အခန်း ၁၂၉

အခန်း (၁၂၉)

တရားဝင် ရာထူးခန့်အပ်ခြင်း

ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ယာဉ်တန်းကြီးသည် နဂါးရှည်ကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ နန်ယန်စီရင်စု မြို့တော်ပြင်ပသို့ တရွေ့ရွေ့ စီးမျောထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ အလံတော်များမှာ မြင့်မားစွာ တင့်တယ်နေပြီး သံချပ်ကာဝတ် ကိုယ်ရံတော်များက အလယ်ရှိ ဆန်းပြားခမ်းနားလှသော ရထားလုံးကြီးကို ဝန်းရံထားကြရာ၊ ထိုရထားလုံးအတွင်းမှ ဝမ်ကျင်းသည် လိုက်ကာကို မတင်ကာ လွမ်းဆွတ်တသဟန်ဖြင့် နောက်သို့ ပြန်လည်လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။

မြို့တံခါးဝ၌ မိမိအား လာရောက်ပို့ဆောင်ကြသော နန်ယန်စီရင်စုရှိ ဒေသခံ သူဌေးသူကြွယ် ဂုဏ်သရေရှိလူကြီးများကို ကြည့်ရှုရင်း၊ ကပ်ဆိုးနတ်ဘုရားတစ်ပါးကို နောက်ဆုံးတွင် ပို့ဆောင်လိုက်ရသကဲ့သို့ သူတို့၏ မတတ်သာဘဲ ဟန်ဆောင်နေရသော နှုတ်ဆက်အမူအရာများကို ပြန်လည်တွေးတောမိကာ သူက ညင်သာစွာ ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

'ငါထွက်ခွာသွားပြီမို့ မင်းတို့တွေ တကယ်ပဲ လွတ်မြောက်သွားပြီလို့ ထင်နေကြတာလား။ မမေ့နဲ့ဦး... နန်ယန်စီရင်စုဟာလည်း ယွဲ့ပြည်နယ်ရဲ့ အုပ်ချုပ်ပိုင်ခွင့်အောက်မှာပဲ ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာ။ ငါက မင်းတို့ကို မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်တွေလို ပျိုးထောင်ထားခဲ့တာ... ငါ့ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက်လုံး မင်းတို့ဆီကနေ အသားယူ စားသုံးသွားဦးမှာပဲ။ မင်းတို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သတ်ဖြတ်ပစ်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် အသားကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ခွာယူစားသုံးမလားဆိုတာကတော့ မင်းတို့ရဲ့ အပြုအမူနဲ့ ငါ့ရဲ့ စိတ်အခြေအနေပေါ်မှာပဲ မူတည်တာပေါ့။'

“သခင်ကြီး... ဘာဖြစ်လို့ ရယ်မောနေတာလဲ။”

ကျယ်ဝန်းလှသော ရထားလုံးအတွင်း ဝမ်ကျင်း၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေသည့် မိန်းမဆန်ဆန် ချောမောလှပသော မျက်နှာနှင့် နူးညံ့သော လေသံရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦးက ဝမ်ကျင်း၏ ရယ်သံကို ကြားသောအခါ မေးမြန်းလိုက်၏။ ဝမ်ကျင်းက လိုက်ကာကို ပြန်လည်ချလိုက်ပြီး သူ့ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းရင်း ကျေနပ်အားရစွာ သက်ပြင်းချလျက် ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။

“အစ်ကိုချိုး ကျွန်တော့်ကို ရယ်မောမလားတော့ မသိဘူး၊ ရာထူးတက်သွားလို့ စိတ်ထဲ ဝမ်းသာနေမိတာပါဗျာ”

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ ချိုးယွန်းရှူး၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မက်မွန်ပွင့် မျက်ဝန်းအစုံမှာ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားခဲ့သည်။ သူ့ထံတွင် တစ်စုံတစ်ခု လိုအပ်ချက်ရှိပြီး ၎င်းကို တောင့်တနေမိသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ အခြားသူများက သူ့ကို 'အစ်ကို' ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြသည်ကို သူက အထူးပင် သဘောကျနှစ်သက်ခဲ့၏။

“သခင်ကြီးကတော့ တကယ်ကို နောက်ပြောင်တတ်တာပဲဗျာ”

