← Chapters

အခန်း ၁၄၀

Vol. 14 Ch. 140

အခန်း ၁၄၀

Vol. 14 Ch. 140

အခန်း (၁၄၀)

ယုံကြည်မှုစွမ်းအား

"ဂူသင်္ချိုင်း ဖောက်ထွင်းရမယ် ဟုတ်လား။ မင်း ခေါင်းတစ်ခုခုနဲ့ ဆောင့်မိလာတာလဲ၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီမနက် အိပ်ရာထတော့ မင်းရဲ့ဦးနှောက်ကို ကုတင်ပေါ်မှာ မေ့ကျန်ခဲ့တာလား။ စံအိမ်တော်ရဲ့ အိမ်တော်ထိန်းအဖြစ် သက်တောင့်သက်သာ နေရတာကို မတင်းတိမ်နိုင်ဘဲ ဘာဖြစ်လို့ မြေကြီးထဲ တိုးဝင်ပြီး ဂူသင်္ချိုင်းသူခိုး ဘဝကိုမှ အတင်းအကျပ် ခံယူချင်နေရတာလဲ။"

အသိတရား ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာသော ဝမ်ကျင်းသည် အာပေါင်အား ဒေါသတကြီးဖြင့် တရစပ် ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်တော့သည်။ စကားဖြင့် ဆဲရေးတိုင်းထွာရုံမျှဖြင့် သူ၏ ရင်တွင်းဒေါသကို မဖြေဖျောက်နိုင်သဖြင့် သူ့ကို ခြေထောက်ဖြင့် နှစ်ချက်ခန့် ထပ်မံကန်ကျောက်လိုက်သေးသည်။ အဆူအဆဲ ခံနေရသော အာပေါင်သည်ကား နာကျင်ဟန်ဖြင့် သွားဖြဲပြကာ လူအကြီးလိုသာ စပ်ဖြဲဖြဲ ပြုံးနေလေသည်။

အာပေါင်၏ ပုံစံကို မြင်သောအခါ ဝမ်ကျင်းသည် လက်ကိုဆန့်၍ ဒေါသကြောင့် တဒိန်းဒိန်း တုန်လှုပ်နေသော သူ၏ နဖူးကြောများကို ဖိညှစ်လိုက်မိသည်။

"မင်း သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီးပြီလား။ ငါ ကြိုပြောထားမယ်နော်၊ နောက်မှ နောင်တရတယ်ဆိုရင် ငါ မင်းကို ဒုတိယအကြိမ် အခွင့်အရေး ပေးတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

အာပေါင်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဦးချကာ ဒူးတုပ်ဝပ်စင်းလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုး သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီးပါပြီ သခင်လေး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်မျိုးဟာ သခင်လေးကိုပဲ ခစားရမှာပါ။ အာပေါင်က ကိုယ်တိုင် နှစ်သက်တဲ့အလုပ်ကိုပဲ လုပ်ချင်လို့ပါ။"

"ဟူး... ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ... မင်းကတော့ တကယ့်ကို အသုံးမကျတဲ့ကောင်ပဲ။ ကောင်းပြီ၊ ဒီနေ့ကစပြီး 'မော့ကျင်းတပ်မှူး' တွေကို ဦးဆောင်ဖို့ မင်းကို တာဝန်ပေးလိုက်မယ်။"

မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်စင်းနေသော အာပေါင်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် သူ၏ ရိုးအလှသော ရုပ်သွင်နှင့် လုံးဝမလိုက်ဖက်သည့် ထက်မြက်စူးရှသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးတောလိုက်သည်။

'မော့ကျင်းတပ်မှူး' ဟုတ်လား။ စံအိမ်တော်၏ အိမ်တော်ထိန်းအဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့စဉ်က အာပေါင်သည် သခင်လေးထံ လာရောက်တွေ့ဆုံကြသော လူအများအပြားကို သတိပြုမိခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ဝမ်ကျင်းတွင် ဂူသင်္ချိုင်းဖောက်ထွင်းရန် သီးသန့်တာဝန်ပေးထားသော လူတစ်စု ရှိနေသည်ကိုသာ သူသိရှိပြီး ထိုလူများ မည်သည့်နေရာမှ ရောက်ရှိလာသည်ကိုမူ သူမသိရှိချေ။ ဝမ်ကျင်းသည် ဤကိစ္စကို သူ့အား တမင်သက်သက် ကွယ်ဝှက်ထားခြင်း မရှိသော်လည်း မိမိ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကြားတွင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်းလည်း မရှိခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤအလုပ်မှာ မှောင်ခို လျှို့ဝှက်သော ကိစ္စရပ်ဖြစ်သဖြင့် လူသိရှင်ကြား လှစ်ဟပြ၍ မရနိုင်ချေ။

