အခန်း ၁၃၆

အခန်း (၁၃၆)

ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ခြင်း

အမိန့်တော်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ဝမ်လျန်သည် လျင်မြန်စွာ လှည့်ထွက်သွားခဲ့လေသည်။ သူတို့နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့သည့် အချိန်ထက်ပင် ပိုမို၍ ကိုင်းညွတ်ကျုံ့ဝင်နေသော ဝမ်လျန်၏ နောက်ကျောပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ကျင်းသည် အနည်းငယ် စဉ်းစားမရဖြစ်ကာ ကုရန်ကို သူ၏ဘေးသို့ ခေါ်ယူလိုက်သည်။

“အာရန်... အဲဒီအဖိုးကြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရသွားတာလား။”

ကုရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“သူ့ရဲ့ ခြေလှမ်းတွေက ပေါ့ပါးပြီး မမြဲသလို၊ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ချီစွမ်းအင်တွေကလည်း ဖရိုဖရဲ ပျံ့လွင့်နေပါတယ်။ စွမ်းအင်ကြောတွေ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားတဲ့ အတွင်းဒဏ်ရာ ဖြစ်ရပါမယ်!”

“ဟင်? ငါက သူ့ကိုကူညီဖို့ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော် အမြောက်အမြားတောင် စေလွှတ်ပေးခဲ့တာလေ၊ ဘာဖြစ်လို့ သူက သေလုမျောပါး ပုံစံဖြစ်နေရတာလဲ။ ကျိုးမိသားစုက အရမ်းအင်အားကြီးလွန်းလို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် ဝမ်လျန်ကပဲ သုံးစားမရလို့လား။”

“အခြေအနေက ဒီလိုပါ သခင်ကြီး။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းချုပ်ဟာ ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတစ်ခု ရရှိခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်ဟာ အရင်ကထက် ဆယ်ပုံတစ်ပုံတောင်မရှိတော့ဘူးလို့ ကြားသိရပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ကျိုးမိသားစုဟာ ယွဲ့ပြည်နယ်ထဲက နာမည်ကျော်ပုဂ္ဂိုလ် အများအပြားကို ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ကိုယ်ရံတော်တွေအဖြစ် စည်းရုံးသိမ်းသွင်းထားခဲ့တာကြောင့် ဂိုဏ်းချုပ်ဝမ် ဒဏ်ရာရသွားတာဟာ သဘာဝကျပါတယ်လို့ အောက်ခြေငယ်သား ယူဆမိပါတယ်။”

“ဪ... ဒါကြောင့်ကိုး...”

ဝမ်ကျင်းသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ရင်း ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ ရှုခင်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ပြည်နယ်မြို့တော်ကို ရောက်ဖို့ ဘယ်နှစ်ရက်လောက် လိုသေးလဲ။”

ကုရန်က စိတ်ထဲမှ တွက်ချက်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ အခုသွားနေတဲ့ အရှိန်နဲ့ဆိုရင် နောက်ထပ် ဆယ်ရက်အတွင်း ရောက်ရှိနိုင်ပါတယ်။”

“ခရီးကို နည်းနည်း အရှိန်မြှင့်လိုက်။”

“အမိန့်အတိုင်းပါ သခင်ကြီး။”

ဝမ်ကျင်းနှင့် သူ၏အခြွေအရံများသည် စစ်တပ်တစ်ခု ချီတက်သည့် အရှိန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရလောက်အောင် ခရီးနှင်နှေးကွေးနေခဲ့ကြသည်။ ထိုအုပ်စုတွင် အစေခံများ၊ အိမ်စေမိန်းကလေးများနှင့် အဖိုးတန်ရတနာပစ္စည်းများ၊ အလှဆင်ပစ္စည်း အမြောက်အမြား ပါဝင်နေခြင်းကြောင့် ခရီးစဉ်အရှိန်ကို သိသိသာသာ နှောင့်နှေးကြန့်ကြာစေခဲ့သည်။

ပြီးတော့ ဝမ်ကျင်းတစ်ယောက် ပြည်နယ်မြို့တော်သို့ အပြေးအလွှား လာရောက်နေစဉ်အတွင်းမှာပင် လေးလံထိုင်းမှိုင်းသော အငွေ့အသက်များသည် ပြည်နယ်မြို့တော်တစ်ခုလုံး၌ ဖုံးလွှမ်းလျက် ရှိနေခဲ့သည်။

ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ၏ အိမ်တော်အတွင်းရှိ ဧည့်ခန်းမဆောင်၌ ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးရှိ ထင်ရှားကျော်ကြားသော မိသားစုကြီးများမှ အကြီးအကဲအားလုံး စုရုံးရောက်ရှိနေကြပြီး ချန်တောက်၏ တွေ့ဆုံလက်ခံမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

သူတို့သည် ဤကဲ့သို့ စုပေါင်းတောင်းဆိုသည့် နည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ လက်ရှိ ယွဲ့ပြည်နယ် ပြည်နယ်ဘုရင်ခံဖြစ်သူ ချန်တောက်အား ကျိုးမိသားစုတစ်ခုလုံး သွေးချောင်းစီး သုတ်သင်ရှင်းလင်းခံရသည့် ကိစ္စရပ်ကို အသေအချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပေးရန် ဖိအားပေးရန် ရည်ရွယ်ထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ရယ်စရာကောင်းလှသည်မှာ... ထိုညက လှုပ်ရှားခဲ့သောသူများသည် အောင်ပွဲခံကာ အေးအေးလူလူ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြသည်ကို မိသားစုအသီးသီးမှ စေလွှတ်ထားသော သူလျှိုများက ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ သူတို့အားလုံးသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြဟန် ဆောင်နေကြခြင်းပင်။

လွှဲကုလားထိုင်ပေါ်တွင် သက်တောင့်သက်သာဖြင့် မှေးစက်နေသော ချန်တောက်သည် အစေခံ၏ သတင်းပို့ချက်ကို နားထောင်နေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဧည့်ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ လူများက ကျိုးမိသားစုအတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာ အော်ဟစ်ငိုကြွေးနေကြကြောင်း၊ သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချနေကြကြောင်းနှင့် ကျိုးမိသားစုကို တိုက်ခိုက်ခြင်း၌ သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်း ပါဝင်ပတ်သက်နေမှုအပေါ် ၎င်းတို့၏ သံသယများကို တင်ပြနေကြကြောင်း ဖြစ်သည်။

နားထောင်ပြီးနောက် ချန်တောက်သည် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ အစေခံကို ထွက်သွားရန် အချက်ပြလိုက်ပြီး လွှဲကုလားထိုင်ပေါ်မှ ပျင်းရိစွာ ထရပ်လိုက်လေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏နှလုံးသားသည် သူတစ်ပါးဒုက္ခရောက်သည်ကို ဝမ်းသာပီတိဖြစ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ငါကတော့ မင်းတို့ကို မနှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ရက်စက်တတ်တဲ့ လူကောင်ကြီးတစ်ယောက် ရောက်လာပြီဆိုတော့ မင်းတို့တွေ စပြီး ပြာပြာသလဲ ဖြစ်နေကြပြီလား။

ဤလောကတွင် ထက်မြက်သော လူများ ဘယ်သောအခါမျှ မရှားပါချေ။ မြေခွေးအိုကြီးဖြစ်သူ ချန်တောက်သည် ထိုညက ကျိုးမိသားစု တိုက်ခိုက်ခံရသည့် အချိန်ကတည်းကပင် ၎င်း၏နောက်ကွယ်၌ ဝမ်ကျင်း၏ အရိပ်အယောင် သေချာပေါက် ရှိနေမည်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ အုပ်ချုပ်ခဲ့သော အတွေ့အကြုံများအရ အပေါ်ယံတွင် အချို့သောအရာများသည် အရေးမကြီးဟု ထင်ရသော်လည်း၊ အမှန်တကယ် အရေးကြီးသည်မှာ ထိုအရာများ ဖြစ်ပျက်ပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် သက်ရောက်မှုများသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာသိရှိထားသည်။

ပြီးတော့ ထင်ရှားလှသည်မှာ ကျိုးမိသားစု ကွယ်ပျောက်သွားခြင်းကြောင့် ဝမ်ကျင်းသည် အကျိုးအမြတ်အများဆုံး ရရှိမည့်သူ ဖြစ်သည်။ ကျိုးမိသားစု၏ ဟန့်တားနှောင့်ယှက်မှု မရှိတော့လျှင် ဝမ်ကျင်းသည် ယွဲ့ပြည်နယ်ကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာဖြင့် အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤခန့်မှန်းချက်သည် ခန့်မှန်းချက်သက်သက်သာ ဖြစ်နေဆဲပင်၊ အကြောင်းမူကား မည်သည့်သက်သေအထောက်အထားမျှ မရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

