အခန်း (၅၅-၅၆)

အခန်း ၅၅- တာအိုကျမ်း၏ နှိမ်နင်းမှု။

ဝေ့ဝူ၏ အမူအရာ တောင့်တင်းသွားသည်။ သူဌေးမာတို့ လိုက်လံရှာဖွေနေချိန်တွင် ဤဆရာနှင့်တပည့်နှစ်ဦးက သူ့ကို မည်သို့ရှာတွေ့သွားသနည်း။

ရှောင်ရီက ဝေဟင်မှနေ၍အော်ဟစ်သည်။

"အစ်ကိုကြီး ချောင်ချောင် ဒီကိုလာခဲ့ပါ။ ကံကောင်းလို့ ခင်ဗျား ဒီနေရာမှာ ရှိနေတာ မဟုတ်ရင် သူတို့ ခင်ဗျားကို ဖမ်းမိသွားလိမ့်မယ်။"

ဝေ့ဝူတစ်ယောက် ဒေါသထွက်မိသည်။ သူ့ကို ကယ်တင်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ အရှုပ်တော်ပုံထဲသို့ ဆွဲသွင်းနေခြင်းသာဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူသွားကြည့်လိုက်ရာ လူမည်းကြီးမှာ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရကာ အသက်ရှုပင် သီသီလေးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သူတို့၏ အပြုအမူများမှာ ရူးသွပ်နေသော်လည်း အမှန်တကယ်တော့ သူတို့မှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် တရားခံများဖြစ်ကြောင်း ဝေ့ဝူ သိရှိလိုက်သည်။

"သူတို့ကို သတ်ပစ်လိုက်မှ တရားမျှတမှုရလိမ့်မယ်။"

ထို့သို့တွေးတောရင်း ဝေ့ဝူက သူ၏ အဆင့် ၂ အဆင့်မြင့် မှော်လက်နက် အသီးလှီးဓား ကို ဆင့်ခေါ်ကာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ရှောင်ရီက အရိုးဒိုင်းငယ်တစ်ခုဖြင့် ခုခံလိုက်သော်လည်း ဝေ့ဝူ၏ ကျောက်ခဲကိုပစ်၍ ကျောက်စိမ်းကိုဆွဲဆောင်ခြင်း ကြောင့် ဓား၏ အရှိန်အဟုန်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ထူးဆန်းသောအရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ လူမည်းကြီးနှင့် ရှောင်ရီ၏ ခေါင်းထဲမှ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဝေ့ဝူ၏ ဦးခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

ဝေ့ဝူမှာ အလွန်ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သတိလစ်မတတ် ဖြစ်သွားသည်။

ထိုခရမ်းရောင်အလင်းတန်းမှာ ဝေ့ဝူ၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ ရောက်သွားပြီးမှ ရှောင်ရီတို့နှစ်ဦး၏ အမူအရာမှာလည်း ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားကာ အလွန်တရာ လိမ္မာပါးနပ်သည့် အသွင်ဆောင်လာသည်။

သူတို့က ဝေ့ဝူကို သတ်ရန် ကြံရွယ်သော်လည်း လီယိုကြောင့်သာ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်သွားပြီးထွက်ပြေးသွားကြသည်။

ဝေ့ဝူ၏ ဦးခေါင်းထဲတွင်မူ ဓမ္မနတ်ဆိုးဟုခေါ်သော ဝိညာဉ်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်။ ထိုအရာမှာ သူတို့ ဆရာတပည့် ကျင့်ကြံသည့် နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်းယန္တရားမှ ပေါက်ဖွားလာသော အသိဉာဏ်ရှိသည့် နတ်ဆိုးဖြစ်သည်။

ထိုနတ်ဆိုးမလေးမှာ ဝေ့ဝူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ သူမသည် အလွန်ပင် အစွမ်းထက်ပြီး ဝေ့ဝူ၏ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းဖြင့် မတားဆီးနိုင်ပေ။

သူမက ဝေ့ဝူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကို လှည့်လည်ဖျက်ဆီးရင်း အဓိကနေရာဖြစ်သည့် အလင်းဗဟိုချက်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးစားသည်။

သို့သော် သူမ အလင်းဗဟိုချက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါတွင်မူ ထိတ်လန့်စရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ရသည်။

ထိုနေရာတွင် မြင့်မြတ်လှသော အဆုံးအစမရှိသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုကို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဖြူစင်တောက်ပနေသော အလင်းတန်းများကြားတွင် အဖြူရောင်ဆံပင်၊ အဖြူရောင်မုတ်ဆိတ်ဖြင့် မြင့်မြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ထိုင်နေသည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်။

သူသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်ပြီး အရာရာကို ကျော်လွန်နေသော အရှိန်အဝါမျိုး ဖြစ်သည်။

ထိုနတ်ဆိုးမလေးမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်။

"ဒါ... ဒါက ဘာအစွမ်းလဲ ဘာလို့ ဒီလောက်မြင့်မြတ်တဲ့ အရှိန်အဝါမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။"

သူမမှာ ခုခံရန်ပင် မစွမ်းသာတော့ဘဲ ထိုမြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါအောက်တွင် ချက်ချင်းပင် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်။

ဝေ့ဝူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲမှ ထိုအရှိန်အဝါမှာ တာအိုကျမ်း၏ အနှစ်သာရများ ဖြစ်ကြောင်း သူမ လုံးဝ မသိရှိခဲ့ပေ။

ဤသည်မှာ ဝေ့ဝူ၏ အကြီးမားဆုံးသော လျှို့ဝှက်ချက်နှင့် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ကာကွယ်ပေးထားသည့် အမိုက်ဆုံးသော စွမ်းအားပင် ဖြစ်တော့သည်။

