အခန်း ၁၃၄

အခန်း (၁၃၄)

ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း

မြို့စားမင်း၏ စံအိမ်တော်မှ နေအိမ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော ကျိုးဟွိုင်သည် မျက်နှာပျက်လျက် သူ၏ စာကြည့်ခန်းအတွင်း၌ တစ်ဦးတည်း ထိုင်နေပြီး၊ သူ၏ နောက်ထပ်ခြေလှမ်းနှင့် ရာထူးတက်လှမ်းတော့မည့် လူငယ်လေးကို မည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်ကို စဉ်းစားတွေးတောနေလေသည်။

သူသည် ဝမ်ကျင်းကို အလွန်အမင်း သတိထားစောင့်ကြည့်နေရသည်။ ၎င်းမှာ ဝမ်ကျင်း၏ အင်အားကြီးမားလှသော စစ်အာဏာကြောင့်သာမကဘဲ၊ ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ဝမ်ကျင်း၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော လုပ်ဆောင်မှုပုံစံကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် မကြာခဏဆိုသလို သားသတ်ဓားကို ဆွဲကိုင်တတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအရာကို မည်သူက ခံနိုင်ရည်ရှိပါမည်နည်း။

သူ၏ ကျိုးမိသားစုသည် ယွဲ့ကျိုးမြို့တော်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ စိုးမိုးအုပ်ချုပ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အဘယ်ကြောင့် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ မိမိ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် သက်ရှိထင်ရှား ‘အရှင်သခင်’ တစ်ဦးကို တင်မြှောက်ထားချင်ပါမည်နည်း။ အကောင်းဆုံးအခြေအနေတွင် သူတို့သည် ငွေညှစ်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အဆိုးဆုံးအခြေအနေတွင်မူ သူတို့၏ မိသားစုတစ်ခုလုံး သုတ်သင်ရှင်းလင်းခံရပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ကျိုးမိသားစုသည် တော်ဝင်နန်းတော်၏ ခန့်အပ်မှုကို လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း မရှိချေ။ အထူးသဖြင့် အင်အားကြီးမားသော မျိုးရိုးမြင့်မိသားစုများစွာ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ရှိနေသဖြင့် ကျိုးမိသားစုအနေဖြင့် ဝမ်ကျင်း၏ ရာထူးတက်လှမ်းမှုကို လူသိရှင်ကြား တားဆီးရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဝမ်ကျင်း ရာထူးလက်ခံပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူသည် မြို့တော်အတွင်း အမြစ်တွယ်နေသော အင်အားကြီးမိသားစုများကို စတင်နှိမ်နင်းလိမ့်မည်ဟု ကျိုးဟွိုင် အသေအချာ သိရှိထားရာ၊ ထိုအချိန်ကျလျှင် သူတို့သည် အခြေအနေမလှဖြစ်ရပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ရာထူးမှမထွက်ခွာမီ ဝမ်ကျင်း၏ အင်အားကို အကြီးအကျယ် ဆုတ်ယုတ်သွားစေရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ချန်တောက်အား ဝမ်ကျင်းကို ဆန့်ကျင်ရန် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ကံဆိုးစွာပင် ချန်တောက်သည် လူမိုက်မဟုတ်သဖြင့် ထိုထောင်ချောက်ထဲသို့ မသက်ဆင်းခဲ့ချေ။ ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ကျိုးဟွိုင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူသည် တကယ်ပင် မရိုးသားသော လှည့်ကွက်ပရိယာယ်များကို သုံးရတော့မည်လော။ အကယ်၍ ပေါက်ကြားသွားခဲ့လျှင်...

