အခန်း ၉၁၈

အခန်း (၉၁၈) မိစ္ဆာတို့ထက် သာလွန်သော မိစ္ဆာ။ ဖျက်ဆီးခြင်း ဆင်ရိုင်းနတ်ဆိုး။ (၂)

ဤပညာရှင်နှစ်ဦးသည် ယခင်က နတ်ဘုရားစွမ်းရည် နှစ်မျိုးကို ကျင့်ကြံပြီးမှ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို အသုံးပြုကာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်၏ တတိယကောင်းကင်ဘုံအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့တာလား သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့၏ အကူအညီမပါဘဲ မိမိဘာသာ ကျင့်ကြံအားထုတ်မှု သက်သက်ဖြင့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် သုံးမျိုးကို ဖော်ဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်းလော ဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

အကယ်၍ ပထမအချက်သာ ဖြစ်ခဲ့ပါက မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်း နိုင်ငံတော်ရှိ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များထဲတွင် သူတို့ကို ထူးချွန်သူများဟုသာ သတ်မှတ်နိုင်သော်လည်း အကယ်၍ ဒုတိယအချက်ဖြစ်သော မိမိဘာသာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် သုံးမျိုးကို ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ပါက သူတို့သည် ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်အတွင်း၌ပင် အထူးချွန်ဆုံးသော ထိပ်တန်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့သောသူများကို အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းများက အဖိုးတန်လှသော ရင်းမြစ်များကို အသုံးပြု၍ ပြုစုပျိုးထောင်ရန် အလွန်လိုလားကြမည်ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တစ်မျိုးစီ တိုးပွားလာတိုင်းနှင့် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ တစ်ခုစီ ပေါင်းစည်းလာတိုင်း ကျင့်ကြံရန် ခက်ခဲမှုသည် အဆမတန် မြင့်တက်လာလေသည်။

“တောက်... ငါ ဒီမှာရှိနေတာကို သူတို့ ဘယ်လိုသိတာလဲ။ အစောက တစ်ယောက်ယောက် စောင့်ကြည့်နေသလို ခံစားလိုက်ရတာ ဒါကြောင့်များလား။”

ချင်းမေ့ရှန်သည် သူ၏ ဦးခေါင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ်တို့တွင် နတ်ဘုရားဓားများစွာ အထိုးခံထားရသဖြင့် မျက်နှာအမူအရာ မည်းမှောင်နေ၏။ မိမိ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသည်ကို သူ သိလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ သူသည် မိစ္ဆာအသိုက်သို့ ပြန်ရောက်စဉ်က ခေတ္တမျှ စောင့်ကြည့်ခံခဲ့ရသည်ကို ချက်ချင်း သတိရသွားသည်။ ထိုအဖြစ်အပျက်နှစ်ခုသည် ဆက်စပ်နေပေလိမ့်မည်။

“ရွှီး”

ရွှေရောင်အလင်းတန်း တစ်ချက် လက်သွားပြီးနောက် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဇိုးသည် လှုပ်ရှား၍မရ ဖြစ်နေသော ချင်းမေ့ရှန်ထံသို့ တစ်ဖန် ခုန်အုပ်လိုက်ပြန်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏လက်နှစ်ဖက်စလုံးဖြင့် လှံရှည်ကို ကိုင်စွဲကာ လှံသွားဖြင့် ချင်းမေ့ရှန်၏ လည်ပင်းကို ခုတ်ပိုင်းရန် ကြိုးစားလေသည်။ သူသည် ချင်းမေ့ရှန်၏ ခေါင်းကို အပြတ်ဖြတ်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

“မိစ္ဆာဆင်ရိုင်း... စစ်ခန္ဓာ”

ချင်းမေ့ရှန်၏ မျက်လုံးအစုံသည် တွင်းနက်ကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဟုန်းဟုန်းတောက်နေသော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါတို့က ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး လျှပ်စီးများကလည်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖျက်ဆီးလေတော့သည်။

ထိုညသည် ကြယ်များစုံလင်သော လပြည့်ညဖြစ်သော်လည်း သောင်းကျန်းနေသော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါတို့သည် အဖြူရောင်ညမြို့တော်၏ တစ်ဝက်ခန့်ကို လွှမ်းခြုံသွားကာ မြို့တော်ပေါ်သို့ အမှောင်ရိပ်များ ကျရောက်စေခဲ့သည်။

ရှေးဟောင်းကာလမှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့သော ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ ချင်းမေ့ရှန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် စိုက်ဝင်နေသော နတ်ဘုရားဓားများသည် ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုကြောင့် နောက်သို့ လွင့်စင်ထွက်ကုန်သည်။

“ဂျွတ်... ဂျက်”

