အခန်း ၃၀၃
Vol. 31 Ch. 303
အပိုင်း ၃၀၃
ဒုန်း...
ဒုန်မင်ကျူး၏ စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် စင်မြင့်ထက်၌ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
လင်းယွဲ့သည် စင်ပေါ်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမသည် လှေကားထစ်များကို နင်းမိပြီး စင်မြင့်ကို တစ်ကိုယ်လုံးဖြင့် ဆောင့်မိသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ နဖူးမှ သွေးများ စီးကျလာပြီး သတိမေ့မြောသွားခဲ့လေသည်။
“လူကယ်ကြပါဦး။”
“လူနာတင်ယာဉ် ခေါ်ပေးကြပါ။”
မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားပြီး လူများစွာ အော်ဟစ်အော်မြည် ကြတော့သည်။ အစီအစဉ်တင်ဆက်သူနှင့် ဝန်ထမ်းများက အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြပြီး လင်းယွဲ့ကို ထိုနေရာမှ အမြန်ပွေ့ချီ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။
အောက်က လူများမှာမူ ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားကြသည်။ အပြောင်းအလဲက အလွန် ရုတ်တရက် ဆန်းပြားစွာ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သဖြင့် ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားကြချေ။
ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး လင်းဖန် ထိုင်နေသည့် ဝိုင်းမှ လူအချို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“ဒီလောက်အထိ တိုက်ဆိုင်တာတော့ မဟုတ်နိုင်ဘူး မဟုတ်လား။ တမင်သက်သက် လုပ်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီလင်းယွဲ့က လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် တကယ်ပဲ ဒီနည်းလမ်းကို သုံးခဲ့တယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် လုံးဝ မယုံနိုင်ဘူး။” စွန်းဟွာကလည်း ပြောလိုက်သည်။
“ပရဟိတ နာမည်ကို သုံးပြီး ဖျော်ဖြေရေးလောကရဲ့ မပြောမဆိုဘဲ လက်ခံထားကြတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေအားလုံးကို အသုံးချနေကြတာ တကယ့်ကို စိတ်ပျက်ဖို့ ကောင်းပါတယ်။”
ကျန်းဖူဝေက ခေါင်းခါကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ လေသံထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော စိတ်ပျက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
ကောင်းမွန်လှသော ပရဟိတညကြီးသည် သူတို့မျက်စိထဲတွင် ပြက်လုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။
“အချိန်လည်း နည်းနည်း နောက်ကျနေပြီဆိုတော့ ကျွန်တော် အရင် ပြန်တော့မယ်။”
ကျန်းဖူဝေက အချိန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခုံမှ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ ဤပရဟိတညသည် ဤမျှ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက်ပိုင်း ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။ သူ ဆက်ထိုင်နေရန် စိတ်ကူး မရှိတော့ပေ။
“ကျွန်မလည်း အရင် ပြန်တော့မယ်။” ဒုန်မင်ကျူးကလည်း ထရပ်လိုက်သည်။