အုပ်ချုပ်ရေးလောကတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင်လည်ခဲ့သူပီပီ ချန်တောက်သည် အဆင့်အတန်းနိမ့်ပါးပြီး နောက်ခံမရှိသော လူတစ်ဦးကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် သက်သေအထောက်အထားကို ဂရုစိုက်ရန် မလိုသော်လည်း၊ ကြီးမားသောအာဏာကို ဆုပ်ကိုင်တော့မည့် ဝမ်ကျင်းကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော နောက်ခံအင်အားရှိသူနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် သက်သေမရှိခြင်းသည် မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲပုတ်ခတ်ခြင်းသာ ဖြစ်သွားမည်ကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။

သို့သော်လည်း ချန်တောက်သည် ဝမ်ကျင်း၏ ပြတ်သားရက်စက်သော နည်းလမ်းများအပေါ် များစွာ ထောက်ခံနှစ်သက်မိသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း သူသည် မိုးကြိုးဆန်သော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ ကျိုးမိသားစုကို တိုက်ရိုက် သုတ်သင်ရှင်းလင်းရန် မစဉ်းစားခဲ့သည် မဟုတ်၊ သို့သော် သူ၏ လက်အောက်တွင် စွမ်းရည်ထက်မြက်သော ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် အမြောက်အမြား မရှိခဲ့ချေ။ အဆုံးတွင်မူ ကျိုးမိသားစု၏ စံအိမ်တော်အတွင်း၌ ပျိုးထောင်ထားသော ကျင့်ကြံသူများနှင့် ကိုယ်ရံတော် အမြောက်အမြားသည် အလကားသက်သက် ရှိနေကြခြင်း မဟုတ်ပေ။ တိုက်ပွဲတစ်ခုတည်းဖြင့် အောင်မြင်သွားပါက ကောင်းမွန်သော်လည်း၊ အကယ်၍ တစ်ချက်လွဲချော်ပြီး တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် အပြတ်မရှင်းနိုင်ခဲ့ပါက အခြေအနေသည် ပိုမိုဆိုးဝါးသွားမည်ဖြစ်ကာ အောင်မြင်နိုင်ခြေမှာ အလွန်နည်းပါးလှသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ချန်တောက်သည် ယခုအချိန်အထိ ကျိုးမိသားစုကို သည်းခံလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

‘ဒါပေမဲ့ အခုကြည့်စမ်း... မင်းတို့တွေ စောင့်ကြွားစောင့်ကြွား လုပ်နိုင်သေးရဲ့လား။ မင်းတို့ မိသားစုတစ်ခုလုံး အကြီးအငယ်မကျန် အကုန်ပျောက်ကွယ်သွားပြီ မဟုတ်လား။’

သူ၏ အမူအရာကို ပြန်လည်ထိန်းညှိလိုက်ပြီးနောက် ချန်တောက်၏ မျက်နှာထက်တွင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ဧည့်ခန်းမဆောင်ဆီသို့ လှမ်းလျှောက်သွားခဲ့တော့သည်။

ချန်တောက် ဧည့်ခန်းမဆောင်သို့ မရောက်ရှိမီမှာပင် သူ၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာ အော်ဟစ်သံသည် ခန်းမအတွင်းရှိ လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ပျံ့လွင့်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

“အို... ရင်နာစရာကောင်းလိုက်တာ။ တကယ်ကို စိတ်မကောင်းဖြစ်ရပါတယ် ညီနောင်ကျိုးရာ။ အဲဒီလူဆိုးတွေက ဘယ်လိုတောင် သောင်းကျန်းရဲကြတာလဲ။”

ဧည့်ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ ဆူညံသံများသည် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ လူအချို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး စိတ်ထဲမှလည်း ကျိန်ဆဲလိုက်ကြသည်။

ဤသရုပ်ဆောင်မှုသည် အလွန်အမင်း ထင်ရှားလွန်းလှပြီး ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်သည့် အရိပ်အယောင်ပင် စွက်ဖက်နေခဲ့သည်။

ဘာလဲ... သူက ရာထူးပြောင်းရွှေ့တော့မှာမို့လို့ ဟန်ဆောင်ဖို့တောင် စိတ်မပါတော့တာလား။ သူက ငါတို့နဲ့ ဘာပတ်သက်မှုမှ မရှိချင်တော့တာလား။ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ။ သူ မြို့တော်ကို ရာထူးတိုးသွားရင်တောင် နောက်နောင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ အခွင့်အရေးတွေ ရှိနေဦးမှာ မဟုတ်ဘူးလား။

သို့သော်လည်း စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ်ဖြစ်နေကြသော်လည်း မည်သူကမျှ ၎င်းကို အပြင်ပန်းတွင် မပြသခဲ့ကြချေ။

