အခန်း ၁၃၃

အခန်း (၁၃၃)

မသိချင်ယောင်ဆောင်ခြင်း

ဝမ်ကျင်းသည် ချက်ချင်းပင် ကိုယ်တိုင်ရေးအမိန့်စာတစ်စောင်ကို ရေးသားကာ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်၍ ဝမ်လျန်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် စနစ်အတွင်းမှ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်ငါးရာကို တိတ်တဆိတ် လဲလှယ်လိုက်ပြီး သူတို့ကို စခန်းချရာနေရာနှင့် ဝေးကွာသော တောအုပ်တစ်ခုအတွင်း၌ နေရာချထားလိုက်သည်။ သူသည် စိတ်ကို တင်းပစ်လိုက်ပြီး သူတို့ထဲတွင် လူကျဲနှင့် အဆင့်တူညီသော တပ်မှူး ၅ယောက်ကို ထည့်သွင်းပေးလိုက်သေးသည်။ ဤသူများသည် စနစ်အတွင်း၌ လဲလှယ်၍ရနိုင်သော အမြင့်မားဆုံး တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ရှိသူများ ဖြစ်ကြပြီး အတွင်းအားနယ်ပယ်၏ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့သည် အတွင်းအားနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသော ကုရန်ကဲ့သို့သောသူကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း မရှိသော်လည်း တိုက်ကွက်ပေါင်း ဒါဇင်ချီကြာအောင် ဆွဲထားနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့ထဲမှ အနည်းငယ်က ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက သာမန်လူများ မတတ်နိုင်သော ကုရန်ကို သတ်ဖြတ်ရန်ပင် စွမ်းဆောင်နိုင်ကြပေလိမ့်မည်။

သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားသော မိမိ၏ ရန်ပုံငွေအမှတ်များကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ကျင်းက ဝမ်လျန်အား ပြတ်သားစွာ ပြောကြားလိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ အမိန့်စာကို ယူသွားပါ။ တောင်ဘက် ငါးလီအကွာမှာရှိတဲ့ တောအုပ်ထဲမှာ မင်းအတွက် ငါပြင်ဆင်ပေးထားတဲ့လူတွေ ရှိတယ်။ ငါ့ရဲ့ အမိန့်စာကို မြင်တာနဲ့ သူတို့တွေ မင်းရဲ့ အမိန့်ကို နာခံကြလိမ့်မယ်။”

“မင်းတို့တွေ ယွဲ့မြို့တော်က ကျိုးမိသားစုကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းရမယ်! သူတို့ စုဆောင်းထားတဲ့ ရွှေငွေရတနာတွေကို လျှို့ဝှက်စွာနဲ့ သေချာစောင့်ရှောက်ထားပါ။ ငါ မြို့တော်ကို ရောက်တဲ့အခါ အဲဒါတွေကို လာယူဖို့ လူလွှတ်လိုက်မယ်။ ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ ရှိလား။”

ဝမ်လျန်က ဦးညွှတ်လိုက်၏။

“သခင်ကြီးကို တင်ပြပါတယ်၊ ကျွန်ုပ်တို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားဆောင်ရွက်ပါမည်။”

“သွားတော့။”

“နားလည်ပါပြီ။”

ဝမ်လျန်နှင့် အခြားသူများက သူတို့၏ ခေါင်းမြီးခြုံများကို ပြန်လည်ဝတ်ဆင်ကာ ဆုတ်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ကျင်းသည် လှည့်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ မျက်ရည်ဝဲနေသော ပုချီလော့ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ မျက်ဝန်းထောင့်တွင် စီးကျလာသော မျက်ရည်များကို အသာအယာ သုတ်ပေးလိုက်၏။

“ဘာလို့ ငိုနေတာလဲ။”

ပုချီလော့သည် သူမ၏ ခေါင်းကို ဝမ်ကျင်း၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်ဝှက်လိုက်ရင်း တိုးညှင်းအက်ရှသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဝူးဝူး... ကျွန်မ... ကျွန်မ...”