ကျိုးဟွိုင်၏ အမူအရာသည် မရေမရာဖြစ်သွားပြီးနောက် အဆုံးတွင်မူ သူသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက်ကို ချလိုက်ကာ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

ကျိုးမိသားစုသည် ယွဲ့ပြည်နယ်တွင် ၎င်းတို့၏ ဩဇာအာဏာကို အဆုံးရှုံးမခံနိုင်ချေ။ အာဏာ၏ အရသာကို မြည်းစမ်းဖူးပြီးနောက် လက်လွှတ်ရန် ခက်ခဲလှသကဲ့သို့ မိသားစုမှ စုဆောင်းထားသော ရွှေငွေရတနာများနှင့် မြေယာများကိုလည်း အဆုံးရှုံးမခံနိုင်ပေ။ ဤအရာများသည် ဘိုးဘေးဘီဘင်များက တစစချင်း စုဆောင်းခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူ၏လက်ထက်တွင် အဆုံးရှုံးမခံနိုင်ပါချေ။

ကျိုးဟွိုင်က ဝမ်ကျင်းအတွက် ပြဿနာအချို့ ဖန်တီးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည့် အချိန်၌ပင် ဝမ်လျန်နှင့် သူ၏အုပ်စုသည် အဝတ်အစားများကို လဲလှယ်ပြီး မြို့တော်အတွင်းသို့ အသုတ်လိုက် ခွဲ၍ ဝင်ရောက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ မြို့တော်အတွင်း ပုန်းအောင်းနေသော သူလျှိုများ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် သူတို့သည် ပုန်းခိုရာနေရာများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြပြီး ညဉ့်နက်သန်းခေါင်အချိန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ စကားပုံအတိုင်းပင်... “လေပြင်းတိုက်ခတ်ပြီး မှောင်မိုက်တဲ့ညဟာ... လူသတ်ဖို့ အကောင်းဆုံးညပဲ” ဖြစ်ပေသည်။

သူလျှိုများက ချက်ပြုတ်ထားသော အသားဇလုံများကို ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။ ၎င်းမှာ မည်သည့်ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်မျှမပါဘဲ ဆားအနည်းငယ်ဖြင့်သာ ရောနယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝမ်လျန်သည် သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းသားများ မြိန်ရှက်စွာ စားသောက်နေကြသည်ကို ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ သူတို့၏ ရုပ်ဝတ္ထုဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များသည် အလွန်အမင်း နည်းပါးလှပေသည်။

ဝမ်လျန်သည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် စေ့လိုက်ရင်း ညနေဆည်းဆာအချိန်၌ သွေးကဲ့သို့ နီမြန်းနေသော နေမင်းကို မော့ကြည့်ကာ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲအတွင်း၌ ထိခိုက်သေဆုံးမှုဟူသည် ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်ချေ။ ဤတိုက်ပွဲအပြီးတွင် ဤလူငယ်များထဲမှ မည်မျှလောက် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ဦးမည်ကို မသိနိုင်ပါချေ။

ဝမ်လျန်သည် အစားအစာအချို့ကို အလျင်စလို စားသောက်လိုက်ပြီးနောက် ညဉ့်ဦးပိုင်း တိုက်ခိုက်မှုအတွက် ပြင်ဆင်ရန် မျက်စိမှိတ်၍ တရားမှတ်နေလိုက်သည်။ ဤကိစ္စသည် သစ္စာခံမှု၏ သက်သေပြချက် ဖြစ်သဖြင့် မည်သည့်တန်ဖိုးကိုမဆို ပေးဆပ်ရပါစေ အောင်မြင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ကျရှုံး၍မဖြစ်ချေ။

...ညဉ့်မှောင်မိုက်မှုသည် ကမ္ဘာမြေကို တဖြည်းဖြည်း လွှမ်းမိုးလာခဲ့သည်။ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲနေရာများမှလွဲ၍ မြို့တော်တစ်ခုလုံးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

စံအိမ်ဝင်းအတွင်းရှိ လူတိုင်းသည် လက်နက်များကို ဆွဲကိုင်လျက်၊ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်းကာ အမိန့်ပေးသံကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ဝမ်လျန်သည် ဝေးကွာသောနေရာမှ သန်းခေါင်ယံ ကင်းတားသံ ပဲ့တင်ထပ်လာသောအခါ သူ၏ နားရွက်များ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။

ဝမ်လျန်သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ထရပ်ကာ သူ၏ ခါးမှ သွေးကဲ့သို့နီမြန်းသော လခြမ်းကွေးဓားမြှောင်နှစ်စင်းကို ဖြုတ်ယူ၍ လက်တွင် ဆွဲကိုင်ကာ တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ပြင်ဆင်ကြ။”