ချင်းမေ့ရှန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများမှာလည်း ချက်ချင်း ပြန်လည်ပျောက်ကင်းသွားသည်။ သူ၏ အရိုးများမှာ ပေါက်ကွဲသံကဲ့သို့ အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မိစ္ဆာအရှိန်အဝါတို့ လျှံထွက်လာလေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ချင်းမေ့ရှန်သည် ပေတစ်ရာခန့် မြင့်မားသော ဘီလူးကြီးတစ်ဦးအဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားလေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အကြေးခွံနက်များက ဖုံးလွှမ်းထားပြီး မျက်နှာတွင် ဖြူဖွေးသောအစွယ်များ၊ ဆင်နားရွက်ကြီးများနှင့် ဆင်နှာမောင်းတစ်ခုတို့ ထွက်ပေါ်လာကာ လူသဏ္ဍာန်ရှိသော ဆင်ဘီလူးကြီးနှင့် တူလှသည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါသည် ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် ချေမှုန်းနိုင်စွမ်း ရှိနေသယောင် ထင်မှတ်ရ၏။

“ဘုန်း”

ချင်းမေ့ရှန်သည် သူ၏ ဧရာမလက်ဝါးကြီးကို ဝေ့ယမ်းကာ ချဉ်းကပ်လာသော ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဇိုးကို အပြင်းအထန် ရိုက်ချလိုက်သည်။ အချိုးအစားမမျှသော ထိုတိုက်ခိုက်မှုနှစ်ခု ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံရာတွင် နားကွဲလုမတတ် ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင်ယံသည်ပင် ထူထပ်သော အက်ကြောင်းများဖြင့် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ဖြစ်သွားကာ အင်အားချင်း မျှနေသကဲ့သို့ ရှိလေသည်။

“ရှူး ရှူး ရှူး”

ရှန်းကျန်းတောက်ရှစ်သည် သူ၏လက်ညှိုးဖြင့် ညွှန်ပြလိုက်ရာ အဆုံးမရှိသော ငွေရောင်နတ်ဘုရားဓားများသည် မိုးပေါက်များကဲ့သို့ ကျဆင်းလာပြီး ချင်းမေ့ရှန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရူးသွပ်စွာ ထိုးနှက်ဖြတ်တောက်လေသည်။ သို့သော် မိစ္ဆာအတတ်၏ အစွမ်းကြောင့် ထိုဓားများသည် သူ၏ကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် ခဲယဉ်းနေလေသည်။

ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဇိုးသည် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ၍ တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး လှံရှည်ကို ကိုင်စွဲကာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ခန့်ညားနေ၏။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် အားကောင်းလှသော နတ်ဘုရားတန်ခိုးများ ပါဝင်နေသည်။ နတ်ဘုရားဓား သိုင်းပညာရှင်သည်လည်း သူ၏ အမည်နှင့်လိုက်အောင်ပင် လက်ညှိုးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ညွှန်ပြရုံဖြင့် ကောင်းကင်ကို ခွဲထုတ်နိုင်သော နတ်ဘုရားဓားကြီး ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ချင်းမေ့ရှန်မှာမူ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာကာ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။ သူ၏ ပေတစ်ရာမြင့်သော ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် မိစ္ဆာလျှပ်စီးများ ဝန်းရံနေပြီး စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှအောင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ဤသုံးဦး၏ တိုက်ပွဲသည် သာမန်လူသားများ၏ အဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေရုံသာမက ကျီးရွှယ်ရှောင်းပင်လျှင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မစွမ်းသာသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

“တော်ပြီ... ဒီနှစ်ယောက်နဲ့ အချိန်ဖြုန်းနေစရာ မလိုဘူး။ သူတို့က ကိုးနိုင်ငံတော်ရဲ့ ထိပ်တန်း သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တွေပဲ။ တစ်ယောက်ချင်းစီက နတ်ဘုရားစွမ်းရည် သုံးမျိုးစီ ပိုင်ဆိုင်ထားကြတယ်။ သူတို့နဲ့ အသေအကြေ တိုက်ခိုက်နေတာ အကျိုးမရှိဘူး။”

ချင်းမေ့ရှန်သည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင်မူ ဆုတ်ခွာရန် အကြံရနေပြီဖြစ်သည်။ ထို စွမ်းအားကြီး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်နှစ်ဦးကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။ မျက်နှာချင်းဆိုင် သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲတွင်ပင် ချင်းမေ့ရှန်သည် ပြိုင်ဘက်အများအပြားကို ရင်ဆိုင်နိုင်ပြီး အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး ကောင်းကောင်းရှိသည်ဟု ခံစားရသည်။