ထိုလူများသည် မည်သည့်အခါမျှ တစ်ဦးတည်း လာရောက်တွေ့ဆုံခြင်း မရှိသည်ကို အာပေါင်က အသေးစိတ် သတိပြုမိခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ထိုအစုအဖွဲ့တွင် ဦးဆောင်မည့် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ကင်းမဲ့နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ အခွင့်အရေးဖြစ်ပြီး သူ၏ သစ္စာရှိမှုသည် ဤရာထူးကို ရရှိရန်အတွက် အကောင်းဆုံးသော အရင်းအနှီးပင် ဖြစ်ပေသည်။

အိမ်တော်ထိန်းတစ်ဦး ဖြစ်ရခြင်းမှာ သခင်၏ ယုံကြည်အားကိုးမှုကို ရရှိခြင်းဖြစ်သော်လည်း အိမ်တော်ထိန်းဘဝ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိလျှင်ပင် သူသည် အစေခံသက်သက်သာ ဖြစ်နေဦးမည်။ သူ၏ ရည်မှန်းချက်က ဤနေရာ၌ မဟုတ်ပေ။ သူသည် ငယ်ရွယ်သေးပြီး အထက်သို့ တက်လှမ်းရန် တွန်းအားနှင့် သတ္တိအပြည့် ရှိနေသေးသည်။ ထို့အပြင် ထိုစဉ်က ကျီခရိုင်၏ ဝူပေါင်တောင်သို့ သွားရောက်ခဲ့သော ခရီးစဉ်သည် မြေကြီးထဲမှ ရွှေငွေရတနာများကို တူးဖော်ရသည့် အရသာကို သူ့အား စွဲလန်းနှစ်သက်သွားစေခဲ့သည်။

"ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်လှပါတယ် သခင်လေး။"

ဝမ်ကျင်းက စိတ်မရှည်သလို လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"သွားတော့... သွားတော့။ ပြီးတော့ ဆရာကြီးစီမာကို စံအိမ်တော်ကို ကြွရောက်ဖို့ ဖိတ်ကြားလိုက်ဦး။"

"အမိန့်အတိုင်းပါ။"

အာပေါင် အပြေးအလွှား ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ကျင်းသည် သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းကို ရမ်းလိုက်မိသည်။ သူသည် အာပေါင်၏ တည်ငြိမ်မှုမရှိသော နှလုံးသွင်းသဘာဝကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံမျှဖြင့် ရိပ်မိလေသည်။ အာဟုသည် ‘ကွန်ရက်' အဖွဲ့၏ ကွပ်ကဲရေးမှူး ဖြစ်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် အာပေါင်တစ်ယောက် ငြိမ်သက်စွာ မနေနိုင်တော့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် တက်ကြွလှုပ်ရှားသော သွေးပူဆဲ လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ရည်မှန်းချက်နှင့် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် အပြည့်ရှိနေပေသည်။

ဝမ်ကျင်း၏ ဆင့်ခေါ်မှုကြောင့် ရောက်ရှိလာသော စီမာယီအား အစေခံတစ်ဦးက သေသပ်လှပစွာ ပြင်ဆင်ထားသော လက်ဖက်ရည်ဆောင်သို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ဤပြည်နယ်ဘုရင်ခံစံအိမ်တော်မှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းလှသဖြင့် ပထမဆုံးအကြိမ် လာရောက်ဖူးသူများအဖို့ လမ်းပြမပါပါက လမ်းပျောက်သွားနိုင်လောက်ပေသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် စီမာယီသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရံဖန်ရံခါ လှည့်လည်ကြည့်ရှုရင်း စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်မိသည်။ အခမ်းနားဆုံး ပြင်ဆင်မွမ်းမံထားသော ဤစံအိမ်တော်ကြီးသည် ဝမ်ကျင်းအား စိတ်ကျေနပ်မှု ပေးနိုင်စွမ်းရှိမည်မှာ အသေအချာပင်။ ဝမ်ကျင်း မနှစ်သက်သော အသေးအဖွဲ ချို့ယွင်းချက်အချို့ ရှိနေဦးမည်ဆိုလျှင်ပင် သူသည် ကြီးမားသော ပြုပြင်ဆောက်လုပ်မှုများကို ထပ်မံလုပ်ဆောင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