ထို့နောက် သူက မိန်းမပျိုတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြူစင်သွယ်လျလှသော သူ၏ လက်ချောင်းများကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး စားပွဲငယ်ပေါ်ရှိ လက်ဖက်ရည်၏ အပူချိန်ကို ညင်သာစွာ စမ်းသပ်လိုက်၏။ အပူချိန်မှာ အနေတော် ဖြစ်နေသည်ကို သိရှိရသောအခါ သူက လက်ကောက်ဝတ်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး ဝမ်ကျင်းထံသို့ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ရိုသေစွာ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို လှမ်းယူ၍ တစ်ငုံမျှ အသာအယာ မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ အပူချိန်မှာ အလွန်ပင် ပြီးပြည့်စုံနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ၎င်းမှာ သာမန်လူအများစု ကြိုက်နှစ်သက်ကြသည့် အပူချိန်ထက် ဒီဂရီအနည်းငယ်မျှ ပိုမိုအေးမြနေပြီး သူ၏ အကြိုက်နှင့် အတိအကျပင် ကိုက်ညီနေခဲ့၏။ စစ်မှန်သော နန်းတွင်းမိန်းမစိုးများသာလျှင် လူအများကို ဤမျှအထိ သိမ်မွေ့ကျနစွာ ပြုစုလုပ်ကျွေးတတ်ကြသည်ဟု ဝမ်ကျင်းက စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩတသစွာ တွေးတောမိလိုက်သည်။

ရက်အနည်းငယ်မျှသာ အတူတကွ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံခဲ့ရသော်လည်း၊ ချိုးယွန်းရှူးသည် ဝမ်ကျင်း ကြိုက်နှစ်သက်သော လက်ဖက်ရည်၏ တိကျသော အပူချိန်ကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက် နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ဤမျှအထိ သိမ်မွေ့စေ့စပ်မှုနှင့် ထက်မြက်လှသော အကဲခတ်ဉာဏ်မျိုးသည် အန္တရာယ်နှင့် လှည့်စားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည့် နက်ရှိုင်းလှသော နန်းတွင်းအရှုပ်အထွေးထဲမှ ရုန်းထွက်လာနိုင်ခဲ့သူတစ်ဦးနှင့် တကယ့်ကို ထိုက်တန်လှပေသည်။

“အစ်ကိုချိုးက တကယ်ပဲ ဆံခြည်တစ်မျှင်စာတောင် မလွတ်အောင် စေ့စပ်သေချာလှတာပဲ၊ ဒါကြောင့်လည်း ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ အလေးပေး ယုံကြည်မှုကို ရရှိထားတာ ဖြစ်ရမယ်နော်”

“ဟဟ... ကျွန်တော်မျိုးက ခန္ဓာကိုယ်ချို့ယွင်းချက်ရှိတဲ့ အစေခံတစ်ယောက် လောက်ပါပဲ၊ ယုံကြည်ခြင်း ရှိမရှိဆိုတာကတော့ ကျွန်တော်မျိုး ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့် မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော်မျိုးကတော့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို လျော့ပါးသက်သာစေဖို့အတွက်ပဲ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရတာပါပဲ”

“ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က သခင်ကြီးကို တကယ်ပဲ ယုံကြည်တာပါ၊ သခင်ကြီးကို မြင့်မားတဲ့ ရာထူးအာဏာ အပ်နှင်းခဲ့ရုံတင်မကဘဲ မြင့်မြတ်တဲ့ နယ်စားဘွဲ့ထူးတွေကိုလည်း တိုးမြှင့်ပေးခဲ့တယ်လေ။ ဒီလို ထူးခြားလှတဲ့ ဂုဏ်ဒြပ်တွေက ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ထင်ထင်ရှားရှား ပြသနေတာပဲ မဟုတ်လား”

ဝမ်ကျင်း၏ ခြေချောင်းလေးများမှာ အလိုအလျောက် ကွေးညွတ်သွားခဲ့သည်။ 'လာပြန်ပြီ... ဒီလိုစကားမျိုး ထပ်လာပြန်ပြီ။'