လင်းဖန်နှင့် မိုရှင်းယာတို့သည်လည်း သူတို့၏ ခုံများမှ ထရပ်လိုက်ကြသည်။ ပါတီပွဲက အနည်းငယ် ပျင်းစရာ ကောင်းနေသော်လည်း ပရဟိတည၏ အလယ်အလတ်ပိုင်းတွင် ထွက်ခွာသွားခြင်းက မကောင်းလှချေ။
သို့သော် ယခုအခါ အခြေအနေများက ဆိုးရွားပျက်ပြားသွားပုံရပြီး သူတို့၏ စိတ်အခြေအနေလည်း လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဝိုင်းရှိ အခြားလူအချို့လည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့်ပင် အားလုံးက ထရပ်ကာ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။
လူများစွာ၏ အာရုံစိုက်မှုက စင်မြင့်ထက်တွင်သာ ရှိနေသဖြင့် ဤဝိုင်းမှ လူများ ထွက်ခွာသွားခြင်းကို သတိပြုမိသူ သိပ်မရှိလှချေ။
“အတွင်းရေးမှူး ကျန်း၊ မစ္စဒုန်၊ ပြီးတော့ ဥက္ကဋ္ဌစွန်း၊ အနည်းငယ် အံ့သြစရာ ဖြစ်သွားပေမဲ့ ပါတီပွဲက မပြီးသေးပါဘူး၊ ဘာလို့ ဒီလောက် အလောတကြီး ပြန်ကြတာလဲခင်ဗျာ။” သူတို့ စိတ်စာပွဲခန်းမ အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းလာသည်နှင့် ပါတီပွဲကို စီစဉ်သူ လျူချင်းယင်က သူတို့ထံသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာသည်။
“ကျွန်တော့်မှာ အလျင်စလို ကိစ္စရှိလို့ပါ၊ နည်းနည်းလည်း နောက်ကျနေပြီ၊ မနက်ဖြန် အလုပ်ရှိတာမို့ ပြန်ပြီး နားရပါမယ်။” ကျန်းဖူဝေက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ပါတီပွဲရဲ့ ဧည့်ခံမှုမှာ တစ်ခုခု အဆင်မပြေတာ ရှိလို့လားခင်ဗျာ။” လျူချင်းယင်က ဒုန်မင်ကျူးနှင့် အခြားသူများကို ကြည့်ကာ သတ္တိမွေး၍ မေးလိုက်သည်။
ဒီလူတွေက ပြည်တွင်းရှိ အဆင့်မြင့် ကုမ္ပဏီကြီးတွေရဲ့ သူဌေးကြီးတွေပဲ။ စားပွဲတစ်ဝိုင်းလုံးက လူတွေ စောစောစီးစီး ထွက်ခွာသွားကြတာက တစ်ခုခုကို မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြတာ သိသာလှသည်။
“မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်မကုမ္ပဏီမှာ ပြန်ပြီး ဖြေရှင်းရမယ့် အရေးပေါ်ကိစ္စ အချို့ ရှိနေလို့ပါ၊ ပြီးတော့ ကျွန်မရဲ့ လေယာဉ်ကလည်း ဒီညပဲ ဖြစ်နေလို့ပါ။” ဒုန်မင်ကျူးက ပါးစပ်ဟ ပြောလိုက်သည်။
လင်းဖန်နှင့် မိုရှင်းယာတို့သည် မည်သူမျှ မတားဆီးဘဲ လက်တွဲကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ကျန်းဖူဝေနှင့် အခြားသူများကလည်း လျူချင်းယင်၏ ဆွဲဆောင်ထိန်းသိမ်းမှုများကို ငြင်းပယ်ကာ ခန်းမထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။
“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။”
လျူချင်းယင်က ဒုန်မင်ကျူးတို့ဝိုင်းကို တာဝန်ယူ ဧည့်ခံရသည့် စားပွဲထိုး အမျိုးသမီးကို ခေါ်ယူလိုက်သည်။
“သူတို့က ယာဉ်တန်း ၈ စု လှူဒါန်းခဲ့ပုံရပါတယ်၊ ပြီးတော့မှ ဟွာယီက ရှန့်နန်ရဲ့ နာမည်ကိုပဲ ကြေညာခဲ့တာပါ။ အဲဒီနောက် လင်းယွဲ့နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စအချို့ကိုလည်း ပြောဆိုခဲ့ကြပါသေးတယ်။”
လျူချင်းယင် အသက်ရှူပင် မှားသွားရသည်။ ဘယ်နေရာမှာ ပြဿနာရှိနေလဲဆိုတာကို သူ သိရှိသွားပြီး လူတစ်ယောက်ကို စော်ကားမိသွားပြီဆိုတာ နားလည်လိုက်သည်။ ပရဟိတ ဂါလာပွဲကြီးရဲ့ အတွင်းရေးကို သူတို့ ခန့်မှန်းမိသွားကြပုံရသည်။
