အခန်း ၁၃၅

အခန်း (၁၃၅)

အချိန်ဆွဲခြင်း

မီးတောက်မီးလျှံများနှင့် တိုက်ပွဲသံများကြောင့် ရောက်ရှိလာကြသော ပြည်နယ်အစိုးရစစ်သည်တော်များသည် ဝမ်လျန်နှင့် သူ၏အုပ်စု ဆုတ်ခွာသွားကြသော နောက်ကျောပုံရိပ်များကိုသာ လှမ်း၍ မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

စစ်မြင်းကို စီးနင်းလျက် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ အပြည့်အစုံ ဆင်ယင်ထားကာ ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသော သန်မာထွားကျိုင်းသည့် လူကြီးသည် ထိုနေရာကို တစ်ချက် မျှော်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်ကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် သူ၏နောက်တွင် ပါလာသော ဖမ်းဆီးရေးနှင့် အမှုအခင်းစုံစမ်းရေး တာဝန်ခံ နယ်ထိန်းရဲမက်အချို့ကို မိန့်ကြားလိုက်သည်။

“အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာကို သွားပြီး သဲလွန်စတွေကို စုံစမ်းကြ၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ရှိမရှိ ရှာဖွေကြ!”

“နားလည်ပါပြီ!”

သန်မာထွားကျိုင်းသော လူကြီး၏ ဘေးနားရှိ ကြွက်သားအပြိုင်းပြိုင်းနှင့် စစ်သည်တော်နှစ်ဦးက မေးမြန်းလိုက်သည်။

“သခင်... ကျွန်ုပ်တို့ သူတို့နောက်ကို မလိုက်တော့ဘူးလား။”

ထိုလူကြီးက သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“လိုက်မယ် ဟုတ်လား။ ဘာဖြစ်လို့ လိုက်ရမှာလဲ။ ဘုရင်ခံချန်ဟာ ရာထူးပြောင်းရွှေ့တော့မှာဖြစ်ပြီး ငါတို့လည်း သူ့နောက်ကို လိုက်သွားရဖို့ များတယ်။ ငါတို့တွေ ဒီလို ရှုပ်ထွေးတဲ့ ကိစ္စထဲမှာ ဝင်မပတ်သက်နိုင်ဘူး။ သူတို့နောက်ကို လိုက်သွားရင် ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေထဲက ဘယ်နှစ်ယောက်တောင် ဒဏ်ရာရပြီး သေဆုံးဦးမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ။ ဒါဟာ မထိုက်တန်ဘူး။”

ထိုအချိန်တွင် သူသည် ဘေးပတ်ပတ်လည်ကို စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။ ပြောစရာပင် မလိုတော့ဘဲ အမျိုးမျိုးသော မိသားစုကြီးများမှ စေလွှတ်ထားသော သူလျှိုအများအပြား ဘေးပတ်လည်တွင် ပုန်းအောင်းနေကြမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

“သူတို့ ဝေးဝေးကို ရောက်သွားတဲ့အခါမှ... ဟန်ပြအနေနဲ့ပဲ လိုက်လံဖမ်းဆီးတာက လုံလောက်ပါပြီ။”

စစ်သည်တော်နှစ်ဦးသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

အမှန်စင်စစ်တွင် သူတို့သည် ယခုထက် ပိုမိုစောစီးစွာ ရောက်ရှိလာနိုင်ပေသည်။ ပြည်နယ်မြို့တော်တစ်ခု၏ အစိုးရစစ်တပ်ဖြစ်သည့်အတွက် သူတို့သည် ထိုမျှလောက်အထိ အသုံးမကျသူများ မဟုတ်ကြချေ။ ထိုတိုက်ခိုက်သူများသည် ကျိုးမိသားစုကိုသာ ပစ်မှတ်ထားနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သတိပြုမိလိုက်သောကြောင့် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် အချိန်အနည်းငယ် နှောင့်နှေးကြန့်ကြာအောင် လုပ်ဆောင်နေခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