စီမာယီ၏ အမြင်တွင်မူ ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းဆိုင်ရာ သုခချမ်းသာများနှင့် သက်တောင့်သက်သာရှိမှုတို့မှာ ဒုတိယဦးစားပေးသာ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် မိမိ၏ စံနှုန်းများကို အသုံးပြု၍ ဝမ်ကျင်းအား ကန့်သတ်ခြင်း သို့မဟုတ် အကြံပေးခြင်းမျိုး ပြုလုပ်မည် မဟုတ်ပေ။ အုပ်ချုပ်သူ အရှင်သခင်တစ်ဦးအဖို့ ဆန်းပြားသော ဝတ်စုံများ၊ လှပသော အစေခံမိန်းမပျိုများနှင့် ပျော်ရွှင်းမှုကို ခံစားခြင်းသည် ကြီးမားသော ချို့ယွင်းချက်တစ်ခု မဟုတ်ချေ။ ဘဏ္ဍာရေး အကြပ်အတည်း မရှိသရွေ့နှင့် မည်သည့်အရာကို ပြုလုပ်ရမည်၊ မည်သည့်အရာကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်ကို သေချာစွာ သိရှိနေသရွေ့ ထိုသူသည် ကောင်းမွန်သော သခင်တစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲပင်။

စီမာယီ လက်ဖက်ရည်ဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ ဝမ်ကျင်းသည် မေးစေ့ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်ကာ ဖျာကော်ဇောပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ မှီထိုင်ရင်း စိမ်းလန်းသော သစ်ပင်ငယ်တစ်ပင်ကို ငေးမောကြည့်ရှုနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စီမာယီက အသာအယာ ချောင်းဟန့်လိုက်ရာ ဝမ်ကျင်း၏ အာရုံများ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

"သခင်ကြီး..."

ဝမ်ကျင်းသည် ချက်ချင်း အသိပြန်ဝင်လာပြီး စီမာယီကို ပြုံးပြကာ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ထိုင်ခုံကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"စီမာယီ... ရောက်လာပြီပဲ။ မြန်မြန် ထိုင်ပါဦး။"

စီမာယီသည် သူ၏ ဝတ်ရုံကို သပ်ရပ်အောင် ပြင်ဆင်ပြီးနောက် အနည်းငယ် အရိုအသေပေးကာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ ထိုင်လိုက်သည်။

"သခင်ကြီး... ဘယ်အရာကို တွေးတောပူပန်နေတာလဲ။ ဖူယန်စီရင်စုရဲ့ ကိစ္စလား။"

ဝမ်ကျင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ယွဲ့ပြည်နယ်ကို မည်သို့ လျင်မြန်စွာ စည်းလုံးညီညွတ်အောင် ပြုလုပ်ရမည်နှင့် မတည်ငြိမ်သော အင်အားစုအားလုံးကို မည်သို့ အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းပစ်ရမည်ကို စဉ်းစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ ခေါ်ဆောင်လာသော စစ်သည်အင်အားမှာ ယွဲ့ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးရန် မလုံလောက်သော်လည်း သူ၏ 'စနစ်' အတွင်း၌ ထုတ်ယူခြင်းမပြုရသေးသော လျှို့ဝှက်စစ်တပ်တစ်ခု ရှိနေသေးသည်။ အကယ်၍ သူ လှုပ်ရှားလိုပါက လုံလောက်သော အင်အား ရှိနေပေသည်။

သို့သော် မည်သည့် အကြောင်းပြချက်ဖြင့် လှုပ်ရှားရမည်နည်း၊ လှုပ်ရှားပြီးနောက် နန်းတော်နှင့် လောကတစ်ခုလုံးကို မည်သို့ ရှင်းပြရမည်နည်း။ ဤသည်မှာ ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ လောကကြီး၏ မငြိမ်မသက်မှုများသည် စတင်အစပျိုးရုံမျှသာ ရှိသေးသဖြင့် အချို့သော စည်းမျဉ်းများကိုမူ ဖောက်ဖျက်၍ မရသေးချေ။

ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှု အားလုံးကို စီမာယီအား ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း တိုင်ပင်ဆွေးနွေးလိုက်သည်။