“နံပါတ် ၁၆ ခုံရဲ့ လှူဒါန်းမှုစာရင်းကို ချက်ချင်း စစ်ဆေးစမ်း။” လျူချင်းယင်က သူမ၏ မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်အနေနဲ့ သတင်းကောင်းတစ်ခု ပြောပြပါရစေ။ မလင်းယွဲ့က သတိမေ့ရုံတင် ဖြစ်တာပါ၊ အဆင်ပြေပါတယ်လို့ အတည်ပြုထားပါတယ်။ နှမြောစရာကောင်းတာကတော့ အမျိုးသားတွေအတွက် အံ့သြစရာ လက်ဆောင်ကတော့ မရှိတော့ပါဘူး။ နောက်ထပ်အနေနဲ့ လှူဒါန်းမှုမှာ ပါဝင်ခဲ့ကြတဲ့ ကိုယ်စားလှယ်များကို စင်ပေါ်သို့ ဖိတ်ခေါ်အပ်ပါတယ်။”
……
“အခုဆိုရင် စောစောက လှူဒါန်းမှုမှာ ပါဝင်ခဲ့ကြတဲ့ လူကြီးမင်းမင်းတို့နဲ့ မိန်းကလေးများကို စင်ပေါ်သို့ တက်ရောက်ပြီး အမှတ်တရဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်အပ်ပါတယ်။ လုံထန်ဂရုက ယာဉ်တန်း ၄ စု လှူဒါန်းခဲ့တာကြောင့် လုံထိန်ဂရုရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်များကို စင်ပေါ်သို့ တက်ရောက်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။ ပြည်တွင်း သိပ္ပံနဲ့ နည်းပညာလောကရဲ့ ထွန်းသစ်စကြယ်ပွင့်အနေနဲ့ လုံထိန်က ပရဟိတလုပ်ငန်းကို စိတ်အားထက်သန်လှပါတယ်။ လုံထိန်ဂရုရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်များကို နွေးထွေးသော လက်ခုပ်သံများနဲ့ စင်ပေါ်သို့ ကြိုဆိုလိုက်ကြရအောင်ဗျာ။”
စင်ပေါ်မှ အစီအစဉ်တင်ဆက်သူက အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ ငြိမ်သက်သွားအောင် လုပ်ဆောင်ပြီး ပရဟိတည အစီအစဉ်ကို ဆက်လက် မောင်းနှင်ခဲ့သည်။
သို့သော် အစီအစဉ်တင်ဆက်သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ကွင်းတစ်ခုလုံးက ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ လူများစွာက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ကြသော်လည်း မည်သူမျှ မတ်တတ်ရပ်မလာကြချေ။
“ပုန်းတမ်းကစားချင်လို့လားခင်ဗျာ။” အခြား အစီအစဉ်တင်ဆက်သူတစ်ဦးက အခြေအနေကို အလျင်အမြန် ထိန်းညှိပေးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ထင်တာကတော့ သူတို့လည်း ပုန်းတမ်းကစားရတာမျိုးကို သဘောကျလို့ ဖြစ်မှာပါ။ အောက်မှာ ထိုင်ရတာ အလွန် သက်တောင့်သက်သာရှိတော့ စင်ပေါ်မတက်ဘဲ အောက်မှာပဲ ထိုင်နေချင်ကြပုံရတယ်။”
“ဒီလိုမျိုးဆိုရင်တော့ ညဘက် ထောင့်တစ်နေရာမှာ ပုန်းနေရင် ဘယ်သူမှ ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ဥက္ကဋ္ဌ လင်းဖန် ဖြစ်ပါတယ်။ ယာဉ်တန်း ၄ စု လှူဒါန်းခဲ့တဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ လင်းဖန် စင်ပေါ်ကို တက်မလာပါဘူး။ အားလုံးက သူ့ကို ကြိုဆိုပေးကြပါဦး။”
လက်ခုပ်သံများ စဲသွားပြီးနောက် မည်သူမျှ ပေါ်မလာခဲ့ချေ။ အခြေအနေက ခေတ္တမျှ စိတ်ပျက်စရာ ဖြစ်သွားပြီး လူများစွာက တိုးတိုးတိုးတိုးဖြင့် စတင် ပြောဆိုလာကြသည်။
“ဥက္ကဋ္ဌ လင်းဖန်က တကယ်ပဲ တိတ်ဆိတ်မှုကို သဘောကျတာလား။”