အဆုံးတွင်မူ အကယ်၍ သူတို့သည် တိုက်ခိုက်သူများနှင့် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခဲ့လျှင် ကိုင်တွယ်ရ အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ သူတို့ မည်သို့မျှ မလှုပ်ရှားခဲ့လျှင် ပြည်နယ်မြို့တော်အတွင်း၌ လူဆိုးများ ပြစ်မှုကျူးလွန်နေသည်ကို ရင်ဆိုင်နေရသော အစိုးရစစ်တပ်အနေဖြင့် နောက်ဆုတ်နေခြင်းသည် သတင်းပေါက်ကြားသွားပါက သိက္ခာကျစရာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ထက်ပို၍ ဆိုးဝါးသည်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ချန်တောက်အား လူဆိုးများနှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်နေပါသည်ဟု စွပ်စွဲပြစ်တင်လာနိုင်ခြေလည်း ရှိနေပေသည်။

သို့သော် အကယ်၍ သူတို့ အရေးယူဆောင်ရွက်ခဲ့လျှင်လည်း သူတို့တွင် ယုံကြည်မှု အပြည့်အဝမရှိချေ။ ကျိုးမိသားစုသည် လောကတွင် အထင်ရှားဆုံးသော မျိုးရိုးမြင့်မိသားစု မဟုတ်သော်လည်း၊ ပြည်နယ်တစ်ခုလုံး၏ အာဏာကို ချုပ်ကိုင်ထားနိုင်ပြီး မြို့စားမင်း၏ လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာကိုပင် ကန့်သတ်ထားနိုင်သော မိသားစုမျိုးသည် မဟာကျင်းအင်ပါယာအတွင်း၌ ရှားပါးလှပေသည်။ ယွဲ့ပြည်နယ်သည် အခြားပြည်နယ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အနည်းငယ် ဝေးလံခေါင်သီပြီး ဆင်းရဲမွဲတေသော်လည်း ပြည်နယ်တစ်ခုအဖြစ် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤမျှကြီးမားသော မိသားစုကြီးတစ်ခုလုံးကို အခြားသူများက လျင်မြန်စွာ သုတ်သင်ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့ခြင်းကို ကြည့်လျှင် အရေးယူတိုက်ခိုက်ခဲ့သူများသည် လုံးဝ အားနည်းသူများ မဟုတ်ကြသည်မှာ အသေအချာပင်။ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအပြီးတွင် ထိုသူတို့ အထိနာနေခဲ့လျှင်ပင် သူတို့နှင့် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်းသည် ကြီးမားလှသော ထိခိုက်သေဆုံးမှုများကိုသာ သယ်ဆောင်လာနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူတို့ အဘယ်ကြောင့် ဒုက္ခရှာရပါမည်နည်း။

ချန်တောက်၏ ယုံကြည်စိတ်ချရသော လက်အောက်ငယ်သားများဖြစ်ကြသည့်အတွက် သူတို့သည် ကျိုးမိသားစုအပေါ် မည်သည့်ကောင်းမွန်သော ခံစားချက်မျှမရှိကြရာ၊ မိမိတို့၏ အသက်အန္တရာယ်ကို စွန့်စားပြီး ရန်သူများနောက်သို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် လုံးဝ အကြောင်းမရှိချေ။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် တာဝန်ကို ပေါ့ဆစွာဖြင့် အချိန်ဆွဲနေခဲ့ကြသည်။ အသုံးမကျဟု နာမည်ဆိုးထွက်ပေါ်လာနိုင်သော်လည်း သူတို့သည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာတော့မည်ဖြစ်ရာ ထိုကဲ့သို့သောအရာများကို ဂရုစိုက်မနေတော့ချေ။

ကျိုးမိသားစု ပျက်စီးသွားရခြင်း၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူတို့ထက် ပိုမိုစိုရိမ်ပူပန်ပြီး သိရှိလိုစိတ် ပြင်းပြနေမည့်သူများ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ယုံကြည်ထားကြသည်။ ဤကိစ္စရပ်များသည် သူတို့ စိုးရိမ်ပူပန်ရမည့်အရာများ မဟုတ်ပါချေ။

တစ်ဖက်တွင်မူ မိမိ၏လူများကို ဦးဆောင်ကာ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာနေသော ဝမ်လျန်သည် သူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ မရေမရာ တည်ရှိနေသော အကြည့်များကို ခံစားမိနေသော်လည်း မည်သူကမျှ သူတို့ကို တားဆီးရန် လှုပ်ရှားခြင်းမရှိသည်ကို တွေ့ရသောအခါ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူသည် အစောပိုင်းက အာဏာပိုင်များ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီး သူတို့ကို နှိမ်နင်းမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သောကြောင့် လက်အောက်ငယ်သားများ၏ သေကျေပျက်စီးမှုများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ၊ မိမိ၏ သက်တမ်းကိုပင် လောင်ကျွမ်းစေကာ အတင်းအဓမ္မ အလျင်စလို တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုမြို့စားမင်းချန်သည် သူထင်ထားသည်ထက်ပင် ပိုမို၍ ပျော့ညံ့အသုံးမကျလှပေ။ သူသည် တကယ်ပင် မည်သည့်လျှို့ဝှက်အကြံအစည်မျှ မရှိတော့ဘဲ ရာထူးပြောင်းရွှေ့ခြင်းကိုသာ နာခံရန် ဆုံးဖြတ်ထားပုံရသည်။

