အခန်း ၉၁၉

အခန်း (၉၁၉) ဖီးနစ်နတ်ဘုရားချိပ်စည်း။ နီးသယောင်နှင့် ဝေးနေဆဲ။ (၁)

ချင်းမေ့ရှန်သည် သူ၏ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် မရေရာမှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ “ဒီအန္တရာယ်က... ဒီမိန်းကလေးဆီက ထွက်ပေါ်လာတာလား။”

ချင်းမေ့ရှန်သည် အန္တရာယ်၏ အရင်းအမြစ်ကို ခံစားလိုက်ရရာ ၎င်းမှာ သူ၏လက်ဖဝါးထဲတွင် ရှိနေသော ကျီးရွှယ်ရှောင်းထံမှ ဖြစ်နေလေသည်။

အနီးကပ် ကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ ရေခဲပြင်အတွင်း ပိတ်မိနေသော ကျီးရွှယ်ရှောင်း၏ နဖူးပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အမှတ်အသားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်ကို ချင်းမေ့ရှန် အထင်အရှား မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ဖီးနစ် တစ်ကောင်သည် သူ၏ တောင်ပံများကို ကိုယ်ပေါ်တွင် ရစ်ပတ်ကာ အိပ်မောကျနေသည့်ပုံနှင့် တူလှသည်။

သူ၏ အသိစိတ်ဖြင့် အနည်းငယ်မျှ ထိတွေ့လိုက်ရုံနှင့်ပင် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကိုပင် ချုပ်ငြိမ်းသွားစေနိုင်သော အလွန်အေးစက်ပြီး သေစေနိုင်လောက်သည့် ပြင်းထန်မှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ ထိုအမှတ်အသားသည် ခေတ္တမျှ လက်သွားပြီးနောက် အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း ချင်းမေ့ရှန်ကမူ သူ၏ အာရုံခံစားမှုမှာ မမှားယွင်းကြောင်း သေချာနေပါသည်။

“ဒါကြောင့်ကိုး... တကယ်ပဲ ဒီအဆင့်ကို ရောက်နိုင်တဲ့သူ ရှိနေတာလား။ ဒါက ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းရဲ့ ပုံစံပေါ့။”

“ဒီမိန်းကလေးရဲ့ နောက်ခံက အံ့ဩစရာပဲ။ ငါ သူ့ကို သတ်လို့မဖြစ်ဘူး... တကယ်လို့ သတ်လိုက်ရင် ငါကိုယ်တိုင် သေဆုံးသွားနိုင်တဲ့အထိ နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးတွေကို ခံရလိမ့်မယ်။”

ချင်းမေ့ရှန် စိတ်ထဲမှ တွေးတောနေမိသည်။ ထိုသေရေးရှင်ရေး အခိုက်အတန့်တွင် ကျီးရွှယ်ရှောင်း၏ နဖူးပေါ်၌ ပေါ်ထွက်လာသော ဖီးနစ်အမှတ်အသားသည် သူမ၏ ထူးကဲလှသော အဆင့်အတန်းကို နားလည်သွားစေခဲ့သည်။ သူ့ကို သတ်လိုက်ပါက ကြီးမားသော ကံကြမ္မာအကျိုးပေးတို့ကို ခံစားရနိုင်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခု သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ဦးကို ရန်စမိသလို ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ မလိုလားအပ်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်နေလေသည်။

ထို့ကြောင့် ချင်းမေ့ရှန်သည် ရေခဲတောင်ကြီးကို ဆက်မဖိချေတော့ဘဲ ဆုပ်ကိုင်ရုံသာ ဆုပ်ကိုင်ထားတော့သည်။

“ဝှူး”

ထိုအတောအတွင်း အခြားအရပ်မျက်နှာများမှ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဇိုးနှင့် ရှန်းကျန်းတောက်ရှစ်တို့သည် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။ ရွှေရောင်လှံရှည်သည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးဖောက်လာပြီး ငွေရောင်နတ်ဘုရားဓားသည်လည်း နဂါးငွေ့တန်း ရေတံခွန်ကြီးကဲ့သို့ ကျဆင်းလာသည်။ တတိယ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်နှစ်ဦး ပေါင်းစည်းလိုက်သော အင်အားသည် မြေကမ္ဘာနှင့် ကောင်းကင်ယံကိုပင် တုန်ခါသွားစေတော့သည်။