“ကျွန်တော် ထင်တာကတော့ သူက တိတ်ဆိတ်တဲ့ သူရဲကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်လို့ နေမှာပါ။ ပရဟိတလုပ်ငန်းမှာ ဥက္ကဋ္ဌ လင်းဖန်လိုမျိုး နာမည်မခံတဲ့ သူရဲကောင်းတွေ လိုအပ်ပါတယ်။”
“ကဲ~ သူတို့တွေ အတူတူ ပုန်းတမ်းကစားနေကြတာကို ကျွန်တော် သိရှိသွားပါပြီ၊ ဒါကြောင့် သူတို့တွေကို တစ်ယောက်ချင်းစီ လိုက်မခေါ်တော့ပါဘူး၊ မဟုတ်ရင် စင်ပေါ်တက်မလာဘဲ ကျွန်တော်တို့ကို မျက်နှာပျက်အောင် လုပ်ပါလိမ့်မယ်။” ဟု အစီအစဉ်တင်ဆက်သူတစ်ဦးက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။
ပရိသတ်များထံမှ ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ခုံများတွင် ထိုင်နေကြသည့် လူများနှင့် လှူဒါန်းမှုတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသူများ အားလုံး စင်ပေါ်သို့ တက်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။
ကွင်းအတွင်းရှိ အစီအစဉ်တင်ဆက်သူက တိတ်တဆိတ် ချွေးသုတ်လိုက်ရသည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို တစ်ခါမှ မကြုံဖူးခဲ့ချေ။ အခြေအနေကို အလျင်အမြန် ထိန်းညှိပေးလိုက်ရသည်မှာ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အစီအစဉ်တင်ဆက်မှု အတွေ့အကြုံ ရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“ဥက္ကဋ္ဌလူ၊ နံပါတ် ၁၆ စားပွဲရဲ့ လှူဒါန်းမှုစာရင်းမှာ လုံထန်ဂရုက ယာဉ်တန်း ၄ စု၊ လင်းဖန်က ယာဉ်တန်း ၄ စု၊ မစ္စဒုန်မင်ကျူးက ၂ စု၊ ပြီးတော့ ရွန်းဟွာဂရုက ၁ စု ပါဝင်နေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ လင်းဖန်က လုံထန်ဂရုရဲ့ ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်ပါတယ်ခင်ဗျာ။”
မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် နောက်ဆုံးစကားလုံးသည် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ လျူချင်းယင်၏ ဦးခေါင်းကို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။
လုံထိန်ဂရုက ယာဉ်တန်း ၈ စု လှူဒါန်းခဲ့သော်လည်း ပထမနေရာ ရရှိသူမှာ လုံထန်ဂရုမှ မဟုတ်ဘဲ သတ်မှတ်ထားသည့် ဟွာယီဥက္ကဋ္ဌ ရှန့်နန် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူက မပေးခဲ့ရင်တောင် ဆုလာဘ်အတွက် ကျွန်တော့်နာမည်ကိုပင် ထုတ်မပြောခဲ့ချေ။ ၎င်းက စော်ကားမိလျက်သား ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။
“မင်း ချက်ချင်းပဲ လုံထန်ဂရုက လူတစ်ယောက်ယောက်ကို ဆက်သွယ်ပြီး ဥက္ကဋ္ဌ လင်းဖန်ရဲ့ ဆက်သွယ်ရန် လိပ်စာကို တောင်းလိုက်စမ်း။”
ဖုန်းချပြီးနောက် လျူချင်းယင်သည် ပူပန်တကြီး စတင် စောင့်ဆိုင်းနေတော့သည်။ ယခုအချိန်တွင် အပြင်သို့ လိုက်လံရှာဖွေရန် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ၊ သူ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မကြာမီမှာပင် ဖုန်းသံ ထပ်မံ မြည်လာခဲ့ပြန်သည်။
“ဥက္ကဋ္ဌစူး၊ လုံထန်ဂရုက လူတစ်ယောက်က ပြောတာကတော့ လင်းဖန်က ကုမ္ပဏီရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်ပြီး သူတို့ဆီမှာ ဆက်သွယ်ရန် လိပ်စာ မရှိဘူးလို့ ပြောပါတယ်ခင်ဗျာ။”