အခန်း ၅၆- ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း။

တောအုပ်၏ မနက်ခင်းသည်လေညင်းများမှာ ချိုမြိန်လတ်ဆတ်လျက်ရှိပြီး နေရောင်ခြည်နှင့် နှင်းစက်များက နိုးကြားတက်ကြွမှုကို ပေးစွမ်းသည်။

ဝေ့ဝူတစ်ယောက် မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေရာမှ ဖြည်းညှင်းစွာ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ ဒဏ်ရာမရှိသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ အဲဒီ ဓမ္မနတ်ဆိုးကရော ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ။"

ထိုသို့တွေးတောကာ သူ၏ အသိစိတ်ကို ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ စေလွှတ်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် ခရမ်းရောင်ဆံပင်ရှည်များနှင့် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးမှာ ဒူးနှစ်ဖက်ကို ပိုက်ကာ ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝေ့ဝူ၏ အသိစိတ်နှင့် ထိုမိန်းကလေးငယ်ကြားတွင် ထူးဆန်းသော ဆက်သွယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူမကို ဝေ့ဝူက အောင်မြင်စွာ ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမကို ဖိနှိပ်သွားခဲ့သည်မှာ ဝေ့ဝူ၏ ဝိညာဉ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော တာအိုကျမ်း၏ မြင့်မြတ်လှသော စွမ်းအားများပင် ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူက သူမကို ခရမ်းရောင်နတ်ဆိုးဟု အမည်ပေးလိုက်သည်။

အာကာသကိုဖြိုခွဲခြင်း ယန္တရားမှာ အလွန်ထူးဆန်းသည်။ ၎င်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်တွင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို မသုံးစွဲဘဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို တိုက်ရိုက်စားသုံးခြင်းဖြစ်သည်။

အဝေးမှ ပစ္စည်းများကို ခေါ်ယူခြင်းနှင့် နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်းပြုလုပ်ခြင်းတို့အတွက် ကျောက်တုံးအမြောက်အမြား လိုအပ်သည်။

ဝေ့ဝူသည် ၎င်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ရာ အောင်မြင်မှုရှိသဖြင့် ဝမ်းမြောက်မိသည်။

"မင်းရဲ့ ယန္တရားက ဘယ်ကရလာတာလဲ။မသေမျိုးနည်းလမ်းလိုပဲ။"

ခရမ်းရောင်နတ်ဆိုးက မေးမြန်းသည်။

"မမေးသင့်တာတွေကို မမေးနဲ့။"

ဝေ့ဝူကအေးစက်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူတို့၏ စကားဝိုင်းတွင် ခရမ်းရောင်နတ်ဆိုးက သွေးမြစ်ဂိုဏ်းမှ ထိုနှစ်ယောက်၏ နောက်ကွယ်မှ အကြောင်းရင်းကို ပြောပြသည်။

ထိုနှစ်ဦးမှာ သွေးမြစ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များသတ်ဖြတ်ခံရမှုအား စုံစမ်းရန် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ထျန်ရှင်းတွင် သက်ဝင်နေသော ဝိညာဉ်ကြောတစ်ခု ပေါ်ပေါက်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။

သက်ဝင်နေသော ဝိညာဉ်ကြောဆိုသည်မှာ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ရွှေ့ပြောင်းယူဆောင်နိုင်ပြီး အလွန်တရာ အဖိုးတန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အရင်းမြစ်ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူမှာ ထိုအကြောင်းကို ကြားသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေသည်။ ဝေ့မိသားစု၏ လက်ရှိ ဝိညာဉ်ကြောမှာ အလွန်သေးငယ်သဖြင့် ဤဝိညာဉ်ကြောကိုသာ ရရှိပါက မိသားစုတစ်ခုလုံး၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အဆမတန် တိုးတက်လာမည်ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူသည် ဝေ့မိသားစုရှိရာ ချန်ချွမ်တောင်သို့ ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ လမ်းခရီးတွင် သူ၏ ဖုန်းမှတစ်ဆင့် ဖခင်ဖြစ်သူထံ ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

ချန်ချွမ်တောင်သို့ ရောက်သောအခါ ဝေ့ကျင်းပေါ်နှင့် ဘိုးဘေး ဝေ့ချွမ်ဟဲတို့က သူ့ကို စောင့်ကြိုနေကြသည်။

ဝေ့ဝူသည် မန်ရှင်းအဆင့် ဆေးလုံး ၅ လုံး၊ ရေခဲဝိညာဉ်ပုလဲနှင့် နူးညံ့တောက်ပသော ဆေးလုံးတို့ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

ဘိုးဘေး ဝေ့ချွမ်ဟဲမှာ ဆေးလုံးများကို မြင်သောအခါ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ဆေးလုံး ၅ လုံးတောင် ဝူအာ ဒါတွေ ဘယ်လိုရလာတာလဲ။"

ဝေ့ဝူက အသေးစိတ် မဖြေကြားဘဲ မိသားစု တိုးတက်ရေးအတွက်သာ အာရုံစိုက်ရန် ပြောလိုက်သည်။

"အခုချက်ချင်းဝိညာဉ်ကျင့်ကြံမှု အဆင့် ၉ ရှိတဲ့သူတွေကို အစည်းအဝေး ခေါ်လိုက်ပါ။ ဆေးလုံးတွေကို ဝေငှပေးရမယ်။"

ဘိုးဘေးက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ဝေ့ဝူ၏ အစီအစဉ်အတိုင်း ဝေ့မိသားစုသည် မန်ရှင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိမည့် သူရဲကောင်းသစ်များ ပေါ်ပေါက်လာတော့မည် ဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာ ဝေ့မိသားစု၏ ရွှေခေတ်ကို စတင်ခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။