ဓားချင်းထိခတ်သံ သဲ့သဲ့နှင့် အလျင်စလို အသက်ရှူသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ခဏအကြာတွင် မှောင်မိုက်၍ တိတ်ဆိတ်နေသော ညကောင်းကင်ယံ၌ မီးလုံးတစ်လုံး ရုတ်တရက် လင်းထိန်သွားခဲ့သည်။

ဝမ်လျန်သည် မီးတောက်ထွက်ပေါ်ရာ နေရာဆီသို့ ပထမဦးဆုံး ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

“သတ်ကြ။”

အာရုံစိုက်ခံရမှုကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် နေရာအနှံ့အပြားတွင် ခွဲဖြာပုန်းအောင်းနေကြသော သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းသားများနှင့် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များသည် မီးအချက်ပြမှုကို မြင်တွေ့သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျိုးမိသားစု စံအိမ်တော်ဆီသို့ ချက်ချင်းပင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

ကျိုးမိသားစု စံအိမ်ဝင်းသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ဝမ်လျန်သည် သူ၏ ထင်ရှားကျော်ကြားလှသော လခြမ်းကွေးဓားနှစ်စင်းကို မြှောက်ကာ မီးတောက်များနှင့် ခြေသံများကြောင့် နိုးနိုးကြားကြားရှိနေသော ကျိုးမိသားစု ကိုယ်ရံတော်များကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ၊ သွေးချင်းချင်းနီသွားပြီး စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အငိုက်မိသွားသော ကျိုးမိသားစု၏ အဓိကတံခါးမကြီးနှင့် အပြင်ဘက်တံတိုင်းများကို ဝမ်လျန်နှင့် သူ၏အုပ်စုက လျင်မြန်စွာ ချိုးဖျက်ကာ စံအိမ်တော်၏ အတွင်းပိုင်းအထိ တိုးဝင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

အိပ်ရာမှ လန့်နိုးလာကြသော ကျိုးမိသားစုဝင်များနှင့် ကိုယ်ရံတော်များသည် အလျင်စလိုပင် လက်နက်များကို ဆွဲကိုင်ကာ တိုက်ပွဲအတွက် ကမူးရှူးထိုး ပြင်ဆင်ကြရတော့သည်။

ကျိုးဟွိုင်သည် ယနေ့ညတွင် အတွေးလွန်ပြီး စိတ်မအေးဖြစ်နေသောကြောင့် ဤအချိန်အထိ အိပ်မပျော်သေးချေ။ တိုက်ပွဲသံများကို ကြားရသောအခါ သူသည် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ မိသားစုဝင်များနှင့် ကိုယ်ရံတော်များ ဆုတ်ခွာကာ ရှုံးနိမ့်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် သူ၏နှလုံးသားတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှုနှင့် ဒေါသတရားတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

ကျိုးမိသားစုသည် မြို့တော်အတွင်း၌ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရပ်တည်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ကျားနှုတ်ခမ်းမွေးကို မည်သူက လာရောက်ဆွဲရဲပါမည်နည်း။ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု မရှိခြင်းကြောင့် သူတို့သည် ဤမျှလောက်အထိ အထိနာနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

“မပျာယာကြနဲ့။ အခြေအနေကို ထိန်းထားကြ။”

မိသားစုအကြီးအကဲ ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အိပ်ရာမှ ထိတ်လန့်တကြား ထလာပြီး ဦးတည်ချက်မရှိ ပြေးလွှားနေကြသော လူအများအပြားသည် ၎င်းတို့၏ အားကိုးရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားကြသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

“အမျိုးသမီးတွေက ကလေးတွေကို ခေါ်ပြီး အတွင်းဆောင်ကို သွားကြ။ ကျန်တဲ့လူတွေ အားလုံး ငါ့နောက်ကိုလိုက်ပြီး ရန်သူကို ခုခံကြ။”

