အခန်း ၉၂၄

အခန်း (၉၂၄) မိစ္ဆာတိမ်တိုက်များ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းခြင်း။ တာ့ဝူဖုန်းနှင့် ချင်းမေ့ရှန်တို့၏ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှု။ (၃)

အဝေးမှကြည့်လျှင် ထိုနက်မှောင်သော မိစ္ဆာလေပြင်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆက်သွယ်ထားသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါကဲ့သို့ပင် ထင်မှတ်ရသည်။

ဝူချင်းရှီ၊ ကျားဖြူ ဟိန်းဟောက် သတ်ဖြတ်ခြင်း။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အဖိုးအို၏ အရာရာကို ဆုတ်ဖြဲနိုင်သော မိစ္ဆာလေပြင်းကို ရင်ဆိုင်ရင်း စူးချန်ခုန်း၏ စွမ်းအားသိုလှောင်ရာအတွင်းရှိ ဆန်းကြယ်လိပ်ရွှေအမြုတေသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်လာပြီး ရွှေအမြုတေ ချီစွမ်းအင်အမြောက်အမြားဖြင့် ဝူချင်းရှီကို နှိုးဆော်လိုက်သည်။

“ဝေါင်း”

သဘာဝတရား၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များစွာ စုစည်းလာပြီး ပေတစ်ရာကျော် ရှည်လျားသော ကျားဖြူကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်သည် ရှေးဟောင်းကာလမှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ ကောင်းကင်တုန်ဟည်းစေမည့် ဟိန်းဟောက်သံကို လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်ကို ထိုးဖောက်နိုင်သော ထိုဟိန်းဟောက်သံသည် မြင်တွေ့နိုင်သော အသံလှိုင်းများအဖြစ် လေထုထဲတွင် ပျံ့လွင့်သွားပြီး သားရဲပေါင်းသောင်းချီ တစ်ပြိုင်နက် ပြေးလွှားတိုက်ခိုက်လာသည့်အလား အရှိန်ပြင်းလှသည်။

“ဂျိန်း ဂျိန်း”

အသံလှိုင်းများနှင့် မိစ္ဆာလေပြင်းတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကြောင့် နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အသံလှိုင်းနှင့် မိစ္ဆာလေပြင်းတို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသော ကောင်းကင်ပြင်တွင် အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး ဖုံးလွှမ်းနေသော မိစ္ဆာတိမ်တိုက်များလည်း လွင့်စင်သွားတော့သည်။

ဝှူး

ထိုပရမ်းပတာ အခြေအနေ မငြိမ်သက်မီမှာပင် လေထုကို ဆုတ်ဖြဲသည့် အသံနှင့်အတူ စူးချန်ခုန်းသည် မြှားကို တင်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။ လေနှင့်မိုးကြိုး ဟိန်းဟောက်သံသည် ကောင်းကင်တစ်ခွင် ပျံ့လွင့်သွားသည်။ ယင်နှင့်ယန် အသွင်ပြောင်းလဲမှုသည် နေ့နှင့်ည မြှားများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ တောက်ပသော်လည်း ထိန်းချုပ်ထားသော အရှိန်ဖြင့် ဝတ်ရုံနက်နှင့် အဖိုးအိုဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ တောက်ယင်ကျင့်စဉ်ကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

ဝတ်ရုံနက်နှင့် အဖိုးအို၏ အတွေးကြောင့် အတိုင်းအဆမရှိသော မိစ္ဆာစွမ်းအားများသည် နက်မှောင်သော မိစ္ဆာလေပြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ရုံသာမက ဝင်ရောက်လာသော မြှားများကိုလည်း ရစ်ပတ်ကာ အစွမ်းလျော့သွားအောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

“ဒုန်း”