ဝမ်ကျင်းက လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူမ၏ ကျောပြင်ပေါ်ရှိ နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသော ဆံနွယ်ရှည်များကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

“ကဲပါ~ ကဲပါ~ ဘာမှမပြောပါနဲ့တော့၊ ငါ အားလုံးကို သိတာမို့လို့။”

တိတ်ဆိတ်စွာ ရှိနေခဲ့သော စီမာယီသည် အချင်းချင်း ဖက်တွယ်ထားကြသည့် ထိုပုံရိပ်နှစ်ခုကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထရပ်ကာ ဝမ်ကျင်းအား အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ဂါရဝပြု၍ တိတ်တဆိတ် ဆုတ်ခွာသွားလေသည်။

စခန်းအပြင်ဘက်တွင်မူ ဝမ်လျန်နှင့် အခြားသူများအားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်၌ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်သော အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေကြသည်။

အထူးသဖြင့် နဖူးပေါ်တွင် တက်တူးများ အပြည့်ရှိသည့် လူကြီးမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ တတည်တကြည် လေးနက်သော အမူအရာမျိုး မရှိတော့ဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းနေခဲ့သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ညီအစ်ကိုတွေရဲ့ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းတဲ့ နေ့ရက်တွေ နောက်ဆုံးတော့ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ လူတိုင်း ဝဝလင်လင် စားနိုင်ကြတော့မယ်။ ကျွန်တော်တို့ လူတွေကို ပိုပြီး ကယ်တင်နိုင်တော့မယ်။”

ဝမ်လျန်၏ နှုတ်ခမ်းအစုံသည်လည်း ပြုံးယောင်သန်းသွားခဲ့သော်လည်း ထို့နောက်တွင်မူ သူက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ။ အရင်ဆုံး အရေးကြီးတဲ့ အလုပ်ကို အရင်လုပ်ကြစို့၊ သခင်ကြီးရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေနဲ့ သွားရောက် ပူးပေါင်းရမယ်။”

ထိုအုပ်စုသည် သူတို့၏ နောက်လိုက်များနှင့်အတူ ပတ်ပတ်လည် ဝိုက်သွားပြီးမှ တောင်ဘက်ရှိ တောအုပ်ဆီသို့ ဦးတည်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းမှာ ခေါင်းမြီးခြုံ ဝတ်ဆင်ရသည့် အကြောင်းပြချက်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် သူတို့အား စောစော သို့မဟုတ် နောက်ကျမှ မတွေ့ဆုံဘဲ မိမိ၏ ရာထူးသစ်ကို ဆက်ခံရန် သွားရာလမ်းခရီးတွင်မှ အဘယ်ကြောင့် တမင်တကာ ဆင့်ခေါ်ခဲ့သည်ကို ဝမ်လျန် သိရှိပေသည်။ ၎င်းမှာ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရန်နှင့် လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် ဖြစ်သည်။ မြို့တော်အတွင်း၌မူ သတင်းပေါက်ကြားနိုင်ခြေ အမြဲတစေ ရှိနေပေသည်။

အဆုံးတွင်မူ တော်ဝင်နန်းတော်ကို ဖြုတ်ချရန် ရည်ရွယ်ထားသော မိစ္ဆာဂိုဏ်းတစ်ခုနှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်ခြင်းသည် မည်သည့် အရာရှိအတွက်မဆို ဖျက်ဖျက်မရနိုင်သော အမည်းစက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ဤသဘောတရားကို နားလည်သကဲ့သို့ သူသည်လည်း သဘာဝကျစွာပင် ကောင်းမွန်စွာ နားလည်ထားသည်။ ဤမျှလောက်သော လှည့်ကွက်ပရိယာယ်မျှပင် မရှိခဲ့လျှင် သူသည် သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာလိမ့်မည် မဟုတ်သလို၊ ဤနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း အလဟဿ အသက်ရှင်ခဲ့ရပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် သူတို့ တောအုပ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ခက်ထန်အေးစက်သော အမူအရာများရှိကာ ပိုးထည်ဝတ်ရုံများကို တူညီစွာ ဝတ်ဆင်လျက် ခါးတွင် ဇာထိုးနွေဦးဓားများကို ချိတ်ဆွဲထားကြသည့် ထိုတော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ ဆံပင်များပင် ထောင်ထသွားခဲ့ရသည်။