ချန်တောက် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူတို့အားလုံး ထရပ်၍ ဂါရဝပြုလိုက်ကြသည်။

“ပြည်နယ်ဘုရင်ခံကို ဂါရဝပြုပါတယ်။”

ချန်တောက်သည် သူ၏ ဝတ်ရုံလက်အင်္ကျီအနားစကို မြှောက်ကာ မျက်ဝန်းထောင့်မှ မရှိသော မျက်ရည်များကို သုတ်ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။ သူသည် အဓိကထိုင်ခုံဆီသို့ တိုက်ရိုက်လျှောက်လှမ်းကာ ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် လူတိုင်းကို စကားဆိုလိုက်သည်။

“အားလုံးပဲ အားနာစရာမလိုပါဘူး၊ ထိုင်ကြပါ။”

ခုတင်တင် ထိုင်လိုက်ကြသော လူများ စကားမစရသေးမီမှာပင် ချန်တောက်က ဦးစွာ ပြောကြားလိုက်သည်။

“မင်းတို့အားလုံး ဒီကို ရောက်လာကြတာဟာ ညီနောင်ကျိုးရဲ့ မိသားစုတစ်ခုလုံး တိုက်ခိုက်ခံရတဲ့ ကိစ္စအတွက်ကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်ပါတယ်။”

“မှန်လှပါ ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ၊ ကျွန်တော်တို့ ဒီကိစ္စအတွက် သီးသန့် လာရောက်ခဲ့ကြတာပါ။”

“ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ... ပြည်နယ်ရဲ့ မြို့တော်ကြီးဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်တို့ ယွဲ့မြို့တော်အတွင်းမှာ ညီနောင်ကျိုးရဲ့ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေက စီးနင်းတိုက်ခိုက်သွားတာကို ခွင့်ပြုလိုက်ရတယ်ဆိုတာ... ဒီလိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ လုပ်ရပ်ဟာ တကယ်ကို ရူးသွပ်လွန်းလှပါတယ်။”

“မှန်ပါတယ် ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ။ လူဆိုးတွေက အရမ်းကို သောင်းကျန်းလွန်းနေပါပြီ။ ဒီလုပ်ရပ်ဟာ ပြည်နယ်ဘုရင်ခံအပေါ် မလေးစားရာရောက်ရုံတင်မကဘဲ နန်းတွင်းရဲ့ ဥပဒေတွေကိုပါ စိန်ခေါ်လိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်။”

ချန်တောက်၏ မေးခွန်းအပြီးတွင် လူတိုင်းက သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချရင်း ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ အချို့သောသူများသည် သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းက နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူ ဟုတ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့သည် ပြည်နယ်ဘုရင်ခံကို ရိုသေလေးစားမှု မရှိသည်မှာ ထင်ရှားကြောင်း သွယ်ဝိုက်၍ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ခဲ့ကြသည်။

အဆုံးတွင်မူ သူတို့သည် တကယ်ပင် အနည်းငယ် ပြာပြာသလဲ ဖြစ်နေကြခြင်းပင်။ ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသောသူများထဲမှ အများစုမှာ ဩဇာအာဏာအရ ကျိုးမိသားစုကို မမှီကြချေ၊ ကျိုးမိသားစုတစ်ခုလုံးကို တစ်ညတည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူကိုမူ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။ သူတို့သည် ယခုအချိန်တွင် 'အကယ်၍ ထိုသူက ငါတို့ကိုပါ လာရောက်တိုက်ခိုက်ရင် ငါတို့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပါ့မလား' ဟု တွေးတောကာ စိုးရိမ်မကင်း ဖြစ်နေကြသည်။ အဖြေမှာ သေချာပေါက် မရှင်သန်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျိုးမိသားစု တိုက်ခိုက်ခံရပြီး ဒုက္ခမမြောက်နေ့ နံနက်ပိုင်းတွင် မိသားစုအသီးသီးသည် သူတို့၏ စွမ်းရည်ထက်မြက်သော သိုင်းပညာရှင်များကို စေလွှတ်၍ တိုက်ပွဲရာဇဝင်များနှင့် ကျိုးမိသားစုဝင်များ၏ ဒဏ်ရာများကို စစ်ဆေးစေခဲ့သည်။ ထိုညက လှုပ်ရှားခဲ့သူများသည် အားလုံး ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ ထိုလူများသည် သူတို့ထံသို့ လာရောက်ခဲ့လျှင် သူတို့သည်လည်း ကျိုးမိသားစုကဲ့သို့ ပျက်စီးခြင်းလမ်းသို့ သေချာပေါက် လျောက်လှမ်းရပေလိမ့်မည်။