သို့သော် သူတို့သည် ချင်းမေ့ရှန်အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာချိန်တွင် ဟင်းလင်းပြင်ရှိ ဟာလာဟင်းလင်း ညွန်နွံထဲသို့ ကျရောက်သွားကြသဖြင့် အရှိန်နှင့် အစွမ်းတို့မှာ များစွာ လျော့ပါးသွားရပြီး ချင်းမေ့ရှန်က အလွယ်တကူပင် ခုခံနိုင်သွားသည်။

ချင်းမေ့ရှန်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး “လာကြပြီပဲ” ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ဂျောက် ဂျောက် ဂျောက်”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချင်းမေ့ရှန်၏ နောက်ဘက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်၌ ဧရာမအက်ကြောင်းကြီးတစ်ခု ပွင့်ထွက်သွားပြီး ပရမ်းပတာ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် ဆက်သွယ်သွားသည်။ ထိုနေရာတွင် အနားသတ်မရှိဟု ထင်ရသော အနက်ရောင် စက်လုံးကြီးတစ်ခုသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ခုန်လှုပ်နေသည်ကို ခပ်ရေးရေး မြင်တွေ့ရသည်။ ၎င်းမှာ မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေသယောင် ထင်ရသော်လည်း အမှန်စင်စစ်မှာမူ လက်လှမ်းမမီနိုင်အောင် ဝေးကွာလှပေသည်။

ချင်းမေ့ရှန်က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းထဲသို့ ခုန်ဝင်လိုက်ကာ ထိုစက်လုံးနက်ကြီးဆီသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။ ထိုနေရာမှာ ချင်းမေ့ရှန်ကို မွေးဖွားပေးခဲ့သော မိစ္ဆာအသိုက်ပင် ဖြစ်၏။ ပရမ်းပတာ ဟင်းလင်းပြင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးတွင် တည်ရှိသောကြောင့် ပြင်ပလူများ မရောက်ရှိနိုင်ပေ။ ချင်းမေ့ရှန်သာ မိစ္ဆာအသိုက်သို့ ပြန်ရောက်သွားပါက မည်သူမျှ သူ့ကို ထိပါးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

“သူ ထွက်ပြေးနေတာလား။”

ရှန်းကျန်းတောက်ရှစ်နှင့် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဇိုးတို့ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဤမိစ္ဆာကောင်သည် သူတို့နှင့် အစွမ်းကုန် မတိုက်ခိုက်ဘဲ တကယ်ပင် ထွက်ပြေးသွားလေပြီ။

“အထဲကို လိုက်သွားလို့ မရဘူး... ပရမ်းပတာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ ရောက်သွားရင် ငါတို့ လှုပ်ရှားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ရှန်းကျန်းတောက်ရှစ်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ဆိုသည်။

ပရမ်းပတာ ဟင်းလင်းပြင်ဆိုသည်မှာ သူတို့အတွက် အဆုံးမရှိသော ပင်လယ်ကြီးကဲ့သို့ပင် မသိနားမလည်နိုင်သော နယ်ပယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အထဲသို့ ဝင်သွားပါက လမ်းပျောက်ကာ သေဆုံးသည်အထိ ပိတ်မိသွားနိုင်ပါသည်။ ချင်းမေ့ရှန်နောက်ကို ထိုနေရာအထိ လိုက်ဖမ်းခြင်းမှာ ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ်တူးခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

“မမ ရွှယ်ရှောင်း”

ဖုချင်းစစ်သည် သူမ၏ သွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုရင်း ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လေပြေတစ်ခုက ဝန်းရံထားပြီး လေထဲသို့ ပျံတက်ကာ ပွင့်နေသော အက်ကြောင်းကြီးဆီသို့ မဆင်မခြင် ပြေးဝင်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ အကြောင်းမှာ ကျီးရွှယ်ရှောင်းသည် ချင်းမေ့ရှန်၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ထိုသို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာကောင်၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခြင်းမှာ သေချာပေါက် သေဆုံးရမည်ကို သူ သိနေသည်။

သို့သော် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဇိုးက လက်ဝါးကို ဆုပ်လိုက်ရာ သဘာဝစွမ်းအင် လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုက ဖုချင်းစစ်ကို တားဆီးထားလိုက်ပြီး “သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်ကိုတောင် မရောက်သေးတဲ့ ကလေးမက ဘာဝင်ပါချင်နေတာလဲ။ သေချင်လို့လား။” ဟု ငေါက်ငမ်းလိုက်သည်။

သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ပရမ်းပတာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ မဝင်ရဲကြသဖြင့် ဖုချင်းစစ် သွားမည်ဆိုပါက အသေခံခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရုန်းကန်နေသော ဖုချင်းစစ်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ရှန်းကျန်းတောက်ရှစ်နှင့် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဇိုးတို့သည် ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းကြီး တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ပိတ်သွားသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။ ချင်းမေ့ရှန်မှာလည်း အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် မတတ်သာမှုနှင့် သက်ပြင်းချသံတို့ ပါဝင်နေသည်။ “ဒီမိစ္ဆာကောင်က... ငါတို့ ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး ပြဿနာများတာပဲ။”

ချင်းမေ့ရှန်သည် သာမန်မိစ္ဆာကောင် မဟုတ်သည်မှာ သိသာပါသည်။ မွေးဖွားခါစမှာပင် ကောင်းကင်ဘုံ တတိယအဆင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦးနှင့် ယှဉ်နိုင်နေပြီး ၎င်းမှာ သူ၏ အကန့်အသတ်လည်း မဟုတ်ပေ။ သူ့ကို ဆက်လက် ကြီးထွားခွင့် ပေးလိုက်မည်ဆိုပါက စတုတ္ထအဆင့် သို့မဟုတ် ထိုထက် မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်သွားဖို့ မခဲယဉ်းပေ။ ထိုအခါ သူသည် နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ဆောက်ထားသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦးနှင့် တူညီသွားပြီး မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ချင်းမေ့ရှန် ကိုယ်တိုင်မှာလည်း အလွန်သတိကြီးပြီး လိမ္မာပါးနပ်သူဖြစ်သည်။ ယခုပင် သူတို့နှင့် အသေ မတိုက်ခိုက်ဘဲ သူ၏ အသိုက်ရှိရာသို့ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့ကို သတ်ရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

“ကံကောင်းတာက ဒီမိစ္ဆာကောင် လူအစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှာကို ငါတို့ တားဆီးနိုင်ခဲ့တယ်... အလကားတော့ မဖြစ်သွားပါဘူး။ သူ့အပေါ်မှာ အမှတ်အသားတစ်ခု ချန်ထားခဲ့တယ်။ သူ ပြန်ပေါ်လာတာနဲ့ ငါ့ရဲ့ ‘နီးသယောင်ဝေးဆဲ’ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို သုံးပြီး ငါတို့အားလုံး သူ့ရှေ့ကို ခဏချင်းရောက်အောင် သွားနိုင်ပြီး သူ့ကို ဝိုင်းသတ်လို့ ရနိုင်တယ်။”

ရှန်းကျန်းတောက်ရှစ်သည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွှေးကို သပ်ရင်း ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

ယခုတိုက်ပွဲသည် အကျိုးအမြတ် မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ရှန်းကျန်းတောက်ရှစ်သည် ချင်းမေ့ရှန်ကို ဓားဖြင့် ထိုးစဉ်က သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အမှတ်အသားတစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည်။ ရှန်းကျန်းတောက်ရှစ် ပိုင်ဆိုင်သော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခုမှာ ‘နီးသယောင်နှင့် ဝေးနေဆဲ’ ဟု အမည်ရပြီး ၎င်းမှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို မမြှင့်တင်ပေးသော်လည်း အလွန်ထူးခြားလှသည်။

ပစ်မှတ်အပေါ်တွင် အမှတ်အသား ချန်ထားနိုင်ပါက ထိုသူရှိရာသို့ အချိန်တိုအတွင်း ရောက်ရှိသွားနိုင်သည့် မြေလျှိုးမိုးပျံအတတ်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး အခြားသူများကိုပါ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ယခု သူတို့ လုပ်ဆောင်ရန်မှာ အင်အားကြီး ပညာရှင်များကို စုစည်းပြီး ချင်းမေ့ရှန် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာမည့်အချိန်ကို ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေရန်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ ရှန်းကျန်းတောက်ရှစ်၏ စွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ ချင်းမေ့ရှန်ကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ပါက သူ ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ချင်းမေ့ရှန်သည် သူ၏ အသွင်ပြောင်းလဲမှုအတွက် စွမ်းအင် အမြောက်အမြား လိုအပ်နေပုံရသဖြင့် မိစ္ဆာအသိုက်ထဲတွင် ထာဝရ ပုန်းအောင်းနေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဇိုး၊ ရှန်းကျန်းတောက်ရှစ်... ကူညီပေးကြတဲ့အတွက် နှစ်ယောက်လုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝတ်ရုံဖြူဝတ်ထားသော ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ပျံသန်းရောက်ရှိလာသည်။ သူသည် အလွန်ပင် ကျေးဇူးတင်ရှိနေသည့်ပုံ ရှိလေသည်။