ဝမ်လျန်သည် ဝမ်ကျင်းက သူ့ကို စေလွှတ်ပြီး ကျိုးမိသားစုကို တိုက်ခိုက်ခိုင်းခြင်းမှာ ယွဲ့ပြည်နယ်ကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် အတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားရန်သာမကဘဲ၊ ချန်တောက်၏ အခြေအနေကို စမ်းသပ်ရန်အတွက်လည်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသည်။ ချန်တောက်သည် အပြင်ပန်းတွင် မြင်တွေ့ရသည့်အတိုင်း သူ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်နှင့် ရည်မှန်းချက်များ တကယ်ပင် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီလား ဆိုသည်ကို စမ်းသပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုကြည့်ရသည်မှာ မြို့စားမင်းချန်သည် သိက္ခာရှိရှိ ထွက်ခွာရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပုံရပြီး ၎င်းမှာ လိမ္မာပါးနပ်သော ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

အခြေအနေကို ရိပ်မိသွားပြီးနောက် ဝမ်လျန်သည် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ခြေလှမ်းများကို နှေးကွေးစေရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ လူအများအပြားက သူတို့၏ မျက်နှာများနှင့် လက်ထဲမှ လက်နက်များကို မြင်တွေ့စေရန် ဖြစ်သည်။

သူသည် သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းက ဓနဥစ္စာများကို လုယက်ရန်အတွက် ညသန်းခေါင်ယံ၌ ကျိုးမိသားစုကို စီးနင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း လူအများ ပိုမိုမြင်တွေ့သက်သေပြနိုင်စေရန် ကိုယ်တိုင် အတည်ပြုပေးလိုခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ထိုမှသာ ဤကိစ္စကို ဝမ်ကျင်းနှင့် လုံးဝ သက်ဆိုင်မှုမရှိစေရန် သီးခြားခွဲထုတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

မြို့ပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့် အခါမှသာ ဝမ်လျန်သည် သူ၏ လူများကို အရှိန်မြှင့်တင်စေပြီး လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

ဝမ်လျန်နှင့် သူ၏အုပ်စုသည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ဆုတ်ခွာရာနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ဝမ်လျန် အတင်းအဓမ္မ အောင့်အည်းထားခဲ့သော သက်ပြင်းသည် ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ ခြေလှမ်းများသည် မမြဲဘဲ ယိမ်းထိုးသွားခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဒဏ်ရာမှ သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျနေဆဲဖြစ်သော ဂိုဏ်းသားတစ်ဦးက သူ့ကို လျင်မြန်စွာ တွဲပေးလိုက်ရင်း စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်... အဆင်ပြေရဲ့လား။”

ဝမ်လျန်က သူ၏လက်ကို ပုတ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် တွဲထားသော လက်မောင်းကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

“ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။”

ထို့နောက် သူသည် လူအုပ်ကြီးအတွင်းရှိ ကျင်းယီဝေ တပ်မှူးငါးဦးဘက်သို့ လှည့်ကာ လက်အုပ်ချီ၍ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

“လူကြီးမင်းတို့... ကျွန်ုပ် တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်ုပ် အလွန်အမင်း အလျင်စလိုဖြစ်သွားခဲ့တဲ့အတွက် သခင်ကြီး ကျွန်ုပ်ထံ ယုံကြည်အပ်နှံခဲ့တဲ့ လူတွေရဲ့ ထက်ဝက်ကျော်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပါပြီ။ ကျွန်ုပ် တကယ်ပဲ ရှက်ရွံ့မိပါတယ်။”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မဟာခေါင်းဆောင်ငါးဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးက ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ဝမ်... ထိုသို့ ပြောစရာမလိုပါဘူး။ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးဟာ သခင်ကြီးရဲ့ အမိန့်တော်ကို နာခံနေကြတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။”