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က၊ ချိုးယွန်းရှူးသည် ယွဲ့ပြည်နယ် ဘုရင်ခံချုပ်အဖြစ် ခန့်အပ်သည့် တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်း၊ ရှင်းဝူနယ်စားမင်း၏ ဝတ်ရုံတော်နှင့် တော်ဝင်တံဆိပ်တော်တို့ကို တစ်ပါတည်း ယူဆောင်ကာ ဘုရင်ခံချုပ် စံအိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော အခမ်းအနားများနှင့် စားသောက်ပွဲများ ကျင်းပခဲ့ကြ၏။ ထုံးစံအရဆိုလျှင် ရာထူးခန့်အပ်ခြင်းကိစ္စရပ်များမှာ ယခုမျှအထိ ကြီးကျယ်ခမ်းနားရန် မလိုအပ်သော်လည်း၊ နယ်စားဘွဲ့ အပ်နှင်းခြင်း အခမ်းအနားမှာမူ လွန်စွာပင် စေ့စပ်ဆန်းပြားလှပေသည်။

ဤအရာကို ချိုးယွန်းရှူးက ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်တွန်းတောင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းမှာ လူငယ်ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ ပါရမီရှင်များကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သော 'ဉာဏ်ပညာ' ကို ထုတ်ဖော်ကြေညာရန်အတွက်သာမက၊ ဝမ်ကျင်း၏ ရာထူးတက်လှမ်းမှုအားလုံးမှာ ဧကရာဇ်၏ အတိုင်းအဆမဲ့လှသော ကရုဏာတော်ကြောင့်သာ ဖြစ်ကြောင်း လူအများအား သက်သေပြပြီး ဝမ်ကျင်းအား ဧကရာဇ်၏လူအဖြစ် အမှတ်တံဆိပ် ခတ်နှိပ်လိုသည့်အလားပင် ဖြစ်သည်။

အခမ်းအနား အစီအစဉ်များအားလုံး ပြီးဆုံးသွားသောအခါ၊ ဝမ်ကျင်းသည် အမျိုးသမီး မြောက်မြားစွာနှင့် တစ်ညတာလုံး ကုန်လွန်ခဲ့ရသည်ထက်ပင် ပိုမို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သို့သော်လည်း ချိုးယွန်းရှူးကမူ ဤအခမ်းအနားကို များစွာ ရိုးရှင်းအောင် လျှော့ချထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သေးသည်။

အစောပိုင်း နှုတ်ဆက်စကား ဆိုပြီးသည်မှစ၍၊ ချိုးယွန်းရှူးသည် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိခြင်း၊ တိုင်းပြည်ကို ချစ်မြတ်နိုးခြင်းနှင့် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အပေါ် သက်ကပ်စောင့်ရှောက်ခြင်း စသည့် အတွေးအခေါ်များကို ဝမ်ကျင်း၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်ကျန်ရစ်အောင် နည်းမျိုးစုံဖြင့် သွတ်သွင်းရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူသည် စကားသုံးခွန်းပြောလျှင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အကြောင်း မပါဘဲမနေ၊ စကားငါးခွန်းပြောလျှင် တိုင်းပြည်အကြောင်း ထည့်မပြောဘဲ မနေခဲ့ပေ။ အခြားအရာအားလုံးကို ဖယ်ထားလျှင်ပင်၊ ချိုးယွန်းရှူး၏ ဧကရာဇ်အပေါ် ထားရှိသော သစ္စာတရားမှာမူ လူတိုင်းအတွက် သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

သို့သော်လည်း အခြားသူတစ်ဦးဦးကသာ ဤစကားမျိုးကို ပြောကြားခဲ့လျှင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု ရှိနိုင်သော်လည်း၊ ဝမ်ကျင်းအတွက်မူ သူတို့မှာ လုံးဝ အသုံးမဝင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော စွမ်းအားကို ရရှိခဲ့ကတည်းက၊ သူသည် မည်သူ့အောက်တွင်မှ ဒူးထောက်ကျိုးနွံခြင်း မရှိခဲ့သလို မည်သူ့အပေါ်တွင်မှ သစ္စာခံရန်လည်း မတွေးတောခဲ့ဖူးချေ။ သို့ဖြစ်ရာ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မိမိ၏ အသက်နှင့် ကံကြမ္မာကို အခြားသူတစ်ပါး၏ လက်ထဲသို့ အပ်နှံနိုင်ပါမည်နည်း။

“ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ ကရုဏာတော်ကို ကျွန်တော်မျိုး ဝမ်ကျင်းတစ်ယောက် ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက်လုံး ဘယ်တော့မှ မေ့လျော့မှာ မဟုတ်ပါဘူးဗျာ”