သူ၏ မိသားစုဝင်များကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ကျိုးဟွိုင်သည် ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်တိုက်ခိုက်နေသော ဝမ်လျန်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။ ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ရဲ့ ကျိုးမိသားစုကို ညသန်းခေါင်မှာ လာရောက်စီးနင်းရတာလဲ။”

ဝမ်လျန်က အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်ပြီး ဓားကို ကိုင်ထားသော လက်ကို မြှောက်ကာ ဓားသွားဖျားဖြင့် ကျိုးဟွိုင်အား ညွှန်ပြလိုက်သည်။

“သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဝမ်လျန်က ဒီမှာ ရှိနေတယ်။ ဒီနေ့မှာတော့ ငါဟာ ယွဲ့ပြည်နယ်ရဲ့ ပြည်သူတွေကို ကိုယ်စားပြုပြီး မင်းတို့ရဲ့ ကျိုးမိသားစုက နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခဲ့တဲ့ သွေးကြွေးကို လာရောက်တောင်းခံတာ ဖြစ်တယ်။”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျိုးဟွိုင်၏ ရင်ဘတ်အတွင်း၌ အတွင်းအားချီနှင့် သွေးများ ဆူပွက်လာခဲ့ပြီး သူသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။

“လျှောက်မပြောနဲ့။ ငါ့ရဲ့ ကျိုးမိသားစုဟာ ပြည်သူတွေကို ဖိနှိပ်တဲ့ ယုတ်မာတဲ့ လုပ်ရပ်မျိုးကို ဘယ်တုန်းကမှ မလုပ်ခဲ့ဖူးဘူး။ ပြီးတော့ ငါတို့က မင်းတို့ရဲ့ သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းနဲ့လည်း ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိဘူး။”

“မင်းတို့က ဘယ်လိုတောင် ရဲတင်းပြီး မဆင်မခြင် လုပ်ရဲတာလဲ။ ငါ့ရဲ့ ကျိုးမိသားစုရဲ့ ကလဲ့စားချေမှုကို မကြောက်ဘူးလား။ စစ်တပ်နဲ့ အာဏာပိုင်တွေရဲ့ ဖမ်းဆီးနှိမ်နင်းခြင်းကို မကြောက်ဘူးလား။”

ဝမ်လျန်က ကျိုးဟွိုင်ကို အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်ပြီး မည်သည့်စကားမျှ ပြန်မပြောဘဲ လူအုပ်ကြီးအကြား ဆက်လက်၍ ခုတ်ဖြတ်တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။

“တောက်။”

ကျိုးဟွိုင်၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် အချိန်ဆွဲရန်အတွက် ဝမ်လျန်ကို အော်ဟစ်မေးမြန်းနေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဝမ်လျန်က သူ့ကို အခွင့်အရေး ပေးမည့်ပုံမပေါ်ချေ။

သူသည် ပရမ်းပတာဖြစ်နေသော စစ်မြေပြင်ကို ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ထူးခြားသော အသွင်အပြင်နှင့် ထင်ရှားလှသော လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် လူအချို့ကို သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနေသော သိုင်းလောကသား ကိုယ်ရံတော်ဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးခွန်းထုတ်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒီလူတွေအားလုံးက တကယ်ပဲ သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းက လူတွေလား။ မိသားစု ကိုယ်ရံတော်တွေက သူတို့ကို ခုခံနိုင်ပါ့မလား။”

“မိသားစုအကြီးအကဲ... ဒီလူတွေက တကယ်ပဲ သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းက လူတွေပါပဲ။ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ချင်းစီဟာ နာမည်ကျော်တွေဖြစ်ပြီး ကိုင်တွယ်ရ အလွန်ခက်ခဲပါတယ်။”

“အထူးသဖြင့် ဓားနှစ်စင်းကို ကိုင်ထားတဲ့ အဲဒီအဘိုးကြီးကတော့ သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ပဲ ဖြစ်ပြီး၊ သူဟာ ကန်းချီနယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိနေပြီး ကာကွယ်အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီလို့ သံသယရှိရပါတယ်။”