ဝမ်ကျင်း၏ စကား ဆုံးသွားသောအခါ စီမာယီက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး... ဒီကိစ္စအတွက် ပူပန်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်မျိုးဟာ ခုနကတင် ရုံးတော်အတွင်းမှာ ယွဲ့ပြည်နယ်ရဲ့ မြို့ပြကာကွယ်ရေးနဲ့ စစ်အင်အား ဖြန့်ကျက်မှုတွေကို စိစစ်ခဲ့ပါတယ်။ ကျယ်ပြန့်လှတဲ့ ယွဲ့ပြည်နယ်မှာ စစ်သည်အင်အား သုံးသောင်းသာ ရှိပြီး ချန်တောက်ရဲ့ ယုံကြည်ရတဲ့ စစ်သူကြီးတွေဟာလည်း သူ့နောက်ကို လိုက်ပြီး မြို့တော်ကို ထွက်ခွာသွားကြပါပြီ။ အကယ်၍ သခင်ကြီးအနေနဲ့ ကရုဏာတော်နဲ့ အာဏာစက်ကို ပေါင်းစပ်ပြီး ဓားတစ်ဖက်၊ ပျားရည်တစ်ဖက် သုံးစွဲမယ်ဆိုရင် ဒီစစ်တပ်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ မခက်ခဲပါဘူး။ ပြီးတော့ ဒီစစ်တပ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီးတာနဲ့ သခင်ကြီးဟာ သူတို့အားလုံးကို လော့နန်ပြည်နယ်ရဲ့ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာဆီကို ပြောင်းရွှေ့ ဖြန့်ကျက်နိုင်ပါတယ်။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ကျင်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။

"အားလုံးကို လော့နန်ပြည်နယ်ဆီ ပြောင်းပစ်ရမယ် ဟုတ်လား။ ဒါဆိုရင် ရုံးစိုက်ရာမြို့က..."

စကားမဆုံးမီမှာပင် ဝမ်ကျင်း အသိဝင်လာပြီး ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကာ "စီမာယီရဲ့ ဆိုလိုရင်းက ငါးစာချတာလား။"

စီမာယီက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီလိုမျိုး ပြောလို့ရပါတယ်။ သခင်ကြီးအနေနဲ့ ရုံးစိုက်ရာမြို့က စစ်အင်အား ကင်းမဲ့နေတဲ့ ပုံစံမျိုးကို တမင်ဖန်တီးပြီး ပြည်နယ်အတွင်းရှိ ဝူချုံယွန်းနဲ့ အခြားသော အရှိန်အဝါကြီးမားတဲ့ မိသားစုကြီးတွေကို တမင်တကာ ဖိနှိပ်ကာ သူတို့ကို နောက်ဆုံး လောင်းကြေးအဖြစ် လှုပ်ရှားလာအောင် တွန်းအားပေးရုံပါပဲ။ သူတို့က ဦးစွာပထမ လှုပ်ရှားပြီး ပုန်ကန်လာတာနဲ့ သခင်ကြီးဟာ အဲဒီ 'လျှို့ဝှက်စစ်တပ်' ကို ဆင့်ခေါ်ပြီး ပုန်ကန်မှု ရာဇဝတ်မှုနဲ့အတူ မကောင်းသော စိတ်ထားရှိသူ အားလုံးကို တစ်ပါးတည်း အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရှင်းလင်းနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။"

စီမာယီ၏ အကြံဉာဏ်ကို ကြားပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းသည် အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်တော့သည်။ လှည့်ကွက် ဆင်တူယိုးမှား ကောက်ကျစ်မှုအပိုင်းတွင်မူ စီမာယီ မင်းကို မည်သူမျှ မမီနိုင်ပေ။

‘မင်းကတော့ ရန်သူကို ကျော့ကွင်းအတွင်း သွေးဆောင်ခေါ်ယူတဲ့ အတတ်ပညာကို အမှန်တကယ်ပင် အထွတ်အထိပ် ရောက်အောင် တတ်မြောက်ထားတာပဲ။’

ဝူချုံယွန်း ပုန်ကန်မလား ဆိုသည်ကိုမူ တွေးတောနေစရာ မလိုပေ။ အသက်ဘေးနီးလာသော ယုန်တစ်ကောင်ပင်လျှင် ပြန်လည်ကိုက်ခဲတတ်ရာ လူသားတစ်ယောက်အဖို့ ဆိုဖွယ်ရာမရှိချေ။ လူတစ်ဦးကို မိမိထံ သစ္စာခံလာအောင် ပြုလုပ်ရန်မှာ ခက်ခဲလှသော်လည်း ပုန်ကန်လာအောင် တွန်းပို့ရန်မှာမူ မခက်ခဲလှပေ။