ဝမ်ကျင်း၏ လေသံမှာ စစ်မှန်လှပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကျေးဇူးသိတတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။ ချိုးယွန်းရှူးကလည်း ပြန်လည်ပြုံးပြလိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ အပြုံးနောက်ကွယ်ရှိ ခါးသီးမှုများကိုမူ ဖုံးကွယ်ရန် ခက်ခဲနေခဲ့ပေသည်။

လူသားအချင်းချင်း ဝါးမြိုနေသည့် နန်းတွင်းအရှုပ်အထွေးထဲတွင် ရာထူးအဆင့်ဆင့် တိုးတက်လာပြီး ပြိုင်ဘက်မြောက်မြားစွာကို အနိုင်ယူကာ၊ ယခုကဲ့သို့ ငယ်ရွယ်သော အသက်အရွယ်ဖြင့် နန်းတွင်းစီမံခန့်ခွဲရေးမှူး ရာထူးကို ရရှိခဲ့ခြင်းမှာ တစ်ဖက်တွင် ကံတရားနှင့် လူငယ်ဧကရာဇ် နန်းတက်ပြီးနောက် မြှောက်စားခြင်းခံရသည့် အုပ်စုထဲတွင် ပါဝင်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော်လည်း၊ လူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ခြင်းနှင့် မျက်နှာအမူအရာကို အကဲခတ်နိုင်ခြင်း စသည့် သူ၏ စွမ်းရည်များကိုမူ လျှော့တွက်၍ မရနိုင်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ဤမျှ အရေးကြီးသော ရာထူးသည် သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာစရာ အကြောင်းမရှိချေ။

ဝမ်ကျင်း၏ ဟန်ဆောင်သရုပ်ဆောင်မှုမှာ လွန်စွာ ကောင်းမွန်လှသော်လည်း၊ သူ့ရှေ့မှောက်တွင်မူ မလုံလောက်ခဲ့ဘဲ တစ်ခဏအတွင်း ချက်ချင်းပင် အကဲခတ်မိသွားခဲ့၏။ ဝမ်ကျင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ဟူ၍ မရှိပေ။ ချိုးယွန်းရှူးသည် ဤအချက်ကို အကြွင်းမဲ့ သေချာနေခဲ့ပြီး၊ ထိုအတွက်ကြောင့် သူသည် စိုးရိမ်ပူပန်သလို ဒေါသလည်း ထွက်မိသော်လည်း၊ တစ်ဖက်တွင်မူ အနည်းငယ် ကိုယ်ချင်းစာ နားလည်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အသက်၊ ကံကြမ္မာနှင့် အနာဂတ်တို့သည် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ အခြေအနေအပေါ်တွင်သာ လုံးလုံးလျားလျား မူတည်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းသွားခဲ့လျှင် သူသည် လွယ်လွယ်ကူကူနှင့်ပင် သေဆုံးခွင့်ရရန် ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိန်းမစိုးများအကြား အာဏာလုပွဲများမှာ ပိုမို၍ သွေးချောင်းစီးကာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ ဒေါသမှာမူ ဝမ်ကျင်းကဲ့သို့သော လူများအပေါ်သို့ ဦးတည်နေပြီး၊ သူတို့၏ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အပေါ် ထားရှိသော လျစ်လျူရှုသည့် အမူအရာကို သူ၏စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ လက်ခံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူ့အတွက်မူ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် သူ၏ သခင်သာမက ကောင်းကင်ဘုံမှ အပ်နှင်းထားသော နှိုင်းယှဉ်ဖွယ်မရှိ မြင့်မြတ်လှသော အဆင့်အတန်းနှင့် အခွင့်အာဏာတို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် မဟာကျင်းပြည်ကြီး၏ ဧကရာဇ် ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်ရာ သူတို့အနေဖြင့် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အပေါ် မည်ကဲ့သို့ သစ္စာမရှိဘဲ နေနိုင်ကြပါမည်နည်း။