မြှားများသည် အဖိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်ရှိ မိစ္ဆာလေပြင်း ကာကွယ်ရေးကို ထိမှန်သွားသောအခါ စွမ်းအားအများစုမှာ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။ နေ့နှင့်ည အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသော်လည်း သူ့ကို ထိရောက်သော ဒဏ်ရာရအောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဤဝတ်ရုံနက်နှင့် အဖိုးအိုသည် ချင်းမေ့ရှန်က ဖန့်ရှန့်ဝူ၏ ‘ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း’ မိစ္ဆာအတတ်ကို အသုံးပြုကာ မိစ္ဆာအသိုက်အတွင်း ပြုစုပျိုးထောင်ထားသော ကိုယ်ပွားတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ်လောက် မသန်မာသော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ ဒုတိယအဆင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်၏ စွမ်းအားမျိုး ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဝှူး

မိစ္ဆာလေပြင်းများ ဝန်းရံထားသော ဝတ်ရုံနက်အဖိုးအိုသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားကာ စူးချန်ခုန်းဆီသို့ တိုးကပ်လာသည်။ သူ၏ ခြောက်ကပ်နေသော ညာဘက်လက်သည်းတွင် ထူထပ်သော အကြေးခွံများ ပေါက်လာပြီး စူးချန်ခုန်းကို ဖမ်းဆွဲရန် လှမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ ထက်လှသော လက်သည်းများသည် လေထုနှင့် ပွတ်တိုက်မိကာ မီးပွားများပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ရှူး”

သို့သော် ထိုလက်သည်းမှာ လွဲချော်သွားသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ နတ်သမင် ကောင်းကင်နင်း ခြေလှမ်းကို အသုံးပြုကာ ကိုက်တစ်ရာခန့် အကွာအဝေးသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။ သူသည် အကွာအဝေးကို ပြန်လည်ထိန်းညှိကာ ရွှေအမြုတေ ချီစွမ်းအင်ဖြင့် ခိုင်မာအောင် လုပ်ထားသော မြှားကို နောက်တစ်ကြိမ် တင်လိုက်ပြန်သည်။

“ဒုန်း”

ကောင်းကင်တွင် နေမင်း၏ တောက်ပမှုနှင့် လမင်း၏ အလင်းရောင်တို့ တစ်ပြိုင်နက် ထွန်းလင်းလာသည်။ နတ်သမင် ကောင်းကင်ခြေလှမ်းနှင့် လေမိုးကြိုးမြားအတတ်ကို အသုံးပြု၍ စူးချန်ခုန်းသည် ဝတ်ရုံနက်အဖိုးအိုကို အနီးကပ် ချဉ်းကပ်ခွင့် လုံးဝမပေးဘဲ အဝေးမှနေ၍ တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဝတ်ရုံနက်အဖိုးအိုကို သတ်ရန် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ ချင်းမေ့ရှန်၏ မိစ္ဆာကိုယ်ပွားတစ်ခုသာ ဖြစ်သဖြင့် သတ်လိုက်လျှင်လည်း အကျိုးထူးမည် မဟုတ်ပေ။ စူးချန်ခုန်း ရည်ရွယ်သည်မှာ ချင်းမေ့ရှန် ကိုယ်တိုင် ထွက်လာအောင် ဖိအားပေးရန် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေခြင်းဖြင့် တိုက်ပွဲမြေပြင်ကို တာ့ယွီမြို့နှင့် ဝေးရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းလိုနေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့တိုက်ပွဲ၏ တုန်ခါမှုကြောင့်ပင် မြို့အတွင်းရှိ အပြစ်မဲ့ပြည်သူများစွာ သေဆုံးသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“တာ့ဝူဖုန်း... မင်းက ထွက်ပြေးဖို့ပဲ သိတာလား။”