ကျိုးဟွိုင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ တကယ်ပင် သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်း ဖြစ်နေသည်။ သူသည် အစပိုင်းတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်း၏ အမည်ကို အသုံးချကာ သူ၏ ကျိုးမိသားစုကို တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ပြီး သူပထမဆုံး တွေးမိသောသူမှာ ဝမ်ကျင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း တိုက်ခိုက်သူများသည် တကယ်ပင် သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းမှ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ သူ၏ ကျိုးမိသားစုသည် ဘယ်တုန်းက သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းကို ပြစ်မှားမိခဲ့ပါသနည်း။

သို့သော်လည်း သူ့တွင် ပိုမိုတွေးတောရန် အချိန်မရှိတော့ချေ။ သူတို့က တိုက်ခိုက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ငြိမ်းချမ်းစွာ ဖြေရှင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်းမရှိတော့ဘဲ မိသားစု၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ကာကွယ်ရန် သေတိုက်ပွဲဝင်ရန်သာ ရှိတော့သည်။

သို့သော်လည်း အနီးအနားတွင် ပုန်းအောင်းနေသော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များက တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ ပါဝင်လာသောအခါ အနိုင်အရှုံး ဒီရေလှိုင်းသည် စတင်ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

ကျိုးဟွိုင်၏ မျက်ဝန်းများသည် သွေးရောင်လွှမ်းသွားခဲ့ပြီး သူက အော်ဟစ်ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

“အားလုံးပဲ တောင့်ခံထားကြ။ အာဏာပိုင်တွေ ရောက်လာတာကို စောင့်ကြ။ မိစ္ဆာဂိုဏ်းကို သုတ်သင်ကြ။”

ကျိုးဟွိုင်၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားသောအခါ ဝမ်လျန်ကလည်း ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

“မြန်မြန် ဇာတ်သိမ်းလိုက်ကြ။”

သူသည် လက်ရှိ ယွဲ့ပြည်နယ် မြို့စားမင်း၏ သဘောထားကို အသေအချာ မသိရှိသော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့သည် အာဏာပိုင်များ ရောက်ရှိလာသည်အထိ မစောင့်ဆိုင်းနိုင်ချေ။ သူတို့၏ နာမည်ဆိုးဖြင့်ဆိုပါက ယနေ့ညတွင် မည်သူ့ကိုမဆို တိုက်ခိုက်ခဲ့လျှင် အာဏာပိုင်များသည် သူတို့အား ပြင်းထန်စွာ နှိမ်နင်းကြမည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းအပြင် ဝမ်ကျင်းနှင့် ပတ်သက်မှုကိုလည်း ထုတ်ဖော်၍ မဖြစ်ချေ။

ဤအချက်ကို တွေးမိပြီး ဝမ်လျန်သည် သူ၏ ရင်ခွင်အတွင်းမှ အပ်ရှည်တစ်ဆုပ်ကို ထုတ်ယူကာ မဆိုင်းမတွဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ရှိ အာရုံကြောအချက်အချာများထဲသို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရင်ခွင်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းပုလင်းငယ်တစ်ခုကို ထုတ်ကာ ရတနာဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူ၍ မျိုချလိုက်လေသည်။

နာကျင်မှု အမူအရာသည် ဝမ်လျန်၏ မျက်နှာထက်တွင် ချက်ချင်းပင် လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ သူ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မျက်နှာသည် ယခုအခါတွင်မူ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများဖြင့် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အတွင်းအားချီသည် ချက်ချင်းပင် သိပ်သည်းခိုင်မာသွားခဲ့ပြီး သူ၏ ပိန်လှီသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြည့်ဖြိုးလာကာ၊ သူ၏ ဓားမြှောင်နှစ်စင်းသည်လည်း သိပ်သည်းလှသော ကာကွယ်အရှိန်အဝါများဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