ထိုကဲ့သို့သော ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုနှင့် အရှက်ခွဲမှုများအောက်တွင် ဝူချုံယွန်းအနေဖြင့် ဆက်လက်သည်းခံနိုင်လိမ့်မည်ဟု ဝမ်ကျင်း မယုံကြည်ချေ။ ဥပမာအားဖြင့်... သူ၏ ဇနီးသည်အား စံအိမ်တော်သို့ လာရောက်စေပြီး ဝမ်ကျင်းနှင့်အတူ အရက်သောက်ခိုင်းခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဖူယန်စီရင်စုအပေါ် အခွန်အတုတ်များ တိုးမြှင့်ကောက်ခံခြင်း၊ သို့မဟုတ် နန်းတော်မှ စီရင်စုအသီးသီးသို့ ခွဲဝေပေးသော စစ်ရိက္ခာများကို ဖြတ်တောက်ထားခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဖူယန်စီရင်စု၏ အဂတိလိုက်စားမှုများကို ပြင်းထန်စွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် လူလွှတ်ကာ ဝူချုံယွန်း၏ လူယုံတော်များ၏ အသေးအဖွဲ အမှားအယွင်းများကို ရှာဖွေပြီး ပြဿနာကြီးအောင် ဖန်တီးခြင်း စသည်တို့ ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ တမင်တကာ ပစ်မှတ်ထား ဖိအားပေးခံရခြင်း၊ ရုံးစိုက်ရာမြို့၏ စစ်အင်အား ကင်းမဲ့နေခြင်းတို့နှင့်အတူ မသမာသောစိတ်ရှိသူများ၏ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ရည်မှန်းချက်များ နိုးကြားလာကာ ဝူချုံယွန်း ပုန်ကန်လာရန် ရာခိုင်နှုန်း အလွန်ပင် မြင့်မားလှပေသည်။ အကယ်၍ သူကိုယ်တိုင် မပုန်ကန်လျှင်ပင် ဝမ်ကျင်းသည် ဝူချုံယွန်းကို ထောက်ခံသူများအား သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ပြီး မဖြစ်ဖြစ်အောင် ပုန်ကန်စေမည် ဖြစ်သည်။

နည်းလမ်းများစွာ ရှိလှပေသည်။ ခဏတာအတွင်းမှာပင် ဝမ်ကျင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ကောက်ကျစ်သော အကြံအစည် ငါးခု၊ ခြောက်ခုခန့် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ကောက်ကျစ်သော အကြံအစည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဝမ်ကျင်းသည် လူသားများကို နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းရန်အတွက် မွေးရာပါ ပါရမီ ပါလာပုံရပေသည်။

အကယ်၍ ဤနည်းလမ်းများဖြင့်ပင် ဝူချုံယွန်းကို ပုန်ကန်အောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်ပါက သူ၏ နှလုံးသွင်းသဘာဝမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် လောကတစ်ခုလုံးကို ဆန့်ကျင်ရလျှင်တောင်မှ သူ့ကို အတင်းအကျပ် သတ်ဖြတ်ပစ်ရမည် ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ... သူ ပုန်ကန်သည်ဖြစ်စေ၊ မပုန်ကန်သည်ဖြစ်စေ ဝူချုံယွန်းသည် သေရမည်သာ ဖြစ်သည်။ မည်သည့် ရာဇဝတ်မှုဖြင့် သေဆုံးရမည် ဆိုသည်ကသာ ကွာခြားပေလိမ့်မည်။

ဝူချုံယွန်းကို ပုန်ကန်ရန် ဖိအားပေးနေစဉ် အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသော ဝမ်ကျင်း၏ ယုံကြည်ချက်မှာ ထိုထုတ်ယူခြင်းမပြုရသေးသော လျှို့ဝှက်စစ်တပ်ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းသွားပြီး ထိုစစ်တပ်က မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ဝမ်ကျင်းသည် စစ်သည်များကို တိုက်ရိုက်ဆင့်ခေါ် စုဆောင်းနိုင်သေးသည်။ မိမိတွင် 'စနစ်' တစ်ခု ရှိနေသည်တောင်မှ မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ပို၍ မောက်မာ မရဲတင်းဘဲ နေရမည်နည်း။ သို့မဟုတ်ပါက ဤ 'စနစ်' ကို ဖြုန်းတီးရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

All Chapters