“ဒါ့အပြင် သခင်ကြီးရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အမိန့်တော်အရ ယနေ့ကစပြီး ကျွန်ုပ်တို့ဟာ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားများ ဖြစ်ကြပြီး တိုက်ပွဲဝင်ဖို့နဲ့ အမိန့်တော်ကို နာခံဖို့ အဆင်သင့်ရှိနေပါတယ်။”

ဝမ်လျန်က တိုးညှင်းစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူတို့ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူသည် မိမိ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ တော်ဝင်သက်တော်စောင့်များကို ကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ သူတို့သည် လူဦးရေ ထက်ဝက်ကျော် သေကျေပျက်စီးခဲ့ရသော်လည်း မည်သည့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှု သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်မျှ ပြသခြင်းမရှိသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ဤမျှလောက်အထိ သစ္စာရှိပြီး စွမ်းရည်ထက်မြက်သော စစ်သည်တော်များကို သူ့ထံ ပေးအပ်ရန် လိုလားခဲ့သည်။ ဝမ်ကျင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ ရိပ်မိထားခဲ့သော်လည်း ဤလူများကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းအတွက် သူ အမှန်တကယ်ပင် နှမြောတသဖြစ်မိသည်။ သို့သော်လည်း သေဆုံးသွားခဲ့ကြသော လူအမြောက်အမြားကို တွေးမိသောအခါ သူ အနည်းငယ် နောင်တရမှုကို မခံစားရဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

အကယ်၍ သူတို့တွင် ပြင်ဆင်ရန် အချိန်ပိုမိုရရှိခဲ့ပါက၊ နေရာအနှံ့အပြားတွင် ပျံ့နှံ့နေသော ပုချီလော့ကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေးသမားများကို ပြန်လည်ခေါ်ယူနိုင်ခဲ့မည်ဖြစ်ပြီး ကျွင်းမြစ်မှ အထူးချွန်ဆုံးသော လူရွေးချယ်မှုများကိုလည်း ယူဆောင်လာနိုင်ခဲ့မည် ဖြစ်ရာ၊ ထိခိုက်စတေးမှုများသည် ယခုထက် များစွာ လျော့နည်းသွားနိုင်ပြီး သူလည်း ဤမျှလောက်အထိ အသက်ဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ကာ တိုက်ခိုက်ရမည် မဟုတ်ပါချေ။

ကံဆိုးစွာပင် ကိစ္စရပ်အားလုံးက အလွန်အမင်း စိတ်စောလွန်းခဲ့သဖြင့် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

“ခေတ္တမျှ အနားယူကြ၊ ရရှိလာတဲ့ ရွှေငွေရတနာတွေကို စုစည်းပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ထွက်ခွာကြမယ်။ သခင်ကြီးထံကို အခြေအနေတွေကို အမြန်ဆုံး အစီရင်ခံတင်ပြရမယ်။”

“နားလည်ပါပြီ။”

ထိုအုပ်စုသည် ခေတ္တမျှ အနားယူကာ ဒဏ်ရာများကို ပတ်တီးစည်းနှောင်ပြီး ဆာလောင်မှုကို ပြေပျောက်စေရန် အစားအစာအချို့ကို စားသောက်လိုက်ကြပြီးနောက် ပြည်နယ်မြို့တော်ဆီသို့ ဦးတည်လာနေသော ဝမ်ကျင်းရှိရာ နေရာသို့ လျင်မြန်စွာ အပြေးအလွှား သွားရောက်ခဲ့ကြတော့သည်။

“ဒါဆိုရင် အဲဒီအဖိုးကြီး ချန်တောက်က ကံကြမ္မာကိုပဲ လက်ခံလိုက်ပြီပေါ့။”

ပြီးခဲ့သည့် အကြိမ်ကထက် ပိုမို၍ အိုမင်းရင့်ရော်သွားပုံရပြီး ဖြူဖျော့နေသော ဝမ်လျန်၏ မျက်နှာကို ကြည့်ကာ ဝမ်ကျင်းက တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“မှန်လှပါ သခင်ကြီး။ ကျွန်ုပ်တို့ ကျိုးမိသားစု စံအိမ်တော်ကို စီးနင်းတိုက်ခိုက်တဲ့အချိန်မှာ အစိုးရစစ်တပ်က ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ အချိန်ဆွဲနေတာကို သတိပြုမိခဲ့ပါတယ်။ ချန်တောက်ဟာ နောက်ထပ် ဒုက္ခတွေ မဖန်တီးချင်တော့ဘဲ ရာထူးကို ချောချောမွေ့မွေ့ လွှဲပြောင်းပေးဖို့ပဲ ဆန္ဒရှိနေပုံရပါတယ်။”

ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ မျက်ဝန်းများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး ဆက်လက်၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ကျိုးမိသားစုနဲ့ အမြဲတမ်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေခဲ့တဲ့ အခြား မိသားစုကြီးတွေကရော... မင်းတို့ကို တားဆီးဖို့ မကြိုးစားကြဘူးလား။”

“မတားဆီးခဲ့ကြပါဘူး။ သူတို့က အဝေးကနေပဲ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြပြီး ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ အမှတ်အသားတွေကို အတည်ပြုနေခဲ့ကြတာပါ။ လုံးဝ လှုပ်ရှားမှု မရှိခဲ့ပါဘူး။”

ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း၊ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် တွေးတောမြော်မြင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ထိုလူများ၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းများကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်နေခဲ့သည်။

ထိုလူများသည်လည်း မရိုးသားသော လှုပ်ရှားလိုစိတ်များကို ရင်ဝယ်ပိုက်ထားကြပုံရသည်။

သူတို့သည် နာမည်ကျော်ကြားလှသော သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းကို မပြစ်မှားလိုကြခြင်းကြောင့်လား။ သို့မဟုတ် သူတို့သည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် လမ်းစတစ်ခုကို ချန်လှပ်ထားလိုပြီး ရာထူးတက်လှမ်းတော့မည့် သူ့ကို တွန်းလှန်ရန်အတွက် မိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်ချင်နေကြခြင်းလား။ သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်း၏ လှုပ်ရှားမှုများနောက်ကွယ်တွင် အခြားတစ်စုံတစ်ယောက် ရှိနေသည်ကို သူတို့ ကြိုတင်ရိပ်မိထားကြပြီး ငါးကြီးတစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆီးရန်အတွက် ကြိုးရှည်ရှည်ဖြင့် လှန်ထားခြင်းလား။

“ပြည်နယ်မြို့တော်ထဲကို လူစေလွှတ်ပြီး သဲလွန်စအချို့ ချန်ထားခဲ့လိုက်၊ အဲဒီနောက် အမျိုးမျိုးသော မိသားစုကြီးတွေနဲ့ ဆက်သွယ်ပြီး သူတို့ မင်းတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ဆန္ဒရှိမရှိ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်စမ်း။”

“အကယ်၍ သူတို့မှာ ဆန္ဒရှိနေခဲ့ရင် အဲဒါကို မှတ်တမ်းတင်ထားလိုက်။”

“နားလည်ပါပြီ။”

ဝမ်လျန်သည် စိတ်ထဲတွင် စဉ်းစားလိုက်ပြီး ဝမ်ကျင်း၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားခဲ့သော်လည်း အမှန်စင်စစ် မည်သူကမျှ သူတို့ထံ လာရောက်ပူးပေါင်းလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားချေ။

ဝမ်ကျင်း၏ ခြိမ်းခြောက်ငွေညှစ်ခြင်းနှင့် ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံရခြင်းသည် ငွေကြေးကဲ့သို့သော ပြင်ပပိုင်ဆိုင်မှုများကိုသာ ဆုံးရှုံးစေမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ အကယ်၍ သူတို့သည် သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းနှင့် တကယ်ပင် ပူးပေါင်းမိပါက ၎င်းမှာ ပုန်ကန်မှုမြောက်ပြီး မိသားစုတစ်ခုလုံး သုတ်သင်ရှင်းလင်းခံရမည့် ကြီးမားလှသော ရာဇဝတ်မှုကြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဝမ်လျန်၏ အတွေးများကို ထိုးထွင်းသိမြင်သွားသည့်အလား ဝမ်ကျင်းက သူ့ကို တိုးညှင်းစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

“အကယ်၍ သူတို့မှာ အဲဒီလို ဆန္ဒမရှိဘူးဆိုရင်တောင်... မင်းက သူတို့ကို ဆန္ဒရှိလာအောင် လုပ်ဆောင်ရလိမ့်မယ်။ ဘယ်သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားရမလဲဆိုတာကိုတော့... မင်းကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ကို ငါ ပေးအပ်လိုက်မယ်။”