သိုင်းပညာရှင်တို့၏ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်နှင့် သွေးချောင်းစီးသော မုန်တိုင်းများအကြားတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည့် အတွေ့အကြုံများကြောင့် မိမိတို့၏ အသက်အန္တရာယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ခြိမ်းခြောက်နိုင်သော ထိုလူများကို မြင်တွေ့ရုံမျှဖြင့် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များက တုံ့ပြန်လိုက်မိကြသည်။ အထူးသဖြင့် ပျံလွှားငါးဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည့် ထိုငါးဦးကို ဖြစ်ပေသည်။

ဝမ်လျန်နှင့် အခြားသူများသည် ဝမ်ကျင်း၏ ကြီးမားလှသော အစီအမံများကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် အလွန်အမင်း အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြသည်။ ဤမျှလောက် များပြားလှသော ကျွမ်းကျင်သိုင်းပညာရှင်များကို လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်ခြင်းမှာ တစ်ရက်နှစ်ရက်အတွင်း လုပ်ဆောင်နိုင်သော အရာမျိုး လုံးဝမဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ သူတို့၏ သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းအနေဖြင့် အထူးချွန်ဆုံး လက်ရွေးစင်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ပျိုးထောင်လိုပါက ကလေးဘဝကတည်းက မွေးစားကာ သေချာစွာ သင်ကြားပြသရမည်ဖြစ်ပြီး များပြားလှသော သိုင်းပညာရင်းမြစ်များကို ထောက်ပံ့ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သွေးနှင့်မီးတောက်များအကြားတွင် စမ်းသပ်ရွေးချယ်ပြီးမှသာ အောင်မြင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ထိုလူများကိုမူ ဝမ်ကျင်းသည် အလွယ်တကူပင် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသူများသည် ဝမ်ကျင်းမှ ၎င်းထံသို့ စေလွှတ်ပေးလိုက်သော လူအချို့မျှသာ ရှိသေးသဖြင့် ဝမ်ကျင်း၌ ပိုမိုအင်အားကြီးမားပြီး ပိုမိုများပြားသော တပ်ဖွဲ့များ ရှိနေရမည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဝမ်လျန်သည် သူ၏ အံ့ဩတုန်လှုပ်နေသော စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ဝမ်ကျင်း၏ ကိုယ်တိုင်ရေးအမိန့်စာကို ထုတ်ယူကာ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များထံသို့ မြှောက်ပြရင်း ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

“လူကြီးမင်းတို့... ကျွန်ုပ်တို့ဟာ ဝမ်သခင်ကြီးရဲ့ အမိန့်အရ ရောက်ရှိလာတာ ဖြစ်ပါတယ်။ သက်သေကတော့ ဒီမှာပါ။”

ခေါင်းဆောင်ငါးဦးသည် ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး အမိန့်စာကို ယူကာ သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ဟန် ဆောင်လိုက်ပြီးနောက် ဝမ်လျန်ထံသို့ လက်အုပ်ချီ ဂါရဝပြုလိုက်ကြသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ဝမ်... ယနေ့မှစပြီး ကျွန်ုပ်တို့ဟာ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံပါ့မယ်။”

“ကျွန်ုပ်အနေနဲ့ အမိန့်ပေးဖို့ မဝံ့ရဲပါဘူး၊ သခင်ကြီးရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေကို ကူညီထမ်းရွက်ပေးဖို့သာ ဖြစ်ပါတယ်။”