ဝတ်ရုံနက်အဖိုးအိုသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကာ နောက်မှ အမှီလိုက်လာသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ကောင်းကင်ပြင်တွင် တစ်ဦးက လိုက်၊ တစ်ဦးက ပြေးရင်း တာ့ယွီမြို့နှင့် မိုင်တစ်ရာခန့် ဝေးကွာသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းက သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အကွာအဝေးကို ပိုမိုဝေးအောင် ပြုလုပ်ရင်း လေနှင့်မိုးကြိုး လေးအတတ်ဖြင့်သာ ဆက်လက် ပစ်ခတ်နေသည်။ ကိုယ်ပွားတစ်ခုတည်းနှင့် သူ့ကို သတ်ရန် မလုံလောက်ကြောင်း ချင်းမေ့ရှန်ကို သိစေချင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် ချင်းမေ့ရှန် အနေဖြင့် ဆုတ်ခွာမည်လား သို့မဟုတ် အင်အားအများအပြား ထပ်မံစေလွှတ်မည်လားဟူသည်ကို ရွေးချယ်ရပေလိမ့်မည်။ စူးချန်ခုန်းအပေါ်တွင် ထားရှိသော အငြိုးအတေးအရ ချင်းမေ့ရှန်သည် အရှုံးပေးမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိနေသည်။

“ဒီတောက်ကောင် တာ့ဝူဖုန်း… မိစ္ဆာကိုယ်ပွား တစ်ခုတည်းနဲ့တော့ သူ့ကို ငါ မနိုင်နိုင်ဘူး။”

ဝတ်ရုံနက်အဖိုးအိုသည် ဤအချက်ကို ကောင်းစွာ နားလည်လိုက်သည်။ မိစ္ဆာကိုယ်ပွား တစ်ခုတည်းက စူးချန်ခုန်းကို မသတ်နိုင်ပေ။ “တာ့ဝူဖုန်းက ငါ့ရဲ့ ပင်မခန္ဓာကိုယ်ကို မျှားထုတ်ချင်နေတာပဲ... အဲဒီ စွမ်းအားကြီး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တွေက တစ်ခုခု ထောင်ချောက်ဆင်ထားတာ ဖြစ်ရမယ်။”

ဝတ်ရုံနက်အဖိုးအိုက အလျင်အမြန် တွေးလိုက်မိသည်။ သူသည် လူမသိနိုင်သော မိစ္ဆာအသိုက်ထဲ၌ ပုန်းအောင်းနေခြင်းမှာ အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး ကိုးနိုင်ငံမှ ပညာရှင်များက သူ့ကို အပြင်ထွက်လာအောင် မျှားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ တာ့ဝူဖုန်းသည် သူနှင့် အငြိုးကြီးသူဖြစ်သဖြင့် ငါးစာအဖြစ် ခံယူခြင်းမှာ အကြောင်းရင်း ရှိရမည်။ သို့သော် အကယ်၍ စူးချန်ခုန်းကို ယခုမသတ်နိုင်ခဲ့လျှင် အခွင့်ကောင်းကြီး လက်လွတ်သွားရပေလိမ့်မည်။ တစ်ဖက်လူသည် အခြေအနေမဟန်ပါက မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်း နိုင်ငံတော်သို့ ထွက်ပြေးသွားနိုင်ရာ ထိုအခါ ခန့်မှန်းရခက်သော ပြဿနာများ ရှိလာနိုင်သည်။

“မင်းက ငါးစာသုံးပြီး ငါးဖမ်းချင်တာလား။ ဒါဆိုရင် ငါက ငါးစာကို အရင်ဝါးမျိုပြမယ်။”

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဝတ်ရုံနက်အဖိုးအို၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ တစ်ဖက်လူက မည်သို့သော ထောင်ချောက်ပင် ဆင်ထားပါစေ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာရန် အချိန်အနည်းငယ် ယူရမည် ဖြစ်သည်။ သူ၏အမြင်တွင် စူးချန်ခုန်းကို သတ်ရန်မှာ အချိန်များစွာ မလိုအပ်ပေ။

ချင်းမေ့ရှန်သည် ကိုယ်တိုင်ပေါ်လာရန် အသင့်မဖြစ်သေးသော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပွားအများအပြားကို စုစည်းလိုက်ပါက စူးချန်ခုန်းကို လျင်မြန်စွာ နှိမ်နင်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာကိုယ်ပွားများ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားလျှင်ပင် သူ၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ် ရှိနေသရွေ့ မိစ္ဆာအသိုက်မှတစ်ဆင့် အသစ်ပြန်လည် မွေးထုတ်နိုင်ပေသည်။ ရင်းနှီးရမှု ကြီးမားသော်လည်း သူ ခံနိုင်ရည်ရှိသော အတိုင်းအတာအတွင်း၌သာ ရှိသည်။