သို့သော် ချင်းမေ့ရှန်အတွက်မူ အသက်စွန့်၍ တိုက်ခိုက်ရန် မလိုအပ်ပေ။ အနိုင်ရရန် အခွင့်အလမ်း မည်မျှပင် များပြားနေပါစေ ရှုံးနိမ့်နိုင်ခြေမှာလည်း အမြဲရှိနေသည်။ သူသည် ပို၍ သတိထားနေထိုင်ရန်သာ လိုအပ်ပြီး လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် လုံလောက်စွာ သန်မာလာပြီး ထိုနှစ်ဦးကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်ချိန်ကျမှ စာရင်းရှင်းရန်မှာ မနှောင်းသေးပေ။

ဤသို့တွေးလိုက်ပြီးနောက် ချင်းမေ့ရှန်၏ အကြည့်သည် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် လက်ချည်းသက်သက်ဖြင့် မပြန်နိုင်ပေ။

“မိစ္ဆာရွံ့ညွန်”

ချင်းမေ့ရှန်သည် မိစ္ဆာအတတ်ကို ထပ်မံထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ကြီးမားလှသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်တို့သည် မမြင်နိုင်သော လှိုင်းလုံးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။ ၎င်းထိတွေ့သည့် နေရာတိုင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို လှုပ်ခတ်သွားစေပြီး ညွန်နွံအိုင်ကြီးကဲ့သို့သော အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေသည်။ သို့သော် သူ၏ အဓိကပစ်မှတ်မှာ အစွမ်းထက်သော ရှန်းကျန်းတောက်ရှစ်လည်း မဟုတ် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဇိုးလည်း မဟုတ်ဘဲ ကျီးရွှယ်ရှောင်း ဖြစ်နေလေသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး”

အန္တရာယ်ကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် ကျီးရွှယ်ရှောင်းသည် ချီနဂါးကို ထိန်းကာ ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ညွန်နွံအိုင်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် လက်မဝက်ခန့်ပင် ရွေ့လျားရန် ခက်ခဲသွားသည်။

ထိုနှောင့်နှေးသွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ပေတစ်ရာမြင့်သော မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်နှင့် ချင်းမေ့ရှန်သည် လေထုကို ခွဲ၍ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရောင်များ တောက်ပနေပြီး အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ဧရာမလက်ကြီးဖြင့် ဝေဟင်ကို ထိုးဖောက်ကာ သူ၏လက်ချောင်းများကို ပြင်းထန်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင် အစိတ်အပိုင်း အတော်များများမှာ သူ၏လက်ထဲတွင် ကြေမွသွားရတော့သည်။

“ရေခဲပြင် ချိတ်ပိတ်ခြင်း”

သေရေးရှင်ရေး အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသဖြင့် ကျီးရွှယ်ရှောင်းသည် သူ၏ အင်အားအကောင်းဆုံး ခံစစ်ကို အလိုအလျောက် ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ရေခဲကျောက်ဆောင်များစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး ရေခဲတောင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းကာ သူ့ကိုယ်သူ အတွင်းထဲတွင် ချိတ်ပိတ်လိုက်သည်။

“ဂျောက်... ဂျက်”

သို့သော် ချင်းမေ့ရှန်၏ လက်ချောင်းများ ဆုပ်ပိတ်လိုက်ချိန်တွင် ရေခဲပြင်များမှာ အားစိုက်စရာမလိုဘဲ ကြေမွသွားသည်။ တတိယအဆင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်နှစ်ဦးကိုပင် ခုခံနိုင်သော ချင်းမေ့ရှန်ကို သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ခါစ ကျီးရွှယ်ရှောင်းအနေဖြင့် မည်သို့မျှ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

“ပထမဆုံး တစ်ယောက်ကို အရင်သတ်မယ်။ ဒါကို စူးချန်ခုန်းအတွက် နှုတ်ဆက်လက်ဆောင်လို့ မှတ်ထားလိုက်။ နောက်ကျရင် သူ့ရော၊ သူနဲ့ ပတ်သက်တဲ့သူတွေ အားလုံးကိုပါ ငါ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်မယ်” ချင်းမေ့ရှန်၏ မျက်နှာတွင် ယုတ်မာသော အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေ၏။

သို့သော် ရုတ်တရက် ချင်းမေ့ရှန်၏ ဆုပ်ကိုင်နေသော လက်ချောင်းများမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် သေစေနိုင်သော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုကို အလိုအလျောက် ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူသာ ဆက်လက်ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပါက ကျီးရွှယ်ရှောင်း သေဆုံးသွားမည်မဟုတ်ဘဲ သူကိုယ်တိုင်သာ သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။