“ဒါဆိုရင်တော့ အချိန်မဆိုင်းဘဲ ခရီးထွက်ကြမလား။”

တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များ၏ စကားအတွင်းမှ အလျင်စလိုဖြစ်မှုကို ကြားသောအခါ ဝမ်လျန်သည် ပထမဦးစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါလိုက်၏။

“လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားဖို့က အရေးကြီးတာ အမှန်ပဲဖြစ်ပေမယ့် ခရီးထွက်ဖို့တော့ မလောပါနဲ့ဦး။”

ဝမ်လျန်သည် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး၏ ဝတ်ရုံကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ဆက်လက်ပြောကြားလိုက်သည်။ “မင်းတို့ရဲ့ ဝတ်စုံနဲ့ လက်နက်တွေက သိသာလွန်းတယ်။ အမှတ်အသားက ထင်ရှားလွန်းလှတယ်။ ဒီကိစ္စကို သခင်ကြီးနဲ့ လုံးဝ သက်ဆိုင်မှု မရှိစေရဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ဂိုဏ်းရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုကို လိုက်ပါပြီး အဝတ်အစားတွေ အရင်လဲလှယ်ဖို့ စိတ်ထဲမထားကြဘူးမလား။”

“ဒါဆိုရင်တော့ ဂိုဏ်းချုပ်ဝမ်ကို ဒုက္ခပေးရတော့မှာပဲ။”

“ဒုက္ခမပါပါဘူး၊ အားလုံးပဲ ကျွန်ုပ်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြပါ။”

ခရီးကို အလျင်စလို နှင်နေကြသော ထိုအုပ်စုသည် တိတ်ဆိတ်လျက် ရှိနေသော်လည်း ဝမ်လျန်နှင့် ပိန်လှီသော အလယ်အလတ်အရွယ် လူကြီးတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စခန်းမှ ထွက်ခွာလာစဉ်ကကဲ့သို့ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်သော အမူအရာမျိုး မရှိတော့ချေ။

ဝမ်ကျင်းသည် မိမိအား ကူညီပံ့ပိုးပေးမည်ဖြစ်ပြီး အထူးချွန်ဆုံး လက်အောက်ငယ်သားအချို့ကို ပေးအပ်မည်ကို ဝမ်လျန် သိရှိသော်လည်း သူတို့သည် ဤမျှလောက်အထိ အလွန်အမင်း ထူးချွန်ပြောင်မြောက်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ခဲ့ချေ။

အကယ်၍ ဤလူများသည် သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့လျှင် ကာလကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဤသန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းသည် မူလ သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းအဖြစ် ရှိနေပါဦးမည်လား။

ပိန်လှီသော အလယ်အလတ်အရွယ် လူကြီးသည်လည်း ဤပြဿနာကို ရှင်းလင်းစွာ တွေးတောမိသည်မှာ သေချာလှပေသည်။ သူသည် မြင်းကို မသိမသာ နှင်လျက် ဝမ်လျန်၏ အနားသို့ တိုးကပ်လာပြီး အကြည့်တစ်ချက် ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် စကားမပြောဘဲ နားလည်ခဲ့ကြသည့် သံယောဇဉ်ကြောင့် ဝမ်လျန်သည် သူ၏ ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် မြင်းကို နှင်တံဖြင့် ရိုက်ကာ လူအုပ်ကြီး၏ အစွန်းဘက်သို့ ရွေ့လျားသွားခဲ့သည်။ ပိန်လှီသော အလယ်အလတ်အရွယ် လူကြီးသည်လည်း တိတ်တဆိတ် အနားသို့ ကပ်လာခဲ့၏။ အခြားနည်းလမ်း မရှိချေ၊ ဤနေရာတွင် ထူးချွန်သော သိုင်းပညာရှင် အများအပြား ရှိနေကြပြီး သူတို့အားလုံးမှာ ထက်မြက်သော အကြားအာရုံများ ရှိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပိန်လှီသော အလယ်အလတ်အရွယ် လူကြီး၏ အမူအရာမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်ပြီး သူသည် ဇက်ကြိုးကို ကိုင်ကာ ရှေ့သို့ စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းသည် အနည်းငယ် ပွင့်ဟလျက် ရှိနေသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ဒီလူတွေက တကယ်ပဲ အနည်းငယ်... ကျွန်တော် စိုးရိမ်မိတယ်...”