သူ၏ နားလည်ပေးနိုင်မှုမှာမူ လက်ရှိ နိုင်ငံရေး အခြေအနေကို ထိုးထွင်းသိမြင်မှုမှ လာခြင်း ဖြစ်၏။ လက်ရှိတွင် ဝမ်ကျင်းသည်လည်း အခြားလူအများစုကဲ့သို့ပင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အား တရားဝင် ဖိဖုရားကြီးမှ မွေးဖွားလာသူ မဟုတ်သဖြင့် ထီးနန်းကို ဆက်ခံရန် မထိုက်တန်ဟု ယူဆကာ၊ ယခင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားဖြစ်သော ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ သားတော်ကြီးကသာ နန်းဆက်ခံသင့်သည်ဟု ထင်မြင်နေသည်ဟု သူက လွဲမှားစွာ ယူဆထားခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ မတတ်နိုင်ပေ။ သာမန် အရပ်သူအရပ်သားများ အပါအဝင် လူအများစုမှာ မိသားစုတစ်ခု၏ အမွေအနှစ်ကို တရားဝင် သားတော်ကြီးကသာ ဆက်ခံရမည်ဟူသော အယူအဆကို အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သို့သော် သူ လုံးဝမသိရှိသည်မှာ ဝမ်ကျင်းသည် သူတို့၏ ကျောက်မျိုးနွယ်စုအတွက် တိုက်ခိုက်ပေးရန် အလျဉ်း စိတ်ကူးမရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အချိန်တန်သောအခါ မဟာကျင်းပြည်ကြီး လုံးဝ ပျက်သုဉ်းမသွားသေးပါက၊ ဝမ်ကျင်းက နောက်ထပ် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုကိုပါ ထပ်မံ ပေးစွမ်းဦးမည် ဖြစ်၏။

ဝမ်ကျင်းသည် နန်းတော်တွင်းရှိ လူငယ်ဧကရာဇ်၏ ဤယုံကြည်ရသော လူရင်းကို အသုံးချရန် တန်ဖိုးထားဆဲပင် ဖြစ်၏။ အာဏာ၏ ဗဟိုချက်မသို့ အမြဲတစေ ချဉ်းကပ်နိုင်သူတစ်ဦးဖြစ်သဖြင့်၊ အကယ်၍ သူ့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့လျှင် အရေးကြီးသော အချိန်အခါသမယများတွင် မမျှော်လင့်ထားသော ရလဒ်ကောင်းများကို ရရှိနိုင်ပေသည်။

သူတို့ စတင်ထိတွေ့ခဲ့စဉ်ကတည်းက၊ ရွှေ၊ ငွေ၊ ရတနာများနှင့် ကြီးမားလှသော အကျိုးအမြတ်များဖြင့် ဆွဲဆောင်မှုများသည် မိန်းမပျိုတစ်ဦးကဲ့သို့ လှပသော ဤမိန်းမစိုးအပေါ်တွင် မည်သို့မျှ သက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။ ချိုးယွန်းရှူးသည် ထိုလူငယ်ဧကရာဇ်အပေါ် အမှန်တကယ်ပင် သစ္စာရှိလှပေ၏။ သူ့ကဲ့သို့သော ချို့ယွင်းချက်ရှိသူများသည် များသောအားဖြင့် ငွေကြေးအပေါ် အလွန်အမင်း တောင့်တမက်မောခြင်း ရှိတတ်ကြသော်လည်း သူကမူ ထူးခြားနေခဲ့သည်။

သို့သော် ဝမ်ကျင်းက လက်မလျှော့ခဲ့ပေ။ သူသည် လမ်းခရီးတစ်လျှောက်လုံးတွင် ချိုးယွန်းရှူးအပေါ် လွန်စွာ စိတ်ထက်သန်စွာ ဆက်ဆံခဲ့ပြီး၊ အရာရာကို ရင်းနှီးပွင့်လင်းစွာ စကားစမြည်ပြောဆိုရင်း သူ၏ နောက်ခံအကြောင်းအရာများနှင့် အတိတ်သမိုင်းကြောင်းများကို စုံစမ်းလေ့လာခဲ့၏။

ဝမ်ကျင်း၏ ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာထားနောက်ကွယ်တွင်မူ မတူညီသော အတွေးအကြံများ ရှိနေခဲ့၏။ စည်းရုံးသိမ်းသွင်းခြင်းက အလုပ်မဖြစ်လျှင်၊ ခြိမ်းခြောက်အကျပ်ကိုင်ခြင်းကိုသာ အသုံးပြုရတော့မည် ဖြစ်သည်။