ဤကဲ့သို့ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ဆူညံစွာ ပြောဆိုနေကြသော စကားများသည် ချန်တောက်ကို စိတ်ထဲမှ ရယ်မောမိစေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏မျက်နှာမှာမူ တည်ကြည်အေးစက်နေဆဲပင်။

“အားလုံးပဲ ငြိမ်ငြိမ်နေကြစမ်း။”

ချန်တောက်သည် အောက်တွင် ထိုင်နေကြသော လူများကို ဝေ့ပျံကြည့်လိုက်သည်။

“ပြည်နယ်ဘုရင်ခံအိမ်တော်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်စုံစမ်းရေးမှူးတွေရဲ့ တင်ပြချက်အရ အဲဒီညက ကျိုးမိသားစုကို စီးနင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့သူတွေဟာ သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းက ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့ဟာ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေကို လုယက်ဖို့အတွက် ကျိုးမိသားစုကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေ ဖြစ်ကြတယ်။ ကျိုးမိသားစုရဲ့ ရတနာတိုက်ခန်း တံခါးသော့တွေကို အကြမ်းဖက် ဖျက်ဆီးထားတာကို တွေ့ရသလို၊ သိုလှောင်ရုံ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာလည်း ပစ္စည်းတွေကို ဆွဲယူသွားတဲ့ အမှတ်အသား အမြောက်အမြား ရှိနေခဲ့တယ်။ ဒါကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဒီအမှုဟာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေရဲ့ ငွေမက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပွားခဲ့တာ ထင်ရှားပါတယ်။”

ချန်တောက်သည် သူ၏ စိတ်ထဲမှ သံသယများကို လုံးဝရှောင်လွှဲကာ ဤအမှုကို ရိုးရှင်းသော ငွေလုမှုအဖြစ် တိုက်ရိုက် သတ်မှတ်လိုက်ပြီး၊ လူတိုင်း မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ ဤကိစ္စကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် လုံးဝ ရည်ရွယ်ချက်မရှိချေ။

‘ရယ်စရာလား...’

သူက မကြာခင်မှာ ထွက်ခွာတော့မှာ ဖြစ်သည်။ သူက ဘာဖြစ်လို့ ဒီလို ရှုပ်ထွေးလှတဲ့ ရွှံ့ညွန်ထဲကို ဝင်ရောက်ပတ်သက်ရပါမည်နည်း။ မည်သည့် အကျိုးအမြတ်မျှ မရရှိနိုင်ရုံတင်မကဘဲ ကိုယ်တိုင်ပါ ရွှံ့ပေသွားနိုင်ခြေ ရှိနေသည်။ အကယ်၍ သူ၏နေရာကို အစားထိုးဝင်ရောက်မည့် ဝမ်ကျင်းကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေရန် သက်သက်ဆိုလျှင်လည်း ၎င်းမှာ လုံးဝ မလိုအပ်သော အရာဖြစ်ပြီး၊ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ အင်အားကြီးမားသော ရန်သူတစ်ဦးကို ဖန်တီးမိမည့် မိုက်မဲသော လုပ်ရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ချန်တောက်သည် ထိုကဲ့သို့ အကျိုးမရှိသော အလုပ်မျိုးကို ဘယ်သောအခါမျှ လုပ်ဆောင်မည်မဟုတ်ချေ။

ချန်တောက်၏ ပြတ်သားသော သဘောထားနှင့် ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော လေသံကို မြင်တွေ့ရသောအခါ လူတိုင်းသည် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မကြာမီ ရာထူးပြောင်းရွှေ့တော့မည့် လူတစ်ဦးကို ထိန်းချုပ်ရန် မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ကြချေ။

လူအချို့သည် နားလည်မှုရှိရှိဖြင့် ထရပ်ကာ နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြပြီး၊ ပြည်နယ်ဘုရင်ခံအိမ်တော်အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော သူတို့၏ မြင်းရထားများပေါ်သို့ အသီးသီး တက်စီးကာ အခြားတစ်နေရာတွင် စုရုံး၍ ဆက်လက်ဆွေးနွေးရန် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြတော့သည်။

ယခုအကြိမ်တွင်မူ သူတို့သည် အမှန်တကယ် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သွားခဲ့ကြသည်။ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းအတိုင်း မကစားသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ တကယ်ပင် ခေါင်းခဲစရာ ကောင်းလှပေသည်။