လျူချင်းယင်သည် လက်ကိုင်ဖုန်းကို ကိုင်လျက် ထိုနေရာမှာတင် တောင့်ခဲသွားခဲ့ပြီး စကားတစ်ခွန်းက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။
လုံထန်ဂရု၏ ဥက္ကဋ္ဌ လင်းဖန်။ လုံထန်ဂရု၏ နောက်ကွယ်မှ တာဝန်ခံ ဖြစ်ပြီး၊ နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အမြဲတမ်း ဦးခေါင်းကို မမြင်ရသလို၊ မည်သည့် အကြီးစား ပွဲလမ်းသဘင်မျိုးတွင်မဆို သူ ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့သည်ကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ချေ။
သူ့အနေဖြင့် လုံထန်ဂရုကို ကိုယ်စားပြုကာ ပရဟိတညသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် တက်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုး ဖြစ်ပျက်ခဲ့ရသည်။
အကယ်၍ ဤဖြစ်ရပ်သာ ပျံ့နှံ့သွားပါက၊ သူ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပရဟိတညများ စီစဉ်ကျင်းပပြီး စုဆောင်းခဲ့သည့် ဂုဏ်သတင်းများအားလုံး တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။
“လုံထန်ဂရုရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ရောက်လာတာကို ငါ့ကို ဘာလို့ အကြောင်းမကြားခဲ့ကြတာလဲ။” လျူချင်းယင်က ဒေါသကို အောင့်အည်းကာ အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ရသည်။
“သူက လုံထန်ဂရုရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်နေမှန်း ကျွန်တော်တို့ မသိခဲ့ကြလို့ပါခင်ဗျာ။ လုံထန်ဂရုရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ တက်မလာဘူးလို့ပဲ ထင်ထားပြီး ကိုယ်စားလှယ် နှစ်ယောက် စေလွှတ်လိုက်တယ်လို့ ထင်ခဲ့တာပါ။ လုံထန်ဂရုရဲ့ ဝန်ထမ်းတွေကို ဖုန်းဆက် စုံစမ်းကြည့်တော့မှပဲ သိရတာပါခင်ဗျာ။” တဘက်မှ မတတ်သာသည့် လေသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ။”
လျူချင်းယင်က ဖုန်းကို ချလိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်မှာ ပြင်းထန်စွာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေတော့သည်။
ဤအချိန်တွင် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ စောစောက ကျန်းဖူဝေနှင့် အခြားသူများ ထွက်ခွာသွားကြသည့် မြင်ကွင်းကို ပြန်လည် မြင်ယောင်နေမိသည်။ သို့သော် သူ မည်မျှပင် စဉ်းစားကြည့်စေကာမူ လုံထန်ဂရု၏ ဥက္ကဋ္ဌနှင့် တူသည့် ပုံစံမျိုးကိုမူ မတွေးမိချေ။
ထို့ကြောင့် မီဒီယာပေါင်းစုံ ရှိနေသည့် ပရဟိတ ဂါလာပွဲကြီးတွင် သတင်းများကို ပိတ်ဆို့ထားရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။ လျူချင်းယင်အနေဖြင့် ယခုအခါ သက်ရောက်မှုများကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လျှော့ချနိုင်မည့် နည်းလမ်းများကို ရှာဖွေရမည် ဖြစ်ပြီး၊ မဟုတ်ပါက သူ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။
စဉ်းစားပြီးနောက် လျူချင်းယင်က နံပါတ်တစ်ခုကို နှိပ်လိုက်လေသည်။
.........................................................