရှန်းနှင့် မေလီဇေတို့ကဲ့သို့သော လက်နက်ချစစ်သူကြီးများ ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ကျင်းလူမျိုး စစ်သည်တော်များဖြစ်စေ ၎င်းတို့အားလုံးတွင် တူညီသော ရည်မှန်းချက်တစ်ခုသာ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ လော့နန်နိုင်ငံတော်ကို သိမ်းပိုက်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။ ရှေးဦးလူများသည် မိမိတို့၏ အသက်ဘေးကင်းဝေးရေးနှင့် ကလဲ့စားချေနိုင်ရေးကို ရှာဖွေကြပြီး၊ နောက်လူများသည်မူ မဟာအောင်မြင်မှုများကို ရယူကာ ရာထူးအာဏာ တိုးတက်ရန် ရှာဖွေကြသည်။ ယောက်ျားကောင်းတစ်ဦး၏ ကျော်စောမှုဟူသည် စစ်မြင်းထက်ဝယ် တိုက်ပွဲဝင်ရင်း ရရှိရမည် ဖြစ်ပေသည်၊၊ စစ်တန်းလျားအတွင်း၌ နေ့စဉ် လေ့ကျင့်နေရုံမျှဖြင့် မည်သို့လျှင် ရာထူးတိုး၍ ချမ်းသာကြွယ်ဝနိုင်ပါမည်နည်း။

၎င်းတို့သည် ဝမ်ကျင်း၏ ကရုဏာတရားကို အမှန်တကယ် ယုံကြည်ခြင်း ရှိမရှိ၊ သို့မဟုတ် ပြည်သူများအတွက်ဟူသော သူ၏ ကြွေးကြော်သံကို စိတ်ထဲမှ လက်ခံခြင်း ရှိမရှိဟူသည်မှာ အရေးကြီးပါသည်လား။ လုံးဝ မလိုအပ်ပါချေ။ ဝမ်ကျင်းက ၎င်းတို့ အလိုရှိသောအရာများကို ပေးစွမ်းနိုင်သရွေ့ ၎င်းတို့သည် ဝမ်ကျင်း၏ သစ္စာအရှိဆုံး နောက်လိုက်များ ဖြစ်နေကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးစိတ်ဓာတ်နှင့် အရှိန်အဝါများ မြင့်မားနေသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ယွီသည် ချက်ချင်း မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး တတိယမြောက် အရက်ခွက်ကို ဖြည့်စွက်ကာ လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်လျက် တည်ကြည်ခိုင်မာသော မျက်နှာအမူအရာ ပြုလုပ်လိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ မဟာကိစ္စရပ်ကြီးတွေကို အောင်မြင်အောင် ဆောင်ရွက်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ကူပါဘူး၊၊ ကျွန်ုပ်တို့ အားလုံးဟာ တစ်စိတ်တစ်ဝမ်းတည်း ရှိကြမှသာ အောင်မြင်မှုကို ရယူနိုင်မှာဖြစ်ပြီး ဘုရင်ခံမင်းကြီးရဲ့ ယုံကြည်ကိုးစားမှုကို ပြန်လည်ပေးဆပ်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်၊၊ အားလုံး သဘောတူရဲ့လား။”

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ အောက်တွင် ရှိနေကြသော သူအားလုံးက အလောတကြီး ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံကြတော့သည်။

၎င်းကို မြင်လျှင် ချန်ယွီသည် လက်ထဲမှ အရက်မွန်ကို မော့ချလိုက်ပြီး အရက်ခွက်ကို စားပွဲထက်သို့ ဝုန်းခနဲ ဆောင့်ချလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာထက်ရှိ နူးညံ့သော အပြုံးများသည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ခက်ထန်ကြမ်းကြုတ်သော အမူအရာက အစားထိုးဝင်ရောက်လာခဲ့တော့သည်။

“ဒါဆိုရင် ငါ ဒီစကားကို တစ်ကြိမ်ပဲ ပြောမယ်။ ဘုရင်ခံမင်းကြီးက ငါ့ကို ကျိန်းအူမြို့တော်ရဲ့ ပြည်တွင်းပြည်ပ စစ်ရေးနိုင်ငံရေး ကိစ္စရပ်အားလုံးကို စီမံခန့်ခွဲပိုင်ခွင့်၊ စစ်တပ်နဲ့ နိုင်ငံရေးရဲ့ အဓိကသော့ချက်တွေကို ထိန်းချုပ်ပိုင်ခွင့်နဲ့ ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့် အာဏာတွေကို အပြည့်အဝ အပ်နှင်းထားပြီး ဖြစ်တယ်။ ဘုရင်ခံမင်းကြီးကို အလုပ်အကျွေးပြုမယ့် ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့တားဆီးတဲ့ မည်သူ့ကိုမဆို ချက်ချင်း ကွပ်မျက်စေရမယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ လော့နန်နိုင်ငံတော်ကို ဖျက်ဆီးပြီး နိုင်ငံတော်တစ်ခုလုံးကို ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့တဲ့ မဟာစစ်မှုထမ်းကောင်း အောင်မြင်မှုကို အတူတကွ ရယူဖို့အတွက် အားလုံးက ငါနဲ့ အပြည့်အဝ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။”

စစ်သူကြီး ကျန်းလျောင်မှတစ်ပါး ကျန်ရှိနေသော သူအားလုံးသည် ချန်ယွီ၏ စကားကြောင့် ခဏမျှ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့ကြရသည်။ ၎င်းတို့ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည့်အရာမှာ ချန်ယွီ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါ ပြည့်နှက်နေသော စကားလုံးများနှင့် သူ၏ အစွမ်းထက်လှသော ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းရည် မဟုတ်ဘဲ၊ ဝမ်ကျင်းက ချန်ယွီအပေါ် ထားရှိသော ကြီးမားလှသည့် ယုံကြည်ကိုးစားမှုပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဝမ်ကျင်းသည် ချန်ယွီအား သူကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိနေဘိသကဲ့သို့သော ကြီးမားလှသည့် အာဏာစက်ကို ကျိန်းအူမြို့တော်အတွင်း၌ အပ်နှင်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းသည် တူညီစွာဖြင့် ကျန်းလျောင်ဆီသို့ အကြည့်များကို ပို့လွှတ်လိုက်ကြသော်လည်း လွန်စွာ စဉ်းစားရခက်စေသောအချက်မှာ ကျိန်းအူမြို့တော်ကို သိမ်းပိုက်ရာတွင် အဓိက စစ်မှုထမ်းကောင်းကို ထူထောင်ခဲ့သော စစ်သူကြီး ကျန်းလျောင်သည် သူတစ်ပါးက စစ်အောင်နိုင်မှု အသီးအပွင့်များကို လာရောက်ရယူသွားခြင်းအပေါ် မကျေနပ်မှု စိုးစဉ်းမျှ မရှိဘဲ၊ သူ၏အာဏာကို လွှဲပြောင်းယူခြင်း ခံရသည့်အပေါ်၌လည်း ဒေါသထွက်ဟန် မပြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက လူတိုင်းကို ဝေခွဲမရ ဖြစ်စေသော်လည်း အမှန်တရားတစ်ခုကိုမူ ရှင်းလင်းစွာ သိရှိသွားစေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ယခုအချိန်မှစ၍ ကျိန်းအူမြို့တော်ကြီးသည် ချန်ယွီ၏ အမိန့်အောက်သို့ လုံးဝ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်းပင်။