ထိုသို့တွေးကာ ဝတ်ရုံနက်အဖိုးအိုသည် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး “ဒါဆို မင်းဆန္ဒအတိုင်း ဖြစ်စေရမယ်၊။ မီးနဲ့ကစားတာ ဘယ်လိုလဲဆိုတာ မင်းကို ငါ သိအောင် လုပ်ပေးမယ်။”

“ဝုန်း”

ထိုတောရိုင်းမြေတွင် လျှပ်စီးများ လက်ကာ မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ အက်ကြောင်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ပရမ်းပတာ ဟင်းလင်းပြင်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ စွမ်းအားတစ်ခုသည် ပုံရိပ်အချို့ကို ဝန်းရံကာ ဤနေရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ မိစ္ဆာအသိုက်အတွင်းရှိ အခြားသော မိစ္ဆာကိုယ်ပွားများပင် ဖြစ်ကြပြီး ပရမ်းပတာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်အက်ကြောင်းများထဲမှ ထွားကျိုင်းသော ပုံရိပ်အချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့သည် အရပ်အမောင်း၊ အသက်အရွယ်နှင့် အသွင်အပြင် မတူညီကြသော်လည်း အားလုံးတွင် တူညီသော အချက်မှာ အလွန်အင်အားကြီးမားကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ပွားတစ်ခုချင်းစီသည် တစ်ခါက ဖန်ရှန့်ဝူ အသုံးပြုခဲ့သော ခန္ဓာအိမ်များပင် ဖြစ်ကြသည်။ ချင်းမေ့ရှန်သည် ဖန်ရှန့်ဝူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ခွဲထုတ်ထားသော မိစ္ဆာစွမ်းအားအချို့ကို အခြေခံ၍ မိစ္ဆာအသိုက်မှတစ်ဆင့် ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သန်းနှင့်ချီသော သက်စောင့်အားများကို စုပ်ယူပြီးနောက် သူတို့သည် အဆမတန် ကြီးထွားလာခဲ့ရာ တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ ကောင်းကင်ဘုံ ဒုတိယအဆင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်နှင့် ယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ ခုနစ်ကောင်လုံး ပေါင်းစည်းလိုက်လျှင် ကောင်းကင်ဘုံ တတိယအဆင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦးပင်လျှင် အကူအညီမပါဘဲ ရင်ဆိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

မိစ္ဆာကိုယ်ပွား တစ်ခုချင်းစီတွင် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ရှိနေကြရာ မိစ္ဆာလေပြင်းများ ဟိန်းဟောက်လာပြီး မိစ္ဆာတိမ်တိုက်များက အရိပ်ထိုးလာသည်။ ပြင်းထန်သော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ပျံ့လွင့်လာကာ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားပြီး မိုင်ပေါင်းများစွာသော ကောင်းကင်ပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ နေဝင်ချိန်၏ ကျန်ရှိနေသော အလင်းတန်းများမှာ လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားပြီး အမှောင်ထုကြီးက ကြီးစိုးသွားတော့သည်။

“တာ့ဝူဖုန်း... မင်းက သေလမ်းရှာနေတာပဲ... ဒါဆိုလည်း ငါက ဖြည့်ဆည်းပေးရမှာပေါ့။”

မိစ္ဆာကိုယ်ပွား ခုနစ်ကောင်၏ ထိတ်လန့်ဖွယ် စိမ်းဖန့်ဖန့် မျက်လုံး တစ်ဆယ့်လေးလုံးသည် စူးချန်ခုန်းအပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည်။ သူတို့သည် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို ထုတ်လွှတ်ကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း စကားပြောလိုက်ရာ ထိုအသံမှာ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ပင် ဟိန်းထွက်သွားပြီး သေမင်း၏ အမိန့်တော်ကို ချမှတ်နေသော အရှင်သခင်များအလားပင်။