'မင်းက မင်း၏ ညီမဖြစ်သူနှင့် အလွန် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ရှိသည် မဟုတ်လား။ မင်း၏ အစ်ကိုကြီး မိသားစုမှ တူနှစ်ယောက်ကိုလည်း အလွန် ချစ်မြတ်နိုးသည် မဟုတ်လား။ အကယ်၍ မင်းကြောင့် မင်း၏ အစ်ကိုကြီး မိသားစုတစ်ခုလုံး သေဆုံးပျက်စီးသွားရင် မင်းတို့ ချိုးမိသားစုတွင် မျိုးဆက်ပြတ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါဆိုလျှင် သေပြီးတဲ့နောက် နောင်ဘဝတွင် မင်း၏ မိဘဘိုးဘွားများကို ဘယ်လိုမျက်နှာနှင့် သွားရောက် ရင်ဆိုင်ရဲမှာလဲ’

လူတိုင်းတွင် အားနည်းချက်တစ်ခုစီ ရှိကြစမြဲဖြစ်ပြီး၊ မည်သူမျှ ဖောက်ထွင်း၍မရအောင် ခိုင်မာခြင်းမရှိပေ။ ထိုအားနည်းချက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်နှင့်၊ ထိုလူကို အလွယ်တကူပင် ချိုးနှိမ်ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်၏။

အရည်အချင်းရှိပြီး လှပချောမောလှသော ညီမဖြစ်သူအကြောင်းကို ပြောဆိုနေစဉ်၊ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားပြီး ပျော်ရွှင်နေသည့် အမူအရာ ရှိနေသော ချိုးယွန်းရှူးကို ဝမ်ကျင်းက စူးစိုက်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ဝမ်ကျင်း၏ နှုတ်ခမ်းအစုံမှာ မသိမသာ ကွေးညွတ်သွားခဲ့ပြီး မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ ချန်ထားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ သူက စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်စွာ တွေးတောလိုက်မိ၏။

'အစ်ကိုချိုး... ငါတော့ အစ်ကို့ရဲ့ အားနည်းချက်ကို ရှာတွေ့သွားပြီ ထင်တယ်။ နစ်မြုပ်တော့မည့် လူငယ်ဧကရာဇ်ဆိုတဲ့ သင်္ဘောပျက်ကြီးနဲ့အတူတူ နစ်မြုပ်သွားမည့်အစား၊ ငါ့ထံမှာ သစ္စာခံလိုက်တာက ပိုပြီး မကောင်းပေဘူးလား။'

နန်းတွင်း အာဏာလုပွဲများတွင် ကြွယ်ဝလှသော အတွေ့အကြုံများ ရှိသည့် ချိုးယွန်းရှူးသည်၊ နောက်ဆုံးတွင်မူ ပြင်ပလောကကြီး၏ အခြေအနေမှန်ကို ကောင်းစွာ သဘောမပေါက် နားလည်ခြင်းကြောင့် အရေးနိမ့်ရတော့မည် ဖြစ်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နန်းတွင်း အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ပြင်းထန်လှသော်လည်း၊ သူတို့တွင် လိုက်နာရမည့် စည်းကမ်းများနှင့် အနိမ့်ဆုံး ကျင့်ဝတ်စည်းမျဉ်းဘောင်များ ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူတို့ကိုယ်တိုင် အလိုရှိ၍ မဟုတ်ဘဲ၊ နန်းတော်ကြီး၏ အရှင်သခင်များက သူတို့အပေါ်တွင် ခတ်နှိပ်ထားသော မမြင်ရသည့် သံခြေကျင်းနှင့် ဇက်ကြိုးများကြောင့် ဖြစ်၏။ အဆင့်မြင့်မားလှသော မဟာမျိုးနွယ်စုကြီးများသည် မိမိတို့၏ အစေခံများအား အတင့်ရဲလာပြီး ရူးသွပ်လာစေရန် ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ချေ၊ ထိုမှတစ်ဆင့် မိမိတို့၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ထိခိုက်စေမည်ကို လုံးဝ လက်ခံမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း နန်းတော်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက်၊ သူသည် ဝမ်ကျင်းနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရလေရာ ဝမ်ကျင်းကဲ့သို့သော လူစားမျိုးတွင်မူ လုံးဝ ကျင့်ဝတ်စည်းမျဉ်းဘောင် ဟူ၍ မရှိချေ။