ဝမ်လျန်၏ ကန်းချီနယ်ပယ် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှသော်လည်း ကံဆိုးစွာပင် နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရမှုကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဖုံးကွယ်နေသော ဒဏ်ရာများနှင့် ပျက်စီးနေသော စွမ်းအင်သွေးကြောများစွာ ရှိနေခဲ့သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် မူလအစွမ်း၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံမျှပင် မရှိတော့ဘဲ၊ သူ၏ သက်တမ်းကို လောင်ကျွမ်းစေသော တားမြစ်လျှို့ဝှက်သိုင်းကို အသုံးပြု၍သာ အင်အားကို အတင်းအဓမ္မ နိုးထစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူအုပ်ကြီးအကြား တိတ်တဆိတ် ရောနှောနေကြသော ကျင်းယီဝေ တပ်မှူးငါးဦးသည် ကျိုးမိသားစု၏ အာရုံစိုက်မှုက ဝမ်လျန်နှင့် အခြားသူများထံသို့ ရောက်ရှိနေစဉ်အတွင်း ကျိုးဟွိုင်၏ အနားသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် ဘေးနားရှိ ကိုယ်ရံတော်များ သတိမပြုမိနိုင်လောက်သော အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ရုတ်တရက် တိုက်ကွက်ဖော်ထုတ်လိုက်ကြသည်။

ကျိုးဟွိုင်သည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုမရှိဘဲ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး၏ ဓားချက်ကြောင့် လည်ပင်းတွင် ပြတ်ရှဒဏ်ရာတစ်ခု ရရှိသွားခဲ့သည်။ သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျလာပြီး သူသည် မကြာမီမှာပင် လဲကျသေဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

မိသားစုအကြီးအကဲ သေဆုံးသွားသည်နှင့် ကျိုးမိသားစု၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် စိတ်ဓာတ်သည် ပြိုလဲသွားခဲ့သည်။ အချို့က သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်လိုကြသော်လည်း အချို့ကမူ ငွေကြေးများကို သိမ်းဆည်းကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့အားလုံးသည် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များ၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံရပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံခဲ့ကြရသည်။

ဝမ်လျန်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မသက်မသာဖြစ်မှုများကို အောင့်အည်းသည်းခံကာ ခုခံရန် ရဲဝံ့သော နောက်ဆုံး ကျိုးမိသားစုဝင်ကို ဓားဖြင့် ခုတ်သတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ရှုလိုက်ရာ သူ၏နှလုံးသားသည် ခံပြင်းဝမ်းနည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ပြီး သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

သူ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းသားများ၏ ထက်ဝက်နီးပါးမှာ သေဆုံး သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ကြပြီး ၅၀၀ သော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များထဲမှလည်း ထက်ဝက်ခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

ပြည်နယ်တစ်ခု၏ ကျော်ကြားလှသော အင်အားကြီးမိသားစုတစ်ခု ပီပီ သူတို့တွင် ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြား ရှိနေကြသည်။ အကယ်၍ ဝမ်ကျင်းထံမှ စေလွှတ်ပေးလိုက်သော စစ်ကူများသာ မရှိခဲ့လျှင် ဤတိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်သည် တကယ်ပင် မရေမရာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ဝမ်ကျင်း၏ ပံ့ပိုးကူညီမှုကြောင့် ကာလရှည်ကြာစွာ တည်တံ့လာခဲ့သော ဤအမွေအနှစ်ရှိ မိသားစုကြီးသည်လည်း ကမ္ဘာမြေပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။

“အဟွတ် အဟွတ်...”

ဝမ်လျန်သည် ပိတ်ဆို့နေသော သွေးညစ်တစ်လုပ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းကို ခေတ္တမျှ ပြန်လည်ထိန်းညှိကာ သူ၏ အစွမ်းအစများကို အတင်းအဓမ္မ ထုတ်ဖော်ပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော ခန္ဓာကိုယ်တွင်းမှ ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုများကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။

“ရွှေငွေတွေကို သိမ်းကြစို့။ ယူနိုင်သမျှ အများကြီး ယူကြ။ မြန်မြန်လုပ်။ စစ်တပ်နဲ့ အာဏာပိုင်တွေ မရောက်လာခင် ဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာကြမယ်။”

“နားလည်ပါပြီ။”