ဝမ်လျန်က တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

“ရှီယွမ်။ စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ပါနဲ့။ အစီအစဉ်အတိုင်းပဲ ဆက်လုပ်ပါ၊ ပြီးတော့... ဒီကိစ္စကို မသိချင်ယောင်ဆောင်နေလိုက်ပါ။”

“ကျွန်တော်တို့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။”

“ဖြစ်နိုင်တာက ကျွန်တော်တို့ သေဆုံးသွားနိုင်ပြီး အနာဂတ်မှာ သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်း မဟုတ်တော့တာမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီကလေးတွေ... ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျနေတဲ့ သာမန်လူတွေ... သူတို့တွေ အသက်ရှင်နိုင်လိမ့်မယ်၊ သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းဆိုတဲ့ နာမည် ရှိနေသရွေ့ပေါ့။”

ဝမ်လျန်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ပိန်လှီသော အလယ်အလတ်အရွယ် လူကြီးသည် ပထမဦးစွာ စိတ်ပျက်အားလျော့သော အမူအရာကို ပြသလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် နာကျင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သော်လည်း ထို့နောက်တွင်မူ သူသည် နက်ရှိုင်းစွာ စဉ်းစားတွေးတောခြင်းထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

အမှန်စင်စစ်အားဖြင့် သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်း၏ ထိန်းချုပ်သူသည် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သော်လည်း ဝမ်ကျင်းသည် သူတို့၏ ဝါဒနှင့် ယုံကြည်ချက်များကို ပြောင်းလဲပစ်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသလို၊ ဂိုဏ်းသားများအားလုံးကိုလည်း သူတို့၏ ယုံကြည်မှုကို ပြောင်းလဲရန် သို့မဟုတ် ယခင်နှင့်မတူသော လုပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်ရန် ဖိအားပေးမည် မဟုတ်ချေ။ သူသည် သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းကို အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခုအနေဖြင့်သာ အသုံးချရန် လိုအပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤလောကကြီးတွင် ဉာဏ်ပညာရှိသော လူများ မမည်သည့်အခါမျှ မပြတ်လပ်ခဲ့ချေ၊ သို့သော်လည်း သင်သည် တော်လွန်လှသဖြင့် အရာအားလုံးကို ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်ရုံမျှဖြင့် များစွာသော ကိစ္စရပ်များကို ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်ချေ။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် လူတစ်ဦးသည် အရာရာကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ သိမြင်လေလေ၊ ပိုမိုနာကျင်ရလေလေ ဖြစ်သည်။

ဝမ်လျန်နှင့် သူ၏အဖော်သည် ဝမ်ကျင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ထိုးထွင်းသိမြင်ခဲ့ကြသော်လည်း မည်သို့ ထူးခြားသွားမည်နည်း။ သူတို့ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း မရှိချေ။

မိမိတို့ မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားရသော အရာအားလုံးအတွက် သူတို့သည် ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိရုံမျှမကဘဲ လူအများကဲ့သို့၊ မျက်မမြင်ခွေးများကဲ့သို့ ဘာမျှမသိရှိသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ မသိချင်ယောင်ဆောင်နေရမည်ဖြစ်ပြီး ဝမ်ကျင်း၏ အစီအမံများကို လွှတ်ထားပေးရုံသာ ရှိတော့သည်။